Zmarł Gigant

[Gość: Tomasz Mościcki]

Jeszcze nie zakończyliśmy opłakiwania Jwednego z Największych Polaków. A teraz
odszedł następny. Zmarł Jerzy Grzegorzewski - Największy z Największych.
Gigant teatru. Artysta, którym mogliśmy chlubić sie przed całym światem.
Człowiek wielkiej wizji, artysta, który swoją sztuką uformował kilka generacji
ludzi teatru w Polsce. Pożegnał się z nami spektaklem w swoim Teatrze
Narodowym. Rozpoczynał pracę nad "Krzesłami" Ioneski. I juz nie zobaczymy tego
przedstawienia.
Cześć Jego pamięci! Rozdał całego siebie. Do końca.
Wieczny spoczynek racz mu dać Panie.

[Gość: Maciej Wścieklica]

Tak, niewątpliwie jeden z największych i najbardziej oryginalnych twórców w
historii polskiego teatru. Czy mogliśmy się nim chlubić przed całym światem?
Pewnie moglibyśmy, gdyby na tym świecie był znany, ale tak nie jest.
Grzegorzewski pracował w kraju, jego spektakle nie gościły na międzynarodowych
festiwalach, nie reżyserował w teatrach zagranicznych jak Warlikowski, Jarzyna
czy Lupa, toteż poza granicami Polski jest mało lub niemal zupełnie nieznany.
Tkwił w swoich tematach i opierał się na autorach, którzy poza Polską sprzedają
się z trudem (Wyspiański, Witkacy, nawet Różewicz). Nie zmienia to oczywiście
faktu, iż był reżyserem wielkim, osobnym i wybitnym, nie zawsze zrozumianym,
głównie przez krytykę. Pozostanie w sercach i umysłach teatromanów, którym
często dostarczał największych teatralnych wzruszeń i zmuszał do gruntownych
przemyśleń. To niepowetowana strata dla polskiego teatru. Głęboki smutek i żal.

[Gość: wh]

Gwoli sprostowania: śp. Jerzy Grzegorzewski był znany i ceniony za granicą.
Reżyserował także w zagranicznych teatarch, a jesgo spektakle gościły na
międzynarodowych festiwalach. Np. w Teatrze Królewskim w Hadze reżyserował
On "Amerykę" Kafki,w Lubljanie "Onych" Witkacego, a "Opera za 3 grosze" była
pokazywana (i chyba zdobyła nagrodę) na Festiwalu BITEF w Belgradzie.
A kiedy myślę o Jego teatrze ciągle przypominam sobie obrazy: odsłaniające się
okna wychodzące na pl. Szczepański i grupka ludzi skupiona nad leżacym na stole
oknem ("Wesele"), papierowe płomyki kwiatów ("Śmierć w starych dekoracjach"),
tańcząca muza ("Nieboska komedia"), postaci stojące na tle starego kolejowego
rozkładu jazdy, w którym obracały się kartki ("10 portetów z czajką w tle"),
zdemontowane fortepiany i skrzydła samolotów ... i tyle innych.

[Gość: Maciej Wścieklica]

Nie twierdzę, że Grzegorzewski w ogóle za granicą nie pracował, ale mało i
sporadycznie, a w najbardziej znanych teatrach i na prestiżowych festiwalach
był po prostu nieobecny. Z tego też względu dla szerszej teatralnej widowni na
świecie był mało znany. Nie jest to żadnym zarzutem, lecz jedynie stwierdzeniem
faktu. A jeśli chodzi o spektakle, to chyba najbardziej intensywnie widzę te
czarne fortepiany...

[josteine]

Jest mi bardzo przykro i smutno. Niech kondolencje przyjmą Najbliżsi Artysty -
najbliżsi rodzinnie i teatralnie.
['] ['] [']