Przyjaciele

[dru.ga]

'Prawdziwi przyjaciele to ci, którzy są przy tobie, gdy dobrze ci się wiedzie.
Dopingują cię, cieszą się z twoich zwycięstw. Fałszywi przyjaciele to ci,
którzy pojawiają się tylko w trudnych chwilach, ze smutną miną, niby
solidarni, podczas gdy tak naprawdę twoje cierpienie jest pociechą w ich
nędznym życiu'

Nie przepadam za caloksztaltem tworczosci Paulo Coelho ale tutaj sie akurat z
nim zgadzam. A Wy?

I jeszcze ma ktos pomysl jak to zgrabnie przetlumaczyc na angielski? cos w
stylu ' prawdziwych przyjaciol nie poznaje sie w biedzie/nieszczesciu tylko po
tym czy potrafia sie cieszyc z twoich sukcesow/ szczescia'
A moze juz jest jakies angielskie przyslowie majace podobne przeslanie?

[glasscraft]

"Our true friends are those who are with us when the good things
happen. They cheer us on and are pleased by our triumphs. False
friends only appear at difficult times, with their sad, supportive
faces, when, in fact, our suffering is serving to console them for
their miserable lives."

[lucasa]

ja nie przepadam ze Coelho, a to zdanie jest takie typowe dla niego. zreszta
chyba ksiazki sa pisane w taki sposob, aby kazdy zlepek zdan mozna bylo sobie
wyciac i powiesic nad lozkiem.

akurat ten fragment, ktory zacytowalas jest taki bardzo napuszony. nie bede sie
madrzyc, a jezeli pytasz czy sie o to zgadzamy, to ja sie nie zgadzam. akurat
ostatnio mialam bardzo ciezki czas (fizycznie i psychicznie)i wlasnie tak bylo,
ze pojawili sie ludzie, ktorzy mieli "smutna mine", pomogli mi bardzo i usuneli
sie w cien. ostania rzecza jaka bym powiedziala, ze byli "niby solidarni".
A

[mama-123]

Ja z kolei rozumiem ten kawalek inaczej. Wydaje mi sie, ze Coelho
pokazuje roznice miedzy tymi, ktorzy sa naszymi przyjaciolmi, a tymi
ktorzy tylko udaja. NIe jest powiedziane, ze prawdziwy przyjaciele
nie sa z nami w smutku. Coelho podaje przyklad, kto naszym
przyjacielem nie jest, gdy jestesmy w smutku. Wlasnie ktos, kto
tylko udaje, ze dzieli nasz smutek a w duchu cieszy sie naszym
nieszczesciem.
Tak ja to przynajmniej rozumiem.
Co do przyjaciol, to mnie tez wlasnie tak jak Lucasa piszesz
zapadaja w pamieci te chwile, gdy ktos pospieszyl z pomoca, gdy tego
bardzo potrzebowalama czasem naweto nia nie prosilam, wtedy wlasnie
cieszy zwykly kubek z ciepla herbata, wysluchanie problemow, czy
dobra rada. Ciekawy watek. ... akurat na niedziele.

[dru.ga]

lucasa napisała:

> ja nie przepadam ze Coelho, a to zdanie jest takie typowe dla niego. zreszta
> chyba ksiazki sa pisane w taki sposob, aby kazdy zlepek zdan mozna bylo sobie
> wyciac i powiesic nad lozkiem.


Masz racje ze wiekszosc tych 'madrosci'jest podana w taki sposob ze trudno przelknac. Ja akurat ta sentencje i to w niedoslowny sposob uslyszalam kiedys z ust Kayah / Kayi?/ w jednym z jej wywiadow.
Zanim jednak tu podalam sprawdzilam w internecie i wyszlo na to ze pierwszy byl Coelho.

Wracajac do tematu przyjaciol...moj wyjazd bardzo zweryfikowal przyjaznie. Mam przyjaciolki ktore byly ze mna w trudnych chwilach ale tez potrafia sie cieszyc z mojego szczescia i wspieraja mnie w roznych dazeniach. Niestety czesc przyjazni sie skonczyla w momence kiedy relatywnie zaczelo mi sie polepszac / nie chodzi tylko o wymiar finansowy/ co bylo dla mnie sporym zaskoczeniem bo w jednym przypadku akurat ta para przyjaciol byla dla mnie jak rodzina.
Byc moze to jest kwestia charakterow? Mnie osobiscie sukcesy innych motywuja, dodaja wiary ze wszystko jest mozliwe i mam takie poczucie ze im wiecej szczesliwych ludzi tym lepiej sie wszystkim zyje.

Moze to ma jakis szerszy kontekst kulturowy? Czy w Polsce nadal nie wypada byc bogatym, zadowolonym z zycia i szczesliwym? A w kazdym razie nie nalezy sie do tego przyznawac?

Glasscraft dziekuje za tlumaczenie, chodzilo mi jednak o jakis skrot tego fragmentu, jakas jedna sentencje
' prawdziwych przyjaciol nie poznaje sie w biedzie/nieszczesciu tylko po tym czy potrafia sie cieszyc z twoich sukcesow/ szczescia'
kombinuje i kombinuje i zawsze m jakies takie dlugie i opisowe wychodzi:-)))

[glasscraft]

W takim razie wersja krotsza (zupelnie nie zwiazana z oryginalem ale
bardzo do mnie przemawia :-)

Friends are like a good bra, supportive, hard to find, and always
close to your heart!

[mamakamyka]

Friends are like a good bra, supportive, hard to find, and always
> close to your heart!
powalilo mnie!!!haha super trafne. znalezc dobry biustonosz to
wielkaa sztuka, jak z przyjaciolmi..

[illegal.alien]

Ja sie zgadzam ogolnie z ta prawidlowoscia - prawdziwi przyjaciele umieja sie
szczerze cieszyc, kiedy nam sie dobrze dzieje. Mam pare osob, ktore to umieja i
styknie :)
Moj W jest bardzo nieufny i nikomu nic nie mowi, bo sie nacial, w sumie to
trudno powiedziec, zeby mial jakichkolwiek przyjaciol.

A nawiazujac do sprawdzania przyjazni - mam przyjaciela, ktorego poznalam juz
mieszkajac w UK, ale on zawsze mieszkal w Polsce - jakos tak sie szybko
zaprzyjaznilismy, bylismy w kontakcie mailowo. Raz nawet przyjechal do mnie z
dziewczyna, zostali pare miesiecy, popracowali, wrocili. Zawsze jak jestem w PL
to sie spotykamy na piwo i jest super.
Teraz (nie)stety on poszedl do seminarium, wiec rok mamy przerwy w kontakcie -
od tego czasu zdarzylam sie zareczyc i zajsc w ciaze, on jeszcze o tym nie wie,
ale mam nadzieje, ze jak juz bedzie mial internet z powrotem, to sie
skontaktujemy i bedziemy mogli sie spotkac i pogadac co u kogo slychac.
On jest wlasnie taka osoba, ktora sie cieszy z moich sukcesow i wzajemnie :)

[liley11]

nie zgadzam sie

prawdziwi przyjaciele to Ci ktorzy pomagaja, jak jest zle

[glasscraft]

A ja mysle, ze cos w tym jest - duzo latwiej jest pomagac jak sie
komus zle dzieje, bo ten co pomaga sam sie lepiej i szlachetniej
czuc moze. Troche trudniej cieszyc sie bezinteresownie jak komus sie
super powodzi, a nam moze nie tak dobrze i nie myslec z ciutka
zawisci o tym...

[gypsi]

Zawisci czy zazdrosci?
Bo zazdrosc jest uczuciem ludzkim i normalnym, zwlaszcza jesli umie sie do niej
przyznac, natomiast zawisc to patologia niszczaca najbardziej samego zawistnika.
Znam pare takich osob - biedne, zalosne istoty, ktorym zawsze niedobrze, bo ktos
ma, wyglada, umie, potrafi, a oni nie. I tak spedzaja zycie, trawieni wewnetrzna
goraczka, wiecznie niezadowoleni.

[glasscraft]

Dobre pytanie - chyba zawisci...

[mamakamyka]

Znam pare takich osob - biedne, zalosne istoty, ktorym zawsze
niedobrze, bo kto
> s
> ma, wyglada, umie, potrafi, a oni nie. I tak spedzaja zycie,
trawieni wewnetrzn
> a
> goraczka, wiecznie niezadowoleni



mam w swoim otoczeniu taka osobe, cos jak napisala gypsi.nie chodzi
o to ,ze narzeka, lecz o to ,ze ciagle porownuje - siebie do
innych.oczywiscie ona i jej zycie zawsze na niekorzysc.i tak mysle z
czego to wynika i jak pomoc takiej osobie.

[gypsi]

Hehehe, przypomniala mi sie ksywka takiego wlasnie zawistnika, oczywiscie
nieswiadomego ze absolutnie wszyscy znajomi, a nawet najblizsza rodzina sie ta
ksywka poslugiwali w rozmowach miedzy soba.
A bylo to "to jaki dzisiaj mamy problem?".

[golfstrom]

Kompletnie nie zgadzam, ponieważ swiat nie jest czarno-biały, a to właśnie moim
zdaniem sugeruje ów fragment.

Zgodzę się, ze trudno nawiązać przyjaźń, jeśli dzieli się wyłącznie smutne
chwile, ale posądzanie o fałsz ludzi, którzy nie potrafią cieszyć się życiem, to
przesada.

[dru.ga]

golfstrom napisała:

> Zgodzę się, ze trudno nawiązać przyjaźń, jeśli dzieli się wyłącznie smutne
> chwile, ale posądzanie o fałsz ludzi, którzy nie potrafią cieszyć się życiem, t
> o
> przesada.

To troche nie tak. Nie chodzi o falsz. Chodzi o sytuacje kiedy nie musisz
wspolczuc, wspolnie narzekac ani wspierac sie w zlych czasach tylko ucieszyc sie
ze Twoj przyjaciel swietnie sobie radzi, odnosi sukcesy i nie ma powodow do
narzekan.
Jedni to potrafia - innym nie pozwala na to zawisc a u moich przyjaciol nagle
wlaczyla sie opcja 'rywalizacja'. I nie chodzi o to ze byli falszywi czy nie
potrafia cieszyc sie zyciem - maja az nadto powodow do zadowolenia - poprostu
nie byli w stanie przelknac ze my mozemy miec cos lepiej.

Zauwazcie ze Polacy potrafia sie jednoczyc i byc pelni zyczliwosci i poswiecenia
w sytuacjach kryzysowych, natomiast na codzien, kiedy jest dobrze skacza sobie
do gardel pod byle pretekstem.

[golfstrom]

Wiesz, ja się odnoszę wyłącznie do tego fragmentu, który moim zdaniem nieco
upraszcza wizję świata, choć wydaje się przewrotny, bo zaprzecza przekonaniu, że
prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie.

Oczywiście, że są wśród nas wampiry, które żerują na nieszczęściu i smutku, ale
nie wiem, czy to wyłącznie o zwykłą zawiśc chodzi.

Wydaje mi się, że najczęściej chodzi o to, że wyrastamy z przyjaźni i dla nikogo
nie jest to komfortowe uczucie, bo jakoś tak w tle majaczą określenia "zdrada",
"arystokratyzm" itp. A jak przychodzi nieszczęście, to nagle odzyskujemy
utracone poczucie wspólnoty.

Nie mówię, że to jest zdrowe. Pewnie sporo w tym fałszu a przede wszystkim
okłamywania samych siebie. Ale ten fragment rozumiem jako przeciwwagę dla
"zdrady" i "arystokratyzmu".
Nie wiem, czy się dobrze wytłumaczyłam.