Samotny rodzic

[kasta4]

Czy facetom jest latwiej wychowywac dziecko? ja jestem sama od kilku tygodni.
Maz zmarl. Czy bedzie mi latwo? Moze mezczyznom jest prosciej - sa silni i
bardziej zaradni. Ja powoli sie zalamuje. Moze natura sie pomylila - moze to
moj maz mial zyc i wychowywac naszego synka. To faceci byli zawsze tymi
dbajacymi o byt. Nie mam juz sil. Umysl swoje a cialo swoje. dzieje sie cos zlego

[super-mikunia]

Sądzę, że jest im podobnie ciężko na początku

Mam nadzieję, ze nie jesteś pozostawiona sama z dzieckiem w tak
trudnych chwilach i że korzystacie z pomocy psychologa. Ważne, żeby
ktoś pomógł spojrzeć Wam na to z innej perspektywy, oswoić się z
tym, zdobyć siły na nowy dzień i lepszą przyszłość

[wustyle]

Moze to trywialne co powiem, ale zalobe i bol trzeba przezyc do konca
ze wszystkimi jej aspektami. Kilka lat temu zmarlo mi dziecko.
Musialem nauczyc sie z tym zyc. Bedzie ciezko, bedzie lepiej, potem
znowu ciezej, a zycie - coz, zmusza do codziennych obowiazkow i
wysilkow. Jesli bedzie Ci ciezko, pisz do mnie na priv.
Zycze Wam duzo sily.
Pozdrawiam.
Wu

[jaremax]

Kasta , a Ty co ? mimoza jesteś ? Nie pierwsza i ostatnia jesteś z taką tragedią. Weż sobie strzel w łeb , a syna niech wezmą do domu dziecka. O to Ci chodzi ?

[wustyle]

brawo...
sam se strzel w leb...

[jaremax]

Moja wustyle Przeczytałaś dokładnie to co napisałem ? napisałem to samo co Ty tylko krócej. Moje słowa to grom, ale czasem warto posłużyć się gromem niż psychologiem Pzdr.

[wustyle]

blad
nie w takiej sytuacji
nie w obliczu straty

[jaremax]

No to ja już nic nie rozumiem . Doradzamy Kaście , czy się nad nią rozczulamy ? Tak mocno ,że pomyśli sobie ,że w tym nieszczęściu jest pępkiem świata ?.Dostanie kopa który ją rozpędzi , albo będzie siedziała latami w necie i kwiliła.Amen.

[b.wicia]

Większość takich jak My, pewnie wie, że nie jest pępkiem świata, że takich tragedii jest wiele, ale swoją stratę odczuwa się najbardziej. I tak jak co dzień musimy być twarde dla Naszych dzieci, to czy nie możemy chociaż raz na pewien czas przed ekranem zdjąć ten ciężar z siebie? Nie chodzę po ludziach i nie mówię, jaka to jestem nieszczęśliwa, ale jak dłużej się to dusi w sobie, to ma się ochotę wykrzyczeć światu, że ten uśmiech na twarzy wcale nie oznacza, że jest lepiej. Pozdrawiam

[wustyle]

ani nie doradzamy ani nie rozczulamy
czekamy co jej zycie przyniesie

[b.wicia]

miejmy nadzieję, że wszystko co najlepsze. W końcu podobno po burzy zawsze świeci słońcepozdrawiam

jaremax

[kasta4]

Masz racje - mimoza jestem. Dziekuje za utwierdzenie mnie w przekonaniu ze nie
dam rady w takim stanie wychowac dziecka. Nie zycze Ci nigdy takiej tragedii i
uslyszenia takich slow w najwiekszym dolku. Ale dziekuje za szczerosc - zgadza
sie - powinnam cos zrobic z tym zyciem - skonczyc je. Chyba na to czekalam. na
potwierdzenie jaka jestem beznadziejna. Zycze Ci spokojnych snow.

[uny]

eee, chwilunia.
teraz to już nie ma "JA" teraz to już jesteście "WY" ty i twoje
dziecko. Ono nie ma nikogo poza tobą, pomysl o tym. to ty musisz
pokazać mu świat i nauczyć je żyć.
czas w twoim życiu faktycznie nie jest ciekawy. ale powiem ci
banalnie -będzie lepiej. potrzebujesz czasu.
są ludzie, którzy pomogą ci w tej sytuacji. wystarczy czasami
poprosić o pomoc. to tyle.

[ca.melia]

kasta4 napisała:

> Masz racje - mimoza jestem. Dziekuje za utwierdzenie mnie w przekonaniu ze nie
> dam rady w takim stanie wychowac dziecka. Nie zycze Ci nigdy takiej tragedii i
> uslyszenia takich slow w najwiekszym dolku. Ale dziekuje za szczerosc - zgadza
> sie - powinnam cos zrobic z tym zyciem - skonczyc je. Chyba na to czekalam. na
> potwierdzenie jaka jestem beznadziejna. Zycze Ci spokojnych snow.


dołki i tragedie nie upoważniają do histerii i zbędnej egzaltacji, wypada
zachowywać się jak dorosły człowiek moja droga, a nie jak histeryczka. Tak,
spotkała Cię tragedia, ale musisz wziąć tyłek w garść, bo masz dziecko. I na
takie chrzanienie, jak powyżej, to źle się robi. No to sobie odbieraj życie
Pani Egoistko, dzieciaka zabiorą do domu dziecka, będą go przerzucać jak zbędną
szmatę, bo mamusia się rozczula.

Ty dziękuj, że masz dziecko, że możesz się cieszyć każdym dniem, że patrzysz
jak rośnie, jak się rozwija, jak Cię kocha.

Myślisz, że Twój mąż byłby zadowolony z przeczytania Twoich durnych
deklaracji?! Jemu jesteś winna zajmować i kochać Wasze dziecko po grób.

Nie rób z siebie zatem żałosnej baby, tylko bądź kobietą. Owszem pogrążoną w
żałobie, ale owy smutek, żal, cierpienie, ból nie zwalnia z myślenia.

[kasta4]

lecze sie i wiem ze wszystko co mi tu napisaliscie to najgorsze co mozna
powiedziec komus w zalobie - wez sie w garsc to najfatalniejszy zwrot do
zalobnika - zady lekarz wam to powie. Tak jak myslalam - sa tu sami ..... ktorzy
niczego nie przezyli, ktorzy widza czybek wlasnego nosa, ktorzy nioe wiedza co
to jest depresja i jak to jest miec kogos innego w sobie. Myslicie barany ze ja
chce osierocic dziecko? ja szukalam tu wsparcia a nie zachety do powieszenia sie
a to od was dostalam. Jestescie podli. Nie zycze wam tego co spotkalo mnie - ale
dobrze wam tez nie zycze. Oby kiedys ktos was potraktowal tak jak wy mnie.
Obyscie w dolku dostali kopniaka w glowe - napiszcie wtedy do mnie a ja was kpne
jeszcze raz.jestescie podli

[...]

[ca.melia]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

witam ponownie

[kckk]

Myślę, że jednak sobie poradzisz. I nie dlatego, że jesteśmy tak źli
czy różni jak się Tobie wydaje, a właśnie dlatego, że prawie wszyscy
mamy za sobą przykre doświadczenia. Zapewniam Cię, żegnaliśmy się z
bliskimi nie raz. W jakimś stopniu znamy Twoje odczucia.
Ja cztery lata temu pielęgnowałem chorą na nowotwór mamę, która
odchodziła miesiącami w takich bólach, że któregoś dnia zaczepiła
mnie sąsiadka pytając jakiej to ja dziwnej muzyki słucham...
Wyjaśniłem grzecznie, mnie było niezręcznie przed, jej po.
Ona chciała dobrze, wyszło dziwnie. Z nami podobnie, najpierw
mieliśmy przytulic, dopiero potem dac kopa na rozpęd. Wybacz.
Na koniec powiem jeszcze, że łatwiej będzie dopiero wtedy, gdy
pogodzisz się z tą stratą i nauczysz życ i _cieszyc_ dniem
dzisiejszym i jutrzejszym tzn. tym co przed Tobą i Dzieckiem.

[kckk]

Ani łatwiej, ani trudniej. W końcu od 'jednej małpy' pochodzimy.

Psychologów z Bożej łaski uprasza się

[zona_mi]

o powściągliwość w wygłaszaniu poglądów.

Kasta4, zapraszam raczej na forum Wdowy.

[ca.melia]

...bo tego się nie da czytać bez emocji

sorry

[karla134]

Po prostu ktoś kto tu pisze może nie ma do kogo się zwrócić albo autor ma taką
potrzebę żeby o tym głośno powiedzieć.
Nikomu nie życzę takiej tragedii ale dobrze ze ta osoba nie zamyka się w sobie
bo to by pogorszyło sytuację w jakiej się znalazła chodzi również o dziecko.
O tym trzeba rozmawiać bo to pomaga wiem o tym i życzę wytrwałości w tych bardzo
ciężkich chwilach jakich czasami człowiek musi się zmierzyć.

[camel_3d]

latwo nie jest, al emezczyzni maja inne podejscie. Podchodza do wychowania mniej
emocjonalnie, a bardziej na czuja. Nie przejmuja sie zbytnio duperelami..i
drobiazgami, ktor potrafia matkom sen z oczu spedzac...

jedyne co ci moge poradzic..to zaangazowanie niani, jezeli nie masz mozliwosci
korzystania z babcinych pomocy..

[grace.4]

przykre,ale nie poddawaj sie juz na poczatku. nikt nie powiedzial,ze
bedzie latwo,a poczatki sa zawsze trudne. narazie dochodzisz do
siebie i odnajdujesz sie w nowej sytuacji zyciowej,a to nie ma nic
wspolnego z nieradzeniem sobie czy brakiem zaradnosci. pamietaj,ze
masz wspanialego synka,ktory tego jeszcze nie rozumie,ale potrzebuje
mamy bardziej nizkogokolwiek innego. skoncentruj energie na dziecku i
sprawach codziennych z uplywem czasu.o mezu,coc wiem,ze to trudne
mysl w samotnosci i wtedy daj uplyw emocjom. przytulam cie mocno.

kiedy sie znajdziesz w slepym zaulku i ci sie wyda ,ze juz dluzej nie
mozesz- nie poddawaj sie,bo w takiej wlasnie chwili los sie
odwraca...
ta mysl w najgorszych chwilach dodawala mi otuchy, gdy juz wszystko
bylo spisane na straty i chce,by tobie pomogla tak jak mnie

[mamawsieci]

kochana rozumiem ze Ci trudno ja tez bylam w takiej sytuacji ale
wszytko mozna zorganizowac i na wsztko jest czas..DAJ CZASOWI CZAS a
zakupy rob w internecie jak ja duza oszczednosc czasu i organizacji
bedac sama z dzieckiem
ostatnio odkrylam super sklep ence pence i mam zamiar skorzystac z
ich uslug bo czasem nie daje po prostu rady wyjsc z domu tak mi zle

Los czasem bywa bardzo okrutny ale nie poddawaj sie widac tak mialo
byc, po deszcze zawsze jest slonce tylko daj sobie czas na przezycie
tego i nie zamiataj tego pod dywan
walcz kochana kobiety sa naprawde silne
pozdrawiam, mamawsieci

[chwilabezimienia1]

Hej.

Bardzo Ci współczuję .Nie mogo powiedzieć,ze rozumiem.Kazde cierpienie jest inne.straciłam pare bliskich mi osób.Ból był ogromny,słowa są za małe by móc go opisać.
Mam nadzieje ze masz rodzine , lub przyjaciół ,ktorzy beda pzry Tobie,wysłuchaja ,porozmawiaja i przytula kiedy zwyczajnie zechcesz sie wyplakac.
masz kogos kto moze Ci pomóc przy dziecku? w jakim jest wieku?

Postaraj sie byc silna, ten czas minie...uplynie duzo wody ,ale z kazdym dniem, tygodniem...rokiem bedziesz coraz bardziej pogodzona z zyciem.losem .
Domyslam sie ze mowisz teraz sobie,ze to niesprawiedliwe,ze dlaczego mnie to spotkalo,czym sobie zasluzylam...taka jest kolej rzeczy jedni sie rodza inni odchodza.
Zajmij sie dzieckim , najlepiej jak potrfisz,ono Cie b. kocha i potrzebuje.Jestes jego całym swiatem.domyslam sie jakie to ciezkie zwłaszcza jesli dziecko jest malutkie,ale dasz rade.Mam nadzieje ze jest ktos kto moze Ci pomóc w opiece.
naprawde czas leczy rany,pozostaje blizna ,ale ona juz nie boli.
pozdrawiam serdecznie.

Ps. nie przejmuj sie radami emocjonalnych eunuchow na tym forum, one nie sa tego warte.

[w-wroclaw]

To wy jesteście silniejsze... to Wy dajecie rade a nie my faceci. Przykro mi z
powodu Twojego męża, ale jeżeli Ty nie dasz dziecku teraz tego czego potrzebuje
najbardziej , nie dostanie tego już nigdy. To co zaniedbasz teraz skutkuje w
następnych latach i jest nie do odbudowania. Bądź zatem i mama i tatą...
Jesteście lepsze w tym od nas, choć razem o wiele łatwiej.

[rapaporek.net]

Już 10 lat sam wychowuję córkę i nie powiem że było łatwo a tyle jeszcze trudności prze de mną bo zaczyna się wiek trudny buntowniczy co już odczuwam.
Kiedyś nie rozumiałem co to znaczy być samotną matką teraz inaczej na to patrzę i wiem jak jest matką trudno tym bardziej jeżeli nie bardzo mogą liczyć na pomoc z zewnątrz.
Moi znajomi że tak powiem odbili dorabiają się zmieniają samochody ja stoję w miejscu.
To co jest trudniejsze dla mnie jako ojca to właśnie ten zastój i całe szczęście zbliża się do końca ponieważ całkowicie planuje emigrację jako nowy etap w naszym życiu.
Absolutnie nie ma we mnie żalu czy skargi na taki los bo sam sobie go wybrałem a wiele radości sprawia mi to że Wiktoria jest dobrą uczennicą i dobrze jej idzie w szkole muzycznej w której jest od 2 lat.Tego nie zastąpi nic.

[mini-menstruacja]

" To wy jesteście silniejsze... to Wy dajecie rade a nie my faceci. (...)
Bądź zatem i mama i tatą...
Jesteście lepsze w tym od nas, choć razem o wiele łatwiej."

Eeee tam od razu lepsze i silniejsze.
Wam się po prostu nie chce. Lenie !!!

Jak mi się nie chciało gotować to utwierdzałam byłego, że jest w tym ode mnie
lepszy. Mówiłam, że nie umiem. I skutkowało. Gotował on.

[yvonne99]

Ja wychowuję sama 11-letnią córkę. Też cierpię z powodu "zastoju".
Praca ta sama-pensja mierna a inni się dorabiają i żyją jak chcą.
Jak się rozwiodłam byłam przekonana, że szybko uda mi się ułożyć
życie na nowo. Ale nie udaje się i zaczynam myśleć mnaprawdę czarne
myśli. Jest mi źle Co za los

[yvonne99]

...miało być, że zaczynam mieć naprawdfę czarne myśli

[kasta4]

Dzis po 5 miesiacach wiem, ze plec jest bez znaczenia. Wiem tez ze z praca jest
latwiej mezczyzna w tym kraju. czyli - dalej uwazam, ze wam jest latwiej. Ale
tego faktycznie nie wie nikt. To tylko moje rozpaczliwe gdybania i
usprawiedliwiania sie.

dasz rade..

[camel_3d]

ja dalem. zajmowalem sie maluchem od pierwszych jego dni..i poszlo. Nawet nie
bylo jakos specjalnie trudno. Ale zatrudnilem tez nianie na 4 godziny dzeinnie.
Bo uwazam, ze to koszmar spedzac z maluszkiem 24 na dobe. Dzieki tym 4 godzinom
w pracy mozna bylo sie zdystansowac. No i wprowadzilem od poczatku kilka
regul... ktorych sam przestrzegalem, zeby zycie bylo latwiejsze.
Z czasem doszly pomoc sasiadki, ktora nie posiada wnuczat i zaczela od tego, ze
raz na 2-3 tygodnie zanosilem maluszka do niej, a sam mialem czas wieczorem na
kino czy teatr czy spotkanie ze znajomymi. Teraz Sasiadka odpbiera malego ze
zlobka, zabiera do siebie na kilka godzin raz na tydzien czy dwa. Taka babcia
sasiadka.
Samemu mozna wychowac dziecko, ale bez pomocy innych jest trudno psychicznie.
Dziecko jest malym czlowiekiem wymagajacym wiecej ludzi..a nie tylko mamy od
rana do wieczora...
Moze ci pomoze babcia lub bacie i dziadkowie, moze jakies ciocie itd..

[kasta4]

jest wlasnie ten problem ze nie ma kto pomoc. dziadkowie sa 400 km stad. Ale to
inna bajka. Robie co moge, chodze z malym na bale, zajecia itd. Ale faktycznie -
psychicznie wysiadam. Czasami jest gorzej niz moge sie spodziewac. Nie spie do
rana do 4 lub 5 - potem o 7 wstaje maly i zaczyna sie na nowo ale oprocz
zmeczenia psychicznego jest i fizyczne. najgorzej jest wlasnie w mojej glowie.
Nie potrafie sie odbic i isc dalej. Mialam zycie jak w bajce - bajkowa milosc,
dom, wszystko - a teraz mam wynajmowane pudelko od zapalek i jestem sama - z
maluszkiem tak bardzo zaleznym od matki, ktora jest w rozsypce. NAJGORSZE JEST
TEZ TO ZE NIE MAM TU ZNAJOMYCH. caps lock - sorry. czasami najnormalniej mam
ochote z kims pogadac. Ale niestety. sama. Nie mam raczej szans na nowe
znajomosci. W bloku jestem jak tredowata - wdowa z dzieckiem - nikt nie chce
takiego towarzystwa. Pierwszy raz w zyciu czuje sie jak intruz i nim jestem.
Pierwszy raz w zyciu doswiadczam czym jest samotnosc.

[sugarka]

Kasta, przede wszystkim sciskam Cie cieplo. Nie potrafie wyobrazic
sobie ile bolu musisz doswiadczac. Mam nadzieje, ze dziecko daje
odrobine radosci.

Moja kolezanka stracila meza gdy ich dziecko mialo 14 lat. Bylo
ciezko. Bardzo ciezko. Maz ja utrzymywal (tak jest zazwyczaj tutaj
gdzie mieszkam - na Dalekim Wschodzie) i ona na dobra sprawe zostala
sama sobie (rodzina w Europie).

Nie miala wyjscia - zaparla sie, lykala lzy i ciagnela ten wozek.
Problemem tutaj jest wszystko - kobieta naprawde ma stosunkowo
niewiele praw i nawet pochowek chrzescijanski byl klopotem.

To bylo kilka lat temu. Ona nigdy nie wyszla za maz, ale podjela
prace, wyslalam syna na studia do Europy i ma grupe znajomych i
przyjaciol.

Jest piekna, madra, dojrzala, cierpliwa, dobra kobieta.


To nie stalo sie od razu. Potrzebowala czasu i malymi kroczkami
uczyla sie akceptowac nowa sytuacje, bol i strate. Oswaja sie z
tym.

Wszystkiego dobrego.

a wczym problem?

[camel_3d]

zeby poznac znajomych?
liczy sie otwartosc. no i wyslanei dzeicka do zlobka lub przedszkola tez jest
dobrym rozwiazaniem.

[jagabrysia2]

Kasta4!
Też Cię przytulam i pozdrawiam ciepło!
Jeśli uznasz, że jakakolwiek pomoc albo choćby pogadanie z kimś jest Ci
potrzebne, odezwij się proszę na priva (meil gazetowy).

Kasta, śmierć jest zawsze tragedią

[zebra12]

Żałobę trzeba przeżyć. I to chyba jest najcięższe doświadczenie i
najgorsze chwile. Natomiast z wychowaniem dziecka poradzisz sobie
bez problemów. Sama wychowuję 3. Będziesz się czuła samotna i
opuszczona, ale masz przy sobie swoje dziecko i to doda Ci sił. A
być może przyjdzie kiedyś czas, że znajdzie się przy Tobie zyczliwa
dusza.
Trzymaj się i nie poddawaj się depresji. Wiem, że jest Ci ciężko.
Jak chcesz, to pisz na priv. Wprawdzie mój eks zyje (nie z nami),
ale pogadać możemy.

[yvonne99]

Kasta4 Napisz do mnie na gazetowego maila. Ja też czuję się samotna
ale może razem łatwiej,lepiej...