Takie pytania mam.....

[monia145]

Czy tylko moje dziecko bez uszczerbków na zdrowiu i psychice przeżywa wizyty
u babci? Czy tylko moje dziecko ma normalna babcię, która nie próbowała nigdy
podkopywać mojego autorytetu w oczach dziecka, nie chciała go wpedzić w
chorobę dziwnymi pomysłami zywieniowymi, nie wymagała kontroli, wiecznych
telefonów sprawdzajacych, czy w najwiekszy upał jest w domu, czy też
spaceruje z dzieckiem przy 40 stopniach?
No bo zaczynam sie zastanawiać, czytając niektóre posty.
Duzo tu nieufności, podejrzeń, kartek z tysiącem nakazów i zakazów ale i duzo
dziwnych babć,to tez przyznaję
Swoja drogą, jak te kobiety wychowały nas, ojców naszych dzieci, kiedy teraz
z wnuczętami tak sobie nie radzą?

[agatkaros]

Nie nie tylko Twoje. Moja teściowa nie kontroluje nas, nie wydzwania i nie
podkopuje autorytetu, ale uważa, że na wszystkim się zna najlepiej i dziecka z
nią bym nie zostawiła.

[a.lenard]

moje dziecko ma normalną babcię! jedna napewno, drugą hmmm.... zadko widzi, ma
czasem dziwne zagrania, ale sie nie wtrąca.

[liwilla1]

monia, taka juz natura gatunku ludzkiego, ze mlode samice rywalizuja ze starymi
i vice versa

[bri]

Też się czasem nad tym zastanawiam. Moja mama ma swoje wady i może ciut za dużo
słodyczy daje swojej wnusi ale jakoś nie uważam, żeby to podkopywało mój
autorytet albo groziło dziecku ciężką chorobą. A teściowa to już w ogóle jest
ideałem pod względem opieki nad dziećmi. Chyba miałam dużo szczęścia.

[patoo]

To ja sie swoja tesciowa moge pochwalic bo jest ideałem tesciowej.
NIe chodzi o to , ze sie nie wtraca(bo sie nie wtraca). Chodzi o to , ze jest
poprostu osoba z ktora przyjemnie sie spedza czas.W jej towarzystwie czuje sie
raczej jak w towarzystwie starszej kolezanki czy siostry.Podejrzewam , ze na to
jak mnie traktuje maja tez wplyw jej doswiadczenia ..ze swoja tesciowa , a do
przyjemnych one nie naleza.

[bri]

Ja moją też bardzo lubię.

[nisar]

Wydaje mi się, że to kwestia kolosalnej zmiany w podejściu do małego dziecka,
jaka dokonała się na przestrzeni dwóch pokoleń. I nawet jeśli babcie logicznie
myśląc uważają, że coś tam się zmieniło na lepsze to i tak w głębi głowy
kołacze się myśl "moje dzieci jakoś przeżyły".
Myślę że jeśli zmiany będą zachodziły tak dynamicznie, to za kilkanaście lat
nam jako babciom będzie ciężko zaakceptować ogólnie przyjęte warunki opieki nad
niemowlętami.

[joanna515]

Ja mam dziadków z dwóch stron najzupełniej normalnych! tzn: kochających wnuczka
nad życie, nie ingerujących w nasze wychowanie, ja jestem autorytetem w
sprawach mojego dziecka i już! i zawsze można liczyć na pomoc z ich strony i
jak tylko jest potrzeba chętnie im go zostawiam. P.s. nie ma często takich
potrzeb bo jesetm z dzieckiem w domu, może tu jest klucz do sukcesu? nie
jesteśmy od nich zależni.

Moniu

[lila1974]

Mnie również razi to podejście nakazowo/zakazowe i ogólna niechęć do babć-
tesciowych. Tak mi się jakoś wydaje, że rzeczywiście młode mamy przykladają za
dużą rolę do tego, czego się naczytały w magazynach o niemowlętach. Co innego,
gdy dziecko jest chore i MUSI przestrzegac odpowiedniej diety, ale zdrowe
niemowlę nie musi mieć aż tak sztywno wyznaczonych ram.

Z drugiej strony mam przykład na własnym podwórku. Moi teściowie właściwie są
bez zarzutu. No, zdarzy im się jakieś zachowanie, ktorego ja nie pochwalam, np.
pozwalanie Konstancji na malowanie się, ale nie odbieram tego jako zamach na
mój autorytet a jedynie niewinny występek.
Natomiast moja siostra długo musiala borykać się z teściową, która przejawiala
wobec niej zapędy dyktatorskie. Nękała moją siostrę telefonami po 5-6 razy na
dzień poddając w wątpliwość sposób sprawowania opieki nad moją siostrzenicą.
Gdy przebywali z wizytą u teściowej, ta nie pozwalała synowej na branie małej
na ręce, zabierała ją wręcz, a gdy mała płakałą u babci, a siostra chciała
uspokoić dziecko dosłownie musiała ją wyszarpywac z babcinych rąk. Znałam tę
panią dużo wcześniej i szczerze mówiąc ostrzegałam siostrę przed nią, ale ta
uważała, że jestem do niej negatywnie nastawiona. Przekonała się jednak, że
zapędy tej pani nie ograniczają się jedynie do własnych córek, czy męża.

Tak więc wg mnie prawda leży gdzieś po środku. Raz przesadzają ambitne mamy, a
innym razem zaborcze babcie.

[karola.v]

lila1974 napisała:

> Mnie również razi to podejście nakazowo/zakazowe i ogólna niechęć do babć-
> tesciowych. Tak mi się jakoś wydaje, że rzeczywiście młode mamy przykladają za
> dużą rolę do tego, czego się naczytały w magazynach o niemowlętach. Co innego,
> gdy dziecko jest chore i MUSI przestrzegac odpowiedniej diety, ale zdrowe
> niemowlę nie musi mieć aż tak sztywno wyznaczonych ram.
>

Zgadzam się w 100%
W wielu przypadkach młode mamuski bardzoo przesadzają.Czasami mam wrażenie,ze to
pokazywanie kto jest górą-moje dziecko,ja rządzę.
Nie zapominajmy,ze nasze teściowe wychowały kiedys naszych mężów,mojej
naprzykład wychowanie dwóch synów wyszło rewelacyjnie.
W kazdym badz razie moje dzieci mają super babcie.Jeśli zdarzaja sie jakies
wychowawcze wpadki(bo babcie pozwalaja czasami za duzo),to mówimy o tym
wprost,jeszcze zadna z babć się nie obraziła że mamy czasami uwagi.
Moja tesciowa bardzo duzo czasu spędza z wnuczkami,czasami mam wrażenie,ze
lepiej opiekuje sie dziećmi niż ja.Ma czas i poświeca im dużo
uwagi,tanczy,śpiewa,piecze ciasta,opowiada a jak trzeba to i do Koscioła zaprowadzi.
Ogólnie to jest dobrze,nawet bardzo dobrze Tak dobrze,ze na urlopy
obowiazkowo tesciowa jezdzi z nami i zawsze jest fajnie )
pozdrawiam
>

[monia145]

Lilu, zgadzam sie z Tobą, że niektórym przyjęcie do wiadomości, że nie maja
monopolu na słuszność co do wychowania dziecka, tylko z tytułu jego urodzenia,
nie przychodzi do głowy. Pewnie, ze czasopisma też maja tu swój udział. Matka
ma byc wszechwiedzaca, od urodzenia dziecka wiedzieć to, tamto i koniec.
Nie dajemy sobie prawa popełniac błędów, prosic o radę, docenić czasami rady
mamy czy tesciowej( bo to Ja jestem matka i powinnnam/wiem najlepiej).

[zona_mi]

Nie, nie tylko Twoje

[madziaaaa]

moje też tak ma

[asaroth]

> Swoja drogą, jak te kobiety wychowały nas, ojców naszych dzieci, kiedy teraz
> z wnuczętami tak sobie nie radzą?
Też mnie to ciekawi ...

[lilyfee]

Moja mama jest wspaniala babcia dla mojej coreczki. Nigdy sie nie wtraca i nie
podwazy tego co robie. Wie,ze kiedys bylo inaczej , np. kiedy powiedzialam
jej,ze nie bede podawac mojemu dziecku kaszki manny,nie robila problemu,bo ona
podawala i.t.d. Moja mama wyznaje teorie: wychowalas x dzieci? to teraz daj mi
swoje wychowac.

[sylwiksylwik]

Zarowno ja jak i moj maz jestesmy jedynakami i oboje bylismy wychowywani przez
babcie (rodzice nie mieszkali z tymi babciami tylko przychodzili). Z rodzicami
ja widzialam sie tak ze dwie godziny dziennie codziennie, moj maz ze swoimi
rzadziej. Musieli zarabiac wiadomo.
Moja mama nie potrafi za bardzo zajac sie moja corka poprostu nie potrafi. Nie
przytuli, jak byla mala i plakala bo miala kolke to potrafila mowic wszystkim ze
ja taka biedna jestem bo moja corka jest niedobra (bo placze). Ot takie
podejscie niedobre dziecko bo placze (niemowlak!). Teraz mala moglaby sie z nia
zanudzic bo mama sie z nia nie pobawi. Trudno.
Za to moja tesciowa probuje (tak mi sie wydaje) nodrobic to co stracila z
wlasnym synem. I jest przeslodka. Zwsze na wszystko pozwalala malej. Np
pozwalala wnusi (paromiesiecznej) sciagac i bawic sie okularami twierdzac ze jak
sie potlucza czy polamia to nic sie nie stanie, kupi sie nowe niech dziecko ma
radosc. W ogole kreuje sie na taka ktora wszystko najlepiej wie o dzieciach, o
zdrowiu W stylu jakis profesor w telewizji mowil... ze nie powinno sie dzieci
chronic przed sloncem bo im zabraknie witaminy D3. Krytykowala mnie wiec ze nie
opalam malej (juz od niemowlecia powinnam).

I kurcze powiem szczerze ze nie wiem czy kiedykowiek bede mogla zostawic dziecko
babciom pod opieke na dluzej niz pare godzin. Zazdroszcze tym co moga.

[kinia2004]

a ja jednak myślę, że to zależy od człowieka, czyli babci. Jeśli chodzi o moją
mamę (nie dlatego, że właśnie moja!), ale ufamy jej bezgranicznie , i ja i mąż,
jeśli chodzi o naszego synka. Zawsze wie, co dla niego dobre, zaskakuje nas
wręcz pomysłami (dotyczą wszystkiego: zabawy z małym - tu jest prawdziwym
tajfunem energii; opieki; nawet posiłków dla niego - mały jest niejadkiem).
Natomiast drugiej babci nigdy nie zostawilibyśmy synka bez naszej opieki. Czasem
zastanawiam się, w jaki sposób udało się jej wychować mojego męża, bo jej
zachowania wskazują wręcz, jakby nigdy nie miała kontaktu z dziećmi...

[gyokuro]

Ja z początku zostawiałam Młodego z moją mamą i było OK. Teraz już nie bardzo,
bo mama się z nim nie bawi, właściwei najchętniej włączyłaby telewizor A jak
kiedys w życiu nie zostawiłabym z teściową, to one coraz bardziej zyskuje -
chyba się stara nad sobą pracować, albo... Teściowa moim mężem malutkim nie
zajmowała się za bardzo. Z brzdącem siedziała jej babcia. Potem w wieku
przedszkolnym i szkolnym zajmowała sie więcej, nawet dosyc intensywnie. I może
dlatego jak Julek był mały nie mogliśmy wyjść z podziwu patrząc na teściową,
jak można nie mieć pojęcia o dzieciach, ani podejścia do nich będąc matką. A
ona po prostu nie umiała tego bo tego nie przeszła. Teraz jak Julek jest w
wieku przedszkolnym, to teściowa nagle "zaskoczyła" i jest spoko.
A w kwestii wtrącania się - próbowała, ale szybko została sprowadzona na ziemię
i teraz tylko delikatnie sugeruje. A moja mama nigdy się nie wtrącała. Siostrze
się wtrąca, ale chyba dlatego że razem mieszkają...

[edycia274]

Ja z moją matką nie utrzymuje za bardzo kontaktu. Ale czasem dziecko jej daj, hm
zaczęłam dopiero teraz a młoda ma ponad 2 lata. Ale mimo, że matke uważam hm
jakby nie za matke dziecka nie boje sie jej dać. Teściową mam 500 km stąd, Ale
jak nas odwiedza to mi się coś robi. Nic jej nie pasuje, ubiera Niki nie tak jak
szykuje ja, tylko wybiera i znajduje jakieś wieśniackie ciuchy, daje jej jeść to
czego nie wolno, itd . I samej jej z dzieckiem na dłużej nie zostawie i już

[olusza3]

Ja na swoje "babcie "narzekac nie mogę, nie mam stresu zostawiać z nimi małego.
Co innego teść, ale to już inna historia.
Czasem na nich narzekam to prawda,ale to w innych kwestiach.
Wydaje mi sie jednak że,podejście do dzieci zmienia się z wiekiem.
Moja babcia urodziła moja mamę i wujka jak była bardzo młoda,25 lat póżniej urodziła moją ciocię (jest ode mnie młodsza o 10 m-cy).
Wiem od mamy ,że sposób wychowania starszego rodzeństwa a cioci (i mnie) różnił się kolosalnie.
Ciocia ma teraz córeczkę i babcia trzesie sie nad nią jak nie wiem co (podobnie jak nad moim synkiem)
Mój nie-mąż ma siostrę młodszą o 11 lat i także są różnice w wychowaniu obojga.
Inaczej sie traktuje własne dziecko a inaczej wnuczka ,zwłaszcza jak sie go nie ma na co dzień (stąd rozpieszczanie i uleganie).
Często dziadkowie chcą nadrobić pewne swoje "błędy " w wychowaniu własnych dzieci o czym tez już ktoś tu pisał.