Mąż nie zgadza się na podanie dziecku antybiotyku!

[anaoszin]

Witajcie,
mam problem z mężem, który oskarża mnie, że szkodzę dziecku, podając
przepisany przez lekarza antybiotyk. Uważa, że dziecko samo powinno zwalczyć
chorobę, bo tylko wtedy nabierze odporności, a antybiotyk rujnuje organizm.
Mężowi zgodnie wtórują teściowie, którzy uważają lekarzy za konowałów.
Syn ma obecnie szkarlatynę, o charakterze poronnym z lekkim przebiegiem, bez
gorączki. Zadzwoniłam do lekarza, znanego z tego, że antybiotykami leczy w
ostateczności. Potwierdził, że podanie antybiotyku jest w tym przypadku
konieczne, ponieważ powikłania są naprawdę poważne.
Nadal jestem atakowana przez męża i teściów, oni wiedzą lepiej.

Co Wy o tym sądzicie? Jaki jest Wasz stosunek do antybiotyków i czy znacie
jakieś alternatywne, skuteczne metody zwalczania chorób zakaźnych?

W moim odczuciu wybrałam tzw. mniejsze zło, wiadomo, że antybiotyk nie jest
rozwiązaniem idealnym.

Pozdrawiam, Ana

[lidka_edziecko]

Mam znajomego, który ma powikłania po szkarlatynie przebytekj w dzieciństwie.
Nie będę cię straszyć ani pisać co z nim jest. Podaj ten antybiotyk, to poważna
choroba, nie lekkie przeziębienie. Sama nie jestem zwolennikiem faszerowania
lekami i antybiotykami, ale w tym przypadku nie możesz ustąpić. Zdrowie dziecka
jest najważniejsze!!! Jeszcze nabierze odporności.
Działaj szybko!!!

[dorotakatarzyna]

Jeśli to szkarlatyna, to nie zwlekaj z podaniem antybiotyku. To poważna
choroba, która może mieć grożne powikłania.
To twoje dziecko, i ty musisz je ratować, a na męża nawrzeszcz i już.

[anaoszin]

Dziękuję, za Wasze odpowiedzi.

Dorotko wrzeszczałam, ale mąż i teściowie wrzeszczeli głośniej i zrobili ze
mnie złą, wyrodną matkę. Teść wymierzył we mnie palcem i powiedział, że kiedyś
za to zapłacę! Twierdzi, że nigdy nie brał żadnego antybiotyku i żyje.

Oczywiście podałam antybiotyk, martwię się, czy nie za późno - dopiero po
pięciu dniach od pojawienia się pierwszych krostek. Myślałam, że to alergia...
Potem były święta... a rzekoma alergia nie przechodziła.

Ciężko mi znieść całą tą atmosferę. Staram się leczyć dziecko, stosuję się do
poleceń lekarza, a rodzina traktuje mnie jak mordercę. Dodam, że mąż mieszka ze
swoimi rodzicami i nie pomaga mi przy dziecku, za to nieustannie krytykuje i
poucza, bo przecież on czytał wiele mądrych ksiąg...

Pozdrawiam, Ania

[magi007]

Naprawdę jest mi przykro, że sama zmagasz się z choroba dziecka ale... jeśli je
sama wychowujesz, sama mieszkasz to nie widzę powodu dla którego mąż
mieszkający z teściami miałby prawo do decydowania o leczeniu twojego dziecka a
już tym bardziej rodzice Twojego męża !!!! No chyba, że pomagają ci finansowo
i, że się wyrażę uważają, że maja prawo do rządzenia ...
To naprawdę smutne ((((((((((((((((((

[jolancik]

uważam, że w tym przypadku teściowie to "ciemnogród", podobnie jak w noweli
Prusa pt Antek, gdzie chore dziecko wsadzili do pieca żeby się wygrzało, efekt
każdy zna. Bez dyskusji z lekarzem !!! On wie co robi .

[mamajanka]

Czy Twój mąż zdaje sobie sprawę z tego, jak groźną chorobą jest szkarlatyna?
Może podsuń Mu jeszcze jedną mądrą księgę do przeczytania....?

[melassaa]

Wydaje mi się, ze wiem dlaczego Twój mąż jest przeciwny antybiotykom. Ostatnio
sprawa podawania ich jest bardzo nagłaśniana w mediach. Rzeczywiście - żle
podawany lub podawany za często antybiotyk może zaszkodzić. Często też lekarze
podają antybiotyki na choroby o podłożu wirusowym, o zgrozo. Po coś jednak
antybiotyki wymyślono i podawane zgodnie ze wskazaniami lekarza okazują się
niejednokrotnie zbawienne dla zdrowia.
Może spróbuj pogadać z mężem "rozumowo"? Szkarlatyna to nie jest grypa.
Pozdrawiam

[sugar_mama_danielcia]

Tak pogadaj i podaj. Ja jestem przeciwko antybiotykom i tez uciekam sie do
nich w ostatecznosci. Jesli jeszcze to by bylo cos przewleklego to bym
probowala ziolkami. Ale nie masz wiele czasu, trzeba to paskudzctwo wytepic i
juz. Czy dobrze sie dopatrzylam, ze to szkarlatyna??? Jesli antybiotyki maja
wyleczyc dziecko (ja jestem z medycyny glab i nie wiem czym sie leczy to cus)
to dawaj. Raz nie zaszkodzi, gorzej jak sa nawroty choroby i wtedy trzeba
ciagle faszerowac antybiotykami.

Moj lekarz nazywa je 'bronia biologiczna'...he he he

Trzymaj sie i zycze dziecku powrotu do zdrowia
Sugar

[joanna666]

Narób im wstydu i umów się z lekarzem na wizytę domową i poproś go o pomoc.
Niech cię głośno opieprzy (sorry za słowo, ale się wzburzyłam), że tak długo
zwlekałaś z podaniem antybiotyku!Niech każe teściom i mężowi pilnować, żebyś go
słuchała. W ostateczności niech pogrozi kuratorem rodzinnym. Oczywiście nie
musi się na to zgodzić, ale może? Też nie jestem zwolennikiem antybiotyków, ale
eksperymentować mogę na sobie (np.łażę w zimie z zapaleniem oskrzeli i mam
nadzieję, że samo przejdzie). W przypadku mojego syna nie podejmę takiej
decyzji, mogę co najwyżej zmienić lekarza. Zapytaj jeszcze Twojego teścia, jaka
była śmiertelność dzieci w czasach, gdy on był mały. A czy oni nie są
przypadkiem Świadkami Jehowy? Coś mi się o uszy obiło, że leczenia też nie
uznają. Pozdrawiam i nie daj się złamać - Joanna

[ehhermiona]

Nie wiem, czy rozmowy z lekarzem w obecności męża coś dadzą, jeśli uważa
lekarzy za konowałów.
Powiedz mężowi tylko jedną rzecz - kiedy nie było antybiotyków, dzieci na
szkarlatynę umierały. I na anginę. I na zapalenie płuc czy oskrzeli.
Nie trzeba każdego kaszelku leczyć penicyliną, ale są choroby, z których nasza
dzieci by nie wyszły, gdyby nie antybiotyki.
A teściowie...cóż, pewnie w ich czasach i w ich otoczeniu jeśli dziecko
zapadało na którąś z tych chorób, to spisywano je na straty...

[anaoszin]

Witajcie,
Mój mąż za każdym razem, gdy lekarz przepisuje antybiotyk robi mi awanturę. Raz
podałam antybiotyk w tajemnicy przed nim, dla świętego spokoju. Tym razem
sytuacja wydała mi się na tyle poważna, że nie chciałam się z tym kryć. I
prawdę mówiąc, nie chcę żyć w związku opartym na kłamstwie, źle bym się z tym
czuła.
Mąż już stoczył bitwę z naszym pediatrą, co prawda chodziło o mięso (on jest
wegetarianinem i uważał, że truję dziecko mięsem). Pediatra powiedziała, że
przecież nie musimy u niej leczyć dziecka. Tak, tylko, że ja chcę u niej leczyć
syna, mam do niej zaufanie i wiem, że bez powodu nie przepisuje antybiotyku. A
co do mięsa, to mąż już zapomniał, że przez pierwsze 15-ście lat swego życia
jadł mięso.
Na każdy mój argument, choćby najsensowniejszy, on ma tysiąc innych.
Teraz nie odzywa się do mnie, stwierdził, że nie może patrzeć jak WYKAŃCZAM
dziecko!!! A dziecko odzyskuje siły...
Pozdrawiam i dziękuję za wsparcie, bo czasami już tracę grunt pod nagami i
orientację w terenie,
Ania

[ata_x]

Joanno, z całym szacunkiem, ale ty głupot nie opowiadaj, jak nie wiesz. Jak
słowo daję, dawno takiej bzdury nie słyszałam, że Świadkowie Jehowy nie leczą
swoich dzieci i nie podają im antybiotyków !!! No w sumie w wszystkiemu winni
sa cykliści, murzyni, masoni i świadkowie Jehowy.
Czym innym jest niezgadzanie się na transfuzję krwi, a czym innym
niepodejmowanie leczenia w ogóle. Radzę na przyszłość nie powtarzać
niesprawdzonych bzdurnych informacji, bo to naprawdę żałosne.
Nie ukrywam, że mnie to ruszyło, choć powinnam już się uodpornić.

[joanna666]

ata_x napisała:

> Joanno, z całym szacunkiem, ale ty głupot nie opowiadaj, jak nie wiesz. Jak
> słowo daję, dawno takiej bzdury nie słyszałam, że Świadkowie Jehowy nie leczą
> swoich dzieci i nie podają im antybiotyków !!! No w sumie w wszystkiemu winni
> sa cykliści, murzyni, masoni i świadkowie Jehowy.
> Czym innym jest niezgadzanie się na transfuzję krwi, a czym innym
> niepodejmowanie leczenia w ogóle. Radzę na przyszłość nie powtarzać
> niesprawdzonych bzdurnych informacji, bo to naprawdę żałosne.
> Nie ukrywam, że mnie to ruszyło, choć powinnam już się uodpornić.
Sorry, ale dyskusja dotyczy podawania antybiotyku, a nie zgadnień religijnych.
Nie mam nic przeciwko świadkom Jehowy, o ile mnie nie usiłują na siłę nawracać.
Ale już kilka razy słyszałam, że oprócz transuzji i transplantacji nie uznają
tez kilku innych procedur medycznych. Jeżeli nie mam racji, to mnie oświeć. A
może wiesz, jaki to Kościół bądź organizacja religijna, bardzo popularna w USA,
nie dopuszcza nawet wizyt kontrolnych w czasie ciąży, ponieważ ciąża jest
procesem naturalnym? Cytowane to było w dosyć popularnej książce pt. "W
oczekiwaniu na dziecko". Wiele osób uważa, że to Świadkowie. I ja już na to nic
nie poradzę.

[ata_x]

joanna666 napisała:

> Sorry, ale dyskusja dotyczy podawania antybiotyku, a nie zgadnień
religijnych.

To ty wprowadziłaś element religijny Ja tylko się ustosunkowałam, więc nie
bardzo wiem, co masz na myśli ?

> Nie mam nic przeciwko świadkom Jehowy, o ile mnie nie usiłują na siłę
nawracać.
>
> Ale już kilka razy słyszałam, że oprócz transuzji i transplantacji nie uznają
> tez kilku innych procedur medycznych. Jeżeli nie mam racji, to mnie oświeć.

No własnie cię próbowałam oświecić, może trochę impulsywnie, ale chyba jasno
się wyraziłam.

A
> może wiesz, jaki to Kościół bądź organizacja religijna, bardzo popularna w
USA,
> nie dopuszcza nawet wizyt kontrolnych w czasie ciąży, ponieważ ciąża jest
> procesem naturalnym? Cytowane to było w dosyć popularnej książce pt. "W
> oczekiwaniu na dziecko". Wiele osób uważa, że to Świadkowie. I ja już na to
nic
>
> nie poradzę.

Są też osoby które uważają, że blondynki generalnie są głupie. I ja też nic na
to nie poradzę. Natomiast nie muszę tego poglądu bezkrytycznie przyjmować i
podawać dalej.

Pozdrawiam
ATA

[joanna666]

A czy możesz mi odpowiedzieć na proste pytanie: Których procedur medycznych nie
uznają Świadkowie? Nie chodzi mi o informację o blondynkach, tylko właśnie o
to. Czy oprócz transfuzji i transplantacji, o których wiem, jest jeszcze coś?
Czy np. podanie surowicy też jest zakazane?

[ata_x]

joanna666 napisała:

> A czy możesz mi odpowiedzieć na proste pytanie: Których procedur medycznych
nie
>
> uznają Świadkowie? Nie chodzi mi o informację o blondynkach, tylko właśnie o
> to. Czy oprócz transfuzji i transplantacji, o których wiem, jest jeszcze coś?
> Czy np. podanie surowicy też jest zakazane?

Joanno, oczywiście, że mogę. Świadkowie Jehowy godzą się na leczenie i zabiegi
chirurgiczne. Niemniej jako ludzie głęboko religijni wierzą, że nie wolno im
przyjmować transfuzji krwi, bo byłoby to sprzeczne z poglądem na tę sprawę
przedstawionym w Piśmie Świętym. Co prawda w samej Biblii nie zostały użyte
terminy medyczne, ale w przekonaniu Świadków Jehowy zakazują one przetaczania
pełnej krwi, jak też podawania jej składników, krwinek czerwonych, plazmy,
krwinek białych i płytkowych. Poglądy religijne Świadków Jehowy nie wykluczają
jednak całkowicie używania takich komponentów, jak albuminy, immoglobuliny i
czynniki krzepnięcia krwi. Każdy Świadek Jehowy musi sam zadecydować, czy
zechce je przyjąć.
Zauważono, ze białka osocza (frakcje) przenikają z krwi kobiety ciężarnej do
niezależnego krwiobiegu płodu w jej łonie. W ten sposób matka przekazuje
dziecku immunoglobuliny, zapewniają mu niezbędną odporność. Poza tym z
rozpadających się krwinek czerwonych płodu uwalniają się cząsteczki przenoszące
tlen, które ulegają dalszym przemianom. Część przekształca się w bilirubinę,
wędrująca przez łożysko do organizmu matki, z której zostaje następnie
wydalona. Chcąc być w zgodzie z biblijnym nakazem poszanowania świętości krwi
można dojść do wniosku, że skoro frakcje krwi są przekazywane drugiej osobie w
trakcie tych naturalnych procesów, to można przyjąć z czystym sumieniem jakąś
frakcję wyizolowaną z osocza lub krwinek. Dlatego niektórzy Świadkowie Jehowy
uważają, że nie jest to to samo co przyjęcie transfuzji krwi lub jej
podstawowych składników i sumienie pozwala im na przyjmowanie tych frakcji czy
surowicy. Inni uważają, że nie należy przyjmować żadnego składnika krwi w
jakiejkolwiek postaci czy ilości, choćby były tylko minimalne. Jest to kwestia
sumienia,

Świadkowie Jehowy wierzą, ze krew po opuszczeniu organizmu musi być usunięta i
dlatego nie wyrażają zgody na przetoczenie krwi autologicznej, czyli
przetoczenie własnej krwi oddanej wcześniej na przechowanie. Metody zbierania
krwi wysączonej w trakcie operacji i wprowadzenia jej do krwiobiegu oraz
rozcieńczenie krwi w związku z ponownym jej wykorzystaniem są dla nich nie do
przyjęcia. Wielu Świadków nie ma jednak zastrzeżeń do zastosowania takich
aparatów, jak sztuczna nerka i sztuczne płuco-serce (wypełnione płynem
niekrwiopochodnym), jeżeli nie używa się przy tym dodatkowej krwi i jeżeli
krwiobieg pozaustrojowy nie zostanie przerwany.

Zdaniem Świadków Jehowy Biblia nie wypowiada się bezpośrednio w sprawie
przeszczepiania rozmaitych organów, toteż decyzję co do transplantacji rogówki,
nerki lub innych narządów każdy z nich podejmuje indywidualnie, pod warunkiem
że przeszczepu takiego dokona się bez użycia krwi (co jest możliwe).

Jeśli chodzi o analizę krwi, to Świadkowie Jehowy nie maja nic przeciwko temu,
bo niewielka ilość krwi pobierana przy takiej okazji z organizmu nie jest ani
spożywana ani wstrzykiwana komuś innemu, tylko po prostu poddaje się ją próbom
lub analizom, a potem wylewa.

Przeciwko antybiotykom tez nic nie mają

Nie wiem, czy powyższe informacje sa wyczerpujaca odpowiedzią na twoje pytanie.
Inne praktyki medyczne, na które świadkowie Jehowy nie wyrażają zgody jakoś mi
w tej chwili na myśl nie przychodzą. Jeśli coś pominęłam, przypomnij. Postaram
się wyjaśnić. Szczegółami też dysponuję, ale nie chciałam pisać na forum
elaboratu, choć i tak chyba długo mi wyszło. Gdyby coś jeszcze cię
interesowało, służę sprawdzonymi informacjami z tzw. pierwszej ręki.

Pozdrawiam
ATA

[ata_x]

A, jeszcze żeby nie było wątpliwości. Nie wiem, co to za Kościól nie wyraża
zgody na badania kobiety ciężarnej, ale na pewno nie Świadkowie Jehowy. Bo, jak
mam nadzieję, wynika z mojeje poprzedniej wypowiedzi, nie jesteśmy
przeciwnikami lekarzy, szpitali i leczenia, ale nie zgadzamy się tylko na pewne
metody leczenia, które kolidują z naszym poszanowaniem świętości krwi. A prawo
do nierwyrażenia zgody na jakąś formę leczenia ma każdy pacjent.

[joanna666]

Dzięki! Zaspokoiłam swoją ciekawość. Pozdrawiam - Joanna.

[adzia_a]

ata_x napisała:

> A, jeszcze żeby nie było wątpliwości. Nie wiem, co to za Kościól nie wyraża
> zgody na badania kobiety ciężarnej, ale na pewno nie Świadkowie Jehowy.

Coś mi dzwoni, że to chyba o scjentystów chodzi, ale pewności nie mam...

[barbamama]

Aniu nic więcej nie dopiszę, bo dziewczyny zrobiły swoje, ale trzymaj się ze
swoim Synkiem, jesteś Mamą i krzywdy mu nie zrobisz. Bardzo ci współczuje że w
tak trudnej chwili jaką jest choroba dziecka nie masz oparcia w mężu- przecież
to takie wazne...
Nie cierpie twojego tescia- starucha za to że bezsilnej i bezradnej kobiecie
(bo jakie jestesmy wobec chorób naszych dzieci?)paluchem przed nosem wymachuje
zamiast przytulic wnuka i opowiedzieć mu bajkę...wrrr, strasznie mnie
wzburzył..wrr
I pamietaj jesli antybiotyk jest KONIECZNY nie jest mniejszym złem a
ZBAWIENIEM.

[dorotakatarzyna]

Aniu, to jeszcze raz ja. Strasznie mi ciebie szkoda. To jacyś fanatycy! Ja bym
na twoim miejscu od nich uciekła. Też byłam wegetarianką, urodziłam dwoje
dzieci jako wegetarianka. Ale do głowy mi nie przyszło, żeby wychowywać dzieci
bez mięsa. Zwłaszcza, że mięso mogły jeść, za to były uczulone na mleko,
gluten, ziemniaki, jabłka itp. Czyli typowo jarskie jedzenie. Moim zdaniem nie
można człowiekowi, nawet małemu, narzucać swoich poglądów. On ma prawo sam
wybrać, czy będzie jadł mięso, czy nie. Ale dopiero, gdy będzie dorosły, gdy
będzie sam o sobie decydował.
To prawda, że niektórzy nie biorą antybiotyków i żyją. Ale pio to wymyślono
antybiotyki, żeby dzieci nie musiały umierać na zapalenie płuc czy powikłania
po szkarlatynie!!! Mam znajomych, którzy leczą dzieci homeopatycznie. Może to i
działa, ale moim zdaniem niepodawanie dziecku lekarstwa przy 39 stopniach
gorączki, to sadyzm. Jak widzisz, jest mnóstwo dziwaków na świecie. Niektórzy
są nieszkodliwi, inni robią krzywdę własnym dzieciom.
Przepraszam, jeśli cię czymś uraziłam. Ale, jeśli możesz, ratuj swoje dziecko.
Z pozdrowieniami

Kichaj na nich!

[reniali]

Jak twój mąż taki mądry to spytaj czemu nadal mieszka z rodzicami?! Ja na
szczęście nie mam tego problemu po prostu stawiam na swoim, ale mój mąż też
nie wydziwia. Nie jestem zwolenniczką antybiotyków ale już zdoświadczenia
wiem że nieraz pomagają właściwie użyte. Staram się podawać leki homeopatyczne
i syropek własnego wynalazku. W zeszłym roku było tragicznie ale w tym wzięłam
się ostro i poskutkowało miedzy chorobami są coraz większe przerwy , a mam
dwójkę starsze chodzi od 2 lat do przedszkola. Jeśli chodzi o wegetarianizm to
mam koleżankę, której dzieci tak były wychowywane jednak powoli dostają
rosołek. okazało się że dzieci są słabszego zdrowia. Moim zdaniem w naszych
warunkach trudno odżywiać się własciwie będąc wegetarianinem bo nie ma
właściwych produktów ta przerobiona soja to istna trucizna. Wiem coś bo mój
mąż nie jest polakiem byłam na wschodzie i widziałam jak się je po
wegetariańsku prawdziwą soję i inne takie . To tyle jak macie pytania to
zapraszam na naszą stronkę. www.rodzinali.republika.pl

[anaoszin]

Dziękuję za odpowiedzi)

Na zakończenie chciałam Wam napisać, coś z czego jestem naprawdę dumna, z czego
zdałam sobie sprawę dopiero niedawno.

Kiedy mój teść wygrażał mi palcem, powiedziałam, pomimo wzburzenia, dość
"to ja jestem matką, ja podjęłam taką decyzję i jestem za nią odpowiedzialna".
To był dla mnie prawdziwy przełom. Udało mi się zareagować nie pasywnie (jak
bywało wcześniej) nie agresywnie (jak bywało ostatnimi czasy), ale świadomie
postawiłam granicę, powiedziałam hola, to jest moja decyzja, możecie się z nią
nie zgadzać, ale takie jest moje stanowisko i uważam je za najlepsze dla mojego
dziecka. I dodałam, że więcej na ten temat nie będę z nimi rozmawiała... i
dotrzymałam słowa.
Mąż próbował mnie prowokować telefonicznie (uwagi typu nie będę patrzył jak
wykańczasz dziecko), odpowiedziałam "porozmawiamy, jak zmienisz swój stosunek
do mnie"... nie odzywał się przez blisko tydzień, nadal się nie spotykamy.

To była ostra konfrontacja, ale mimo ceny jaką mi przyszło zapłacić w postaci
nerwobóli i osamotnienia podczas choroby dziecka, warto było przez to przejść,
by usłyszeć w końcu siebie, by jasno i wyraźnie określić swoje granice i podjąć
wyzwanie, podjąć decyzję wbrew presji ze strony trzech osób, które uważają, że
mają prawo decydować za mnie.
Pozdrawiam, Ania

[martaurb]

Ania! Gratulacje! Trzymam za Was kciuki, zeby bylo jak najlepiej z Dzieckiem i
zeby Twoja silna wola sie utrzymala! Podziwiam Cie, bo wiem ze nie jest latwo w
takich sytuacjach trzezwo i spokojnie reagowac i w dodatku jeszcze tak
stanowczo! Tak trzymac!

A tescia i cala reszte na ksiezyc! Tam nie beda mieli ani antybiotykow, ani
miesa!

[szymanka]

Kochana, z antybiotykiem to masz problem chwilowy, ale taki prawdziwy to Ty
masz problem z mężem! O rodzinie nie wspominam, bo nie za nią wychodziłaś i
odseparować się zawsze można. Ale co mężem? Jak opisujesz swoje zmagania z nim,
to naprawdę nie wiem jak to wytrzymujesz. I nie obraź się ale raczej nie widzę
przyszłości dla związku gdzie dwie strony mają tak skrajne poglądy na życie.

[wife77]

Witajcie! Miałam problem odwrotny mąż był za a ja przeciw-moja lekarka na
każde kichniecie przepisywała mi antybiotyk,w końcu sie postawiłam i zapytałam
przy trzecim razie -czy on jest potrzebny na 100%? odp.no nie.Od tej pory
zmieniłam lekarza,mimo to zawsze zadaje to pytanie i moje dziecko brało
antybiotyk może ze trzy razy w ciągu 4 lat,choć katary i koszmarne kaszle były
bardzo częste-alergia. Dlatego zadawaj takie pytanie,lekarz Cię nie okłamie.Co
do rodziny -słuchałam ,robiłam swoje i mam zdrowego 6-latka.Intuicja to dobry
doradca,odpowiadasz za swoje maleństwo.Powodzenia Aneta

[agaa.k]

Witaj, ja miałam o tyle podobną sytuację, że też mojej córce został przepisany
antybiotyk, z ostrzeżeniem, że to zupełna konieczność. Sama nie jestem
zagorzałą przeciwniczką ich brania, ale to było po raz kolejny w krótkim
czasie, więc postanowiłam poszukać innego wyjścia. Trafiłam, za namową naszego
pediatry, do lekarza homeopaty i chyba odniosłyśmy sukces, piszę chyba, bo
najpoważniejsze objawy minęły. Nie mam pojęcia, czy to działa przy tej
chorobie, ale myślę, że warto spróbować.