tenshii
13.12.07, 21:01
Szczerze mówiąc nie wiemy już co robić.
Sytuacja wygląda następująco:
Mieszkam na nowym osiedlu zbudowanym na obrzeżach miasta. Na końcu naszego osiedla jest "płat" ziemi wielkości boiska do ksozykówki, może trochę większy - kiedyś było to boisko ale felernemu sąsiadowi przeszkadzały dzieci grające na nim i postarał sie o to aby je zlikwidowano. Boisko jest około 20 metrów od bramy owego pana. Stoi ugorem. Zaraz za boiskiem i blokiem w którym pan mieszka jest wieeeelka połać nierównej ziemi ale zarośnięta olbrzymimi i gęstymi chaszczami, ciężko się tam poruszać.
Codziennie kiedy życie na osiedlu "gaśnie", robi się ciemno itd schodzimy się w tamtym miejscu do tzw "przedszkola". Moja półroczna goldenka, półroczny terier (z tych małych terierów), roczny piesek podobny do gończego polskiego, półtoraroczny seter irlandzki i kilkunasto letni jamniczek. Spuszczamy je wtedy i pieski biegają, szaleją, są szczęśliwe. Kiedy pojawia sie obcy pies, wszystkie powracają na smycz. Pilnujemy ich. Nie szczekają - naprawdę, nie mają na to czasu. Nie mają czasu również na załatwianie się. Zresztą sprzątamy po swoich psach jeśli zdarzy im się narobić na chodnik na przykład. W celach fizjologicznych głównie chodzimy z psami w mało uczęszczane miejsca - rzec zjasna na smyczy - na przykład nad stary rów.
Jakiś czas temu psy biegały po wymienionym wyżej boisku ale pan stwierdził że to mu przeszkadza. Przenieśliśmy sie więc na "łąkę" na początku było ciężko ale dziś psy wybiegały sobie pewien obszar i jest ok. Miejsce to znajduje się jakoś 100 metrów od okien, bramy tego pana. A on nadal grozi nam że pozabija nam psy, potruje, powystrzela. Wyzywa nas itd.
3 dni temu moja Daisy wyniosła z chaszczy świeżą pachnącą nogę świńską - a nie ma możliwości aby ktoś tamtędy np wracał ze sklepu.
Przedwczoraj seter przyniósł z kolei nogę kurczaka - też świeżutką i pachnącą (surową).
Dziś na spacerze dowiedziałam się jamniczka przez całą noc wyła z bólu, piszczała, skręcało ją. Wymiotowała zieloną mazią. Weterynarz orzekł dziś że jest mocno zatruta i nie wiadomo co dalej. Podano leki.
Boimy się o swoje psy. Zdajemy sobie sprawę że prawo stoi po jego stronie. No ale na Boga - uważamy na nie, pilnujemy ich, spuyszczamy je tylko tam i tylko po zmroku itd. Przecież one muszą się gdzieś wybiegać. To nie moja wina że nie mam domu z ogrodem. Kupiłam goldena bo chciałam wyszkolić go na asystenta (jestem niepełnosprawna) w specjalnej szkole. Nie wyszło ale to osobna historia. Mam teraz oddac psa albo skazać go na wieczne uwiązanie?
Boimy sie o swoje psy. Co można zrobić? Czy widzicie w tym jakieś wyjście?
Jestem zrozpaczona