P U S T K A

[marciatko84]

Znów odczuwam pustkę, mam poczucie, że coś w głębi mnie krzyczy i chce mi się
wyć... Nie mogę sobie znowu wyjątkowo znaleźć miejsca.

Jak często wy odczuwacie pustkę i w jakich okolicznościach, oraz co
najważniejsze jak się pozbywacie tego uczucia???

[ninagarcia]

moze opiszesz cos wiecej o swojej pustce? jestem bardzo ciekawa. mi
sie to zdarzylo jakies 2 miesiace temu, a wczesniej 2 lata temu. Ale
ja nie mam BPD, moj byly facet (BPD) on wspominal o tym kilka razy w
miesiacu. U mnie bylo to za kazdym razem po kumulacji
najmocniejszych zdarzen w calym moim zyciu; natlok mysli, emocji byl
tak wielki, ze moj organizm przeszedl na modul "zombie". W zimie
tego roku, wylaczylam sie z kazdej niepotrzebnej aktywnosci i
wlaczylam 2g ruchu fizycznego dziennie - plus bardzo rekomendowana
terapeutka powiedziala 2 cenna zdania (w r.telefonicznej i
wystarczylo) - widze, ze sie pani chroni ( tą pustka) oraz zebym
rozwazyla swoj wybor, w samotnosci i pojedynke, czy chce dalej brnac
w te ciszę czy podejme decyzję, ze wybieram zycie. Mineło 2 -3
tygodnie i wrocilam do ludzi.
Natomiast kiedy czytam o BPD, to podobno to uczucie pustki jest
cecha wiodaca danej osobowosci. Czy to faktycznie tak jest?

[sysunia83]

Co do pustki to niestety jest cholernie wiadacym uczuciem tej osobowosci.Ja
niestety mam to czesto,czasami codziennie.Potrafie sie smiac,rozmawiac,ale czuje
ze w srodku pusto.Albo mam normalny humor i nagle dopada mnie uczucie
pustki,tesknie za czym,nie wiem za czym,nie potrafie tego okreslic.Czuje sie tak
jakbym juz cos miala,a potem stracila i tesknila za tym,tylko nie wiem co to
jest.Robie sie wtedy cholernie smutna,apatyczna i w ogole mam wszystkiego
dosc.Mam ochote ryczec i w ogole szybciej wtedy wytracam sie z
rownowagi.Najchetniej wtedy padlabym na kolana i walila glowa w podloge,bo na
dodatek czuje sie taka cholernie niepotrzebna i niechciana,bezuzyteczna i
zmeczona wszystkim.echh chyba to nigdy nie minie:(

[ninagarcia]

aha, w mojej pustce kiedys doswiadczyłam jeszcze paniki. teraz jakoś
nie musiałam panikowac, bo stwierdzilam, ze skoro ostatnio nie
umarlam i nie zwariowalam, to jak poczuje te pustke tak realnie i
doglebnie, to jakos chyba sie ulozy. Mnie jedynie zastanawial
reakcje otoczenia - glownie ludzi wkurzalam swoja postawa:))) he he.
wyszlam do nich szczerze - odczuwam tak pustke, i opuszczenie, a tu
wez sie w garsc, nie uciekaj, tak nie mozna. I po raz pierwzsy w
zyciu - powiedzialm - a mam Was wszystkich gdzies (to dopiero
odwaga!). Choc 1-2 osoby zrozumialo i zostawili mi przestrzen,
naprawde fajnie .
Sysunia napisałas, ze oprocz pustki, wsciekasz sie, tak? Bo to mi
się wydaje, ze to jedno jest nastepstwem drugiego, a potem bledne
kolo sie tworzy. Ale jakby tak powiedziec sobie szczerze - co jest
zlego w odczuwaniu pustki jako takiej? pustka jest ok, nie musze sie
karac (ja np. panika i przerazeniem, co wiecej - to mi wkrecila
matka - co z Ciebie wyrosnie, bedziesz sama, trzeba pokonywac
trdunosci).. Czy nie jest to tak, ze ta zlosc na siebie za
odczuwanie pustki bardziej nakreca? blagam, badz wyrozumiala dla
mnie, tak sobie tworze hipotezy.

[sysunia83]

He he bede wyrozumiala:)Nawet mnie rozmieszylas bardzo pozytywnie tym ostatnim
zdaniem.Jest w twoje hipotezie troche prawdy,ze jedno nakreca drugie.Czasem sie
wsciekam sama na siebie za to,ze znow sie tak czuje,choc nie jestem temu
winna.Tyle,ze ta pustka jest tak drazaca moj umysl,ze nie umiem sobie z nia
poradzic,jest tak wszechogarniajaca,ze az boli cialo i umysl.Tego nie umiem
nawet opisac.Zdarzaja mi sie przy tym napady leku,ale rzadziej.Wtedy zupelnie
bez powodu mam przyspieszone bicie serca i czuje niepokoj.I moja matka uzywala
tych samych tekstow co twoja typu:co z ciebie wyrosnie,bedziesz sama...itd.I
niestety te slowa towarzysza mi przy wiekszosci atakow pustki,paniki,dodatkowo
wlacza sie gniew na nia szczegolnie,za to,ze ona mnie
krzywdzila,bila,ponizala,wyzywala.Masz tu swieta racje,wtedy tworzy sie bledne kolo.

[marciatko84]

Mi pustka towarzyszy od początku chyba mojego istnienia na tym świecie. Pojawia się z nikąd. Zwyczajnie nadchodzi moment, że zaczynam więcej czuć przeraźliwego bólu gdzieś w środku, to ból ściskający fizycznie niemal od środka (żołądek). I wtedy wszystko odczuwam ze zdwojoną siłą. Szczególnie odrzucenie ze strony innych ludzi się bardzo odczuwa, czuję się wszystkie jego przejawy nawet najmniejsze i trudno sobie z nimi poradzić. Niezależnie od tego co się robi i gdzie jest to odczuwa się bezsens całkowity. Natłok myśli i uczuć jest ogromny. Czasami się myśli, że za moment się zwariuje i tylko marzy się o zakończeniu danego dnia snem. A czasem po tym nadmiarze emocji nadchodzą chwile gdy przestaje się czuć (albo taki stan rzeczy się udaje). I wtedy pojawia się myśl by być samemu całkowicie ale już nie cierpieć z tego powodu, a czerpać z tego satysfakcje. Z czasem i to mija i nastaje czas "normalności", ale pustka zawsze wraca i jest z nią zawsze jednakowo ciężko. Tak wygląda u mnie pustka, ale chyba do końca nawet nie potrafię ująć wszystkiego w słowa:(

[ninagarcia]

marciatka, jak czytam to, co napisalas, to ta pustka nastepuje
równiez po fazie intensywnych, wzburzonych emocji czy cos mieszam ?
czy pustka dla Ciebie jest caly ten czas: wzburzone emocje+ czas
kiedy nie czuje sie nic. Moja pustka:) byla wtedy, jak nie czulam
nic. Nawet ciala , tak jakbym miala tylko oczy i nawet myslenie
idzie po lebkach, a w uszach szum.

[marciatko84]

Właśnie moja pustka (tak ja ją rozumiem) wiąże się również z silnymi uczuciami.
Są to raczej negatywne emocje: pojawia się straszliwa tęsknota i ból, dokładnie
nie wiadomo czemu. Czegoś w środku we mnie jest brak, ale to brak niemożliwy do
zaspokojenia:( Nie są w stanie go zapełnić inni ludzie... A sama chyba też mam z
tym problem... A po pewnym czasie pojawia się całkowity brak uczuć i obojętność
(chyba z powodu nadmiaru tych emocji)
Miałam taką pustkę o której mówisz w której nie byłam w stanie odczuwać siebie
całkiem i idąc po ulicy nie wiedziałam jak dotarłam do celu bo nie do końca
byłam ze sobą, ale to były krótkie chwile i traktuje je już jako taki skrajnie
dziwny stan jak dla mnie:)[w moim przypadku jednak zawsze następuje to po
silnych uczuciach]

[ninagarcia]

wiesz co , przyszlo mi teraz do glowy,i pewnie to ogolnie ma
zastosowanie i nawet ja w to wierze, choc bardzo trudno jest takie
rzeczy pamietac, kiedy silne stany TRWAJA. Ale np.mnie to uspokaja.
jak sobie na czas przypomne:)) Po angielsku sie mowi, ze sa 3F w
sytuacji zagrozenia w swiecie zwierzat. Znasz to?. Psychologiem nie
jestem, ale padlo to kiedys z ust jakiegos psychiatry, ktory leczy
napadowe niepokoje. Fight, fly or freeze. Freeze to bylaby taka
pustka. W sytuacjach zagrozenia. Jak cos sie takiego zdarzy, caly
nasz zwierzecy organizm krzyczy "alarm" i wybiera jedna z 3 opcji.
Gdyby sie tak zastanowic, to nie mamy wyboru i wyglada na to, ze
musimy zawsze albo walczyc, albo uciekac, albo zamierac. Wiec tak na
trzezwo, to latwo o tym sie o tym pisze, prawda?:) ale malymi
krokami... Czyli te nerwy, to naturalne reakcja, nie ma innej opcji.
pytanie co takiego sie zdarzylo, ze mechanizm obronny/ochronny
zostal wlaczony? w sumie jak sie tak zastanowic, to logicznie
byloby, zeby to byla moze nawet 1 mysl, 1 sytuacja, 1 interpetacja
jakiegos faktu... wiem,ze emocje czasem sa tak silne, ze zapominamy
o glowie, a glowa o tym, ze ma umysl i umie wybierac. ja nie mam
BPD, ale i tak borykam sie z silnymi emocjami... podobno trzeba tez
umacniac ducha. i moze tez cos w tym jest.