Nowa historia :(

[liesel]

Niestety moja wlasna . Zagladalam ostatnio na "ogolne" edziecko, pierwszy
raz tu pisze, ale mam nadzieje, ze przygarniecie mnie do swojego grona. Bo
bede pewnie przechodzic, to co Wy macie za soba. Troche chaotyczne to , co
probuje napisac, ale TO sie wlasnie dzieje, a ja jestem po nieprzespanej
(jakie to dziwne...) nocy. I ciagne upiorny dzien. I wciaz nie wierze.
Wczoraj wieczorem zostalam porzucona. Nie, nie zwykla sprzeczka, nie to, ze
on wroci... nie - on wzial mnie na kolana, powiedzial, zebym sie przytulila,
jak chce, a potem nagle i prosto w oczy, ze mnie jednak nie kocha i nie
wyobraza sobie wspolnej przyszlosci. ja zamarlam, zsunelam sie z tych kolan -
i chyba przestalam swiat rozumiec. Od tygodnia jestesmy pewni, ze bedziemy
miec dzidziusia, mieszkamy razem od poltora roku. Najpierw lekkie przerazenie
(bo konczymy studia, bo mielismy jechac do Afryki, bo pieluchy i kaszki
i...), potem niby dobrze, w piatek (nadchodzacy) mielismy jechac do jego
rodzicow, za jakies dwa tyg. do moich. Jezu, ja chyba pisze o jakiejs chorej
abstrakcji, a nie o tym, co sie naprawde dzieje... Budzilam sie zlana potem i
z zimna, wymiotowalam, myslalam, ze pojde do niego, opowiem mu, jaki horror
mi sie przysnil, on mnie wezmie w ramiona, Boze, dlaczego go tu nie ma przy
mnie - a potem, nie ma go, bo to nie sen, to ON! Dzis moja przyjaciolka
powiedziala: chory psychicznie, Mama (wiedzac, ze miedzy nami zle, ale nie
wiedzac najwazniejszego, nie umialam, po prostu by mi przez gardlo nie
przeszlo, gdy ona rozmawiala z pracy): lepiej terazniz pozniej... a ja sie
rozsypuje. W przyszlym tyg. zdaje egz. panstwowy na koniec studiow, bedzie
ciagnal sie pewnie do wakacji. On mi zproponowal , ze jak nie umiem z nim
mieszkac pod jednym dachem , to moge sie wyprowadzic, nie bedie mnie
zatrzzymywal. Jak nie chce robic aborcji, to tez mi to pozostawi, placic
dobrowolnie nie bedzie. Dziecko moze nie jest jego - przepraszam, Swietego
Mikolaja? Normalnie wszystko, co zdarza sie w kiepskich filmach... Sorry, ale
tak cholernie becze, ze nie umiem mysli sklecic. Aha, wybral sobie wczoraszy
piekny dzien, bo przeciez mielismy jechac do jego rodzicow, a on by tego nie
zniosl, tak mu sie pomyslalo... A nie kocha mnie, bo byl na kongresie, jakas
panna prawie na niego wlazila, on mnie oczywiscie nie zdradzil , bo przeciez
ma zasady, ale w sumie nie mial nic przeciwko byciu podrywanym.ale mnie
bardzo lubi... niedobrze mi jak powtarzam jego slowa.A bedziemy miec wspolne
dziecko...
Przepraszam, ze takie dlugie, ale potrzebuje rozpaczliwie jakiegos , nie wiem
sama czego.
liska

[pysia-2]

slow mi brakuje.
moge tylko powiedziec - dbaj o maluszka, teraz ono jest najwazniejsze... Taki
facet nie zasluguje nawet na spluniecie.
Chociaz wiem, co przezywasz... Kiedy zaszlam w ciaze mooj maz zachowal sie jak
szczeniak, jak dno ostatnie. Nie zostawil mnie i w koncu go oswiecilo, ale co
przeszlam, to moje. I wiem teraz, ze nie warto bylo sie tak denerwowac, bo to
male cos, co mialam w brzuchu to byl mooj synek i on na pewno tez sie
denerwowal razem ze mna.
Trzymaj sie i badz dzielna.

[male_gonzo]

Kochana Liesel!
Gdy czytałam Twoją historię to aż mi ciarki po plecach przeszły. Nie chcę
nikogo obrażać, ale ten facet, z którym się zadałaś to zwykłe bydlę. Wiem, że
nie łatwo się nie denerwować i nie smucić, ale postaraj się to bardzo ważne
dla Twojego dziecka.
Jeśli chcesz pogadać to napisz na priv: [e-mail]
Ja jestem w podobnej sytuacji tyle, że synka urodziłam 5 miesięcy temu, a z
mężem rozstałam się kilka tygodni temu.
Pozdrawiam Cię gorąco i jestem z Tobą.
Pa

[mir-nap]

Chciałabym Cię, Liska, jakoś pocieszyć,choćby głupim stwierdzeniem, że nie
jesteś sama i że ponoć czas leczy rany. Moja historia jest podobna do Twojej.
Zostałam sam w 3 tygodniu ciąży, teraz jestem w 14 i ciągle nie rozumiem, co
się stało. Mogę Ci powiedzieć tylko tyle, że w tej chwili jest Ci pewnie
najgorzej, jak tylko może być - potem będzie już tylko lepiej, co nie znaczy
wcale, że od razu świetnie.Nieprzespane noce i dni bez jedzenia miną. Pomyśl
sobie o dzidziaku, jedz dla niego. Ja do teraz mam poczucie winy, że początek
mojej ciąży wyglądał tak, jak wyglądał (zero snu i jedzenia, litry alkoholu).To
wszystko będzie sobie powoli mijać.Na to liczę.
Hmm, miałam wielki żal do mego ciągle jeszcze Kochanego, że potraktował mnie
tak fatalnie - poinformował mnie o swojej decyzji mejlem. Tłumaczył to tym, że
na żywo by wymiękł. W sumie nie widziałam go od dnia, w którym zaszłam w
ciążę.Wielka, idealna miłość bez żadnych szczególnych zgrzytów. I nagle
informacja: on się nie chce z nikim wiązać, wygodniej mu samemu. Nie chodzi tu
podobno o żadą inną kobietę.A fakt, że nie jesteśmy razem , nie może mieć
żadniego wpływu na ciążę - tak napisał. Wtedy myślałam, że łatwiej by mi było,
gdyby powiedział mi o tym prosto w oczy. Teraz, kiedy przeczytałam, lisko, Twój
list, nie wiem, czy rzeczywiście. NIe wiem, co bym zrobiła siedząc na tych
kolanach. Ale Tobie pewnie mimo wszystko łatwiej będzie uwierzyć, że to się
stało NAPRAWDę. Widziałaś to i słyszałaś. Ja do teraz mam z tym problem.
Dopiero niedawno opuściły mnie regularne sny o tym, jak to sobie normalnie i
sielsko żyjemy.Przebudzenia po takich snach to koszmar. Ale to mija. Na razie
nie minęła mi jeszcze tęsknota za jego przytuleniem, za byciem gdzieś
nioedaleko. Ale czytając wypowiedzi dziewczyn na forum zaczynam wierzyć, że i
to minie. Teraz chyba najważniejsze,liska, żeby znaleźć w sobie spokój, by ta
ciąża była mimo wszystko w końcu radosna. Masz pewnie wokół siebie przyjaciół ,
którzy pomogą Ci znaleźć w sobie siłę. No i forum pomaga , nawet samo
czytanie.Pozdrawiam
Mirelka

Pysiu, Asiu, Mirelko

[liesel]

jestescie cudowne i bardzo Wam dziekuje. Zwlaszcza, ze nie bardzo wiem , jak o
tym rozmawiac z "nieobcymi" - dziewczynami, ktore nic takiego nie przezyly,
mama zajmujaca sie babcia na intensywnej... Normalnie , jak kicz jakis ;/. Dla
(watpliwego) pocieszenia przebieg kilku ostatnich godzin mojego zycia. Na
drzwiach pokojow sa zamontowane zamki. Przeciez nie bedziemy wymieniac drzwi w
wynajmowanym mieszkaniu, myslelismy. Wyszlam na zakupy, poczte i takie tam. W
tym czasie H. zamknal pieczolowicie swoj pokoj (klucz i tak mam, ale przeciez
nie o to chodzi) oraz przemeblowal lodowke na "jego" i "moje", albo innymi
slowy na smaczne i ekologiczne oraz musztarde, ketchup, resztke barszczyku i
zdechle resztki zoltego sera itp. przysmaki. Przed drzwiami "mojego" pokoju
zostawil gazete, ktora rano wrzucaja do skrzynki (no tak, na moje nazwisko...)
i pewnie dumny z siebie wyszedl. No ale w sumie czemu dziwic sie ze strony
czlowieka, z ktorym 24 godz temu jadlam lunch (w milej atmosferze), wieczorem
bylam w kinie (nie dostalismy biletow, ale niby jednak), a potem wzial mnie
specjalnie na kolana, zeby zakomunikowac, co mu sie tam wyklulo.
Jesc ciagle nie moge. Probuje, ale wszystko zwracam. Do tej pory nie mialam
zadnych sensacji. Tak mi sie kreci w glowie, ze nie odwazam sie drugi raz wyjsc
z domu. Z drugiej strony idac do kuchni potykam sie o jego kapcie (ktore sama
mu kupilam...)- Boze, zwariuje! Lazienka zarasta i nie zaszkodziloby wymyc (on
tego nie zrobi, nie przesadzajmy), ale jak dotkne jego przyborow, to z miejsca
wyladuja w koszu. Za tania satysfakcje bym mu dala... No i znowu becze...
Zostawilam wiadomosc jego najlepszemu kumplowi, moze pomoze mi jakos zrozumiec
ten sposob rozumowania, w koncu znaja sie od laaaaaat. Choc autorytetem od
wczorajszego wieczoru jest dla H. inny kumpel, Sebastian "bo od razu mu sie cos
we mnie nie podobalo"...Boze, miej w opiece takie autorytety. Zastanawiam sie
nad polozeniem sie do lozka - ostatnio bylam permanentnie spiaca i oberwalo mi
sie wczoraj za balagan i rozlazlosc, ale jakos mi to obojetnieje. Podobno nie
moge byc jednak tak glupia na jaka wygladam, bo bym nie zaszla tak daleko
(trudne studia, stypendia - o to mu chodzilo). Nieruchomieje na kazde kroki na
schodach - czyzby...? Nie no, oczywiscie, ze nie...A na biurku pietrzy sie
sterta do powtorki... Zwariuje chyba. A niedlugo trzeba bedzie jeszcze miec
glowe do calej sadowki, uzerania sie z nim i pewnie rodzina (przeciez popra
jedynaka, nie?). O emocjach wole nawet nie wspominac...
Liska

[mikawi]

gdybym napisała co myślę na temat twojego, pożal się Boże, "partnera" stynka by
mnie chyba zabanowała ze względu na wulgaryzmy, "klasa" z jaką się z Tobą
rozstał po prostu poraża...

lisko - wiem że to trudne i może niemożliwe teraz ale postaraj się nie płakać,
nie zadręczać, będziesz mamą a to najlepsza wiadomość, drugą dobrą wiadomością
jest fakt, że dupek pokazał swoją dupkowatą twarz juz teraz, a nie za x lat.
Szybciej będziesz miała go z głowy.
Teraz nie myśl o nim, jego skarpetkach zczy brudnej łazience (czy o sprzataniu
jej) TYLKO O SOBIE WYŁĄCZNIE! Może powinnaś porozmawiać z kimś bardzo ci
bliskim, może z mamą? jej wsparcie i pomoc byłyby teraz nieocenione. Pisz na
forum, to pomaga.
A ze spraw codziennych - olej te jego zamki i podzieloną lodówkę, choc to
trudne bądź ponad to, ja sama nie mogę uwierzyć że tacy faceci istnieją,
czynności typu sprzątanie olej - jak mu brudno niech sobie sprząta, nie jestes
jego sprzataczką! Staraj się chodzić z podniesioną głową, nie płacz, nie
błagaj. Dbaj o siebie. Trafiłaś na wyjątkowego..... (wrrrr)
W kwestiach prawnych - będzie dobrze, wiele dziewczyn tutaj doradzi ci co i
jak, nie martw sie na zapas.
A swoją drogą - czy jego rodzice wiedzą jak potraktował cię ich synuś?

Głowa do góry, całe forum jest z tobą

[stynka]

Raczej by stynka nie zabanowała, bo jej samej się ciśnie... oj ciśnie...

[dorka_mama_jakubka]

droga Lisko,
mam przed sobą zdjęcie mojego małego mężyczyzny prawie już dwuletniego. W sercu
błogi spokój i nadzieję że podaruje Mu kiedyś prawdziwego ojca.

Wiem co czujesz, to samo czułam ponad dwa lata temu........potrzeba czasu,
cierpliwości, wyciszenia, koncentracji na tym co w twoim życiu najważniejsze,
na egoizm.

Powie ktoś wystraszył się, być może przemyśli, zrozumie......być może, ale Ty
proszę Cię skup się teraz na sobie, wygaduj, wypisuj ile razy dziennie najdzie
Cię ochota, wyrzucaj to z siebie, nie gromadź. Otocz się życzliwymi ludźmi i
myśl o dzieciątku które wynagrodzi Ci wszystkie złe chwile.

przytulam Cię cieplutko,
jak masz ochote to pisz
[e-mail]
gg669552

dorka

[kruszynka301]

Liesel droga, ja również przeszłam przez podobną rozmowę, trzymana na kolanach
w objęciach. Tylko u mnie była mowa o kochance. Doskonale wiem, co czujesz, ja
czułam się dokładnie tak samo.
Dziewczyny już Tobie bardo dużo dobrego napisały, ja ze swojej strony
radziłabym Ci w miarę szybko wyprowadzić się od niego. To, że go widzisz
codziennie, widzisz jego obojętność, może wpędzić Cie w depresję (ja miałam
myśli samobójcze). Lepiej się poczułam, kiedy eks odszedł definitywnie, i nie
dręczył mnie swoim widokiem.
Życzę Ci dużo dobrego, pisz tak często, jak masz ochotę, wszystkie chętnie
pomożemy i wysłuchamy; ja na początku nie potrafiłam opowiedzieć bliskim o tym,
co sie stało, dusiłam w sobie wszystko. Może łatwiej jest porozmawiać z
nieznajomymi osobami.
Pozdrawiam Cię cieplutko
Gosia

[odalie]

Trzymaj się Liesel!

Obawiam się, że twoja mama ma rację - lepiej teraz. Ale rozumiem Ciebie, jak to
cholernie musi boleć, to jest tak, jakby się samemu umierało ale cały czas
miało oczy otwarte. Przeszłam przez coś tylko troszeczkę podobnego, bo nie
miałam maluszka z moim exem, no i objawy rozkładu widoczne były dość wyraźnie.
Ale jak czytam Twój post to z jednej strony jestem przybita, a drugiej
wściekła! Bożesz, skąd się tacy faceci biorą - sorriii bo wiem że jeszcze
czujesz do niego wiele, ale chyba spadają z ciemnej strony księżyca!

Nie daj się zgnoić dziewczyno, weź głęboki oddech i zawalcz o swoje. Nie jego
dziecko? No, no, jaki pewny siebie w dobie testów genetycznych. Podziwiam
Jakoś między wierszami doczytałam że masz wsparcie mamy, to dobrze na początek.
Poza tym masz już studia na finiszu, głupia nie jesteś, dasz sobie radę.

Jak czytam o jego metodzie na rozstanie to szlag mnie trafia. Jeśli Ty chcesz
donosić ciążę a on Ciebie namawia na przerwanie to czy ja się mylę, albo on
popełnia przestępstwo - może wylej mu na łeb kubeł zimnej wody. No i ja bym
radziła, weź się wyprowadź od chama. Aha, i uświadom jego rodziców - być może
to oni będa płacić alimenty jak znam takich słodkich chłoptysi. Niech mu nie
będzie za lekko - jeszcze żeby przed rodzicami mógł kłamać i strugać
niewiniątko (np. wmawiając że to Ty odeszłaś).

Sorriii różne tu bywały historie ale żeby tak okrutnie i z wyrachowaniem
postąpić - na kolana Ciebie brał... Przytkało mnie.

Pozdrawiam Ciebie bardzo cieplutko! Nie dasz się - po burzy przychodzi słońce.

[madzik78]

Witaj...Nie bede sie wypowiadac na temat twojego bylego bo chyba nie mozna
mowic o kims kto jest "nikim"..Wiem co czujesz,bo tez to przezylam i wlasciwie
wciaz przezywam...Spadlo to na mnie tak jak i na ciebie nagle i skonczyla sie
wielka idealna milosc tez nagle i niewiem do dzis dlaczego...Bo obydwoje
chcielismy dzidziusia i mowilismy o tym..ale co innego mowic a co innego
chciec..teraz to wiem..Jestem w 6 tym mcu a skonczylo sie ponad mc temu i
niepowiem ci ze jest mi dobrze..ale staram sie.tez napisalam na forum i
poznalam kilka naprawde sympatyczych osob,ktore mi pomogly i pomagaja
zrozumiec choc tego sie nie da zrozumiec.Pomysl ze jest wiele osob ktore
przeszly badz przechodza to co ty i staraj sie myslec tylko o malenstwie bo to
jest naprawde najwieksze szczescie jakie moglo cie spotkac..i zaden facet nie
da ci tego.Z czasem sie ulozy,bedzie ci latwiej.Jedno co moge doradzic to tak
jak kolezanka juz pisala postaraj sie go nie widywac,wyprowadzic,omijac..to
pomaga.I zacznij cieszyc sie maluchem..I nie zaruwaj sie nienawiscia do bylego
czy checia zemsty pomysl ze zlo,ktore ktos wysyla zawsze wraca i on tez kiedys
zobaczy jak to jest..Mocno Cie pozdrawiam i mala dzidzie w brzuszku....

Podziekowania, polozenie, plany...

[liesel]

Dziewczyny, jestescie przecudowne, cieple i czujecie. Dziekuje Wam za wparcie,
jakiego od Was doswiadczam. A skoro mam przyzwolenie, to sie troche wypisze ;/.
Wczoraj zakatrupilam laptopa, wiec go wyslalam do serwisu (przynajmniej bedzie
szybko i mam nadzieje skutecznie nareperowany), a sama posilkuje sie internetem
w bibliotece, stad tez nie pisze tak czesto i na priva odezwe sie za kilka dni,
jak bede miala sprzet z powrotem w domu.
Mama - juz sie dowiedziala. Dlugie "a nie mowilam" i placz. I przede wszystkim
pytania, jak sobie poradze. Tego jeszcze przeciez nikt nie wie!!! - chcialam
wyc, ale poradze sobie na pewno. Widocznie nawet u ludzi samice potrafia byc
zdeterminowane, jesli chodzi o potomstwo... Tyle ze Mama mieszka bardzo daleko i
ma totalny kierat, a wiec moge liczyc na drobna pomoc, ale nie wyreke.
"Tesciowie" jeszcze sie ode mnie nie dowiedzieli. Wczoraj zastanawialam sie
prawie do skretu kiszek - dzwonic, nie dzwonic - ale w koncu tego nie zrobilam,
poniewaz mimo wrodzonego optymizmu nie spodziewam sie od nich nic wiecej niz
zmudnej walki o alimenty, jesli H. okaze sie bardzo ubogi i przymierajacy
glodem. Zreszta to ludzie, ktorzy zrobili pogrzeb babki (matki matki) H. bez
jego udzialu, a o smierci powiedzieli "przyjezdzaj jutro, babka umarla, bedzie
uroczystosc pozegnalna (w domu starcow, gdzie kobieta mieszkala ostatnie lata),
a pogrzeb za pare tygodni. Krematoria sa przeciazone, a przeciez nie zaplacimy
za obsluge poza kolejka." Swojego rodzenstwa tez nie zaprosili, bo
skloceni...Jak sie tak w tej rodzinie ludzi zegna, to odechciewa mi sie
wiedziec, jak wita...
Wyprowadzka - problem. Mysle o tym od pierwszej minuty, ale zebralo sie kilka
"ale". Przede wszystkim w przyszlym tygodniu pisemna czesc moich egzaminow.
Fizycznie nie dam rady jeszcze lazic po mieszkaniach. Poza tym, wiem z
doswiadczenia, jak trudno jest znalezc cos od zaraz - a ja za pol roku nie bede
juz pewnie mieszkac w tym miescie (plany jeszcze sprzed "rewolucji").
Waletowanie na materacu u kogos tez nie rozwiazuje sprawy, jest jedynie jakims
rozwiazaniem doraznym, na noc czy tydzien. Rodziny tu zadnej nie mam. Marze o
wyprowadzeniu sie (on zapowiadzial, ze tylka nie ruszy i nikt go nie zmusi), ale
realniejsze wydaje mi sie, ze po pisemnych, przed praca domowa i ustnymi wyjade
do domu, potem wroce na pisanie pracy. I zobacze na biezaco, czasem ludzie
wyjezdzajac na pare tygodni szukaja "lokatora". Na razie mysle, zeby
koncentrowac sie na egzaminach, od ich wynikow zalezy, czy trafie tam gdzie
chcialabym, a to w dluzszej perspektywie wazniejsze dla Malenstwa niz obecny
adres. To tyle teorii, zobaczymy, ile wytrzymam. Najwazniejsze, zeby Malenstwo
bylo zdrowe i moglo "zlobkowac", a ja koncentrowac sie na pracy wiedzac o tym,
ze ktos zlobkuje i czeka - to sobie poradzimy. Najwiecej niepewnosci w
nadchodzacych miesiacach, tyle zmian.
Kwestie prawne - troche sie na tym znam, ale nie za duzo, bo na studiach
uciekalam od rodzinnego gdzie pieprz rosnie. Teraz poznam sie pewnie gruntownie
z tematem. Przemienie sie w eksperta . No ale jest dla kogo...

buziaki ogromne, dla Was i Waszych Pociech,
liska

[mikawi]

no, to mi się podoba, konkretne plany na konkretne działanie
poradzisz sobie na pewno, trzymam kciuki

... oraz kartka z codziennosci

[liesel]

Skoro Wam sie juz pochwalilam, jakam dobra z teorii i jak mam wszystko
poukladane, to teraz troche jeczacej praktyki.
Dobija mnie nawet, ze snieg pada (przeciez bylismy niedawno na nartach), ze w
radiu leci piosenka, ktora lubie (sluchalismy razem), a najbardziej dobija mnie
sam H. Dzis w nocy znowu nie spalam, zrywalam sie niejednokrotnie w odstepach 10
min. Dostalam jakiegos koszmarnego klucia w brzuchu i mialam klopoty z
oddychaniem. Nudnosci nie ustapily. o 6.30 postanowilam wstac, chociaz dzien
jest dzis czarny jak noc. Zjesc nie udalo mi sie nic. Zmuszam sie, ale odruchy
wymiotne sa porazajace. To wlasnie rodzi moje dodatkowe obawy . Pora
zasypiania zas przebiegala w atmosferze, hmmmm, sama nie wiem, czy sa jakies
okreslenia na to. Wczoraj spedzilam czesc popoludnia z kolezanka - sasiadka
(probujac gadac o pierdolach, ale wiedzialam, ze przynajmniej ktos jest, gdybym
zemdlala albo co), reszte w bibliotece. Napotkane znajome osoby pytaly, czy
jestem chora, bo wygladam jak wtedy, gdy bylam. Sprawdzilam szybko te strone i
puscilam taki bobrzy potok lez, ze szybko zwialam. Wrocilam do domu (z jaka
niechecia mowie tak na moje miejsce zamieszkania), przywital mnie ryk, jaka
jestem wstretna, brudna itd. Zanim znalazlam odpowiednio ostre narzedzie, H.
wybiegl. Wiec pozostane jeszcze przez jakis czas poza rejestrem karanych ;/. Z
przemeblowan : kubel na smieci stal pod prysznicem, powywalane z ramek wszystkie
zdjecia, na ktorych bylam ja itd. Przyszla przyjaciolka i zazadala czegos
cieplego do jedzenia (przy okazji wmusilam porcjami w siebie caly plaster
szynki), a punktualnie na wiadomosci zawital i H. W koncu jednak chyba
zrozumial, ze jestesmy za glosno, zeby oplacalo sie wlaczac telewizor, zrobil
sobie kanapki i poszedl do "swojego" pokoju, wydawszy z siebie jedynie odglos
"ta parszywa marchewka nie jest moja" po zajrzeniu na "swoja" polke w lodowce.Po
wyjsciu E. myslalam, ze usne, bo padalam na stojaco. Ale H. wlaczyl pranie, a
potem "reperowal" suszarke na bielizne, rzucajac nia o sciane. No i rozmawiajac
bardzo glosno przez tel, jaka ze mnie k... z matka jedza. Za to on czul sie przy
tej dziewczynie z kongresu tak fantastycznie, tak ona na niego dziala...W sumie,
mimo ze niby mam wreszcie duzo miejsca, przewracalam sie tylko w lozku walczac z
dolegliwosciami. Tym razem jednak juz nawet w polsnie wiedzialam, ze to nie sen
- koszmar i nie mam kolo siebie nikogo. Rano mieli przyjsc panowie od okien,
wiec wieczorne pranie suszylo sie na suszarce od oknem, ktorego mielismy nie
zastawiac. Walnelam mu w drzwi i kazalam zbierac graty. Przy okazji dowiedzialam
sie, ze zamontowal sobie wewnetrzna zasuwe... No rzeczywiscie, zebym nie
przyszla do niego... Rano musialam juz w koncu sie umyc, wiec i wymylam
nieszczesny prysznic, bo wejscie do bagna przekraczalo moja gotowosc do zycia
zgodnie z natura i hartowania sie ;/ Kubla juz nie bylo, nie dociekne, kiedy
znikl, nawet jesli bym sie starala . Nie radze sobie zbyt dobrze z tym, ze w
znajomym mi ciele kryje sie jakis zwierzeco niechetny wzrok, zaciete wargi,
bardzo ostry glos. Patrze na kubek - placz, bo normalnie rano jak wchodzilam do
kuchni, byla juz w nim kawa dla mnie. Recznik - znajomy zapach, ale wlasciwie
nalezacy do tego, w ktorym sie zakochalam, czy do bydlaka ostatnich dni?
Sniadanie zjadl rowniez u siebie, na talerzu, ktory wzial z kuchni i przechowuje
w "swoim" pokoju. I myje sztucce przed kazdym uzyciem...Jakbym mieszkala na
psychiatrii, taki wspollokator.
Tylu rzeczy sie boje, tyle mnie rani.Nie wiem kiedy obgryzlam pazury. Patrzac na
siebie w lustrze widzialam cos jak postac z komiksu manga - wielkie oczy i blada
cera. Nalozylam dzis pol podkladu, zeby juz nikt nie pytal o choroby, ale bardzo
boje sie, ze to w koncu odbije sie na zdrowiu - nie tylko moim. Myslalam o tym
zerwaniu przez mail, o ktorym pisala jedna z Was, gorsze jest miec potwora
ciagle przy sobie. Ale to jak rozwazanie, czy gorzej jak tchorz czy jak sie
pastwi , wiec moze pozostawmy je bez komentarza. Za co to wszystko?

buzki serdeczne,
liska

[dorka_mama_jakubka]

Liesel,
rada praktyczna - jak nie mogłam spać w nocy to czytałam książki, świetnie
zajmują umysł no i niezłym usypiaczem sąCzasami piłam ciepłe mleko z miodem,
ale ksiązki zdecydowanie bardziej mi pomagały.
Ja wiem ze to trudne ale dbaj o siebie bo teraz musisz być zdrowa i silna. To
początek ciązy tak?
No i podpisuje się pod tym że musisz albo go "wykopać" z mieszkania albo
znaleźć jakieś lokum bo się wykończysz.

Bosz co za zapatrzony w siebie egoista ten facecik, nie potrafi się zachować.
Przedstawił swój punkt widzenia a teraz "radź sobie sama" i jeszcze te jego
pretensje.

Jeżeli chodzi o telefon do jego rodziców to na wiele nie licz. ja usłyszałam "
my nie mamy żadnego wpływu na niego, ma już swoje 30-ści lat i takie tam..."ale
u mnie to jescze była kwestia ślubu i takich tam rzeczy.
Ale zadzwonić możesz, choćby dlatego żeby usłyszeli twoją wersję bo synalek to
różnie może przedstawić, a rodzice wiadomo klapki na oczach mogą mieć.

dobrze że masz te egzaminy...ucz się, ucz, zdawaj te egzaminy i proszę dbać o
siebie, będziemy sprawdzać no!!!

cmoki,
dorka

[nilka13]

Liesel, popieram twoją mamę: lepiej TERAZ. Inaczej skończyłabyś tak jak ja i
wiele innych z nas. Trzymaj się.

[audita]

Liesel, skarbie:
1) trzymaj się!!!! sama nie wiem, jak ci to przekazać, ale - twoim zadaniem nr
1 jest nie rozsypać się. Znam ten stan, o którym piszesz i zimno mi się robi,
kiedy o nim myślę; jedyna pociecha - to w końcu mija. Te ukłucia w samo serce
robią się coraz rzadsze... Każda godzina, każdy dzień to kolejny krok ku
lepszemu.
2) nie daj powodować sobą fałszywemu poczuciu honoru. Ja wiem, że miło jest
myśleć, że jest się taką super-szlachetną, co sama usuwa się z drogi, skoro
czuje, że zawadza... Ale wiesz, on chyba tego nie doceni. Jeśli dobrze
zrozumiałam, to mieszkanie wynajmujecie wspólnie, czy tak? W takim razie
dlaczego to TY masz się wyprowadzać? To nie ty zerwałaś, to nie ty odchodzisz!
Niech chłopię pobiega po agencjach i czegoś sobie poszuka... a jeśli tak jest
przywiązany do tego miejsca (a ty moźe lepiej czułabyś się w nowym, nie
wiążącym się z żadnymi wspomnieniami) - to niech ON ci znajdzie odpowiadające
ci lokum! Bądź twarda, nie ustępuj (a jak będziesz mięknąć, pomyśl, czy tobie
przyszłoby do głowy dzielić lodówkę na dwie części???).
W kwestii finansów - to samo: ty jesteś samowystarczalna i dasz sobie sama
radę; ale jest jeszcze dziecko!!! I ono już teraz potrzebuje witaminek, twojego
dobrego odżywiania (ja bym bez żadnych skrupułów wyżerała exowi z jego półki w
lodówce, informując go złodko, że ty możesz żywić się musztardą, ale jego
dziecko ma większe wymagania - słowem, nie dla siebie walczysz, ale dla
małego człowieczka, który nie powinien cierpieć dodatkowo za
nieodpowiedzialność jednego głupiego (pseudo)dorosłego.
Rozumiem, że dziecko było wspólną decyzją (albo wspólną wpadką), dlaczego tylko
ty masz ponosić tego konsekwencje???
Ktoś już tu wspomniał, że w razie wątpliwości są testy genetyczne (na koszt
TATUSIA!!!!).
Dasz sobie radę, na pewno. Tutaj też znajdziesz wsparcie.

C.d.n., bo teraz muszę przerwać pisanie.
Jeszcze raz, trzymaj się. Moc jest z tobą

Snieg i takie tam

[liesel]

Slonca, jestescie tak wspaniale, ze az mnie zatyka. Nie spodziewalam sie ani
takiego odzewu ani tyle ciepla. Bez Was swiat nie bylby taki sam!
Snieg - bo uslyszalam przed chwila, ze skrzypi. Nihil novis (jaka slaba jestem z
laciny) pod sloncem. Zima ma swoje prawa i w tym roku. Ucieszyl mnie widok
dziecka bawiacego sie na tym sniegu, doipero potem dostrzeglam, ze z...
tatusiem. Ale i tak najgorsze sa pary, to trzymanie sie za rece, patrzenie w
oczy, opowiadanie sobie czegos. Idzie chlopak sasiadki i pokazuje mi , jaki
prezent jej zrobil, a ja kota dostaje. Przeciez wierzyc sie nie chce, ze u nas
w poniedzialek tez jeszcze bylo tak samo! A w czwartek nie umiem juz mowic "my"...
Mieszkanie - hmmmm, wydaje mi sie, ze on dziala wg wzoru, wywalilem ja ze
swojego zycia i mam problem z glowy, a nie ze ja bede sie klopotal usunieciem
sie z jej zycia... I nie robi nic, przeciez to moj problem, on go juz od swojej
strony zalatwil. Bede pisala na biezaco, co mi sie w tej kwestii udalo. Dzis
udalo mi sie po poludniu usnac(!) na jakas godzine takim normalnym,
regenerujacym snem. Ciekawe, ze w dzien latwiej niz w nocy. Czytanie, tak, tez
to robie. I pomaga pisanie. Do Was - jak widzicie, do siebie samej (od dawien
dawna prowadze pamietnik), moze niedlugo do Istotki.
O dzieciach rozmawialismy - on, ze tak kolo trzydziestki (piatki, czasem) bedzie
na tyle ustawiony, by miec dziecko, ja ze wczesniej, ale najpierw musze skonczyc
studia, on: skoncz, to pogadamy. Ale jednak istnieje cos takiego jak interakcje
z pewnymi lekarstwami (o ktorych on wiedzial, bo sie nawet dodatkowo dopytywal u
swojego ojca-farmaceuty) i ups. Testow genetycznych sie nie boje, bo nie wierze,
ze jestem wiatropylna . Bardziej boje sie tych stresow, tego, ze wysiade, ze
znowu nie usne, ze...I czuje sie mimo wszystko samotna .Ale za to ani troche
"super-szlachetna", jakos nie wydaje mi sie, zeby on mogl cokolwiek zrozumiec
badz nie...
trzymajcie sie,
liska

[miss_tle_toe]

liesel...
sama przez to przeszlam - to jest do przejscia!
Choc i ja myslalam, że nie. Musisz zaczac myslec o sobie naczej - nie jestes
sama masz MALENSTWO. i ono nigdy juz cie nie opusci. Wszystko co robisz, robisz
dla Malenstwa. To daje ogromna sile. Ja wlasnie przenioslam gore, mimo, że
niewielu zyczliwych mialam sprzymierzencow...
On mnie niszczyl i niszczy, ale ja jestem odporna. To tak jakby uryna chciala
zniszczyc zloto. Nic z tego.
Moje malenstwo ma mame, choc tata go nie chce znac, to wiem, ze kiedys
dojrzeje, pozna Dusie i ja pokocha. I wtedy to bedzie mój tryumf - on stanie
sie jej przyjacielem.
A jesli nie - to bedzie jego przegrana.

[male_gonzo]

Liska!
Zaskoczyłaś mnie swoją energią.
Gdy czytam Twoje kolejne posty jestem pewna, że sobie poradzisz.
I pamiętaj, że ciągle z Tobą jesteśmy.
Pozdrawiam.

[mir-nap]

Liska, sama widzisz,jaka jesteś silna. Brawo i oby tak dalej! Będzie coraz
lepiej, wiem co mówię.Ale nie wyobrażam sobie, jak bardzo trudne musi być
mieszkanie z nim. Ja nie mam tego problemu. (Chyba ten tchórzliwy numer z
mejlem,który zastosował mój ukochany, nie był taki zły, jak mi się wydaje.
Przynajmniej mam faceta z głowy.) Jeśli chodzi o jedzenie:ja, kiedy nie mogłam
jeść, zaczęłam od bananów:jeden, następnego dnia dwa bananki. No i jakoś
poszło.pozdrawiam
Mirelka

Co jadlyscie w najgorszym stresie?

[liesel]

Witajcie,
plan na dzis: cos normalnego zjesc. POniewaz oprocz wiadomego stresu mam jeszcze
te egzaminy, mysle ze musze cos jesc, bo oslabiajac siebie nie pomoge specjalnie
Malenstwu. Bilans 3 dni: herbata, kubek kawy, woda mineralna, ok. 50 ml
maslanki, plaster szynki, szklaneczka Martini Bianco (to akurat jako jedyne nie
wywolalo zadnej niedobrej reakcji, ale nie wierze ze takie male juz lubi sobie
wypic, wiec wczoraj wieczorem juz sie powstrzymalam), po nim odrobina pizzy (bo
chyba wszystkiego nie zwrocilam), dzis lyzka (od zupy) twarozku. Wiekszosc
jedzenia mi smierdzi, a jak juz sie zmuszam, to kamien w gardle, wszystko rosnie
i bach. Jesli mialyscie podobna reakcje, to moze tez znacie juz jakies tricki,
zeby sie oszukac i zjesc cos? Jedna osoba polecala mi takie niby shake'i dla
odchudzajacych sie, ze niby latwe do przelkniecia, a nafaszerowane witaminami i
mikroelementami. Tylko ja sie zastanawiam, czym jeszcze, skoro maja "rosnac" w
zoladku i dawac uczucie sytosci. Probowalam z: owocami, musem jablkowym,
warzywami (gotowane brokuly, marchewka, proba zblizenia sie do baru salatkowego,
ktory do niedawna wydawal mi sie genialny), kanapkami, zupa, jogurtem i mlekiem,
kasza manna, ciastem...zero efektu (tzn. natychmiastowy efekt przeciwny do
zamierzonego, czasem starczal sam widok).
A u mnie bez zmian (zreszta bez przesady, ze codziennie cos sie zmieni...). H.
probuje wprowadzic atmosfere zimnej wojny. Mowi tylko "czesc" (komentarz: mam
kulture, aby sie przywitac, nawet jak nie moge na nia patrzec). Chociaz wczoraj
przy sasiadce chyba... domagal sie upieczenia ciasta (nie chce mi sie nadazac,
czego on sie domaga ode mnie, bo i tak nie dostanie). I ciagle gwizdze, na
korytarzu, klatce schodowej, w kuchni, lazience. Jego rodzice pewnie juz wiedza,
bo do nich dzwonil (numer byl zapisany w telefonie jako ostatnio wybrany, czas
polaczenia dosc dlugi). Ja sie budze i placze. Dzis sprawdzajac godzine w
budziku wcisnelam przez pomylke radio, to mnie sklonilo do wstania (przynajmniej
sie czyms zajme), skoro spac sie nie chce, tylko potem zobaczylam, ze ja taka
rzeska o... 2.55 ;/// a teraz sie slaniam.
Milego dnia,
liska

[dorka_mama_jakubka]

jejku chyba nie pamiętam co jadłam

Ale to co opisujesz to przypadłości ciążowe raczej spotęgowane stresem.

Ja w sumie to pamietam ze omijałam perfumerie szerokim łukiem w początkowej
ciąży a wcześniej mogłam siedzieć godzinami wdychając przeróżne opary
różnorakich pachnideł.

A może przejdź się do lekarze, może cuś doradzi.

Koniecznie trzeba łykać witaminki np. Materna, Falvit tylko nie jestem pewna
czy od początku jest wskazana. Wiem ze łykałam też coś foliowegochyba kwas
bosz jak to się szybko zapomina.

Moja droga a może spróbujesz dzieckowego jedzeniaWiesz jakie przyszne są
musy owocowe, dobre są Hippa różne mieszanki, kaszki... może to wciśniesz?
Najlepiej to chyba jakieś lekkostrawne, płynne rzeczy- zupy jaknajbardziej
byłyby wskazane. A soczki typu Kubuś?Ja na nie teraz patrzeć nie mogetyle
się ich opiłam w ciąży.

może jeszcze coś sobie przypomne to napisze,
dorka

[pysia-2]

Jesteś silna, liesel, wygrzebierz sie z tego szybciej, niz ktokolwiek mysli.
Jedzenie przyjdzie samo, zobaczysz. Tylko ze w twoim stanie... No, musisz sie
zmuszac, nie ma wyjscia.
Ja mam tylko jedno pytanie - czy wy musicie mieszkac razem? Bo dla mnie to
jakas nienormalna sytuacja. Mieszkanie jest, jak dobrze zrozumialam - wynajete.
To po co sie w nim kisic we dwoje? I patrzec na siebie? I znosic te
goowniarskie obelgi?
Jezu, jakbym takiego dupka zlapala w swoje rece... Trzymaj sie!

[ann_mart]

Ja i bez stresu przez pierwsze 3 miesiące wszystko wypluwałam i schudłam 5
kilo. cały czas byłam głodna a ja zjadłam - wiadomo... Potem zaczęłam jeść w
nocy i to co w nocy zjadłam to zostawało. Dziecko urodziło się zdrowe jak byk
(10 pkt.) więc mu nie zaszkodziło.
Aha i mój lekarz miał "taką prywtną teorię" )) - że im silniejsze tego typu
przypadłości tym "mocniejsza" czyt. zdrowsza ciąża.
BTW - jesteś pena, że ten ex to jest zdrowy na umyśle? Bo sadyzmem pachnie...
Pozdrawiam, trzymajcie się ciepło
Anka

Mieszkanie

[liesel]

Wiecie, sadysta czy psychol czy co tam jeszcze by mu lekarze znalezli (jak na
ironie, ojciec jego poprzedniej dziewczyny jest psychiatra i podobno panowie sie
nienawidzili), ale doluje mnie tak strasznie, jak wchodze do tego mieszkania czy
chocby o nim mysle, ze zastanawialam sie dzis, co robic. Poogladalam troche
oferty i wychodzi, ze:
- do polowy lutego musze wytrzymac, zreszta egzaminy!
- jesli wymowie mieszkanie (oboje mamy umowe), czynsz beda mi sciagac jeszcze za
3 mies. (chyba ze ktos chcialby zamieszkac na moim miejscu, no wlasnie moze
reflektujecie na mileeeeeeeeeego wspollokatora , a na placenie dwoch nie moge
sobie teraz za nic pozwolic. Po prostu sie nie wyrobie. Najwczesniej moge sie
wiec wyprowadzic w kwietniu.
- zaraz po pisemnych chce po prostu pojechac do rodziny, wiec do kwietnia i tak
go w sumie nie musze widywac.
- Miedzy kwietniem a lipcem bede musiala gdzies mieszkac, hmmm, to raczej jasne.
Mieszkania na dwa-trzy mies raczej sie nie da znalezc, zwlaszcza na odleglosc (a
wole jednak wyjechac i miec spokoj i zajmowac sie swoimi sprawami, niz zawalic
wszystko przez szukanie mieszkania), poniewaz z reguly minimalny okres wynajecia
to 6 mies. Chyba jednak bede szukala rozwiazan doraznych, jak nie wytrzymam
absolutnie.
- od polowy lipca on znika, bo co roku w wakacje jezdzi kopac.
- ja stad znikam na koncowke, bo nie mam tu zadnej rodziny, a wole zeby mi ktos
pomagal niz robic z siebie kamikadze (wymowienie zloze odpowiednio wczesniej,
on dostanie wtedy list z pytaniem, czy przejmuje czynsz, czy sie wyprowadza).
- zobaczymy kiedy beda wyniki, gdzie dostane miejsce po egzaminie i zobaczymy,
kiedy bede mogla zaczac, hihih, jakie te kobiety dyspozycyjne.
- od pazdziernika do stycznia on ma byc w Afryce...
Chyba nigdy nie mialam tylu zmian i roku pod takim znakiem "pozyjemy,
zobaczymy"... Szalona lokomotywa ;/ Pocieszcie mnie, ze pogubilyscie sie w tej
wyliczance, tak jak ja...
pozdrowienia serdeczne,
liska

[male_gonzo]

Droga Lisko!
Rzeczywiście trochę to skomplikowane i nie poukładane.
Ale pamiętaj. Jeszcze nie było tak,żeby jakoś nie było.
Wiadomo, na ułożenie życia od początku trzeba trochę czasu. Nie da się tak
odrazu. Odciąć się od przeszłości i zapomnieć.
Ja też układam sobie życie od początku.
Zostałam sama z pięciomiesięcznym synkiem, mieszkam u rodziców, a od lutego
wracam na studia. Alestaram się być dobrej myśli. Wystarczy, że spojrzęna synka
i odrazu odnajduję sens życia.
Pozdrawiam Cię gorąco i myślami jestem z Tobą.

[odalie]

> - od polowy lipca on znika, bo co roku w wakacje jezdzi kopac.

Archeolog???

(Tak sobie komentuję, oczywiście nie pisz. Znam trochę to towarzystwo, jeszcze
bym nie wytrzymała i zleciła coś komuś, ot tak żeby kolega koledze - oj,
targają mnie mocne uczucia.)

Odalie

[liesel]

ale Ty nie jestes przypadkiem z Krakowa, prawda?
liska

[odalie]

Nie, nie jestem. Chociaż mam w Krakowie sporo znajomych. A archeologów to
raczej z Torunia znam.

Przepraszam, jeśli się rozpędziłam, ale zachowanie tego typka zbytnio mi
przypomina mojego exsia.

Nie mam juz sily...

[liesel]

Wczoraj nie bylo zle. Wydawalo mi sie, ze w transie mozna sie nawet uczyc.
Zjadlam banana (dzieki za podpowiedz, ja tez wlasnie intuicyjnie poczulam, ze
taki milutki, odzywczy bananek...), a po poludniu nawet cos obiadopodobnego i
prawie cala szklanke maslanki. Siedzialam taka z siebie dumna przed telewizorem,
wtedy wszedl on, zamknal sie w twierdzy, cos pogruchotalo i zaraz wypadla za
drzwi torba podrozna, skrzynka z ksiazkami i laptopem, do sluchawki "tak,
jeszcze jestem w xyz, ale juz wyjezdzam, no narazie", ryk ogolny (do mnie czy do
kwiatkow, obojetne) "milego weekendu" i polecial. Ja nawet sobie spekulowalam w
myslach, ze jak on by np. wyjechal, byloby mi latwiej, ale jak doszlo co do
czego, poczulam, ze naprawde umieram. Czy ja sie jeszcze jakos ludzilam, nie
dowierzalam, gralam? Nie wiem, wszystk osie rozsypalo. Przeciez mielismy wlasnie
jechac razem, pochwalic sie, ze... Po obiedzie pozostal jedynie zapach sprayu do
odswiezania powietrza w lazience, a ja dostalam tak dzikich spazmow, ze rzucalo
mna od sciany do sciany i myslalam (tzn nic nie myslalam, ale teraz tak mi sie
wydaje), ze zaraz wlasne flaki wyplacze. (( Uslyszeli mnie sasiedzi wracajacy
do domu, zapukali, zrobili jakas herbatke uspokajajaca, polozyli do lozka, cos
mowili o podbrodku wysoko i ze musze byc silna... wieczorem przyszla moja
przyjaciolka, zebym nie byla sama. Mam naprawde niemalo wspanialych osob kolo
siebie, choc ciarki mnie przechodza, ile towarzystwa stracilam przez niego (ale
to dluzsza historia). I jednoczesnie to poczucie, ze jednak nikt nie rozumie
(oprocz Was), co przezywam. Czy to musi sie rozgrywac na nowo? Za drugim razem
jeszcze boli bardziej, bo juz wiem, ze to prawda i ze nie ma nadziei ((
Mieszkanie sklada sie z duzej kuchni (takiej kuchnio - jadalni), mniejszego
pokoju (sypialni) i najmniejszego (jego miejsce do pracy, kiedy siedzial w domu
nad planami czy tlumaczeniami), czyli teraz "jego". Bilam sie z myslami przez
cala noc, w koncu nie wytrzymalam rano i weszlam. Chcialam wiedziec, co zrobil z
moimi zdjeciami, listami, drobiazgami dostanymi ode mnie. W biurku
(sekretarzyku) trzymal w jednej przegrodce stare listy od bylej dziewczyny
(zdjecia wywalil), ponoc, zeby "moc jej pokazac jaka jest glupia, gdyby kiedys
cokolwiek jeszcze od niego chciala". Nie podobalo mi sie to, ale nie robilam
dramatu, prawde powiedziawszy nie pamietalam na codzien. Teraz pokoj byl
uprzatniety ze wszystkich sladow mojej obecnosci, znalazlam je bez trudu... w
przegrodce obok. Lacznie sa trzy takie przegrodki, wiec pewnie bedzie tez na
dziecko (narazie jest pusta, sory za wisielczy humor)... Nie wiem, czy gdybym
tego nie zobaczyla, byloby mi latwiej, czy tak jest latwiej, jest tak, ze
myslalam, ze nigdy az tak nie bedzie. Ze spania oczywiscie zero, dzis czulam
tyko, ze musze dozyc 10, bo otwieraja biblioteke i bede mogla sie wypisac.
Co do nowych przemeblowan, to musialy one dotknac mojej komorki. Mam w niej duzo
pamieci i przechowuje co milsze smsy. Bylo tez kilka z serii "kocham, mysle,
tesknie"... ale wyparowaly. Myslec mi sie o tym nie chce.
Moj byly (rozstalismy sie zreszta, bo sie pojawil H. i mnie zaczarowal)
dowiedzial sie, ze po egzaminie chcialam sie dostac tam, gdzie on ma znajomych i
zbieram informacje, wiec napisal maila, zebym powiedziala, o co dokladnie
chodzi, to on sie dowie. Bez komentarza. Pojecie "ironia losu" zostalo dawno
przekroczone.
Przepraszam, ale musze sobie powyc.
liska

[omama]

Lisel, napisałam już raz, ale zniknęło gdzieś w wirtualu:
WYPROWADŹ SIĘ ALBO ZMUŚ JEGO DO WYPROWADZKI
Wspólne mieszkanie to dla ciebie niepotrzebny dodatkowy ból i stres,
rozdrapywanie, posypywanie solą etc. Naprawdę tego nie potrzebujesz. A w ogóle
to w jaki mieście się męczysz? Może komuś z listy trafi się jakaś info o lokalu?
Morgana

[audita]

Hej, to jeszcze ja, i obiecany c.d.
Z jedzeniem na początku ciąży to już tak jest, że niechętnie wchodzi, a chętnie
wychodzi - ja przez jakieś dwa miesiące żywiłam się głównie kwaśnymi
jabłkami, kisielkiem i prażonymi migdałami (sama sobie kupowałam i prażyłąm w
soli, pochłaniając tonami; potem gdzieś wyczytałam, że istotnie z jakichś
powodów są znakomite na zgagę, nudności itp). A Maternę i kwas foliowy (np.
Folik) dobrze łykać od początku.
Mądrą masz intuicję, więc jej słuchaj Na pewno dobrze, że szukasz kontaktu z
ludźmi, staraj się jak najmniej być sama, przynajmniej przez ten najcięższy
okres. Zapraszaj koleżanki, babska solidarność działa cuda
Ja tam bym osobiście (tj. telefonicznie) powiadomiła dziadków dziecka (mam
oczywiście na myśli rodziców ojca dziecka). Spokojnie (na ile cię stać), bez
pretensji (chociaż rozumiem, że miałabyś ochotę im wygarnąć, jak tego ...
biiiip... wychowali). Ale tu akurat można spokojnie być tą super-szlachetną,
skrzywdzoną i dzielną. I niech się też dowiedzą, że ich synek podsuwał ci
propozycję rozwiązania sprawy niezgodną z prawem obowiązującym w RP. I o
testach genet. też im możesz wspomnieć. A w ogóle najlepiej napisz sobie
scenariusz rozmowy na kartce, i parę razy przećwicz swoje kwestie do lustra,
żeby się nie rozpłakać po pierwszym "dzień dobry".
Ważna uwaga: ty i H. możecie przestać być parą, ale on nigdy nie przestanie być
ojcem dziecka, ani dziadkowie-dziadkami. Niech i oni będą tego śwaidomi. To nie
tylko Twoje życie się zmieniło.
Pozdrawiam bb. ciepło ciebie i maluszka. Pewnie niedługo zobaczysz ją/jego na
USG - opraw sobie zdjęcie i postaw na widoku, to niewyobrażalnie dobrze robi na
nastrój
DAsz sobie radę, na pewno ))) to widać już po twoich postach

Kraków?:)

[dorka_mama_jakubka]

Liesel,
była mowa o Krakowie. Mieszkasz w K-wie?

Bo wiesz my tu mamy kameralny klubik "S", mało nas tu jest, albo się mamy nie
ujawniają ale fajne z nas babeczki.
Jakbyś chciała się spotkać w realu to służę uchem, ramieniem i czym tam jeszcze
chcesz.

dorka

[kruszynka301]

Mamy się nie ujawniają, bo myślą, że przeważa Warszawa i Polska północna.
Mieszkam obok Krakowa, ale bardzo chętnie spotkałabym się z innymi "S".
Gosia

[dorka_mama_jakubka]

faktycznie Warszawka górą

Kruszynko jak nabardziej fajnie byłoby sie spotkać w większym gronie tylko
teraz zostaje nam ustalenie terminu i miejsca, a z tym z doświadczenia
najdłużej schodzi

A z tym klubem to oczywiście troche przesadziłam, jesteśmy dwie w porywach
trzy, jeszcze ostatnio pewna sympatyczna koleżanka zdradziła nas i wyemigrowała
właśnie do W-wy

jakby coś to moje namiary
[e-mail]
gg 669552

dorka

Nie...

[liesel]

tylko Odalie pytala o archeologow, wiec zapytalam - troche zartem - o Krakow, bo
archeolog, ktory nie powinien tykac zadnych obiektow wspolczesnych (a zwlaszcza
wspolczesnych obiektow ludzkich), kopal pare razy z ludzmi z Krakowa. Chcialam
wiec wykluczyc, czy sie aby na pewno nie znamy, badz przez znajomych krolika...
Ale jesli bede akurat w Krakowie, to bardzo chetnie dolacze do jakiegos
spotkania. A tak swoja droga, to Krakow mnie bardzo ostrzegal, tylko sie nie
posluchalam glupia... Mowiac po ludzku raz wlasnie bylismy w Krakowie, i po
tekscie, ze "takie kosciolki jak Mariacki, to sa w Nemczech w kazdej wsi, nie
wiem, czym Polacy tak sie chwala" - chcialam zabrac plecak z samochodu i
skonczyc znajomosc z palantem. On mnie jednak niestety przekonal, ze jest takim
slodkim misiem... ;///
Lis

a można się przyłączyć?

[coppola1]

do klubu S?
Samodzielna Krakowianka z 22-miesięczną Córeczką

[dorka_mama_jakubka]

Cop
to my mamy szkraby w tym samym wieku, kwietniowy baranek???

Jasne że można, tylko musimy ustalic jeszcze termin spotkania, ale to może w
oddzielnym wątku bo w tym momencie zaśmiecamy wątek Lisel

dorka
GG 669552

[liesel]

Ze tez mozna konstruktywnie zasmiecac )) Bardzo sie ciesze , ze sie
niejako "u mnie" spotkalyscie! Ostatnio usiluje wynajdywac wszystkie mozliwe
plusy calej tej sytuacji, jesli zrobicie sobie klubik w Krakowie, dostawiam
plusik do listy!
pozdrawiam
lis

Liesel no to ode mnie plusik w Twoją strone:-)

[dorka_mama_jakubka]

no to coby było ich więcej to za poczucie humoru daje Ci plusik i wynajdywanie
plusików też plus

a tak apropo to ja też jestem na etapie zbierania plusów. Dokonuje ostatnio
samooceny pod kątem wizualnym i wnętrznościowym ))i marnie z tymi plusami,
no ale wybieram się do fryzjera to może się coś poprawi w tym pierwszym
chociaż.

dorka

:)))

[liesel]

Dzieki, buzka mi krasnieje ))
a co do wygladu, wydaje mi sie on bardzo wazny, wlasnie w naszej sytuacji. Ja
sie lapie na tym, jak bardzo sie pilnuje, by atrakcyjnie wygladac, miec
wszystko ns tip top, bo to dodaje pewnosci siebie. Po prostu my nie mozemy
sobie pozwolic, by jakies odrosty czy niedobrane skarpetki, choc na sekunde
przypominaly nam o niedoskonalosciach, bo to burzy nadwatlona pewnosc siebie!
Musimy wiedziec, ze jestesmy swietne, ze nie ma sie do czego przyczepic. Ze
jestesmy po prostu atrakcyjne, ze facet sam sobie winien, ze drugiej takiej nie
znajdzie, a na ulicy niejeden sie oglada - i to my mozemy wybierac i
przebierac, a nie jestesmy jakimis odrzutami.Pochwal sie, co Ci fryzjer
wyczarowal.

[coppola1]

ja pracuję, więc siłą rzeczy czasem muszę się wybrać dpo fryzjera

[coppola1]

Marcowa Rybka z Ruczaju, a Ty?

[dorka_mama_jakubka]

no niestety nie Ruczaj ale ta sama część Krakowa

może wybierzemy się na spacerek jakiś rybkowo-barankowy?
mój adres mailowy:
[e-mail]
gg669552

dorka

[coppola1]

chętnie ))))) Gdzie proponujesz?
mój mail [e-mail]

[dorka_mama_jakubka]

napisałam do Ciebie

Toczy sie nastepujaco...

[liesel]

Mam nadzieje, ze jeszcze nie dostajecie apopleksji na kolejne odcinki , no ale
w koncu gdzies wypisac sie trzeba .
Dzis wrocil synus od mamusi, z walowka jak sie patrzy i wygolony na rekruta (to
pewnie akurat nie dzielo mamusi). Rozumu mu jednak nie przybylo.A ja musze
przyznac, ze po pierwszych spazmach, to w sumie calkiem dobrze mi bylo nie
musiec na niego patrzec, siedziec sobie spokojnie przy duzym stole, nie myslac,
jaki to za chwile piekny grymas zobacze, a najwieksze sukcesy to usniecie (tylko
pare razy sie budzilam, radzilam sobie nawet nad ranem, mylse ze to nie tylko
sprawa herbatki i tabletek, jakie dostalam) i zjedzenie. Najpierw banan, potem
dwa (dokladnie, jak jedna z Was pisala), potem proste posilki (podstawa sukcesu:
nie mieszac duzo skladnikow i zadnych ostrych przypraw), a dzis zlapalo mnie
niespodziewanie na sledzia i jak widac- zyje. Ogladalam pare mieszkan, jedno mi
sie podoba, tyle ze wlasciecielka do 15. szuka sobie chetnych, a potem ma
wybrac. W wolnych chwilach bede dalej szukac, sama swiadomosc , ze moge sie
wyprowadzic jest mila.
Najgorsza perfumeria (to tak w kwestii nadwrazliwosci na zapachy) okazuje sie
byc sam "bohater", poniewaz nie moge zzniesc zapachu jego skory ani przedmiotow
osobistego uzytku. Jak to sie szybko zmienia...
W niedziele spotkalam sie ze znajomymi ze swojego klubu studenckiego (ale ja to
ostatnio zaniedbalam brr...), okazali sie byc super pomocni - oprocz milych slow
oferta pomocy w szukaniu mieszkania, oferty przenocowania, gdyby co.
Porazka jedna. Dzis spotkalam sie z bylym, tym co to mial mi poopowiadac rozne
rzeczy. Przy okazji zgadalismy sie, ze on ma jakies potrzebne mi oprogramowanie
i pojechalismy po nie do niego. A ja nie moge sie nadziwic, gdzie ja mialam
oczy, za kim polecialam...szkoda gadac.
trzymajcie sie,
Lis

Liesel jak forma???:-)

[dorka_mama_jakubka]

Liesel w porządku wszystko?Jak tam dieta bananowa i nauka?

dorka

[liesel]

Chyba nie najgorzej. Bananki sluza, dzis jeden juz tez poszedl, i to bez
ZADNYCH sensacji! Dzis akurat mam "wolne", a jutro egzamin, ktorego sie
najbardziej boje. Dla odprezenia postaram sie sukcesywnie w ciagu dnia zrobic
podstawowe watki w temacie prawnym obiecanym Emmie i Mirelce.
A jesli chodzi o wiesci z frontu... No coz, front w sensie doslownym, bo moj
niedawny najwspanialszy (ludzie, minely przeciez az/dopiero dwa tygodnie, z
trudem w to wierze, ile moze sie w zyciu wydarzyc przez 16 dni...) toczy ze mna
wojne, ktora ma mi pokazac jaki to on na mnie obrazony. Humory pospolite, takie
jak robienie chlewu w lazience i kuchni mamy chyba juz za soba - co bylo
porozwalane i na podlodze, wywalilam do kubla (zarowno jedzenie jak i walajace
sie skarpetki), bisow nie bylo, z wychodzeniem z kuchni na moj widok sie juz
oswoilam (wczoraj robil sobie obiad w piekarniku, ja weszlam, on wyszedl, no
coz ja poczekalam, obiadek sie spalil, jak go to bawi, to prosze). Na niemile
teksty sie odcinam, a ze podobno jestem cieta, on juz wybiera milczenie. A to
naprawde jest zlotem... gdy porownam, jaki rynsztok lubil sobie puscic z buzi.
Wiec on sie tak miota w poszukiwaniu nowych srodkow i tak sobie trwa ta chora
zabawa w kotka i myszke.
Za to - nowosc - przynajmniej wiem juz, skad ten caly pomysl z zostawieniem
mnie i Malenstwa... On sie "szalenczo zakochal". Ona jest ladnych pare lat
starsza, ma doktorat z dziedziny, w ktorej on chce sie specjalizowac i prowadzi
dzial w instytucji, od ktorej on chce stypendium doktoranckie... Spotkali sie
na tym kongresie, kilka dni zanim nas porzucil. Teraz on wieczorami wisi na
telefonie i omawia plany weekendowe, ze musi jechac do niej do B., ze teskni,
zakochal sie, slodka jest... i takie tam, nie psujmy sobie apetytu. Koszmarnie
jest wiedziec, ze zostalo sie zdradzona, ale sily dodaje mi , ze wiedzac o tym,
unikne hustawki, ze moze trzeba mu dac szanse, moze tylko sie przestraszyl,
moze to minie etc. Coz, przyznaje sie, ze skserowalam mu podliczenie, ile
pracuje na czarno (a to znaczy, ze pracodawcom zapewne odechce sie swiadczyc
przeciwko mnie, jesli ich poprosi), listy i karteczki (moje do niego), paszport
z pieczatkami (wspolne urlopy beda poswiadczone nie tylko zdjeciami, i to nawet
jesli paszport sie zgubi) - i mysle sobie, ze tak jak milego psiaka mozna
wytresowac na krwiozerce, tak i z kochajacego czlowieka mozna sobie zrobic
pierwszorzednego wroga...Przykre, ale widocznie prawdziwe.
I dowiedzialam sie jeszcze, jak wygladal NAPRAWDE poczatek naszej blizszej
znajomosci, tzn. jak dalam sie zlowic. Teraz sobie mysle, ze jaki poczatek taki
i koniec. Nastepnym razem bede uwazac zanim komus zaufam. Ja wtedy czulam sie
zaniedbana przez owczesnego, bylam jednak troche mlodsza, wiec jego brak czasu
i zmeczenie mnie frustrowaly (robil ten sam egzamin, co ja teraz...). Od H.
dowiadywalam sie codziennie, jak ten facet o mnie nie dba, co moglby robic, jak
ja sie przy nim marnuje. Wspolni znajomi (H. i moi) zaczeli powtarzac to samo.
Kiedys na jakiejs imprezie H. sie zalil, jak to jeo byla cos od niego chce i on
musi pokazac jej, ze jest zajety. I namowil mnie, niby w konwencji zabawy, na
pozowanie do zdjec "zakochana parka". Tylko potem zdjecia (ale juz bez
odpowiedniego komentarza) dostal...chlopak. Dalej potoczylo sie szybko. A on do
dzis mysli, ze go oszukalam. I mimo uplywu czasu, nie ma nikogo... Coraz
czesciej mysle sobie, ze chcialabym mu to jakos wytlumaczyc, ale nie wiem, czy
ma to jeszcze sens, takie grzebanie sie w przeszlosci. Ale ja bylam naiwna!!! :
(((( Swoja droga, ciekawe, czego sie jeszcze po ludziach dowiem!
lis

[mir-nap]

Liesel, już jakiś czas temu chciałam zapytać, czy nie masz czasem nadziei, że
on się po prostu przestraszył, czy nie liczysz na to, że coś się zmieni. Hm, ja
momentami irracjonalnie liczę (rozum swoje, emocje swoje). Choć wolałabym mieć
już to z głowy. Tymczasem, cholera, znowu mi się śnił. Pozdrawiam
Mirelka

[liesel]

Oczywiscie, ze tez czasem zachowuje sie irracjonalnie. I sni mi sie dokladnie
jak Tobie. Ostatnio - dzis w nocy. Lezelismy sobie z dzidziusiem, ja mu cos
szeptalam milego... i zaraz stop, to nieprawda. Taka walka nawet we snie. Chyba
jesli sie kocha naprawde, to nie mozna sie na skinienie odkochac, uczucie
wygasa powoli, nawet to najbardziej zranione. Jedno, co moze nas rozni, to
fakt, ze ja nie mam nadziei na POZYTYWNA zmiane, tak absolutnie stracilam
zaufanie do tego czlowieka. A ludzilam sie chyba do momentu, gdy na wlasne oczy
zobaczylam, jak on latwo przestawil sie na tryb zycia beze mnie: mial jechac do
rodzicow na weekend, to jedzie, mial jechac ze mna, jedzie beze mnie - zadna
roznica. I teraz historia z ta kobieta, opisalam okolicznosci - jak dla mnie to
zupelnie cos innego niz ucieczka, bo sie przestraszyl. Za duzo w tym
wyrachowania. Stad czuje, ze musi sie wypalic to co sie jeszcze tli, ale nie
rozpali sie nic nowego. To juz przeszlosc, a ja dalej musze sama kierowac
przyszloscia. Sama sie zastanowilam, dlaczego ja tej kobiecie nie probuje
wygarnac: wara, on bedzie mial dziecko, zostaw nas. Po prostu chyba czuje,
ze "nas" juz nie ma, ze on musi ponosic odpowiedzialnosc za swoje czyny, za to
w co sie laduje, ja wspolnej przyszlosci nie widze.
Wydaje mi sie, moze sie myle, ale jesli ciagle myslisz tak o Twoim ex, to
pewnie wlasnie dlatego, ze ciagle jeszcze potrafilabys mu dac szanse, zaufac,
pozwolic odbudowac. Byc moze to Wasza szansa, jesli mu sie mozg odlasuje, a byc
moze on sie jednak troche mniej "staral" niz moj, mniej nagromadzilo sie
negatywnych emocji i wiecej czasu ci bedzie potrzeba na odciecie sie od niego.
Zobaczymy!
trzymaj sie cieplutko,
lis

Do Mirelki

[liesel]

Oto jeszcze jedna roznica miedzy nami, wlasnie siedze w totalnym stresie
powtarzajac co sie da i odczuwam ja dosc bolesnie. H. zmienil taktyke i
przestal wychodzic z kuchni. A moze chcial sobie po prostu obejrzec wiadomosci.
Ja akurat parzylam herbate i robilam kanapki, on: jak z rachunkami, bo slyszal,
ze nie mam za duzo pieniedzy, czy ma przejac np. gazety na miesiac (ja: a co ci
do moich pieniedzy); jak moje egzaminy (ja: a co ci do moich egzaminow...), czy
tez dostalam maila od naszej wspolnej dobrej znajomej (poniewaz w naglowku
widac bylo, ze wyslala go i do niego i do mnie, ja: przeciez wiesz, co pytasz),
no a jak mi ogolnie (ja: w co grasz?)... A potem patrze katem oka na te postac
znajoma, ten kolor wlosow, owal twarzy... i cos mi sie dziwne wydaja te moje
obcesowe reakcje, podeszlabym jakos, moze tez herbate zaproponowala... ale nie,
przeciez wiem juz, dlaczego tak reaguje... Wrogosc z niedowierzania... Bo ja
nie wierze, ze on sie akurat mily zrobil. Nie wierze, ze szuka kontaktu, ze
przemyslal. Boje sie, ze jesli raz sie zlamie i jednak uwierze, to potem
dostane sie w taki wir, ktory on sobie bedzie mogl krecic wg swojej
woli...Spotkalby sie z dzieckiem, zabral na hustawki i kupil misia, a Male by
mi jeczalo dajmy na to w drodze do dentysty (hm, roznica miedzy rodzicem
codziennym a od swieta): do tatusia, tatus dobry... Wiec ja bym pozwalala, bo
przeciez Male sie cieszy...Niedoczekanie.
Ty czekasz na jakis gest z jego strony, dobra wole, bo tylko w takich
okolicznosciach masz szanse na kontakt z nim - ja musze ciagle sie kontrolowac,
by w zwyklych codziennych przymusowych spotkaniach nie dostrzec czegos, co w
moim pojmowaniu swiata musialoby znaczyc cos wiecej niz kolejne otworzenie
paszczy, coby sobie poklapac w przerwie na reklamy... jak nie ma z kim, to
ostatecznie i z matka swojego dziecka...Kurcze, ze tez ten typ potrafi mnie
jeszcze dolowac. Jeszcze 10 dni i bye!
lis

[mir-nap]

Liesel!
Hmmm, mój ex też łatwo się przestawił na życie beze mnie, no może zajęło mu to
trochę więcej czasu, jakiś miesiąc z okładem. Ale teraz zaczął nowe życie:nowa
paczka znajomych (ze starymi, naszymi wspólnymi zerwał kontakty), nowe pasje
(narty), no i nie ma się co łudzić - pewnie nowa kobieta (przecież laski zawsze
za nim szalały). Mam o tyle - lepiej/gorzej - inaczej, że ja tego nie widzę,
oddzielają mnie teraz od tego wszystkiego bezpieczne kilometry. Nie powinnam
więc mieć nadziei na pozytywną zmianę, to nierozsądne, bezsensowne. NIe
ma "nas" - i chyba nigdy nie było, skoro stało się tak, jak się stało, "my"
istnieliśmy widać tylko w mojej głowie. Owszem, potrafiłabym dać mu jeszcze
szansę, spróbować, zaufać i to mnie z lekka przeraża. Bo chyba nic dobrego,
sensownego by z tego nie wyszło. A jednocześnie nie potrafię stłamsić w sobie
tej głupiej gotowości do przebaczenia mu.
Co do przyszłości mam podobne obawy:cudowny tatuś od święta, a na co dzień -
zła mama.Na to się zanosi:już teraz tatuś wysyła sygnały świadczące o jego
wyobrażeniu ojcostwa. Będzie ubierał dziecku choinkę (jaką choinkę?w czyim
domu?), nauczy je jeździć na nartach (mnie zresztą też, tak powiedział, a ja
nie byłam w stanie go wyśmiać, bo ze wszastkich siŁ starałam się nie
rozryczeć). Na razie nie stać mnie na postanowienie typu "niedoczekanie" -
zazdroszczę Ci tego, Liesel, nie wiesz nawet jak.Nie chciałabym mu utrudniać
kontaktów z dzieckiem, aby w razie czego nie być przez niego obwinianą o to, że
te kontakty będą marne. Jakby co - sam będzie sobie winien.
Bardzo Ci, Liesel, współczuję w związku z koniecznością wspólnego mieszkania
(całe szczęście, że to już niedługo!)i jednocześnie podziwiam, musisz być
nieziemsko silna i twarda. (Ja z trudem znoszę telefony.)
A jak egzamin?
pozdrawiam
Mirelka

Liesel, Mirelko.....

[dorka_mama_jakubka]

wszystkie formy dobroci typu;telefon - jak się czujesz?wsyzstko w porządku?
wzbudzały we mnie ataki wściekłości no bo niby jak ten człowiek mógł mi pomóc.
A teksty"chcę żeby było normalnie" czyli jak cholera-pytałam w duchu.Powiedział
w momencie kiedy byłam najbardziej bezbronna czyli w ciąży ze nie kocha, nie
wyobraża sobie życia ze mną i chce żeby było normalnie.

A gdy byłam w ciąży już po rozstaniu zdobyłam się na rozmowę z nim i zapytałam
czy "czuje" jakoś to dziecko to twierdził że dziecko śni mu się po nocach, że
wyobraża sobie że będzie mu czytał bajki, zapisze na jakieś kursy walk wschodu
i co........jak przyszło co do czego to zniknął.

Nie rozbudzajcie zbytnio swoich oczekiwań w stosunku do nich, żeby nie
cierpieć.Być może zmądrzeją, oby obietnice miały przełożenie i pokrycie w
czynach ale liczcie przede wsyzstkim na siebie.
całuski
dorka

ps.Lis egzamin do przodu?

[liesel]

Lis malo kity nie stracil, jak opowiadalismy, co bylo, to ludzie, ktorzy juz
maja ten egz za soba, az sie przyjaznie posapali z wrazenia. Ale jak pisalam,
to bylo to, czego najbardziej sie balam. Teraz jeszcze ciagle duzo pracy, ale
najgorsza zaspa za mna, wiec potwierdzam, ze do przodu. Jak przyszlam do domu,
to musialam po prostu odespac (chcialam isc sie przewietrzyc, u nas dzis wiosna
zapachnialo!), ale usnelam, to moj najlepszy sposob na odreagaowanie stresu i
wysilku. Zaraz zaczne tlumaczyc rodzinne, bo wreszcie czuje, ze znowu
fukncjonuje. W drodze powrotnej do domu bawilam sie mysla, ze jak mi sie but
rozwiaze, to najpierw bede musiala wymyslic odpowiedni wzor, a dopiero potem
bede mogla zabrac sie za sznurowadla .

Co do humorow i niby "przeblyskow" - to H. dzis np. polknal kij, nie odzywa sie
ani slowem. Ale w zamian napakowal piwska do lodowki. Hmmmm, to co z wyjazdem
romantycznym? Pewnie wlasnie dlatego u mnie to "niedoczekanie", bo na wlasne
sliczne oczy widze, jak on sie stara i ile to warte. Trudno decydowac za
kogos o jego zyciu, ale mnie po prostu nie zalezy, zeby on mial dobre kontakty
z dzieckiem. Co mogloby znaczyc dobre, wziawszy pod uwage jego brak
odpowiedzialnosci? Chyba tylk onieskomplikowane. O ile by mu na nich w ogole
zalezalo. To ma mi dzieciak wysiadywac jajka na parapecie patrzac czy tata
przyjdzie czy nie? Cieszyc sie z jakichs ochlapow, myslac, ze to wlasnie takma
byc? Nie, wole, zeby Male bylo jak najmniej obciazone takim tatusiem. A czy -
to tak á propos skrupulow Mirelki - on uzna to za moja wine, to jego problem ,
nie moj. On juz tyle bzdur nawygadywal, ze pare mniej czy wiecej nie burzy
statystyki. A ja mam nadzieje, ze sobie ulozymy za jakis czas rozsadnie zycie,
ze bedzie jeszcze pelna rodzina - i niech to bedzie szczesciem Malego, a nie
ten najwspanialszy z tatusiow. Moze to uproszczone, ale staralam sie wylozyc
szybko glowne watki. Chyba, ze bedzie chcial rowniez przejac o d p o w i e d z
i a l n o s c - to pogadamy od nowa, ale wtedy oznaczaloby to zmiane "podstawy
wyrokowania", czyli zupelnie inna bajke. No i jestem w tej komfortowej
sytuacji, ze na nartach to ja go uczylam - wiec ten aspekt dojrzalego ojcostwa
odpada w przedbiegach ; sportow walki on nie lubi (widac, widac), plywamy
oboje (wiec znowu nie jest to nic, czym by zaimponowal w stosunku do mamy),
jogging to tak normalny skladnik procesu odchudzania, ze kazdy nastolatek sam
leci do parku... slowem zostaje choinka. Ale to tylko raz w roku, przezyjemy
najazd Hunow... Oh, tak sobie paplam dla odprezenia. Przeciez on nawet choinki
nie proponowal ;/// Naprwde nie wydaje mi sie, abym liczac na zero, nothing,
null i niente liczyla na zbyt duzo.

Mirelko, staraj sie nie plakac przy nim. To naprawde mozna wytrenowac. Mi sie w
pierwszych dniach na samo imie oczy szklily. Potem jakos zaczelam ratowac si
ewisielczym humorem, wypisywac sie nawet z detali na forum. Wiesz, jak czasem
mam "faze", to patrze tu, ile juz przeszlam, a przede wszystkim ile swietnych
osob sie odezwalo, ile empatii w odpowiedzi na jego obojetnosc... to szalenie
pomaga, taki prawdziwy plaster miodu na zbolala dusze. Jak chcesz bardziej
prywatnie, pisz na priva, w koncu obie siedzimy na tej samej grzedzie, to sobie
pokwoczymy. Nawet jak otwieranie forum po paru dniach uzaleznia, to jednak daje
kupe sily, a wydaje mi sie, ze slay facet (nie oszukujmy sie, obie na takich
trafilysmy), bedzie mial wiecej respektu przed silnym (przynajmniej pozornie)
niz mazgajem i mniej bedzie cie ranil, skoro nie z uczucia to przynajmniej
wiedzac, ze jak z czyms wyjedzie, to mu w piety pojdzie... A ty bedziesz
spokojniejsza, o co przeciez chodzi.
buziaczyska,
lis
ps. aaaaa, chyba to piwsko to dla kolesiow, bo cos znajome tony z
kuchni. Jakie ten facet m a nieskomplikowane pojecie udanego weekendu. Slodkie.

[mir-nap]

Oj, uzależnia to forum cholernie, ale rzeczywiście pomaga. Też sobie
postanowiłam, Liesel, że stanę się silna i będę radosna.I obojętna wobec exa;
nie wyciśnie ze mnie żadnej łzy ani grama tęsknoty czy wściekłości.I nie będzie
w stanie niczym mnie zranić. Takie sobie poczyniłam postanowienia. I wydawało
mi się,że jestem na dobrej drodze do tego wszystkiego. No może jestem, ale coś
chwilowo opadam z sił.Nie płaczę do słuchawki, kiedy dzwoni, ale po każdym
telefonie ryczę godzinami. Na szczęście dzwoni rzadko, coraz rzadziej.Czwarty
miesiąc ciąży, czwarty samotny miesiąc, a ten gnojek ciągle mi się śni.Dziś w
nocy niosłam mu naręcze kwiatów (ja -jemu )- chyba liczyłam, że do mnie
wróci. Sama na siebie się wściekam za te senne wizje.
Oj, chciałabym jak najszybciej przestać liczyć na cokolwiek z jego strony. Ale
potrzebuję na to chyba trochę czasu. Może jak dzieciak zacznie kopać i poczuję
wreszcie w sobie macierzyńską żyłkę - może wtedy samo przejdzie? Silna kobieta
z Ciebie, Lis. I na szczęście dla nas wszystkich tu zebranych )) ta Twoja
siła się udziela poprzez posty.Pozdrawiam ciepło
mirelka

[coppola1]

Święta racja Dorota!!! Miarą ojcostwa nie są deklaracje ale CZYNY! Mnie też
wścieka do białości tekst typu "Jak ja bardzo ją kocham!". Jeśli kochasz to
bądź z nią częściej niż raz w tygodniu DO LICHA!

[mamaestery]

liesel jak czytam to wszystko co piszesz,a naprawde robie to regularnie to w
glowie mi sie nie miesci ze faceci ,ze ludzi, moga tak diametralnie sie
zmienic,no ale ostatni post swiadczy o tym ze facet sie nie zmienil,on
prawdopodobnie zawsze taki byl,dobrze ze wiecej ci lat nie zmarnowal,glowa do
gory,a z tym poprzednim faktyczie nawiazalbym jakis kontakt,nie tam zaraz ze
niby jakas para czy zwiazek(bo po co zapeszac) ale skoro byl ci tak
bliski,przyda ci sie ktos taki ( ) w przyszlosci jak bedzisz samotna matka ,by
przytulic,pocieszyc,a najwazniejsze dac wzorzec dziecku ze faceci istnieja i to
nie tacy najgorsi...no tak w skrocie,bo(wybacz!!!!!!!!!!!!) czyta sie ciebie jak
powiesc sensacyjnaa to tylko parszywe zycie,dzien jak co dzien,co nie?..
pozdrawiam!!

[katse]

Liesel, Dziewczynki.

Nie jestem samodzielna. Ale wiem, ze w zasadzie kazda moze to spotkac. Z
przerazeniem patrze na poczynania facetow. Oni sa chyba naprawde z innego
gatunku.

Liesel trzymaj sie. Widze, ze starasz sie jak nie wiem co. Dasz rade. A
dzieciatko wszystko Ci oslodzi.

Jakby co, to we Wroclawiu mozesz liczyc na pomoc.

Kasia

[liesel]

Kasiu i Mamo Estery, dzieki za mile slowa. Pewnie ze chetnie spotkalabym sie z
ktoras z forumowiczek w realu.
lis

przytulcie mnie

[liesel]

Przed gdzies godzina rozmawialam z mama. "Babcia zasnela". Wczesnym wieczorem.
Nie moglam byc przy tym. Teraz zdecydowalysmy, ze nie ma sensu, zebym na
weekend jechala, choc tak bardzo chcialabym byc Mamie, ale kolejne egzaminy.
Pomodlic mozna sie wszedzie. Jechac mam pod koniec tygodnia. I sama placze. Wam
jest mi to latwiej powiedziec niz znajomym, ktorzy albo kuja albo ida w piatek
na impre. H. siedzi z kumplem w kuchni, pija piwo, jedza, ogladaja jakis
kryminal... nie zauwazyli, ze dziwnie sie zachowuje.

[veerle]

liesel,

nie bede nic pisal, pobede chwile z Toba.
jesli chcesz mozesz sie przytulic.
mysle o Tobie cieplo.

veerle

[mir-nap]

Liesel, przytulam Cię mocno.
mirelka

[audita]

Liesel,
Ty za Nią modlisz się tu. Ona za ciebie i maleństwo już się modli Tam.
Wczoraj zbierałam się, żeby napisać do ciebie bojowy post pełen pochwał za
podjęte "akcje".
Dzisiaj... dzisaiaj chciałabym cię tylko przytulić.
Świat czasami jest paskudny. Na szczęście tylko czasami.
Trzymaj się.
Audi

[katse]

Lisel,

Bedziesz miec opieke w Niebie. Ty i Twoje Melenstwo.
Jak zgasla moja Babcia wariowalam z rozpaczy (byla mi bardzo bliska), dzis
czuje, ze nie przestala czuwac nade mna.
Przytulam Cie.

Trzymam kciuki za egzamin. Bedzie z pewnoscia zdany, dobrze zdany. czuje to na
odleglosc.

pozdrawiam baardzoooo serdecznie z Wroclawia

[stynka]

Widzę u Ciebie sporo moich cech i temperamentu. Jest źle, ale z postów nie
wieje totalnym pesymizmem. Poradzisz więc sobie.
Za 4 miesiące miną 4 lata odkąd zostałam sama z problemem. Kilka dni temu mój
Jach skończył 3 latka. P. widział go przypadkowo na ulicy ok. 2,5 roku temu. W
żadne "jak zobaczy to pokocha" czy inne "może kiedyś dorośnie do ojcostwa" nie
warto wierzyć. Ale też tym, że nie pokocha i nie dorośnie kompletnie nie należy
się przejmować! Coś tam pamiętam jeszcze, jak ryczałam od rana do nocy;
pamiętam telefony z pogróżkami i wyzwiskami; pamiętam rzuconą kopertę. Ale mam
to od dawna w głębokim poważaniu (od dawna, a minęły w sumie niecałe 4 lata)!!!
Nie nienawidź, żal własnego zdrowia; zobojętniej raczej, byś mogła spojrzeć z
góry spotykając go na ulicy. To bardzo miłe zobaczyć - jak w moim przypadku -
podstarzałego, przygarbionego, noszącego ciągle ten sam prochowiec człowieka!
Miłe nie dlatego, że jemu tak samo lub gorzej, tylko dlatego, że mnie lepiej!
Nikt za Ciebie nie poradzi sobie z Twoją sytuacją, ale Tobie to się świetnie
uda. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Tak jak nie mam wątpliwości, że
okupione to będzie łzami. Ale łzy wysychają, a po nich cudownie błyszczą oczy.

Przytulam Cię,
stynka

przede wszystkim wszystkim

[liesel]

dziekuje za pamiec. Troche zaczyna mi brakowac werwy i nastawiam sie glownie na
to, ze za pare dni do domu. Taka strategia przetrwania. H. pojechal w sobotnie
poludnie do swojej nowej milosci, ja zas walcze z dolem, osamotnieniem i
przeziebieniem. Przeprowadzilam trudna rozmowe z osoba, ktora byla mi kiedys
bardzo bliska i teraz bylby to pierwszy czlowiek, jakiemu normalnie
polecialabym sie wyzalic. Niestety okazalo sie, ze swoim odejsciem zranilam go
duzo glebiej niz moglabym sie domyslac. Dosc podle sie z tym czuje, a on -z
czym musze sie jakos pogodzic - nie chce miec ze mna blizej nic wspolnego.Dam
znac, jak tylko cos sie wydarzy.
trzymajcie sie,
liska

wsparcie ode mnie

[annes67]

Liesel, piszesz pięknie, jak wytrawna pisarka, i wiedz ,że te przeżycia też mi
są bliskie. Sztywnieję gdy o tym czytam, bo staram się zapomnieć o najgorszym
początku ciąży. Teraz mam tylko miesiąc do daty porodu i wiesz co Liesel,
uwierz mi ....szkoda nawet słów na tych naszych Padalców, zrozumiesz z czasem ,
że warto nie łudzić się , nie poświęcać mu uwagi ,za to myśleć o naszym ósmym
cudzie świata i o sobie.
On nie jest wart jednego słowa!!
Pisz o sobie , jak sobie radzisz i też jestem z Tobą. Forum to nasz ratunek!

[novikaa]

Miałam teraz odrobninę czasu i przyczytałam cały wątek...co do potraktowania
Ciebie przez tego człowieka...pozwól,ze pomine to milczeniem, na prawdę brak
słow na takie postawy,ale z drugiej strony lepiej teraz i nie ma tego złego co
by na dobre nie wyszło... Dla mnie ciąża była koszmarem, byłam na skraju
wyczerpania nerwowego, na samą myśl o tym co sie wtedy dzało przechodzą mi
ciarki po plecach, ale...wiesz co jest w tym wszystkim najpiekniejsze, ze
teraz koło mnie w wózeczku lezy najcudowniejsza istota na swiecie, najwiekszy
skarb i...prowadzi ozywioną "dysksję" ze znajdującym sie w zasiegu Jej
wzroku "podrecznkiem do rysunku technicznego" adeusza Dobrzanskiego,hahha....
chyba dlatego ze okladka jest kwrwisto czerwona)...i na tym sie skup, o tym
myśl, oczekuj, czuj i czekaj na cud!!Uwierz nie warto mysleć o kimś lub o
czymś co nie jest tego warte.
Nic inne nie jest rownie wazne , abdsorbujące...tylko ten mały człowieczek w
Tobie!
Jestem z Toba w myślach, zobaczysz wszystko minie, pozostanie tylko czysta
milość....

czytam o sobie......

[baby111]

polecam

[baby111]

kiedy czytam twoje list mam wrażenie czasem,ze czytam swoje wspomnienia. ja
sie wyprowadziłam. nie było u nas żadnego podziału, bo to było jego królwstwo.
dalej spalismy w jedny łózku,ale tacy obcy. był miły, ale prawie nie odzywał
się, wychodził ze znajomymi a ja wariowałam. chodziłam na zajęcia jak glupia,
bo bałam się ze zawalę rok, a potem zmeczon wracałam a on wychodził i tak w
kółko.wyprowadziłam się. walka z osamotnieniem jest cięzka. właściwie
przegrana na starcie, az do momentu gdy znajdzie się ktos bliski. ale nie
radze szukana na siłe, bo to tylko oszukiwanie siebie. ja wiem,ze musze
poczekac az minie złość. nie chce zeby ktos, kto bedzie chciał mnie i małego
cierpial z powodu moich przezyć. musisz cos zrobic ,by nie widywac go jesli to
mozliwe, bo ty będziesz cały czas cierpieć a on....pozdrawiam

[mamaestery]

liesel,jak sie czujesz??
co u ciebie slychac??

[baby111]

hej! właściwie wszystko o czym piszesz sama przeszłam. wiem,ze nie przekonam
cie,ze jakos się ułozy. czas wszystko załatwi. mój maluszek jest dla mnie
całym światem, ale nawet przez chwile nie łudziłam się, ze jego tatus go
zechce gdy zobaczy. sama przechodziłam przez ciążę i dla mnie ( o zgrozo) jest
to narmalne,ze rodziłam sama i sama potem sobie leżałam z maluszkiem. cięzko.
tez kończe studia w tym roku, zaparłam sie i prę do przodu. trzymam kciuki. aa
polecam wygadanie sie przed kimś, nie trzymaj niczego w sobie, bo zwariujesz.
pa!

????

[liesel]

Dziewczyny, blagam trzymajcie kciuki za Malenstwo.Pojawily sie problemy, dlateo
nie chcialam w niepewnosci nic pisac, ale w koncu nie wytrzymalam, bo mi nerwy
puszczaja. Mam brac lekarstwa, nie przemeczac sie, nie denerwowac (wychodze z
siebie i staje obok, jak slysze cos takiego, bo przeciez od takiego "nie
denerwuj sie", to mozna chyba najlepiej osiwiec), najlepiej przy tym nie myslec
jeszcze, ze jestem w ciazy, a jak sie pogorszy, to od razu do szpitala. Oprocz
tego mialam sie wypytac w rodzinie o poronienia i ciaze pozamaciczne,
oczywiscie nie denerwujac sie, pytam babke, bo to podobno najwazniejsze, a ona,
tak, owszem... Czekam teraz na wyniki z krwi - dzisiaj byla powtorka z
poniedzialku, czy sa zmiany. W dodatku powedrowalam sobie na forum ciaza, a tam
sa watki o braku serca (7. tydz.), lekarstwach, ktore dostaje (napuchlam
nieprzytomnie, cztery litery mi sie w spodnie dzis nie zmiescily, wczoraj te
spodnie byly opiete, a przed tygodniem, calkiem normalne, nie wiem po co pisze
o tym, ale w ogole jestem taka przytomna, ze pewnie nie zorientowalabym sie,
gdyby mi sie klawiatura przestawila na piktogramy), z polowa nie konczy sie
dobrze, iwec kota dostaje, po ktorej stronie monety jestem. Bezsilnosc totalna,
bo nie moge przeciez NIC zrobic. Na sprzet nie mam co zwalac, na konowala tez
nie, nadzieja, ze moze "pecherzyk" jest mlodszy, mysle po przeczytaniu tych
watkow, lapie sie jak tonacy brzytwy, ale nie chce tracic nadziei. Caly H. i to
wszystko to maly pikus, jak mysle o (...). Zreszta wieczorem jade do domu, nie
wiem kiedy sie zobaczymy nastepny raz. Od czasu, jak pojechal do B., patrzec na
niego nie moge zupelnie. Wydaje mi sie po prostu odrazajacy, dobrze, ze sie
moge pakowac. Wzoraj byla awantura, poprosilam o umycie kuchenki, bo on gotowal
ze swoim kumplem i sie wszystko kleilo - panowie puscili jakies wulgaryzmy,
kazalam sie wynosic. Jak u zulerki... etatowych obszczymurkow. Dzis rano
natomiast zrobil mi kawe i zapytal, czy chce tosta - normalnie jak gdyby nigdy
nic! - zdebialam, ale kazalam sie z tym zbierac, moze sie powtarzam, ale to
jedno z nielicznych polecen, jakie on rozumie i wykonuje.
Czy ktoras z Was tez miala takie przeboje, a potem sie wszystko wyprostowalo?
pozdrowionka,
smutny lis

[pysia-2]

Po pierwsze nie wpadaj w panike.
Nie piszesz jakiego rodzaju problemy ci sie pojawily, ale moge cie zapewnic, ze
problemy z ciaza ma teraz 80 procent kobiet. Mi lekarz nie zalozyl nawet karty
ciazowej na poczatku, bo nie wiedzial czy warto... Mialam ciagle krwawienia,
bralam leki na podtrzymanie ciazy i nikt nie dawal mi gwarancji, ze donosze...
W 8 tygodniu wyladowalam na patologii ciazy, naogladalam sie przy okazji pan po
skrobankach itp, myslalam, ze strace maluszka... Straszne to byly chwile. I co?
I donosilam ciaze do konca, musialam sie tylko oszczedzac, duzo lezec, brac
leki. Urodzilam zdrowego chlopaka, 10 punktoow (poroos swoja droga tez ze
strasznymi komplikacjami, chcieli robic cesarke, ale dalam rade!).
Grunt to za duzo nie czytac (wiem, ze trudno sie powstrzymac), bo od tego mozna
sie tylko jeszcze bardziej rozchorowac.
I naprawde NIE DENERWUJ SIE. To mozna sobie wypracowac. Ten spokooj i
obojetnosc. Wiem, co moowie. Trzymaj sie, ja bede trzymac kciuki

[liesel]

No to ja tez plamie, jestem opuchnieto-zdretwiala (mentalnie odretwiala swoja
droga ;/), pobolewa mnie brzuch, peka glowa, nudnosci po kilku dniach znacznej
poprawy osiagnely poziom koncertowy (wiec stosownie do tego sie slaniam). Do
tego hormony szaleja i usg nie podoba sie lekarzowi. Tez dostalam lekarstwa na
podtrzymanie, wlasnie wisze na telefonie do lekarza, bo oczywiscie to, co
mialam wziac przy posilku... no coz, gdzie posilek chce ladowac, to jego
sprawa, ale lekarstwo musi wyladowac w brzusiu.
Zaraz przychodzi jakas Japonka ogladac mieszkanie, chce wynajac moj pokoj na
czas kursu jez. To tak a propos finansow, co by sie oderwac od tematu zdrowia.
Mieszkamy kolo szkoly jez. i zobaczylam ogloszenie, ze szukaja pokojow dla
kursantow.Na umowe, z ubezpieczeniem i dobrze placa. Zakomunikowalam H. (siedzi
caly dzien w domu, dziwne), ze bedzie miec wspollokatora w najblizszych
tygodniach, a on zaczal sie dopytywac jak mi leci i czy wszystko ok, co bylo o
tyle zabawne, ze ja wlasnie zaczynalam przegrywac walke z przelykiem o
utrzymanie jedzenia i musialam leciec do lazienki. Pewnie postanowil pozostawic
po sobie mile wrazenie na koniec ;/. Nawet sie pochwalil, ze kupil nowy
telefon, nareperowal kabelki i posprzatal kuchnie...
Za 3 godz. wyjezdzam! To na pewno mi dobrze zrobi!
liska

[ewik35]

Nasi polscy lekarze maja wyjatkowy dar do siania paniki ! Mi kiedys
powiedzieli, ze mam za mala macice by kiedykolwiek zajsc w ciaze, ze miesniaki
nie pozwola etc. Zaszlam od razu. Na szczescie trafilam na gina -
endyktrynologa, ktory od razu wzmocnil hormonalnie ciaze choc nie bylo podstaw
do podejrzen, Duphastonem, just in case. Zdarzylo mi sie krwawienie - wszyscy
wkolo panika, a moj gin: spoko, luzik, dal dopochwowo Luteine i nospe i kazal
szybko wracac do pracy ! Zadnego tam lezenia, zwolnienia, kazal normalnie sobie
funkcjonowac.
Potem balam sie bo nie czulam ruchow, moj gin: spoko, spoko, jak kopnie to
poczujesz.... Poszlam, do innej, polecanej ginki, ona wpadla w panike, ze
szybko USG bo podrecznikowo to juz dawno bylam powinna cos czuc.
Ponoc wlasciwy odczyt USG ciazy - to nie takie banalne i jest kilka, doslownie
kilka osob w Polsce, ktore maja duza wiedze i doswiadczenie.
Oczywiscie wszystko skonczylo sie happy endem i sliczna, zdrowa, duza dziwucha..
Acha.. i jeszcze mnie straszyli cukrzyca ciazowa... bo mialam.
Zaglodzilam sie na smierc, tak ze po porodzie bylam 2 razy chudsza niz przed
zajsciem w ciaze ) a potem straszyli czego to nie jesc w czasie karmienia..
Zaufaj swojemu organizmowi, rzeczywiscie duzo lezec - to pomoga i jest ponoc
jednak bardzo wazne !
Pozdrowienia i kciuki,
Ewa

[mir-nap]

Lis, trzymam kciuki i błagam, nie wpadaj w panikę i nie czytaj tych strasznych
historii na różnych forach. Moja ciąża póki co przebiega bez żadnych skutków
ubocznych, a mimo to po przeczytaniu paru informacji o poronieniach,
plamieniach itp., czułam się fatalnie. I strzeż się panikarstwa lekarzy.Ja na
początku ciąży miałam tydzień horroru, bo pani podejrzewała ciążę
pozamaciczną.Jedyny powód: nie było nic widać na USG. Po prostu, jak się
okazało, było za wcześnie na to, by było cokolwiek widać. No i przedtem
wielokrotnie słyszałam, że będą problemy z zajściem w ciążę ( bo skoki
hormonów), z jej utrzymaniem ( bo mała macica). No i proszę - wystarczyła jedna
nieostrożna noc ( a mój ex-ukochany też miał mieć problemy z płodnością, jak
potem wyznał ). No. Spokojnie, wszystko będzie dobrze, wierzę w to święcie.
Trzymam kciuki
mirelka

[ewcia34]

Ja wiem, ze bedzie to strasznie trudne, ale staraj sie myslec jedynie o tej
malutkiej istocie, która Ciebie potrzebuje, a której Ty potrzebujesz. Nie wiem
w którym jestes tygodniu, ale gdzies czytałam ze koło 7 tygodnia moga trafic
sie plamienia, wiec zapewne to nic złego. Nudności sa prawie wpisane w pierwszy
okres ciązy i tak jak juz ktos pisał to znak ze poziom hormonów jest duzy, a
wiec mozna ciąza. Dbaj o siebie i o fasolke. Widzisz ja moze na mniejsza skale
ale tez miałam wiele stresów w ciaży, ogólnie nie było najlepiej. Ale mój
dzidzius tak jakby na przekór wszytkiemu mial siłę i dzieki niemu stawałm sie
silna choc wydawałoby sie ze powinno byc odwrotnie. Zaciskałam zeby, było
warto dla tej cudownej chwili narodzin, wtedy nic nie było juz ważne tylko
moj synek. Dziecko to najwiekszy skarb najwieksza nagroda jaką w życiu mozesz
dostac. Nie poddawaj sie, jestem z Toba całym sercem. Ewa

[audita]

No, jak jedzonko nadal ląduje w kibelku, to dobry znak dla Małego - bo
nudności powoduje wysoki poziom tych właśnie hormonów, które odpowiedzialne są
za utrzymanie ciąży. Pamiętam, jak w pierwszej ciąży pawiowałam - po paru
tygodniach przeszło - a potem gin stwierdził, że mam za twardą macicę, dostałam
Duphaston i znów zaczęłam pawiować...
A co do kompetencji ginekologów, to mogę ci tylko opowiedzieć, że pani doktor z
rejonu na pierwszej (i ostatniej) mojej wizycie u niej, z wynikami USG
stwierdzającymi ciążę, nie była w stanie nawet odczytać poprawnie tychże
wyników (i nastraszyła mnie, że ciąża jest o jeden cykl wcześniejsza, niż była -
oczywiście omal nie umarłam ze strachu, bo i wymiary się nie zgadzały, i w
międzyczasie - gdyby to był ten wcześniejszy cykl - brałam różne niewskazane
leki...).
Więc w ostatecznym rozliczeniu, ufaj przede wszystkim sobie i Małemu )))))
A ja nadal myślę o was ciepło. Odezwij się tu czasem, nawet jak wyjedziesz...

[jo_jo17]

Droga Lis,
jak wiele innych "czytelniczek" podziwiam Cię od poczatku Twojej historii za
siłę i /mimo wszystko/ pogodę ducha. Ale do rzeczy, przełom 7/8/9 tyg. to okres
ogromnych zmian hormonalnych, tzw. ciałko żółte które wtedy odżywia dzidziusia
(później tą rolę przejmie łożysko) wariuje wtedy najbardziej stąd takie
problemy - plamienia itp. U mnie w tym czasie działo się tak samo (i w życiu
prywatnym niestety także , dostałam nospę, luteinę i jeszcze tam jakies
lekarstwo z mega bombą hormonalną (w opisie którego pisało,że w zadnym
przypadku nie przyjmować w trakcie ciąży (!) ) 4 miesiące generalnie (przez
ohydne sampopoczucie) wycięte z życiorysu, ale potem już nie byo specjalnie
żadnych komplikacji. Stres wynikający z życia osobistego utrzymuje się do dziś,
ale mam ślicznego, zdowego Skarbka, który ma już 9 miesięcy i ma się całkiem
dobrze. Podsumowując : skontaktuj się z dobrym, najlepiej poleconym przez kogoś
lekarzem i po prostu zaufaj w to co Ci zaleci, o tym, że masz się nie stresować
nie piszę, bo wiem jak sama reagowałam na takie porady w tamtym czasie. Trzymaj
się , myślę Tobie ciepło.