Kuźnia talentów

[unsatisfied6]

czy są wśród nas prawdziwe talenty ? genialne
dzieci , które nauczą się np. angielskiego
( nie za granicą a w naszym kraju ) w rok .

tacy , którym można wykładać elementy matematyki
wyższej w wieku ok. 10-12 lat ?

takie talenty są .

Sebastian lat 9 ( ok.10 lat temu ) ocena
z angielskiego w szkole - 2
po roku mówi biegle i z dobrym akcentem po angielsku
( oczywiście nie po kursach szkolnych )

Bartosz lat 11 - miał 5,6 w szkole z angielskiego
lecz po kilku latach tylko coś bąkał - fenomenalna
pamięć i nisamowicie szybkie rozumienie .

takich talentów jest mało - można liczyć w promilach .

ale kto te talenty wykształci ? szkoła?

nauczycielka do Bartosza - "jesteś za głupi by
uczęszczać na kółko " - wyparła się po kilku
dniach że to powiedziała .

Sebastian miał srednią ok. 4 .

te najwartościowsze walory naszej przyszłej
gospodarki są nieodpowiedznio kształcone .

inne dzieci:
Wojtek , dyslektyk - wali błąd za błędem ,
mija prawie rok
-nie jestem dyslektykiem ?- pyta z nadzieją

-nie , będziesz mówił biegle po angielsku i będziesz pisał
jak każdy inny - odpowiadam .
dyktando - 3 błędy w 10 długich zdaniach .przedtem co
najmniej jeden błąd w jednym wyrazie .

dzieciom potrzebny jest BODZIEC POZYTYWNY i wrażliwy na ich
problemy nauczyciel , taki co kocha swoją pracę .

nie można marnować największego potencjału naszej gospodarki :
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=54&w=6510623
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=54&w=6473738
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=54&w=6473955
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=54&w=9084072
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=54&w=9289550

[Gość: tamar]

w gimnazjum, kiedy matoły poznawały f. liniową, ja znałam już świetnie
kwadratową i wykładniczą, na lekcjach miałam problemy z lepszą oceną, bo
prowadziłam brzydko zeszyt

tak, to jest dziś w szkole najważnejsze

napisałam olimpiadę z matematyki - byłam laureatką, toteż poprosiłam na koniec
roku o 6, nauczycielka spojrzała na mnie i spytała się mnie "a jaka olimpaida?"

po prostu bez komentarza

[Gość: ad]

tamar jaka olimpiada? olimpiada szkol srednich? moze konkurs?

[Gość: ad]

mialam ucznia, ktory byl laureatem Kangura, ale ja z bolem serca na koniec roku
musialam postawic mu tylko trojke
ilez ja rozmow z nim przeprowadzilam .... ze wierze w niego, ze ma
predyspozycje, ale konkurs testowy nie zalatwia wszystkiego, ze musi sie
nauczyc pisac (przedsatwiac swoje rozwiazania na pismie), zeby cos robil na
lekcjach, zeby odrabial prace domowe, ze ..., zeby ...
byl uczniem niezbyt akceptowanym przez klase (dosc dobra klasa) i sukcesy w
konkursach mogly troche zmienic te sytuacje
lubie swoja prace, lubie uczyc, lubie dzieci
naprawde zalezalo mi na nim
naprawde sie staralam
efekt mizerny

[Gość: ad]

prosze mi nie mowic, ze talent ucznia i dobry nauczyciel wystacza, zeby
stworzyc geniusza

[unsatisfied6]

Gość portalu: ad napisał(a):

> prosze mi nie mowic, ze talent ucznia i dobry nauczyciel wystacza, zeby
> stworzyc geniusza

tego nie twierdzę .

każdy uczeń , nie tylko geniusz wymaga specjalnego podejścia by
móc z niego wydobyć maksimum - nie zawsze się to udaje i nie
zawsze jest to błąd nauczyciela czy ucznia - nikt nie jest
perfekt . trzeba jednakże próbować .

konkursy wskazują na zdolnych lecz niekoniecznie genialnych .

[Gość: ad]

unsatisfied6 napisał:
> każdy uczeń , nie tylko geniusz wymaga specjalnego podejścia by
> móc z niego wydobyć maksimum

ja bardzo chętnie podejdę specjalnie i indywidualnie ...
ale w klasie mam 30 uczniów, a lekcja ma tylko 45 minut

dodam jeszcze, że za każdą lekcję dostaję ok. 15 zł brutto

[unsatisfied6]

Gość portalu: ad napisał(a):

> unsatisfied6 napisał:
> > każdy uczeń , nie tylko geniusz wymaga specjalnego podejścia by
> > móc z niego wydobyć maksimum
>
> ja bardzo chętnie podejdę specjalnie i indywidualnie ...
> ale w klasie mam 30 uczniów, a lekcja ma tylko 45 minut
>
> dodam jeszcze, że za każdą lekcję dostaję ok. 15 zł brutto

30 uczniów to za dużo .

15 zł / 45 -czy to dużo czy mało nie chcę się tu wypowiadać .

15 zł

[Gość: ad]

unsatisfied6 napisał:
> 15 zł / 45 - czy to dużo czy mało nie chcę się tu wypowiadać .

proszę zauwazyć, że płacą mi te 15 zł za 45 minut, spędzonych w szkole na
lekcji,
ale nikt nie płaci mi nawet złotówki za okienka, za dyżury na przerwach,
no i przede wszystkim za pracę, którą wykonuje w domu - a która zajmuje mi
sporo czasu, bo naprawde przejmuję się swoim zawodem (po pierwsze bardzo
starannie przygotowuję lekcje i kółka, przygotowuję klasówki i kartkówki,
często przygotowuję dodatkowe zadania dla chętnych uczniów, poza tym sprawdzam
zeszyty, sprawdzam klasówki i kartkówki, czasem sprawdzam prace domowe, czasem
przygotowuję zadania konkursowe i sprawdzam prace konkursowe - to wszystko za
darmo)

z przyczyn finansowych coraz częściej zastanawiam się nad zmianą zawodu :-(

[Gość: Mp]

> proszę zauwazyć, że płacą mi te 15 zł za 45 minut, spędzonych w szkole na
> lekcji,
> ale nikt nie płaci mi nawet złotówki za okienka, za dyżury na przerwach,
> no i przede wszystkim za pracę, którą wykonuje w domu - a która zajmuje mi
> sporo czasu, bo naprawde przejmuję się swoim zawodem (po pierwsze bardzo
> starannie przygotowuję lekcje i kółka, przygotowuję klasówki i kartkówki,
> często przygotowuję dodatkowe zadania dla chętnych uczniów, poza tym
sprawdzam
> zeszyty, sprawdzam klasówki i kartkówki, czasem sprawdzam prace domowe,
czasem
> przygotowuję zadania konkursowe i sprawdzam prace konkursowe - to wszystko za
> darmo)


To chyba piramidalne nieporozumienie. Czas pracy nauczyciela wynika z potrzeb
procesu i jedynie nie może być dłuższy niż 40 godzin tygodniowo przy 18
godzinach przed tablicą. A więc czas stania przy tablicy to - gdy wymaga
tego jakość nauczania - mniej niż połowa czasu pracy, za który płaci
podatnik. Wszystkie czynności wymienione w cytacie - jeśli zamykają się w
prostej regule 45 minut przed tablicą, 60 minut poza - są opłacone wedłu
stawek, które przyjmują obie strony.
Jest przykrym faktem, że wielu nauczycieli oszukuje odatnika i ogranicza
swa aktywność jedynie do tego czasu przed tablicą i nakazanych przez
dyrekcję dyżurów. Jest faktem jeszcze bardziej przykrym, że
mimo iż nadal jest wielu takich nauczycieli, którzy w poczuciu
odpowiedzialności za powierzone im dzieci, nie poprzestają na tych 40
godzinach (wtedy dopiero pracują za darmo!), są oni niedoceniani
przez system, a w kolejce do tortu (lub raczej po suchary :-( ) przegrywają
z tymi wiecznymi "osiemnastkami".

[Gość: ad]

Gość portalu: Mp napisał(a):
> Wszystkie czynności wymienione w cytacie - jeśli zamykają się w
> prostej regule 45 minut przed tablicą, 60 minut poza - są opłacone wedłu
> stawek, które przyjmują obie strony.
> (...)
> Jest przykrym faktem, że wielu nauczycieli oszukuje odatnika i ogranicza
> swa aktywność jedynie do tego czasu przed tablicą i nakazanych przez
> dyrekcję dyżurów.

nie rozumiem :-(

rozumiesz....

[myslak]

Etat nauczyciela to 40 godzin - za to jest pensja.
18 godz. dydaktycznych + 22 godz. na dyżury, sprawdzanie, szkolenia,
wywiadówki, konferencje itd.
Jeśli uważasz, że płacone masz tylko lekcje, a przerwa to twój czas prywatny -
oszukujesz podatnika. Jeśli uważasz, że po południu sprawdzasz w ramach
darmowej pracy - oszukujesz.
Pensja jest płacona za 40 godzin tygodniowo!

[Gość: ad]

1) moja umowa nic nie mówi o 40-godzinnym tygodniu pracy
2) jeśli tydzień pracy ma 40 godzin, to 15 żł nie jest stawką za 45 minut

[Gość: MP]

> 1) moja umowa nic nie mówi o 40-godzinnym tygodniu pracy

Mówi o tym Karta, która jest przywołana explicite w umowie.
Dokładniej, mówi, że 18 przy tablicy i nie więcej niż 40 w sumie.
Proszę sprawdzić :-)

[Gość: Matka]

Właśnie tacy nauczyciele mnie wkurzają.To jest zabijanie talentu i równanie w
dół .
Taki dzieciak zna matematykę lepiej i rozwiąże każde zadanie na myślenie /a
to w prawdziwym, pozaszkolnym życiu się liczy /niż przeciętniak ,który wykuje
się bez zrozumienia wzoru i ładnie go podkreśli szlaczkiem.
Mam dwoje dzieci ,jedno zdolne, olewające szkołę ,bo ta nie stawia mu żadnych
wymagań .W zadaniach podaje zazwyczaj tylko wynik-za co oczywiście jest
karany ,bo rozwiązuje te prymitywne dla niego zadania w pamięci.Nowa
nauczycielka od matematyki obniżyła mu ocenę z klasówki ,bo chcąc się
zaprezentować zrobił zadania innymi sposobami niż przerabiali na lekcji.Na
drugiej obniżyła,bo definicje napisał swoimi słowami ,a nie wykutą na pamięć.To
nic,że on umie tę definicję udowodnić i z niej skorzystać w praktyce.
Teraz juz nie chce mu się prezentować,chodzić na kółko matematyczne będące dla
syna w zasadzie zajęciami wyrównawczymi .
Drugie moje dziecko tępe do matematyki /niestety po mnie/,ale staranne,z ładnym
zeszytem,pracowite za to chętnie chodzi na kółko.Definicje pisze bez
zrozumienia z pamięci,ale za to ocenę ma dobrą.
Zapewniam ,że dzieci dobrze się orientują w swoich możliwościach
matematycznych i "możliwościach" intelektualnych tej nauczycielki.

[unsatisfied6]

Gość portalu: Matka napisał(a):

> Właśnie tacy nauczyciele mnie wkurzają.To jest zabijanie talentu i równanie
w
>
> dół .
> Taki dzieciak zna matematykę lepiej i rozwiąże każde zadanie na
myślenie /a
> to w prawdziwym, pozaszkolnym życiu się liczy /niż przeciętniak ,który wykuje
> się bez zrozumienia wzoru i ładnie go podkreśli szlaczkiem.
> Mam dwoje dzieci ,jedno zdolne, olewające szkołę ,bo ta nie stawia mu
żadnych
> wymagań .W zadaniach podaje zazwyczaj tylko wynik-za co oczywiście jest
> karany ,bo rozwiązuje te prymitywne dla niego zadania w pamięci.Nowa
> nauczycielka od matematyki obniżyła mu ocenę z klasówki ,bo chcąc się
> zaprezentować zrobił zadania innymi sposobami niż przerabiali na lekcji.Na
> drugiej obniżyła,bo definicje napisał swoimi słowami ,a nie wykutą na
pamięć.To
>
> nic,że on umie tę definicję udowodnić i z niej skorzystać w praktyce.
> Teraz juz nie chce mu się prezentować,chodzić na kółko matematyczne będące
dla
>
> syna w zasadzie zajęciami wyrównawczymi .
> Drugie moje dziecko tępe do matematyki /niestety po mnie/,ale staranne,z
ładnym
>
> zeszytem,pracowite za to chętnie chodzi na kółko.Definicje pisze bez
> zrozumienia z pamięci,ale za to ocenę ma dobrą.
> Zapewniam ,że dzieci dobrze się orientują w swoich możliwościach
> matematycznych i "możliwościach" intelektualnych tej nauczycielki.

niestety , też to zaobserwowałem .

odnosnie tekstu ( nie krytykuję bo sama pani pisze , że nie jest
matematyczką ) - definicji się nie dowodzi a sprawdza jej poprawność
i ewentualnie dowodzi się równoważności z innymi definicjami .

[Gość: ad]

Gość portalu: Matka napisał(a):
> Właśnie tacy nauczyciele mnie wkurzają.To jest zabijanie talentu i równanie w
> dół .
> Taki dzieciak zna matematykę lepiej i rozwiąże każde zadanie na myślenie /a
> to w prawdziwym, pozaszkolnym życiu się liczy /niż przeciętniak ,który wykuje
> się bez zrozumienia wzoru i ładnie go podkreśli szlaczkiem.

nie zrozumiałaś, droga Matko :-(
szkoda :-(

właśnie sprawdzam klasówkę owego geniusza
ocena będzie pozytywna, ale niestety niewysoka
dlaczego? no, cóż ... nie rozwiązał tych zadań, po prostu :-(
(klasówka nie była testowa)

[Gość: ad]

Gość portalu: Matka napisał(a):
> ocenę z klasówki ,bo chcąc się
> zaprezentować zrobił zadania innymi sposobami niż przerabiali na lekcji.Na
> drugiej obniżyła,bo definicje napisał swoimi słowami ,a nie wykutą na pamięć

nie wiem, czemu porównuje mnie pani do tej nauczycielki :-(
moje metody są zupełnie inne
ja zaliczam każdy sposób rozwiązania, jeśli tylko jest poprawny i właściwie
zastosowany
treści definicji i twierdzeń nie sprawdzam na klasówkach (pisemnie), o tym
rozmawiamy na lekcjach - i każdy może to powiedziec swoimi słowami (byle
poprawnie i precyzyjnie), a na klasówkach uczeń musi się wykazać umiejętnością
stosownia wiedzy do konkretnych zadań matematycznych




Gość portalu: Matka napisał(a):
> W zadaniach podaje zazwyczaj tylko wynik-za co oczywiście jest
> karany ,bo rozwiązuje te prymitywne dla niego zadania w pamięci

pani nazywa te zadania prymitywnymi (ja nie), a wiele - właśnie takich - zadań
ma podstawowy cel: wyćwiczyć
przecież to "ćwiczenie czyni mistrza"

[Gość: MP]

Domyślam się, że "ad" nie pracuje w liceum, bo tam zadań
raczej nie da się rozwiązać w pamięci, a większość zaczyna
się od słowa "udowodnij". Jeśli tak, a dzieciak był rzeczywiście
laureatem, a nie tylko wyróżnionym za "dobry wynik", to świadczy
to wszystko raczej o rażącej niekompetencji piszącej niż o defektach
dziecka. Co mają do rzeczy prace domowe? (Wtedy ćwiczy, a po co
ma na to tracić czas, skoro ma to wyćwiczone - tyle, ile trzeba,
nie ważne kiedy.) Co to ma do rzeczy, że dzieciak na pytanie "ile?"
odpowiada logicznie "tyle!"? Jeśli chce się czegoś więcej,
trzeba jasno napisać "wykaż, że ...". Jeśli tego nie ma, to nikt
nie musi tracić czasu na przelewnie na papier rozumowania wykonywalnego
w myśli. A takiego polecenia być nie może, bo udowadnianie, to dopiero
program liceum. Szanowna pani nauczycielka zapewne nie zna podstawy
programowej, albo nie rozumie co w niej napisano (jak wielu innych
funkcjonalnych analfabetów, uczących w polskich szkołach). Myli jej
się "przeprowadzanie" z "zapisywaniem". Myli jej się "prezentowanie
wyników" z "prezentowaniem drogi prowadzącej do rozwiązań". Jeśli chce
zdolne dziecko zmusić do pracy na papierze (w trosce o jego rozwój, a
nie o jakieś swoje dobre samopoczucie) to powinna dać mu po prostu takie
problemy, których w głowie nie rozwiąże. To zajmie jej mniej czasu,
niż "przeprowadzanie rozmów" nie wiadomo o czym. Ale jak to bidulka ma
zrobić w klasie, gdzie ma 30 uczniów? Rzeczywiście problem.

[unsatisfied6]

Gość portalu: MP napisał(a):

> Domyślam się, że "ad" nie pracuje w liceum, bo tam zadań
> raczej nie da się rozwiązać w pamięci, a większość zaczyna
> się od słowa "udowodnij".
nie przesadzajmy , w pewnym wieku ok 95% da się rowiązać
i udowodnić w pamięci . ale zapisanie tego to też
sztuka , którą trzeba kształcić . nie rozwiązujemy
dla siebie a dla innych , tworzymy mały trybik
ogromnego zespołu pracujacego na rozwój , dlatego
nie lekceważyłbym poprawnego i umiejętności czytelnego zapisu
rozwiązania jak i umięjetnosci zaprezentowania
dowodu lub rozwiązania problemu .


Jeśli tak, a dzieciak był rzeczywiście
> laureatem, a nie tylko wyróżnionym za "dobry wynik", to świadczy
> to wszystko raczej o rażącej niekompetencji piszącej niż o defektach
> dziecka. Co mają do rzeczy prace domowe? (Wtedy ćwiczy, a po co
> ma na to tracić czas, skoro ma to wyćwiczone - tyle, ile trzeba,
> nie ważne kiedy.) Co to ma do rzeczy, że dzieciak na pytanie "ile?"
> odpowiada logicznie "tyle!"? Jeśli chce się czegoś więcej,
> trzeba jasno napisać "wykaż, że ...". Jeśli tego nie ma, to nikt
> nie musi tracić czasu na przelewnie na papier rozumowania wykonywalnego
> w myśli. A takiego polecenia być nie może, bo udowadnianie, to dopiero
> program liceum. Szanowna pani nauczycielka zapewne nie zna podstawy
> programowej, albo nie rozumie co w niej napisano (jak wielu innych
> funkcjonalnych analfabetów, uczących w polskich szkołach). Myli jej
> się "przeprowadzanie" z "zapisywaniem". Myli jej się "prezentowanie
> wyników" z "prezentowaniem drogi prowadzącej do rozwiązań". Jeśli chce
> zdolne dziecko zmusić do pracy na papierze (w trosce o jego rozwój, a
> nie o jakieś swoje dobre samopoczucie) to powinna dać mu po prostu takie
> problemy, których w głowie nie rozwiąże. To zajmie jej mniej czasu,
> niż "przeprowadzanie rozmów" nie wiadomo o czym. Ale jak to bidulka ma
> zrobić w klasie, gdzie ma 30 uczniów? Rzeczywiście problem.
przepełniona klasa to jeden z głównych problemów
naszej szkoły . podejmujący decyzje w tych sprawach
powinni sobie zdawać sprawę z ekonomii szkolnictwa .
istnieje pewna liczba uczniów w klasie ( ok 30+), że żadna metoda
nie będzie skuteczna i każdy pieniądz zostanie zwyczjanie marnowany .
przy tak słabych zasobach finansowych nie powinno się dopuszczać
do takiego marnotrawstwa . tą liczbę uczniów w klasie , chociażby
zed względów ekonomicznych , należałoby zoptymalzować względem
wydatków i efektywności ( biorąc pod wzgląd tylko wydatki
doprowadzamy szkołę do patologii )

[Gość: ad]

unsatisfied6 napisał:
> zapisanie tego to też sztuka , którą trzeba kształcić .
> (...)
> nie lekceważyłbym poprawnego i umiejętności czytelnego zapisu
> rozwiązania jak i umięjetnosci zaprezentowania
> dowodu lub rozwiązania problemu .

dziękuję za popracie, właśnie o to mi chodziło
pozdrawiam :-)

[Gość: ad]

drogi/droga MP
tu na forum nie umiem udowodnić, że jestem kompletnie inną nauczycielką, niż
sobie wyobrażasz - w życiu udowadniam to od wielu lat
przykro mi, że źle o mnie myślisz, ale nie będę Cię przekonywać, że bardzo
mylisz się w swej ocenie - prawdopodobnie nigdy się nie spotkamy, a gdybym
kiedyś uczyła Twoje dziecko, to być może sam zweryfikujesz swoje poglądy

pozdrawiam

PS. uczę w gimnazjum

talent w pracy zespołowej

[unsatisfied6]

Gość portalu: ad napisał(a):

> drogi/droga MP
> tu na forum nie umiem udowodnić, że jestem kompletnie inną nauczycielką, niż
> sobie wyobrażasz - w życiu udowadniam to od wielu lat
> przykro mi, że źle o mnie myślisz, ale nie będę Cię przekonywać, że bardzo
> mylisz się w swej ocenie - prawdopodobnie nigdy się nie spotkamy, a gdybym
> kiedyś uczyła Twoje dziecko, to być może sam zweryfikujesz swoje poglądy
>
> pozdrawiam
>
> PS. uczę w gimnazjum
>
ogólnie istnieje pogląd wśród zdolnej młodzieży , że nie muszą
się silić na wyjaśnienie swoich przemyśleń . to w konsekwencji
może prowadzić do nieczytelnych i niezrozumiałych prac w przyszłości .

sam wolę przeczytać książkę czy manual po angielsku niż po polsku ,
bo to co czytam po polsku często po prostu nie nadaje się do
żadnego skutecznego i relatywnie szybkiego użytku .

rozwiązanie problemu w pracy zawodowej nie jest dla pracownika
dokonującego tego rozwiązania , a dla osoby która ewentualnie
z tych wyników ma korzystać .

nie znaczy to , że nie należy cenić myślenia . ale od
myślacego człowieka trzeba wyegzekwować czytelność
zapisu . Inaczej nie można mówić o pracy dobrej zespołowej ,
która jest podstawą skuteczności w życiu firmy ,
kolporacji , państwa .

oczywiście są tzw. Mavericks w nauce nie potrafiący
pracować w zespole a których praca jest warta pracy
tysięcy ludzi - takich jest jednakże bardzo mało
i dla takich też musi znaleźć się odpowiednie miejsce .
ale to już nie talenty a bardzo nieliczne giganty możliwości
intelektualnych człowieka - dla takich należałoby stworzyć
zupełnie inną szkołę . podejrzewam , że żaden z biorących
tu udział na forum nie spotkał się jeszcze z takimi

[Gość: ad]

unsatisfied6 napisał:

> bardzo nieliczne giganty możliwości
> intelektualnych człowieka - dla takich należałoby stworzyć
> zupełnie inną szkołę . podejrzewam , że żaden z biorących
> tu udział na forum nie spotkał się jeszcze z takimi

chyba spotkałam takich (zarówno już dorosłych i jeszcze uczniów), ale nie ma
wśród nich owego ucznia, o którym pisałam wyżej

[Gość: MP]

Droga ad!
Nie wiem czy dobrze uczysz (w sensie: wyjaśniasz, wskazujesz drogi,
stopniujesz trudności itp.) Upieram się jednak, że błądzisz w kwestii
oceniania. Podpisuję się obiema rękami pod tym co napisał inicjator
wątku o wadze umiejetności przekazywania dróg swojego rozumowania.
Sam dodam, że taka umiejętnośc jest także bardzo użyteczna i płodna
dla samego delikwenta, bo myśli, które umiemy zapisać podlegaja znacznie
lepszej samokontroli i są zwykle znacznie lepiej uporządkowane niż te,
które krążą jedynie gdzieś tam pod sufitem. W tej sprawie nie macie
we mnie oponenta. Czym innym jest jednak uczyć, a czym innym wymagać
i czynić z tego wymagania czynnik obniżający ocenę o trzy szczeble.
Jak wspomniełem, obowiazująca podstawa programowa nie daje praktycznie
podstaw, by wymagać tego na pozimie gimnazjum. Uczyć więc można i trzeba
- szcególnie tych zdolniejszych, ale w egzekwowaniu należy zachować daleko
idąca powściągliwość. Również pozostałe czynniki wymienione w liście,
na który zareagowałem, nie są czynnikami ocenogennymi. Ocenę ustala
sie, porównujac swą wiedzę o uczniu z katalogiem treści i umiejętności,
których podstawa wymaga (wszystkie oceny ustalane są w odniesieniu do
wymogów podstawy, a nie tylko te najniższe - taka jest treść ustawy o systemie
oświaty: artykułu definiującego pojęcie podstawy programowej). Z listu, który
opublikowałaś nie wynika by w tym względzie delikwent w czymkolwiek uchybił.
Można i trzeba odnieść wrażenie, że radzi sobie bez problemu ze wszystkimi
wymaganymi treściami i umiejętnościami i to na poziomie twórczego władania
wiedzą, na poziomie zagadnień złożonych. Jedyne co masz mu do zarzucenia, to
że podąża własną drogą, jeśli chodzi o ćwiczenia (bo Twoich ćwiczeń zadanych
do domu nie robi, ale przecież jakieś kiedyś robić musiał, skoro umie -
z tym się ludzie zwykle nie rodzą, tylko to zdobywają!), że nie zgłasza
się ze swą wiedzą na lekcji (może skromny, nieśmiały, źle się czujący -
coś o tym pisałaś - może znudzony Twoim sposobem pracy lub miernością
kolegów, a może zwyczajnie taki już jest introwertyczny i próżno próbować
go zmienić), i te nieszczęsne opisy. Daj mu problemy złożone, by zrozumiał, że
czasem warto notować nawet dla siebie, by się nie pogubić, daj mu zadania,
ktorych kwintesencją nie jest słowo "ile?", ale polecenie "Wykaż, że tyle".
Ale nie twórz absurdalnej alternatywy: opiszesz - szóstka, nie
opiszesz - trója. Na pełne egzekwowanie tej umiejetności jest pora
w liceum. I dzieciak bedzie dojrzalszy. Może też sprawniejszy jezykowo.
Jeśli ma kłopoty adaptacyjne, to doceń i dowartościuj jego wielką
pojemność "pamięci operacyjnej" i szybkość "magistrali", a nie dołuj go
dodatkowo dostatecznymi.
I zrozum, że oceniając tu na forum, nie oceniam Ciebie, ale obraz, który
w swym liście zawarłaś, zakładając, że zawiera on wszystkie istotne elementy
dla sprawy. Ty wymieniłaś powody, dla których postawiłaś tróję laureatowi
trudnego konkursu matematycznego. Nie było wśród nich moim zdaniem
żadnych ważnych argumentów merytorycznych pozwalajacych w sumie
kształtować ocenę więcej niż o pół stopnia. I taki obraz - a nie Ty -spotkał
się z taką reakcją, jaką przedstawiłem.

[Gość: ad]

Gość portalu: MP napisał(a):
> Z listu, który
> opublikowałaś nie wynika by w tym względzie delikwent w czymkolwiek uchybił.
> Można i trzeba odnieść wrażenie, że radzi sobie bez problemu ze wszystkimi
> wymaganymi treściami i umiejętnościami i to na poziomie twórczego władania
> wiedzą, na poziomie zagadnień złożonych. Jedyne co masz mu do zarzucenia, to
> że podąża własną drogą, jeśli chodzi o ćwiczenia (bo Twoich ćwiczeń zadanych
> do domu nie robi, ale przecież jakieś kiedyś robić musiał, skoro umie -
> z tym się ludzie zwykle nie rodzą, tylko to zdobywają!), że nie zgłasza
> się ze swą wiedzą na lekcji (może skromny, nieśmiały, źle się czujący -
> coś o tym pisałaś - może znudzony Twoim sposobem pracy lub miernością
> kolegów, a może zwyczajnie taki już jest introwertyczny i próżno próbować
> go zmienić), i te nieszczęsne opisy.

NIE
z mojego listu nie wynika nic z tych rzeczy, dlatego dziwi mnie łatwość
oceniania mnie i moich metod - nic o nich nie wiesz

[Gość: ad]

Gość portalu: MP napisał(a):
> oceniając tu na forum, nie oceniam Ciebie, ale obraz, który
> w swym liście zawarłaś, zakładając, że zawiera on wszystkie istotne elementy
> dla sprawy. Ty wymieniłaś powody, dla których postawiłaś tróję laureatowi
> trudnego konkursu matematycznego.

dwa razy NIE
ani nie zawierał wszystkich istotnych elementów
ani nie zawierał powodów, dla których postawiłam mu tróję

proszę nie NADinterpretowywać

[Gość: MP]

Gość portalu: ad napisał(a):
...
> ani nie zawierał powodów, dla których postawiłam mu tróję

Zawierał informację (jako suplement do wątku o geniuszach),
że postawiłaś tróję laureatowi. Dalej zawierał komentarz, który
stwierdzał:
>>>
ilez ja rozmow z nim przeprowadzilam .... ze wierze w niego, ze ma
predyspozycje, ale konkurs testowy nie zalatwia wszystkiego, ze musi sie
nauczyc pisac (przedsatwiac swoje rozwiazania na pismie), zeby cos robil na
lekcjach, zeby odrabial prace domowe, ze ..., zeby ...
>>>
Nie wiem jakie były Twoje intencje i jaki stan faktyczny z tym uczniem,
ale nie ulega wątpliwości, że Ty na ten temat napisałaś nam to co napisałaś.
Napisałaś, że rozmawiałaś z dzieciakiem (a z kontekstu wynika, że nie
chodziło o ogólną rozmowę o życiu, tylko o tym co zrobić by nie była to
trója, ale szóstka - typowa ocena laureatów). W tych rozmowach - opieram
się wyłącznie na tym co zechciałaś nam zakomunikować - wskazywałaś mu, że
powinien:
- przedsatwiac swoje rozwiazania na pismie
- cos robić na lekcjach
- odrabiać prace domowe
- że, ... żeby ...
To z Twojej relacji wiemy, co uznałaś za warte zakomunikowania nam
i mamy prawo przyjmować (bez zarzutu nadinterpretacji), że uznajesz
to za warte, bo najważniejsze. Stąd wnioski, które przeczytałaś.
Mogą one nie pasować do rzeczywistości ale nie są nadinterpretacją
Twojej wypowiedzi! Jeśli w wypowiedzi popełniłaś jakiś błąd, to
napraw go pisząc zwyczajnie, że najważniejsze nie były prace domowe,
ale to, że chłopak np. nie radził sobie z algebrą, a Pitagorasem
władał tylko na najniższym poziomie kompetencji. To wszystko wyjaśni
i nikt złego słowa Ci nie napisze, bo w takim sensie konkurs rzeczywiście
może czasem przypadkiem czegoś nie wyłapać (jest taka możliwość, choć dość
mało prawdopodobna - od ośmiu lat ktoreś moje dziecko niemal regularnie bywa
laureatem tego konkursu i znam jego stopień trudności: można przypadkiem
załapać się na dobry wynik czy na najlepszy wynik w szkole, ale raczej nie na
nagrodę i dyplom laureata!).
I nie zacietrzewiaj się, proszę (gdybyś miała taką ochotę :-)).
Nie znęcam się nad Toba, tylko wykorzystuję Twój list do podniesienia
na konkretnym przykładzie problemów, które wydają mi się ważne i
ogólne. Pisząc swój taki list, sama zgłosiłaś się tu na ochotnika do
roli, w której się znalazłaś. Takie są oczywiste konsekwencje wypowiedzi
publicznych.
Pozdrawiam,
Marek Pawlowski

proszę, ...

[Gość: ad]

Gość portalu: MP napisał(a):
> uznajesz to za warte, bo najważniejsze.

nigdzie nie napisałam "najważniejsze",
ani,
że to, o czym napisałam, stanowilo jedyny wyznacznik do postawienia mu trójki


sformułowanie "że, ... żeby ..." sugeruje, że było tego więcej, niz wymieniłam




proszę, skończmy tę dyskusję
nie jest łatwo oceniać ucznia, zwłaszcza, jeśli ma to być tylko stopień (a nie
opis),
w ogóle nie jest łatwo oceniać człowieka, choć niektórym dość łatwo przychodzi
ocenianie innych na podstawie jednej wypowiedzi
nie napisałam wszystkiego o tej sytuacji, bo cała dyskusja nie miała dotyczyć
oceniania, a dzieci zdolnych, niedostrzeganych w szkole
nie napisałam wszystkiego o tym uczniu i tej nieszczęsnej trójce, i nadal nie
chcę tego robić
nie przedstawiłam wszystkich danych do dyskusji, więc proszę o zaprzesatnie
wyciągania wniosków z mojej wypowiedzi
proszę, skończmy tę dyskusję, bo zmierza ona w kierunku "jakim nauczycielem
jest ktoś o nicku ad?", a ja nie zamierzam być tu swoim obrońcą przed
nieznanymimi oskarżycielami (przepraszam za porównania) -
codziennie "weryfikują mnie" uczniowie, ich rodzice oraz moi pracodawcy

pozdrawiam serdecznie i wracam do sprawdzania klasówek ;-)

podstawa programowa

[Gość: ad]

Gość portalu: MP napisał(a):
> Szanowna pani nauczycielka zapewne nie zna podstawy
> programowej, albo nie rozumie co w niej napisano (jak wielu innych
> funkcjonalnych analfabetów, uczących w polskich szkołach). Myli jej
> się "przeprowadzanie" z "zapisywaniem". Myli jej się "prezentowanie
> wyników" z "prezentowaniem drogi prowadzącej do rozwiązań".



cytat ze strony www.men.waw.pl/

"PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO DLA SZKÓŁ PODSTAWOWYCH I GIMNAZJÓW

MATEMATYKA

Cele edukacyjne
1. Rozwijanie rozumienia podstawowych pojęć arytmetyki i geometrii.
2. Rozwijanie pamięci, wyobraźni, myślenia abstrakcyjnego i logicznego
rozumowania.
3. Rozwijanie umiejętności czytania i tworzenia tekstów w stylu matematycznym

Zadania szkoły
1. Kształtowanie umiejętności myślenia i formułowania wypowiedzi.
2. Rozwijanie umiejętności uczniów w zakresie rozumienia prostych tekstów
sformułowanych w języku matematyki.
3. Rozwijanie umiejętności opisywania w języku matematyki prostych sytuacji.
4. Ułatwianie dostrzegania problemów i badania ich w konkretnych przypadkach
przez prowadzenie prostych rozumowań matematycznych."


drogi MP, zwróć uwagę na
pkt 3 w "celach" (tworzenie)
oraz pkty 1 i 3 w "zadanaich" (wypowiedzi są nie tylko ustne)

[Gość: MP]

Droga Pani!

(Proponuję przejść na forme grzecznościową typową dla realu:-).
Proszę mi wierzyć, że nie ma w tym żadnego negatywnego kontekstu, żadnej
ukrytej złej emocji, a jedynie przeczucie, że jest to forma właściwsza
z powodów nieujawnionych. To propozycja, a nie żadne moje życzenie.
Jeśli nie zostanie uznana za szczęśliwą, to gotów jestem odstąpić od
niej bez żalu :-))

Pomysł poniechania tej tróji podchwytuję z pełną aprobatą, tym bardziej
po tym, gdy faktycznie wyjawiła Pani informacje jednoznacznie identyfikujące
siebie i uczniów. (Nie wiem, czy było to zamierzone?) Dalsze
drążenie tematu szczegółowego naruszałoby dobra ucznia - na dobrą sprawę,
to i poprzednie wypowiedzi na ten temat należałoby wykasować - nie wiem
czy jest taka możliwość, ale jeśli jest, to byłbym za.

Co do spraw ogólnych - bo tu jak rozumiem jest zachęta z Pani strony
by o nich pogadać (nie koniecznie dochodząc do pełnej zgodności
na koniec :-)), to trochę zastanawia mnie kilka elementów przytoczonego
przez Panią cytatu.

Czemu przytoczyła Pani podstawę dla klas IV-VI, a nie dla gimnazjum?
Czemu przytoczyła Pani cele i zadania, a nie treści i osiągniecia?

Moje hipotezy są następujące:

- Przywołanego przez Panią trzeciego punktu celów, nie ma w podstawie
gimnazjum.
- Pierwszy punkt zadań dla gimnazjum jest osłabiony przez dodatkowe słowo
(to nie kosmetyka: czym innym jest umieć wypowiadać się w ogóle - w domyśle:
na dowolny temat w zakresie treści i planowanych osiągnięć - a czym innym
jest wymagać tylko, by wypowiedzi - jeśli już są - były jasne).
(Na marginesie tylko: trzeci punkt zadań jest bez zanczenia dla naszego
sporu, bo dotyczy opisu sytuacji, a nie drogi prowadzącej do konkludowania.)
By nie mnożyć wymian ciosów :-) od razu wspomnę, że trudno sobie chyba
wyobrazić, by cele i zadania były traktowane zupełnie abstarkcyjnie, a nie
były ulokowane jedynie w zakresie tresci nauczania. Z tego powodu
nie da sie argumentować, że cele i zadania sformułowane dla jednego etapu
edukacyjnego przenoszą się lub powinny być uznane za zrealizowane na etapie
kolejnym. Np. to co osiągnęliśmy na poziomie liczb nie przenosi się wcale
automatycznie u ucznia na poziom wyrażeń algebraicznych.
Wracając do hipotez:
- Zacytowała Pani cele i zadania - czyli to, co jest adresowane raczej do
szkoły niż do ucznia bezpośrednio, coś nad czym trzeba pracować, ale nie
koniecznie uznać, że proces ten się zakończył i że jesteśmy gotowi
do egzekwowania jego owoców. Domyślam się, że dlatego, iż wśród treści i
osiągnięć nie znalazła Pani tego, czego szukała. Też uważam, że trochę szkoda,
bo chyaba jednak powinno być co nieco.

Te hipotezy, to oczywiście tylko argumenty "takie sobie" - raczej formalne
niż dotykające istoty, czyli celowości.

NIe wiem, czy podobne jest Pani doświadczenie, ale ja sądzę, że do niektórych
rzeczy trzeba dojrzeć, a nie jedynie nauczyć się. Trzeba dojrzeć do
zaakceptowania tej na dobrą sprawę irracjonalnej trochę gry, w której nie
dość, że podajemy prawidłową odpowiedź, to mamy jeszcze wyjaśnić skąd się
wzięła. Wyjaśnianie to zadanie dla nauczycieli, a nie dla zwykłych, nawet
najbardziej kompetentnych intelektualnie zjadaczy chleba - takie przynajmniej
(moim skromnym zdaniem) jest pierwsze nastawienie do problemu wielu zdolnych
młodych ludzi. Szkoła to nastawienie próbuje zmienić. Kryje się za tym
dążeniem pewnie zarówno zamysł głębszy, jak i bardzo przyziemny (tylko wynik:
znaczy ściagał!).

Trzynastolatek czasem do tej gry nie jest jeszcze dojrzały. To może powodować,
że mimo wielu kompetencji przerastających rówieśników, może móc nie
zakwalifikować się do "konkursu" przeznaczonego dla piętnastolatków
(cudzysłów, to wyraz irytacji, że to, co faktycznie jest "egzaminem
progowym na tytuł laureata" usiłuje się eufemistycznie nazywać konkursem;
widać osoby odpowiedzialne nie mają zwyczaju zaglądać do słownika :-( ).

Ale to tylko tak na marginesie, bo już miało o tym nie być.

Pozdrawiam serdecznie i chwilowo kończę

Marek Pawłowski

[Gość: ad]

Gość portalu: MP napisał(a):
> wyjawiła Pani informacje jednoznacznie identyfikujące
> siebie i uczniów. (Nie wiem, czy było to zamierzone?)

absolutnie niezamierzone, dziękuję za zwrócenie uwagi
będę się bardziej pilnować, chociaż nie wstydzę się niczego, co napisałam wyżej
(może trochę gapiostwa przy kopiowaniu ze strony MENiSu)
przyjdzie mi to łatwo, bo generalnie raczej nie udzielam się na forach

[Gość: ad]

przepraszam,
rzeczywiście wkleiłam fragment podstawy dotyczacy szkoły podstawowej

oto właściwy fragment:


MATEMATYKA

Cele edukacyjne
1. Przygotowywanie uczniów do wykorzystania wiedzy matematycznej do
rozwiązywania problemów z zakresu różnych dziedzin kształcenia szkolnego oraz
życia codziennego; budowanie modeli matematycznych dla konkretnych sytuacji.
2. Przyswajanie przez uczniów języka matematyki; dostrzeganie oraz
formułowanie, rozwiązywanie i dyskutowanie problemów.
3. Rozwijanie wyobraźni przestrzennej uczniów.

Zadania szkoły
1. Kształtowanie umiejętności myślenia i jasnego formułowania wypowiedzi.
2. Rozwijanie umiejętności uczniów w zakresie rozumienia tekstów sformułowanych
w języku matematyki.
3. Rozwijanie umiejętności opisywania w języku matematyki prostych sytuacji.
4. Ułatwianie dostrzegania problemów i badania ich w konkretnych przypadkach,
przez prowadzenie prostych rozumowań matematycznych.

Treści nauczania
(...)

Osiągnięcia
1. Przeprowadzanie nieskomplikowanych rozumowań matematycznych.
2. Posługiwanie się własnościami liczb i działań oraz własnościami figur przy
rozwiązywaniu zadań.
3. Posługiwanie się kalkulatorem przy rozwiązywaniu typowych zadań.
4. Dostrzeganie, wykorzystywanie i interpretowanie zależności funkcyjnych;
interpretowanie związków wyrażonych za pomocą wzorów, wykresów, schematów,
diagramów, tabel.
5. Prezentowanie z użyciem języka matematyki wyników badania prostych zagadnień.



pozdrawiam

[Gość: MP]

No właśnie! Ja właśnie o tym:

> 1. Przeprowadzanie nieskomplikowanych rozumowań matematycznych.

Czy jak ktoś przeprowadza w głowie i doprowadza do celu, to niby nie
przeprowadza?

> 2. Posługiwanie się własnościami liczb i działań oraz własnościami figur
przy
> rozwiązywaniu zadań.

Czy jak posługuje się w pamięci, to znak, że robi to gorzej lub mniej
sprawnie niż ten co musi na piśmie?

> 4. Dostrzeganie, wykorzystywanie i interpretowanie zależności funkcyjnych;
> interpretowanie związków wyrażonych za pomocą wzorów, wykresów, schematów,
> diagramów, tabel.

Czy jeśli dostrzegł i wykorzystał (bo niby jak inaczej?) w rozumowaniu
wykonanym w pamięci, w wyniku którego podał już gotową ,prawidłową
interpretację i cała resztę, to nie "dostrzeganie i wykorzystywanie"?

> 5. Prezentowanie z użyciem języka matematyki wyników badania prostych
zagadnień

Czy wyniki, to nie jest przypadkiem konkretnie to, o co pytają? (Ile? Tyle!)

Niezmiennie serdecznie i z nadzieją
wcześniej czy później na zrozumienie,
MP

które miejsce?

[unsatisfied6]

gość Maria napisała:
>Najnowsze światowe statystyki gospodarcze lokują III RP na 56 miejscu, wśród
>narodów tzw. III świata.

wyszła inna sprawa

[unsatisfied6]

podczas dyskusji kształcenia i oceniania telentów wyszła
sprawa czytelności przedstawianego argumentu .

jak wymóc na uczniu czytelną formę jego argumentu ,
i kto i jak to powinien ocenić ?

ocena nauczyciela często sprowadza się do poprawności
ortograficznej , gramatycznej i stylu .

kto powinien być adresatem pracy ucznia ? nauczyciel ?
nauczyciel oczywiście musi pracę ocenić , ale jakie
kryteria powinien brać pod uwagę , by kształcić
umiejętność kreatywnego pisania ?

w innych krajach stosuje się krytykowaną u nas
"burzę mózgów" . pisanie pracy podlega kilku etapom .

1. po dyskusji z innymi uczniami pod kierunkiem
nauczyciela uczeń tworzy matriał wstępny swojej
pracy ( na podobieństwo rzeźbiarza szukającego
odpowiedniego bloku kamienia do swojej rzeźby ).
Materiał ten musi być znacznie szerszy od
zamierzonego finalnego produktu .
2. pierwszy szkic - pierwsza obróka pracy
wstępnej , to praca własna nad tekstem .
pierwszy szkic pisany jest pod kątem zruzumienia
dla osób nie znających tematu . Daje się
ten szkic do przeczytania osobom ,które
nie znają tematu i zmienia się go pod kątem
ewentualnych uwag 2,3 czytelników .
3.powstaje drugi szkic , który należy
oszlifować pod względem stylu i poprawności
według wskazówek nauczyciela .
4.produkt finalny oddaje się nauczycielowi
do oceny ( najczęściej w druku , więc
nie ma problemów z ortografią i nieczytelnym
pismem ).

Uważam , że jest to dobra metoda i wydaje mi
się skuteczna .

jeśli chodzi o umiejętności jasnego sformułowania
rozwiązań w matematyce , robi się warsztaty , na
których porównuje się różne rozwiązania i
prezentacje ( niekoniecznie jest to oceniane ).

ogólnie rzecz biorąc ocena jest raczej relatywna .
zatem nie może zaistnieć sytuacja , że połowa klasy
dostaje 1,2 , a reszta 3,4 . ocena relatywna pobudza
do zdrowej rywalizacji i zniechęca do oszukiwania
uczniów przy pisaniu prac . studentów nawet niższych
lat mozna zostawić samych w pokoju , w którym piszą
test i jest nieprawdopodobnym by ktoś z nich ściągał .

pomoc studencka a i w niektórych high schools nie
polega na przekazywaniu ściąg ale na wspólnych
rozmowach w grupach poza zajeciami o tematach uniw. lub szkolnych ( możecie to
zaobserwować z filmów o życiu na campusie ) - to nie science fiction
jak się niektórym forumowiczom może wydawać .

FC kontra matura

[unsatisfied6]

od 2005 roku FC nie może być podstawą zwolnienia ucznia z matury .

jak to motywuje pewna nuaczycielka -
"to zniechęca ucznia do dalszej pracy"

jakiej dalszej pracy ?!!! nastepnych powtórek ?
dlaczego takiego ucznia po prostu nie zwolnić
z zajęć albo zaproponować mu bardziej zaawansowane
lekcje z języka angielskiego .

znowu dojdzie do absurdów takich jak A z FC
i 4 z ustnej matury ( bo nauczyciel nie zna
gramatyki ) ?

inny uczeń

[Gość: ad]

a propos uczniów zdolnych (bo przeciez o nich ma być ta dyskusja):

inny mój uczeń (również laureat Kangura, max punktów) na koniec poprzedniego
roku miał u mnie szóstkę,
teraz na lekcjach zwykle rozwiązuje zadania inne, niż cała klasa,
cała klasa po każdej lekcji ma zadawaną pracę domową, a on zwykle nie - za to
raz na tydzień-dwa dostaje zestaw dość trudnych zadań, które ma rozwiązać
pisemnie (przedstawić pełny zapis poprawnego rozumowania)


zawsze zachęcam swoich uczniów (nie tylko tych zdolnych) do udziału w
konkursach, a dobry efekt zawsze nagradzam (plusy, piątki, szóstki - w
zależności od tego efektu)
i opisany wyżej uczeń, i uczeń z wcześniejszych postów, za wyniki w Kangurze
otrzymali szóstki jako oceny cząstkowe
ale opisany wyżej uczeń był finalistą konkursu kuratoryjnego, a uczeń z
wcześniejszych postów nie przeszedł nawet do II etapu (głównie dlatego, że nie
umiał zapisać rozwiązania, ale NIE TYLKO dlatego)
obydwaj uczniowie są obecnie w tej samej klasie II


innych laureatów Kangura jeszcze nie wychowałam ;-P
ale finalistów konkursów kuratoryjnych i finalistów/laureatów innych konkursów
miałam sporo ;-)
w ogóle przez moje ręce "przewinęło się" (i nadal "przewija") dużo uczniów
zdolnych


niestety, w polskim szkolnictwie chyba mało kogo obchodzą uczniowie zdolni
(raczej równa się w dół) :-(

i na tym chyba zakończyłabym mój wkład w ową dyskusję
serdecznie pozdrawiam :-)

po co inwestować we wszystkich?

[unsatisfied6]

W USA o ok. 50% szkół to dodawanie i pisanie a w przypadku Chicago może
nawet 90% . dostarczają uczniom to czego chcą od wymagają
od nich rodzice . Po co inwestować w dobrą edukację dla tych , którzy
jej nie chcą ? wielu bogatych w stanach nie chce się zbytnio przemęczać
nad edukacją . Bywa ona szansą dla biedniejszych .

Ilu uczniów w Polsce jest w klasie zaiteresowanych przedmiotem ?
4,5 /30? Co robi reszta uczniów w klasie ? jak osiagnąć dobry
poziom takiej kalsy ?

[Gość: MP]

> Po co inwestować w dobrą edukację dla tych , którzy
> jej nie chcą ?

Poza wieloma górnolotnymi "bzdurami" robi się to dlatego,
że inteligentni i podobnie jak my zaangazowani w zycie
sąsiedzi to najtańszy i najskuteczniejszy sposób zapewnienia
sobie spokoju i bezpieczeństwa. W Stanach długo myślano, że
wystarczy gnat w domu i policjant w ogródku. Widać
coraz bardziej, że to drogie i na dłuższą metę nieskuteczne.
Nie warto byśmy sobie także to fundowali.

chleją whiskey

[unsatisfied6]

Gość portalu: MP napisał(a):

> > Po co inwestować w dobrą edukację dla tych , którzy
> > jej nie chcą ?
>
> Poza wieloma górnolotnymi "bzdurami" robi się to dlatego,
> że inteligentni i podobnie jak my zaangazowani w zycie
> sąsiedzi to najtańszy i najskuteczniejszy sposób zapewnienia
> sobie spokoju i bezpieczeństwa. W Stanach długo myślano, że
> wystarczy gnat w domu i policjant w ogródku. Widać
> coraz bardziej, że to drogie i na dłuższą metę nieskuteczne.
> Nie warto byśmy sobie także to fundowali.

widać , lecz tylko w tv na filmach gangsterskich i wybiórczych wiadomościach .
można ulec wrażeniu , że Amerykanie chleją whiskey , biorą narkotyki i szlajają
się po barach a domy tam się same budują .

mieszkałem 7 lat w San Diego i nie bałem się wyjść wieczorem
na ulicę . nie słyszałem wśród młodzieży " jak mu w gębę strzeliłem
to ..." .

gdy po 7 latach wrócilem do Polski to był dla mnie szok ,
jak młodzi ludzie ( od 1 klasy pdst. ) rozmawiają o bójkach ,
o innych ludziach .

[Gość: Frustrated]

Jak się uczy dziecko biegłego angielskiego w rok? It's incredible!

co to znaczy w pełnym zakresie?

[unsatisfied6]

Gość portalu: Frustrated napisał(a):

> Jak się uczy dziecko biegłego angielskiego w rok? It's incredible!
nie twierdzę , że chłopak znał angielski w pełnym zakresie i poznał
go w rok - znał biegle i mówił z dobrym akcentem w zakresie poznanego
materiału .
co ta znaczy znać angielski biegle ?