wywiadówki

[mma_ramotswe]

Jak wyglądają?
W podtsawówce moich dzieci wywiadówka to takie "ogłoszenia
parafialne". Zajmuje to paniom jakieś 20 minut i potem pada "czy są
pytania". W gimnazjum wychowawczyni córki przeszła jakieś
przeszkolenie cy cóś i mamy jakies zabawy integracyjne, wycinanki z
gazet, no obłęd.
Jak jest u Was?
A jak chcielibyście by było?
Bo ja jestem zdecydowanie za formą "ogłoszenia parafialne" +
indywidualne konsultacje. Jakoś nie ciągnie mnie do integracji z
innymi rodzicami czy nauczycielami

[andaba]

Ogłoszenia parafialne + rozmowy indywidualne. Tyle, że niektóre nauczycielki ogłoszenia głoszą 2 bite godziny.
Zaleta posiadania trójki dzieci w jednej szkole jest taka, ze łapię karteczkę i mówie, że idę do innej klasy, gdzie manewr powtarzam. W rezultacie obskoczę trzy wywiadówki w 20 minut.

[ibulka]

haha, te wycinanki z gazet mnie powaliły )

[mma_ramotswe]

Ibulko, nie tylko Ciebie. Ale może to ma sens? Mieliśmy wycinać z
gazet to co nam pasuje do nas, co pasuje do naszego dziecka, potem o
tym mówić...Np. wycinasz pomarańczę i łódkę, bo bardzo lubisz owoce
i wakacje. Albo pejcz, bo dziecku przydałaby się dyscyplina

[mma_ramotswe]

Ale jak można ogłaszać coś przez 2 godziny??

[majmajka]

Serio kaze Wam wycinanki robic? Pogielo ja???
U nas ogloszenia i w razie potrzeby indiwidualne rozmowy...

[mma_ramotswe]

To taki nowy trend, żeby jendak te wywiadówki czemuś służyły, że
mamy siebie samych i siebie nawzajem poznawać

[majmajka]

To mogla Wam po piwku postawic, mysle, ze weselej byloby
Dziwna moda, do nas nie dotarlo na szczescie. Ale smieszne to jest troche, moze nawet bardzo troche.

[kowaliska]

U córki w podstawówce najdłużej trwało zawsze pierwsze zebranie po wakacjach.
Trzeba było wybrać "trójcę klasową" i zawsze było zero chętnych. Wychowawczyni
miała ciężki orzech do zgryzienia. Potem jak padało zwyczajowe "czy są pytania?"
- większość rodziców natychmiast wstawała i gnała do drzwi. Dziwna klasa, dziwna
szkoła, dziwni rodzice. Żadnej chęci do współpracy, frekwencja na zebraniach
żałosna.
W gimnazjum jest o wiele lepiej. Na wywiadówkach są prawie wszyscy, zresztą
widać że wychowawcy zależy. Ma telefony do rodziców i przed wywiadówką często
dzwoni i przypomina. Rodzice nie siedzą jak cielęta tylko faktycznie zgłaszają
problemy, rozmawiają o wszystkim, pytają, proponują. Tak powinno być.

[myszmusia]

Na wywiadówkach są prawie wszyscy, zresztą
> widać że wychowawcy zależy. Ma telefony do rodziców i przed wywiadówką często
> dzwoni i przypomina. Rodzice nie siedzą jak cielęta tylko faktycznie zgłaszają
> problemy, rozmawiają o wszystkim, pytają, proponują. Tak powinno być.


też tak sądzę.
Takie olewcze podejście rodziców do kontaktów ze szkoła kiepsko świadczy o zainteresowaniu własnym dzieckiem. Te dzieci funkcjonują w grupie warto by tą grupę poznać.A kontakty między klasowymi rodzicami sa moim zdaniem potrzebne.

[mma_ramotswe]

Właśnie. Może i są potrzebne. A ja zupełnie tej potrzeby nie czuję

trójca klasowa

[mma_ramotswe]

Tak, to jest coś, czego bardzo współczuję wychowawcom. Rodzice wtedy
niemalze chowają się pod stoły

[mili_vanili]

Wychowawczyni mówi o wymogach i oczekiwaniach, pózniej "ogłoszenia".
Około 60% rodziców obecnych: nie mają pytań, nie mają uwag

Znam też nauczycieli, którym się "chce" wyjść poza rutynę: fajnym
pomysłem wg mnie jest np zamiast zwykłego zebrania "pokazowa
lekcja". W I kl. każde dziecko przeczyta z 2 zdania, wypowie się -
rodzice mają wtedy pewne "porównanie" umiejętności swojego dziecka,
widzi jak się ono zachowuje - czy się zgłasza, nie zgłasza.

Indywidualne rozmowy na końcu dla zainteresowanych.
A wszelkie ogłoszenia można rozdać wydrukowane.

[akaef]

Ja od dwóch lat nie chadzam na zabrania. Z wychowawczyniami
kontaktuję się telefonicznie (albo one ze mną) w razie niezbędnej
konieczności - czyli max. 2 x w roku. Wolałabym przez internet -
byłoby taniej dla obu stron )
Najbardziej na świecie odpowiada mi taki właśnie sposób kontaktu ze
szkołą.
A to, co powinnam wiedzieć - wiem od swoich dzieci.

[mma_ramotswe]

Dla mnei taki kontakt byłby niewystarczający

[mika_007]

integrację załatwiamy sobie sami
klasa jest zgrana -rodzice się znają więc praktycznie jest 15 minut
informacji,a później ploty i luźne rozmowy między rodzicami i
wychowawczynią -kto chce wychodzi,kto chce zostaje

[nangaparbat3]

Trudno mi zrozumiec, ze ktos nie ma ochoty poznac nauczycieli swego dziecka czy
rodzicow jego kolegów. To chyba znaczy, ze nie rozmawiamy z dziecmi - bo
gdybysmy z nimi rozmawiali, zwykła ciekawośc powodowałaby, ze mielibysmy ochote
poznac osoby (lub rodzicow osob), o ktorych nam opowiadano, które sa w jakis
sposób ważne dla tych, ktorzy podobno - jak to deklaruje większośc rodziców - sa
dla nas najwazniejsi.

[scher]

nangaparbat3 napisała:

> Trudno mi zrozumiec, ze ktos nie ma ochoty poznac nauczycieli
> swego dziecka czy rodzicow jego kolegów.

Poznać nie oznacza bawić się z nimi pod kierunkiem domorosłego
psychologa.

[anmanika]

U nas jest krótko i na temat. Gdyby wychowawczyni młodej zaczęła
robic cyrki jak opisane wyżej to by ją rodzice wysmiali. My czyli
rodzice,się integrujemy nie tylko od święta więc żadne zajęcia nie
są potrzebne.

[zetbeel]

scher napisał:
> Poznać nie oznacza bawić się z nimi pod kierunkiem domorosłego
> psychologa.

Nawet psycholog, nie ujął by tego tak idealnie))
A już napewno śmiał by się do "rozpuku"
Krótko, zwięźle i na temat.
Bardzo mi się spodobała twoja odpowiedz.

[kkokos]

zetbeel napisał:

> scher napisał:
> > Poznać nie oznacza bawić się z nimi pod kierunkiem domorosłego
> > psychologa.
>
> Nawet psycholog, nie ujął by tego tak idealnie))
> A już napewno śmiał by się do "rozpuku"
> Krótko, zwięźle i na temat.
> Bardzo mi się spodobała twoja odpowiedz.


a mnie nie, bo jakoś nikt w tym wątku nie kwapi sie do chwalenia
pseudopsycholicznych zabaw na zebraniach i sztucznej integracji, prawda? i scher
doskonale to widzi.

natomiast czuję sie trochę zniesmaczona arogancją i poczuciem wyższości pani
akaef, która "nie ma czasu na takie pierdoły" jak zebrania w szkole, bo
"wszystko co powinnam wiedzieć, wiem od swoich dzieci". wiem, że przy trójce
dzieci czasu ma się mało, mimo wszystko wydaje mi się to zbyt lekceważące,
zwłaszcza w stosunku do nauczycieli.
jak się kiedyś będziecie zastanawiać, skąd się biorą aroganckie, zadufane w
sobie dzieciaki, to już wiecie, jakie mamusie je wychowują.

a bardziej konstruktywnie

[kkokos]

nie wyobrażam sobie, że można nie chodzić na zebrania do szkoły, no chyba że
byłyby to właśnie idiotyczne "zabawy integracyjne" dla rodziców. u nas na
zebrania chodzi większość, choć od czwartej klasy mniej osób niż przedtem -
dzieci są starsze, to raz, a dwa, zmieniła się wychowawczyni, poprzednia była
świetna i jej zebrania były fajne, poza "ogłoszeniami parafialnymi" zawsze miała
coś ciekawego o dzieciach do opowiedzenia; obecna wychowawczyni jest sztywną,
nielubianą przez ogół rodziców i dzieci kobietą, poza "ogłoszeniami" w zasadzie
nic się na tych zebraniach nie dzieje, chyba że rodzice wywołają jakąś dyskusję.
najciekawsza część zebrania i tak odbywa się pod szkołą, po "imprezie", gdy
część rodziców zostaje pogadać i powymieniać informacje i opinie - o szkole, o
dzieciach, o nauczycielach. spora część rodziców dawno temu spontanicznie
przeszła na ty. nie kumpluję się z tymi ludźmi, nie widuję ich poza zebraniami,
ale uważam, że powinno się mieć elementarną wiedzę o rodzicach dzieci, z którymi
dziecko się kumpluje (no niestety, moje dziecko, w przeciwieństwie do dziecka
akaef, kilku kumpli wybrało sobie tez w klasie, taki ma parszywy gust). a czasem
dzięki temu mogę wytłumaczyć mojemu dziecku niezrozumiałe dla niego zachowania
czy wypowiedzi dzieci z klasy, które to zachowania stają się zrozumiałe w
kontekście zachowania mamuś czy tatusiów.

do kkokos

[akaef]

> dzieci czasu ma się mało, mimo wszystko wydaje mi się to zbyt
lekceważące,
> zwłaszcza w stosunku do nauczycieli.

Eeee tam, wcale nie czują się zlekceważeni, wystarczy ich spytać

> natomiast czuję sie trochę zniesmaczona arogancją i poczuciem
wyższości pani
> akaef, która "nie ma czasu na takie pierdoły" jak zebrania w szkole

Eeee tam, to nie poczucie wyższości czy arogancja, te zebrania to
naprawdę są pierdoły i to saskie. Wiem, że niektórzy rodzice (w
przypadku klasy mojego średniego syna również dwie babcie) nie mają
nic lepszego popołudniami do roboty, więc realizują się w szkołach
swoich dzieci. Ja mam dużo do roboty a chadzanie przeze mnie na
zebrania było bezproduktywne zarówno dla moich synów i ich
nauczycieli, jak i dla mnie. Więc nie chadzam.
A pogadać (też o dzieciach) to wolę jednak z przyjaciółmi wtedy
kiedy mam ochotę, niż z obcymi ludźmi wtedy, kiedy mi szkoła
wyznaczy termin.

> jak się kiedyś będziecie zastanawiać, skąd się biorą aroganckie,
zadufane w
> sobie dzieciaki, to już wiecie, jakie mamusie je wychowują.

Przynajmniej nie wyrosną na zakompleksione barany bez własnego
zdania, pokornie znoszące każdą głupotę, jaką próbuje zafundować im
otoczenie.

[akaef]

> Trudno mi zrozumiec, ze ktos nie ma ochoty poznac nauczycieli
swego dziecka czy rodzicow jego kolegów.

A co ma piernik do wiatraka?
Zapewniam cię, że moje dzieci są dla mnie najważniejsze na świecie,
a nie mam ochoty poznawać ich nauczycieli (i jakoś od wielu lat z
tym wszyscy żyjemy - i ja, i moje dzieci, i ich nauczyciele - ci
ostatni pewnie są z tego powodu najbardziej zadowoleni). Tym
bardziej nie mam ochoty poznawać rodziców "przydzielonych z
obowiązku", bo z tej samej klasy (zwłaszcza niektórych
pierdykniętych mamusiek z przerośniętym ego w muzycznej szkole
syna). Jakby zapytać moich synów, czy ich nauczyciele, a tym
bardziej klasowi rodzice, są dla nich w jakikolwiek sposób ważni, to
by ryknęli gromkim śmiechem. Są z przydziału, bo jacyś muszą być.
Trzeba przetrwać, niedługo miną, i tyle. Szkoła naprawdę nie jest
najważniejszą sprawą w życiu - przynajmniej nie w życiu moich
dzieci

Natomiast znam, lubię i spotykam się z większością rodziców kolegów
moich dzieci, którzy są kolegami z wyboru. I takie znajomości są
ważne i dla mnie, i dla naszych dzieci.

[zetbeel]

akaef napisała:

> Tym
> bardziej nie mam ochoty poznawać rodziców "przydzielonych z
> obowiązku", bo z tej samej klasy (zwłaszcza niektórych
> pierdykniętych mamusiek z przerośniętym ego w muzycznej szkole
> syna). Jakby zapytać moich synów, czy ich nauczyciele, a tym
> bardziej klasowi rodzice, są dla nich w jakikolwiek sposób ważni,
to
> by ryknęli gromkim śmiechem. Są z przydziału, bo jacyś muszą być.
> Trzeba przetrwać, niedługo miną, i tyle. Szkoła naprawdę nie jest
> najważniejszą sprawą w życiu - przynajmniej nie w życiu moich
> dzieci
>
> Natomiast znam, lubię i spotykam się z większością rodziców
kolegów
> moich dzieci, którzy są kolegami z wyboru. I takie znajomości są
> ważne i dla mnie, i dla naszych dzieci.
>


To mi się podoba
W pełni się zgadzam. Ja także nie mam ochoty poznawać rodzicow
dzieci z córki mojej klasy.
Mi wystarczy jak powiemy sobie dzień dobry.
Natomiast znam rodzicow dzieci, które prywatnie bawią się razem i to
mi wystarcza.
Jak nauczyciel będzie miał jakieś informacje do mnie, odnośnie
dziecka, to może mi przekazać codziennie, podczas odbierania czy
przyprowadzania córki.
Ale zabawa z rodzicami na wywiadówce, to dopiero "cyrk"
Może nauczyciel pisze jakąś pracę i potrzebuje informacji na
podstawie przeprowadzonego badania na rodzicach? )
Po co szukać ochotników, jak można wykorzystać do tego wywiadówkę.

[nangaparbat3]

zetbeel napisał:

> akaef napisała:
>
> > Tym
> > bardziej nie mam ochoty poznawać rodziców "przydzielonych z
> > obowiązku", bo z tej samej klasy (zwłaszcza niektórych
> > pierdykniętych mamusiek z przerośniętym ego w muzycznej szkole
> > syna). Jakby zapytać moich synów, czy ich nauczyciele, a tym
> > bardziej klasowi rodzice, są dla nich w jakikolwiek sposób ważni,
> to
> > by ryknęli gromkim śmiechem. Są z przydziału, bo jacyś muszą być.
> > Trzeba przetrwać, niedługo miną, i tyle. Szkoła naprawdę nie jest
> > najważniejszą sprawą w życiu - przynajmniej nie w życiu moich
> > dzieci
> >
> > Natomiast znam, lubię i spotykam się z większością rodziców
> kolegów
> > moich dzieci, którzy są kolegami z wyboru. I takie znajomości są
> > ważne i dla mnie, i dla naszych dzieci.
> >
>
>
> To mi się podoba
> W pełni się zgadzam. Ja także nie mam ochoty poznawać rodzicow
> dzieci z córki mojej klasy.
> Mi wystarczy jak powiemy sobie dzień dobry.
> Natomiast znam rodzicow dzieci, które prywatnie bawią się razem i to
> mi wystarcza.
> Jak nauczyciel będzie miał jakieś informacje do mnie, odnośnie
> dziecka, to może mi przekazać codziennie, podczas odbierania czy
> przyprowadzania córki.
> Ale zabawa z rodzicami na wywiadówce, to dopiero "cyrk"
> Może nauczyciel pisze jakąś pracę i potrzebuje informacji na
> podstawie przeprowadzonego badania na rodzicach? )
> Po co szukać ochotników, jak można wykorzystać do tego wywiadówkę.


Mnie sie nie podoba i sie nie zgadzam.
NAuczyciele i klasowi rodzice są ważni, bo tworza srodowisko społeczne, w ktorym
nasze dzieci spedzają pół życia.
Nie sugeruję, ze nalezy sie z nimi zaprzyjaźniac - nie ma powodu. Natomiast
ciekawi mnie swiat, w jakim przebywa moje dziecko, ludzie, o których mi
opowiada, nawet - a czasem zwłaszcza - kiedy ich nie szanuje i nie lubi.

[akaef]

> Nie sugeruję, ze nalezy sie z nimi zaprzyjaźniac - nie ma powodu.
Natomiast
> ciekawi mnie swiat, w jakim przebywa moje dziecko, ludzie, o
których mi
> opowiada, nawet - a czasem zwłaszcza - kiedy ich nie szanuje i nie
lubi.
>

U mnie to nie jest kwestia szanowania/nie szanowania, lubienia/nie
lubienia. Po prostu nie mam czasu na takie pierdoły.