stoicyzm

[mma_ramotswe]

Jestem tu od niedawna i mam wrażenie, że wszystkie jesteście stoicko
spokojne, macie zdrowy dystans do rzeczywistości, nie przejmujecie
się duperelami i nie martwicie na zapas.
Ja niestety mam dokładnie na odwrót.

Może zróbmy taki test: opiszę Wam pewną historię, a Wy napiszcie,
jak postąpiłybyście - chodzi mi nie tylko o czynności przez Was
podjęte, ale także o to, jakie towarzyszyłyby im odczucia i
przemyślenia.

No więc: Macie czwórkę dzieci (przyznam, że ta historyjka nie jest
tak całkiem abstrakcyjna). Mieszkacie w rejonie bezleśnym, choć
macie ogródek. Każdego lata wyciągacie średnio 6 kleszczy - po 1 na
osobę. Nie znacie przypadku odkleszczowego zapalenia opon mózgowych,
nie mieszkacie na Mazurach, nie panikujecie itp. Do czasu.
W obecnym roku, do dnia dzisiejszego (17 lipca - czyli lato jeszcze
przed nami długie) wydłubujecie już siódmego kleszcza. A pewien
znajomy leży właśnie w szpitalu na odkleszczowe zapalenie opon
mózgowych, a rokowoania ma kiepskie.
No i co?
Wpacie w histerię? Rozpytujecie wokoło?
Szczepicie? (koszt: 80 zł x 3 dawki x ilość członków rodziny lub
przynajmniej dzieci = 960 - 1440 zł!!)
Dajecie sobie na wstrzymanie? A w razie ewentualnej choroby
popełniacie samobójstwo z poczucia winy?

No jak zachowują się starutkie? Powiedzice, mądre panie...

[onion68]

My często w wakacje włóczymy się po lasach i inszych zaroślach, więc wyciąganie
kleszczy już było.
Czasami, w gorsze dni, panikuję, ale nie na tyle, aby wąż wypełzł z kieszeni ;-)
Na ogół prezentuję pogląd, że co ma być, to będzie, a najważniejsze to mieć
szczęście w życiu i wierzę, że my je mamy. Uważam też, że całkowite
bezpieczeństwo jest niemożliwe do osiągnięcia, a różne firmy robią wszystko, aby
podsycając w nas strach, zarobić.
Nie szczepimy się również przeciwko grypie, za to uprawiamy sport i zdrowo
odżywiamy. Nie pamiętam, kiedy ktoś z nas był na tyle chory, żeby leżeć w łóżku
choć jeden dzień.

[mma_ramotswe]

1) czyli rozsądek i dystans. Czy ta postawa - wobec "sprawy
kleszcza" jest równeiż Twoją postawą w całokształcie zycia?

2) Czyli: nie szczepić?

[onion68]

Tak, to jest z grubsza moja postawa wobec większości życiowych problemów, przez
wielu, a i przeze mnie w chwilach prostracji, uznawana za postawę troków od
kalesonów ;-)

[mma_ramotswe]

A ta postawa to jakaś wyćwiczona jest? Czy tak miałaś od zawsze?

[onion68]

Nie wyćwiczone, ale jakoś tak naturalnie nabyte z czasem. Jak wychodziłam za
mojego starutkiego, byłam bardzo nerwową i lękliwą osobą (z domu). Z kolei on
jest wyluzowany i optymistyczny (aż dziwne, gdy pomyślę o teściowej) i chyba coś
z tego przeszło na mnie. No i faktycznie, jak pojawia się problem, to po
pierwszym ataku paniki zaczynam analizować, próbuję ocenić, na ile moje obawy są
uzasadnione, jak to_realnie_wygląda, itd. Czyli jakaś praca z mojej strony też
jest :-)

[mma_ramotswe]

onion68 napisała:

> Nie wyćwiczone, ale jakoś tak naturalnie nabyte z czasem.
Czas u mnie najwyraźniej nie gar roli. Bo plecak wiekowy już mam
duży, więc to gdzieś głębie tkwi. Każdy spokój i nieszarpanie się
jest u mnie wynikiem ciężkiej pracy nad sobą:( Nic, nic nie dzieje
się u mnie w tym względzie naturalnie:(


Co do analizowania, to też to robię i jakoś potem próbuję
przeforsować głos rozsądku. Ale wszytsko we mnie się trzęsie

[scrivo]

jestem od roku chora na borelioze. mimo leczenia szybkiego po zarazeniu, mam przykre odlegle objawy. nie moge na razie podajc dalszej kuracji bo to pol roku brania antybiotykow a mam teraz inne problemy zdrowotne. mam pelna swiadomosc konsekwencji w dalszym zyciu, a takze zagrozenia dla tego zycia. ale staram sie w ogole nie ulegac panice. ciezko mi zyc czasem z napadami tych przykrych dolegliwosci ale czekam cierpliwie az mi sie wyklaruje samopoczucie ogolne lepsze. niestety zostal mi ciezki uraz i lek przed wejsciem do najmniejszego lasku. chyba zatem jestem skazana na plazze badz pustynie. tylko powiedzcie mi, gdzie nie czai sie jakieś zagrożenie?
nie szczepilabym sie sama ani rodziny. wystarczy konsekwentna profilaktyka w postaci dokladnego ogladania sie w poszukiwaniu robala. przez caly okres ich aktywnosci, a wiec w naszym klimacie do konca wrzesnia. fakt, nasililo sie to paskudztwo ostatnio. ale uwazam ze kampania szczepien jest nakręcana przez firmy farmaceutyczne. poczytaj jaki procent kleszczy jest nosicielami chorób i ile jest zachorowan w polsce w ciagu roku. jest tych artykulów i inforamcji sporo.

[onion68]

Scrivo, tak mi przykro.
Ale czuję do Ciebie ogromny szacunek, że w swojej sytuacji masz dystans to tego
problemu.
Pozdrawiam serdecznie :-)

[fettinia]

Oj..faktycznie nieciekawa sytuacja..wspolczuje..
A co do szczepien to masz racje.Niestety szczepienie i tak nie uchroni przed
choroba(przynajmniej tak mnie tu uczono).Akurat tego jednego szczepienia nie
robilam dzieciom-innym szczepionym wiecej szkody ono przynioslo niz pozytku..
A co do tematu-mieszkam przy samym lesie i lace.To nie w lesie ale na lace
wlasnie najszybciej mozna kleszcza zlapac.
Profilaktyka-dlugie spodnie i dlugi rekaw.A jak jest upal i nie mozna sie tak
ubrac to lepiej unikac takich miejsc.

[onion68]

Coś takiego jak szczepienie kota przeciwko kociej białaczce (w wyniku tego
szczepienia w miejscu wkłucia często-gęsto wyrasta złośliwy nowotwór)?

[fettinia]

No ewentualnie mozna to tak porownac.Corka mojej sasiadki byla szczepiona a i
tak zachorowala na borelioze.

[mma_ramotswe]

ależ nie szczepi sie przeciwko boreliozie!

fettina

[mma_ramotswe]

ale co Ty mówisz: jak to szczepienie nie uchroni przed chorobą?????
Akurat jeśli chodzi o odkleszczowe zapalenie opon mózgowych, to w
100% chroni

[fettinia]

O borelioze mi chodzilo.

[mma_ramotswe]

No nie, to ja wiem. Przeciwko boreliozie zaszczepić się/dzieci nie
mogę, więc olewam i nie martwię się. Wpływu na to nie mam. Gorzej z
tym, na co mam wpływ - no bo w takim razie zaniechanie może się
zemścić

scrivo

[mma_ramotswe]

Czyli na płaszczyźnie emocjonalnej można Cię określić: lęk, ale pod
kontrolą?

Co do kleszczy, to boreliozy nie da się uniknąć, ale zapalenia opon
mózgowych jednak tak. Czy więc nie mamy powinności moralnej
szczepić, skoro zagrożenie jest? Pytanie: na ile realne?

A co do boreliozy (choć jest to trochę obok tematu), to mozesz
zerknąć na mój wątek:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=22&w=81245403&v=2&s=0
Masz jakieś zdanie?

[scrivo]

z pewnym opóźnieniem odpowiadam na temat forum "borelioza" na GW.opóźnienie wynika z faktu, ze po roku stresu i zmagania się z badaniam, decyzjami co do leczenia, wahaniami, jestem zmęczona tym tematem i byc moze podświadomie odsuwam od siebie wszelkie mysli na ten temat. ale...
forum przewertowałam z góry na dół zaraz po tym jak się przekonałam co mi się przytrafiło. pierwsze czytanie napełniło mnie potwornym strachem, zresztą każde następne też nie było wolne od lęków. ale dzieki tym ludzim skontaktowałam się z lekarką z krakowa, o której pisze się tam sporo. pojechałam, zaproponowała mi leczenie wielofazowe, uciążliwe i dość kosztowne. mam pewnosć ze to własciwa droga tym bardziej ze moje objawy są dosć typowe dla niedoleczonej boreliozy. nie chciałabym jednak tutaj o tym pisać. tak jak powyżej wspomniałam, zamierzam wrócić do kuracji, być moze jeszcze w tym roku. obok tych kroków formalnych, konkretnych, mam także pewnosć że wiele zależy od psychiki a ja uporczywie wmawiam sobie zę jestem zdrowa i nic gorszego już się dziać ze mną nie bedzie. stram się umiarkowanie korzystać z właściwej diety, zrobiłam dodatkowe badania w poznaniu w centrum badania DNA, wyszły pozytywnie. powtórzę je wkrótce. obserwuję się dokładnie, czekam na sygnał z wnętrza ze to już ten czas gdy mogę podjąć kurację. trochę się jej boję. tak samo jak ponownego czytania forum, bo choc wiele tam mądrych i doświadczonych osób to panika jaka po lekturze we mnie się zalęgła jest prawie nie do opanowania. byc moze ktoś inny znajdzie tam wiel cennych rad, temu niezaprzeczam bo i ja trochę znalazłam. ale nie zamierzam zwariować i hipochondrycznie poddac się wszelkim sugestiom. tym bardziej iż, jak piszą, nie zawsze nawet po kuracji przewlekłej, wszystkie objawy ustępują i chory wraca do pełnej formy. mam podejrzenia, ze to choroba nieuleczalna do konca ale tak niewielu lekarzy cokolwiek na ten temat dogłębnie wie. moja rodzinna wręcz była oburzona ze nalegam na nadzór nad dalszym leczeniem. powiedziała zę standardy polskie uznają ze po 5 tygodniowej kuracji doxycykliną w ilośći 200mg 2 razy dziennie jestem wyleczona.
jeśli zatem nie wiesz, komu wierzyć, zaufaj swojej intuicji i wierze w wyzdrowienie. ale prosżę pisz na ten temat jeśli w czymkolwiek jeszcze mogłabym ci pomóc.

[mma_ramotswe]

Bardzo Ci współczuję. Sama zmagam się z dwma chorobami
nieuleczalnymi. Jakoś żyję, ale też nei chcę o tym pisać.
Jesli przeczytałaś mój zalinkowany post, to akurat z boreliozą
chodzi mi o to, że zostałąm nią zakażona, ale oprócz rumienia
wędrującego, nie miaąłm żadnych innych objawów (przynajmniej nie
zwróciłam na nie uwagi). Nie brałąm żadnego antybiotyku, minęły już
4 lata od tamtego czasu.
Ale chyba nie ma już sensu do tego wracać. Co ma być to będzie

[pierwahrabini]

Chyba, w miarę możliwiości, zaszczepiłabym najsłabszych w rodzinie
(czyli najmłodszych lub najbardziej chorowitych).
Razu pewnego, po zbieraniu ze starutkim grzybów, ten obudził mnie o
północy i wyciągałam mu pensetą wielkiego kleszcza z przedziałka
pupy (!). Był spanikowany, a ja odradzołam mu wizytę u lekarza (do
lekarza chodzę, jak już umieram). Dwa tygodnie później, starutki
miał na tyłku wielki rumień, stwierdzono boreliozę, dostał serię
zastrzyków. Dziś nie odczuwa żadnych skutków tego wydarzenia.
Strasznie mi było głupio.
Mma - a może Twoja rodzina już uodporniona przez to ciągłe kleszczy
kąsanie?
Pozdrawiam i zdrówka życzę

[verte34]

A może kompromis? Gruntownie spryskiwać się i rodzinę repelentami?
To chyba skuteczne, a koszty o wiele mniejsze.
(Ja bym panikowała. Od dawna czuję że odstaję od tutejszego
stoicyzmu :))

[fettinia]

To nie tak:)Jesli chodzi o chorobska to tez jestem panikara i juz:)
A co do reszty to sie nauczylam lekko z dystansem podchodzic-szkoda zdrowia:)

fajnie, że odstajesz:)

[mma_ramotswe]

nei czuję się taka samotna:)

[onion68]

Ty się czujesz samotna (mniej dzięki Verte), a ja przy Was czuję się taka prosta
i gruboskórna, mimo żeście w mniejszości ;-)

[fettinia]

No wiesz?Ales teraz "dowalila do pieca" starutka:DD Nie zauwazylam Twojej grubej
skory:P Poza tym to nie forum na filozoficzne dysputy tylko lekko z
przymrozeniem oka:)I prosze bez kompleksow wydumanych:)

[mma_ramotswe]

Pisz za siebie:) Ja oka nie przymrużam na tym forum nigdy

[fettinia]

A to przepraszam:)Niestety na otwartym forum raczej pisze wstrzemiezliwie:)

[onion68]

Bóg zapłać za dobre słowo :-) Z gruboskórnością to było lekko z przymrużeniem,
chodziło mi o to, że brak mi może wrażliwości w pewnych kwestiach, żem prosta
jak konstrukcja cepa.
I jeszcze tylko przez chwilę trochę poważniej - jak tu siebie czytam, to
wychodzi może, że moje życie to jakaś bajka bez żadnych cieni. Oczywiście nie
jest tak. Ale jesteśmy to razem po to aby się rozweselać, nie dosmucać, right?
Pozdrawiam serdecznie, miłego weekendu, którego najmilsze chwile właśnie trwają
- jest jeszcze taki młody :-)
P.S. Chyba w niedzielę zrobię Twoje pierogi, dla syna, co wraca z obozu. Będą z
serem, bo on słodki, i ze szpinakiem dla córki, co wytrawna. My ze starutkim
będziemy korzystać z uroków tych i tych.

[scrivo]

no wiesz, onion, czyś ty miała siostrę bliźniaczkę w poprzednim wcieleniu? co wleze na jakiś twój wpis to błąka mi sie po gębie uśmieszek albowiem... często miewam podobne, identyczne odczucia albo doświadczenia jak twoje. te z pierogami dla dzieci oraz ich wyborami kulinarnymi to już ubawiły mnie szczerze do rechotu. młoda-wytrawna, młody-słodziak. a pierogi każdej masci na stól moga wjechac. wspieram także twa ideę o dosmucaniu oraz doweselaniu.
adios amigo:)

[onion68]

Jak miło :-)
Adios, miłego słuchania.

[mma_ramotswe]

Gruboskórność jest moim marzeniem już od dłuższego czasu. A jeszcze
dodatkowo przekonałam się, jak ona może pomóc w trudnych
sytuacjach... Tak więc jeśli w tym co piszesz jest choć odrobina
prawdy, to zazdroszczę

verte34

[mma_ramotswe]

Przypadkiem natrafiłam na wątek na innym forum, w którym opisujesz
swoje problemy z mężem. Nie wpisuję się tam, bo żadnej rady nie mam.
Zupełnie nie wiem, co bym zrobiła na Twoim miejscu

[mma_ramotswe]

Najmłodszych i najbardziej chorowitych... (tak sie składa, że te dwa
kryteria się pokrywają). Ale czułabym się trochę jak Piłat - to ja
decyduję o tym: Ty możesz zachorować, a Ciebie ułaskawię.
Myślę, że jak się zdecydujemy, to zaszczepimy całą czwórkę, a nas
nie. Ale właściwi to my jesteśmy najważniejsi - bo kto się
zaopiekuje dziećmi, gdy my wylądujemy w szpitalu w charakterze
warzyw? Patrz: ciągłe wybory.

[hesia3]

Po boleriozie przywiezionej z Mazur. No na mazury już więcej nie
pojechałam i wakacje zawsze na cieplutkiej plaży, ale w miejscu
gdzie mieszkam kot ciągle z kleszczami przychodzi. Moje reakcje: kot
dostał obrożę, ja staram się likwidować trawska i uporządkować
teren, ale to nie tylko przez kleszcze ale i dla estetyki. Szczepić
się nie mam zamiaru. Generalnie nie panikuję, wmówiłam sobie, że
jeżeli kot po tylu kleszczach żyje to i ja przeżyję :)

obroże

[mma_ramotswe]

Może powinny być też dla ludzi? Jakieś ozdobne, np jako bransoletki

[onion68]

O, to jest myśl, nie jakieś śmierdzące, lepkie aerozole.