"Grzeczne" dziecko

[jul-kaa]

Tak mi się ostatnio coraz częściej nasuwa pewna myśl...
Ale od początku: Mój synek (3 miesiące) jest spokojnym (choć nie apatycznym),
bardzo pogodnym maluchem. Większość czasu jest zadowolony ze wszystkiego. Nie
krzyczy, nie płacze, nie protestuje. Zakładam, że mu po prostu dobrze, bo
rodzice spełniają jego potrzeby i pragnienia. Poza tym nie jest szczególnie
wrażliwym dzieckiem - poczeka 5 minut na pierś (jeśli akurat jest taka
potrzeba), zniesie odrobinę mydła w oku czy inną fizyczną niedogodność.
Reakcją otoczenia jest: "o, jaki grzeczny chłopczyk!". A grzeczność to
przecież spełnianie określonych norm społecznych, odgórnie narzuconych i
często sztucznych. Jaś nie spełnia żadnych norm, jest po prostu sobą. Wiem, że
nikt mówiąc "grzeczny" nie ma na myśli nic złego. Ale jakoś mi się to
"grzeczny" nie podoba.

Wydziwiam?

[ruda.ja]

no trochę
a na serio, wiem co masz na myśli bo o Kalce też non stop tak mówią a
ja patrząc na rozwrzeszczane wiecznie dzieci sobie myślę "matko co
trzeba robić żeby dzieciak tak się pruł??"
W takich sytuacjach powinno się mówić spokojny itp. ale przecież tak
się mówi od wieków "grzeczne dziecko" czyli właśnie spokojne, nie
sprawiające problemów. Przyzwyczaisz się

[mama_kaspra]

> ja patrząc na rozwrzeszczane wiecznie dzieci sobie myślę "matko co
> trzeba robić żeby dzieciak tak się pruł??"

Przyklady z ostatnich 24 godzin:
- przytrzymac na chwile, zeby zapiac rzepy pieluchy
- zapiac zatrzaski w body
- nie oddac od razu slomki, ktora upadla na podloge w restauracji, tylko
najpierw ja wytrzec
- dac tylko troche creme caramel, a reszte zjesc
- nie pozwolic wyrwac ze sciany kabla sieciowego
- nie dac mleka w metrze (jedziemy tylko 1 przystanek)

... poza tym Kasp sprawia wrazenie bardzo zadowolonego z zycia dziecka

[anik801]

A moim zdaniem ta "grzeczność"to coś wrodzonego.Mam porównanie-
córka "diabełek wcielony"od dnia narodzin.Jej potrzeby były
spełniane natychmiastowo!Spała z nami,była noszona i ciagle
jej "wymagania" rosły.Na mleko nie mogła zaczekać nawet 5min.(wrzask
niesamowity).Domagała się ciągłego noszenia,budziła się ok.3.00 i
musiała być noszona do 6.00.Wszystko nudziło ją po 5min.Tylko na
moich rękach była zadowolona z życiaOczywiście była bardzo radosna
(to nie tak,że wyła non stop)ale tylko gdy wszystko było po jej
myśliDo roku nie przespałam z nią całej nocy!Natomiast synek-
totalne przeciwieństwo.Po zaprawie z córką postrzegam małego jako
aniołka.Ma 3mies.przesypia większość nocy,jest cierpliwy,nie drze
się w niebogłosy,potrafi długo skupić uwagę na np.zabawkach czy
naklejkach na ścianie.Jest ciągle uśmiechnięty,bardzo delikatnie
dopomina się o mleko,czy noszenie.Uwielbia,gdy się do niego
mówi.Taki słodziak po prostu.Jednym słowem jest mega grzecznyJak
córka była malutka "stwałam na głowie,by była zadowolona,a synek i
bez tego jest zadowolony.
"

[jul-kaa]

anik801 napisała:

> A moim zdaniem ta "grzeczność"to coś wrodzonego.

Zgadzam się. Ale cechy wrodzone można wzmacniać lub nie

[swinka-morska]

Nie, nie wydziwiasz

Mnie doprowadzają do piany teksty mojej teściowej pt. "mała była niegrzeczna"
kiedy dziecko zostawione pod jej opieką płakało np. ze zmęczenia.

[kaka-llina]

Ja o tej "grzeczności" słyszałam przez cały pobyt w polsce, co tez mnie trochę
wkurzało bo nie jest moim planem posiadanie "grzecznego dziecka". Tutaj ludzie
najcześciej mówią: jakie szczęśliwe dziecko!! i to mi się znacznie bardziej
podoba!!!

[jul-kaa]

Może pomyślmy jak reagować na teksty o grzeczności. Bo ja reaguję zbyt
gwałtownie albo wcale. Może wystarczy powiedzieć, że on nie jest grzeczny, a po
prostu szczęśliwy?

[laoni27]

Moja córa też była zawsze spokojna, rodzinka dziwiła się i mówiła, że pewnie nie zauważam, że mam dziecko, tylko, że ja ją ciągle nosiłam, pozwalałam ciumkać pierś kiedy tylko chciała, od razu odpowiadałam na jej potrzeby, temu też się dziwili:d A teraz kiedy ma rok potrafi się nieźle wydrzeć hihi oczywiście coś jej wtedy dolega, śpiąca, głodna, ząbkuje, czy przeziębiona, no i co słyszę, że nauczyłam tak dziecko, rozpuściłam je. A ja to mam w nosie, bo kiedy dolegliwość mija znowu mam szczęśliwe, spokojne dziecko, które potrafi dobitnie dać do zrozumienia czego potrzebuje

[agnieszka_z-d]

A ja osobiście jestem uczulona na mówienie na niemowlaki, że są "grzeczne".
Grzeczne - czytaj przesypiają noce, umieją przez kwadrans gadać do karuzelki -
czytaj zająć się sobą, jedzą na godziny itp.
A jak nie, to co? Niemowlak niegrzeczny? Złośliwie nie przesypia nocy?
Terroryzuje z premedytacją i dlatego potrzebuje dużo bliskości? Jest wrednym
bachorem i dlatego może ssać pierś choćby i co godzinę?
Strrrrraszną mam na to alergię.
Bo przy trzylatku to już bardziej mi się jednak mieści w głowie nazywanie go
grzecznym lub nie.

agnieszka

[anik801]

Małe dzieci bardzo szybko się uczą,zapamiętują.I wierz mi,że są
dzieci,które wiedzą jak płakać by rodzic wziął i nosił.Inny jest
płacz,gdy coś dolega,a inny gdy chce być na ręku.I o ile nie mam nic
przeciw noszeniu(nanosiłam się przy pierwszym i teraz też noszę)o
tyle są pewne granice.u mojej córki było tak-ryk,a jak tylko wzięłam
to wszystkie "boleści" od razu ustępowałyMój 3mies.synek nauczył
się pewnych rzeczy.Jak podkładam mu pieluchę pod brodę już wie,że
będzie jadł i odpowiednio reaguje.Jak wnoszę go do pokoju córki on
już odwraca głowę w stronę jednej z ścian,bo wie że tam są kolorowe
duże naklejki.Jak tylko wkładam go wnosidło od wózka od razu się
uspokaja,bo wie że za chwilę włożę nosidło do wózka,który już jest
na dworze(jak tylko wkładam do nosidła od wózka od razu układa się
do snu).Gdy biorę chustę i zaczynam wiązać uspokaja się i czeka
cierpliwie aż go do niej wsadzę.Ma dopiero 3mies.Już ma pewne nawyki
i przyzwyczajenia,już kojarzy pewne fakty.Nie lubi być poza
domem.Jak wracamy np.po całym dniu u mojej mamy jest marudny(i tak
zawsze gdy jesteśmy u kogoś)w domu uspokaja się.Więc pomyśl jak
kojarzy i myśli już np.dziecko 6,7 i 8mies.Nie mów,że nie
potrafi"wymuszać" noszenia.Moja córka jak się budziła w nocy to
musiałam ją godzinę nosić żeby znów zasnęła.Natomiast syn jak się w
nocy obudzi to trochę się pokręci,porozgląda,coś tam "pogada" i
zasypia.Miom zdaniem dzieci już się rodzą z pewnym
usposobieniem.Córka ma 7lat i nadal musi mieć wszystko natychmiast i
nadal próbuje swoich sztuczek z płaczemOczywiście żadne z moich
dzieci nie było nigdy zostawione na "wypłakanie się",nie miały
wpychanego przeze mnie smoczka na zatkanie.Jadły butlę(mały nadal
je),ale nie na godziny-dziecko sygnalizuje głód i nie musi być tylko
na piersi żeby jadło wtedy kiedy potrzebuje.Zawsze jestem do
dyspozycji dzieci i zaspokajam ich potrzeby.Zresztą moja siostra
miała tak z córką-wisiała na niej non stop bo tak jej się
podobało.To jest dość uciążliwe,gdy dziecko nie pozwala ci na wizytę
w toalecie.To może nie jest premedytacja,ale wierz mi dzieci wiedzą
jak uzyskać uwagę rodzica

[globus.histericus]

Nie mów,że nie
> potrafi"wymuszać" noszenia.

Kurcze, ja nie uznaję słowa "wymuszać" w kontekście tak małych dzieci.
Po prostu, Twoja córka miała takie potrzeby, a Twój syn ma inne i, tak,
jak piszesz, obydwoje się z tym urodzili. Ale myślę, że nie można tu
mówić o jakiejkolwiek kalkulacji, a to właśnie zakłada słowo
"wymuszać".

[anik801]

Słowo wymusza jest wzięte w cudzysłówOczywiście dziecko które ma
kilka mies.nie jest złośliwe.Po prostu dąży do natychmiastowego
zaspokojenia każdej swojej potrzeby.I tu jest taka różnica między
dziećmi-jedno będzie się darło na całe gardło i w ten sposób uzyska
to czego oczekuje,drugie po chwili da spokój.I moja córka była i
jest dzieckiem,które nie odpuści,a syn jest zupełnie inny.Dziś w
nocy mały się obudził i widziałam,że nie może zasnąć.Męczył
się,przytulał buzię do poduszki i naprawdę starał się zasnąć.I nie
ryczał,że mam go natychmiast wziąć(a tak właśnie robiła córka).I
wzięłam go,bo poczułam ogromną potrzebę potulenia tego mojego
małego "ciapki"co to się nie potrafi upomnieć o należe mu prawa
Ogólnie mój syn wykazuje cechy nie wiem jak to nazwać,bo przecież
nie użyję w stosunku do tak małego dziecka słowa zdyscyplinowanie.On
po prostu wie co kiedy należy robićJak ściągam pieluchę i mówię
robimy kupkę(sam nie zrobi)to on od razu się mobilizuje-zasiska
pięści i naprawdę z całych sił się stara,tak samo jest z
zasypianiem, czy gdy widzi że trząsę butelką(żeby grudek nie było,bo
mamy enfamil)on cierpliwie czeka.Natomias ma takie chwile,że muszę
go nosić,bo gdy odkładam to jak tylko zobaczy,że jest kładziony
zaczyna tak śmiesznie piszczeć-i jest to dla mnie znak,żebym nawet
się nie ważyła go położyćTak więc moim zdaniem dzieci szybko uczą
się pewnych zachowń.Wiedzą kiedy i jak płakać(przecież płacz jest
inny w zależności od tego o co chodzi).Dlaczego nie płaczą zawsze
tak samo?Wiedzą jak załatwić sprawę(nie użyję słowa "wymuszać" skoro
jest nieopowiednie)aby zostały wzięte i noszone.Dlatego ja "kłócę"
się z teściem,gdy on twierdzi,że takie małe dziecko to nic nie
rozumie,jest mu wszystko jedno itd.

[aphoper1]

A o mojej tak nie mówią

[globus.histericus]

O mojej też nie Mówią "fajne" dziecko

[dagmara-k]

witam sie w tym watku na forum mam 3 miesieczna "niegrzeczna" dziewczynke

zamiennik "szczesliwy" tez mi nie bardzo pasuje, bo znaczyloby ze moja cora jest
nieszczesliwa. a jak ktos wyzej napisal, ja tez staje na glowie zeby byla
usmiechnieta. i jest: o 4 rano usmiecha sie promiennie, wszystko jej pasuje,
slodko pogaduje e-che i egw. a kiedy tylko zmeczy sie niezwykle lapczywym
pochlanianiem cudow tego swiata bardzo trudno jej ponownie zasnac i placze
rozpaczliwie okolo godziny zeby usnac na 15 minutowa drzemke. sasiedzi proponuja
znachorow do snu nosze na rekach pod wlaczonym okapem - to opcja
najspokojniejsza. nie mam w tej chwili lepszego sposobu zeby dziecko bylo
"grzeczne". "niegrzeczne" jest tez w wozku, bo go nie znosi z powodu budzacego
moro. wolalabym wiec zeby nie bylo tez nazywane "nieszczesliwym". bo jest po
prostu niespokojna, kiedy jest zmeczona.

[mama_kaspra]

Probowalas nosic w chuscie?

[juisy]

O tak, polecam chustę! Mój "niegrzeczny" chłopczyk w chuście zmienia się w
anioła. I usypianie jest łatwiejsze w chuście. I ząbkowanie będzie łatwiejsze do
przeżycia.

[dagmara-k]

chusta juz kupiona, ale do usypiania konieczna jest pozycja na ramieniu.nie ma
takiego wiazania

[juisy]

Uuu! Trudny model! Może spróbuj powoli zsuwać na pierś...Co dzień odrobinkę
niżej. Ale pewnie tego już próbowałaś...

[dagmara-k]

niestety, po dzisiejszej rehabilitacji mam nosic jeszcze wyzej i chusty niet
baba przebila wszystkich z tego watku cytuje "o jak ryczy, moj syn tez byl
wredny, ale corcie mialam grzeczniutka". upomnialaam 2 razy ze zniecierpliwiona
w tej chwili a nie wredna.

[juisy]

Takie uwagi o wrednym dzieciaku trzeba mieć głęboko w ... poważaniu. Nikt nie
dołączył instrukcji do dziecka. Każde jest inne, ma inny charakter i inaczej
reaguje na świat. Trzeba je kochać takimi jakie są (chociaż mnie czasem krew
zalewa, gdy A. buczy od samego rana).
Ja się nasłuchałam, że jak chłopczyk, to da nam popalić. No i dał i co z tego!
Jestem bogatsza o te doświadczenia. Nie każda matka wie jak to jest płakać na
podłodze w szpitalu i modlić się żeby wszystko było dobrze. I właśnie dlatego na
każde hasło typu: rozpieścisz, rozpuścisz, przyzwyczaisz do noszenia, do 18-stki
będzie ssało pierś i z wami spało, przełóż zabawkę do prawej ręki itd.
uruchamiam głębokie poważanie. Ale czasem krew się gotuje!
Trzymam kciuki za Twoje dziecko i za Ciebie. Jesteście po prostu wyjątkowi a
nie tak jak te inne, "grzeczne".

[dagmara-k]

e no "grzeczne" tez sa wyjatkowe. tylko nas bardziej slychac
czyzbysmy mialy podobne doswiadczenia? podlogi szpitalne zwiedzalam przez 8
tygodni ciazy, a raczej lozka niz podlogi bo rzadko podlog dotykalam w tym czasie

a co jest nie tak z lewa reka o ile rowniez lewe oko i noga sa dominujace?

[ago-ya]

oj tak, mnie też to mylenie grzeczności ze spokojnym/pogodnym usposobieniem
mocno drażni. zwłaszcza, że tak jak zauważyła założycielka wątku, pogodne
usposobienie jest cechą wrodzoną, a grzeczności to się nasze maluchy muszą
dopiero nauczyć jednym przyjdzie to łatwiej, innym trudniej, w zależności
właśnie od tego, jaki mają temperament, ale chwalenie w wieku niemowlęcym
brzdąca, któremu nic nie dolega i szczęśliwie sobie bytuje, albo ganienie
drażliwego, wysoko reaktywnego, jest moim zdaniem mocno krzywdzące.
dla przykładu, koleżanka ma 4 letniego autystyka (wysokofunkcjonujacego, ale
mimo to z zaburzeniami) i 3 miesięcznego zdrowego, pogodnego bobasa, o tym
młodszym mówi, że taki grzeczniutki, a starszy tak Jej dał w kość. a przecież
żadna to wina starszego, że jest chory i żadna zasługa młodszego, że zdrowy i
pogodny jest.

[juisy]

Spałam na podłodze gdy A. dostawał kroplówkę z koncentratu krwinek - miał bardzo silną anemię. A łóżka dla mnie nie dało się skombinować o 12 w nocy. No i karmienie z tymi przewodami w główce, i ten płacz gdy zakładali mu wenflon, i ta wygolona główka. I jeszcze mam wiele, wiele innych wspomnień z pierwszych tygodni życia mojego syna. Teraz jestem szczęśliwa, bo wszystko minęło i mam nadzieję, że bezpowrotnie.
A. jest małym krzykaczem, jak mu coś nie pasuje, to nie omieszka się o tym bardzo głośno zakomunikować. Czasem z mężem śmiejemy się, że sąsiedzi zadzwonią po opiekę społeczną.

Teściowa ostatnio zaczęła mu przekładać zabawki z lewej ręki do prawej tłumacząc się pokazywaniem małemu prawidłowego wzorca. Najtragiczniejsze jest to, że jest przedszkolanką! Do tego w ubiegłym tygodniu dała maluchowi lizaka!!! O rany! Muszę tej kobiecie wszystko tłumaczyć na piechotę. Nawet muszę się tłumaczyć z tego, że A. ma taką kształtną główkę (dziecko naręczno - chustowe).