Oda do mściwości.

[napoj.chmielowy]

bez pęt bez słuchu nieposłuszne ludy
mściwosci dodaj mi skrzydeł
niech nad własnym wzlecę krajem
w rajską dziedzinę ułudy
tam gdzie spiski tworzą cudy
wuesi potrząsa światem
i obleka w lęków ciemne malowidła

niechaj kto niedoświadczony
wznosząc swe oczy wobec własnych marzeń
stanie na baczność całkiem porażony
i tak widzi świat wydarzeń
jak widok mu narzucony
mściwości ty nad poziomy
wylatuj a okiem stolca
spisków całe ogromy
przeniknij z końca do końca

patrz na dół kędy wieczna mgła zaciemia
obszar gnuśności zalany odmętem
to ziemia
patrz jak nad jej wody trupie
Wzbił się jakiś szpieg w skorupie.
jest sterowany poprzez wraże siły
goniąc za żywiołkami drobniejszego płazu,
to się wzbija, to w głąb wali
nie lgnie do niego fala, ani on do fali
z obcych stolic nasłuchuje rozkazu
niby był w wodzie a jest całkiem suchy
to wykształciuchy

mściwości tobie nektar żywota
natenczas słodki gdy z innymi dzielę
serca niebieskie poi moją zemstę
kiedy je razem nić powiąże z błota
razem mściwi przyjaciele
w naszych więzieniach są liczne cele
jednością silni rozumni szałem
razem mściwi przyjaciele
ten jest szczęśliwy kto zajrzał do teczki
jeżeli poległym ciałem
dał innym powód bezustannej sprzeczki
razem mściwi przyjaciele
choć droga stroma i śliska
gwałt i słabość bronią wchodu
gwałt niech się gwałtem odciska
a ze słabością łamać uczmy się za młodu

dzieckiem w kolebce kto łeb urwał hydrze,
ten młody zdusi centaury
piekłu ofiarę wydrze
do nieba pójdzie po laury
tam sięgaj gdzie wzrok nie sięga
łam czego rozum nie złamie
mściwości orla twych lotów potęga
jako piorun twoje ramię

hej ramię do ramienia spólnymi łańcuchy
opaszmy ubeków kolisko
zestrzelmy myśli w jedno ognisko
i w jedno ognisko duchy
dalej bryło z posad świata
nowymi cię pchniemy tory
aż komuszej zbywszy się kory
zielone przypomnisz lata

a jako w krajach zamętu i nocy
skłóconych żywiołów waśnią
jednym stań się z bożej mocy
świat rzeczy stanął na zrębie
szumią wichry ciekną głębie
a gwiazdy błękit rozjaśnią

a w tej europie jeszcze noc głucha
żywioły chęci jeszcze są w wojnie
oto mściwość ogniem zionie
i w końcu upieprzy komucha
zemsta go walnie swym łomem
i wreszcie będzie spokojnie

pryskają nieczułe lody
i przesądy światło ćmiące
witaj jutrzenko swobody
zbawienia za tobą słońce

Kurwa.

[napoj.chmielowy]

Tak się z Adasiem napracowliśmy, a tu nawt linijki komentarza. Strasznie ciężko
być poetą.

[arek5001]

Papciu odpocznij.. wczoraj w Vulkanie napracowałeś się sporo.. pograliście..
komentarze przyjdą.. ale później..)

[napoj.chmielowy]

arek5001 napisał:

> Papciu odpocznij.. wczoraj w Vulkanie napracowałeś się sporo.. pograliście..
> komentarze przyjdą.. ale później..)

Dzięki! Nadzieja t ewangeliczna cnota.

[sztuk6mistrz]

napoj.chmielowy napisał:

> Tak się z Adasiem napracowliśmy, a tu nawt linijki komentarza. Strasznie ciężko
> być poetą.

Zatkało ich, mnie zresztą też.

[map4]

napoj.chmielowy napisał:

> Tak się z Adasiem napracowliśmy, a tu nawt linijki komentarza. Strasznie
> ciężko
> być poetą.

Hej, ja dopiero co wstałem

Co do meritum - zajrzyj do mojej odpowiedzi na list kolegi Tsy.

Też

[napoj.chmielowy]

refresh

[arek5001]

Wyzwala we mnie chęć odwetu i reaktywacji międzynarodówki być może pod innymi
sztandarami ale "hej ramię do ramienia spólnymi łańcuchy opaszmy ubeków
kolisko".. brzmi świetnie..lub "a w tej europie jeszcze noc głucha żywioły chęci
jeszcze są w wojnie oto mściwość ogniem zionie i w końcu upieprzy komucha"..

WIWAT PERFUMOWANE CHUJE!!

[najglupszy-nick]

Mi się najbardziej podoba (chyba względy zawodowe):
"niby był w wodzie lecz jest całkiem suchy to wykształciuchy"

[poloeschatolo]

generalnie za długie jak na obecne czasy w których króluje siema czy fakU.
spróbuję sfastrygować odę na "modę" dzisiejszą

[napoj.chmielowy]

poloeschatolo napisała:

> generalnie za długie jak na obecne czasy w których króluje siema czy fakU.
> spróbuję sfastrygować odę na "modę" dzisiejszą
>

zbyt cenię Adasia by robić jakie kolwiek skróty.

[felerynka]

Chmielu, ale dobre to. Dobre.
a jeszcze lepsze jak się zrozumie co poeta miał na myśli)

-----------------------------------
mówią ludzie pełni cnót

Dla porównania orginał

[napoj.chmielowy]

Bez serc, bez ducha, to szkieletów ludy;

Młodości! dodaj mi skrzydła!

Niech nad martwym wzlecę światem

W rajską dziedzinę ułudy:

Kędy zapał tworzy cudy,

Nowości potrząsa kwiatem

I obleka w nadziei złote malowidła.



Niechaj, kogo wiek zamroczy,

Chyląc ku ziemi poradlone czoło,

Takie widzi świata koło,

Jakie tępymi zakreśla oczy.

Młodości! ty nad poziomy

Wylatuj, a okiem słońca

Ludzkości całe ogromy

Przeniknij z końca do końca.



Patrz na dół - kędy wieczna mgła zaciemia

Obszar gnuśności zalany odmętem;

To ziemia!

Patrz. jak nad jej wody trupie

Wzbił się jakiś płaz w skorupie.

Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem;

Goniąc za żywiołkami drobniejszego płazu,

To się wzbija, to w głąb wali;

Nie lgnie do niego fala, ani on do fali;

A wtem jak bańka prysnął o szmat głazu.

Nikt nie znał jego życia, nie zna jego zguby:

To samoluby!



Młodości! tobie nektar żywota

Natenczas słodki, gdy z innymi dzielę:

Serca niebieskie poi wesele,

Kiedy je razem nić powiąże złota.

Razem, młodzi przyjaciele!...

W szczęściu wszystkiego są wszystkich cele;

Jednością silni, rozumni szałem,

Razem, młodzi przyjaciele!...

I ten szczęśliwy, kto padł wśród zawodu,

Jeżeli poległym ciałem

Dał innym szczebel do sławy grodu.

Razem, młodzi przyjaciele!...

Choć droga stroma i śliska,

Gwałt i słabość bronią wchodu:

Gwałt niech się gwałtem odciska,

A ze słabością łamać uczmy się za młodu!



Dzieckiem w kolebce kto łeb urwał Hydrze,

Ten młody zdusi Centaury,

Piekłu ofiarę wydrze,

Do nieba pójdzie po laury.

Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga;

Łam, czego rozum nie złamie:

Młodości! orla twych lotów potęga,

Jako piorun twoje ramię.



Hej! ramię do ramienia! spólnymi łańcuchy

Opaszmy ziemskie kolisko!

Zestrzelmy myśli w jedno ognisko

I w jedno ognisko duchy!...

Dalej, bryło, z posad świata!

Nowymi cię pchniemy tory,

Aż opleśniałej zbywszy się kory,

Zielone przypomnisz lata.



A jako w krajach zamętu i nocy,

Skłóconych żywiołów waśnią,

Jednym "stań się" z bożej mocy

Świat rzeczy stanął na zrębie;

Szumią wichry, cieką głębie,

A gwiazdy błękit rozjaśnią -



W krajach ludzkości jeszcze noc głucha:

Żywioły chęci jeszcze są w wojnie;

Oto miłość ogniem zionie,

Wyjdzie z zamętu świat ducha:

Młodość go pocznie na swoim łonie,

A przyjaźń w wieczne skojarzy spojnie.



Pryskają nieczułe lody

I przesądy światło ćmiące;

Witaj, jutrzenko swobody,

Zbawienia za tobą słońce!

[hurysa1]

Orginał jest lepszy. U Ciebie Piwko brakuje interpunkcji.

[poloeschatolo]

hurysa1 napisała:

> Orginał jest lepszy. U Ciebie Piwko brakuje interpunkcji.

czepiasz się huryso pierdół. na obecne zdolności percepcyjne to za długi tekst
żeby zrobić z niego hit z listy przebojów (pomijam kwestie muzyczne)

[hurysa1]

poloeschatolo napisała:

>
> czepiasz się huryso pierdół. na obecne zdolności percepcyjne to za długi tekst
> żeby zrobić z niego hit z listy przebojów (pomijam kwestie muzyczne)

Arie operowe też są bardzo popularne. Można zauważyć "comeback" opery, a oda
doskonale się nadaje na fragment libretta.

Up

[napoj.chmielowy]

Dłuuuugi łykend - czas na rymy.

[poloeschatolo]

napoj.chmielowy napisał:

> Dłuuuugi łykend - czas na rymy.

przypomnij mi wczorajsze.
mam duże trudności w zapamiętywaniu. jakiś rodzaj dys-