dentysta mam dylematy

[syrenka70]

3 razy byłam z synem ( prawie 4 lata) u dentysty, który wychodził z załozenia
ze trzeba dziecko oswajać i nie robić nic na siłe, mały jest uparty i bystry
więc trzy wizyty i efektów tzn plomb w zębach zero. W koncu znajoma
dentystka, którą syn zna od dawna podjęła się leczenia. Ja musioalam wyjsc z
gabinetu a jego trymaly dwie osoby. Darł się na tym fotelu , ja pod dzrwiami
że mi się serce kraje. Zszedł z fotela i nie uciekał nawet, a po wizycie
nawet zajrzał w okno pani dentystki, porozmawial z pomocą dentystyczną
wkrotce kolejna wizyta, boję się czy będzi chciał jeszcze tam pójść. I tak
się zastanawiam nad tą siłową metodą???

[blum5]

my tez bylismy z nasza Zuza u dentysty, ale ona nawet nie chciala otworzyc buzi
zeby pokazac pani zabki, poszlismy we dwojke z mezem zeby ja ewentualnie
trzymac jak trzeba bedzie, ale pani dentystka nie chciala zrobic nic na sile.
troche bylismy zli, ale ona stwierdzila ze nie trzeba dziecka zniechecac.
(ameryka!!)i dala nam skierowanie do dentysty dzieciecego. zobaczymy jak tam
bedzie.

[pacynka27]

Chyba dobrze zrobiłaś. Na niektóre dzieci metoda na oswajanie nie działa.
Córeczka znajomej w wieku 3,5 latek tez sobie nie dała nic zrobić w zabkach.
Chodziła kilkanaście razy i nic. Jej mama zrezygnowała i dziewczynka ma popsute ząbki. Przecież bakterie z ząbków wędruja po całum organiźmie i szkodzą (np. na serce). Ja w takiej sytuacji też zaciągnełabym malca na siłę do dentysty.

Pamiętam jedną scenke z mojego dzieciństwa. Siedzę na fotelu u dentysty i drę sie jakby mnie rozrywali. Ale nikt mi nie uległ i wcale mi to nie zaszkodziło.
Nie przypominam sobie żebym potem bała się dentysty.
Część dzieci potrzebuje po prostu stanowczości, w ważnych sprawach. A zdrowie jest ważne.

[e-mamulka]

Moja córka tez miała robione zęby na siłe, ale naprawde nie maiałam innego
wyjścia, miała dwie dziurki a ja nie chciałam czekać aż zrobią jej się dziury
we wszystkich zębach. Zdecydowałam, że lepiej na siłe niż później miałam
słuchać płaczu dziecka z powodu bólu zębów.

[jola_ep]

> 3 razy byłam z synem ( prawie 4 lata) u dentysty, który wychodził z załozenia
> ze trzeba dziecko oswajać i nie robić nic na siłe, mały jest uparty i bystry
> więc trzy wizyty i efektów tzn plomb w zębach zero.

U nas było podobnie.

> W koncu znajoma
> dentystka, którą syn zna od dawna podjęła się leczenia. Ja musioalam wyjsc z
> gabinetu a jego trymaly dwie osoby.

W życiu bym nie wyszła z gabinetu. Nigdy.

Ja trzymałam synka na kolanach i jednocześnie trzymałam go za nos (aby otwierał
buzię). Laborantka (uwielbiana zresztą przez synka) trzymała za nogi. Dentystka
robiła prowizorkę (bez wiercenia). Synek oczywiście histeryzował. Potem tylko
spytał dlaczego trzymałam go za nos. Odpowiedziałam, że dlatego, aby mu nie
śmierdziało (narzekał na zapach w gabinecie). Myślę, że takie leczenie
przekonało go, że to nic strasznego. I że dentystka nie wyjmuje podstępnie zębów
dzieciom (była taka dobranocka i synek tego się bał). Dodatkowo przez następne
dwa miesiace bawiliśmy się w dentystę (np. lepiliśmy zęby z plasteliny i
robiliśmy w nich dziurki, które potem zalepialiśmy, synek leczył zęby pluszakom
- na początku widziałam, że podchodzi do tej zabawy z pewną rezerwą, ale potem
się oswoił), kupiłam mu szczoteczkę elektryczną i wytłumaczyłam, że dentystka ma
podobną, tylko mocniejszą. Doszły do tego jeszcze historie o robalach zębowych.
Dwa miesiące po leczeniu siłowym wkroczył śmiało do gabinetu i oznajmił, że
dentystka ma przejechać wiertłem po łapach tym wstrętnym robalom Ale
dentystka po prosu wyjęła je do słoika posprzątała z brudu domek, który
zrobiły w zębie i zamknęła go drzwiczkami, aby znowu nie wlazły A w czasie
wiercenia synek się ... śmiał - bo na początku pokazała mu na jego paluszku,
że wiertło łaskocze Do dziś lubi dentystę. Nawet jeśli lecznie nie zawsze
było przyjemne. Parę miesięcy temu byliśmy pierwszy raz u ortodonty. Pobiegł
radośnie do fotela, wdrapał się i bardzo szeroko otworzył paszczę. A tydzień
temu, gdy pojechaliśmy na wyrwanie mleczka (kiwał się, ze wskazań
ortodontycznych) sam usiadł (zawsze siedział u mnie na kolanach), bo stwierdził,
że jest duży )))

Pozdrawiam
Jola

[monita2]

Mój synek ma 3,5 r. Pierwsza wizyta była zaskakująca, poszedł z tatą (to tata
leczył zęba) ale on (jako pierwszy) sam postanowił pokazać swoje ząbki p.
doktor. Okazało się, że ma 2 zęby do plombowania. Jeden pozwolił sobie zrobić
bez problemu, dostał nagrodę i b. zadowolony wrócił do domu. Myślę że
zrobiliśmy wtedy wielki błąd - bo wszyscy zaczęli go wychwalać jaki był dzielny
i nic się nie bał (trzeba było przejść nad tym do porządku dziennego),
niechcący chyba przekazaliśmy mu własny strach. Następna wizyta okazała się
katastrofą. Było jeszcze kilka nieudanych, raz z mamą, raz z tatą, były zabawy
w dentystę, opowieści o robalach w zębach itd. W końcu znajoma dentystka
poradziła mi aby trochę odczekać, to też kwestia wieku (dziecko ma okresy w
życiu kiedy jest bardziej lub mniej odważne). Odczekałam kilka miesięcy i
zmieniłam lekarza. Znalazłam fantastyczną panią doktor ze świetnym podejściem
do dziecka. Zagadała go całkowicie i bez problemu pozwolił sobie zaplombować
ząb. Teraz dostał zabawkę dentystę i boruje zęby z ciastoliny. Nie może się
doczekać następnej wizyty (ma mieć polakierowane zęby). Mam nadzieję, że tak
już zostanie. Myślę, że rozwiązanie siłowe może być skuteczne, ale ma krutkie
nogi. Mści się w przszłości panicznym strachem przed dentystą, a co za tym
idzie dopuszczeniem do zaniedbania i prawdziwych problemów z zębami.
Ps. W między czasie bardzo silne wrażenie wywarł na synku dziadek, którego
zobaczył bez zębów. Dziadek powiedział mu że nie ma zębów bo bał się dentysty i
nie chodził, więc mu wszystkie wypadły.
Życzę powodzenia, spróbój poszukać innego dentysty i daj dziecku trochę czasu.

[lola211]

Niestety, sa dzieci, na ktore nie dzialaja zadne argumenty "pokojowe", zaden
chocby najwspanialszy stomatolog nie przekona ich do pokazania zebów.
Moja córka do 4 roku zycia nie stwarzala zadnych problemow, potem niestety
trzeba bylo uzywac sily, co tez nie zawsze skutkowalo, bo 3 osoby nie byly w
stanie jej utrzymac.

[anek.anek]

Oj, teraz faktycznie może być problem.
Ale zgadzam się z dziewczynami, że na niektóre dzieci nie działa nic. Mój syn
nienawidzi lekarzy
Ale na dentystę trafiliśmy wspaniałego. Bałam się strasznie pierwszej wizyty,
ale okazało się, że nie było czego. Aż nie mogłam w to uwierzyć. Ja usiadłam na
fotelu, a syn leżał na mnie. dentysta dał mu się pobawić wszystkimi sprzętami -
syn mógł sam włączać, wyłączać itd, no i puścił bajki na DVDAch, a najpierw
widział tatę na fotelu - tata uśmiechnięty cały czas, mały zebrał się na
odwagę

Niestety wcześniej sama musiałam stosować terror i przemoc fizyczną: tego
wymagało zdrowie dziecka( - w pewnym okresie miał zakładane rehabilitacyjne
gipsy na stopy i podczas tak prostego zabiegu musiały go trzymać czasem nawet 4
osoby dorosłe + ortopeda zakładający gips. Koszmar(
A obietnice jakiś nagród nie pomogą?

[kakaz1]

Ja do dnia dzisiejszego mam okropne wyrzuty i boję się kolejnych wizyt. Byłam z
synem u przemiłej p.Doktor. Najpierw na fotelu usiadła moja starsza córka - ok -
uśmiech na twarzy- chodzi do naszej pani dentystki od najmłodszych lat, wtedy
nasza Pani miała małą córeczkę więc wiedziała jak podchodzi się do dzieci.
Wszystkim ją polecałam. Tego dnia przeżyłam koszmar. Dziecko otworzyło buzię na
prośbę ale potem odmówiło współpracy i na siłę zrobiono to co trzeba. Krzyk,
płacz - wręcz histeria. Doktór wyzwoliła w moim dziecku takie zachowanie, które
do dnia dzisiejszego nas przeraża - rozumiem okres 2,5 latka - ale ostatnio gdy
byliśmy u lekarza nie dał się nawet dotknąć. Wrzaski, pokładanie się na
podłodze, nie można było do niego podejść. Co będzie dalej? Czy zapomni?

[mamciaa]

Moja córeczka na pierwszej wizycie była bardzo grzeczna, przestaszona lae dała
sobie zaplombować. Na drugiej...zmieniliśmy stomatologa wpadła w histerię jak
nigdy dotąd, a najgorsze, że miała już rozwierconą dziurkę...i na siłę założona
plomba. Tego dnia dostała gorączki prawie 40 stopni..i po prostu rozchorowała
się...od tego darcia. Plomba wyleciała i trzeba było iść znowu. Tym razem nie
uspokajałam nie przesadzałam z przytulaniem. Stanęłam obok, zapewniając, że
jestem. Pani stomatolog sama nawiązała współpracę...choć widziałam, że córeczka
troszkę się bała. Następna wizyta to ekspres, córka zrozumiała, że to nic
strasznego a jak nie płacze szybciej wychodzi) Choć ja osobiście boję się
stomatologów, moja córeczka stanęła na wysokości zadania. I oczywiście ważne
jest podejście stomatologa...my trafiłyśmy do naprawdę niesamowitej pani
stomatolog. Nie przesadza z dobrocią, jest stanowcza. Życzę powodzenia...mnie
czeka pierwsza wizyta z synkiem (który niestety widział hesterię siostry) więc
narazie troszkę odwlekamy, zwłaszcza że ma to być kontrola. Pozdrawiam.
--
Mika

[dianka2]

U nas od samego poczatku bylo na sile. Mikolaj juz w progu wyl i uciekal z
gabinetu. Jezdzilismy z nim zawsze we dwoje - ja siadalam na fotelu i trzymalam
go na kolanach a tata pomagal trzymac jego glowe. Bylo wycie, darcie, gryzienie
stomatologa w palce. Ostatnio nie moglam byc z nimi od poczatku wizyty -
przyszlam w trakcie "borowania". Jak sie okazalo Mikolaj w pewnym momencie -
dokladnie po ugryznieu pani dentystki zaczal sie smiac - na poczatku troche
nerwowo, a potem uspokoil sie do tego stopnia ze nie trzeba bylo mu na sile
trzymac glowy i otwartej buzi. Mam nadzieje ze mu tak zostanie. Zreszta sama p.
doktor mnie pocieszyla - takie histerie to podobno norma dla dzieci w tym wieku
(czyli ok. 4 lat), a potem z takich dzieci podobno wyrastaja najlepsi i
najwierniejsi pacjenci.

[aniko16]

Włosy mi stanęły deba ... Trzymać dziecko i siłą borować zęby?! To jakieś
średnowiecze. Przecież są znieczulenia, a w ostateczności narkoza. Zbyt dobrze
pamiętam ból z mojego dzieciństwa (a nawet nikt nie musiał mnie trzymać) Już
chyba od 20 lat plombuję zęby tylko ze znieczuleniem, bez bólu, więc dlaczego z
dzieckiem miałabym robić inaczej?.

[jola_ep]

> Przecież są znieczulenia

Nie bardzo. To znaczy moja dentystka stosuje różne psikacze, ale często bywa
tak, że dziecko gorzej toleruje samo znieczulenie niż borowanie. Jest jeszcze
inny problem: nie wiadomo, jak malutkie dziecko zareaguje na znieczulenie. Jest
to ważne szczególnie w przypadku alergika.

Poza tym wcale nie bólu musi bać się dziecko. Mój synek np. bał się, że
dentystka wyjmie mu zęby, malutkie dzieci boją się warkotu w buzi (na podobnej
zasadzie jak niektóre maleństwa boją się ... odkurzacza ). A córa nade
wszystko bała się krwi. Jedna pani dentystka (na wakacjach) powiedziała słowo
"krew" (źle założona plomba wbiła się w dziąsło) i już miałam histeryzującą
pięciolatkę. Nic się nie dało zrobić. Kończyliśmy w znajomym gabinecie.

> a w ostateczności narkoza

Właśnie, w ostateczności. Mój synek miał zabieg pod narkozą w wieku 2 lat. Nie
chciałaby po raz drugi tego przechodzić...

> Zbyt dobrze
> pamiętam ból z mojego dzieciństwa (a nawet nikt nie musiał mnie trzymać)

Można inaczej. Jak pisałam wyżej - mój synek chodzi do dentysty z entuzjazmem.
Potrafił po borowaniu dwóch zębów wyjść z gabinetu i westchnąć "fajnie było"
Trzeba tylko z jednej strony odpowiednio przygotować dziecko, z drugiej znaleźć
dentystę z odpowiednim podjeściem (najlepiej pedodontę). Jak pisałam: leczyliśmy
raz na siłę, ale synka nic nie bolało (bez borowania, prowizorka).

Pozdrawiam
Jola