Umiejetnosci

[lola211]

Przy okazji innego watku wyszla kwestia, ktora przyznam sie, mnie
zaintrygowala.
Rzecz sie tyczy nauki dziecka takich umiejetnosci jak pływanie,jazda
na łyzwach, nartach, taniec, itp.
Ja wychodze z zalozenia, ze takie umiejetnosci powinno nabywac sie w
dziecinstwie i dlatego nie szczedze czasu, fatygi i pieniedzy, by
dziecko moglo uczestniczyc w kursach, szkolic sie, doskonalic.

A tu czytam, ze wlasciwie po co? Mozna sie przeciez nauczyc plywac
majac 15 lat.Pewnie mozna, ale czy nie szkoda tych przynajmniej 10-
ciu, gdy mozna bylo z tej umiejetnosci juz korzystac, ale nie bylo
jak? No i co z dobroczynnym dzialaniem zajec ruchowych dla mlodego
organizmu.Niewazne? Wystarczy w-f?
Jakie macie zdanie w tym temacie?

[muminioszek]

Ja tam zawsze zazdrościłam koleżankom, które ganiały na basen, na grę na skrzypcach czy na taniec. Sam wf to moim zdaniem za mało, ja niestety nie moge do dziś pochwalić sie żadnymi osiągnięciami. Jeśli tylko moje dziecię będzie chciało, poślę je na pewno gdziekolwiek sobie zażyczy (oczywiście w miare możliwości finansowych).

[gryzelda71]

A ja podążam za dzieckiem.Wiem co lubi,co chce robić i na siłę nie każę jej
chodzić na zajęcia na które nie ma najmniejszej ochoty.Dlatego nie umie jeździć
na nartach,bo nie chce i już.

[bri]

Zgadzam się z Tobą. Właśnie dzieciństwo to jest najlepszy okres,
żeby uczyć się takich rzeczy.

[aga_rn]

Ja sie kompletnie zgadzam ze pewne umiejetnosci warto nauczyc sie w
dziecinstwie, i ze ruch dla mlodego czlowieczka jest bardzo
wskazany. Ale z wlasnego podworka (mieszkam w Kanadzie) widze ze dla
wielu ludzi koszta niektorych zajec sa po prostu za duze, szcegolnie
jezeli ma sie wiecej niz jedno dziecko.
U mnie zajecia na basenie sa za darmo ale basen za daleko
(mieszkam w dosc malym miescie). Narty, ktore naprawde
sporo kosztuja, to rozrywka sezonowa. Bardzo popularny tutaj hokej
(faktycznie, duzo dzieci na hokej uczeszcza bo to narodowy sport)
kosztuje niemalo, treningi sa praktycznie codziennie, do tego
dochodza mecze, itp. - dzieci nie maja wlasciwie czasu na nic
innego. Poniewaz nas hokej nie pociagal, dzieci od 3 lat trenuja tae
kwon do. Cena za rok jest spora, plus osobne oplaty za testy na
nastepny pas, egzamin na czarny pas kosztowal 500 dol., a teraz,
keidy cora szykuje sie na 2 dan, trzeba przyszykowac 1000. Do tego
dochodzi ekwipunek ochronny ktore skompletowanie to nastepne pare
setek. Nie wiem ile kosztuje hokej ale na pewno niewiele mniej.
No wiec dzieci chodza na jeden tylko sport, treningi sa 6 dni w
tygodniu. A ja nie dziwie sie ze wielu rodzicow po prostu na to nie
stac

www.youtube.com/watch?v=7i7nTEapfkE&feature=related

[bri]

Jeśli kogoś nie stać/nie ma możliwości, to nie ma o czym mówić.

Jeśli jednak są możliwości, to moim zdaniem należy dzieciom dać
okazję, żeby spróbowały różnych form ruchu. Np. nauczyć się pływać
można chodząc na basen raz w tygodniu albo nawet rzadziej.

[dlania]

Ja bym chętnie dała dziecku mozliwośc zdobywania takich umiejetności, ale
fizycznie nie mam czasu z nia na nie brykać. Nauczy się więc, czego tylko będzie
chciała, jak sama będzie mogła na nie chodzic, czyli za kilka lat.
Starsza chodziła na zajęcia tneczno-aktorskie, ale sie jej nie podobało i kazała
sie przenieśc na plastyczne. Ze sportów to niekłamanie lubi sie wspinać po
górach - nie wiem, czy to podpada pod jakąś specjalną "umiejętnośc"

[thana203]

Moim zdaniem, to zależy przede wszystkim od tego, czy dziecko tego chce. Bo jak
będziemy uczyć na siłę, tylko dlatego, że "lepiej w dzieciństwie" to dziecko
może taką aktywność znienawidzić zamiast polubić. Pokazać, dać spróbować -
owszem. Ale jak nie połknie bakcyla to odpuścić. Będzie chciało to się nauczy
później.

[lola211]

Ale jak nie połknie bakcyla to odpuścić. Będzie chciało to się nauczy
> później.

A pozniej bedzie sie np wstydzic, ze nie umie.I bedzie sie wstydzic
uczeszczac na kurs, bo inni umieja, a on nie.

[memphis90]

Tak, tak, więc w imię
> A pozniej bedzie sie np wstydzic, ze nie umie
mamy wrzucac wrzeszczącego czterolatka do basenu i stać nad nim z pejczem
"pływaj, kiedyś mi za to podziękujesz"...

I bedzie sie wstydzic
> uczeszczac na kurs, bo inni umieja, a on nie.
Na kursy z załozenia chodzą osoby, które czegoś NIE umieją. Jakoś nie wyobrażam
sobie Bachledy jeżdżącego pługiem w szkółce narciarskiej dla przedszkolaków ani
Otylii w brodziku z "pływaczkami" na ramionach. A jak nastolatek będzie się
wstydził iść na kurs- to nie pójdzie, jego problem i tyle.

[lola211]

Nie- po prostu - skoro z 4 latkiem nie wyszlo, probujemy za rok, za
dwa, a nie - odpuszczamy w ogole.
A jak nastolatek będzie się
> wstydził iść na kurs- to nie pójdzie, jego problem i tyle.

Glupio piszesz.Im pozniej tym trudniej wlasnie dlatego, ze bariera
jest wstyd.A nastolatki, ktore potrafia wpasc w histerie z powodu
pryszcza, wstydza sie podwojnie.I jest to normalne.
I jest taki mlody czlowiek uziemiony, bo nawet z towarystwem na
basen nie pojdzie- co on tam bedzie robił?

[lola211]

> Na kursy z załozenia chodzą osoby, które czegoś NIE umieją

Owszem, tylko ze wielu nie jest w stanie na taki kurs w ogole sie
zapisac,z obawy przed smiesznoscia.

[e_r_i_n]

memphis90 napisała:

> Na kursy z załozenia chodzą osoby, które czegoś NIE umieją.

Owszem. Ale niektórzy wstydzą się tego, że nie umieją. I nie idą na
kurs. I w związku z tym np. na wycieczce klasowej pocą się ze
strachu, jak wytłumaczyć koleżankom, że nie idą na super atrakcyjny
wypad do parku wodnego.

A kursy są też dla tych, którzy doskonalą pływanie na przykład.

[sir.vimes]

zgadzam się z Tobą,, Lolu.

Znam kilka osób, które uczyły się jeździć na rowerze w dorosłym życiu -
wszystkie strasznie żałowały, ze wcześniej nie miały tej umiejetności.

[mamaemmy]

Nie wiem,ja zawsze poznawałam dzieci umiejące pływac,jezdzic na wszystkim co
popadnie itd..do czasu jak poszłam do liceum i poznałam ludzi w wieku 17-30
lat nieumiejacych pływac,ani jezdzic na nartach ,łyżwach.Dla mnie to do dzis
jest kalectwo Tak samo jak facet bez prawa jazdy-no dramat..
Na rowerze jednak umiał jezdzic kazdy Nie znałam takiego przypadku,żeby ktoś
powyzej 7-8 lat nie umiał..

[dlania]

mamaemmy napisała:

> Na rowerze jednak umiał jezdzic kazdy Nie znałam takiego przypadku,żeby ktoś
> powyzej 7-8 lat nie umiał..

W wieku 7 lat to ja juz miałam swój pierwszy wypadek drogowy na rowerze za sobą
A moja 6-latka na 4 kółkach jeżdzi... Bo sie boi...

[mamaemmy]

niezle..
Pisałam 7-8 lat,bo wtedy było wiadomo,że kazdy miał rower
Wczesniej niewielu

[gryzelda71]

A kobie wypada nie miec prawa jazdy?

[dlania]

gryzelda71 napisała:

> A kobie wypada nie miec prawa jazdy?

Tez na to zwróciłam uwagę No cóz, stereotypy trzymaja sie dobrze - facet ma
prowadzić bryke i zarabiać, a kobieta pachnieć

[madic]

mamaemmy napisała:


Tak samo jak facet bez prawa jazdy-no dramat..


Yyyyy? A dlaczego tylko facet?
IMHO ktokolwiek bez prawa jazdy to żaden dramat- żeby było jasne.

[mamaemmy]

No nie wiem,jakos nie bulwersuje mnie to tak bardzo jak kobieta nie ma
prawka-pewnie dlatego,ze sama nie mam(po prostu znam swoje mozliwosci i wiem,że
po prostu za kierownice się nie nadaje,no chyba,żeby wypadek spowodowac),ale jak
słysze,że facet nie ma..to mi ręce opadają.
Nikt nie musi sie zgadzac z moim zdaniem

[gryzelda71]

mamaemmy napisała:

> No nie wiem,jakos nie bulwersuje mnie to tak bardzo jak kobieta nie ma
> prawka-pewnie dlatego,ze sama nie mam(po prostu znam swoje mozliwosci i wiem,że
> po prostu za kierownice się nie nadaje,no chyba,żeby wypadek spowodowac),

A facet nie może mieć takich odczuć jak ty?Po prostu nie nadawać się?

[mamaemmy]

no w sumie może,fakt.Nie pomyslałam o tym,ale jakos mi sie to dziwne wydaje,nie
wiem czemu-moze powinnam zmienic myslenie?
Znam przypadki kiedy dziewczyna ma prawko i zarabie kupe kasy,facet nie zarabia
i prawka nie ma(dzieci nie mają)-dla to mnie to jednak dziwna sytuacja,mimo,ze
na odwrót..pewnie by mnie tak nie dziwiła.
Stereotypy,prawda.

[lola211]

Ja politycznie poprawna tez nie jestem i uwazam, ze facet
nieumiejacy prowadzic samochodu posiada feler.Kobiecie wybacze, ale
facet musi umiec i koniec.

[lola211]

Dziecinstwo to czas, gdy czlowiek uczy sie najszybciej, a
umiejetnosci te wykorzystuje w calym pozniejszym zyciu.Mozna zyc
nieumiejac jezdzic na rowerze, ale ile przyjemnosci czlowiekowi
odpada..

[nutka07]

Ja Cie w pelni popieram. Z gory zakladam, ze checi ze strony dziecka tez sa.

Ja mam zal i poczucie straty, ze nie mialam mozliwosc rozwijac sie bardziej jako
dziecko i nastolatka. Nie dano mi szansy na to abym mogla poznac inne rzeczy i
znalezc cos co mnie naprawde interesuje. Nie wszystkie zajecia musza sie dziecku
spodobac ale bedzie wiedzialo co lubi a czego nie. W ktora strone chce isc. Ja
teraz staram sie nadrabiac.

[dlania]

nNutka, jako nastolatka mogłas juz chyba sama decydować, że chcesz jakies sporty
uprawiać?

[nutka07]

Oczywiscie, ze moglam. Teoretycznie. Do 19roku zycia bylam na utrzymaniu
rodzicow. Chodzilam na SKS grac w siatkowke, biegalam na tance nie moglam
chodzic bo nie mialam pieniedzy, bardzo bardzo tego zaluje teraz jestem 'za
stara'. Aaa rodzice sfinansowali mi kurs angielskiego w wieku 18 lat

[lola211]

Ja zazdroscilam kuzynce nauki gry na pianinie.Raz jeden mama zabrala
mnie, zerowkowicza, do MDK na wystepy dzieci i az sie rwałam do
instrumentu.Stwierdzila,ze nie ma czasu mnie na zajecia wozic i
juz.Wierze, bo urodzila akurat mojego brata.Tylko żal pozostal.A
pozniej dziecko juz mysli o innych sprawach, jak nie zalapie bakcyla
w miare wczesnie, to lipa.

[memphis90]

Hmm, ja mam kilka koleżanek po szkole muzycznej i z ich punktu widzenia nie jest
tak różowo. Najpierw był ten bakcyl, potem żmudna harówka, której rodzice przez
wiele lat nie pozwolili przerwać "bo skoro już zaczęłaś, jesteś taka
utalentowana bla, bla, bla". Żadna z nich nie planuje posłać swojego dziecka do
muzyka i wszystkie mnie przestrzegały przed "zrobieniem dziecku krzywdy"... To
daje do myślenia.

[e_r_i_n]

memphis90 napisała:

> Hmm, ja mam kilka koleżanek po szkole muzycznej i z ich punktu
> widzenia nie jest tak różowo. Najpierw był ten bakcyl, potem
> żmudna harówka, której rodzice przez wiele lat nie pozwolili
> przerwać "bo skoro już zaczęłaś, jesteś taka utalentowana bla,
> bla, bla". Żadna z nich nie planuje posłać swojego dziecka do
> muzyka i wszystkie mnie przestrzegały przed "zrobieniem dziecku
> krzywdy"... To daje do myślenia.

No widzisz, a ja jestem po szkole muzycznej i bardzo bym chciała,
żeby moje dziecko do takowej chodziło.
I chodzić będzie, bo ma ochotę się nauczyć grać na gitarze.
Dla mnie szkoła muzyczna to świetna nauka systematycznosci i
pracowitosci. Nie tylko nauka gry na instrumencie. Pomijam juz
ogolny rozwoj muzyczny.
A rodzice koleżanek postąpili słusznie. Co innego rezygnacja po
pięciu lekcjach, kiedy uznajesz, że jednak to judo nie dla mnie -
sama jestem gotowa dać mojemu dziecku możliwość spróbowania mnóstwa
aktywności i je wypisać PO KILKU ZAJĘCIACH, jeśli uzna, że to nie
dla niego.
Rezygnacja po roku - dwóch nauki (a w szkole muzycznej zazwyczaj
wtedy jest kryzys - bo nie ma się co oszukiwać, łatwe to nie jest,
ale z perspektywy czasu więszkosc znanych mi osob docenia
poświecenie) też bym dziecku na przerwanie nie pozwoliła zapewne. Bo
wtłoczy sobie w głowę, że jak coś jest trudne, to to olewamy.
Od razu zastrzegam - nie mowie o jakichs ekstremalnych sytuacjach,
typu nauczyciel-kat i brak mozliwosci zmiany tegoż. Mowie o
sytuacji 'rezygnuje, bo godzina cwiczen dziennie to dla mnie za
duzo'.

[myelegans]

Zalezy tez od dziecka. Przedszkolakom wystarczy wyjscie raz w
tygodniu na basen, rower, plac zabaw. DZieciom szkolnym trzeba
organizowac.
Ja sie zaparlam na plywanie, czy chce czy nie chce MUSI sie nauczyc,
nie dla przyjemnosci tylko dla bezpieczenstwa. Wiec od prawie pol
roku (ma 4 lata) chodzi na szkolke z instruktorem i bedzie chodzil
dopoki sie nie nauczy. Reszte sie zobaczy, jak bedzie chcial i bedie
go cos rajcowalo to bedzie chodzil, ale NIC na sile.
Zakladam, ze duzo nauczymy go sami: rower, rolki, lyzwy, narty,
tenis, tego mam nadzieje nauczyc go sama, przynajmniej na poczatku,
bedzie chcial wiecej to pociagniemy.
Ja mieszkam w Stanach i tutaj prawie wszystkie dzieci chodza na 2-3
sporty tygodniowo pozalekcyjnie i to jest ogromny wysilek czasowy:
jest to glowine baseball, soccer (dziewczyny), football, hokej,
saitkowka, koszykowka. Treningi sa 4-5 razy w tygodniu, w weekendy
mecze. I niestety jak aga napisala, wydatek jest dosyc duzy.
Mam nadzieje, ze unikne masowego sportu. Cos bedzie uprawial. Mnie
sie marzy bardziej indywidualny sport: tenis, szermierka, walki
wschodnie, no ale to nie ja bede wybierac. szkoly sa bombardowane
propozycjami, dziecko wybiera.

[thana203]

Z tą nauką pływania dla bezpieczeństwa to masz rację. Ja podobnie myślę o
samoobronie. Córkę mam. Ładną i bardzo drobną. Wolę żeby poznała chociaż
podstawowe chwyty i zasady samoobrony. Na wszelki wypadek. O pływaniu w ten
sposób nie myślałam, ale masz rację. Warto.

[gryzelda71]

thana203 napisała:

>Ja podobnie myślę o
> samoobronie. Córkę mam. Ładną i bardzo drobną. Wolę żeby poznała chociaż
> podstawowe chwyty i zasady samoobrony. Na wszelki wypadek.

Gdyby była brzydka i większa nie byłoby juz potrzeby?

[nutka07]

Hehe pewnie nie

[thana203]

Byłaby. Dlaczego łapiesz za słówka?

[kra123snal]

Jak jest ładna, to bez względu na poprawność polityczną, zagrożenie
jest większe.

[nutka07]

Wlasnie mi sie przypomnialo.
W drugiej klasie szkoly podstawowej mielismy basen zamiast w-fu. Bylam najlepsza
w klasie i trener zaproponowal mi chodzenie do szkolki plywackiej. Chcial
rozmawiac z moja mama, przyszla pogadala i tyle. W rozmiwe ze mna zaczela cos
wymyslac, ze pozno, ze trzeba dojechac (gora 20min. tramwajem)Szkolka byla obok
jej pracy! itd. Tak sie zakonczyla sprawa. Szlag mnie trafia, kiedy sobie to
przypominam.

[myelegans]

ja nigdy nie bylam sportem zainsteresowana, moim sportem bylo
czytanie ksiazek. Zostalam zaciagana na basen i na lyzwy, nauczyc
sie nauczylam, przyjemnosci nie mialam z tego zadnej, teraz jestem
wdzieczna.

ja za to chcialam do szkoly muzycznej i tutaj rodzice dali ciala, bo
mnie zignorowali i mam o to zal. Chcialam i chce grac na
instrumencie, potrafic czytac muzyke. teraz juz po ptokach.

[nutka07]

Wiesz mnie o zdanie nikt nie zapytal. Ja chcialam chodzic do tej szkolki.

[e_r_i_n]

myelegans napisała:

> Chcialam i chce grac na instrumencie, potrafic czytac muzyke.
> teraz juz po ptokach.

E tam, nigdy nie jest za późno.

[umasumak]

e_r_i_n napisała:

> myelegans napisała:
>
> > Chcialam i chce grac na instrumencie, potrafic czytac muzyke.
> > teraz juz po ptokach.
>
> E tam, nigdy nie jest za późno.

Jasne, że nie. Poziomu wirtuozowskiego już się pewnie w dorosłości nie osiągnie,
ale grać dla własnej przyjemności (nie koniecznie dla przyjemności innych w
każdym wieku można się nauczyć.
Zawsze denerwowało mnie, gdy ktoś mówił, że na coś jest za stary - to bzdura.
Jeżdżąc np z młodsza córką na lekcje konnej jazdy, widzę, jak dużo ludzi w wieku
dorosłym decyduje się na to, żeby mimo strachu
po raz pierwszy w życiu wsiąść na konia. I powiem - zawsze warto, życie jest
dlatego takie piękne, ponieważ gdy tylko sami sobie nie wmówimy, że coś jest
ponad nasze siły, nie stawia nam właściwie żadnych ograniczeń.

[nutka07]

Ja znowu uwazam, ze wiek jest bariera w wielu marzeniach. O ile mowimy o
uprawianiu sportu, tancu w sensie przyjmnego spedzania czasu to ok ale jezeli
myslimy o czyms wiecej to niestety. Jest roznica miedzy dobrze rokujaca 15latka
a 27latka.

[umasumak]

"O ile mowimy o
> uprawianiu sportu, tancu w sensie przyjmnego spedzania czasu to ok ale jezeli
> myslimy o czyms wiecej to niestety."

Ależ o tym mówię naturalnie . Jeśli masz ochotę nauczyć się czytać z nut i po
prostu grać na instrumencie, to zapewniam - nie ma przeszkód. Jeśli masz zamiar
wyjść na scenę i zagrać jak Światosław Richter, to przyznam - nie masz szans,
ale rzadko kto je ma, nawet zaczynając naukę gry na fortepianie w wieku 6 lat...

[nutka07]

Heh faktycznie. Pierwszy 'akapit'. Zobaczylam co chcialam zobaczyc

[myelegans]

e_r_i_n napisała:

> E tam, nigdy nie jest za późno.

No niby tak, moja 70-letnia tesciowa uczy sie wlasnie grac na banjo.
Gra na gitarze, to moze jej latwiej, ale sama przyznaje, ze nauka
gra na gitarze szla jej o wiele latwiej. Druga tesciowa jest
pianistka, uczy sie teraz na emeryturze gry na skrzypcach.

[e_r_i_n]

Noo, to podziwiam, bo akurat nauka gry na skrzypcach później, niż we wczesnym
dzieciństwie jest bardzo trudna.
Gra na skrzypcach to moje niespełnione marzenie
A Ty na czym miałabyś ochotę grać?

[myelegans]

e_r_i_n napisała:
> Noo, to podziwiam, bo akurat nauka gry na skrzypcach później, niż we wczesnym
> dzieciństwie jest bardzo trudna.
> Gra na skrzypcach to moje niespełnione marzenie
> A Ty na czym miałabyś ochotę grać?

Na czymkolwiek, chyba najlepiej na pianinie, bo jest juz w domu, albo na
gitarze, tez jest w domu. Maz gra. Ja chcialabym nauczyc sie czytac nuty, nie
musza to byc etiudy, ale juz cokolwiek by mnie satysfakcjonowalo. Probowalam,
ale nie czuje, potrzebowalabym chyba lekcji. Tu sie czuje ignorantem, i mam
troche zal, ze rodzice nie pociagneli, ja chcialam, w moim miasteczku byla super
szkola muzyczna i robili czesto nabory. No coz.

[aluc]

samo przyzwyczajenie do ruchu to jedno

drugie to społeczna wartość uprawiania wszelakich sportów - dla mnie
nie do przecenienia

natomiast z czasem, fatygą i pieniędzmi to bym nie przesadzała w
sumie najważniejsze są te sporty, które właśnie kolosalnych
pieniędzy nie wymagają - rower, pływanie, bieganie (chociaż sama
biegać nienawidzę, ale doceniam bieganie jak cholera), wszelkie gry
zespołowe, ze szczególnym uwzględnieniem piłki kopanej

dla mnie dużo ważniejsze od osiągnięcia doskonałości jest to, żeby
dzieci lubiły się ruszać i żeby nabrały nawyku umawiania się z
kolegami po szkole na rower, a nie na piwo

[lola211]

U mnie wyglada to tak, ze na basen i zajecia taneczne trzeba dziecko
zawiezc.A potem przywiezc.To wymaga poswiecenia 4 razy w tygodniu
swojego czasu- od 2 do 3 godzin.Jednak fatyga.Najczesciej wozi ja
ojciec, ktory pod jej zajecia musi ulozyc plan dnia.Jest to czasem
klopotliwe, ale uznalismy ze tak bedzie najlepiej.
Rower czy rolki zdaja u nas egzamin tylko przy ladnej pogodzie i to
w weekendy.Biegania nikt nie lubi.Pozostaja zajecia zorganizowane.

[aluc]

ależ nie przeczę, że to może być fatyga

ja jednak fatygi wszelkiej nie znoszę i dlatego odpuściłam naukę
pływania w wieku przedszkolnym, z nadzieją na zapisanie do klasy
pływackiej - w taki sposób mam z głowy zawożenie i odwożenie z
basenu, pozostałe zajęcia są na tyle blisko domu, że mogę zawieźć, a
przywiezienie scedować na niemęża, poszukuję zawsze rozwiązań, które
wymagają ode mnie minimalnego poświęcenia, z maksimum korzyści dla
małoletnich

a najbardziej cieszę się z dodatkowych godzin wf zafundowanych
szkole przez dzielnicę

[aga_rn]

Aluc, zgadzam sie ze nabranie nawyku do ruszania sie jest bardzo
wazne. Natomiast jezeli o czas, pieniadze i fatyge chodzi - to juz
pewnie zalezy od miejsca siedzenia
Dzieci gry zespolowe maja w szkole, lub na zajeciach polekcyjnych.
Jakiekolwiek gry na zewnatrz - odpada conajmniej 6 miesiecy w roku -
bo zima sroga, duzo sniegu, potem wszystko musi sie stopic i
wyschnac. Zorganizowane zajecia pilki noznej zaczynaja sie dopiero
w maju Czas i fatyga - dla mnie to wlasnie problem. Od trzech
lat ja pracuje na nocne dyzury po to aby zawiezc syna na jego
zajecia (3 lata temu mial 4 lata, nie tylko zawozilam ale tam z nim
siedzialam, teraz moze zostac na zajeciach sam, wystarczy go
podwiezc a potem odebrac). Maz z kolei wraca z pracy za pozno aby
zawiezc syna, ale za to zawozi corke, ktorej grupa zaczyna pozniej.
No i tak sie jakos musimy zorganizowac. Oczywiscie rower, czy rolki
to normalne zajecia przez cale lato, przed domem i po okolicy (nawet
ja na rolkach sie troche ruszam chociaz ciagle bardzo sie boje )
Moja prawie 15 letnia corka biegac nie lubi, i to bardzo, ale za to
zagina wszystkich chlopakow w swojej klasie na WF-ie - jezeli chodzi
o pompki, brzuszki i przysiady. To efekt treningow TKD.
Tak wiec wlasnie te zorganizowane, kosztowne zajecia daja dzieciom
mozliwosc treningow przez caly rok

[e_r_i_n]

Też się zgadzam - warto dziecku umożliwić uprawiania różnorodnych sportów.
Uczenie dzieci ma jeszcze jeden ważny aspekt - maluchy uczą się dużo szybciej,
nie mają takich oporów, jak nastolatki.
Oznacza to krótszy czas potrzebny do opanowania jakiejś umiejętności.
I oczywiście, nie trzeba umieć pływać, jeździć na łyżwach czy grać na jakimiś
instrumencie. Ale warto.

[anmoko]

W dziecinstwie, tak jest latwiej! Potem, jasne, mozna sie uczyc
plywac/angielskiego/jezdzic na nartach itd,ale to kosztuje znacznie
wiecej trudu i samozaparcia! Sama bylam dzieckiem posylanym na
wszystko co wtedy (lata 80) bylo dostepne w miescie. Rodzice chcieli
dobrze, ja z wlasnej dzisiejszej perspektywy wybralabym co innego,
ale jest ok (np. taniec zamiast gry na fortepianie).
Moja 2-letnia corka odkad skonczyla 3 m-ce chodzi na zajecia na
basenie dla maluchow. Idzie jej rewelacyjnie, a skacze do wody tak,
ze instruktorki sie lapia za glowe! Miesiac temu zapisalam ja
tez na rytmike (2xtydz). Balam sie czy to nie za czesto, ale widze,
ze chodzi tam chetnie i podoba jej sie! Uwazam, ze powinno sie
dziecku podsuwac rozne propozycje,demonstrujac przy tym wlasny
zapal. W ten sposob wychowujemy ciekawego swiata czlowieka. Tak
mysle pozdrawiam

[umasumak]

Zgadzam się całkowicie. Zdaję sobie jednak sprawę, że nie wszyscy są wstanie
zapewnić swoim dzieciom wszystko, co by chcieli. Starsza córka chodzi 2x w
tygodniu na kurs tańca towarzyskiego, bierze udział w turniejach, obozach
tanecznych, obie moje córki pływają od wczesnego dzieciństwa, jeżdżą na
rowerach, łyżwach... Jednak mieszkając w małym miasteczku wiem, jakie to trudne,
zapewnić im to wszystko, chociażby cotygodniową porcję pływania. Żeby to
zrealizować, muszę je wozić 40 km do najbliższego ośrodka, który udostępnia
basen kryty. Nie wszyscy mogą sobie na to pozwolić. Szkoły natomiast nie mają
wystarczających funduszy, żeby organizować basen zamiast zajęć W-F, nie mówiąc
już o jeździe na łyżwach (najbliższe lodowisko - 70 km).
Władze gminy zdają się nie dostrzegać tego, jak ważne są dodatkowe zajęcia dla
dzieci. To przykre, ale w tak małych miejscowościach widać jak możliwości
finansowe czy logistyczne rodziców, wpływają na dostępność zajęć dodatkowych ich
dzieci.

[e_r_i_n]

umasumak napisała:

> To przykre, ale w tak małych miejscowościach widać jak możliwości
> finansowe czy logistyczne rodziców, wpływają na dostępność zajęć
> dodatkowych ich dzieci.

To fakt.
W mojej rodzinnej miejscowości są dwa baseny - w hotelu i w wojsku. Oczywiste
więc, że niedostępne dla wszystkich.
Pani burmistrz trzecią kadencję obiecuje basen - i nadal nic z tego nie wynika.
Za to kilkanaście milionów na koncie miasta procentuje .

[umasumak]

To i tak dobrze - w naszym miasteczku nie ma żadnego krytego basenu niestety

[aga_rn]

No wlasnie, to jest tez moj problem. W moim miasteczku nie ma
basenu, chociaz burmistrz obiecuje od lat. W szkolach basenow nie
ma - tez z braku pieniedzy. Najblizszy kryty basen za daleko, na
dodatek w zimie drogi sa w fatalnym stanie Corka nauczyla sie
plywac glownie na wakacjach w Polsce (dzieki babci), syn uwielbia
wode i wcale sie nie boi. Ma 7 lat ale caly czas uzywa na glebszej
wodzie kamizelki Bardzo bym chciala zeby sie nauczyl plywac ale
na razie nie mam mozliwosci

[lola211]

Co do checi dziecka.Po córce obserwuje, ze czasem trzeba postapic
wbrew dziecku jednak.Nie mowie, ze na sile ciagac na zajecia jakich
nie lubi.Dac owszem wybor, ale - po pierwsze - cos wybrac musi, po
drugie- dosc konsekwentnie na te zajecia ma uczeszczac.Dzieci maja
to do siebie, ze marudza, raz entuzjazm, raz opor.A uzasadnienia
jakie podaja na "nie" potrafia rozboic.

[thana203]

lola211 napisała:

> czasem trzeba postapic
> wbrew dziecku jednak.

Może i racja, tylko jak wyczuć granicę? Powiedzmy, że dziecko ma jakiś talent.
Ale nie chce się tą dziedziną zajmować. I co wtedy?
Wielu sławnych ludzi - muzyków albo sportowców wspomina w autobiografiach o
apodyktycznych rodzicach. Michael Jackson na przykład, żeby daleko nie szukać.
Albo niektóre tenisistki.
I jedni potem powiedzą, że wszystko zawdzięczają rodzicom bo ich zmuszali do
ćwiczenia. A inni, że im rodzice życie zmarnowali bo chociaż zaszli wysoko to są
nieszczęśliwi.
W jednym przypadku lepiej zmarnować talent ale pozwolić dziecku żyć zwyczajnie.
A w innym odwrotnie. Tylko skąd rodzic ma to wiedzieć, kiedy tak, a kiedy tak?

[lola211]

>Tylko skąd rodzic ma to wiedzieć, kiedy tak, a kiedy tak?

Trzeba pewnie wyjsc z zalozenia, ze kto nie ryzykuje ten nie ma.

[thana203]

Jasne, ale w którą stronę zaryzykować?
Tu ma rodzic okropnie niewdzięczną rolę do odegrania. Bo nie wie, czy dziecko go
będzie po latach wspominać jako kata, czy jako współtwórcę sukcesu. I czy jeśli
nawet osiągnie ten sukces, to czy będzie z tym szczęśliwe.
Inna sprawa, że dzieci mają inne poczucie czasu i np. rok to dla nich strasznie
długo. Dla nas rezygnacja po roku to kapryszenie i niekonsekwencja. Ale dziecko
mogło się w tym czasie bardzo zmienić i zainteresować czymś zupełnie innym.

[lola211]

Ty piszesz o mocno zaawansowanych treningach, ja zas zakladajac
watek mialam na mysli po prostu zdobycie okreslonych umiejetnosci
przydajacych sie w zyciu.Wowczas raczej nie ma ryzyka poswiecania
zycia dziecka dla znienawidzonej dyscypliny.

[fajka7]

Jestem typem rodzica prezentujacego postawe obojetno zlewcza w
kwestii osobistej opinii dziecka na temat wlasnego rozwoju
fizycznego. To po prostu dogmat.
Dyskutowac, to bym ewentualnie mogla co, a nie czy, ale przy braku
przeciwskazan ewidentnych nauke plywania uwazam za wazniejsza od
jezyka obcego w wieku wczesnoszkolnym.

[gryzelda71]

Pozostaje pytanie w jakim stopniu dziecko powinno opanować dane umiejętności.
Pływanie rozumiem wszystkie cztery style w stopniu dobrym,doskonałym,czy aby
umiało przepłynąć bez stresu z punktu a do b?
Jak z jazda na łyżwach?Zwykłe jeżdżenie przy bandzie,czy kręcenie piruetów?I to
dotyczy wszystkiego.

[lola211]

Jesli chodzi o jazde na lyzwach to jak dla mnie wystarczy po prostu
umiejetnosc swobodnego poruszania sie na nich, tak aby w ramach
rozrywki pojsc na lodowisko i dobrze sie bawic.Majac na mysli jazde
nma rowerze tez nie zakladam wyczynowego kolarstwa.To zostawmy
pasjonatom.

[gryzelda71]

Do takiego opanowania nie potrzebne są specjalne zajęcia,prawda?
Tak na marginesie nie znam zajęć uczących jazdy na rowerze.Są?

[lola211]

Akurat jesli chodzi o łyzwy czy rower to sprawa jasna- rodzic moze
nauczyc.Nauki tanca, spiewu, plywania raczej sie nie podejme.

[gryzelda71]

Jesli dziecko ma pływac w sensie unosić się na wodzi może i rodzić.Z tańcem
owszem trudno,spiew nie dla każdego.

[lola211]

> Jesli dziecko ma pływac w sensie unosić się na wodzi może i rodzić.
To zadna umiejetnosc,zwlaszcza ze w gre wchodzi zycie.

[gryzelda71]

Lola,nie przesadzajmy.Nawet pływacy toną.

[lola211]

>Nawet pływacy toną.

Tzn. co chcesz udowodnic? Ze nie ma znaczenia,na ile umie sie
plywac, bo jak ma sie utonac to sie utonie?? Trzeba naprawde miec
niefarta, znalezc sie w niebezpiecznych warunkach czy dostac ataku
serca, by umiejac plywac sie utopic.Zas osoba, ktora ledwie
utrzymuje sie na wodzie, utopi sie w calkiem normalnych warunkach.To
zasadnicza róznica.

[gryzelda71]

Nic nie udowadniam.Za to ty najwyraźniej przeceniasz kursy pływania.
Sam kurs pływania nie oznacza,ze osoba która go ukończyła jest nietykalna.I co
to za normalne warunki w których tona nieumiejący pływać?Basen,jeziora?
A na marginesie niewiele osób nie posiadających umiejętności pływania wchodzi do
wody głębiej niż do pasa.Pisze oczywiście o normalnych osobach.

[lola211]

> Sam kurs pływania nie oznacza,ze osoba która go ukończyła jest
nietykalna

A gdzie ja cos takiego napisalam? Gryzeldo,czasem w swojej misji
czepialstwa dochodzisz do absurdu.

Osoba umiejaca plywac po pierwsze - bedzie aktywnie spedzac czas
nad woda(nieumiejaca bedzie siedziec na brzegu), po drugie- w razie
sytuacji nieprzewidzianej MA SZANSE wyjscia z tarapatów.Nieumiejaca
plywac, czy tylko umiejaca sie w wodzie poruszac pojdzie na dno.Tak
sie topia np. nastolatki, w ramach wygłupow potrafia wrzucic
kolezanke do wody.I jak sadzisz, czy przyda jej sie umiejetnoc
pływania czy nie?


> to za normalne warunki w których tona nieumiejący pływać?

To sa sytuacje, gdy ktos uwaza ze plywa, a tak naprawde tylko sie
utrzymuje na wodzie i przemieszcza.Przecenia swoje umiejetnosci, nie
jest w stanie dopłynac do brzegu, czegos sie wystraszy i panikuje.I
po prostu sie topi.
Osoba oswojona z woda, z wyzszym stopniem umiejetnosci bedzie umiala
sobie poradzic.

[gryzelda71]

lola211 napisała:
> To sa sytuacje, gdy ktos uwaza ze plywa, a tak naprawde tylko sie
> utrzymuje na wodzie i przemieszcza.Przecenia swoje umiejetnosci, nie
> jest w stanie dopłynac do brzegu, czegos sie wystraszy i panikuje.I
> po prostu sie topi.
> Osoba oswojona z woda, z wyzszym stopniem umiejetnosci bedzie umiala
> sobie poradzic.

Tak...żeby to było takie proste.
Osoba umiejąca pływać nie jest narażona ani na strach,ani na zachłyśnięcie,ani
na skurcze.Absolutnie nie straci głowy.Wiesz fajnie by było.Ot i tyle.
Lepiej umieć pływać,ale nie przeceniajmy tej umiejetności.O to mi chodzi.

[beata132]

Osoba, która bardzo dobrze pływa potrafi poradzić sobie ze skurczem.
Wiem to z autopsji.

Są

[mathiola]

> Tak na marginesie nie znam zajęć uczących jazdy na rowerze.Są?

Nie bezpośrednio oczywiście. Ale jeśli dziecko nie potrafi nauczyć się jazdy na
rowerze, to prawdopodobnie ma jakieś zaburzenia rozwoju fizycznego. I te
zaburzenia niweluje się za pomocą specjalnej terapii. Mój syn po roku takiej
terapii nauczył się między innymi jazdy na rowerze.

[emigrantka34]

Mam zal do rodzicow, ze w dziecinstwie nie zaszczepili mi bakcyla
sportowego. Bylam bardzo zwinna dziewczynka, ale nigdy nie
zdecydowali sie na to, aby zapisac mnie do klubu czy to
narciarskiego, czy tez tenisowego mimo, ze wykazywalam zdolnosci w
dziedzinie biegow i skokow. Mam do nich zal tym bardziej, ze bylam
molem ksiazkowym, ale rownoczesnie od urodzenia mialam kiepski
kregoslup i byiy winni zadbac bardziej o regularne uprawianie sportu
przez dziecko; no ale pod tym wzgledem okazali sie inteligentni
inaczej.
Plywac nauczylam sie dobrze kilka lat temu, a teraz z koniecznosci
zyciowej musze ten sport uprawiac regularnie ale w rozsadnych
granicach, o ile nie chce wyladowac na wozku w wieku 40 lat.
W przypadku corki zamierzam polozyc nacisk na wychowanie sportowe,
ale w granicach rozsadku - po prostu wybierze sobie, to co
najbardziej bedzie jej pasowalo. Jedno jest pewne - na pewno nie
odpuszcze uprawiania choc jednej dyscypliny sportowej rekreacyjnie,
gdyz nie chce, aby byla takim polamancem jak ja w wieku 35 lat.

errata

[emigrantka34]

"Bylam bardzo zwinna dziewczynka, ale nigdy nie
zdecydowali sie na to, aby zapisac mnie do klubu czy to
narciarskiego, czy tez tenisowego mimo, ze wykazywalam zdolnosci w
dziedzinie biegow i skokow"

No wyszlo maslo maslane w tym zdaniu. Chodzilo mi rzecz jasna o
zapisanie do klubu sportowego z uwagi na posiadanie w tym czasie
pewnych predyspozycji

[madic]

Ten żal do rodziców nie zawsze bywa uzasadniony. Nie wszystko zależy od
rodziców. Czasem można dzieciom "takim bakcylem" przed nosem wymachiwać a ono
nic- no nie połknie i już! ) A potem w dorosłym życiu żałuje.
Poza tym jednym rodzicom zależy na tym, żeby dzieci były wysportowane innym
bardziej na tym, żeby lubiły czytać.

Madic, śliczna sygnaturka! n/t

[thana203]

[emigrantka34]

Wiem wiem; mnie chodzi o to, ze moi mieli w powazaniu sporty; sami
bedac czytaczami uwazali, ze najlepszym sportem jest czytanie ksiazek
ewentualnie ciupanie w karty.
Mimo wszystko zanm przypadki wysportowanych intelektualistow :o

[lola211]

Rozwijanie sprawnosci fizycznej nie stoi wcale w opozycji do pasji
czytelniczej.Mola ksiazkowego tym bardziej trzeba zachecac do
wysilku sportowego, by nie zakopal sie w ksiazkach.

[kali_pso]

Mola ksiazkowego tym bardziej trzeba zachecac do
wysilku sportowego, by nie zakopal sie w ksiazkach


Zachęcać, ale jeśli nad sport wybierze książki a aktywność ruchową
ograniczy do w-f i spacerów z koleżanką, to nie widzę w tym nic
złego. Wszechstronnych ludzi, co to i mózgiem potrafią ruszyć i
zatańczyć sambę oraz pływać stylem zmiennym, na tym świecie nie ma
zbyt wielu tak naprawdę- rodzic może pokazać, zaprowadzić na
zajęcia, ale głos decydujący powinno mieć dziecko.

[lola211]

Prawde mowiac to nie znam dziecka, ktore nie lubiloby zadnych zabaw
ruchowych.Dzieci naturalnie chca sie ruszac, cwiczyc, co niestety
zmienia sie wraz z uplywem czasu i tylko nieliczni dorosli prowadza
aktywny tryb zycia.Dlatego uwazam trzeba to wykorzystac. Wydaje mi
sie, ze wybor zajec jest taki, iz to kwestia znalezienia
odpowiedniej dyscypliny, tylko i wylacznie.

[wieczna-gosia]

czesc sportow olewam, czesc olac sie nie dala (np. jazda konna drugiej- tak sie
dziewczyna napalila i tak to sobie zorganizowala ze w zasadzie wszystko co
moblam robic to nie przeszkadzac), czesc lubie sama.
Osobiscie wszelka fatyga mnie odstrecza wiec biegam oraz jezdze na rowerze. Nie
uczylam dzieci plywac w wieku niemowlecym, jak aluc poslalam do szkoly
sportowej. Moje dzieci lubia biegac ze mna, lubia sporty, kore lubie ja a w
miare dorastania- znajduja sobie swoje wlasne. Najwazniejsze bylo dla mnie zeby
lubily sport jako taki i to sie udaje.

[18_lipcowa1]

Jestem tego samego zdania co Ty lola.

[gacusia1]

nA KURSY PLYWANIA CZY JAZDY NA LYZWACH-osorki za caps lock-nie bede
dzieci zapisywac bo tego moge nauczyc sama,tak jak jazdy na
rowerze,na rolkach,hulajnodze itp.itd.

[myelegans]

Mozna w mlodszym wieku nauczyc plywac, jezdzic na rowerze, jezdzic
na lyzwach. Ja dopiero na studiach dolozylam sobie rolki (umialam
jezdzic na lyzwach, poszlo jak z platka), narty (jezdze bardzo
dobrze technicznie, bo sie zawzielam i spedzilam 2 razy po miesiacu
z instruktorem i zawziecie technike skzolilam), tenis (bralam lekcje
na studiach).

Umiejetnosci sa przydatne, zwlaszcza jak sie znajdzie czy partnera
zyciowego, czy przyjaciol, ktorzy np. jezdza na nartach, albo
plywaja, wtedy jeszcze jedna rzecz, ktora mozna robic wspolnie.

[phantomka]

Pomijajac juz to, o czym pisalas, czyli ze fajnie w dziecku
zaszczepiac chec do aktywnosci fizycznej. To dodatkowym argumentem
na tak, jest to, ze dziecko generalnie ma mniej lekow, ograniczen i
szybciej dzieki temu wychodzi mu nauka nowych sportow.
Moje dziecko np. nie moze kapac sie w zadnych
basenach/jeziorach/morzach, widze ze to spowodowalo u niej lek do
wody i jest mi troche jej szkoda, bo im bedzie starsza, tym ten lek
bedzie trudniejszy do pokonania.
Natomiast w tym roku zaczela oswajac sie z nartami i idzie jej
swietnie. Ja rowniez dopiero teraz nalozylam narty na nogi i widze,
ze mam wiecej ograniczen niz ona.
Milosc do tanca zaszczepiam w niej sama, bardzo duzo w domu
tanczymy, pokazuje jej rozne figury, bo sama trenowalam kilka lat
taniec. I widze, ze ja to tez kreci.

[deodyma]

to chyba zalezy od dziecka.
jesli o mnie chodzi, nigdy nie chodzilam na basen, plywac nie umiem,
ale tez i zawsze balam sie wody. to pewnie dlatego dzis plywac nie
umiem, chociaz mam skonczone 34 lata.
na lyzwach jezdzilam i to jeszcze jak
w wieku 17 lat zaczelam uczeszczac na walki wschodu
jesli chodzi o mojego meza, przez 12 lat gral w koszykowke. malo
brakowalo, a zostalby koszykarzem zawodowym.
jesli chodzi o nasze dziecko, nie bedziemy robic niczego na sile.
jesli zainteresuje go jakis sport, prosze bardzo

[lola211]

plywac nie umiem,
> ale tez i zawsze balam sie wody. to pewnie dlatego dzis plywac nie
> umiem, chociaz mam skonczone 34 lata.

Boisz sie, bo nie umiesz plywac.
Sa kursy dla doroslych, plywania ucza sie ludzie po 40 tce.
Plywanie to taka frajda, ze naprawde warto.

[deodyma]

wiem o tym, ale panicznie boje sie wody
urodzilam sie Olsztynie, tam wychowywalam i mieszkalam do 31 roku
zycia, zanim sie wyprowadzilam. czesto chodzilam nad jeziora i jesli
odwazylam sie wejsc do wody, to tylko po kolana.
bylo wiwle okazji do tego, bym nauczyla sie plywac. niejedna osoba
chciala mnie tego nauczyc, ale za cholere sie nie dalo. boje sie
wody i juz.
dlatego tez zazdroszcze tym wszystkim, ktorzy plywac umieja. ja juz
sie chyba tego nigdy nie naucze...

[lola211]

> bylo wiwle okazji do tego, bym nauczyla sie plywac. niejedna osoba
> chciala mnie tego nauczyc, ale za cholere sie nie dalo. boje sie
> wody i juz.

A ja bede cie uparcie namawiac na profesjonalny kurs.Tam czlowiek
czuje sie bezpiecznie.Wiem co pisze, bo lek przed woda przerabialam.
Zadne jeziora i znajomy uczacy plywac.
Na basenie masz sprzet,ktory pomoze ci poczatkowo utrzymac sie na
powierzchni, masz trenera, ktory cie pilnuje, widzisz dno.To
zupelnie inna sytuacja niz jezioro.

[e_r_i_n]

Boisz się wody, bo nie byłaś z nią oswajana.
A dziecko musi mieć okazję poznać sporty, żeby się jakimś szczególnie zainteresować.

[kali_pso]

Syn chodzi na basen, bo lubi.
Uczy się przy okazji pływać i mam nadzieję, że się nauczy a i na
zdrowie mu to wyjdzie, ale chodzi tam przede wszystkim bo lubi.
Gdyby nie lubił- nie zmuszałabym.

I tak ze wszystkim. Jeździ na rowerze, bo mu to sprawia frajdę, a że
wspaniale wpływa to na koordynację ruchową to inna, nie mniej
wszakże ważna, bajka

[smerfetka8801]

nie mam fiksacji na punkcie tego jakie powinno być moje dziecko i co powinno
umieć ale basen z niemowlakiem to świetna sprawa mała to uwielbia więc chodzimy

[triss_merigold6]

Jestem tego samego zdania aczkolwiek w czasach mojego dzieciństwa
oferta zajęć i treningów różnego typu była po prostu znacznie
mniejsza niż teraz. Rower to IMO standard, odkąd pamiętam miałam
rowery. Pływać nauczyłam się jako dziecko za granicą, bo po prostu
baseny były w kompleksie mieszkaniowym. Grać na skrzpcach w szkole,
bo szkoła oferowała takie zajęcia. Na kursy tańca chodziłam już w
polskiej podstawówce i było super. Narty i jazda konna - jako
dorosła, juz z własnej inicjatywy i żałuję, że nie wcześniej. Tyle,
że kiedyś były to droższe i mniej dostępne sporty - mniej
wypożyczalni sprzętu, ceny za godzinę jazdy konnej kosmiczne (i
mniej szkółek).

Potomek chodzi ze mną na basen, w wakcje częściej, w zimie rzadziej
ze względu na przeziębienia. Na nartach już próbował, teraz byliśmy
i wzięłam dla niego instruktora, na łyżwy chodzi ze mną.

[pade]

Zadziwiające ale calkowicie się z Tobą Lolu zgadzam
bardzo żaluję, że jako dziecko nie nauczyłam się dobrze pływać,
potem dwa razy się topiłam i ..uraz pozostał. Na narty moich
rodziców nie bylo stać, na łyżwy równiez, nie wspomnę o tańcu, więc
został mi rower i wrotki źle mi z tym i postanowiłam, ze swoim
dzieciom dam jak najwięcej możliwości, żeby mogły wybrać i załapać
bakcyla.
Córa chodzi na gimnastykę artystyczną, plastykę i aikido. Syn
chodził na kosza, piłkę nożną, i 3 lata na aikido, ale po odejściu
trenera odpuścił. I mam strasznego kaca w związku z tym, ze wożę
córę na aikido a syna nie, ale niestety jego grupa wiekowa ma
zajęcia kiedy ja wracam z pracy Czasami mam ochotę się sklonować,
bo mimo że pracuję na pół etatu ciagle brak mi czasu i bez przerwy
gdzieś latam...
Myślę, że łatwiej jest gdy ma się jedno dziecko lub dwoje zbliżonych
wiekowo. Ja doszłam do punktu, ze muszę wybierać albo albo i wkurza
mnie to strasznie...