leze sobie w szpitalu i moja nowa wspolokatorka ..

[goossia]

... w ramach poznawania sie, opowiedziala mi makabryczna historie o
swoim synku urodzonym martwym, jak pozniej sie okazalo - z powodu
wady pluc. Urodzil sie ponoc w terminie. Chcac ratowac swoje dobre
nastawienie, poowiedzialam jej, ze pewnie to wina diagnostyki usg i
ze sie nie zdarza zbyt czesto. Na co ona, ze jej kolezanka tez tak
miala, z tym, ze nikt nie potrafil podac powodu, ktory spowodowal
smierc.....
No i mam dzis spanie z glowy.... Jestem w 34 tygodniu, juz wszystko
dobrze, dzisiejsze usg tez wyszlo swietnie, jutro mialam isc do
domu, a teraz jestem klebkiem nerwow....

[mika_p]

Nikt nie opowiada historii o tym, że poród był latwy i szybki, a dziecko
zdrowiutkie, bo takie opowieści nie mają dramaturgii.
Dobre opowieści to te, gdzie dużo się dzieje i można wywołać efekt szoku,
strachu, generalnie wywrzeć wrażenie.

Tak jest skonstruowany człowiek. Nie będzie opowiadał o tym, że kuzynka od
pierwszego skurczu do pojawienia się dziecka rodziła 3 godziny, ani że koleżanka
co prawda rodziła 12, ale za to po porodzie od razu weszła w przedciążowe
ciuchy. Bo to nudne. Historie o tym, że wszystko szło dobrze i zakonczyło się
szczęśliwie, są nudne. Dlatego wydaje się, że poród to horror dla matki i
dziecka. A tak naprawdę pomyślnych, fizjologicznych porodów jest większosć.
Tylko się o nich nie słyszy, nie czyta.
Baśnie też się kończą na "żyli długo i szczęśliwie", a przedtem opisują różne
przeciwności losu. O tym, co było póxniej, nie pisze się, bo to nudne.

Masz duże szanse na to, że twoja opowieść też będzie nudna.

[denea]

I to jest właśnie najciemniejsza strona pobytu w szpitalu
I dlatego ja wolałam się szwendać godzinami albo czytać książki niż
siedzieć i słuchać o koszmarach.
Musisz spróbować świadomie to wyrzucić z głowy, ostatnia rzecz,
której teraz potrzebujesz to nakręcanie lęku i czarnowidztwa.
Myśl o dobrych historiach, na pewno takie znasz.
Trzymaj się

zaraz pewnie się naraże,ale...

[maria.ksiazek]

dziewczyny..chodzi o to że jeśli jakaś kobieta jest w kolejnej
ciąży,a pierwsze dziecko straciła z jakiego powodu to co ma
powiedziec...ze to jest jej pierwsza ciąża??!!
Żeby tylko kogoś nie wystraszyć??Nie przerazić?
Prawda jest taka że taka że bywa różnie..częściej dobrze i trzeba w
to wierzyć.
A jeśli ktoś nie chce usłyszeć prawdy to może nie zadawać
pytania:"które to dziecko?"Czy: "która to ciąża?"
życzę wszystkim zdrowych dzieci i łatwych porodów

[mika_p]

A, nie, masz rację - nie chodziło mi o to, żeby współlokatorka wciskała jakieś kity.
Tylko o to, co dalej - bo dalej była opowieść oi koleżance, która też urodziła
martwe dziecko, a nie o tłumach kobiet z rodziny i znajomych, które urodziły
szczęsliwie zdrowe, fajnie chowające się dzieci.

[goossia]

Wiem, ze wszystkie macie racje, ale noc i tak minela mi
makabrycznie.... Ponoc mamy swietna psycholog na oddziale,
poprosilam juz o konsultacje...

[zonkastonka]

Hmmm...z całym szacunkiem ale to nie ty potrzebujesz pomocy
psychologa tylko ta druga pani. Bardzo jej współczuję, naprawdę.
Wiem przez co przeszła - moja córeczka też urodziła się martwa w 41
tyg. z nieznanych przyczyn. Obecnie jestem w drugiej ciąży, mam
zapewnione leżenie na patologii przez ostatnie 2-3 tyg. ciąży i NIE
ZAMIERZAM odbierać żadnej kobiecie jej radości macierzyństwa tylko z
tego powodu, że ja je miałam przez tak krótko. Mam koleżanki w
ciąży. Żadna nigdy ode mnie nie usłyszała nic innego poza "będzie
dobrze, zobaczysz, urodzisz zdrowego dzidziusia". Czy to jest
kwestia dojrzałości czy życzliwosći? Nie wiem...Oczywiście nie
zamierzam ukrywać, że jedno dziecko już urodziłam - martwe (to jest
moje dziecko i nie będę udawać, że go nie było), ale żadna kobieta w
ciąży nie usłyszy ode mnie żadnych makabrycznych historii.

Tobie życzę - jeśli to możliwe - optymistycznego myślenia. Jesteś w
szpitalu, pod opieką lekarzy, za parę tygodni przytulisz Maleństwo.
Z maleńswem też rozmawiaj A z koleżanką z pokoju odtąd tylko o
ksiązkach i muzyce...
Powodzenia!
stonka

[klara_0204]

Super rozsądne podejście. Niestety mało jest nieegoistek.

[goossia]

Zgadzam sie! Ja tez rok temu bylam w ciazy, w ktorej, niestety, nie
pojawilo sie serduszko. I teraz wolalabym uciac sobie jezyk, niz
powiedziec komus po pozytywnym tescie ciazowym, ze cos moze sie nie
udac!
Jakby tego bylo malo, ta laska wiedziac, ze bede miala synka,
powiedziala, ze na cmentarzu jest najwiecej grobow chlopcow.....

kretynki wokół nas

[lika78]

Szpital to specyficzne miejsce, gdzie panie lubią się nakręcać...
Kiedy leżałam w wakacje z zagrożeniem poronienia, ale już po
opanoaniu sytuacji duphastonem przywieźli mi na salę panią, która
następnego dnia miała mieć łyżeczkowanie (płód obumarł)... Bardzo
jej współczułam, starałam się być dyskretna i dać jej spokój... A w
zamaian dostałam takie oto uwagi, że jak już zaczęło lecieć to i tak
pewnie wyleci ze mnie, wystarczy, że wyjdę ze szpitala, że
poronienia to normalka i żebym tak bardzo nie cieszyła się tym, że
nadal jestem w ciąży...

Hę. A mama mojej koleżanki lecząc się na raka piersi musiała
wysłuchiwać w onko przychodni licytuacji, u której szybciej pojawiły
się przrzuty, której chemia nie pomogła, a radioterapia zniszczyła
skórę...

[oladl2]

Dla mnie Twój post nie jest niczym innym jak opowieść Twojej
współlokatorki ze szpitala. Błędne koło. Ona nastraszyła Ciebie, Ty
nas, a problem tkwi w tym, że my nie mamy psychologa pod ręką....
Bez komentarza......

[novinka1]

Mnie akurat gossia wcale nie przestraszyla. Chodzilo jej jedynie o to, ze jakas
idiotka nagadala jej bzdur i ja mocno wystraszyla przed porodem. Czasem to
kobity chyba nie wiedza, kiedy sie maja zamknac. Popieram post poprzedniczki,
ktora mimo straty dziecka pociesza zaciazone, a nie straszy je okroponymi
opowiesciami. Nigdy nie mozna miec pewnosci, ze wszystko bedzie dobrze. ale nikt
nie ma prawa straszyc osoby szczesliwej, spodziewajacej sie zdrowego potomka i
to na krotko przed rozwiazaniem! Grunt to optymistyczne podejscie do sprawy.

[yadrall]

Jak sie pyta to sie dostaje odpowiedz. Zwykle taki jest mechanizm...
Poronilam 3 razy i za kazdym razem wszystkie wspollokatorki
wypytywaly co i dlaczego! To one pytaly-tylko raz trafila (musialam
polezec dluzej,wiec kobietki zdarzyly sie zmienic) na sale
dziewczyna,ktora nie pytala czemu leze itp.
Wiec prosze pomyslec zanim sie zapyta,bo zazwyczaj na patologi nie
lezy sie z przyjemnosci,ale z konkretnych wskazan medycznych.

Poza tym jakos nie rozumiem jak opowiadanie jakiejs osoby (chocby
najgorsze) moglo wplynac na stan dziecka w brzuchu. Wiec prosze sie
nie stresowac,bo zwylke wszystko jest dobrze!

[anew3]

Troche nie na temat:kiedys lezalam w szpitalu czakajac na zabieg
usuniecia marwej ciazy, w tym samym pokoju trzy pacjentki na
finiszu.Im mierzono tetno dziecka czy cos takiego, mni e w tym samym
czasie podano srodki poronne i przecowbolowe, bylam szczesliwa jak
wreszcie po tym zasnelam.One nie odzywaly sie do mnie, bo mam
wrazenie , ze nie wiedzialy co powiedziec...a ja do nich bo bylam
skoncentrowana tylko na sobie.na drugi dzien jak wychodzilam
powiedzialam tylko do wiedzenia a one zyczyly mi powodzenia
nastepnym razem , i ja i one odetchnelysmy z ulga , ze juz po....

[paulina812]

Chyba jest różnica między straszeniem i opowiadaniem co się
przydarzyło sąsiadce, ciotce itd a włąsną historią. Żadna z Was,
która nie musiała pochować swojego dziecka nie jest w stanie nawet w
najmniejszym stopniu zrozumieć takiej matki. Wydaje mi się, że
współlokatorka goossi po prostu mówiła o sobie nie chcąc wcale jej
straszyć. W takiej sytuacji wystarczy powiedzieć, że bardzo Ci
przykro i nie drążyć dalej tematu jeśli nie ma się ochoty. Nie macie
pojęcia co czuje kobieta ciężarna, która wcześniej w np 40 tc
urodziła martwe dziecko - strach, strach, strach, niepewność...
Zazdroszczę wszystkim tym, które mają za sobą szczęśliwe ciąże i
żywe zdrowe dzieci. Paulina Smaszcz-Kurzajewska powiedziała kiedyś w
Rozmowach w Toku, że w Polsce ciąża jest różowa dla dziewczynki a
niebieska dla chłopca (o stratach i martwych porodach się ani nie
mówi ani nie pisze).
Ja wspominając o moim drugim synku nigdy nie chciałam nikogo
straszyć, każdej matce życzę szczęśliwych 9 miesięcy i żywego
zdrowego dziecka. Ale przez gardło by mi nie przeszło, że mój obecny
synek, który siedzi sobie jeszcze u mnie w brzuszku to moje drugie
dziecko, bo to moje trzecie!!!
Któraś tam napisała, że o dobrych rzeczach się nie pisze, to ja
napiszę - Pierwszego syna rodziłam 13 godzin ale kiedy wróciłam ze
szpitala miałam już o 10 kg mniej. A drugiego rodziłam (od
pierwszych skurczów do porodu) 2,5 godziny.

[anew3]

Niepotrzebnie sie denerwujesz.Jestes juz duza dziewczynka i pewnie
wiesz, juz od dawna, ze pewne rzeczy MOGA sie zdarzyc, niestety:
poronienie, obumarla ciaza, smierc dziecka tuz przed porodem itd itd
ale niby dlaczego mialbys sie denerwowac.Te rzeczy TOBIE zdarzyc sie
NIE MUSZA, ale moga oczywiscie choc tego ci nie zycze!
Ona ci opowiedziala co jej sie przytrafilo, moze sie chciala
wygadac, nie przejmuj sie tyle i ... moze nie zagladaj tez na to
forum bo tu tez czasem dziewczyny pisza o swoich nieszczesciach.