Karmienie piersią nie wyszło..

[kaka-llina]

Temat nie o mnie kompletnie,mi wyszło bez najmniejszych problemów, bez
krwawiacych sutków, dziecko jadło od urodzenia świetnie, nie miałam diety...
no pieknie po prostu!!!
Dlatego ja, jak i pewnie wiele mam którym było łatwo mam takie a nie inne
spojrzenie na KP i nie moge zrozumieć dlaczego ktos nie karmi. Benefity
karmienia znamy wszyscy i tu nie o tym. Chciałabym zrozumieć "drugą stronę".
Sama nazywam siebie "laktacyjną terrorystką", ale rozumiem, że moge kogos
niechcący urazić.
Więc prosba do mam "którym sie nie udało" prosze opiszcie swoje historie by
"terrorystki" takie jak ja, spojrzały na to z drugiej strony.
ps. pisze tak bo wierze szczerze, ze mamy dla których AP jest ważne, nie
zrezygnowały z karmienia "bo tak wygodnie", "zeby móc sie napić" i "żeby cycki
nie opadły" ani że ten watek rozwinie sie do opisywania ile trwa zakręcanie i
odkrecanie butelki

[green_naranja]

widzisz kaka-llina, ja sie nie balam ani o opadanie cyckow (ech, gdziez one, te
piekne, pelne moje ..., ani o wygode (bo wygodnie mi bylo karmic); na dodatek
od pierwszej chwili mala ssala pieknie, zero problemow z przystawianiem,
ciagnieciem, z produkcja, zadnego bolu, zadnych diet, zadnych sensacji, po
prostu, jak to okreslila moja owczesna doradczyni laktacyjna -doradczyni
laktacyjna byla mi zbedna bo nasze karmienie powinno sluzyc jako przyklad ksiazkowy.

i co.

i skonczylo sie po 3 miesiacach (ssanie za dnia) i pol (jeszcze ssanie nocne).

dziecko mi sie odstawilo, z dnia na dzien, ot, bez zadnych sygnalow, bez
wstepnej niecheci, bez problemow.
po prostu pewnego dnia odmowila i juz.\

sprobowalam wszystkiego, doslownie wszystkiego, bo chcialam karmic jeszcze troche.

ale na nic zdaly sie WSZYSTKIE metody...jeszcze przez dwa tygodnie mniej wiecej
ssala noca, na wpol spiąco, pozniej zaczela sie wybudzac i udezrac w krzyk nawet
w nocy.

stwierdzilam, ze gra niewarta swieczki, tzn-moj stres i jej stres sa niepotrzebne.\\

przeszlam na mm, mala zadowolona, bo mleko dostaje, ja sie nie czuje w zadnej
mierze gorsza, bo skoro tak wyszlo, trudno.
zawsze dane mi byly te 3 (i pol) miesiace

[asjula1]

Dawałaś smoczek?

[green_naranja]

ech ten smoczek, zawsze smoczek...
smoczek nigdy nie odgrywal wielkiej roli w zyciu mojego dziecka, miala i ma do
niego stosunek raczej obojetny.

[jul-kaa]

Przestało jeść z piersi i co? Chodziło głodne? Przecież nie znało jeszcze innego
jedzenia? Może to tylko chwilowy kryzys był? Troszkę tego nie rozumiem.

[green_naranja]

nie, nie "chodzilo " glodne, dostalo w koncu mleko z butelki. chwilowy kryzys
ktory nigdy sie nie skonczyl.bawilam sie jeszcze jakis czas w odciaganie,
pozniej zaprzestalam.
czasami i tak bywa.

[asjula1]

> nie, nie "chodzilo " glodne, dostalo w koncu mleko z butelki. chwilowy kryzys
> ktory nigdy sie nie skonczyl.bawilam sie jeszcze jakis czas w odciaganie,
> pozniej zaprzestalam.
> czasami i tak bywa.
Samo to wesz....u
Obstawiam, ze zareagowalas podaniem butelki, w sytuacji
w ktorej nalezalo wziac na spokoj. Dziecko ma silny instynkt przetrwanai i na
pewno by nie zaczelo jesc mieszanki, gdybys nie dala, naprawde
To, ze dziecko w takim wieku samo sie odstawili, jest tak samo mozliwe, jak, ze
pewnej nocy zaczelo emitowac blekitne swiatlo z czola (no, takie niemadre
skojarzenie mi sie nasunelo)

[green_naranja]

no widzisz, nalezysz najwyrazniej do grupy osob, ktore LEPIEJ wiedza, co bylo i
jak bylo. dlatego nie lubie o tym dyskutowac, bo nie znosze sytuacji, w ktorej
ktos mi wmawia, ze wie lepiej ode mnie, co sie naprawde stalo i jak sobie z tym
radzilam.

zle obstawiasz. nie podalam mieszanki, podalam moje odciagniete, podawalam
jeszcze przez dwa tygodnie.
reagowalam spokojem, kladlam sie z dzieckiem do lozka, robilam milion zalecanych
w takich sytuacjach rzeczy lacznie z probami karmienia w ciemnym, wytlumionym
pomieszczeniu.

NIC nie dzialalo i NIE ZYCZE sobie wmawiania mi, ze sie "nie postaralam",
"poddalam "za szybko czy cokolwiek innego.

to tak, uprzedzajac przyszle dywagacje.

i tak, moje dziecko niemalze zaczelo emitowac niebieskie swiatlo, gdy po calym
dniu "brania na spokoj" wreszcie dostalo jesc-z tej strasznej butelki!

czy juz wystarczy, czy jeszcze cos powinnam dodac...?

[green_naranja]

dodam jeszcze, "for the record", ze takie samoczynne odstawienia sie dzieci sa
dosc powszechne w mojej rodzinie-i ja tak uczynilam, i moj brat rowniez. tylko z
siostra mamie sie udalo dluzsze karmienie.

[asjula1]

Dzieci w kulturach pierwotnych odstawiaja sie same, majac kilka lat. Czytalam,
ze dwulatek od biedy moze zrezygnowac sam, choc np. ja sama uwazam, ze to malo
mozliwe bez popracowania nad ta kwestia przez mame.
Wczesniej nie, bo to nienaturalne. Dziecko w naturze umarloby odstawiwszy sie,
zanim nie umie porzednie sie czyms innym najesc.
Male ssaki samobojcami nie sa, wiec

[asjula1]

> i tak, moje dziecko niemalze zaczelo emitowac niebieskie swiatlo, gdy po calym
> dniu "brania na spokoj" wreszcie dostalo jesc-z tej strasznej butelki!

Ok, spokojnie, ja Cie nie oskarzam.
Mialas otoczenie z niewlasciwym nastawieniem, sama "nasaczoona" jakas wizja
genetycznie warunkowanej niecheci dzieci do piersi itd.
Taka samosprawdzajaca sie przepowiednia.
Sama piszesz, ze po jednym dniu brania na spokoj, dalas mieszanke. I blad. W
domu, w ktorym jest niemowle nie powinno byc butelki, mm itd. Dziecko moglo miec
jakas infekcje, bol brzuszka, plesniawki - nie mialo ochoty na ssanie - zdarza sie.
Matka jaskiniowa cierpliwie czekalaby na poprawe, noszac, tulac, kolyszac, moze
jakimis ziolami smarujac dziasla. Matka w XXI w kaze mezowi leciec po mieszanke
do hiprmarketu
No taki life.

Sorry, ale nie uwierze w samoodstawienie dziecka w tym wieku.

[green_naranja]

jeszcze raz: NIE dalam mieszanki, dalam moje mleko odciagniete, i tak
dawalam przez kolejne dwa tygodnie(tym bardziej, ze jeszcze przez dwa tygodnie
mala ssala w miare bezproblemowo w nocy, fakt ze na wpol spiaco).

moje dziecko nie mialo plesniawek, kolek, bolow brzucha, bylo i jest (odpukac)
absolutnie zdrowe.nawet zabkowanie przechodzi "lajtowo" w porownaniu z innymi
dziecmi.

problemow z przystawianiem rowniez nie mialam, ani z produkcja mleka, w zasadzie
z niczym. jak juz pisalam, moja doradczyni laktacyjna stwierdzila, ze nasze
karmienie sie jest tak wzorcowe, ze niejedna swiezo upieczona (a i bardziej
doswiadczona) mama moglaby pozazdroscic.

i nagle, jakby ktos wylaczyl swiatlo.

"Matka jaskiniowa cierpliwie czekalaby na poprawe, noszac, tulac, kolyszac, moze
> jakimis ziolami smarujac dziasla. Matka w XXI w kaze mezowi leciec po mieszanke
> do hiprmarketu"

powtarzam: ja ROWNIEZ zrobilam wszystko, co moglam, zas noszenie, kolysanie i
tulenie bylo i jest u nas na porzadku dziennym-nie wiem, co chcesz mi
powiedziec, ze zbyt slabo kocham swoje dziecko (ie: stad nie nosilam, nie
tulilam i nie staralam sie jak moglam...?) no wybacz, ale w tym momencie moge
tylko wirtualnie parsknąc smiechem...

i powtorze po raz setny: NIE, nie polecialam do marketu po mieszanke, nie
podalam dziecku od razu mm. odciagalam swoje.

"Sorry, ale nie uwierze w samoodstawienie dziecka w tym wieku.
> "

Coz, nie ma takiego przymusu, ja jednak pozostawiam sobie zawsze umysl otwarty
nawet na zjawiska, z ktorymi sama nie mialam do czynienia.

[green_naranja]

aa, i moge sie zgodzic, ze gdybym przeczekala dwa, trzy...iles tam dni, moze
mala uznalaby, ze nie ma wyboru i trzeba ssac. mozliwe.

ale moje dziecko nigdy nie kwililo zalosnie, moje dziecko, gdy zaczynalo plakac,
wpadalo w przerazajacy (dla mnie i kazdeg innego swiadka, lacznie z
pielegniarkami, health visitors etc) -nie wiem jak to nazwac...atak?trans? stan?
to byl placz i rozpacz, ale tak potworna, ze musialabym byc z kamienia, by na to
spokojnie patrzec i "przeczekiwac". dodatkowo przy takim transie (a bywalo
takich kilka, kilkanascie dziennie!) zapowietrzala sie, wiec tym bardziej nie
bylo w tym wszystkim niczego komfortowego...

kiedy doszlo do odrzucenia piersi, ataki tego placzu (nie ma na to chyba
odpowiedniego slowa) oczywiscie nasilily sie. i tym trudniejsze staly sie proby
nakarmienia.

ech, ja nie wiem po co ja to wszystko piszę, przeciez to zupelnie bez sensu, kto
nie widzial, ten nie zrozumie.

dobra, znikam z watku, niech piszą te, ktorym rzeczywiscie nie udalo sie
karmienie, a nie takie leniwe zle matki jak ja

[basiak36]

green_naranja napisała:

>
> dobra, znikam z watku, niech piszą te, ktorym rzeczywiscie nie udalo sie
> karmienie, a nie takie leniwe zle matki jak ja

No cos Ty
Jak nie chcesz wracac w przeszlosc to ok, nie ma problemu Ale czasem warto bo
moga wyjsc szczegoly o ktorych sie wtedy nie myslalo. I nie w kontekscie
szukania poczucia winy tylko czystych informacji, i wylacznie

[green_naranja]

basiak, wiesz, ja juz nie mam pojecia, co bym jeszcze mogla napisac, zeby
rozjasnilo sprawe

jedynym chyba szczegolem moze byc to, ze mialam potezna depresje poporodowa (no
ale przeciez od poczatku, a nie od trzeciego miesiaca...), no i moze to tez
mialo wplywn na malą jakis, po czasie...nie wiem, nie widze sensu gdybania,
naprawde nie spedza mi ta kwestia snu z powiek, bo:

a)troche jednak dziecko pokarmilam, jak chcialam, i to jest wazne dla mnie,
b) nie czuje sie zle z tym, ze w koncu musialam przejsc na sztuczne, nie uwazam
tego za trucizne i zrodlo wszelakiego zla; w zaden sposob nie umniejsza to mojej
wartosci jako "najlepszej matki swojego dziecka", a jedyna, nasza tylko więz i
bliskosc mamy i bez piersi

[asjula1]

> wpadalo w przerazajacy (dla mnie i kazdeg innego swiadka, lacznie z
> pielegniarkami, health visitors etc) -nie wiem jak to nazwac...atak?trans? stan
> ?
> to byl placz i rozpacz, ale tak potworna, ze musialabym byc z kamienia, by na t
> o
> spokojnie patrzec i "przeczekiwac". dodatkowo przy takim transie (a bywalo
> takich kilka, kilkanascie dziennie!) zapowietrzala sie, wiec tym bardziej nie
> bylo w tym wszystkim niczego komfortowego...

No klasyczne objawy kolki
Sluchaj, ja tez odstawilam pierwsze dziecko po trzech miesiacach, z inego powodu
- mnie rozkaz wydala lekarka (chora bylam i "zarazalam" dzoecko), a poniewaz to
bylo wieki temu, obie pewnie nie mialysmy pojecia, ze to mega glupota.
Nie uwazam, ze ejstes zla matka. Nie bylo po prostu przy Tobie nikogo, kto by Ci
pomogl w trudnej sytuacji.
To jest blad systemu calego, Twoj w najmniejszym stpniu. Przy nastepnym dziecku
zadzwon do pani Moniki Staszewskeij z gazety, ona takie klopoty zalatwia jedna
rozmowa, ze jej tu reklame zrobie

[green_naranja]

nie, to nie sa klasyczne objawy kolki, nie rozumiem na jakiej podstawie tak
uwazasz, chyba niewiele przypadkow kolki widzialas?w ogole chyba nie jestes w
stanie pojąc, ze nie wszystkie dzieci sa "latwe, proste i przyjemne w obsludze",
ze sie tak poslużę tym malo eleganckim okresleniem...nie rozumiem tez skąd twoje
przekonanie, ze masz odpiowiedz na wszystkie sprawy zwiazane z karmieniem (bądz
nie) piersia. w moim przypadku mylisz sie i oddalasz od rzeczywistosci z kazdym
kolejnym postem

dla formalnosci, pisalam juz (nie wiem, dlaczego niektorzy rozmowcy nie
potrafia czytac dokladnie), ze moje dziecko kolki nie mialo, ani jednej, ani
razu, co zostalo zdecydowanie stwierdzone przez specjalistow i odpowiednie
badania. ten "placz" to byl problem innego rodzaju, w ktorego rozwiazaniu
pomogla ostatecznie...Tracy Hogg, ha.

nie bede juz rozwlekac tego tematu, jak juz powiedzialam, bylo minelo, serca mi
to nie rozdarlo.

nie staraj sie juz wymyslac kolejnych argumentow, bo jak mowie-ODDALASZ sie
coraz bardziej, coraz bardziej blądzisz, a mnioe sie nie chce po raz setny
powtarzac za kazdym razem tego, co juz napisalam w poprzednich postach. sprobuj
przyjac, ze nie masz monopolu na jedyna prawde objawioną (jak wlascicielka
forum, z ktorego przyszlas...?)

[asjula1]

Kolka niby jak sie wg Ciebie objawia?
Tracy Hogg, no daj spokoj. Akurat o karmieniu piersia to ta pani miala pojecie
nizej zera.
Ok, spoko, masz zespol utwierdzania sie w raz przyjetym wariancie, - im bardziej
sie Ciebie probuje przekonac, tym glebiej sie okopujesz. Klasyczna reakcja,
jestem przyzwyczajonaZaraz sie dowiem, ze jestem nie tylko glupia, ale i brzydka
Sluchaj, gdyby to bylo niedawno i byla szansa na powrot do karmienia,
podreczylabym Cie jeszcze, ale teraz to juz wiesz - nic nie zmieni, nie ma sensu
sie stresowac.

[green_naranja]

kolka miedzy innymi objawia sie prężeniem ciala i zginaniem nózek, sam placz nie
jest jej wyznacznikiem, nie rozumiem jaki masz z tym problem...?tym bardziej, ze
-jak juz wspomnialam, radzilam sie i lekarzy, i health visitors odwiedzajacych
mnie w domu, i doradczyn laktacyjnych, tak wiec wiesz...kolejny raz kula w
plot.naprawde uwazasz, ze męczylam dziecko nierozpoznana kolką przez 3 miesiace,
bez konsultacji ze specjalistami?

i jeszcze raz: T Hogg nie "radzilam sie" w kwestii karmienia piersia.chodziloo
cos zupelnie innego, o czym ten watek nie traktuje, naprawde chyba masz potezne
problemy z rozumieniem slowa pisanego ...

mam wrazenie ze rozmawiam ze sciana. kompletnie nie czytasz moich odpowiedzi,
wybiorczo odnosisz sie do czegos tam, co w ogole nie ma nic wspolnego z
problemem, ja dziesiatki razy tlumacze jedno i to samo, ze

-nie, nie podalam dziecku mm (ty oczywiscie kilka razy powtarzasz, ze tak zrobilam)
-nie, moje dziecko nie mialo kolek (oczywiscie wedle ciebie mialo, a jakze!)


I TAK W KOLO MACIEJU.

to ty tkwisz utwierdzona w jakims swoim wariancie, ktory chcialabys chyba
odniesc do kazdego przypadku zaprzestania karmienia piersia.

powtorze po raz ostatni: MYLIsz sie w kazdym najmniejszym nawet punkcie, zle
analziujesz, nie czytasz i nie sluchasz.

moge teraz, na tej podstawie powiedziec: jakie to szczescie, ze nie jestes
doradczynia laktacyjna profesjonalnie...niejedna slabsza psychicznie mama
moglaby sie zalamac, obcujac z toba ( a wlasciwie z twoim sposobem prowadzenia
DIALOGU...),
przykro mi, jeslizbyt ostro zabrzmialam, ale znudzilo mnie tlumaczenie raz po
raz, ze nie jestem wielbladem

dla mnie koniec tematu.

[asjula1]

A ja Ci mowie, ze ta twoja historia o samoodstawieniu to kompletny nonsens, co
bys o mnie jeszcze nie napisala

[green_naranja]

ok asjula,niech ci bedzie, najwyrazniej jestem jednak wielblądem, ty zas
trzymalas glowe miedzy moimi cyckami (poslugujac sie tym kolokwializmem) 6
miesiecy temu. i jak to wielblad, nie zauwazylam cie wtedy.

[asjula1]

Nigdzie Ci nie musialam glowy wkladac Jestes homo sapiens, Twoje dziecko
takze. Machanizm laktacji jest prosty jak trzonek cepa i dla wszystkich matek na
calej planecie taki sam.

[green_naranja]

no jak widac nie jest tak, jak bys chciala, aby bylo.

[e-dziunia]

Sory, ale wymądrzasz się do przesady.....
Uczepiłaś się jak pijany płota i żyć dziewczynie nie dajesz! Jak sama
założycielka wątku napisała - nie ma on służyć umoralnianiu kogokolwiek, więc
uszanuj wolę założycielki i weź na wstrzymanie

[falka32]

asjula1 napisała:

> Nigdzie Ci nie musialam glowy wkladac Jestes homo sapiens, Twoje dziecko
> takze. Machanizm laktacji jest prosty jak trzonek cepa i dla wszystkich matek n
> a
> calej planecie taki sam.

A czy nie przyszło ci do głowy, że gdyby ona była matką jaskiniową, to jej
dziecko by po prostu umarło? Bo może u niej w rodzinie pojawiła się jakaś
subtelna mutacja (mutacje pojawiają się cały czas i są głównym napędem doboru
naturalnego), która spowodowała to nieadaptacyjne odstawianie się dziecka od
piersi i jej rodzeństwo przeżyło tylko dlatego, że przytrafiło im się to w
czasach powszechnej dostępności mieszanek? Naprawdę, odstępstwa od normy się
zdarzają, również od programu biologicznego i instynktu samozachowawczego.
Upieranie się przy naturze ma sens, dopóki nie jest zagrożone życie i zdrowie
dziecka, a nie za wszelką cenę dla idei, chyba, że jesteś zwolenniczką
naturalnej selekcji niemowląt.
Czy dobrze rozumiem, że przeżycia dziecka, które z niewiadomych powodów nie chce
ssać piersi, ale jest głodne i cierpi, zanosząc się do bezdechu pomimo tulenia i
tak dalej, nie miałyby znaczenia, bo ulegnięcie im oznaczałoby to okropne słowo
"poddanie się"? Czy to jest jakaś wojna?

[basiak36]

> zle obstawiasz. nie podalam mieszanki, podalam moje odciagniete, podawalam
> jeszcze przez dwa tygodnie.
> reagowalam spokojem, kladlam sie z dzieckiem do lozka, robilam milion zalecanyc

Zakladajac ze w uzyciu nie bylo zadnych smoczkow uspokajaczy i butelek, nawet w
malych dawkach (bo to najczestsze powody takiego 'odstawiania'),
bywa ze dziecko np ma jakies dolegliwosci brzuszkowe, albo po prostu wkracza w
etap krotszego ssania bo w dzien woli sie rozgladac a nie ssac i nadrabia w
nocy W takiej sytuacji po prostu najlepiej przeczekac, ewentualnie podac przed
karmieniem troche odciagnietego mleka strzykawka (nie butelka). A przede
wszystkim obserwowac dziecko. Jesli moczy pieluchy, przybiera na wadze, to
znaczy ze sie najada. Nawet jesli wydaje sie ze ssie tylko chwile.

[agnen]

Jestem doradcą laktacyjnym, więc wiem że czasem karmienie może nie wyjść. Nie
mamy tradycji karmienia piersią, nasze mamy jak dziecko płacze a mama się wkurza
nie pomagają poprawić pozycji tylko lecą po modyfikowane (oby nie po zwykłe w
proszku z niebieskiej torebki).
Start macierzyństwa jest trudny. Kobieta musi sobie poradzić z całkiem nową
sytuacją, rozregulowanymi hormonami i sprzecznymi opiniami osób, które chcialaby
uznawać za autorytety. A Wielu lekarzy, pediatrów i ginekologów, dużo położnych
środowiskowych i większość pokolenia naszych mam pojącie o karmieniu ma małe
albo żadne. butla jest pierwszym środkiem zapobiegania problemom. Nawet jeśli
mama jest świadoma, poczytała mądre książki i ogólnie jest obeznana w sytuacji
jak po raz piąty słyszy od kolejnej "zaufanej" osoby że ma "słabe mleko" może po
prostu nie mieć siły walczyć.
W okolicach 3 miesiąca jest dość poważny kryzys kiedy dziecko zaczyna dobrze
widzieć i trudno mu się skupić na jedzeniu z cyca. oczywiście u jednych dzieci
przebiega łagodniej u innych, jak pewnie u Ciebie, green-naranja, jest gorzej. I
pewnie że być moze dałoby sie to jakoś przezwyciążyć, ale czasu nie cofniemy i
nie ma co gdybać. IMO w niektórych sytuacjach w pewnym momencie dobrze jest
odpuścić. mleko mamy jest najlepsze, ale jeszcze lepsza jest po prostu MAMA,
która będzie traktować dziecko ze spokojem szacunkiem i miłością.
Sama karmiłam 2,5 roku i naprawdę polecam karmić i walczyć o karmienie a przy
tym zachowywać rozsądek (AP to równowaga - potrzeby dziecka i mamy są ważne).

[kaka-llina]

agnen świetnie napisane.. Nie założyłam tego wątku po to by sie kłócić ani
nikogo oskarżać... Zaprosiłysmy tu mamy z DKP, więc moim zdaniem na temat KP
powinnysmy tu duzo mówić.
Ja słucham historii mam "którym nie wyszło" i często, po bardzo krótkich próbach
i jedno-dwudniowych niepowodzeniach w ruch idzie butelka. Tak było na przykład z
moją mamą, święcie (do tej pory) przekonana, że miała za małe sutki żeby
karmić(sic). Jak pisałam ja nie miałam takich problemów, ale tez nie było nikogo
(pielegniarek tez prawie nie widziałam)kto by mi wmawiał "słaby pokarm" jak
dziecko płakało..
Mam na swoim koncie mały sukces, mała rada, która dałam koleżance jeszcze jak
była w ciąży, bardzo prosta "nie przejmuj sie, że wisi (na piersi), niech wisi
ile chce, jak płacze, przystawiaj!" I dziewczyna jako jedyna w swojej rodzinie i
wśród znajomych karmi juz ponad pięć miesięcy i sama mi podziekowała, bo jej
matka już kilka razy jej męza do apteki wysyłała,bo dziecko za długo przy piersi
to pewnie "słaby pokarm" a ona na to "jak chce to niech wisi, ja nie mam nic
innego do roboty"

[anik801]

Przy pierwszym dziecku:po porodzie kazano mi karmić piersią(co jest
akurat oczywiste)i pozostawiono mnie samą sobie.Mam wklęsłe brodawki
(które zrobiły się wklęsłe podczas ciąży ok.6mies.).Dziecko
oczywiście złapać nie miało czego.To było straszne po prostu-nie móc
nakarmić swojego dziecka.Kiedy powiedziałam o problemie położnej ta
nawet nie spojrzała i głosem pełnym wyrzutów powiedziała,że mam
przystawiać.Nie chcę opisywać w szczegółach jaki to był dla mnie
horror.W każdym razie w końcu jakaś wpadła na to,że muszę mieć
kapturki do karmienia, po tym jak poprosiłam żeby ona mi dziecko
przystawiła,skoro twierdzi że można.Przez te kapturki karmienie to
był koszmar,mała się wkurzała ja razem z nią.Córka jadła bardzo mało
i nie opróżniała piersi co spowodowało następne problemy.Zrobił się
nawał,chodzenie pod laktator nie pomagało.Miałam bardzo dużo
pokarmu,a córka zjadała 20-30ml.W końcu dostałam zapalenia piersi z
gorączką,potem jednego dnia straciłam pokarm całkowicie.Córka była
na piersi 2tyg.Karmienie i ból z nim związany wspominam do dziś
gorzej jak poród.Jeśli chodzi o syna:już wcześniej byłam u lekarza w
sprawie brodawek(możliwa korekt tylko operacyjna)nakładki,które
nosiłam w ciąży nic nie dały.W kapturki zaopatrzyłam się już
wcześniej.Po porodzie czekałam na rzekę mleka(tak jak przy córce)ale
pokarmu nie było.Pojawił się na 3 dzień po porodzie w ilościach
śladowych.Syn potrzebował zjeść dużo,więc ciągnięcie pustej piersi
bardzo go denerwowało.Chodziłam pod laktator elektryczny,by pobudzić
laktacje i nic-z trudem uciągałam 10ml.(syn już wtedy zjadał z butli
60ml.)Każda próba wsadzenia mu do buzi piersi z kapturkiem kończyła
się jego płaczem.Nie chciałam przechodzić tego co z córką i
zakomunikowałam położnym,że nie będę karmiła piersią,bo to w moim
przypadku jest bez sensu.Nawet ordynator oglądał moje brodawki i też
stwierdził,że nic z tego nie będzie.Wiem jedno-gdyby mój syn był na
miejscu mojej córki(gdy miałam mnóstwo mleka)może by się
udało.Natomiast moja córka potrzebowała tak mało pokarmu(potem z
butelki też jadła tylko 20-30ml.),że być może wystarczyłoby jej to
co było teraz.Za pierwszym razem bardzo przeżywałam,że nie mogę
karmić.Za drugim razem jest już inaczej.Za pierwszym razem
myślisz,że nie karmiąc robisz dziecku krzywdę,za drugim już wiesz,że
to nie jest prawdą.Rodziłam w 2 różnych szpitalach i powiem tylko
jedno-nie rozumiem dlaczego w niektórych szpitalach jest przymus
karmienia za wszelką cenę?Nie da się przeskoczyć pewnych rzeczy i
personel powinien to zrozumieć.To nie moja wina,że mam takie,a nie
inne piersi.Dlatego boli,gdy ktoś patrzy na ciebie jak na wyrodną
matkę,bo zamist piersi dajesz butlę.

[kaka-llina]

Smutna historia... Nie jestem doradca, niech się dziewczyny wypowiedzą. Chciałam
tylko jedno dopisać bo sama mówiłam o "za małych sutkach" mojej mamy... Mama
karmiła moja siostrę bez najmniejszych problemów przez dwa tygodnie, potem
zaczęła podawać butelką własne mleko (bóg jeden wie dlaczewgo) i potem mała nie
chciała juz tak chętnie ssać-ale dla mojej mamy to do tej pory wina sutków!

[anik801]

Ja nie mam za małych czy płaskich.One są wklęsłe/wciągnięte.Moja
mama karmiła mnie 2tyg.bo jej matka i teściowa wmówiła jej,że ma za
słabe mleko.Moje rodzeństwo(3)karmiła już znacznie dłużej.Brata aż
4lata(ale to akurat uważam za przesadę).Moja siostra karmiła swoją
córkę ponad 2,5 roku-jej dziecko nie chciało jeść nic poza piersią i
ma cały czas anemię oraz mając 3lata wygląda jak dziecko najwyżej
2letnie(co stanowi ogromny problem dla mojej siostry)tak więc chyba
karmić piersią też należy z rozsądkiem.Chcę tylko powiedzieć,że to
tylko ja mam problemy z karmieniem niestety.Moja mama i siostry mają
normalne brodawki,poza tym są "nawiedzone"na punkcie karmienia
piersią.Też chciałam karmić,choć nie,aż tak długo bo nie podoba mi
się przystawianie do piersi ponad 4letniego chłopca-tzn.ten widok mi
się nie podobał gdy mama karmiła brata w tym wieku.Pewnie odezwą się
zwolenniczki karmienia 5letnich dzieci,ale każdy ma swoje zdanie w
tym temacie.Tak więc nikt nie podpowiadał mi,że mam sięgnąć po
butelkę.Moja mama zadręczała mnie telefonami(mieszkałam 400km.od
niej)dlaczego nie karmię piersią.Dopiero jak przyjechała i zobaczyła
moje brodawki,to zrobiła oczy jak 5zł.

[agnen]

Anik, jeśli jeszcze kiedyś będziesz miała okazję to spróbuj karmić z kapturkiem....

agnen

[anik801]

Próbowałam.Córkę karmiłam przez kapturek.Tylko to bardzo uciążliwe.
Nie wyjmiesz po prostu cyca,tylko napierw szukaj kapturka(myj
go,wyparzaj)potem go przykładaj do cyca,on odpada,marszczy
się,przesuwa,dziecko się wkurza.To nie jest prawdziwe karmienie
piersią-równie dobrze mogłabym pokarm odciągnąć i dać przez
butlę.Karmienie przez kapturek to tak,jak karmienie przez smoczek.
Chciałabym kiedyś poczuć jak to jest bez kapturka,ale pewnie już nie
będzie mi to dane.Raczej korekcie brodawek operacyjnej się nie
poddam.Na początku miałam nadzieję,że laktator oraz to,że dziecko
przez kapturek je wyciągnie mi brodawki-niestety nic z tego.

[agnen]

ech. Na pocieszenie - z każdą ciążą jest inaczej i być może wiązadła brodawki Ci
się tym razem pod wpływem hormonów poluzują.
No i ja wiem ze to nie to samo, ale odciąganym mlekiem też warto pokarmić ile
się da.

[anik801]

to chyba za piątym razemTeraz to był mój drugi poród i jakoś nic
się nie polepszyło.Swoją drogą nie wiem jak to się stało.Kiedyś
miałam normalne brodawki.

[basiak36]

> Dlatego ja, jak i pewnie wiele mam którym było łatwo mam takie a nie inne
> spojrzenie na KP i nie moge zrozumieć dlaczego ktos nie karmi. Benefity
> karmienia znamy wszyscy i tu nie o tym. Chciałabym zrozumieć "drugą stronę".

Wystarczy 'posiedziec' troche na KP
Zakladajac ze matka chce karmic, podstawowe przeszkody jakie napotyka to brak
personelu szpitalnego z jakakolwiek wiedza o tym jak dziala laktacja. Przyklady:
-dokarmianie dzieci w szpitalach bez powodu, zamiast od poczatku pilnowanie aby
pokazac matce jak przystawiac do piersi, wytlumaczyc ze dziecko ma prawo ssac co
godzine, plakac, ze nie oznacza to ze jest glodne. Umiejetnosc rozpoznania
typowych problemow z technika ssania i ich korekta
-wmawianie matkom ze plaskie brodawki to od razu problem z karmieniem, dosc
czesto sie zdarza. A oczywiscie ksztalt brodawki nie ma znaczenia bo dziecko nie
lapie brodawki tylko piers.
-niewlasciwa interpretacja zachowan dziecka, wmawianie matkom ze dziecko ma jesc
co 3h
-podawanie noworodkom smoczkow: dosc czesty problem, mowienie matkom ze dziecko
ma 'duza potrzebe ssania' i smoczek nie nabroi. A niestety tylko u mniejszosci
nie nabroi.

Ogolnie, po prostu brak fachowego wsparcia. Bo mowienie matce ze ma karmic i
juz, nie jest wsparciem, tylko wywieraniem presji.
Bo tak juz jest ze ogromna wiekszosc problemow z karmieniem da sie rozwiazac.
Problem w tym aby miec na tyle wiedzy aby wiedziec jak.

basiak36

[anik801]

Dałabym nagrodę kobiecie,która wsadziłaby moją pierś do buzi dziecka
i ono by ją ssało.Były próby przy pierwszym i drugim dziecku-żadna
położna nie dała rady.Jednak chyba musi być cokolwiek żeby dziecko
mogło złapać.Moje sutki są wciągnięte.Jak będę 3 raz w ciąży(a nie
wykluczam tego)to chętnie Ci zapłacę za przyjazd i za usługę
wsadzenia takich sfatygowanych cycków jak moje do buzi dziecka
Chciałabym karmić bez kapturków tak po prostu włożyć dziecku cyca do
buzi,ale mogę tylko pomarzyć...

[asjula1]

Ja bym sie szarpnela na te korekte chyba.... Raz sie zyje

[basiak36]

anik801 napisała:

> Dałabym nagrodę kobiecie,która wsadziłaby moją pierś do buzi dziecka
> i ono by ją ssało.

Ano wlasnie, jesli ktos probowal wsadzic dziecku piers do buzi, szanse ze dobrze
zlapie, sa niewielkie...

Były próby przy pierwszym i drugim dziecku-żadna
> położna nie dała rady.Jednak chyba musi być cokolwiek żeby dziecko
> mogło złapać.Moje sutki są wciągnięte.

I przy wkleslych sie da, tzn jesli wklesle polegaja na tym ze przy delikatnym
zlapaniu otoczki, brodawka chowa sie do srodka.
Sa metody ktore pomagaja delikatnie wyciagnac, a dziecko uczy sie ssac bez
wzgledu na to - dopoki po porodzie nie dostanie nic wystajacego, typu smoczek,
kapturek, nie bedzie wiedzialo ze ma byc inaczej niz jest Brodawka nie sluzy
ku temu aby ja dziecko lapalo, tylko jako transport pokarmu, dziecko lapie
wieksza czesc piersi. A w procesie ssania, i tak sie wyciaga.
No ale w takiej sytuacji nie dziwie sie ze samej bylo ciezko, tutaj potrzebna
bylaby pomoc kogos kto sie zna (a niestety o takich specjalistow ciezko).

A z kapturkow oczywiscie mozna zrezygnowac, stopniowo obcinajac koncowke.

[anik801]

Moja brodawki nie chowają się podczas dotyku-po prostu na środku
jest jakby(nie wiem jak to określić)dziura?

[basiak36]

anik801 napisała:

> Moja brodawki nie chowają się podczas dotyku-po prostu na środku
> jest jakby(nie wiem jak to określić)dziura?

Ale jesli delikatnie przycisnelas, widzialas skad leci pokarm?

[anik801]

Tzn.?Skąd leci pokarm?Aż tak dokładnie nie rozpatrywałam tego.No
leciał sobie z tych "dziur".Nie wiem może naprawdę jest ktoś kto
wiedziałby jak się karmi taką imitacją brodawek,ale ja niestety na
nikogo takiego nie trafiłam ani za pierwszym,ani za drugim razem(a
rodziłam w różnych szpitalach).

[basiak36]

anik801 napisała:

> Tzn.?Skąd leci pokarm?Aż tak dokładnie nie rozpatrywałam tego.No
> leciał sobie z tych "dziur".N

Jesli widzialas 'dziury' to znaczy ze wklesle nie byly. A niestety prawdziwych
fachowcow czyli konstultantek laktacyjnych nie ma wiele - w przecietnym szpitalu
z przecietna wiedza o laktacji by Ci nie pomogli.
I jesli dali dziecku smoczka/kapturek, to potem juz moze byc ciezko.

Ja mialam brodawki takie plaskie, tzn w ogole nie bylo widac ze sa. Ale dzieki
moim studiom laktacyjnym wiedzialam co robic a czego nie.

[anik801]

Pewnie chodzi Ci o dziurki na brodawce,z których leci mleko?Takich u
mnie nie widać.Jest jedna dzira(nie wiem czy dobrze to określam-
dziurą nazywam wciągniętą do środka brodawkę)no i z tego
leci.Zresztą z jednej piersi nadal leci mi troszkę.

[kaamilka]

Moja ciąża - genialna poprostu...Wszystko szło gładko, ja aktywna do
ostatniego dnia. Do 16 byłam w biurze, o 20 pierwsze skurcze, o
północy Aleksander na świecie. I tu kończy się sielanka... Kładą mi
to dziecko na brzuchu, a ja... nic nie czuję... No nic zupełnie...!
Gdzie te fontanny miłości, uczuć... Chcę dać całą miłość świata temu
dziecku, ale nie mam jej skąd dać... To był dla mnie jakiś
koszmar... Przychodzi położna: proszę dziecko przystawić do piersi!
A ja patrzę na dziecko, na męża i nie wiem jak... Dziecko pyszczka
nie otwiera, tylko śpi. Jedziemy na salę - dziecko albo płacze albo
śpi. Ja nie potrafię przystawić - połozne wyciągają mi sutki, kiedy
syn zanosi się już od płaczu dają butelkę. Ja nie wiem co mam
zrobić! Niby dziecko nie płacze, ale on nie poznał mojej piersi a
juz dostaje butlę. W kółko słyszę przystawiaj, przystawiaj,
przystawiaj... Ale jak do jasnej cholery?!?!?!? Dziecko wciąż
dokarmiane, przywożone do mnie najedzone, więc jak ja mam karmić,
jak ma dziecko ssać. Powiedziały mi, ze mam sobie kupić kapturki.
Niby zaczął jeść, ale też mu to kiepsko szło - wciąż miałam przy
sobie strzykawkę z glukozą żeby zachęcić go do ssania. Ile ja się
naryczałam w szpitalu, że tak bardzo chciałam karmić, że to taka
naturalna czynność, a ja nie dość że nie mam w sobie miłości do tego
człowieka to nawet go nakarmić nie potrafię. Czułam się okropnie!
Jak wróciłam do domu cały czas w użyciu była strzykawka przez dwa
dni. Potem już potrzebna nie była, ale ciągle używałam kapturków. W
końcu jakoś nam szło. Dziecko w ciągu 6 tygodni przybrało 2100.
Przybierał ładnie, nie był niczym dokarmiany, ale teściowa która
żadnego ze swojej trójki nie karmiła piersią miałą milion dobrych
rad. Na pewno mu sie pić chce, daj mu herbatki, daj mu smoczka -
maczała smoczek w czarnej herbacie!!!!! Wciskała mu ten smoczek na
siłę - bo przecież dziecko musi ssać smoczek. Moim utrapieniem wciąż
były kapturki, to mycie, parzenie, zawsze pamiętanie o nim. A poza
tym już widziałam zanikającą laktację przez te kapturki i znowu moje
wylewane łzy. Jak moje dziecko miała bodajże 5 mcy nagle zaczęło mi
się preżyć, wić i wyć przy piersi. Myślę sobie koniec karmienia -
znowu łży w oczach. Ściągnęłam kapturek, a on wtedy jakby z miesiąc
nie jadł przyssał się do piersi! I jadł i jadł i jadł! Jakie to
było uczucie!
Teraz jest wszystko w idealnym wręcz porządku - za chwilę zacznie
się 10 miesiąc jak karmię i jest cudnie! Dziecko idealnie chwyta
pierś, uwielbia ssać, ale nie domaga się piersi do kwadrans - z
reszą ja pracuję, więc siłą rzeczy nie ma takiej mozliwości. Za to w
weekendy dostęp do piersi jest niereglamentowany i wszystko układa
się naturalnie i pięknie. Mówiłam, że będę kamirmić aż zacznie
chodzić, teraz mówię że jak zacznie chodzić... do gimnazjum. O swoim
karmieniu i tych "przygodach" nie mówię nikomu i z politowaniem
patrzę na dziewczyny które "nie mają pokarmu"... albo które wiedzą
wszystko na tmat KP a same nie karmiły nawet miesiąc, które uważają,
że mm to cud...
Uwielbiam karmić, chociaż to ie była prosta droga. A za moje dziecko
oddałabym teraz życie i wciąż zastanawiam się, jak to możliwe, że w
tak krótkim czasie zrodziło się we mnie tylko prawdziwej, oddanej i
szaleńczej miłości!

kaamilka

[anik801]

Zazdrosczę!Super że Ci się udało!Mi było bardzo smutno,gdy mój synek
próbował złapać pierś i po prostu nie mógł.Ruszał główką we
wszystkie strony próbując-widać było że chce i mocno się maluch
starał(w przeciwieństwie do córki,która jak tylko przytknęłam jej
buzię do piersi dostawała szału).Lizał tylko te kropelki,które
wypływały w minimalnej ilości i tak mi go było żal

[kaamilka]

Anik, nie chcę, żebyś mnie źle zrozumiała - nie chciałam dać Ci nic
złego do zrozumienia. Nie wiem co bym zrobiła w Twojej sytuacji i
nie chcę tego się dowiadywać.

[dordulka]

Widzisz, ja tak samo "z politowaniem" patrzę i słucham tych rozmaitych rewelacji
na temat karmienia tfu tfu "modi" (mleko chyba przez gardło lub klawiaturę nie
przechodzi ) od kobiet, które z dumą głoszą (słuszną zapewne dumą), ze w
życiu one nie karmiły sztucznym świństwem Czemu jest tak, ze w temacie
karmienia najwięcej do powiedzenia mają te osoby, które same tego nie robiły???

[kaamilka]

Dordulka, nie rozumiem Twoich intencji... Co chciałaś mi powiedzieć,
że jestem wyniosła, wredna, że jestem "terrorystką"? Nie rozumiem.
Jeśli ktoś nie kp ok - nie mój interes, tylko niech nie głosi
andronów i nie plecie głupot o braku pokarmu albo o pokarmie mało
treściwym.

[dordulka]

Do Ciebie to tylko "posrednio" chodzi o fakt, ze na karmieniu piersią znają
się "najlepiej" kobiety karmiące krotko lub wcale, a na karmieniu butelka -
kobiety, które nigdy nie karmiły sztucznie Głupoty smarowane są przez obie
"strony", ot i tyle.

[gosiasprezynka]

Hhmm.. może to właściwie miejsce, żeby o tym opowiedzieć

W moim przypadku było prawie dokładnie tak jak z green_naranją. Karmiłam piersią przez pierwsze 2,5 miesiąca. Miałam koszmarną depresję poporodową, i było to związane głównie z karmieniem. Początki były ciężkie - albo nie mogłam dobudzić córki na karmienie (strasznie mocno spała, mimo że nie miała żółtaczki), albo mała się darła przy przystawianiu. Karmienie było koszmarem. Ja miałam ogromną depresję poporodową, karmiłam i ryczałam jak bóbr. Mała była dokarmiana tylko w szpitalu, potem cały czas cyc.

2 razy (słownie: dwa!!) dostała butelkę, jak ja wyszłam z domu. Po drugim razie zaczęła odmawiać piersi w ciągu dnia. Cały dzień próbowałam ją przystawiać, a ona nie chciała. I wtedy też nie mogła zasnąć. Na pewno była nienajedzona, wtedy było tak, że gdy zje, śpi jak zabita. Nie były to pleśniawki, nie były to kolki. Wieczorem się poddałam i podałam jej butlą moje mleko. W nocy jakoś ssała. Następnego dnia było znowu to samo.

Potem było różnie - raz tak, raz siak. Bywały dni gorsze, ale coraz częściej odmawiała cyca. W końcu w pewnym momencie się poddałam i zaczęłam odciągać. Wytrzymałam na tym odciąganiu 2 mies. - córka dostawała głównie moje mleko. Odciągałam co 3 godziny. Naprawdę sporo było z tym zachodu. Z czasem już miałam dość i zaczęłam odciągać rzadziej - ilość mleka się zmniejszyła.

Czułam się okropnie. Czułam się winna, że nie mogę wykarmić swojego dziecka, a jednocześnie miałam ogromne wyrzuty sumienia, że chciałabym przejść na mleko modyfikowane. Ciągle ryczałam. Ciągle mówiłam sobie albo "jeszcze pociągnę, jeszcze z miesiąc wytrzymam", albo "nie, dziś rezygnuję, już nie dam rady!". Każdego dnia miałam dylemat, czy karmić dalej. No i jak mała skończyła 5 miesięcy, zrezygnowałam z odciągania i przeszłam całkowicie na mm.

Teraz, z perspektywy czasu, myślę sobie, że obiektywnie patrząc, ta sytuacja była do odratowania. Mogłam jeszcze próbować przystawiać, nie dawać butelki. Ale psychicznie nie byłam w stanie - i widzę to także teraz. Naprawdę czułam się z tym karmieniem koszmarnie.

Paradoksalnie moim problemem było to, że przykładałam ogromną wagę do karmienia. Pewnie gdybym wrzuciła na luz, to by tych problemów nie było. Ale ja nie byłam w stanie.

Myślę, że przy drugim dziecku poradzę sobie lepiej. Przede wszystkim, doświadczona tym, co się działo przy córce, będę spokojniejsza, będzie mi łatwiej przystawiać, nie podam już dziecku butli, choćby doradca laktacyjny ze szpitala na Infanckiej (!) mówił mi, że "mogę podać i że nic się przecież nie stanie". I że pokarmię długo, co najmniej rok - właśnie tak, jak chciałam przy córce.

[bursztynek3]

w szpiatlu zaczęło się ładnie rozkręcać (lekko wspomagałam się
herbatką laktacyjną), mała była przystawiana prawidłowo- położne
potwierdziły; i tak to trwało od 12 sierpnia do połowy września, a
potem coś się zaczęło dziać... mała się złościła, nienajadała, choć
wisiała na mnie cały czas (nigdzie nie mogłam się ruszyć, dosłownie
nigdzie) , przystawiałam, w międzyczasie ziółka na laktację ,
herbatki, dodatkowe ściąganie laktatorem(bo im więcej zje, tym
więcej się wyprodukuje),a tu guzik... coraz mniej, coraz mniej i
stop, definitywnie w połowie października. Strasznie mi było
szkoda, bo bardzo bardzo chciałam- ale nie dałam się sterroryzować(
choć były głosy, na szczęście nie z rodziny - "musisz karmić!" -
nie, nie muszę, JA NIC NIE MUSZĘ.) Definitywnie przeszłyśmy na MM w
połowie października 2009r. Dziecko szczęśliwie, zdrowe, matka
zadowolona, nie wierzę ,że karmienie piersią gwarantuje zdrowie i
odporność - przez 9 m-cy Hanka nie miała najmniejszego katarku, a
były i 3 godz. spacery przy minus 7 zimą ... Nie wyszło, trudno,
może jeszcze kiedyś będę miała szansę



-- Hanutka /12.08.2009/

[anik801]

U mnie to też nie jest żal spowodowany,że niby dzieci na piersi są
zdrowsze itd.Moja córka jest okazem zdrowia(antybiotyk może z raz w
roku ma podany),jest odporna i to pewnie taki organizm i tyle.Znam
też dzieci piersiowe z alergiami,anemiami i chorowaniem co 3tyg.Mi
jest żal z nieco innego powodu-bliskości z dzieckiem(choć to akurat
rekompensuję w inny sposób-można się tulić ciało do ciała ile wlezie)
Chciałam karmić,choć jak patrzyłam na siostrę,która non stop
chodziła z cyckami na wierzchu(mała przy cycku spędzała większość
dnia i nocy)to mi się odechciewało.Nie wierzę w magiczną moc
matczynego mleka,ale wierzę że jest to fajne.Przez 2tyg.gdy karmiłam
córkę(choć przez głupie kapturki)ale było w tym coś nie wiem sama
jak to określić.

[basiak36]

Nie wyszło, trudno,
> może jeszcze kiedyś będę miała szansę

Nastepnym razem zajrzyj na KP W takich sytuacjach robi sie dokladna analize
problemu i prawie zawsze znajduje sie jakis powod i rozwiazanie. No i zycze zeby
oczywiscie byla kolejna szansa

[zapominajka83]

ja tez nie mogłam zrozumieć. przez pierwsze 6 tygodni , gdy karmiłam robiłam
dla karmienia wszystko i okazało się, że karmić mi nie wolno- ze względu na
zdrowie dziecka. I tok myślenia się mi zmienił.. nie tylko leniwe matki nie
karmią dzieci, ale też te które tego robic po prostu nie moga.

[agnen]

a mogę spytać - jeśli nie chcesz to nie odpowiadaj, albo odpowiedz na maila
gazetowego - dlaczego konkretnie nie możesz karmić?

[zapominajka83]

a to żadna tajemnica, nieraz pisałam na moim forum lipcowym.. Mikołaj od 7 dnia
życia przestawał oddychać, pierwszy raz go reanimowałam właśnie w 7 dobie, potem
szpital- nic nie wykryto, a bezdechy coraz częstsze i cóż coraz poważniejsze (aż
do niedotlenienia). Trafiliśmy na 3 tygodnie na Działdowską do
szpitala(warszawa) i też nic nie wykryto oprócz nietolerancji laktozy i
najprawdopodobniej dużej alergii. Zaproponowano przejście na nutramigen-
bezdechy przeszły jak ręką odjął. No i musiliśmy pozostać na nutramigenie. Żaden
lekarz nie potwierdził, że bezdechy są z alergii, raczej wysnuto koncepcje, że
alergia powodowała taki ból, że mały przestawał oddychać. Koszmar i nikomu nie
życzę. Ale teraz jest dobrze- Mikołaj rozwija się super, no a alergie ma
straszną- nawet na ryż..ale powoli jakoś z tematem się ogarniamy..

[dordulka]

Mnie karmienie piersią nie wyszło. Mniejsza o szczegóły. Nie potrzebuje tutaj
rozkładania mych błędów na czynniki pierwsze, sama to juz dawno zrobiłam.
W ciąży nie brałam pod uwage karmienia innego niż "naturalne", forum o KB było
kuriozum pełnym głupich bab, szukających pretekstu, by dziecku cyca nie dać.
Rzeczywistość brutalnie mnie zaskoczyla, pokonana zostałam przez depreche,
strachy i leki, sama nie wiem.
Moja porażka z KP zbiegła się z wysypem wątków okolokarmieniowych na forach
gazetowych, do tej pory pamiętam wszystkie obraźliwe epitety, choć starano się
udowodnić, ze "wysuszona chemicznie zmodyfikowana bydlęca wydalina" to tylko
opis stanu faktycznego

Moja porażka nauczyła mnie jednego - miłość nie przejawia się w sposobie
karmienia, więzi nie buduje się w jeden słuszny dla wszystkich sposób, nie da
się wszystkich wrzucić do jednego wora z odpowiednią etykietką - "wyrodna matka"
-) Przede wszystkim jednak nauczyłam się NIE OSĄDZAĆ nikogo nie znając przyczyn,
motywów, powodów.
Żałuję bardzo porażki z KP, jednak bardziej żałuję miesięcy bezpowrotnie
straconych na umartwianiu się z tego powodu. Wiem ,ze zrobię wszytsko, by drugie
i moze nastepne dzieci karmic piersia, ale w zyciu nei powiem już złego
słowa na matki z butelką z mlekiem innego gatunku)))

[green_naranja]

dordulka, WIELKI SLOWA, dziekuje! dokladnie tak samo uwazam.

a co powiecie o tym?

[anik801]

Mojej siostrze 2 pediatrów zakazało karmić,bo dziecko na cycu miało
tak silną anemię,że było zagrożenie leczeniem szpitalnym.Żadne
witaminki podawane dziecku też nie pomagały.Do tego dziecko
przybierało na wadze tak mało,że wyglądała w wieku 2 lat jak roczniak
(chociaż roczniaki są raczej tłuściutkie,więc nie wiem do kogo ją
porównać)Za każdym razem,gdy szła do lekarza miała bardzo
nieprzyjemne rozmowy.Lekarze twierdzili,że karmieniem szkodzi
dziecku.A najlepsze jest to,że jak w końcu odstawiła to mała zaczęła
normalnie jeść przybierać(choć i tak jest jeszcze w tyle).Moja
siostra "nawiedzona" na punkcie cycka chciała wszystkim udowodnić,że
jej pokarm jest najlepszyi myślała że po odstawieniu nic się nie
zmieni,a wtedy powie wszystkim że anemia i inne rzeczy są "same z
siebie".Ja myślę,że wszystko musi mieć "ręce i nogi".Dla mnie to
chore,że 1,5 roczne dziecko nie je nic poza piersią.

[basiak36]

Moja
> siostra "nawiedzona" na punkcie cycka chciała wszystkim udowodnić,że
> jej pokarm jest najlepszyi myślała że po odstawieniu nic się nie
> zmieni,a wtedy powie wszystkim że anemia i inne rzeczy są "same z
> siebie".

A czy ktos zechcial poszukac przyczyny? Moze nia byc np nietolerancja pokarmowa,
jakis skladnik ktory matka jadla. Sam pokarm do anemii sie nie przyczyni, chyba
ze matka ma niedobory zelaza. Brak przyborow wagowych tym bardziej wskazywalby
na ktorys z tych problemow.

[anik801]

Matka w okresie późniejszym jadła normalnie(na początku ścisła dieta)
Moim zdaniem mleko matki zaspakaja wszelkie potrzeby dziecka,ale do
pewnego czasu.Czy to jest normalne,że roczne dziecko nie przyjmuje
żadnych innych pokarmów poza mlekiem z piersi? Poza tym chyba
właśnie w tym tkwił problem skoro po odstawieniu i przejściu
na "zwykłe" pokarmy dziecko zaczęło się poprawiać.Jestem za
karmieniem piersią,ale nie w sposób "nawiedzony".

[pinkdot]

A ja rozumiem osobę, która się poddaje na początku karmienia bo to co się działo
z moimi piersiami przez pierwsze 3 miesiące prawie to była masakra. Ból
cholerny, surówkę non stop jedliśmy (trzeba było jakoś te resztki kapusty
przerobić), trzymała mnie przy karmieniu tylko myśl, że skoro tyle już
przecierpiałam to szkoda byłoby postawić na tym kreskę i dać butelkę, zwłaszcza,
że maluch na tym mleku moim rósł jak na drożdżach. Cieszę się, że nam się udało
- po tych 3 miesiącach karmienie zamieniło się w jeden z najprzyjemniejszych
aspektów macierzyństwa. Rozumiem jednak jak ktoś po prostu się poddaje, choć
uważam, że warto zawsze takiej początkującej karmicielce powiedzieć, że to
przejściowe i potem będzie lepiej - mnie bardzo takie słowa od kobiet na forum
KP pomogły.

[herpata]

Czytając ten wątek na początku byłam zła. Kaka-llina go założyła żeby się
dowiedzieć jakie są powody odstawienia dziecka od piersi, a gdy green opisała
swoją historię zaczęło się rozbieranie jej przypadku na czynniki pierwsze. Co
można było zrobić, co zrobiła źle, dlaczego tak się stało. Na jej miejscu
czułabym się koszmarnie po takich wypowiedziach. Stało się, dziecko nie je z
piersi. I co? Kocha je na pewno nie mniej niż matka która daje cyca dwulatkowi.
Opowiem jak to było u mnie i proszę mnie nie oceniać.

Sierpniówki znają moją historię, bo pomagały mi dojść do siebie.
Na pewno duże znaczenie miał mój stan emocjonalny.
Po porodzie w szpitalu zostałam bezpodstawnie rozdzielona ze zdrową córką na 18
godzin. Pierwsze przystawienie, a raczej pierwsze nieudolne próby przystawiania
odbyłyśmy w salce noworodkowej na krzesełku (ja po nacięciu krocza). Zero
intymności, wygody, komfortu... Miałam ogromne kłopoty z przystawianiem i żadna
położna nie potrafiła/nie chciała mi pomóc. Mówiły że dziecko ma za duży język,
a ja mam za twarde brodawki (phi!!!!!). Położna wysłała męża po laktator i
dzięki temu dziecko zaczęło jeść moje mleko.
Dopiero po powrocie do domu udało mi się zacząć ją przystawiać żeby ssała.
Niestety przystawiałam ją źle bo gryzła mi sutki, przez co karmienie przez
długie tygodnie było dla mnie katorgą. Przystawiałam ją i płakałam z bólu. Byłam
na nią wściekła bo sprawiała mi ogromny ból. Do tego szarpała się przy piersi,
puszczała brodawkę, na nowo musiałam jej ją podawać co powodowało kolejne
doznania bólowe. Gdy już w końcu trafiłam do poradni laktacyjnej okazało się że
mam piersi nadkażone grzybicą. Jeżeli któraś z Was to miała to pewnie wie, co to
za ból. Pierś bolała mnie po karmieniu, cała, jakby ktoś ją obił. Basia ssaniem
piersi koiła sobie ból brzuszka. Ssała mnie 5 minut, potem zaczynała kręcić
głową, gryźć mnie, puszczać brodawkę i na nowo jej szukać. Do tego krzyczała,
robiła się cała czerwona... Przy piersi potrafiła siedzieć po pół godziny co pół
godziny. Gdy udało mi się podleczyć grzybicę miałam 2 tygodnie spokoju i znów
powróciła. Do tego wszystkiego z powodu podejrzenia uczulenia na mleko krowie i
laktozę musiałam być na bardzo restrykcyjnej diecie i odciągać pierwszą fazę
mleka. Okazało się że mała ma AZS, a ja zawężałam swoją dietę do ryżu, jabłek i
indyka. Przez kilka tygodni nie jadłam nic więcej. Aż w końcu powiedziałam dość.
Byłam psychicznie wyczerpana, nienawidziłam swoich piersi i karmienia nimi
mojego dziecka. Przez to wszystko nie mogłam się doczekać kiedy będę mogła
skończyć karmienie.
A gdy już podjęłam taką decyzję, rozdzwoniły się moje ciotki, babki i mama,
które nigdy nie karmiły piersią i zaczęły na mnie naskakiwać: co ty robisz,
zobaczysz że dziecko teraz zacznie ci chorować....... Nie wiedziały jaką ulgę
poczułam dzięki tej decyzji, a ich słowa tylko mnie pogrążały...
I niech nikt mi nie mówi że karmienie piersią jest łatwe....

[asjula1]

Watpie, buy wiele mam uwazalo, ze karmienie piersia jest latwe na poczatku. Z
czasem jest coraz latwiej.
Ja sie wyluzowalam dopiero, gdy maly mial z 1,5 roku. Przedtem to byl koszmarny
stres, a do ca 8 miesiecy - przekoszmarny
Bylam chora i naprawde... dobijalo mnie to karmienie.
Mnie wszyscy radzili, zeby odstawic, lacznie z lekazrami, rodzina, no ale sie
uparlam, poniewaz mialam wrazenie, ze skoro karmiac czuje sie tragicznie, jako
matka, to jezeli sie poddam, bede tragiczna +.
Nie do konca umiem zbilansowac teraz plusy i minusy tej decyzji.

Teraz jest fajnie, ale bylo strasznie.

[asjula1]

Tyle w kazdym razie zyskalam _na pewno_ (oprocz niechorujacego prawie dziecka),
ze chyba umiem zrozumiec kazda matke, ktora sie meczy z karmieniem i nawet
rezygnuje.
Choc osobiscie uwazam, ze _oplaca sie_ powalczyc.

[basiak36]

gdy green opisała
> swoją historię zaczęło się rozbieranie jej przypadku na czynniki pierwsze. Co
> można było zrobić, co zrobiła źle, dlaczego tak się stało. Na jej miejscu
> czułabym się koszmarnie po takich wypowiedziach. Stało się, dziecko nie je z
> piersi. I co? Kocha je na pewno nie mniej niż matka która daje cyca dwulatkowi.

Ale nie o to w ogole chodzi) Bo ja na przyklad kiedy mialam kosmiczne problemy
z karmieniem przy pierwszym dziecku, chcialam wiedziec 'dlaczego'. I wcale przez
to nie czulam sie zle, ani nie czuje sie zle ze teraz wiem gdzie popelnilam
bledy. Popelnilam je bo wtedy nie mialam odpowiedniej wiedzy ani pomocy.
Przy drugim dziecku na tych bledach juz sie uczylam i bylo ok.

Rozmowa o tym dlaczego karmienie nie wyszlo, szukajac przyczyn, nie ma nic
wspolnego z tym zeby komus dokopac. Chyba ze ktos zdecydowanie nie chce o tym
mowic i nie chce wiedziec gdzie byly problemy, wtedy trzeba to uszanowac. Ale
sporo osob chce wiedziec, i zwyczajnie okazuje sie ze nie wiedza ile rzeczy moze
na problemy z karmieniem wplynac. I przy kolejnym dziecku wiedza czego unikac.
Wiedza pomaga
A nigdzie nie widzialam zeby ktos pisal o niekarmieniu piersia w zwiazku z tym
jak sie kocha dziecko, chyba ze cos pominelam.

[yadrall]

Moj maly od urodzenia butelkowy i na dzien dzisiejszy nie widze,zeby z
tego powodu jakos cierpial,wiec uznaje sprawe za niebyla,a wiecej
dzieci nie planuje,wiec temat dla mnie jest zamkniety. Niemniej jezeli
chcecie to napisze dlaczego nie karmilam piersia.
O dziecko staralismy sie ponad 4 lata, ciaza to piorny stres i ciagly
lek-nie radzilam sobie ani ja,ani maz,ani reszta rodziny... Ogolnie
jeden wielki koszmar.
Ze wzgledu na to wszystko oraz cukrzyce i corz mniej wydolne lozysko
mialam CC-ciecie na zimno,zaraz po skonczonym 37tc-maly na granicy
wczesniactwa. Pierwsze 2 doby on w inkubatorze pod aparatura,a ja na
pooperacyjnej. Dostaje butle i smoka do upokajania. Moja pierwsza proba
karmienia-dostaje dzieko podlaczone do roznych kabli siedzac na stolku
(rana po CC),a pielegniarka tylko rzuca z daleka-pani pokarmi... Co
rusze malego to cos piszczy,wiec go odkladam do lozeczka i wychodze...
Po dwoch dobach dostaje dziecko na sale.
Mleka w piersiach brak,brodawki wklesle (nigdy nie mialam sterczacych
brodawek-ani w czasie seksu ani z zimna),maly nauczony picia z butli.
Do tego piersi w nieciazowym rozmiarze H czyli wielkie. Maly z mega
zoltaczka i niskimi poziomami cukru-wiec nie moge go nie karmic
efektywnie,bo wroci pod pompe z glukoza...
Nikt, zupelnie nikt sie nie pyta czy wiem jak karmic (zreszta nikogo
nie interesowalo czy wiem jak przewijac czy ubierac...), nikt nie
inetresuje sie czy maly ssie-w koncu jest weekend... Za to pielegniarki
noworodkowe wieczorem przynosza mleko i powtarzaja,ze maly musi jesc,bo
jak spadnie na wadze to bedziemy dluzej w szpitalu (waga urodzeniowa
3000).
W poniedzialek wychodzimy-w domu probowalam sciagac (max do 100ml/dobe)
i karmic przez nakladki-bez skutku-maly nie chce mojego siagnietego
mleka!!! Sciagac taka ilosc i jeszcze wylewac? Nigdy nie mialam zadnego
nawalu,nie musialam zasuszac pokarmu, nie nosilam wlkadek laktacyjnych-
nigdy na dobra sprawe nie mialam mleka,a maly nie ssal.

Ja wiem,ze wszystko bylo zle-bledow byla masa-moze gdybym sie uparla to
bym szukala pomocy,ale akurat bylam na wsi u rodzicow,wiec zeby szukac
pomocy musialabym jechac do miasta-po CC nie bylam w stanie... Maly
pije mleko z butli,a w zasadzie jakis miesiac temu odmowil picia z
butli i je tylko lyzeczka pokarmy stale,wiec pewnie i z piersia by sie
pozegnal. Mam doskonaly kontakt z synkiem i zupelnie nie widze,zeby mu
brak pokarmu z piersi przeszkadzal. Ja juz tez sie pogodzilam z
zaistniala sytuacja-poprostu chcialam zaspokoic ciekawosc tych z Was
kttore nie rozumieja,ze mozna nie karmic piersia.

Odstawienie

[yadrall]

A tak swoja droga to po przeczytaniu wczesniejszej dyskusji o
odstawieniu sie dziecka od piersi chcialam napisac,ze moj synek krotko
po skonczeniu 5 miesiecy odstawil sie od ... butelki!!! Nie wiem jak to
rozumiec i o co chodzi,bo mleko stale to samo, te same smoczki i
butelki,a maly z dnia na dzien przestal pic mleko... Ot, w porze
karmienia wypil 20-30ml i tyle... Odczekalam tak dwa kolejne karmienia
i za trzecim razem wzielam to mleko, dosypalam kaszki kukurydzianej i
podalam lyzeczka. Maly,choc nigdy wczesniej nie jadl doroslego jedzenia
(owszem mielismy proby z jablkiem,ale na zasadzie BLW-czyli owocek do
reki i maly w zasadzie go lizal,a nie jadl),to od razu wiedzial jak
polykac itp. On poprostu sam zdecydowal,ze to jest moment kiedy chce
cos poza mlekiem. Ja mialam plan poczekac jeszcze,bo maly to alergik,a
mi sie marzylo,zeby rozszerzac diete wg. BLW gdzie nowe jedzenie jest
dodatkiem do mlecznej diety. Tyle,ze nie dalo rady... Musialam
wprowadzic kaszke kukurydziana,a potem zupki i owoce,bo poprostu
dziecko wolalobyc gldne niz pic z butli...
Nie rozumiem tego,ale spotkalm sie na forach z wypowiedziami innych
mam,ktorych maluchy tez w okolicach 6miesiaca odmawialy picia mleka z
butli.
Moj w tej chwili mleko pije (albo i nie,bo z tym roznie bywa) tylko raz
w nocy,a w dzien wszystkie posilki jemy lzyeczka,albo i probujemy BLW.
Dodam,ze wode normalnie pije z butelki zarowno w dzien jak i w nocy,a
mleko jest z butli jest bleee...

[baszi]

pisze bez czytania wczesniejszych wypowiedzi
mi wyszło ale "walczyłam" przeszło 1,5 miesiąca i gdyby nie pediatra która w
końcu dobrze wytłumaczyła jak karmić żeby to nie był horror czyli pogryzione
popekane sutki i zaciskanie zebów,- ba strach że dziecko zaraz będzie głodne i
co ja zrobię ono głodne a ja umrę z bólu, a jak nie nakarmię to mi piersi pekna,
dostanę zapalenia i inen wizje - pewnie poddałabym się z bólu po prostu

po ciężkiej ciązy człowiek ma nadzieję, że poród to pikuś, po porodzie, że co to
nakarmić własne dziecko piersią, a potem zderzenie z rzeczywistościa i jesli juz
ktos ma problem to mało konkretnej pomocy i z jednej strony naciski ze jak to
nie karmisz piersią własnego dziecka a z drugiej spróbuj to dziecko nakarmic w
parku czy restauracji, zaraz jedna baba z druga cie w necie obsmaruja że to
obrzydliwe a ty ekshibicjonistka.

do póltora miesiąca głownie dawałam butelke - a właściwie ze strzykawki a potem
butla, ściagałam pokarm a karmiłam piersią raz dziennie ze łzami w oczach,
pomału się nauczyłam, wyleczyłam rany i udało się, karmiłam 15 miesięcy i gdyby
mała sama się nie odstawiła karmiłabym troche dłużej

do tego hormony po ciązy, do tego ból po cc, bezsilność - chcesz a nie możesz i
wyrzucasz sobie ze wyrodna matka z ciebie, widziałam w szpitalu dziewczyny które
karmiły bez problemu i nie wiedziałam co ze mna nie tak

latwo wydawac sady ale syty glodnego nie zrozumie, podobnie w wypadku karmienia,

[m_laczynska]

Mi przy pierwszym nie szło, oj. Najpierw koszmar w szpitalu, żeby tego malca w
ogóle obudzić i żeby zechciał ssać. Wyrywał się nie chciał do buzi wziąć.
Dokarmiany strzykawą. Potem w domu - godziny wiszenia i spadał na wadze. Potem w
poradni kazali odciągać i dokarmiać snsem, bo ponoć to kłopoty ze ssaniem po
odśluzowaniu. I ja z tego przerażenia, że głodzę dziecko i że ono źle ssie tak
odciągałam i dokarmiałam - swoim, modyfikowanym. I tak parę miesięcy. Aż w końcu
z nudów przy kolejnym odciąganiu znalazłam tutejsze forum KP i tak czytałam
czytałam aż w końcu mnie oświeciło, że nie można mieć za mało mleka. No i tak
nam zostało, bo ja tyle wysiłku włożyłam w to karmienie, że nadal 2,5 roczniaka
nie odstawiłam. Ale jak widzę laktator to do tej pory mną telepie.
Z drugim za to poszło gładko. No prawie, bo spadł w szpitalu ponad 10% i
chcieli mi go znów dokarmić, ale nie dałam! Wynegocjowałam z pediatrą jeszcze
jedną nockę i on przez tę nockę 40 gramów przybrał. ALe miały miny te położne co
to mnie po cyckach macały zastanawiając się, czy nie za mało (no już takich
banałów nie wiedzieć będąc położną - dramat). Teraz Tadzio zmienił się w małego
Michelina - fałdka na fałdce. W miesiąc zrobił kilo 400.
I tak na swoim przykładzie i paru innych - to nie lenistwo, czy zła wola tylko
brak wiedzy o karmieniu są główną przyczyną tych niepowodzeń. No i lęk o dziecko
(głodzi dziecko, co to za matka).

[froszka]

Odstawiałam w okolicach 9tego miesiąca, bo myślałam,że będzie lepiej, że będzie
spokojniej i mniej stresu
W moim przypadku, oprócz męża i mojej mamy, w moim "długim" karmieniu nie
wspierał mnie nikt. Wszystkie "problemy" z dzieckiem były zrzucane na to, że
karmię "jeszcze" piersią Dlatego dla mnie terror laktacyjny to mit
Po odstawieniu okazało się, że jest z małym tak samo, a może jeszcze gorzej. Po
prostu ten typ tak ma i już. Kiepsko zasypia, kiepsko śpi i nie zawsze je to co
mama poda Ale jest zdrowym chłopcem i niczego mu nie brakuje. Zresztą skoro
ja byłam takim dzieckiem to dlaczego on miałby być inny?

I jeszcze powiem tylko, że wśród znajomych, większość kończy karmić w czasie
kryzysów. Wiedza na temat laktacji jest zerowa, w szpitalu znikoma pomoc, a
nasze matki i ciotki wychowywały swoje dzieci w zupełnie innych czasach i nie
umieją doradzić.
Ja karmię dzięki temu, że jestem zawzięta i dlatego, że trafiłam na forum KP
i przeczytałam "Warto karmić piersią".

[18_lipcowa1]

Ja sie ciesze ze trafiłam na terrorystki laktacyjne na forum gazety,
dzieki nim wiedzialam naprawde duzo i moje karmienie piersia
przebiegło bezproblemowo.

Teraz sama jestem terrorystką, uwazam że kobiety powinny karmic
piersia i starac sie o to ile mogą- najczesciej sie nie starają.
A te ktore musza wyjsc na ploty z kolezanka, napić sie albo boją sie
o cycki to nie są mądre matki.
Dziekuje za uwage.

[green_naranja]

"najczesciej sie nie starają."
skad wiesz? masz monitoring zamontowany w cudzych biustonoszach?

terroryzm terroryzmem, ale fanatyzm to juz ostra przesada.

[18_lipcowa1]

green_naranja napisała:

> "najczesciej sie nie starają."
> skad wiesz? masz monitoring zamontowany w cudzych biustonoszach?
>
> terroryzm terroryzmem, ale fanatyzm to juz ostra przesada.


O i jeszcze te bajki o tym że dziecko się SAMO odstawiło, dołącze do
grona opowiesci ktorych nie lubie i ktorym nie wierzę.

[green_naranja]

no coz, tak to juz jest, ze jak ktos nie ma doswiadczenia, to nie wierzy i nie
rozumie. cale szczescie, ze nie wszyscy jestesmy jednak z jednego szynela, uff!

[18_lipcowa1]

green_naranja napisała:

> no coz, tak to juz jest, ze jak ktos nie ma doswiadczenia, to nie
wierzy i nie
> rozumie. cale szczescie, ze nie wszyscy jestesmy jednak z jednego
szynela, uff
> !



Moze i bym uwierzyła, ale czytałam wypowiedzi ekspertów na ten temat
i wiem ze dziecko sie nie moze SAMO odstawić

[green_naranja]

no coz, a ja nie tylko czytalam, ale i doswiadczylam, i z ekspertami rozmawialam
ad rem. sytuacje kestremalnie rzadkie, ale zdarzaja sie.
wiem, ze niektorym ciezko to pojac.

[basiak36]

> Moze i bym uwierzyła, ale czytałam wypowiedzi ekspertów na ten temat
> i wiem ze dziecko sie nie moze SAMO odstawić
>

Takowe objawy jakby sie dziecko 'odstawialo' (czyli szarpanie, odmawianie
piersi) wystepuja najczesciej tam gdzie jest smoczek uspokajacz, oraz gdzie na
pierwsze oznaki szarpania pojawia sie butelka (bo bywa ze dzieci sie szarpia
przy piersi i pluja bo np akurat maja gazy, albo gorzej ssaja, mama sie
denerwuje ze nie je i da butelke i robi sie zamkniete kolo). Bywa tak tez przy
nieprawidlowym przystawianiu (np niektore dzieci nie lubia kiedy trzyma je sie
za glowe podczas karmienia, oraz jesli przystawiane sa pod troche niewlasciwym
katem). Moze tez byc tak po niezbyt delikatnym odsysaniu po porodzie, bo dziecku
gardlo podraznili, moze miec za krotkie wedzidelko, etc.
Zawsze jest jakis powod, malutkie dziecko samo nie odmowi pozywienia. Chyba ze
jest chore.

[green_naranja]

no wiec u mnie zadna z tych przyczyn akurat nie wystapila.
byc moze powody byly inne, na zbadanie ich nie starczylo juz czasu i sil, calosc
i tak trwala dlugo (ponad dwa tygodnie).

ok, z mojej strony eot.

[aphoper1]

Jak tylko zobaczyłam ten wątek parę miesięcy temu, wydało mi się, że jest
zupełnie beznadziejny (wybacz,Kaka...). "Podłóż się do bicia"... Gdyby mi kp nie
wyszło, na pewno nie odważyłabym się Wam o tym napisać

[green_naranja]

...bo wniosek zawsze jest jden: matka sie nie postarala/zla matka okazala

[basiak36]

green_naranja napisała:

> ...bo wniosek zawsze jest jden: matka sie nie postarala/zla matka okazala

Niektore matki wlasnie tak interpretuja jakakolwiek probe wyjasnienia przyczyn
braku powodzenia karmienia, dlatego lepiej nie wciskac sie tam gdzie tego nie
potrzebuja
Ja zauwazylam ze matki ktore chcialy karmic, a karmienie nie wyszlo, albo chca
wiedziec czemu nie wyszlo, czytaja, szukaja informacji, sa chetne do przyjecia
informacji o tym ze mogly popelnic nieswiadomie pewne bledy (typowe to wlasnie
butelka, smoczek, niewlasciwa interpretacja zachowan dziecka, ze 'glodne' itp),
i nie przeszkadza im ze sie dowiedza gdzie popelnily bledy.
Inne przyjmuja to bardzo osobiscie i mocno, i odbieraja to jako bezposredni atak
na siebie, ze sa 'wyrodne', ze sie nie postaraly itp. Jesli ktos by probowal cos
wyjasniac, odbiora to jako probe szukania w nich winy, cos negatywnego. Wola nie
wiedziec czemu, a czasem wola tez trzymac sie roznych wersji ktore akurat w
danej sytuacji w ich oczach moga pasowac, np ze zabraklo pokarmu.

I tyle Kazdy ma prawo do swoich odczuc i nie ma sensu wchodzic z butami w
czyjes interpretacje. Moja tesciowa np jest przekonana do dzis ze pokarm jej sie
sam skonczyl, mimo ze od razu wiadomo co bylo bo dawala butelke, herbatki etc.
Ale jaki sens ma uswiadamianie jej na sile, skoro nie chce wiedziec i woli
myslec ze pokarm sie skonczyl, i jest jej dobrze z taka wersja?
Ja osobiscie wole pisac tam gdzie widze iz ktos faktycznie szuka informacji.
Sama mialam problemy ogromne z karmieniem przy pierwszym dziecku, ale chcialam
wiedziec gdzie popelnilam bledy, szukalam informacji, specjalisty itp. Ale inni
wcale nie musza.

[green_naranja]

oczywiscie basiak, tyle ze swiat nie jest bialo-czarny, nie jest tylko i
wylacznie A , a jesli nie A, to B.

ja nie mialam (i nie mam) z tym problemu, ze nie karmie juz (i tak mialam zamiar
najwyzej do roku, i to byla wersja ekstremalna); jak pisalam, z karmieniem od
pierwszej chwili nie mialam najmniejszych problemow, juz polozne w szpitalu sie
zachwycaly , i na wizytach domowych tez-ze wszystko tak super bezproblemowo
przeboega...i tak bylo przez 3.5 miesiaca.

dla mnie ok.

problemy ( z nadinterpretacja) zaczely sie dopiero na forum.popelnilam blad, ze
juz po czasie zechcialam podzielic sie moimi perypetiami z odstawieniem.
i owszem, przyjelam pewne glosy jako bezposredni atak na siebie, tym bardziej,
ze owe glosy bezposrednio raczyly zauwazyc, ze sie JA nie postaralam (ie.: nie
chcialam ), co jest bzdura, klamstwem i krzywdzacym osądem, z jakim czesto sie
kobiety chcace (a nie mogace)karmic spotrykaja ze strony zupelnie obcych,
przypadkowych ludzi, ktorzy na podstawie kilku wpisow na forum wydaja wyrok.

i to mnie drazni, ta jakas taka typowo polska obrzydliwa zasciankowa malosc.

to zupelnie tak, jakbym napisala kobiecie borykajacej sie z silna depresja
poporodowa przez dlugi czas, ze poddala sie tej depresji, ktora zszargala jej
spora czesc wczesnego macierzynstwa, bo nie dosc silnie z nia walczyla, bo nie
sprobowala wszystkich mozliwych srodkow, by jej zapobiec, bo nie udala sie na
czas po porade, bo nie wyczula, ze cos jest nie tak odpowiednio wczesnie, bo NIE
CHCIALA tak naprawde tej depresji zwalczyc, bo jest wewnetrznie slaba i w ogole,
co z niej za matka....prawda, ze byloby to ohydne?

a jednak przy karmieniu piersia taka "delikatnosc " nie obowiazuje.ciekawe.

[cahir4]

> Niektore matki wlasnie tak interpretuja jakakolwiek probe wyjasnienia przyczyn
> braku powodzenia karmienia

Jakąkolwiek? A może Twoją próbę wyjaśnienia? I mam na myśli nie Ciebie
osobiście, ale pewien typ myślenia.

Jak czytam czasami fora laktacyjne, to mam wrażenie, że karmienie piersią to nie
zjawisko fizjologiczne, które się w pewnym sensie da badać empirycznie, ale
swoista religia, gdzie królują dogmaty i powszechnie występują przypadki
jasnowidzenia. Taka matka może do us..nej za przeproszeniem śmierci pisać, że
było tak i tak, a i tak cały chór wie lepiej od niej, że tak nie było, chociaż
ani jej, ani jej cycków, ani jej dziecka na oczy nie widział. I taka matka ma
zderzenie: cudze teorie - własne doświadczenie. Teorie w dodatku są oparte na
pewnych dogmatach - a dogmaty, jak to dogmaty - trzeba w nie uwierzyć. Jak nie
wierzysz: znaczy "nie chcesz wiedzieć", "odrzucasz prawdę". Jeśli łaskawie nie
będziesz potępiony, to w każdym razie uznany za biedną zbłąkaną duszyczkę, co
odrzuciła oświecenie. Do tego jeszcze to wojenne słownictwo: walczyć, wygrać,
poddać się, ponieść klęskę. No, kurczę, krucjata po prostu, religijna wojna.
(Przy czym koszty wojny nie mają znaczenia.)

Na prawdę nie każdy ma ochotę rozmawiać tym językiem, on po prostu dla
niektórych, w tym dla mnie, jest niewiarygodny.

Z Twoich postów na przykład odczytuję, że wierzysz w dogmat, że "każda kobieta
może...". Tym samym nie mogłabym z Tobą dyskutować, czy mogłam i ewentualnie,
jakie popełniłam błędy, bo, nie dopuszczając, nawet teoretycznie, możliwości, że
nie mogłam, wykluczasz racjonalne podejście do tematu. Zmuszasz mnie do WIARY
tam, gdzie ja potrzebuję WIEDZY.

Założenia przyjmowane a priori to jedno. Jest jeszcze to tajemnicze
jasnowidzenie, to: "od razu wiadomo co było". Na przykład taka Twoja teściowa.
"Dawała butelkę, herbatki" - i co z tego? Podawanie butelki może zaburzyć
laktację (podobno). Wcale nie musi. To, że podawała butelkę, nie wyklucza,
racjonalnie podchodząc do tematu, że mogła mieć poza tym inne problemy. Ale po
co się nad tym zastanawiać, skoro "od razu wiadomo".

No żesz, na co mi cudze objawienia na temat mojej laktacji?!

[dordulka]

green_naranja napisała:

> ...bo wniosek zawsze jest jden: matka sie nie postarala/zla matka okazala

... bo to zła kobieta była...

[kaka-llina]

aphoper1 napisała:

> Jak tylko zobaczyłam ten wątek parę miesięcy temu, wydało mi się, że jest
> zupełnie beznadziejny (wybacz,Kaka...). "Podłóż się do bicia"... Gdyby mi kp ni
> e
> wyszło, na pewno nie odważyłabym się Wam o tym napisać

Kompletnie nie miałam zamiaru, żeby tak się stało.... Dlatego w ogóle się tutaj
nie odzywam... Miałam nadzieję, że dziewczyny nie będą się kłócić i nie będzie
oceniania, chciałam tylko poznać inne historie... Wyszło jak wyszło...

[green_naranja]

kaka-llina, przeciez to nie twoja wina. sama wiesz, jak jest...

[dordulka]

kaka-llina napisała:

> aphoper1 napisała:
>
> > Jak tylko zobaczyłam ten wątek parę miesięcy temu, wydało mi się, że jest
> > zupełnie beznadziejny (wybacz,Kaka...). "Podłóż się do bicia"... Gdyby mi
> kp ni
> > e
> > wyszło, na pewno nie odważyłabym się Wam o tym napisać
>
> Kompletnie nie miałam zamiaru, żeby tak się stało.... Dlatego w ogóle się tutaj
> nie odzywam... Miałam nadzieję, że dziewczyny nie będą się kłócić i nie będzie
> oceniania, chciałam tylko poznać inne historie... Wyszło jak wyszło...

Kaka-lino, zawsze tak wychodzi a raczej . Zawsze wszytscy wiedzą LEPIEJ, te, co nei karmią piersią najlepiej znają się karmieniu, a zwłąszcza przerażająco długim, np powyżej roku, te, co karmią najlpeiej znają sie na butelkach, zepsutych przez nei dzieciach i "wyrodnych matkach".

[madzioreck]

Lipcowa, i tu przylazłaś wywoływać kłótnie? I wygłaszać swoje jedynie słusznie
poglądy? Chciałam przypomnieć, ze jeszcze niedawno kategorycznie wypowiadałaś
się, ze nie chcesz mieć dzieci, a same dzieci nazywałaś bachorami, więc daruj
sobie. Tu dziewczyny się wspierają, a nie dowalają sobie.

[kinga_owca]

mi wyszło i wychodzi do tej pory, ale zawdzięczam to jedynie sobie,
mojemu męzowi i forum KP
bo po porodzie - CC na zimno - dowiedziałam się, że... mam plaskie
brodawki i dziecka nie wykarmię
rzecz jasna schizy, trauma i dół, bo zakładałam, że karmić piersią
będę
potem doszlo przysypianie, mega wiszenie, tradycyjne podsycane przez
otoczenie tematy - co tak płacze pewnie głodny, tyle czasu ssie
pewnie tam nic nie ma, daj butelke przynajmniej się naje itp itd
pamiętam jak ryczałam z dzieckiem przy piersi, karmiąc go
nieprzerwanie od 16 do 22 i modliłam się, żeby wytrwac przynajmniej
te 6 tygodni...
kilka razy dałam butle, w szpitalu rzecz jasna i 2 razy w domu, bo
uwżałam, że się nie najada
ale potem na moje i mojego dziecka szczęście trafiłam na KP,
poczytałam, schowałam butle (na wywalenie się nie odważyłam) i jakoś
poszło
zaakceptowałam maratony, wiszenia, kupiłam wagę (ta schiza została
jakiś czas i codziennie syna ważyłam) no i karmię do tej pory

kiedyś, Dordulka o tym pisała, na niemowlu były mega jatki cyckowo-
butelkowe, i tam się w sumie okazywało czasem, że mamy z podobnym
początkiem mają różne końce - i nie jest to wina samej matki ale też
otoczenia, wsparcia (lub nie) męża, kondycji psychicznej czy nawet
warunków bytowych
nawet historia moja i Dordulki, jak same stwierdziłyśmy, były
podobne, ale mi się udało przez to przejść
no i Dordulka, moja propozycja pojechania i docyckania kolejnego
dziecia nadal aktualna jest o ile ja sama nie będę cycozwisa
miała wtedy kolejnego