O kulturze.

[jan.kran]

Postanowilam otworzyc nowy watek za poduszczeniem Conejito

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=37229&w=71692710&wv.x=1&a=72325961

Nie wiem czy nasz przyklad moze byc wzorem i inspiracja dla inych
Rodzin wielojezycznych poniewaz nasze drogi byly nietypowe.
Moje dzieci urodzily sie i wychowaly w Niemczech .Kiedy byly male ja
nie znalam niemieckiego i sila rzeczy naszym jezykiem byl polski.
Zylismy w czasach kiedy wizyta z kraju to bylo wydarzenie.
Odwiedzali nas moi Bracia , Mama z moim Ojczymem , tesciowie tak
ze mielismy sporo kontaktu z Polska. Na wakacje do Oj jechalismy na
minimum cztery tygodnnie.
Polska to byla ciagla zabawa , wakacje , luz. Zawsze sie staralam
zeby dzieci przezyly cos ciekawego. Kiedy byly male zoo i podroz
statkiem po Odrze kiedy troche podrosly muzea i koncerty we
Wroclawiu.
Ciagalam te moje male dzieci po muzeach , ksiegarniach ,
koncertach , przyjaciolach. Polski byl jezykiem emocji , przezyc ,
niespodzianek
Kiedy sie przeprowadzilismy do Norwegii moja corka miala kontakt z
kilkoma osobami z polskiej emigracji solidarnosciowej ktore
uksztaltowaly Jej obraz swiata i Jej stosunek do Polski.
Z wlasnej woli czytala polska klasyke , mielismy jakas podstawowa
biblioteke w domu.
Junior do niedawna nie mial za bardzo ochoty mowic po polsku choc
nie ustepowalam i biciem oraz grozbami zmuszalam Go do mowienia po
polsku.
Od dwoch lat nastapila bardzo ciekawa sytuacja bo ja mowie do Niego
po niemiecku a On generalnie mowi po polsku

Ja sadze ze to co poruszylo moje dzieci do zainteresowania polska
kultura to byla nasza polska Rodzina , nieustannie zachwycona ze
Mlodziez mowi po polsku < ok , z malymi wyjatkami , grrr ! > oraz
fakt ze Polska to byl moj kraj , polski byl moim jezykiem i dzieci
widzialy jak bardzo jestem zadowolona z kazdego , nawet
najmniejszego Ich kroku po polsku
Kran

[shamsa]

no ja tak właśnie to u siebie będę widzieć, chociaż dużo częsćiej jeżdżę do
kraju. Kranie, jesteś z Wrocławia? Bo ja jestem , na krzykach mieszkałam od
urodzenia

[conejito13]

Czyli generalnie wyobrazam sobie, ze to bylo na zasadzie
nieforsowanego 'przypadku' Takiego wlasnie opowiadania z
podetknieciem ksiazki czy innej informacji, plus naturalnie wizyty i
rozmowy z polska rodzina. Ja, szczerze mowiac, nie wyobrazam sobie,
zeby moj syn chocby tak zwyczajnie 'porozumiewawczo' nie nauczyl sie
polskiego, nie moglby sie wtedy porozumiec z polska rodzina. Wiem,
ze dziewczyny wysylaja dzieci na kolonie w polsce,uwazam to za
swietny pomysl. W niektorych krajach sa polskie weekendowe szkoly, u
mnie nie ma, wiec jakos sobie poradze sama. Mam tylko nadzieje, ze
maly bedzie chcial, bo to rowniez od niego w pewnym momencie bedzie
zalezalo. Na razie kupujemy ksiazeczki polskie i mowie do niego po
polsku i tyle. Mysle, ze nie bede sie jakos za bardzo zastanawiala
nad tym, bo to przyjdzie z czasem i samo sie rozwiaze. Teraz jest
mnostwo zrodel i duzo latwiejszy dostep do informacji niz przed
laty, wiec wystarczy tylko chciec. Ja sie po prostu zastanawiam, jak
to zrobic, zeby maly chcial nauczyc sie nieco polskiej historii, ale
pewnie jedyne wyjscie to wlasnie wyjazdy do polski, rozmowy z
dziadkami, wujami etc. Jesli sie zainteresuje - ok, jesli nie - po
lebkach bedzie znal i tez dobrze. Nie staram sie tego oceniac na
zasadzie porazki-zwyciestwa i stawiam sobie na razie malutkie cele -
aby w ogole zechcial mowic ze mna i rozumial wszystko co do niego
mowie. Pozniej - zobaczy sie, a wiadomo, ze w miare jedzenia apetyt
rosnie
A moze inne dziewczyny tez podpowiedza, jak 'ucza' dzieciaki? Macie
polskie ksiazeczki/filmy/piosenki/bajki etc.? Czy moze macie jakies
inne metody? Chodzi mi o zwykle, codzienne dni, jak to u was jest?
Dam przyklad od siebie: codziennie maly oglada ze mna dobranocke na
Polonii (nie mam innego programu) - straaaasznie glupie, ale chce,
zeby widzial, ze w tv nie tylko po hiszp mowia. On sie tylko chwilke
zainteresuje, ale zawsze troche. Kupilam tez Krecika, Reksia i Misia
Uszatka, ale chyba jest jeszcze za maly, bo raczej niezbyt go
rajcuje. Natomiast owszem, BabyTvChannel, gdzie sa wieksze rysunki i
bardziej kolorowe, nowoczesniejsze - chetnie popatrzy chwilke.
Ksiazeczki ktore mu podsuwam sa i polskie i hiszpanskie, ale ja
nawet te hiszpanskie mu opowiadam po polsku (tatus 'czyta' po
hiszp). Wlaczam mu przed spaniem polskie kolysanki lub w ciagu dnia
polskie pioseneczki. No i oczywiscie cokolwiek mowie, mowie po
polsku do niego. I tyle na razie.

[ebielo]

Nasz synke ma 8 miesiecy, wiec tez jeszcze nie mowi. W domu
generlanie mowimy po niemiecku ( maz tez nie za bardzo zna jezyk
polski). Kiedy jestem sam na sam z Lennartem mowie do niego po
polsku, ale przyznaje sie bez bicia, ze zdarza i mi sie mieszac
jezyki. Czasem z rozpedu mowie po niemiecku. Codziennie dzwonie do
mamy i rozmawiamy po polsku, a synek przysluchuje sie. Spiewam mu
piosenki po polsku, czytam bajki:wiersze Brzechwy, Tuwima. Tez mam
tylko TV Polonie i tez chce puszczac mu dobranocke.
Obawiam sie, ze nie bedzie chcial mowic po polsku, bo otoczenie jest
niemieckojezyczne, ale bede sie starac.

[conejito13]

ebielo, jestem w identycznej sytuacji, ale jednak wierze, ze wiez
matka-dziecko jest bardzo silna i czesto dizeci, jak pisala jan.kran
staraja sie odrobine matkom 'dogodzic', wiec to mnie pociesza i
tego sie trzymam. jesli bedziemy konsekwentne, na pewno sie uda
wdrozyc przynajmniej jezyk mowiony i to, aby rozumialy nas i nasze
polskie rodziny. cokolwiek wiecej - bedzie dla mnie niespodzianka i
przyjme jako nagrode dla mnie samej
moj tez ma 8 miesiecy. robie to samo co ty (no, oprocz 'mieszania'
jezykow, aczkolwiek jesli jest maz z nami zwracam sie do meza po
hiszp naturalnie, wiec syn slyszy i wie, ze ja potrafie robie
jeszcze jedno: absolutnie wszystko powtarzam po polsku do syna.
jesli graja sobie we dwoch a ja mowie cos do meza typu: sprawdz, czy
nie ma mokrej pieluchy, powtarzam to po polsku rowniez. nie wiem czy
to ma sens, czy nie, ale robie to. teraz jest u mnie moja mama, wiec
rowniez z tej strony maly ma stymulacje polska

:-)

[ebielo]

Rconejito13, popatrz, ja tez od jakiegos czasu staram sie do synka
powtarzac wszystko w dwoch jezykach. Ale znow: konsekwencja nie
grzesze. Wiem tez, ze teraz jest ostatnia szansa dla mojego meza,
aby nauczyl sie w koncu polskiego. Jak sie przy dziecku nie nauczy,
to juz nigdy.
A jak jestes mama kwietniowa, lub okolokwietniowa to zapraszam na
forum kwietniowek. bardzo symaptycznie u nas

[conejito13]

dziekuje za zaproszenie. jestem mama marcowa
wiesz, moj maz nauczyl sie sporo slowek przy tej mojej metodzie
podwojnego gadania do nich. i praktycznie wszystko rozumie (z takich
prostych komend naturalnie). 'sprawdz mu pieluche'
czy 'kupa', 'idziemy sie kapac', woda ciepla-zimna etc. czy 'siku',
hehehe a kiedys byl ograniczony do 'cycuszki' i 'kochanie'
maz nawet nauczyl sie spiewac 'ach spij kochanie', bo mamy to na cd
i wlaczamy malemu czesto do spania.
ps. ja to juz stracilam nadzieje, ze moj sie nauczy polskiego coz
zrobic... widzialy galy co braly
pozdrawiam z calkiem jeszcze cieplutkiej walencji!

[ebielo]

Moj piosenkowo to jest nawet clakiem obyty. Jego ulubiony repertuar
to "szczotka, pasta, kubek, ciepla woda". Ale pieluchowo-dziecieco
to nie. Musze troche bardziej go cwiczyc.

[reyka]

ja tez sie zastanawiam, jak sie ulozy nasza "dwujezycznosc
kulturowa".na razie dzieci male, wiec wystarczaja bajki, wierszyki,
zdjecia. ale co i jak bedzie pozniej....
wezmy taka np wigilie, swieto takie polskie, na zachodzie nie znane.
jest jakias czescia naszej kultury. w irlandii sie nie obchodzi. u
mnie w domu, mimo,ze maz irl wigilia jest,choc tesciow nie
zapraszam. na razie dzieci z nami sa, ucza sie swieta, ale co bedzie
pozniej gdy beda dorastac i coraz wiekszy wplyw na ich decyzje,
zachowanie beda miel rowiesnicy, ktorym taki zwyczaj nie jest znany,
i dla ktorych moze byc to powod do jakis docinek, smiechow.(ja wiem,
czarno patrze, ale wole sie przygotowywac) i co wtedy? jak sobie
poradzic? jak wytlumaczyc, ze to jednak ma sens, ze warto te trad
pielegnowac? ze to nie tylko matki widzimisie
a co np z historia kraju?chyba dobrze bedzie jak sie choc troche
zainteresuja. chcialabym, zeby wyniosly z obu kultur cos dla siebie.
ale wiadomo, w to trzeba wlozyc duzo wysilku i pracy.
pisze o tym, bo w rodzinie meza jest malz hiszp irl. mieszkaja na
wyspach kanar. i tam starsza dziewczynka nie chciala mowic po ang,
bo rowiesnicy dokuczali. podobno to jezyk turystow, uwazany za gorszy
(?)(wg mnie dzieciaki byly po porstu zazdr ze sobie na lekcjach
dobrze radzila).nie wypadalo jej sie wychylac. teraz potrafi sie
tylko jako tako z dziadkami dogadac, ale nie widac, zeby jakos czula
ze jest po czesci irlandka. ona sama uwaza sie tylko za hiszpanke.
a ja chcialabym zeby moje dzieci wiedzialy, ze sa tak fajnie
pomieszane i ze to bonus i przede wszystkim, ze takiego pochodzenia
nie nalezy sie wstydzic.
troche sie rozpisalam, ale ten temat mnie interesuje i pewnie z
wiekiem bedzie interesowal coraz bardziej

[conejito13]

reyka, ja mam odrobine podobny problem, bo w hiszpanii niby ogolnie
boze narodzenie 'jest', ale wigilii rowniez nie ma. owszem, tescie
robia jakas tam wystawniejsza kolacje, ale po niej, jeszcze z
dogasajacym papierosem moi szwagrowie wybiegaja na dyskoteke, do
pubu, do znajomych (taka tu 'tradycja'). oni obchodza swieto trzech
kroli i wtedy rowniez daja sobie prezenty. prezenty na gwiazdke sa
tylko symboliczne, czasami dla dzieci, zeby mogly sie pobawic w
czasie przerwy swiatecznej, ale wszystko jest z mysla o trzech
krolach (wystawianie wody na balkon dla wielbladow i inne takie).
nawet ostatnio ksiadz w kosciele grzmial, ze tradycji za duzo z
obcych krajow przychodzi jak chocby Mikolaj! ja od kilku lat nie
bylam na swietach w domu i po prostu tutaj ich nie czuje. hiszpanie
po kolacji od razu ida sie bawic, nie ma nawet chwilki na zadume,
nie czyta sie biblii, naturalnie nie ma oplatka, koled rowniez nie
etc. byc moze jest tak tylko w rodzinie mojego meza, wiadomo ze i w
polsce sa bardziej lub mniej tradycyjne rodziny. nie wiem tego. nie
mam porownania. bede miala zagwozdke niedlugo. mam jedynie nadzieje,
ze z czasem zaczniemy jezdzic do polski na te wlasnie swieta. bardzo
bym chciala.
jakos to bedzie, pocieszam sie mysla, ze im wieksza stycznosc z
polska, tym bardziej im sie bedzie chcialo pielegnowac tradycje czy
przynajmniej traktowac to wszystko jako odmienna forme spedzania
tych swiat, co tez nie jest takie zle (nawet jesli bez glebszej
zadumy czy troche 'bezmyslnie' na poczatku).

[reyka]

co kraj to obyczaj, to prawda i dlatego do hiszp rodziny prezenty
wysylam wlasnie na 6stycznia.
a tak z drugiej strony, to moze teraz bedzie latwiej dzieciom
przekazac ich dziedzictwo kulturowe. w koncu jest internet, i tv
mozna ogladac(choc z zawartoscia to roznie bywa), ksiazki tez
latwo sprowadzic a i loty do rodziny w polsce nie sa juz takie
drogie jak chocby 7 lat temu. czyli moze nie bedzie tak zle??
a moze nasze dzieci wyrosna na obywateli swiata i w nosie beda miec
jakas konkretna przynaleznosc narodowa??
ciekawe co wtedy.....

[conejito13]

a moze nasze dzieci wyrosna na obywateli swiata i w nosie beda miec
> jakas konkretna przynaleznosc narodowa??

mysle, ze jest szansa, aczkolwiek tozsamosc kulturowa to taki dziwny
temat, ze w sumie co osoba, to moglaby ksiazke na ten temat napisac
(jak sie czuje, co przezywa, etc.). ani maz ani ja nie jestesmy
tradycjonalistami w zadnym aspekcie naszego zycia, wiec nie sadze,
zeby nasz syn jakos wyjatkowo pochlonal tylko jedna kulture. mam
bliska przyjaciolke japonke na przyklad, nie wiem, w sumie to jest
dla mnie troche taki temat poboczny, bo najbardziej ze wszystkiego
to chcialabym, zeby byl otwartym czlowiekiem, co nie wyklucza
naturalnie znajomosci kultury krajow pochodzenia rodzicow.
i tak tez sie zgodze, ze w dobie internetu, 100 kanalow w tv etc.,
jest zarowno duzo latwiej, jak i jednoczesnie trudniej (dla
rodzicow). a nuz bedzie chcial obchodzic chinski nowy rok zamiast
naszego? czas pokaze, mysle, ze warto do tego podejsc po prostu
spokojnie.

[reyka]

>>czas pokaze, mysle, ze warto do tego podejsc po prostu
spokojnie.>>
zgadzam sie. najwazniejszy zdrowy rozsadek. my tylko mozemy
wskazywac, uczyc tego co dla nas najwazniejsze. a reszta? no coz
wyjdzie w praniu

[jan.kran]

Podzieliłam sie moimi emocjami na sasiednim forum i postanowiłam skopiowć to bo
na temat
Junior kazał mi zamknąć oczy przed kompem bo chciał mi zaprezentować fajną
piosenkę < jajko niespodzianka >.
Spodziewałam sie metalu , jazzu , muzyki dwunastotonowej a usłyszałam to:


de.youtube.com/watch?v=Z4TpjCV-YwI
Nie wiem czy ja nie za bardzo naciskałam w wychowaniu Młodzieży na pedał pt.
Polska , język , patriotyzmPPPP

Latarników jakichś wychowałam < Młoda też ciągnie w ten deseń >
K.

[tawananna]

Mnie zadziałał dopiero ten link: www.youtube.com/watch?v=Z4TpjCV-YwI (bez
de). Faktycznie ciekawy wybór .

[reyka]

oj ten grechuta) pogratulowac wyboru. ja tez dzieci takimi
kawalkami "torturuje" he he