Siła sztuki

[Gość: Antol]

Dwu i półletni dziecko do kojca a nie do Zachęty! Jeszcze zdąży
dorosnąć, nie musi spełniać aspiracji tatusia!

[Gość: kaja]

Oj, Antol Antol...moje ma 2 lata i nie chce siedzieć w kojcu,
zamierzam iść z nim na tę wystawę, a pana Tomka serdecznie
pozdrawiam - jeju, Tośka już taaaka duża! ;-DD

[Gość: OBURZONA]

chyba tatyusiek trochę przesadził ciągnc dwuipóllatkę na taką wystawę? to nie
plac zabaw, tylko wystawa edukacyjna. no ale "artykuł" (i wiersz ówka) jest, a o
to chodzi, nie?

Siła sztuki

[Gość: faq]

no tak światowiec Antol i Oburzona wiedza najlepiej - kapcie do polerowania
parkietów, cisza i surowa matrona w kącie dziergająca na drutach, spoglądająca
znad okularów czy aby ktoś nie zakłóca powagi świątyni sztuki - Zachęty...
Wystawa we Wro była oblężona przez dzieciaki a takich idiotycznych wejść obsługi
nie było. Właśnie z dwu i półlatką spędziłam tam jedno z bardziej zaczarowanych
przedpołudni - ale może nie trzeba było przenosić stolicy do Warszawy?

Odczepcie się od Warszawy...

[Gość: PW]

...dlaczego od razu takie przytyki? Czy my was na forum obrażamy, nazywamy
sliedzikami? Nie odpowiada Warszawa, to nie przyjeżdżać, po co te ciągłe
przytyki. Tu też mieszkają zwykli, normalni ludzie, jak w całej Polsce.

[Gość: mamant]

We Wroclawiu wystawe obejrzalo 4 tys ludzi przez 2 miesiace. w Warszawie
przychodzi ponad 8 tys. tygodniowo! Gdyby galeria zrbila limit wejsc (moze
powinna??) To by dopiero było święte oburzenie...

Chyba sie pan czepia...

[Gość: PW]

...w miejscu publicznym, zwłaszcza gdy jest dużo ludzi, muszą obowiązywać pewne
zasady, dla wspólnego bezpieczeństwa. Dlatego dzieci nie mogą robić wszystkiego,
co im się żywnie podoba. Okiełznanie temperamentu malucha w galerii uczy go
obcowania ze sztuką, zgodnego z ogólnie przyjętymi normami... a te normy to na
przykład takie, że po galerii się nie biega i nie niszczy eksponatów. Gdyby
każdy robił co chce, to albo trzeba by galerie zwiedzać indywidualnie (żeby
sobie nie przeszkadzać, bo jeden może na przykład krzyczeć na widok sztuki, a
drugi machać rękami) albo przez internet...

[Gość: taje]

Ludzie, czy wyście poszaleli? Przecież ta wystawa jest skierowana
właśnie do dzieci; podpowiedź: nazywa się Interaktywny plac zabaw.
Święte oburzenie zachowaniem dzieci na wystawie do nich skierowanej
jest komiczne.

Siła sztuki

[Gość: Sebastian]

Panie Redaktorze, punktem odniesienia winna być dla Pana Galeria, a
nie Kolorado. Pozdrawiam!

[Gość: adam_ski]

E tam. Zacznijmy od tego, że dla przeciętnej (choć nieprzeciętnej) sześciolatki
cała wystawa jest na pół godziny zainteresowania :-)

Labirynt z kolorowych kubików - zapewniam twórców, że żadne z widzianych dzieci
nie zwróciło uwagi na "mieszanie barw". Zresztą cóż to za mieszanie barw przez
nakładanie filtrów RGB, lol. Pani z młoteczkiem do zmontowywania tego
wszystkiego do kupy była.

Malowanie po ścianie - polega to na tym, że poruszamy czymś świecącym, a na
ścianie pokazują się pikselowate różnokolorowe maziaje - coś jak sfilmowany
obraz ruchu w lampie stroboskopowej. Generalnie ciężko było cokolwiek namalować,
a najlepsze efekty uzyskiwało się machając bez ładu i składu "świetlnym
mieczykiem" na wszystkie strony. Myśleliśmy, że da się tym jak pędzelkiem
"namalować" coś na ścianie, ale guzik.

Obraz "kamienie, woda, trawa, kora, para" - najpierw myslałem, że chodzi o to,
ze tak się oderwaliśmy od natury, że trzeba dzieciom pokazywać te rzeczy na
wystawie. Ale nie. Machanie rękoma nad tym miało zmieniać kolaż wyświetlany na
ścianie, ale... on się zmieniał i tak, i chyba niezależnie od tego. A może za
dużo dzieci machało rączkami i przekładało kamyki. Najzabawniejsze było, jak
panienka z obsługi mentorskim tonem rzekła do trzylatka "A jak pomachasz rączką
nad tą chmurką, to jak myślisz, co się pojawi na ekranie?". Popatrzyliśmy
wszyscy stojący i chórem zawołaliśmy "Kaktusy!" Skonfundowana pani wymamrotała
tylko, że "komputer się czasem spóźnia".

Bopi (bębenki) były nieczynne. Dzieci popsuły?

Przesuwanki ze zmianą perspektywy - pomysł fajny, tylko że to jak tańczenie o
architekturze.

Jasny punkt to sala z wyświetlanymi starymi polskimi filmami animowanymi, i
bynajmniej nie "Kotem Filemonem" czy "Marcelim Szpakiem" - same fantastyczne
unikaty z czasów, kiedy bardziej dbano o narrację, przekaz, pomysł, zaskakiwanie
widza, niż o efekty specjalne. Widziałem, jakim szokiem poznawczym jest prosta
historyjka o ożywającym kocie z rysunku i jego pogoni za sprytną myszką.
Dziesięć razy prostsze niż Tom i Jerry, i dziesięć razy bardziej wciągające.
Plus fantastycznie wygodne poduchy do położenia się na (Młoda zniosła sobie całą
stertę i ułożyła się jak królewna ;-) ale później się ładnie podzieliła z innymi
dziećmi).

Po raz kolejny wychodzę z Zachęty z natrętnie powracającym przypuszczeniem, że
ktoś mnie robi w konia. Cóż, może tak własnie wygląda sztuka konceptualna. Jeśli
ktoś ma wolne czwartkowe popołudnie (wstęp gratis ;-) i ochotę, to nie będzie
żałował. Co do nas, chyba więcej stymulacji zapewnia przeciętny, nowoczesny plac
zabaw. Ale podobno w Zachęcie jest Sztuka, więc żeby nie wyjść na prostaków,
będziemy czasem chodzili.

[Gość: ziuta]

Kurde, dokładnie to co w artykule miałam ochote gdzieś napisać, ale tak żeby
poszło komuś w pięty. Uważam, że ta wystawa to skandal i oszustwo. A najbardziej
mnie wkurza, że to oszukiwanie dziecka, któremu się wcześniej mówi, że będą
takie fajne zabawki i w ogóle. ANI JEDNA z tych "atrakcji" nie była godna
pojawienia się na tego typu wystawie. Daruję sobie opis poszczególnych
instalacji, bo Tomek trafił w sedno, zwłaszcza z tym przekładaniem kamieni. Te
kwadraty w dodatku nawet nie były wszystkie połączone i chyba tylko jedna droga
była w środku "do zaliczenia". Beznadzieja.
Tym co tam piszą o snobujących się rodzicach: ta wystawa była właśnie
specjalnie DLA DZIECI i chociaż ogólnie robi mi się słabo na każdy przejaw
megalomanii rodzicielskiej, to to akurat mogłoby być coś fajnego. Zwłaszcza, ze
już kiedyś się udało.
WIELKI MINUS i ostrzegam, nie zabierajcie tam dzieci. no to na razie.