sny o dziecku

[anna-z11]

Jakiś czas temu synek spadł mi z łóżka i od tej pory kilka razy w nocy budzę
się, bo śni mi się, że mały jest ze mną i już prawie upada. Budzę się wtedy i
nerwowo go szukam, a przecież śpi w swoim łóżeczku. W ogóle się przez to nie
wysypiam (a do tego synek budzi się już o 4.00-5.00). Czy któraś z was też to
miała?

[agrawes]

Z rozmów z koleżankami wiem, że to normalne. To jakby projekcja naszych
matczynych obaw. Po okresie spania z synkiem (pierwsze 6 tygodni)do tej pory (a
Stas ma 5 miesiecy) do tej pory budze sie co noc i szukam bobo pod koldra
slyszac jego oddech. Szukam, przewalam wszystko, w obawie, ze juz jest za pozno,
ze sie udusil...okropne uczucie.Ostatnio, gdy w nocy padalo, wylecialam z pokoju
po Stasia, ktorego rzekomo zostawiłam na ogrodzie Pozdrawiam wszystkie senne
Marki i Mary

[sloik_m]

Kiedy spalam z córką w łóżku śniło mi się raz, ze ona z niego wypada i
odruchowo, przez sen mocno ją chwyciłam. Córka wcale nie spadała z łóżka (spała
od strony ściany), ale z to strasznie się przestraszyła. Od tej nocy
postanowiłam przenieść ją do łóżeczka, bo bałam się, że przez sen zrobię jej
krzywdę.

myslalam ze tylko ja tak mam...

[agata288]

u mnie jest jeszcze gorzej.moj maluch spi w kojcu sam od 4 miesiąca
zycia.spie z męzem i kilka razy sie zdarzylo ze myslalam ze on to
moj Natanek.moj mąz sypia w spodenkach od
pizamy "jedwabnopodobnych".raz w nocy zaczęlam go "macac" zeby
sprawdzic czy Natanek nie ma za duzo w pieluszce.po stwierdzieniu ze
jest ok - oczywiscie wszystko przez sen - zaczęlam go glaskac po
twarzy w celu uspieniua i nagle szok...moj synek ma zarost!!!w tym
momencie obudzilam sie a natanek spi w swoim kojcu.
mam jeszcze cos na jawie.
2 tyg temu bylam na wczasach z mezem zeby odpoczac a maly zostal u
tesciow.mielismy domek z tarasem na pietrze.siedzialam sobie u gory
i zaczelam sobie wyobrazac ze jestem tam z natankiem i on mi spada z
tego tarasu.
ostatnio mylam okna i maly spal a ja nagle zaczelam myslec co by
bylo gdybym schodząc z drabiny nadepnęla na niego.te mysli są
straszne i nie moge sie ich pozbyc a mam tak czesto.one same
przychodzą.myslalam nawet o psychologu.pozatym mam obsesje jak
jestem z malym.np.na tapczanie nie klade malego nigdy pod
żyrandolami, półkami bo oczami wyobrazni juz widze jak spadają.czy
to choroba psychiczna?

[agata288]

ach! a te noce ze szukam malego pod poscielą zdarzają mi sie do
teraz a maly ma 11 miesięcy.nie zlicze ile razy przez sen macałam
róg kołdry mysląc ze to synek i o dziwo przez sen ta koldra
normalnie mi sie układala w nózki, rączki i główke.albo szukalam
pomiedzy sobą a męzem naszego szkraba a po przebudzeniu i
sprawdzeniu ze maly spi słoodko u siebie oddycham z ulgą.

[amborki]

Choroba psychiczna to chyba za dużo powiedziane, ale myślę że coś
powinnaś z tym zrobić. Te lęki nie są normalne. Psycholog to dobry
pomysł. Jeśli o mnie chodzi to szybko zrezygnowałam ze spania z
dzieckiem w małżeńskim łożu, bo też budziłam się wystraszona. Ale to
się zdarzyło może raz albo dwa i to dawno.

[agata288]

wlasnie o to chodzi ze moj synek od 3-4 miesiąca spi u siebie ale
takie lęki i tak sie pojhawiają

[mha1]

mam nadzieję, że to nie choroba, bo ja też miewam takie projekcje na
jawie. to "przerośnięta" troska o dziecko. dopóki nikogo tym nie
krzywdzę (wliczając w to siebie), nic z tym nie będę robić. myślę,
że z czasem troska "zmniejszy się" do normalnych rozmiarów. teraz i
tak jest lepiej niż miałam w ciąży.

[anna-z11]

Najgorsze jest właśnie to, że kiedy wydaje mi się, że mały spada z łóżka wstaję
nerwowo, przerażona i budzę męża, przewalając pościel. Później do mnie dochodzi,
że dziecko śpi w swoim pokoju. Czasami synek rzeczywiście śpi między nami i jak
się rzucam na łóżku on się budzi wystraszony.

[ulaa4]

kurcze ja prawie co noc szukam córeczki w naszym łózku (( i zawsze
stres, ze nie mogę jej znależć. macam kołdrę, poduszkę, męża itd...
to jest okropne. ((
zaczęłam stosować afirmację: "Jagoda śpi w swoim łóżeczku zawsze"
trochę pomaga, bo dociera do mojej głowy, ze ona ma oddzielne łóżko,
które jest bezpieczne... więc lepiej się wysypiam, bo zdarza mi się
do zadziej w ciągu nocy.

[sabciass]

Ja biorę córkę do łożka na nocne karmienie, i czasem zdaża nam się
razem przysnąć, a czasem odnoszę ją do łóżeczka i kiedy potem się
przebudzę, to też nie pamiętam czy już ją odniosłam, czy śpi koło
mnie. Ale takie zastanawianie trwa kilka sekund, czasem tylko lekko,
uchylę kołdrę, żeby upewnić się, że jej tam nie ma i zasypiam.

[agakr2]

Ja tylko raz przeżyłam coś takiego... I to było jakoś krótko po
porodzie. Coś mi się ubzdurało, że synek spał z nami w łóżku.
Obudziłam się, zerwałam się na równe nogi i zaczęłam nerwowo trzepać
pościel. Mąż się obudził i popatrzył na mnie jak na debila. Jak
usłyszał, że gdzieś tu powinien być nasz synek to się nieźle
wkurzył, na szczęście szybko się opamiętał i zajrzał do łóżeczka...
Nasz Aniołek słodko sobie spał. Mąż śmiał się ze mnie, a ja się
poczułam jak idiotka... Nawet w tych nerwach nie wpadłam na pomysł,
żeby do jego łóżeczka zajrzeć... Koszmar... Na szczęście to był
pierwszy i ostatni raz...