madziulec
16.10.07, 09:48
ULGA ZA REHABILITACJĘ
Przysługuje niepełnosprawnym bądź podatnikom, którzy mają na
utrzymaniu osoby niepełnosprawne.Mogą oni odliczyć od dochodu,
stanowiącego podstawę obliczenia podatku, wydatki na cele
rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniami dla osób
niepełnosprawnych. Ulga przysługuje opiekunom i niepełnosprawnym,
gdy ich roczny dochód (tj. osób niepełnosprawnych) nie przekracza
9120 zł w roku 2007.
Za cele rehabilitacyjne uznaje się:
- adaptację i wyposażenie mieszkania oraz budynków mieszkalnych
stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
- zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do
potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
- odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
- opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie
przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi
opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I
grupy inwalidztwa;
- opłacenie tłumacza języka migowego;
- kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz
dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
- zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających
wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z
niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
- opłaty za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego,
za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-
leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi
rehabilitacyjne;
- opłacanie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa
oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu, zaliczanych do I
grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym
2280 zł;
- utrzymanie przez osoby niewidome (I lub II grupa) psa przewodnika -
w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
niepełnosprawności; odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi
leczniczo-rehabilitacyjne:osoby niepełnosprawnej - karetką
transportu sanitarnego; osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub
II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 -
również innymi środkami transportu niż karetka transportu
sanitarnego; używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność
(współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy
inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci
niepełnosprawne, które nie ukończyły 16. roku życia, dla potrzeb
związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-
rehabilitacyjne w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
kwoty 2280 zł; odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego,
związane z pobytem: na turnusie rehabilitacyjnym; w zakładach
lecznictwa uzdrowiskowego, zakładach rehabilitacji leczniczej,
zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych; na
koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz
dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia.
Wydatki na cele rehabilitacyjne można odliczyć pod warunkiem, że nie
były finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych (PFRON), zakładowego funduszu rehabilitacji osób
niepełnosprawnych, Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ), zakładowego
funduszu świadczeń socjalnych. Lub w przypadku gdy poniesione
wydatki nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek innej formie. Gdy
wydatki w jakiejś części zostały pokryte przez którąkolwiek z ww.
instytucji, odlicza się różnicę pomiędzy poniesionymi wydatkami a
kwotą dofinansowania. Odliczamy tylko te wydatki, które pokryliśmy
sami.
Jeżeli chcemy skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, musimy posiadać
następujące dokumenty: orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z
trzech stopni niepełnosprawności; decyzję o przyznaniu renty z
tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę
szkoleniową albo socjalną; orzeczenie o niepełnosprawności dziecka
do 16. roku życia, wydane przez powiatowy zespół ds. orzekania o
stopniu niepełnosprawności.
Według przepisów, osoby zaliczone do I grupy inwalidztwa to takie, u
których stwierdzono:
- całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej
egzystencji;
- znaczny stopień niepełnosprawności;
Osoby zaliczone do II grupy inwalidztwa to takie, u których
stwierdzono: całkowitą niezdolność do pracy; umiarkowany stopień
niepełnosprawności.
HONOROWI DAWCY KRWI
Ulga podatkowa należy się również honorowym dawcom krwi. Takie
oddawanie krwi jest traktowane jak darowizna na cele działalności
pożytku publicznego.
Przepisy podatkowe odnoszą się do rozporządzenia ministra zdrowia i
każą ustalić wysokość darowizny na takich samych zasadach, jak
ustala się ekwiwalent pieniężny wypłacany dawcom rzadkich grup krwi
(choć ulga dotyczy wszystkich honorowych dawców krwi bez względu na
grupę krwi, jaką posiadają). Wynosi on 130 zł za litr. Ponieważ
honorowe krwiodawstwo traktuje się jak darowiznę, kwota odliczenia
nie może w sumie przekroczyć 6 proc. dochodu.
Podstawą do skorzystania z ulgi jest dokument wystawiony przez
stację krwiodawstwa, w którym zostanie określona wartość oddanej
honorowo krwi.
Wydatki na leki
Odliczyć możemy również wydatki związane z zakupem leków, których
stosowanie zalecił lekarz specjalista. Odliczamy nadwyżkę wydatków
(ponad 100 zł, czyli jeśli wydaliśmy 150 zł, to możemy odliczyć 50
zł) z każdego miesiąca.("Życie Warszawy")
