Sposoby na nerwy...

[asiamamusia]

Cześć dziewczyny. Nie odzywałam się całe miesiące, może nawet rok,
już nie wiem. Teraz jestem już mamą dwójki z niezłym stażem, synek
ma 7 miesięcy a córka 2,9. Wszystko jakoś szło. Od września mała
poszła do żłobka i zaczął się cyrk z chorobami, co chwila coś, mały
też jest oczywiście chory od niej i jęczą oboje. Ona jest w tych
swoich chorobach wściekła jak osa i właśnie bezustannie jęczy. Ja
już momentami nie wyrabiam nerwowo i wrzeszcze, bo jest okropna,
robi na złość, celowo budzi brata, rzuca wszystkim itp. No ale nie
chce tego robić, nie chce na nią wrzeszczeć... Straszne mam potem
wyrzuty sumienia bo widzę, że ona sie boi tego krzyku i w ogóle bez
sensu.. Jak zapanować nad sobą w takiej sytuacji? Wiadomo, że
normalnie panuję, mówię o sytuacjach skrajnych, noce całe
nieprzespane bo od jednego do drugiego, a w dzień to samo. Na
codzień sobie radzę i jest ok, ale jak zapanować nad sobą w takich
chwilach??? Macie jakieś sposoby?

[volta2]

ja pasowałam i wysyłałam tatę, on ma więcej cierpliwości niż ja, ja
straszny nerwus jestem
a jak go nie było, to różnie, czasem też mi nerwy puszczały

[martartek]

Hej, jestem tu nowa , jak mam chwile to zagladam.
Opanowac sie czasami ciezko, ale wazne jak juz ostygniesz to zeby z mala
porozmawiac. Wytlumaczyc ze czasami krzyczymy gdy sie denerwujemy ze to
naturalna rzecz. Podkresl ze nawet jak krzyczysz to i tak ja kochasz. Jesli
nieslusznie to pamietaj zeby przeprosic. Powodzenia.
--

[asiamamusia]

Tak robię, zawsze przepraszam, zawsze ją przytulam i rozmawiamy..

[alkara]

Mama też człowiek więc może się zdenerwować, wiem coś o tym chociaż
dopiero początkujejako podwójna mamusia.
Mi czasami w takich sytuacjach, kiedy już moja starszadoprowadza
mnie do szału pomaga patrzenie na jej zdjęcia na lodówce na których
jest mega roześmiana i grzeczna jak aniołek )) ale też krzyczę a
potem płacze po kątach bo mam wyrzuty sumienia ))
musimy być silne bo natym polega proces wchowywania, nie da się
ciagle tylko tłumaczyć spokojnie jak dziecko wrzeszczy, bije czy się
wije na podłodze.
trzymam kciuki

[mbkow]

no niestety, czlowiek odkrywa przy dzieciach, jaki to nie-jest-idealny sie
dre na dzieci oczywiscie i doprawdy nie musza byc chore.... ale kocham je
strasznie. tlumacze sie im, ze czasem nie mam sily i choc krzycze, to strasznie
ich kocham...
daje ciala w mnostwie sytuacji, bo nie wzbijam sie na wyzyny cierpliwosci i
opanowania. poniekad poznalam swoje granice i czasem uda mi sie zapobiegac
eskalacji, skoro wiem, na co kolegow i mnie stac. ostatnio: picie i miski,
pudelko ze starymi kolczykami i innymi ozdobkami zawsze pod reka
no, jakos te moje synki musza dac rade z taka mama, jaka im Bozia dala
trzymaj sie

[asiamamusia]

Dzięki dziewczyny, przynajmniej wiem, że nie ja jedna

[gosia-sip]

hej! a ja właśnie miałam podobny wątek zacząć - że jestem koszmarną
matką i nie daję rady, wrzeszczę,a potem płaczę, chociaż powinnam
się cieszyć,że mam dwoje wspaniałych dzieci
moja córcia też choruje non stop, odkąd poszła do przedszkola i
siedząc w domu roznosi ją, stale marudzi,jęczy, a ja mam dośc nawet
jeśli nie spędzam z nią całego dnia.
W ramach noworocznych postanowień - już dzisiaj idę na basen, by
trochę się wyżyć, może jak się zmęczę fizycznie nie będę już takim
nerwusem, zwykle pomaga mi ciężka praca domowa - dzieci zostawiam
tacie, a sama biorę się np.za mycie podłóg. to może dziwne, ale
pomaga mi prasownie, sprzątanie, szorowanie wanny
pozdrawiam gorąco

[doros1]

odkurzanie, samotne wyjście do sklepu, wepchnięcie cukierka do gęby.. to
ostatnie to na cito! .
Przerobiłam też inne sposoby ale one są ocenzurowane ...i generalnie nie
polecam.

[lukrecja7777]

Mam podobnie jak Ty i próbowałam wielu sposobów. Jedne pomagały na krótko inne
wcale. Koleżanka widząc, co się ze mną dzieje namówiła mnie (poleciła), abym od
czasu do czasu brała tabletki ziołowe uspokajające typu Nervomix i muszę
przyznać, że one na mnie działają. Co ważne nie zamulają i nie otępiają.

[piksi.dixi]

hej, kiedys sama zalozylam podobny watek.
wszystko mnie przerastalo, denerwowalo mnie
zachowanie starszej corki, wrzeszczalam, ona ryczala,
na to zaczynal ryczec maluch i robil sie
niezly kociol.

powoli nauczylam sie eliminowac stresujace sytuacje.
nie robie nic, czego nie musze robic, zadnych dodatkowych prac,
np nie gotuje.
-jak mala ryczy i sie buntuje - wynosze ja do sypialni i
czekamy az sie uspokoi(zazwyczaj wyje w poduchy, jest ciszej
-czasami puszczam bajki.
-czasami daje cos do zjedzenia, najlepiej jogurt, bo
musi wtedy siedziec na krzeselku.
-przestaje robic to co probowalam robic, biore
ksiazeczki i zaczynam czytac ( maly wisi mi na reku, a starsza
zazwyczaj przestaje wyc i sie dosiada)
-wieczorem, jak jest jazda, biore ich szybciej do kapieli.
- z gory zakladam ze wyjscie z domu zajmie nam 45 min.
-jak jestem zmeczona, po zasnieciu malego, okolo 7;30, przekazuje
corke ojcu i zmywam sie do lozka. bo juz wiem, ze jak ja jestem
zmeczona, to dzien bedzie do d..py.
- zawsze mam czekolade w szafce i sobie zjadam dla polepszenia
humoru.
- codziennie wychodzimy z domu. maly wtedy dluzej spi, mala sie
wybiega/wyszaleje/wybawi, ja odpoczne i odreaguje, pogadam
sobie z innymi mamami - to dla mnie bardzo wazne.
- pogadaj z mezem, ja sie przemoglam i przyznalam, ze
sobie nie radze i chce pomocy, bo nie jest fajnie. pozmienialismy
kilka rzeczy, drobnych ale waznych i jest lepiej.

pomysl, co cie najbardziej denerwuje, jakie sytuacje i
wymysl jak uniknac powtorki.

co jeszcze?
tez myslalam, ze corka robi mi na zlosc, co chwile cos
broila/broi choc wie, ze nie wolno. robi tak, zeby zwrocic na siebie
uwage. moze poswiec jej wiecej czasu? tylko z tym czasem tak jest,
ze im wiecej jej poswiecisz, tym bardziej bedzie cie o to meczyc )
wymyslisz nowa zabawe misiami, zeby odwrocic uwage od szafek
kuchennych, to bedzie pozniej cie prosic o misie.. i tak w kolko

goraco pozdrawiam,
tu chyba kazdy przechodzil takie chwile
wiec, wie o czym mowisz.
trzymaj sie dzielnie!

[mysza_myszynska]

Świetnie wszystko opisałaś pixi - podpisuje się pod tym wszystkim, dałaś mi też
parę pomysłów

pozdrawiam