Straszne lęki 6-latki

[emonik]

Córka ma 6,5 lat. Chodzi do szkolnej zerówki. Jest pogodnym, śmiałym i bardzo
(za bardzo? energicznym dzieckiem. Od dłuższego czasu boi się ciemności,
ale ostatnio strasznie to narasta. Boi się sama spać, nie przejdzie przez
ciemny przedpokój, a nawet w łazience przy załatwianiu musi mieć otwarte
drzwi, nawet jak są goście. Córka nie ogląda filmów dla dorosłych, u nas w
ogóle prawie nie ogląda się tv, nikt jej nie straszy (tak twierdzi), wymyśla
strachy, duchy, potwory i sama się nakręca.
Co gorsza jej 2-letnia siostra zaczyna robić to samo. Ciągle powtarza że się
boi duchów, a dzisiaj w dzień bała się "pana" i nie chciała sama zostać w
swoim pokoju.
Dodam, że obie mają w pokojach w nocy zapalone lampki, nie czytamy żadnych
strasznych bajek, itd itp. Tłumaczę, że duchów nie ma, żeby w chwilach lęku
powtarzały sobie, że są dzielne i nie boją się np. własnego pokoju, czy
łazienki, że obok są rodzice, którzy zawsze pomogą, itd itp.
Co mogę zrobić żeby pomóc opanować lęki???

A może mają to genetycznie po mamusi?
Ja też jestem strasznym tchórzem, idąc w nocy do łazienki mam duszę na
ramieniu, choć wiem że to irracjonalne. Tym bardziej chciałabym zrobić coś
żeby pomóc dzieciom pozbyć się tego strachu.

---

dokladnie to samo

[3-mamuska]

Córka ma 6,5 lat. Chodzi do szkolnej zerówki. Jest pogodnym, śmiałym i bardzo
> (za bardzo? energicznym dzieckiem. Od dłuższego czasu boi się ciemności,
> ale ostatnio strasznie to narasta. Boi się sama spać, nie przejdzie przez
> ciemny przedpokój, a nawet w łazience przy załatwianiu musi mieć otwarte
> drzwi, nawet jak są goście. Córka nie ogląda filmów dla dorosłych, u nas w
> ogóle prawie nie ogląda się tv, nikt jej nie straszy (tak twierdzi), wymyśla
> strachy, duchy, potwory i sama się nakręca.
Corka 6 lat ostatnio zaczela popuszczac siku w majtki, bo bala sie isc do
lazienki i nie wazne czy noc czy dzien,chowa talerz pod kanape jak kaze jej go
wyniesc do kuchni,brudne ciuchy wrzuca do szfy,chce z nami spac czy
posiedziec,przez miesiac spala z bratem(11 lat pozwalal jej,bowiedzial ze sie
boi)Teraz jej troche przeszlo, ale ja jej nie tlumaczylam ze duchow nie ma,
tylko kazalam myslec o czyms przyjemnym,jak lezy sama w lozku ,to mam myslec o
bajce ktora czytalismy na dobranoc,jak w dzien sie boji gdzies isc to kazalam
jej spiewac piosenki, ktore sie uczyla w szkole ,robilam wszystko zeby
zapominala o strachu,a najlepiej dziala w lazience ma spiewac w wanie lub jak
siedzi na toalecie(fajnie bo glosno siebie sluszala).
dokladnie to samo
A może mają to genetycznie po mamusi?
> Ja też jestem strasznym tchórzem, idąc w nocy do łazienki mam duszę na
> ramieniu, choć wiem że to irracjonalne. Tym bardziej chciałabym zrobić coś
> żeby pomóc dzieciom pozbyć się tego strachu.pozdrawiam

[marghe_72]

emonik napisała:
Tłumaczę, że duchów nie ma, żeby w chwilach lęku
> powtarzały sobie, że są dzielne i nie boją się np. własnego
pokoju, czy
> łazienki,

A musisz im tłumaczyć, że są dzielne i że się nie boją, skoro się
boją, a dzielne wcale nie musza być bo są tylko małymi dziećmi?
Trzeba znaleźć inną metodę

>
> A może mają to genetycznie po mamusi?
> Ja też jestem strasznym tchórzem, idąc w nocy do łazienki mam
duszę na
> ramieniu, choć wiem że to irracjonalne. Tym bardziej chciałabym
zrobić coś
> żeby pomóc dzieciom pozbyć się tego strachu.

Czy ja wiem czy genetyczne.. Możliwe, że bezwiednie im te
lęki "sprzedałaś". Dzieci są mądre i spostrzegawcze.

[mamusia1999]

u nas az tak nie bylo, ale ja to troche bralam "na serio".
szczegolnie Mlody budzil sie w nocy z powodu potworow, duchow etc.
wiec zagladalam do szafy, pod lozko (tez to gdzies odgapilam,
troche w pewnie wszystkiego, rowniez zademonstrowania wlasnej
odwagi)....i spal ze swoim plastikowym mieczem, wprawdzie mial
obawy czy da sobie rade, ale przekonalo go, ze jak taki potwor
zobaczy ten miecz w jego lozku to juz mu ochota na starszenie
przejdzie i zwieje
a przyczynkiem moga byc niewinne historyjki. wystarczy, zeby tam
sie pojawil jakis duszek a juz co wrazliwsze dziecie sobie zlego
ducha samo wymysli. moj wlasnie natknal sie na wkladce do CD z
bajka na sztuczke (zreszta fajna, wklada sie pusta butelke na ok.
godz. do zamrazalnika, potem na szyjke kladzie mokra monete i
obejmuje butelke rekami : moneta zaczyna podskakiwac) pt. duch chce
wyjsc z butelki. i w nocy sie obudzil. dopiero miecz pomogl . no i
przerobilismy trik kilka razy, zeby zajarzyl ze wszystko to sprawa
cieplych rak etc a nie zadnego prawdziwego ducha.

[freckles111]

Ja tez mialam takie leki az chyba do 12-tego roku zycia. Nie tylko
nie moglam spac sama ale ktos musial mnie trzymac za reke a zostac
samej w pokoju czy w domu - za zadne skarby swiata
Ja akurat w duchy wierze, chociaz nie pamietam co widzialam i czego
sie balam jako dziecko. To przechodzi, ale dzieci (szczegolnie
bardzo male) moga widziec duchy. Jesli Twoja corka boi sie "Pana"
wypytaj sie jak ten "Pan" wyglada - byc moze okaze sie ze to ktos z
rodziny ktorego juz nie ma. Jesli corki twierdza ze "ktos" lub "cos"
je straszy powiedz im by powiedzialy temu "komus" ze sie go boja i
zeby sobie poszedl. Wytlumacz im ze nie pozwolisz zeby stala im sie
krzywda. Ale byc moze bedziesz musiala to po prostu przeczekac.

[sylazie]

Witam. Fajną rzeczą są bajki terapeutyczne np Marii Molickiej. Warto spróbować.
Ponadto watro też dziecku czytać bajki z moralem. Fajną bajką, która mi się
nasuwa to Franklin boi się ciemności. Warto dziecku co wieczór jedną przeczytać.
Efekty wymagają oczywiście czasu. Pozdrawiam

[ata-07]

Moze widzą,jak Ty się boisz. No i nie mów "nie bój sie
pokoju,lazienki",bo dziecko nawet,jak się nie bało,to zacznie się
bać. To tak,jakbyś powiedziala'nie boj się dentysty,lekarza,pani'-
dopiero myśli,acha trzeba się tego bać. A dlaczego ma chodzić po
ciemku,świeć swiatło,zeby nie został jakiś uraz,a najlepiej nie
wracać do tego tematu,tylko chodzić z dzieckiem.

[vatum]

A moja córka w wieku 3 lat widziała ducha i bardzo się go bała. Jej
wyznanie zmroziło mi krew, nie powiem ale wmawiałam jej, że ducha nie
ma. Duch mowił do niej, siedział obok, chwalił buciki i inne takie.
Po jakimś miesiącu zaczęła się z duchem oswajać. Rysowała obrazki i
zostawiała na stole dla ducha.
Do łazienki, kuchni, wszędzie chodziłyśmy razem, w dzień i w nocy.
Ale żeby było straszniej to oprócz tego, że ona widziała zjawę ja
wielokrotnie ją słyszałam (walenie w stół, szmery w nocy). Pomogła
nam przeprowadzka. Teraz boi się ciszy i ciemności. Telewizor musi
być włączony praktycznie cały czas bo boi się, że usłyszy coś
dziwnego. Wieczorami chodzę z nią do łazienki. Kiedyś wyrośnie, mam
taką nadzieję, z tych swoich lęków.

[przeciwcialo]

Po prostu bądź, zapal lampke jesli trzeba.
Ja mam dużo więcej lat i nie koniecznie lubie ciemność, trzebabyło
czasu żeby ją oswoić.