kasztanyzrenic
07.11.12, 12:22
"Po to, aby inni nie byli ani zbyt blisko ani zbyt daleko, osoba borderline może także angażować się na raz w liczne, ale bardzo powierzchowne znajomości. W ten sposób pacjenci „regulują” i „dozują” sobie bliskość tak, by im nie zagrażała."
a co z osobami z bpd, które są w związkach-często małżeńskich, czyli powzięły ten trudny krok wyboru i związania się z jednym b.bliskim człowiekiem.
Jak oni sobie radzą z bliskością, jak kompensują tę "bliskość nie do wytrzymania" ?
Mój partner wdawał się w internetowe flirty, romanse-to może za duże słowo, ale w realnym świecie raczej się pilnował,oczywiście miałam mu za złe te gierki, ale przede wszystkim nie mogłam zrozumieć na co mu to? po co marnować czas na rozmowy z kimś, z kim i tak się nie spotka, bo w ostatecznym rozrachunku i tak wybierze mnie i nic złego nie zrobi.
Teraz myślę,że to był jego wentyl bezpieczeństwa,że musiał upuścić trochę pary,aby móc zostać ze mną.
Ale czy to na pewno tak?
Może on szukał backupu, żeby mieć się czym -kim leczyć gdybym nie daj boże nagle odeszła?
Czy wszystko na raz?
Czy te romanse i flirty to też jest jedno z zachowań kompulsywnych? żeby czymś zająć myśli?
Jestem b. ciekawa odpowiedzi osób z bpd ale również partnerów, jakie są Wasze doświadczenia i przemyślenia w tym względzie?
pozdrawiam i życzę Wam dobrego dnia!