pytanie wampirologiczne

[brunosch]

spotkaliście się kiedyś z pojęciem "wampir energetyczny"?
wytłumaczcie mi, proszę co (kto) to jest? Jak się objawia i po czym takiego
poznać?

[braineater]

W skrócie, taki osobnik po rozmowie z którym masz wszystkiego dość:) Kiedyś
mówiło sie na takich nudziarz i pierdoła, teraz awansowali na wampirów:)

P:)

[mamarcela]

e tam żaden nudziarz pierdoła. MOże byuć wprostprzeciwnie. To jest ktoś, kto
żywi się energią innych.

[skajstop]

Wbija wtyczkę w ciało delikwenta i prąd ciągnie? :)

<Sorry, nie powstrzymałem się>

[formaprzetrwalnikowa]

cos w tym stylu.
robi to niepostrzezenie a miejsce po wtyczce boli jeszcze kilka dni po
kontakcie. czasem robi sie tam wrzod
;)

[formaprzetrwalnikowa]

to neizupelnie nudziarz i pierdola! ba, jeden wampir energetyczny, z ktorym
mialam nieprzyjemnosc sie spotkac byl uroczym gawedziarzem, pelnym
magnetycznego uroku. byl to najwiekszy wampir energetycznuy, jakiego w zyciu
spotkalam.
generalnie sa to ludzie, ktorzy wysysaja twoja energie, czyli czujesz sie po
spotkaniu z nimi wyczeparny. czesto sa to narzekacze, typy 'ofiar', biedne
sierotki itp - tacy, ktorych ci zal, zaczynasz sie angazowac w wymyslanie,
jakby tu tej osobie pomoc i konczy sie tak, ze ta osoba wychodzi z tryumfujaca
mina - 'Wiedzialam, ze nikt nie moze mi pomoc' a ty - wyczerpany.

[mamarcela]

rozmowy.onet.pl/artykul.html?ITEM=1140620&OS=55759

[tupot]

Ha! Nie dość, że się spotkaliśmy to jeszcze znaliśmy takiego jednego. Miał
(może nadal ma) taką manierę, że spotykał sie tylko z jedną osobą z paczki (a
była nas szóstka), dokładnie raz na 6 tygodni. Jechał tak z kolejnymi osobami
po kolei. Z reguły pojawiał się "nieoczekiwanie" w ciągu dnia, który na daną
osobę przypadał. Czasem z poślizgiem 24h. Nie znało się godziny, poważnie.
Czasem wpadał do domu, czasem czekał na przystanku, czasem podjeżdżał na
uczelnię, czasem czekał pod biblioteką czy gdzie tam kto był. Nie przyjmował do
wiadomości, że nie ma się czasu. Nie przejmował się towarzystwem osób trzecich,
wręcz spławiał je błyskawicznie. Zawsze pojawiał się wyszarzony i "wymęczony",
totalnie wypruty z energii. Po czym zaczynał- nawet dużo nie gadał, karmił się
naszymi historiami czy nawet zdawkowymi "acha, no co Ty? nie, tak", przy czym z
reguły siadał lub szedł dość ściśle przyciśnięty do boku wybrańca, czasem nawet
kładł rękę na ramieniu czy obejmował w pasie. Samo spotkanie trwało prawie
zawsze dokładnie 1,5 godziny (btw, ile czasu łądują się telefony z "szybkimi"
ładowarkami? hehe) i wtedy znikał pełen energii, rozjaśniony nią, wyprostowany
i radosny. My zaś zostawiliśmy na chodniku wypluci, wymięci i szarzy jak papier
(ten gorszej jakości). Zero energii na czas dłuższy.
Trwało to całkiem długo (w sumie jakieś 1,5 roku, ha!) bo naprawdę faceta nie
dało się uniknąć. Chcieliśmy nawet jakoś wysłać za nim jakichś
małodobrych "kolegów" czy co, bo doprowadzało nas to wszystko do białej
gorączki. W nocy tuż przed Dniem Wampira nie można było spać z nerwów, hehe.

Oczywiście trochę potrwało zanim się skapnęliśmy o co biega i dlaczego zawsze
po spotkaniu z nim każdy z nas wygląda jakby zobaczył ducha. Aż pewnego dnia, w
którym wypadała kolej jednego z nas, wszyscy razem czekaliśmy na niego, żeby w
mniej lub bardziej subtelny sposób dać mu do zrozumienia, że ma spadać. I wtedy
nie pryszedł. Nigdy więcej żadne z nas już go nie spotkało, nie widziało, nie
słyszało o nim. Do dzisiaj jak w towarzystwie pada hasło "wampir eneregetyczny"
albo "wampir", każde z nas z niepokojem rozgląda się wokół.
:)

[aaneta]

Bzdura. Wampiry odbierają energię, ale wcale się same nie ładują, smędzą i snują
się dalej, na tym polega problem z nimi.

[tupot]

hehe, skoro to bzdura to może on rzeczywiście nie był wampirem tylko zwykłym
nudziarzem?
wiem jedno bo widziałam- kimkolwiek by nie był to się "ładował" i tyle:)

[formaprzetrwalnikowa]

niesamowita historia.
ze sie gosc 'domyslil' o co biega...

u mnie bylo podobnie: zebralam kiedys cala paczke i powiedzialam,z e tak dluzej
byc nie moze, ze ten uroczy dran wysysa z nas energie. a poniewaz nie mozna
bylo go unikac, bo byl naszym przelozonym i w dodatku zarzadzal zebrania co
wieczor (to bylo na koloniach letnich, my bylismy kadra, on - szefostwo), bo z
dziecmi sie dzialy rozne dziwne rzeczy - postanowilismy nie spotykac sie z nim
w pojedynke a po zebraniach wymykalismy sie na strych celem podladownai
baterii. troche pomagalo. niestety, musielismy wytrzymac do konca turnusu.

[tupot]

pewno wyczuł, cholera:)
w końcu prawdziwe wamipry, co wiemy z różnorakich lektur, czytają w umysłach
ludzi jako istot podrzędnych i niezdolnych do przeciwstawienia się im.
pewno ten wiedział, bo "odczytał", że chcemy mu wlać:)

[illiterate]

Ja jestem.
Tyle, ze nie ludzkim. Energetyzuje sie regularnie podczas wichur i burz.

Poznac ludzkiego wampirza mozna po tym, ze po kontakcie z nim czujesz sie
wypruty z energii, zmeczony jakbys nie wiem co itd. Mozna tez podczas rozmowy
(takze telefonicznej np) z domniemanym ssaczem skrzyzowac rece albo nogi -
jesli sie on po tym zacuka i skonczy szybko rozmowe, potwierdza swoje
wampirstwo. Skrzyzowanie konczyn bowiem zakloca obieg energii i wampir nie moze
zasysac enregii.
Nie wiem natomiast, co sie robi z takimi jak ja. Topi pewnie.

[obly]

własciwie to chyba ja jestem takim wampirkiem

[monikate]

Tak se mySlę, czy osinowy kołek nie dałby rady wampirom energetycznym?

[formaprzetrwalnikowa]

osinowy kolek wbity w serce wykonczy KAZDEGO wampira.
proponuje kolek dobrze naostrzyc przed. to znacznie ulatwi zadanie
;)

[stella25b]

a moze na poczatek nie tak drastycznie z kolkiem tylko obwiescic sie czosnkiem
i krzyzami.

[noida]

Albo strzelić srebrną kulą w serce. Humanitarnie ukatrupmy Obłego!

[mamarcela]

noida napisała:

> Albo strzelić srebrną kulą w serce. Humanitarnie ukatrupmy Obłego!
>
>

Etam, wirtualnie Obły niegroźny jest> Niech se wampirzy w RR, co nam do tego!

A swoją drogą, czy sa wampiry wirtualne????

[agni_me]

Są. :-)

[mamarcela]

Łomatko, to prawie jak Kaszpirowski :)

[agni_me]

A taki brat Panek Edmund i energetyczne prześcieradełka? Yylko oni to chyba
odwrotnie z tą energią. :)

[mamarcela]

agni_me napisała:

> A taki brat Panek Edmund i energetyczne prześcieradełka? Yylko oni to chyba
> odwrotnie z tą energią. :)

Ja bym to ujęła, że oni udają, że odwrotnie, a nam (no dobra niektórym z nas!)
sie wydaje, ze odwrotnie. A mozę wcale nie odwrotnie? Na wszelki wypadek lepiej
uważać.

[skajstop]

Osikowy, Formo, osikowy :)
Ten błąd tak się upowszechnił, że za chwilę chyba stanie się prawdą :P

[monikate]

Ale w ludowym języku mówią "osinowy"

[skajstop]

Nie. To jest błąd, który się upowszechnił za sprawą mediów pisanych :P
W sensie kulturowym zdecydowanie chodzi o osikę i jej kolce :P

[formaprzetrwalnikowa]

to jest kołek czy nie ma, skaj?
bo jak tylko kolec to trzeba dokąłdnie wiedziec, gdzie wbic. kołek zwietksza
trafialnosc
;)

[skajstop]

Nie no, przeca z kolcem sobie żartuję :P
Kołek osikowy być musi. I czosnek. I sreberko.

A propos wbijania kołka, przypomniał mi sie pewien film Mela Brooksa. A
dokładnie scena, gdy pewien wampir ma sen... w którym wychodzi na słońce...

Ech, wampiry to jednak fajne stworzenia są...

[eva.68]

skajstop napisał:
> Ech, wampiry to jednak fajne stworzenia są...

Energetyczne absolutnie nie!
Za to Nosferatu biegający z trumną po mieście... :)

[skajstop]

Energetyczne to trza razić kołkiem wystruganym z kabla od zasilania albo czymś
takim :P

Ale taki Herzogowski Nosferatu... oj, chyba sie rozczulę... pierwszy i niemal
jedyny film, na którym się bałem (i tylko pacholęctwo mnie usprawiedliwia).

[stella25b]

skajstop napisał:

>
> Ale taki Herzogowski Nosferatu... oj, chyba sie rozczulę... pierwszy i niemal
> jedyny film, na którym się bałem (i tylko pacholęctwo mnie usprawiedliwia).

i co by ten Herzog bez Kinskiego zrobil...

[eva.68]

skajstop napisał:
> Ale taki Herzogowski Nosferatu... oj, chyba sie rozczulę... pierwszy i niemal
> jedyny film, na którym się bałem (i tylko pacholęctwo mnie usprawiedliwia).

To ja mam odwrotnie. Bo on jest jeden z nielicznych, których się nie bałam. Ale
obejrzałam późno dość. Wcześniej omijałam WSZYSTKO w tym klimacie, bo się bałam
właśnie. A bardzo nie lubię się bać. Bo to ogromie nieprzyjemne uczucie.

[skajstop]

I w tym figiel, że Skajstop obejrzał go nielegalnie z bratem wszedłszy na seans
od lat 18, a pacholęciem był wtedy, hm... nieletnim jak nic :P

[eva.68]

A ja byłam Bardzo Grzeczną Wystraszoną Dziewczynką i wszelka nielegalność
wystraszała mnie. A moja starsza siostra bardziej się skupiała na tym, jak
unikać mojego towarzystwa, niż jak mnie wprowadzać w świat Rzeczy Dozwolonych od
Lat...
:)

[ash3]

obly napisał:

> własciwie to chyba ja jestem takim wampirkiem

Hm, podejrzane, ale przyszlo mi to samo do glowy, tzn. że prawdopodobnie ja mogę
być takim wampirem! Przynajmniej dla niektorych.

[mamarcela]

ash3 napisała:

> obly napisał:
>
> > własciwie to chyba ja jestem takim wampirkiem
>
> Hm, podejrzane, ale przyszlo mi to samo do glowy, tzn. że prawdopodobnie ja mog
> ę
> być takim wampirem! Przynajmniej dla niektorych.

Stanowczo zaprzeczam. Żadnych prądów wampirzych od Ciebie nie czuję.
A do mnie się wampirstwo zlatuje i mam doświadczenie

P:-)

[ash3]

To była moja pierwsza myśl. zastanawiam się nad tą kategoria i im więcej o tym
myślę, tym wiecej mam wątpliwości. Biorą się takze stąd, że nie przypominam
sobie ewidentnych przypadków mojego spotkania z wampirami en. (stąd wniosek że
być może sama nim jestem). No może poza moim byłym szefem, który potrafił
sprawić że pracownik w miare lubiacy swa prace wychodzil z jego gabinetu
wściekly, wypluty, zdezorientowany, nabity w butelke i z na nowo wyostrzonym
poczuciem beznadziei. Ale moze prywatnie byl inny i wspanialym przyjacielem i
kompanem? Moze to stanowisko zle obsadzone?
I ten relacyjny charakter tego pojecia, o ktorym wspomina p. psycholog. Ze dla
niektorych ktos jest wampirem, dla innego ta sama osoba nie.
Najciekawsza jednak cechą wydaje mi się ta, że wampira można lubic i lubić jego
towarzystwo, a mimo to czuć sie źle po czasie z nim spedzonym. To dosć ciekawe,
że intelektualnie nas ktos (coś) pociaga, a emocjonalnie ponosimy tego duże koszty.
Na razie musze konczyc.

[mamarcela]

Z moich doświadczeń wynika, że z wampirami jak z komarami jedna krew (energia)
im bardziej smakuje niz inna i w towarzystwie wybieraja sobie zwykle najsłabsze
ogniwo, a może inaczej najbardziej energetyczna osobę.
Czasami bardzo dziwnie bywa np. osoba z mojej najbliższej rodziny jest wampirem
okresowo i w przedziwnych konfiguracjach np. u siebie w domu wampirzy na kims
innym, u mnie zdecydowanie na mnie.
Wydaje mi się, że każdy bywa czasami wampirem energetycznym w tym sensie, ze
potrzebuje i doładowuje się energią innej osoby - problem w tym, żeby brać, co
dają, a nie przysysać się potajemnie???
Oczywiście, że wampiry można lubić. I tutaj błogosławię internet, bo mam
znajomego, ktorego uwielbiam, ale jego obecność w RR wprowadza w moje zycie
chaos i trwogę, a mejle, GG i takie tam - nie. Widać sie jeszcze nie nauczył
wampirzyć wirtualnie na szczęście.
P;-)

[ash3]

Na razie rzeczywiście trącę wampirem, bo sama mysl o wyjściu na słońce
przyprawia mnie o dreszcze (ból glowy od rana). Czekam na zmierzch...

[3promile]

Jeżeli pracujesz "z ludźmi", to napotykasz to zjawisko codziennie. Ja nie znam
przyczyn, ale znam efekty; po prostu są osobnicy, z którymi przebywasz na
codzień i spoko, a czasem trafi się taki ziomal, z którym porozmawiasz niby o
niczym przez pięć minut i do końca dnia jesteś wypluty na umór. Na szczęście
en-wampiry są w mniejszości.

[monikate]

A wampiry w filmie "Zagadka nieśmiertelności"? To są fajne wampiry! Catherine
Deneuve, David Bowie, Susan Sarandon. Tych bym kołkiem OSIKOWYM! :) nie
potraktowała.
Tych, co w życiu występują należy unikać, unikać i jeszcze raz unikać.

[obly]

to znaczy ludzie zwiewają od ludzi pałających i zionących nieszczęściem
nie muszą nic robić, tylko zioną i pałają i filuternie swoją obecnoscią
wywołuja niezawinione poczucie winy

[mamarcela]

Bardzo ładnie to ująłes, Obły :)
Bo często wampir energetyczny to taka Buka, co to tylko siedzi, ale jak z nią źle.

[skajstop]

Taktaktak - Sarandon to w ogóle jest boska aktorka.

wampiry i inne

[noida]

A ja miałam na studiach taką znajomą, której się autentycznie bałam. Bo moim
zdaniem ona była wiedźmą. Wyglądała tak, jakby klątwę mogła rzucić w każdym
momencie, złym okiem patrzyła na ludzi i daję słowo, jakby spojrzała na krowę to
ta by mleko mieć przestała.
Często do mnie podchodziła i pytała o jakieś notatki albo warunki zdania
egzaminu a ja tylko się oglądałam, gdzie zwiać.
I do tej pory się zastanawiam, czy ona może na coś chorowała, miała jakiś
dziwaczny kolor oczu czy co? W każdym razie teraz już wiem, skąd się we wsi
brały "czarownice". Toż ja, człowiek inteligentny i wykształcony, uwierzyłabym
jak nic :)

[illiterate]

Och, a ilez inteligentnych i wyksztalconych boi sie czarnych kotow, rozsypanej
soli i torebek na podlodze!

Kiedys strach byl czyms naturalnym - za kazdym winklem cos sie moglo czaic,
kazdy katarek skonczyc suchotami. Teraz, uzbrojeni w antybiotyki, polisy i
grube, madre ksiazki mamy sie nie bac. A strach jest, i wylazi tak wlasnie.
Kolezanka, ktora ma 'zle oko', albo jakas idiotyczna z pozoru fobia.

[zdanka1]

Skoro tak mnei traktujecie w watku o zmianei płci, to ja mogę być wampirem:P

Nawet nieżle by mi to wychodziło, jak sądzę :)

A z drugiej storny jesli geny kumulują pamieć gatunku, to logiczne, ze w XXI
wieku mozna mieć fobie, snić koszmary o dzumie i bać sie czarownic:)