Przed(s)stawienie Agaty Dudy-Gracz w T.Studio

[Gość: p]

....nowy spektakl Agaty Dudy-Gracz w warszawskim Teatrze Studio...widział
ktoś?jak wrażenia?

[Gość: lolo]

Genialny spektakl!!!!!!
Warto isc. Jezeli ktos nie czytal Merlina Dorsta, zakladam ze jest wielu
takich, nie powinien miec problemu z odnalezieniem sie w tej "adaptacji" tak
naprawde jest to wolna dywagacja na temat tego tekstu a w zasadzie jej esencja.
Dawno nie widzialem tak aktualnego tekstu zarazem nie naiwnego belkotu o
slaskich familokach. Nie zdradze szczegolow ale jest przynajmniej kilka scen
ktore w dzisiejszym teatrze -spoleczenstwie sa nie do pomyslenia i "wala po
glowie". Duda Gracz udowodnila ze nie musimy do teatru chodzic na nazwiska bo
po za goscinnie wystepujaca Pomykala mamy raczej przecietny zespol ktory
polecial po bandzie rzucajac przy tym wszytkich na kolana.
Tesknicie za Jarockim, Dejmkiem czy Swinarskim to zobaczcie jak wyglada prawda
w teatrze wg ich spuscizny.
I niech mi nikt nie mowi ze mamy kryzys w teatrze.

[Gość: b.ł.]

dawno się tak nie wymęczyłem. bełkot!

[Gość: Anka]

a mozesz uzasadnic?

recenzja z Rzepy

[Gość: ktos]

Agata Duda-Gracz na motywach dramatu "Merlin albo ziemia jałowa" Tankreda
Dorsta stworzyła piękne, wizyjne "Prze(d)stawienie"


Widowisko cechuje oryginalny klimat i nostalgiczny wdzięk

Jest to rzecz o fiasku wszelkich utopijnych idei, które w kontakcie z twardą
rzeczywistością nieubłaganie zmieniają się w ideologię.

Sztuka, którą niemiecki autor napisał przy współudziale Ursuli Ehler, w polskim
przekładzie liczy ponad 300 stron druku. Występuje w niej ok. 200 postaci i
musiałaby trwać 15 godzin. Jeśli dodać, że autor nie zważa na żadne
ograniczenia formalne ani wymogi sceniczne, tym większa zasługa inscenizatorki,
że z tak adramatycznego utworu wyczarowała klarowne widowisko.

Z bogatej materii wybrała przewodni motyw legendy o królu Arturze i rycerzach
Okrągłego Stołu. Widziany, jak wszystkie pozostałe, z perspektywy minionego
stulecia. Wieku naznaczonego doświadczeniem dwóch światowych wojen i
totalitaryzmów, które doprowadziły do utraty wiary w autorytety i złudzeń w
stosunku do natury ludzkiej.

Stąd też w dramacie Dorsta tak wiele ironii, szczególnie w ukazaniu
międzypokoleniowych konfliktów. Z synami - sukcesorami, którzy zwabieni wizją
doskonalszego świata, w jej imię odrzucają i niszczą wywalczoną i budowaną
przez ojców rzeczywistość.

Mimo że w sztuce nie ma doraźnych odniesień do polityki, w "Prze(d)stawieniu"
znalazło się kilka dobrze rozpoznawalnych, swojskich akcentów. Począwszy od
wystroju plastycznego, co wraz z lekko karykaturalnym ujęciem postaci, jako
żywo przypomina kompozycje z obrazów ojca inscenizatorki Jerzego Dudy-Gracza,
przez asocjacje z rodzimymi skojarzeniami, które od 1989 r. łączą się z
terminem Okrągły Stół, po autentyczne cytaty z pozbawionych logiki,
absurdalnych i ksenofobicznych wypowiedzi słuchaczy Radia Maryja.

Widowisko trzyma tempo, z zaskakująco szybkimi zmianami planów, niemal jak w
kinie. Cechuje je oryginalny klimat i nostalgiczny wdzięk, współtworzony także
przez mocne akordy muzyki Jakuba Ostaszewskiego. Przede wszystkim zaś dzięki
znakomitym wykonawcom, którzy tworzą świetnie zgrany zespół. Zagrali
precyzyjnie, jak w szwajcarskim zegarku, dlatego - rzecz w polskim teatrze
nader rzadka - należałoby przepisać cały afisz.

Janusz R. Kowalczyk
"Prze(d)stawienie" na motywach sztuki "Merlin albo ziemia jałowa" Tankreda
Dorsta i Ursuli Ehler, przekład Elżbieta Jeleń, opracowanie tekstu, reżyseria i
scenografia Agata Duda-Gracz, muzyka Jakub Ostaszewski, światło Piotr Pawlik,
premiera polska 9 września 2006 r., Teatr Studio, Warszawa.

--------------------------------------------------------------------------------

[Gość: ??????????????????]

to moze ja byłam w innym teatrze, gdzie grali inni aktorzy.
dudę-gracz cenię od początku jej twórczości, ale "prze(d)stawienie" jest jednym
wielkim blędem.

[Gość: monika]

Jestem gdzieś pośrodku, między Kowalczykiem a Mościckim (vide: dzisiejszy
Dziennik). Duda-Gracz chyba nigdy tak ostro nie poszła w publicystykę, co mnie
średnio zachwyciło. Natomiast malarsko i aktorsko - spektakl nieprzeciętny.
Polecam recenzję pani Temidy :) Włożyła berecik na głowę i mózg jej się ciutkę
przegrzał - nic nie zrozumiała...

www.e-teatr.pl/pl/artykuly/29264.html

[Gość: jjj]

nudy

[Gość: m&m]

.....sprawa gustu,ale moim zdaniem naprawde warto zobaczyć,nawet się wzruszyłem-pójdź i napisz czy
Ci się podobało!

[Gość: ktos]

...bardzo polecam....po tym spektaklu widac, że Duda-Gracz sie rozwija z każda
premiera...no i swietna scenografia

[micia-kicia]

A ja zgadzam się z tym, co napisał(a) abrakadabra na forum e-teatru:
"Wizja plastyczna jest najmocniejszą stroną przedstawienia". Chyba tak, choć
jest dość zużyta. Generalnie zgadzam się z dzarro, ale
przymiotnik "intelektualny" został tu chyba użyty jako modna inwektywa, bo
intelekt tyż chyba nie jest mocną stroną reżyserki. No cóż, niektórzy
dziedziczą talent, większość tylko nazwisko.