Boje sie porodu

[Gość: IZA22]

Witam i składam wszystkim przyszym mamom najleosze zyczenia noworoczne.termin porodu mam na 16 maja wiem ze to jeszvze daleko ale ja juz bardzo intensywnie o tym mysle.to jest moje pierwsze dziecko i niewiem czy bede umiala sie zachowac jak przyjdzie ta chwila.I niemam pojecia jaki porod bedzie najlepszy moze ktos cos mi podpowie.!I jeszcze jedno chcialabym sie dowiedziec jak sie czuja mamy ktore w maju rodza,czy maja jeszcze jakies dolegliwosci jak tam dzidzius moze ktoras mama zna juz płeć dziecka. jak jest u inntch pan z tyciem dziekuje i czekam na odpowiedzi

[Gość: dzidecka]

Witaj Ja wprawdzie rodziłam w sierpniu ale opowiem Ci jak było Mam dopiero 22 lata więc jestem młodą mama, a Julka jest moim pierwszym dzidziusiem. Porodu baaardzo sie bałam ale starałam się o tym nie myśleć. Gdy przyszedł ten dzień wszystko minęło bardzo szybko (no może nie bardzo bo 12 godzin). Powiem, że ból jest ogromny (te ostatnie skurcze). Myślałam że skonam. Wyłam z bólu. Szkoła rodzenia nic mi nie dałą bo całkowicie zapomniałam o oddychaniu. Skurcze parte są w ogóle nie bolesne. Byłam mile zaskoczona bo wystarczyły trzy, żeby Jula była na świecie. I to było piękne. A na dzień dzisiejszy to nie wiele pamitam z porodu. szybko sie ten ból zapomina. Poprostu było cudnie. Nic sie nie bój. To naprawde nie jest straszne a jaka cudna nagroda Cie czeka

[Gość: ddd]

Na forum W oczekiwaniu masz watek mamy majowe. Proponuje Ci tam zerknac, pisza fajne dziewczyny, ktore maja termin na maj, a wiec te same obawy, radosci, problemy. A porodu sie nie boj, nie masz juz wyjscia, wiec po co sie stresowac, jak to mawialy moje kolezanki, ze tysiace urodzilo i zyja, ja wtedy mowilam, ze mnie to nie pociesza. Urodzilam w listopadzie corcie i jestem szczesliwa mamusia. Mysle, ze zadne wysluchiwania i porady odnosnie porodu nie odzwierciedla tego co przezyjesz, najlepsze jest wlasne doswiadczenie. Trzymam za Ciebie kciuki i nie martw sie bol i niewygoda porodu sa niczym w porownaniu z tym co zobaczysz w zawiniatku polozonym obok Ciebie

[Gość: zallidia]

Cześć Iza, ja rodzę w lutym, ale w oswojeniu lęku przed porodem bardzo pomogła mi szkoła rodzenia. Teraz nie boję się wcale, czekam na to zdarzenie tak po prostu. Uświadomiono mi, że wszystko może się zdarzyć, ale świadomość, że wiem, gdzie i z kim będę rodzić, gdzie mam zadzwonić jak się zacznie, czego mogę oczekiwać, daje mi duże poczucie bezpieczeństwa. Jak najlepiej rodzić, nie wiem... Ja wybrałam poród rodzinny z wybraną położną w szpitalu z dobrym zapleczem, z opcją znieczulenia (jeżeli nie będę mogła znieść bólu). Ale to jest decyzja bardzo indywidualna. Wiem, że na tym etapie ciąży jest wiele pytań. I trzeba znaleźć na nie swoje własne odpowiedzi... korzystając oczywiście z opinii i podpowiedzi innych. Jeżeli masz jeszcze inne pytania, pisz na priva. Pozdrawiam serdecznie, Lidka

[Gość: AneczkaG]

Ja może napiszę coś o maju... Miałam nadzieję, że ominą mnie upały, puchnące nogi itp. Dlatego cieszyłam się, że urodzę w maju (miałam termin na 13.05.2000). Ale skąd - lato rozpoczęło się na początku kwietnia i trwało... Chodziłam okropnie gruba (dużo przytyłam) i zlana potem. Do tego Maleństwo się spóźniało, urodziło się dopiero 24.05. W każdym razie wszystkie moje strachy odeszły, bo już chciałam rodzić, mieć to za sobą, nie czuć się "słoniem". Za to po porodzie widziałam już same zalety pory roku: nie miałam żadnych wątpliwości co do pierwszego spaceru. Jak tylko pczułam się OK (6 dni) zaczęlam chodzić z Mała na długie spacery. Nie bałam się, że zmarznie, nie było dylematów jak ją ubrać. No i nie bałam się, że wychodząc ze szpitala Mała się przeziębi. Poza tym Twoje Maleństwo będzie miało urodzinki w takim pięknym miesiącu, sama zazroszczę, bo ja mam w styczniu i całe życie dostawałam na urodziny frezje, bo innych kwiatków nie było Co do porodu - nie bój się. Nawet jeżeli boli (u każdej kobiety to wygląda inaczej), to 15 minut później się tego nie pamięta. Poza tym, jak to mówią, tyle kobiet urodziło... Choć przyznam, że sama się trochę boję porodu (1.04.03). Zawsze jest to jakiś tam sprawdziam dla naszego organizmu, dla naszego psyche i przede wszystkim dla dzieciaczka! Ale będzie dobrze, na razie mysl o ubrankach, wózeczkach, zabaweczkach i innych takich. PozdrawiamAneczka

[Gość: gorzata24]

Cześć!Nie bój się! Kiedy miałam wyznaczony termin na 20 kwietnia wyczekiwałam tylko kiedy się zacznie. Miałam wrażenie, że to już a tym czasem maleństwo postanowiło mnie przywitać 1 maja! Kiedy będzie już po wszystkim zapomnisz o bólu! Zobaczysz ile ta mała istotka przyniesie radości! Nie chodziłam do szkoły rodzenia i.. urodziłam! Głowa do góry!Pozrawiam ciepło Ciebie i maleństwo!

[Gość: malgosia.dz]

Tak naprawdę, chyba nie ma skutecznego sposobu na strach przed porodem. Myślę, że być może jest on nam kobietom nawet potrzebny, może właśnie po to abyśmy miały przedsmak strachu jaki czeka nas gdy dziecko będzie na świecie (czy dziecko dobrze się rozwija?, a gorączka?, kolka?, wysypka?, i setki innych “strachów” o zdrowie naszego dziecka). Ja rodziłam niespełna rok temu i też bałam się jak diabli. Byłam wręcz przekonana, że to niemożliwe abym potrafiła urodzić i przyjdzie mi już przez całe życie chodzić z wielkim brzuchem przed sobą. I o dziwo, mój strach zniknął w momencie gdy w szpitalu na izbie przyjęć powiedziano mi “No to będziemy rodzić”. Opanował mnie taki spokój, jakiego dawno nie czułam. Przecież i tak nie byłam już w stanie zatrzymać tego co się rozpoczęło. Poza tym wiedziałam, że bez względu na to jak długo będzie trwał poród i jaki będzie miał przebieg – czeka mnie najwspanialsza nagroda – upragnione dziecko. Wydaje mi się, że natura doskonale rozkłada emocje i ból i daje kobiecie naprawdę tylko tyle ile jest w stanie znieść. Dzisiaj wiem również to, że możemy pomóc sobie w pokonaniu bólu i skrócić czas porodu, wybierając rodzenie w wodzie. To naprawdę rewelacyjny sposób! Tak właśnie urodziłam swego synka. Mój pobyt na porodówce trwał tylko 2,5 godziny, zbędne okazały się środki przeciwbólowe. Woda może stworzyć cuda... Drugie dziecko (na razie tylko w planach na przyszłość ) też urodzę w immersji wodnej. Pewnie i strach będzie mniejszy.Pozdrawiam.Małgosia

[Gość: nuleczka]

Witajcie! Ja mam termin na 18 kwietnia- więc trochę wcześniej. To moja pierwsza ciąża i mocno się boję porodu. Więc moje pocieszenie będzie marne. Tylko kombinuję jakby tu załatwić sobie w miarę najmniej bolesny poród. Do tej pory chodziłam do miłej pani ginekolog która przyjmowała w mojej miejscowośći. Ale dopiero teraz dowiedziałam sie,ze szpital w którym ona pracuje ma opinię rzeźni. Nie wiem co robić- raczej zmienię lekarza. Tylko że ten który mi pasuje przyjmuje ok.50 km od mojego m-ca zamieszkania, bo tam chcę rodzić. Dojazdy zimą na wizyty raczej są dla kobiety cieżarnej męczące, zwłaszcza ze nie mam samochodu.Ale niech tam! Mój strach przed porodem powoduje ze jestem skłonna (o ile to będzie możliwe) mieć cesarkę. Ale bez wskazań lek. nie każdy lekarz wyraża zgodę na taki zabieg nawet za odpowiednią opłatą. Prywatna klinika nie wchodzi w grę.Także widzicie że ja mam już całkowitego bzika na punkcie porodu. Rodzina ma już mnie dość i tych moich myśli. Poza tym czuje sie dobrze, maluszek Kacperek kopie często. To daje mi dużo sił na to co jeszcze przede mną. I tego życzę również wszystkim ciężarnym.

[Gość: kasienkkaa]

A ja bede rodzic po raz 4 i tez sie bardzo boje wg mnie to chyba normalne, ze kobieta ma obawy i czuje strach przed porodem. martwimy sie o dzidzie no i o nas same tez.ale mimo strachu mam nadzieje, ze wszystko bedzie OK, no musi byc zycze tego wam ciezarnym przyszlym mamusiom , tym ktore sie boja i nie trzymajmy sie razem pozdrawiam Kasienka

[Gość: sugar]

Jeżeli chodzi o mnie to będę rodzić po raz pierwszy, termin już za 3 dni . Pamiętam, że jeszcze parę miesięcy temu nie raz miałam napady paniki i strachu przed porodem. Ale już od jakichś dwóch tygodni cały strach poszedł sobie w las...jest mi już tak upiornie niewygodnie, dobija mnie ból łopatek i okrutna zgaga, że co wieczór modlę się abym zaczęła rodzić. Witam każdy skurcz z uśmiechem na ustach i każdą rozpoczętą, ale skończoną na niczym akcję z rezygnacją i rozczarowaniem. Poza tym czuję się bardzo podekscytowana i to uczucie zupełnie przewyższa uczucie lęku przed bólem...to chyba sprawka matki natury i tych magicznych hormonów...Zobaczycie będzie dobrze! Magda

[Gość: Aannia]

Hej, Jasne, że będzie dobrze!!! A z tymi hormonami rzeczywiście tak jest! Ja przez cały mój poród (fakt, że krótki) cały czas myślałam: to już!!! zaraz będę Mamą!!! Powodzenia dla wszystkich "oczekujących" i naprawdę, będzie dobrze, a nawet jeszcze lepiej!!!Ania