Sto lat smaotności

[sanrio]

znacie? Jakie opinie?
Mam na myśli oczywiście książkę Marqueza

[solejrolia]

nie czytałam, w sensie, pierwsze strony mnie nie zachęciły i książkę odłożyłam. wiem, że znana, że polecana, że klasyka ble ble ble,
ale jak zachwyca, skoro nie zachwyca.

[anaspa]

Żeby przeczytać sto lat samotności, należy już mieć trochę obycia w literaturze pięknej.

[solejrolia]

no cóż, pewnie tak

[bri]

Znamy. Książka jest niesamowita, warto przeczytać.

[anaspa]

Jedna z najcudowniejszych książek jakie czytałam. Wracam do niej raz na kilka lat. Moja jedyna rada, nie przejmuj się, że nie wiesz o jakiego Arcadio Buendia chodzi bo w książce wszyscy odziedziczają po sobie imiona Ale naprawdę polecam. Zresztą jest to książka zaliczana do klasyki literatury, której chyba nie wypada nie przeczytać

[helufpi]

Rzuciłam po paru stronach. A "Kronika zapowiedzianej śmierci" dość mi się podobała.

[beataj1]

Czytałam strasznie dawno temu. Juz prawie nie pamiętam treści. Pamiętam za to wrażenie. Lepkie wilgotne wrażenie mokrego lasu- to czułam czytając książkę.
I pamiętam Piekną Remedios i prześcieradła Książkę polecam podobała mi się...

[sumire]

ooo tak, klimat jest nie do zapomnienia.

[alpha.sierra]

Czytam co 2-3 lata. Nie wolno zrażać się początkiem. Potem mocno wciąga. Klimat tej książki jest niepowtarzalny. Ja uwielbiam, choć nie przepadam za tzw. literaturą piękną.

[dantonka]

Pisałam wcześniej, ale porwało mój post - mam nadzieję, że nie pojawią się obydwa.

Czytałam bardzo dawno temu, pamiętam, że byłam wzruszona treścią.
Książka zatrzymała mnie na chwilę przy sobie i poruszyła. Nie byłam nią rozczarowana.

[eo_n]

Mnie też się bardzo podobała.

[menodo]

Cudowna książka !

[aandzia43]

Przeczytalam ja majac dwadziescia pare lat i utonelam w jej odmetach. Piekna mi sie wydala. Jak byloby teraz_ Nie wiem.

[xyxzza]

Bardzo mi sié podobalo, jedna z moich ulubionych ksiázek wszech czasów. Zresztá calego Marqueza bardzo lubié (moze poza "Jesienia patriarchy")

[lady-z-gaga]

Dla mnie wspaniała, magiczna. Od trzydziestu paru lat. I wciąż do niej wracam.

[default]

Książkę dostałam od koleżanki baaardzo dawno temu, kiedy czytanie Marqueza zaczęło być w Polsce szalenie "trendy" i wprost nie wypadało nie znać jego twórczości. A ponieważ ja zawsze jestem "pod prąd", to z czystej przekory do książki nawet nie zajrzałam... Wpadła mi w ręce dopiero po kilkunastu latach, w czasie jakichś grubszych porządków czy przemeblowania. A ponieważ akurat chwilowo miałam posuchę czytelniczą, to zajrzałam.
I wciągnęłam się od razu ! Przeczytałam niemal jednym tchem, zupełnie zaczarowana dziwnym klimatem tej cudacznej opowieści.
Nie jestem pewna czy zechcę tę książkę przeczytać jeszcze raz - ale pozostawiła po sobie bardzo dobre wrażenie.

[sanrio]

ojej, jakiego byka walnęłam w tytule
Ten początek, którym nie należy się zrażać to ile stron mniej więcej? Raczej 20 czy raczej 100?
Przyznam, że dla mnie to kluczowe, jak po kilkudziesięciu stronach książka mnie nie wciągnie to już jest stracona niestety.

[nenia1]

Czytałam ją dość dawno, nie wiem jakbym odebrała teraz po latach, ale wtedy była dla mnie zachwycająca, jedna z piękniejszych książek jakie czytałam. Zaraz po "Czarodziejskiej górze".

[kim5]

Piękna, genialna, choć początkowo trudna.
Wciąga.
Chętnie bym przeczytała jeszcze raz.
Koniecznie!

[feiticeira]

Ha, jak to dziwnie się układają ludzkie gusta!
Sto lat samotności jest wg mnie świetną książką, koniecznie trzeba przeczytać, choćby spróbować, żeby wyrobić sobie zdanie
Natomiast nie wiem, nie rozumiem, nie pojmuje i jest to dla mnie dziwniejsze niż lubienie wątróbki: Jak można uważać "Czarodziejską Górę" za dobrą książkę? Toż to nie do czytania jak cały Mann )

[anika772]

Czytałam dawno temu, podobała mi się. Taka magiczno-nierealna czasami.

[monique_alt]

Bardzo specyficzna książka.

Ja przeczytałam ją jednym tchem z zapartym dechem. I cały czas jest to jedna z moich najbardziej ulubionych ksiązek.

Poza mną nikomu z moich znajomych którym tę ksiązkę podsunęłam (poza moim bratem) ksiązka się nie spodobała, niektórzy uważali wręcz że zakończenie jest ochydne. Więc chyba nie da się stwierdzić od której strony książka wciąga. Mnie wciągnęła od pierwszej

[kostruszka]

Wciągać to może bagno

Niezwykła, magiczna książka, ale trzeba lubić takie klimaty - na mnie uczyniła wielkie wrażenie. Zdecydowanie zaliczam ją do najlepszych powieści wszech czasów.

[nangaparbat3]

Moje najdziwniejsze czytelnicze doświadczenie. Pierwszy raz mialam w ręku wiele lat temu, zachwycilam się, wciagnela mnie - i nie dokończylam, zostawiłam gdzieś po przeczytaniu 2/3. Potem dostałam w prezencie egzemplarz hiszpański w pakiecie ze zlotą rybką, jakie wyrabiał Aureliano Buendia - znowu mnie wciagnelo, przeczytalam połowe i odłożylam. Niektóre sceny nastrój, rytm po prostu żyja we mnie - a jednak nigdy nie doczytalam do końca. Ale dobry pomysł, zaczne trzeci (czy nawet czwarty) raz.

[mayaalex]

Wspaniala. Nie moglam sie od niej oderwac, ale ja w ogole lubie takie klimaty.

[yvona73pol]

Bardzo polecam. I nie zrazac sie poczatkiem
Tak samo jak u Fuentesa, pierwsze 30-50 stron to masakra, czytalam i wracalam i jeszcze raz, ale jak juz wpadniesz w ksiazke, to wypas, mniodzio i satysfakcja czytelnicza, ze hej.

[sarah_black38]

Książka magiczna, cudowna ... Ułatwiłam sobie lekturę drukując z Internetu drzewo genealogiczne rodziny.Książkę czyta się świetnie.

[mc30]

czytałam jakieś 10 lat temu, albo z osiem
w połowie sie zgubiłam
te dziedziczone imiona, podobne losy, no niestety
czy mi się podobała? nie wiem, czytałam bo uznałam, ze trzeba, i tyle

[vre-sna]

Czytałam. Studium miłości tej najpierwszej. Może zaboleć.

[mynia_pynia]

Pierwsza książka po długiej przerwie w czytaniu.
Poszłam do księgarni, pani w księgarni mi poleciła, kupiłam dwie książki tego autora 100 lat samotności i miłość w czasach zarazy. Zaczęłam od tej pierwszej i padłam po 50 stronach, wzięłam 2 i przeczytałam z zapartym tchem i po pół roku wróciłam i przeczytałam 100 lat samotności, która bardziej mi się spodobała od miłości w czasach zarazy. Od tego czasu przeczytałam już sporo książek.

[chalsia]

Uwielbiam tę książkę
czytałam co najmniej 2 razy i pewnie przeczytam jeszcze raz