Zajmijcie się swoimi problemami...

[kropkacom]

Taki apel napisała autorka listu tygodnia w Wysokich Obcasach. I ja się z nią
absolutnie zgadzam

kobieta.gazeta.pl/wysokie-obcasy/1,66725,5885049,List_tygodnia_WO___nie_niegrzeczne__tylko_chore.html

[kiraout]

To prawda. To się tyczy chyba wszystkich matek małych dzieci. Niezdrowe
zainteresowanie.
W takich sytuacjach, jak ta nawet nie padnie pytanie: czy może jakoś pani pomóc,
tylko zawsze rady, rady, rady...

[kosmitos]

moja córcia kiedyś taką panią ustawiła-niegrzecznie ale trafnie!
mała zawsze dostawałw wścieklizny jak ktoś ją obudził (a w
samochodzie spać uwielbia); dostała histerii, nie chciała iść do
domu, jak to marudny trzylatek; pani z parteru to zauważyła; po
kilku godzinach mąż poszedł z nią do samochodu a mała usiadła na
ziemi i czymś się bawiła; tata kazał jej wstać, a ona, że nie bo coś
tam; pani z parteru podlewała kwiatki i "wyraziła swoje
zainteresowanie" mówiąc, do małej coś w stylu "już widziałam jaka
jesteś niegrzeczna, za karę będziesz podlewać mi kwiatki" na to mała
na cały głos: "nic nie będę podlwać głupia babo"; w domu mieliśmy z
tego niezły ubaw

[kea100]

"nic nie będę podlwać głupia babo"; w domu mieliśmy z
tego niezły ubaw

NO rzeczywiście,jest się z czego cieszyć.

[kosmitos]

nie przesadzaj; mała została za to odpowiednio upomniana, ale tekst
był dobry (mała o tym nie wie)

[phantomka]

W pelni popieram list autorki. Wprost obrzydliwe zachowania
przechodniow. Co ciekawe, nie zauwazylam, zeby z takim
zainteresowaniem ludzie reagowali na rodzicow bijacych/szarpiacych
swoje dzieci. Pamietam, jak na plac zabaw przyszla szurnieta matka,
ktora w pewnym momencie zaczela wykrecac dziecku uszy, lac je po
tylku. Wszystkie matki w bezpiecznej odleglosci ja obserwowaly.
Czemu w takich sytuacjach nie wtracamy sie w czyjes zycie?!

[kosmitos]

przypomniało mi się, że kiedys w jakimś markecie też miałyśmy małą
awanturę-już po tym jak jej powiedzieliśmy, że tak do pani mówic nie
wolno itp; mała coś tam chciała, rozryczała się, ja próbowałam
łagodzić sytuację i wtedy jakiś życzliwy mówi do niej, że ją
zabierze itp, a ona strasznie się przestraszyła, że pan chce ją
zabrać i widać było, że seiu się boi, więc musiałm tłumaczyć, że
nigdy bym na to nie pozwoliła, że to głupi żart; faceta nie zdążyłam
opierniczyć, ale z perspektywy jej strachu myślę, że lepiej jakby
bezczelnie odpyskowała niż tak się bała

[kali_pso]

"nic nie będę podlwać głupia babo


Ciekawa jestem kogo jeszcze w domu określacie takim miłym
pozdrowieniem- tutaj mieliscie swietna zabawę, bo kobieta była obca
i jej zdanie na Wasz temat nie miało dla Was najmniejszego znaczenia-
zobaczymy, jak się będziesz cieszyła, gdy dzieciak powie tak do
osoby dla Was znaczącej, dodajmy- bez poczucia humoru, który
odbierze Was wyłacznie, jako rodziców niesympatycznego dziaciakaP

[kropkacom]

> "nic nie będę podlwać głupia babo

No cóż Sama tego córa nie wymyśliła.

Ale wątek jest o czym innym. Czy każdy ma prawo się wtrącać, pouczać i
szybciutko oceniać? Dziwne że jak są sytuacje gdzie potrzebna jest reakcja to
nagle nie ma komu ruszyć do przodu.

[kali_pso]

Dziwne że jak są sytuacje gdzie potrzebna jest reakcja to
nagle nie ma komu ruszyć do przodu.


Może dlatego, że takie akcje dzieja się w sferze publicznej, a więc
należącej i do tego staruszka i do pani z pieskiem. Poza tym wokół
inni ludzie, człowiek zwracający uwagę, czuje się bezpiecznie
Katowany dzieciak przebywa zazwyczaj we własnym domu- a tutaj włacza
sie ludziom alarm, że to przeciez czyjs dom, mnie nic do tego, co
sie dzieje u kogoś w domu. A i stanąć z oprawca w cztery oczy, w
ciemnym korytarzu, nie każdego na to stać....Nie wiem, tak sobie
dywaguję...

Sama tego nie wymyśliła

[lila1974]

Pewnie, że sama nie, ale NIE WIERZĘ w to, że w naszych domach
ABSOLUTNIE nie używa się niemiłych zwrotów na określenie ludzi,
któzy nam wyjątkowo nie podpasowali.

Choćby raz od święta ale się coś człowiekowi wymsknie, a dzieci
natychmiast takie zwroty wyłapują i tylko czekają okazji na ich
wykorzystanie.

[kosmitos]

nie martw się ona umie się zachowac; bałam się o to jak szła do
przedzkola i przeżyłam szok-panie są nią zachwycone jaka grzeczna i
towarzyska, jak pocieszała płaczące dzieci; nawet jak dostała karę
za to, że rzuciła zabawkę to grzecznie przeprosiła i incydent się
nie powtórzył; a co do odboiru przez obcych to ostatnia rzecz jaka
mnie obchodzi; ja tez zawsze byłam bezczelna gdy ktoś mnie zaczepiał
bez sensu (np dawniej jak paliłam fajki to czasem komuś zdarzał się
komentarz "taka ładna i pali" i riposta bywala ostra; natomiast tam
gdzie uwagi innych miały uzasadnianie nigdy nie zdrzyło mi się nic
takiego; ktoś tu mial rację, że gdy rodzic bije dziecko to jakoś
teakcji brak, a gdy wydaje się, że matka lub ojciec nie radzą sobie
(bo nie są agresywni) to wtedy można po nich jechać ostro i udawać
eksperta od wychowania

[kali_pso]

nie martw się ona umie się zachowac

No, właśnie przeczytałamP
Bezczelność zachowania nie musi z automatu oznaczać braku
towarzyskości. Wręcz przeciwnie- większość bezczelnych osób, które
znam, są duszami towarzystwaP

[kosmitos]

uważam, że pewna doza bezczelności jest niezbędna; ten pogląd w
życiu mi się sprawdza (mam niestety ponad 30 lat, więc również i
doświadczenie); zdrzało mi się, że w jakiś sytuacjach musiałam
stanąć w obronie koleżanki musiałam odpyskować zamiast niej, bo była
miłą, subtelną, cichą osobą; pamiętam jak kiedyś, jeszcze w szkole
jakiś starszy chłopak jej dokuczal i ona prawie płakała; pojechałam
po nim tak, że wszyscy jego kumple się śmiali, a on już nigdy nas
nie zaczepił; i żeby było jasne-bezczelność na każdym kroku to nie
jest mój sposób na życie, ale są sytuacje (jak ta opisana w
artykule), kiedy inaczej się nie da; ja nigdy nie zaczynam od
pyskówki, najpierw ignoruję i jak ktoś w miarę inteligentny to
zrozumie, a jak nie to usłyszy i może innej osoby nie zaczepi

[e_r_i_n]

kosmitos napisała:

> uważam, że pewna doza bezczelności jest niezbędna;

I ja się z Tobą w pełni zgadzam. Ale wiesz, są miejsca,
gdzie "wszycy" robią "wszystko" tak, jak trzeba (cokolwiek to
znaczy ).
Ja zawsze byłam w szkole tą od załatwiania trudnych spraw. Zazwyczaj
kulturalnie, acz stanowczo. Czasami nadal kulturalnie, ale z
mniejszymi oporami. Do tej pory mi to zostalo, więc jak w firmie
trzeba zadzwonić do Orange na przykład, bo znowu fakture
pokiełbasili, to ja to robię. Bo lubię .

Nie wyznaję zasady 'starszy ma zawsze rację', dzieci głosu nie mają,
a do osób w wieku mojej babci to zawsze i bez względu na
okoliczności z szacunkiem i czołobitnością.
Ludzie dostają ode mnie to, na co zasługują - w ramach mojego
uznania, gdzie są granice. Ale kulturalna jestem w 99% przypadkach.

[kali_pso]

Jakis wyjątkowo pechowy dzien musiała mieć ta kobieta. Takie
nagromadzenie złosliwych ludzi na drodze..no, no....

[mama_kotula]

kali_pso napisała:

> Jakis wyjątkowo pechowy dzien musiała mieć ta kobieta. Takie
> nagromadzenie złosliwych ludzi na drodze..no, no....


Nie, Kali_pso. Tak wygląda standardowa reakcja obcego otoczenia na zafiksowane dziecko z Aspergerem na przykład.

[mama_kotula]

Uhm. Dlatego trąbię wszem i wobec, że dziecię moje ma Aspergera i czasem zachowuje się jak pawian - i że to wynika z jego choroby.
I to, że bardzo głośno mówi, też wynika z jego choroby.

Wtedy wprawdzie pojawia się litość i ewentualny lęk ("Córeczko, zostawmy tego chłopczyka w spokoju, chodź się ze mną pobaw"), ale towarzystwo chętne do krytykowania przestaje być takie chętne (czyli po prostu przestaje kłapać dziobami wszystkowiedzącymi).

[kropkacom]

> Uhm. Dlatego trąbię wszem i wobec, że dziecię moje ma Aspergera i czasem zachow
> uje się jak pawian - i że to wynika z jego choroby.
> I to, że bardzo głośno mówi, też wynika z jego choroby.

A jakby nie wynikało z choroby to już wszyscy mają prawo wtrącić trzy grosze?

[mama_kotula]

CytatA jakby nie wynikało z choroby to już wszyscy mają prawo wtrącić trzy
grosze?

Oczywiście że nie.
A czemu pytasz?

[kropkacom]

Tak z ciekawości Sama piszesz że podkreślasz jak możesz że mały ma Aspergera.

[mama_kotula]

kropkacom napisała:

> Tak z ciekawości Sama piszesz że podkreślasz jak możesz że mały ma Aspergera.

Bo wtedy szybciej się zamykają

[kropkacom]

No tak.

[myelegans]

Kotula, niektorzy pewnie mysla, ze to zakazna choroba i mozna sie zarazic :0).
FYI, uwielbiam dzieci z AS, sa to mali, ekscentryczni naukowcy, ktorzy nadaja na
moich czestotliwosciach ;0).

[kropkacom]

Zaczynam powoli myśleć że większość ludzi woli zajmować się sprawami innych
członków społeczeństwa niż swoimi.

[mama_kotula]

myelegans napisała:
FYI, uwielbiam dzieci z AS, sa to mali, ekscentryczni naukowcy, ktorzy nadaja na moich czestotliwosciach ;0).

No, na moich też nadają, ale z synem mamy przesunięcie fazowe czasami

[malgra]

a nie mogła po prostu powiedzieć,że dziecko ma autyzm?

[kropkacom]

> a nie mogła po prostu powiedzieć,że dziecko ma autyzm?

A musiała?

[kasia_kasia13]

malgra napisała:

> a nie mogła po prostu powiedzieć,że dziecko ma autyzm?

Autyzm dziecka tutaj nie jma nic do rzeczy! Dziecko bez autyzmu moglo sie zachowywac w ten sam sposob i normalna reakcja rodzica jest niepoddawanie sie dzieciej histerii tylko przeczekanie. To nie jest biznes obcych ludzi i autorka nie musiala sie nikomu tlumaczyc.

A po co?

[sir.vimes]

Naprawdę trzeba tłumaczyć się ze wszystkiego obcym ludziom włażącym z butami w
czyjeś sprawy? Po co im informacja, że dziecko ma autyzm? Albo, że dziecku
chomik umarł i dlatego jest zdenerwowane?

[mateoeasy]

wiem jak to jest ,bo sama jestem mama autystycznego dziecka.i takie
gadanie ,"bo moj syn ma autyzm" jest bez sensu.bo sie
slyszy.."autyzm autyzmem,ale no tak rozpuscic?"moj syn ma tez manie
powtarzania pewnych czynnosci i choc na ogol to jego choroba jest
nie zauwazalna to ja i moj maz umiemy rozpoznac pewne dziwatctwa
wynikajace z tej choroby.np moja mama ,mimo iz wie ze wnuk to
autystyk i tak nie raz mi wytyka,ze ja sobie wymyslam jego
chorobe.nie ma na sposobu.dlatego apeluje do wszystkich pouczajaco-
krytykujacych,zapytajcie sie czy jakos nie pomoc?niz wydawac opinie
niekiedy bez przemyslenia.a juz straszenie dziecka to
szok.pozdrawiam.

[gemmavera]

Moja córka tez ma ZA i też ma swoje dziwactwa, chociaż już się nie rzuca na
chodnik z wrzaskiem. ;P Większość dziwactw na szczęście jest nieupierdliwa dla
otoczenia (przynajmniej tego dalszego ).

Ale potrafi na przykład u lekarza zachowywać się przedziwnie - chichocze,
strzela miny, podskakuje i kuca na przemian, włazi pod stół, próbuje łapać
stetoskop itd. No cyrk na kółkach. Oczywiście ja ją wtedy ustawiam do pionu, ale
z różnym skutkiem, niestety.
Nie robi niczego, co bardzo utrudniałoby pracę lekarzowi, ale nie jest to
zachowanie typowe dla dzieci w jej wieku - i tu, jak się okazuje, jest problem,
ponieważ taki lekarz nie potrafi się oprzeć pokusie skomentowania. )
Bo gdyby dziecię miało 3 lata, wszystko byłoby ok. Sęk w tym, że za trzy
miesiące skończy osiem lat.

Więc zaczynają się komentarze oraz sugestie, że jestem niewydolna wychowawczo.
I gadanie, że córka rozpuszczona, że "taka duża dziewczynka", że jak to tak
można, że jej za dużo pozwalam itd.
I wtedy czasem w ostateczności mówię, że ma ZA. Ale bardzo, bardzo rzadko.

Bo prawdę mówiąc już nie chcę używać wytrycha w postaci zdania "ona ma ZA". I to
używać go tak naprawdę dla własnej satysfakcji i wygody - bo po dziecięciu
komentarze "życzliwych" spływają jak po kaczce, czyli krzywdy mu strasznej nie
robią.

A przecież moje dziecko nie jest małe, a więc słyszy, co i do kogo mówię, a ja
niekoniecznie chcę, żeby słyszała, jak ją tłumaczę Aspergerem.
Mam wrażenie, że takie usprawiedliwianie prawie ośmiolatki to jest utrzymywanie
jej cały czas na poziomie niekumatego malucha. No bo sorry, ale jeśli dziecię
jest duże, to niedługo miejmy nadzieję samo będzie wychodzić do ludzi, no i kto
wtedy za nie wypowie ową formułkę "on ma autyzm"?

Więc najczęściej milczę, znoszę gadki wszystkich oświeconych pielęgniarek i
lekarek, czy tam innych komentatorów, a niech sobie myślą, co chcą.
Ale zgadzam się z autorką tego listu do WO, że gdyby ludzie siedzieli cicho,
zamiast się kreować na speców od wychowania, to byłoby cudnie. ;P

Ja sama jeśli widzę dziecko dziwacznie się zachowujące albo takie, które właśnie
wpadło w histerię, bo mu matka nie kupiła lizaka, to się nie wtrącam. Po prostu
nie wnikam, dlaczego dziecko tak a nie inaczej się zachowuje. Dopóki nie
przyjdzie i np. nie napluje mi na buty, to nie moja sprawa. ;P

[mama_kotula]

Cytat
Bo prawdę mówiąc już nie chcę używać wytrycha w postaci zdania "ona ma ZA". I to używać go tak naprawdę dla własnej satysfakcji i wygody - bo po dziecięciu komentarze "życzliwych" spływają jak po kaczce, czyli krzywdy mu strasznej nie robią.


Ależ oczywiście, że informacja pt. "moje dziecko ma ZA" jest dla mojej wygody. To taki eufemizm na "odpie...się, kobieto". Działa.