Czy w grupie obcojęzycznej stosować OPOL, cz nie?

[matka.adama]

Nie znalazłam wątku na ten temat, więc zaczynam nowy. Moje pytanie
brzmi "czy w towarzystwie obcojęzycznym stosować OPOL, czy rozmawiać
z dzieckiem w obcym języku"? Ja stosuję OPOL bezwzględny, a potem
tłumaczę, o czym po polsku rozmawialiśmy.
Wczoraj posprzeczałam się na ten temat z koleżanką. Ona mówi po
chińsku do swojego dziecka tylko wtedy, gdy są sami. Gdy przebywają
na przykład ze mną, mówi po niemiecku (niezbyt popawnie). Dziecko
jest maleńkie, więc jeszcze nie wiadomo, jak będzie mówiło.
Koleżanka podaje za przykład rodzinę swojej siostry, której dzieci
wychowane w Anglii mówią po chińsku, mimo że matka zwracała się do
nich tak tylko w domu. Uważa, że znajomość języka zależy od rodzica,
a nie od bezwzględnego mówienia w jednym języku.
Już sama nie wiem, co myśleć. Może przeginam? Ale z drugiej strony
dzieci mojej znajomej po pewnym czasie odmówiły mówienia po
mongolsku, bo matka zwracała się do nich tak tylko w domu. Teraz nie
mówią wcale w tym języku, choć dużo rozumieją.
Jak myślicie?

[jan.kran]

Ja spedzilam sporo czasu w niemieckich grupach dla dzieci ktore
jeszcze nie chodzily do przedszkola lub nie dostaly miejsca.
Sama mowilam dosc slabo po niemiecku i moze to bylo powodem ze
zwracalam sie do moich dzieci po polsku a moze to byla intuicja i
zdrowy rozsadek ?
Bylam zawsze w takiej grupie jedyna cudzoziemka i nie pamietam
zadnych problemow.
Rozmowe ogolna prowadzilam po niemiecku natomiast konwersacje z
dziecmi po polsku.
Fakt ze konwersacja z moja Mlodzieza byla skromna . Glownie
ograniczala sie do pytan czy chca siusiu lub jesc i prosby zeby
nie sypac Hansowi piaskiem w oczy i nie walic Grety lopatka po
glowie
Moje niemieckie kolezanki nie byly dotkniete ze mowie do dzieci po
polsku , zreszta mogly sie czesto domyslic o co chodzi))
Bylo to bardzo dobre cwiczenie jezykowe dla dzieci bo uczyly sie
momentalnie przelaczac sie na odpowiedni jezyk.
Kiedy poszly do szkoly stosowalam zasade ze kiedy byla rozmowa
ogolna to mowilam po niemiecku i dzieci tez ale w momencie kiedy
zwracalam sie do nich konkretnie i osobiscie robilam to po polsku.
Wymagalo to skupienia zarowno ode mnie i od dzieci i oczywiscie ze
byly wyjatki od reguly jezeli rozmowa ogolna dotyczyla spraw waznych
dla innych rodzicow.
Dzis moje dzieci automatycznie przechodza z jezyka na jezyk ,
zdarzalo sie ze rozmawialy z trzema osobami w trzech rozych
jezykach rownoczesnie < np. z jedna telefonicznie , z druga na skype
a z trzecia osobiscie >.

Mysle ze postapilam slusznie bo nie mialam nigdy wiekszych
problemow z tym ze w srodowisku homogenicznie niemieckim mowilam
do dzieci po polsku < z malymi wyjatkami ale to drobiazgi > a
efektem jest dobra znajomosc kilku jezykow i gietkosc umyslowa moich
dzieci.
Kran

[risando]

Witam,

> Kiedy poszly do szkoly stosowalam zasade ze kiedy byla rozmowa
> ogolna to mowilam po niemiecku i dzieci tez ale w momencie kiedy
> zwracalam sie do nich konkretnie i osobiscie robilam to po polsku.

postepuje podobnie:

Jesli moja wypowiedz w jakims stopniu dotyczy tez innych obecnych (tylko polskojezycznych) osob, mowie po polsku.

Jesli wypowiedz jest przeznaczona tylko dla corki, mowie zawsze po niemiecku, obojetnie gdzie i w jakim towarzystwie.

Jesli wypowiedz jest przeznaczona i dla corki i dla zony, coraz czesciej uzywam jezyka niemieckiego.

Pozdrawiam

[matka.adama]

Ja też, zwracając się do synka bezpośrednio, mówię wyłącznie po
polsku. Ale inni rodzice obcokrajowcy w przedszkolu robią inaczej, w
miejscach publicznych mówią do dzieci po niemiecku, dlatego jestem w
mojej wiosce dziwolągiem. Zastanawiam się też, czy te dzieci, do
których rodzice mówią w towarzystwie po niemiecku, będą znały swój
język ojczysty równie dobrze, jak moje dziecko, czy gdzieś pojawi
się rysa...
Dla mnie jest to bardzo skomplikowane zagadnienie.

mala anegdota

[risando]

Duze centrum handlowe w Polsce, okres wakacyjny, kolejka przed piekarnia, w ktorej czeka na swoja kolej i Risando i polsko-niemiecka rodzina. Ojciec mowi do dzieci po niemiecku, matka tez, plynnie i prawie bezblednie. Matka wypytuje dzieci dosc glosno, co ma dla nich kupic, wymienia rozne tam rodzaje ciast i inne pysznosci ... Dzieci odpowiadaja po niemiecku.
Normalna rozmowa - do tego momentu, kiedy najmlodsze dziecko (ok. 8 lat) PO POLSKU rzuca pytaniem w kierunku matki: "Mamo, a dlaczego mowisz tutaj do nas caly czas po niemiecku? Jestesmy w Polsce, no wiesz!"

[zillka]

Świetne

Tylko, że jeśli to życia wzięte to szkoda

[jan.kran]

Z pewnoscia takie egzemlarze sie zdarzaja bo ja znam podobna
historie tylko mamusia mowila do dziecka kiepska angielszczyzna .
Dziecko zareagowalo podobnie jak w anegdotce Risando ...

[matka.adama]

Te anegdoty mają także pozytywny wydźwięk. Rodzice nie stosują
OPOLu, wstydzą się polskiego i nie posługują nim poza domem - nawet
w Polsce - a mimo to ich dzieci nauczyły się dość dobrze mówić
Może więc nie powinnam sprzeczać się z koleżanką, tylko uznać jej
racje: chiński wyłącznie w domu,gdy jest z synem sama, w innych
momentach niemiecki?

[zillka]

Ja podobnie jak wyżej - dopóki nie zaczęła bardziej świadomie używać
angielskiego mówiłam do niej w zasadzie tylko po polsku, teraz jak
chcę coś powiedzieć razem do (nie)męża i córki mówię po angielsku
jak mi się nie chce mówić dwa razy.

a ja mieszam

[ebielo]

Niestety, bije sie w piers i mieszam: raz po niemiecku raz po
polsku. W Polsce mowie do malego tylko po polsku, ale bywamy tutaj
rzadko. W DE w domu mowie po polsku, ale jak juz jestemw
towarzystwie niemeickim to i zdarza mi sie mowic po niemiecku. Z
grzecznosci. Choc staram sie tez mowic po polsku, ten niemiecki
jakos wychodzi automatycznie. Wiem, ze zle robie.
I nasz synek miesza jezyki. Ma dopiero 17 miesiecy i niektore rzeczy
mowi tylko po niemiecku (jablko to "Apfel", wau wau na psa czy na
koguta kikiriki) a niektore zaleznie od kontekstu: w Pl mowi na
tate "tata" albo w domu, a jak jestesmy w towarzystwie
niemieckojezycznym to mowi "papa".
Ciekawe, jak to wszystko sie rozwinie

[zillka]

ebielo napisała:

> I nasz synek miesza jezyki. Ma dopiero 17 miesiecy i niektore
rzeczy
> mowi tylko po niemiecku (jablko to "Apfel", wau wau na psa czy na
> koguta kikiriki) a niektore zaleznie od kontekstu: w Pl mowi na
> tate "tata" albo w domu, a jak jestesmy w towarzystwie
> niemieckojezycznym to mowi "papa".

Ale 17 miesieczne dziecko nawet chowane w super konsekwentnym OPOL
też miesza języki Bo małe jest.

[pinezka82]

Moje dziecko ma na razie niecałe 3 miesiące, ale od dnia urodzin i od pierwszych
chwil razem (jakby to patetycznie nie brzmiało) mówię do niej po rosyjsku.
Wprawdzie na początku, tj. jeszcze na porodówce było mi trochę wstyd (?), ale
nie mam się co dziwić moi rodzice do mnie w sytuacjach publicznych zawsze mówili
tylko po polsku. Co śmieszniejsze ja im zawsze odpowiadałam po rosyjsku I
jest tak do dzisiaj. Moja znajomość języka na tym zbytnio nie ucierpiała, władam
nim biegle wzdłuż i wszerz
Natomiast osobiście nie widzę powodów, żeby w sytuacjach publicznych zmieniać
język w którym rozmawiam z dzieckiem na język otoczenia. Konsekwentnie mówię do
córki po rosyjsku, jeśli zwracam się do niej, jeśli zwracam się do kogoś innego
mówię po polsku. Nie tłumaczę i nie będę jej tłumaczyć tego co mówię w innym
języku. Traktuję ją jak osobę dwujęzyczną. Natomiast innym osobom w towarzystwie
tłumaczę co do niej mówię, jeśli są w jakikolwiek sposób dotknięte moją
wypowiedzią np. babci, lekarzowi itp.
Na dzień dzisiejszy moja postawa ma taki skutek, że jak zaczynam w jej obecności
mówić po polsku to ucisza i nasłuchuje Nie mam zamiaru udawać, że nie znam
tego języka i chcę też żeby uczyła się go również ode mnie, ale w sposób
pośredni, patrząc jak komunikuję się za jego pomocą z innymi osobami.
Wydaje mi się, że niezależnie od przyjętej metody należy pamiętać, że język jest
tylko narzędziem komunikacji i to na dodatek nie jedynym i zachowywać się
naturalnie, tak żeby się czuć swobodnie. Metoda OPOL nie jest imperatywem i
dobrze znosi drobne modyfikacje

[breili]

Przyznaje sie, ze tez mieszam. W Polsce (jak odwiedzamy rodzinke)
mowie wylacznie po polsku, w domu prawie wylacznie po polsku ale w
towarzystwie (np. w zlobku) mieszam z niemieckim. Na razie efektow
nie widac bo moj smyk ma dopiero 15 miesiecy ale ciekawa jestem co z
tego wyjdzie.

[nesla]

Dla mnie to jest niemozliwe wszystko tlumaczyc otoczeniu co sie po
polsku mowi do swoich dzieci, po prostu niewykonalne fizycznie i
umyslowo. Fizycznie bo zanim przetlumacze juz mysle o czyms innym i
nie nadazam, umyslowo - bo to niezmiernie meczace i w wielu
sytuacjach po prostu niekonieczne i samo identyfikowanie potrzeby
tlumaczenia na jezyk otoczenia tego co mowie po polsku to dodatkowe
obciazenie. Dodam ze bylam kiedys tlumaczem w Tesco, nawet
symultanicznym na board-meetingach ale ang-pol i uwazam, ze to
bardzo bardzo meczacy zawod, zrezygnowalam po 3 miesiach.

[matka.adama]

Nie musisz tłumaczyć wszystkiego dokładnie i wyczerpująco. Ja, po
długim przekonywaniu młodego, by włożył sweter i ostrej dyskusji na
ten temat, mówię "Adam nie chciał włożyć swetra, a ja uważam, że
jest zimno". Dzięki temu znajomi wiedzą, o co ogólnie w naszym
sporze chodziło.
Robię tak zawsze, gdy spotykam się z niemieckimi przyjaciółkami i
ich dziećmi. I to doskonale, w naszym przypadku, funkcjonuje.