BYĆ JĘDZĄ CZY DOBRĄ CIOCIĄ???(nowa w branży)

[Gość: massy]

Moi drodzy- od wrzesnia mam uczyć w gimnazjum niemieckiego i
angielskiego .Moja znajoma, ucząca tam już ponad rok opowiadała mi
wczoraj "całą prawdę o uczniach", że przeklinaja, nie chcą się uczyć, nie
mają żadnych autorytetów, w czasie lekcji chodzą po klasie a na nią za
plecami mówią: suka i ci..a.
Jestem przerazona. Mój poczatkowy entuzjazm przerodził się w obawy, jak to
będzie. Nie chcę być jędzą, chcę aby moje zajęcia były lekkie,łatwe i
przyjemne. Tylko jak przekonać do siebie 15-letnią młodzież, by i szanowali i
lubili zarazem???

[Gość: Misiak]

Cześć. Ja mam 16 lat, ale w szkółce moja nauczycielka miała podobny prblem.
Otóż w tym roku również przyszła do nas nowa nauczycielka. Była w podobnej
sytuacji do Ciebie, ponieważ zastepowała pewną kobietę, nauczeycielkę
niemieckiego, za która nikt nie przepadał. Ogólnie miała problemy z klasami
wyrównawczymi, a także ze swoją własną -wychowawczą. Z lekcji często wybiegała
z płaczem. Biegała albo do dyrekcji albo do pani pedagog. Makabra, nawet żal mi
bylo tej pani. Ale po pewnym czasie odeszła (zaszła w ciąże no i nadszedł
czas "rozwiązania") I tak było wiadomo, że do nas wróci, ale od września
nauczanie objęła nowa nauczycielka. Z początku wszyscy myśleli, że będzie to
jedna z młodych nauczycielek od razu po studiach, która nie pamieta
młodzińczych lat (nauczyciele zazwyczaj zapominają, że młodzież to też ludzie-
nie wiedzą jak zależy nam na ocenach, że jak byli młodzi to też robili rózne
przekręt! ) Jakże się myliliśmy!
Nowa pani szybko przypadla nam do gustu. Jej strategią było to, że umiała z
nami nawiązać wspólny język. Z klasą wyrównawczą prowadziła ciekawe leckje, np
właczała im muzykę, rozmawiała o ich problemach (często po niemiecku) i została
ich przyjaciółką. Oczywiście miała wymagania: trzeba było przerobić materiał,
żeby mieć wolne lekcje. Wszyscy ją pokochaliśmy, bo w porównaniu z tamtą
nauczycielką miała o wiele lepsze podejście do uczniów. Kiedy wracała tamta
pani, w szkole pisano nawet petycję, ale to nic nie pomogło. Odeszła od nas,
zostawiając miłe wspomnienia. Teraz jednak, starsza pani ma znowu problemy z
klasami a najbardziej z wyrównawczą (z tego co wiem, to nie jeden raz
wychodziła z lekcji płacząc)
Tak więc, jęśli nie chcesz, bo spotkał Cię taki los, jak Twoją koleżankę,
lepiej będzie jesli postarasz się zostąc PRZYJACIÓŁKĄ i NAUCZYCIELKĄ w jednym :)
I pamiętaj, że Ty tez kiedys bylas mloda i mialas swoje ambicje, by zostac tym
kim jestes.

POZDRAWIAM i zycze powodzenia!

[Gość: massy]

Dziękuję Ci bardzo za radę. Mam 25 lat i dokładnie pamiętam co działo się w
tamtych czasach- np- zakochałam się platonicznie bez pamięci i nawet w nauce
pogorszyłam. Nie generalizuje, że wszyscy młodzi ludzie są tacy sami. Trochę
się boję jak sobie zjednać tych niepokornych...
Dzieki raz jeszcze

[Gość: Misiak]

Nie ma sprawy :)
Pamiętaj, że czasami narzekamy własnie na tych młodych nauczycieli, którzy na
serio są okrutni w ocenianiu, bo chcą pokazać, że teraz oni rządzą. Mam
nadzieję, że będziesz dobrą nauczycielką :) Trzymam kciuki :)

[Gość: Grabarz]

Taaaaa... Badź przyjaciółką tych wszystkich Misiaczków. Najlepiej idź z nimi na
piwo i poczęstuj fajkami. A jak im będzie mało, to idź na całość (...). I
pamiętaj: stawiaj same piątki i szóstki. .... A ostatni gasi kaganek naszej
oświaty. Ja zakopię resztki ...

[Gość: mycha]

Jesli nie bedziesz wymagac pewnych wiadomosci i umiejetnosci to niczego nie
nauczysz.
Sa rozne klasy. Musisz "wyczuc" jak podejsc do danej grupy. Pamietaj- klasa
klasie nie jest rowna...
Bardziej cenimy to co przyszlo ciezka praca, anizeli to co przyszlo lekko.

Grabarz nie idz do lasu, bo Cie misie zjedza.

[Gość: Misiak]

Jasne, lepiej od razu postawic krzyzyk na mlodziezy, ktora ma problemy. Grabarz
z checia pomoże Ci ich pokopać, kiedy beda lezec na ziemi. Albo po prostu ich
zakopie zywcem.

[Gość: Grabarz]

Misiak, misiak.... czy Ty widzisz róznicę między słowem "pokopać", a użytym
jako przenośnia "zakopać". Nie ciebie chcę, dziecko, zakopać, ale wariacką
reformę i taką samą "szkołę z klasą". A ty, Misiaczku drogi, chciałbyś mieć
szkołę spokojną, bez stresów i bez nauki - i taką ci pseudoreformatorzy
zapewnią. A potem doskaniesz takiego kopa od życia, że będziesz szczerze płakał
i pomstował na litościwych nauczycieli. już cię żałuję

[Gość: Roman]

Dajcie spokój tej Misiak, bo jak się uważnie wczytać w jej posty, to młoda dama
głupia zdecydowanie nie jest.

:-)

Przepraszam

[Gość: Misiak]

Przepraszam, musiałam Cie źle zrozumieć. Zwracam honor.

Nie ma sprawy

[Gość: Grabarz]

Nie ma sprawy. Po to jest forum.
Ja żyję po prostu trochę dłużej na świecie od Ciebie, panno Misiak. I wyobraź
sobie, że najbardziej zależy mi na ulepszeniu polskiej oświaty i polepszeniu
losu ucznia. Sam uczę, i mam własne dzieci, które się uczą. I, przyznaję Tobie
rację, różnie bywa z nauczycielami moich dzieci, a pewno i o mnie mówią różnie.
Nie możemy jednak idealizować otaczającego nas świata. To piękne hasła: "szkoła
bez stresów", "odciążanie uczniów" itp. Jednak w zetnięciu z praktyką te
slogany nie sprawdzają się. Życie to wieczny stres. Człowiek nie będzie
pracował, kształcił się bez wyraźnego bodźca. I DLA WIĘKSZOŚCI bodźcem tym nie
jest potrzeba wiedzy. Ich niestety trzeba dopingować inaczej. A z teorii
motywacji TYLKO pozytywnej wycofują się wszyscy. MUSI BYĆ I CUKIEREK I PAŁKA. A
co wyszło z odchudzenia programów ?? Chyba wszyscy gimnazjaliści wiedzą. W
gimnazjum uczą takich szczegółów, że pusty śmiech mnie ogarnia. I takie
szczegóły są potrzebne na egzaminie. Cóż ... slogany są piękne i trafiają do
ludzi. Przecież komuizm też był piękny ... W TEORII Marksa i Engelsa. W teorii
był przecież ustrojem sprawiedliwości społecznej. A co wyszło w
praktyce ???????
Mam jescze jedną prośbę, panno Misiak. Zapytaj nauczycieli ile czasu muszą
poświęcić na BZDURNE papiery związane z akcją "Szkoła z klasą?" (Ja nie muszę,
ale wiem od innych). A ten czas powinni poświęcić Wam - uczniom lub
doskonaleniu zawodowemu lub przygotowaniu do lekcji lub ...... po prostu
odpoczynkowi czy tzw. życiu rodzinnemu (by być w lepszym humorze dnia
następnego).
Podsumowując: Moim zdaniem nauczyciel działający na szkodę ucznia powinien być
w trybie natychmiastowym na bruku. Jednak akcje typu "Szkoła z klasą" powinny
być tam jeszce szybciej, bo dzięki nim przybywa karierowiczów, którzy ucznia
mają w głebokim poważaniu, a za to głoszą ładnie brzmiące hasła. A cała nasza
reforma wymaga reformy... NIE. Tej reformy zreformować się juz nie da.
Pozdrawiam.

Powrót do źródeł

[Gość: Krzysztof Homan]

Gość portalu: Grabarz napisał(a):

> Podsumowując: Moim zdaniem nauczyciel działający na szkodę ucznia powinien
być
> w trybie natychmiastowym na bruku. Jednak akcje typu "Szkoła z klasą" powinny
> być tam jeszce szybciej, bo dzięki nim przybywa karierowiczów, którzy ucznia
> mają w głebokim poważaniu, a za to głoszą ładnie brzmiące hasła. A cała nasza
> reforma wymaga reformy... NIE. Tej reformy zreformować się juz nie da.

Już dawno pisałem tutaj, że udział w akcji niesie w sobie następujące możliwe
przesłania:
- marnie nauczamy, weźmy w tym udział i postępując wg wytycznych akcji
zorganizujmy jakoś naszą pracę,
- dobrze wykonujemy nasze obowiązki, przyda się tego dowód w formie dyplomu
akcji,
- polska oświata leży, oto powstał nowy ruch zmian, wesprzyjmy go swym udziałem.

Z wielkim zdziwieniem czytałem wiele tutejszych peanów nauczycieli na temat
akcji. Chodzi mi o takie kwiatki:
- nareszcie ktoś wziął w ręce los polskiej oświaty,
- dziękujemy organizatorom, teraz w naszej szkole pracujemy rzetelnie i z
entuzjazmem.

Dziwię się, że tak wielki oddźwięk zyskała w szkołach (u nauczycieli) akcja
pozaministerialna. Dziwię się, że szkoły (nauczyciele) chcą udowadniać innym,
że uczą języków, że promują informatykę, że zapoznają z uczniów z najbliższym
regionem, że oceniają sprawiedliwie, że prowadzą zajęcia opiekuńczo-
wychowawcze, że itd.
Dla mnie te powyższe uwagi są oznaką słabej kondycji oświaty i sporej części
stanu nauczycielskiego.
Jednak nauczyciele to tylko jedno z ogniw w nauczaniu, w wychowaniu. Są jeszcze
uczniowie, ich rodzice, minister, parlament. Wszystkie te "składniki" są
emanacją świadomości ogółu społeczeństwa. Zmiany w oświacie są zależne od zmian
w tejże świadomości. A to czarno widzę. Choćby po lekturze tego forum.

Wprowadzenie stopni awansu zawodowego uważam za właściwe. Jednak załozenia
warunków realizacji tegoż awansu, a zwłaszcza faktyczne wykonawstwo wydaje mi
się przerostem formy nad treścią.

Pozdrawiam
Krzysztof Homan, nauczyciel
[e-mail]

[Gość: koala]

Po pierwsze nie staraj sie udawadniac, kto tu rzadzi, ale
jednoczesnie nie daj sobie wejsc na glowe. Badz baaaardzo
sprawiedliwa, nie faworyzuj dziewczyn - chlopacy tego
nienawidza i beda sie mscic. Jak juz to lepiej badz
poblazliwa dla chlopakow. Warto im czasem odpuscic - isc
do kina albo na spacer, ale jak jest lekcja - to na
powaznie. Generalnie dzieciaki choc psiocza na ostrych
nauczycieli, to bardziej ich szanuja. No i trzeba
wykazac troche poczucia humoru, tak jak ktos pisal
urozmaicac lekcje, choby tlumaczeniem piosenek,
wysylaniem SMS po angielsku...

bardzo to przeżywam

[Gość: massy]

Otóż to- wiecie, cały czas mysle o swojej nowej pracy, buszuję po internecie,
kupuje ciekawe ksiązki pod katem tej młodzieży itp. Aż mi wstyd, że tak
przezywam...

[Gość: koala]

Podziwiam i mysle, ze bedziesz wspaniala nauczycielka. To
bardzo optymistyczne, ze sa jeszcze mlodzi ludzie, ktorzy
"chca byc nauczycielami i sie do tego przygotowuja" Jest
taka fajna ksiazka, raczej dla rodzicow, ale mysle, ze
warto poczytac : Elaine Mazlish, Adele Faber.
Jak mówić, żeby dzieci się uczyły w domu i w szkole
Nie wiem w jakiej szkole zaczynasz uczyc, czy w wielkim
molochu na 1000 gimnazjalistow, czy w kameralnej szkole,
ale dzieciaki maja teraz motywacje do nauki jezykow
obcych,a szczegolnie angielskiego, zawsze znajdziesz
takich w klasie, ktorym na prawde bedzie zalezec na nauce
angielskiego. Pomysl sobie o mlodych nauczycielkach
biologii czy historii, te dopiero maja klopot

[Gość: joanna]

Gość portalu: koala napisał(a):
> Jest
> taka fajna ksiazka, raczej dla rodzicow, ale mysle, ze
> warto poczytac : Elaine Mazlish, Adele Faber.
> Jak mówić, żeby dzieci się uczyły w domu i w szkole

polecam tych samych autorek książkę "Jak mówić, żeby dzieci się uczyły w domu i
w szkole"






kiedy zaczynałam pracować miałam podobny dylemat:
na czym mi zależy bardziej: na tym, żeby ich nauczyć, czy na tym, żeby mnie
lubili?
bo na początku wydawało mi się, że MUSZĘ wybrać, że tego sie nie da pogodzić
(lub: ja nie umiem tego pogodzić)
więc wybrałam to pierwsze: nauczyć! (w końcu po to mnie zatrudniono)
ale nauczyć można róznymi metodami
ja starałam sie pokazać, że ja sama lubię mój przedmiot (matma), starałam się
przekazać im swoją pasję, raczej zachęcić niż karać (nigdy jako kary nie
stosowałam dodatkowych zadań, raczej wywieszałam na ścianie dodatkowe
nietrywialne zadania dla chętnych)
poza tym pokazałam im, że MI ZALEZY na nich, na ich wiedzy, no i że ich lubię
(bo ja generalnie lubię ludzi :) )
w trakcie pracy nauczyłam się też "przerzucać cześć odpowiedzialności" za stan
ich wiedzy na nich samych (tzn. "mnie zalezy, ale jak wam nie bedzie zalezec,
to nic z tego nie wyjdzie", albo zamiast uciszać hałasy milkłam i czekałam na
spokój lub mówiłam "ja to już umiem, jesli wy chcecie umieć, to posłuchajcie"
itp.)
nauczyłam ;) i ... chyba mnie lubią ;)


pozdrawiam :)

[Gość: awa]

Współczuje Ci. Ja to już mam za sobą pierwszy rok pracy w gimnazjum. Jest
ciężko i na poczatku napewno popełnisz kilka błędów. Ale tylkopo to aby się
czegoś nauczyć. Pozdrawiam Awa. Jeśli chcesz to napisz. [e-mail]

[Gość: awa]

Współczuje Ci. Ja to już mam za sobą pierwszy rok pracy w gimnazjum. Jest
ciężko i na poczatku napewno popełnisz kilka błędów. Ale tylko po to aby się
czegoś nauczyć. Pozdrawiam Awa. Jeśli chcesz to napisz. [e-mail]

[Gość: Agnieszek]

Bądź sobą. A potem zobaczysz. Młodzież wyczuwa fałsz. Jeśli będziesz
postępować w zgodzie ze swoimi zasadami - wygrasz, bo nie muszą Cię lubić (to
niemożliwe, żebyś wszystkich polubiłą i wszyscy Ciebie)ale powinni sznować.

[Gość: anka]

Pamiętaj, że uczniowie nie potrzebują koleżanki (mają ich pełno w szkole i na
podwórku). Potrzebują DOROSŁEGO.

[Gość: dziewczynamyszkina]

wlasnie, na szczescie, skonczylam gimnazjum. moze bedziesz uczyc w moim, bo mam
dokladnie takich samych kolegow chamow. ale nie przejmuj sie i nie daj poznac,
ze sie boisz, to po pierwsze: inaczej od razu cie stlamsza. na poczatku trzeba
trzymac dystans i wymagac, bo od dobrej cioci nie dosc, ze nic sie nie naucza,
to jeszcze beda traktowac jak powietrze (choc to i tak lepsze jak wyzywanie od
kurew). oczywisice jedza tez byc nie radze, bo wtedy beda wyzywac od jeszcze
groszych, tylko po cichu i w ogole mam obrzydzenie do takich nauczycielek, jak
kazdy. najlepiej zachowac zimna krew, ale nie lodowata - kiedy trzeba, wymagac,
kiedy trzeba posmiac sie, ale w zadnym wypadku nie puszczac mimo uszu ich
razacych odzywek. w mojej szkole bylo mnostwo nauczycielek, ktorym dresy z
mojej klasy krzyczaly w twarz: oddawaj, cipo, moja kartkowke, albo cos
podobnego. ja bym wtedy zrezygnowala z pracy, uprzednio palnawszy w leb
palanta. oczywiscie przesadzam.

[Gość: absolwentka gim]

Szczerze gratuluje! Chyba nie ma przepisu na dobrego nauczyciela i nie mozna
jednoznacznie takiego portretu stworzyć . Ale ma Pani zadatki na świetnego
nauczyciela (motywacja i zainteresowanie nieczęsto spotykane u nauczycieli ,
niestety :( ) Uczniowie na pewno to zauważą i wynagrodzą to Pani z nawiązką -
satysfakcją z żetelnej i sukcesywnej pracy . Życzę powodzenia . OBY WIĘCEJ
TAKICH NAUCZYCIELI