P.Moniko!

[szymciowamama]

Witam Pani Moniko! Od dłuższego czasu (1.5-2 mce)mam problemy z karmieniem
(piersią)mojego dzis 4miesięcznego synka. Zaczynam mieć tego serdecznie
dosyc, choć wiem że mój pokarm jest dla niego najlepszy. My w ogóle niemal
nie pamiętamy juz co znaczy spokojne karmienie. Prawie zawsze (bywają miłe
wyjątki trwające dzień czy dwa) Szymek je bardzo nerwowo, rzuca się, płacze,
ponownie chwyta pierś, i tak w kółko. Kompletnie nie mogę dojść o co chodzi -
chyba boli go często brzuszek - pręży się i puszcza bąki(kiedy ostatecznie
dojrzewa układ pokarmowy takiego malucha?, ale nie zawsze. czasami mam
wrażenie że denerwuje się, gdy pokarm przestaje mu łatwo wypływać i trzeba
by "wziąć się do roboty". zaczyna płakać, ja podaję mu drugą pierś i przez
chwilę jest ok. Ale po 1-2 minutach znów rozpacz. Jak takego leniucha zmusić
do wysiłku? A może chodzi jeszcze o coś innego? Ostatnio mamy zaostrzenie
takiej sytuacji. Są też większe problemy w nocy - budzi sie nie tylko 2-3
razy na jedzenie, ale dosłownie co godzinę "kwęka". Podaję mu smoczek i na
krótko zasypia. Może te problemy jakoś się ze sobą wiążą? Pani Moniko, gdzie
to cudowne karmienie? To uczucie więzi z dzieckiem słodko przytulonym do
piersi? Dla mnie karmienie to niestety ostatnio coraz większe źródło
frustracji. Czy coś mi pani podpowie? Będę wdzięczna za rady. Pozdrawiam,
Kasia.

[monika_staszewska]

Oj, dojrzewanie przewodu pokarmowego to stopniowy i dosyć długi proces ciągnący
się właściwie przez pierwsze 3 lata życia.
Nocne karmienia to niestety norma w czasie intensywnego rozwoju.
Obawiam się, że niepokój, niechęć do ssania piersi, gdy tylko mleko wolniej
płynie może jednak wiązać się ze smokiem to znaczy z nienajlepszą techniką
ssania. Może jednak rozważyć pożegnanie ze smoczkiem??
I jeszcze jedno - czy Pani jest wygodnie usadowiona w czasie karmienia?
Pamiętam co najmniej kilka moich klientek, które męczyła się czasami tylko
kilka dni ale czasami przez dwa czy trzy miesiące z niespokojnymi małymi
ludzikami. Problem zniknął w mgnieniu oka gdy wreszcie wygodnie siadały czy
kładły się. Może warto i taką przyczynę rozważyć.
pozdrawiam
monika staszewska