Garść rad dla zaczynających starania...

[uccellino]

Na początku jest decyzja i mnóstwo radości. Myślisz wtedy, że
przecież szybko się uda. Życzę Ci tego. Ale postanowiłam napisać,
jak to wygląda z perspektywy ponad roku i poddać kilka spraw pod
Twoją rozwagę. Tak na wypadek, gdyby przyszło czekać dłużej:

1. Na początku masz ochotę mówić innym, że zaczęliście. Co za
radość, nie? Pamiętaj, że tym samym osobom bedziesz musiała mówić,
że wciąż nic... Pomyśl, kto bedzie miał dość dystansu emocjonalnego,
żeby się nie przejmować czekaniem - pewnie wybierzesz raczej
przyjaciół niż członków najbliższej rodziny. A nade wszystko
zastanów się, kto bedzie się umiał zachować taktownie. U mnie wiedzą
cztery kolezanki i siostra cioteczna (och, jasne, że wiele innych
osób sie domyśla - ale to nie to samo). Gdybym mogła cofnąć czas,
byłoby tych osób mniej. Ktoś pyta o "postepy" dosłownie przy każdym
kontakcie. Ktoś pozwala sobie na sceptyczno-krytyczne uwagi
typu "czy to nie za wcześnie? nie przesadzacie aby?", kiedy po
okrągłym roku starań zabieramy się za pierwsze nieśmiałe badania...

2. Pewnie podejmiesz mniejsze czy większe decyzje w poczuciu, że coś
nie ma sensu, bo przecież zaraz bedziesz w ciąży. Każda taka rzecz z
osobna wydaje się drobnym wyrzeczeniem, oczywistym dla matki in spe.
Zobacz, z czego ja zrezygnowałam tą metodą w ciągu roku. Wiekszość z
tych spraw miałabym dawno załatwione, dałyby mi mnóstwo radości. W
pewnym sensie żałuję, zwłaszcza gdy zbieram to razem na jednej
liście:
- chcieliśmy mieć kota (bez sensu - akurat teraz, przed samą ciążą?
przecież nie zdążę na czas przejść toksoplazmozy)
- chciałam przejść z etatu na własną działalność (akurat teraz?
korzyści z urlopu macierzyńskiego sa większe niż oszczędność na
podatkach)
- miałam zamiar zrobić kurs instruktora aerobiku (i co? zacznę i
zaraz bedę musiała przerwać? - to nie jest przeciętny wysiłek
fizyczny tylko krew, pot i łzy...)
- nie raz widziałam extra garsonki, eleganckie sukienki (bez sensu!
kto to wie, czy i kiedy wrócę do swojej figury? zgromadziłam za to
kilka bluzek o luźnym kroju, których nie kupiłabym, gdybym nie
sądziła, że są "perspektywiczne")
- nie skracałam i nie farbowałam włosów (przecież przy niemowlaku
nie będę latać co miesiąc do fryzjera, musze mieć praktyczną
fryzurę, do porodu włosy muszą być długie, do związania w kucyk)
- nie planowałam dalekich wyjazdów na urlop (a jak sie wstrzelę w
pierwszy trymestr? lepiej poczekać i robić takie plany na drugi)

I co najważniejsze nie stawiałam sobie przez ostatni rok żadnych
ambitnych celów zawodowych, nie angażowałam się w trudniejsze
projekty - przecież zaraz bedę musiała zwolnić tempo...
Od dziś zamierzam żyć normalnie.

Ktoś coś dorzuci?

[hexa24]

madrze napisane

O pierwsze dziecko staralam sie poltora roku.
zaczelam szkoly na ktora mialam ochote "bo i tak bede zaraz w
ciazy",swiat krecil sie w okol 2 kresek.... Cala rodzina wiedziala,
teciowa przy byle okazji "zartem" przy ludziach pytala "czy wy
napewno wiecie jak to sie te dzieci robi" , a mi sie chciao wyc,bo
troche to potrwalo.
Szkola zaczelam w zeszlym roku,gdyby zrobila to wczesniej jz bym
zapomniala ze ja robilam, a ta 3,5 roku w plecy... teraz mam jeszcze
3 semetry szkoly, a i tak staram sie o drugie...

I chodz warjuje, a moj swiat kreci sie znowu do okolo 2 kresek ( no
i 2 letniej corci) to jak narazie jest to moj swiat Rodzinka nie
wie, znajomi tez wyladowywuje sie emocjonalnie na swoim forum;P i
zyje normalnie

[krocia76]

Uccellino wstrzeliłaś się w samo sedno. To tak jakbyś pisała o mnie.
Niestety ja jednak nie potrafię wyluzować tak do końca i na pewno
dalej mój świat będzie kręcił się wokół dziecka, testów
owulacyjnych, ciążowych. Pozdrawiam i życzę powodzenia

[uccellino]

Ależ ja w ogóle nie jestem wyluzowana...
Jestem w gigantycznym stresie, na początku nowego przerażającego
etapu, jakim są badania.

A tak na marginesie - czy Wy wszystkie testujecie?
Nie wystarcza Wam termometr?

[memphis90]

Ja nawet termometr wyrzuciłam... Nie powiem, żebym wyluzowała, ale przestałam
wyczekiwać na ten jeden, najważniejszy dzień, przestałam "oszczędzać plemniki"
(bo trzeba im dać czas, zeby były jak najzilniejsze w dniu owu, bla,bla,bla)- w
tym niby owulacyjnym tygodniu zaciągałam męża codziennie do łóżka... i wtedy się
udało

Jak wyrzucę termometr, to nie będę wiedzieć...

[uccellino]

...czy jestem w ciąży... Służy mi on do wyznaczenia końca
folikularnej - od tej pory nie biorę leków, nie piję alkoholu, nie
chodzę w miejsca, gdzie się pali itp. - oraz do określenia końca
cyklu. Kiedyś podwyższona temperatura utrzyma się powyżej 21 dni

Nie doszłam jeszcze i mam nadzieję, że nie dojdę do uzależniania
seksu od momentu cyklu. Choć przyznam, że po prostu zostawiam sobie
wolne wieczory w okresie przed owulacją i staram się nie wyjeżdżać w
tym czasie.

[mamaruda]

bingo

co mogę dodać od siebie:
w zimie przybyło parę kg - nic nie będę z tym robiła bo mogę sobie zaszkodzić
znajomym oczywiście wygadałam o staraniach - na szczęście taktownie nie pytaja
nie spotkam sie ze znajomymi bo przeciez piwa sie nie napije a jesli odmówie
zaraz beda pytac czy juz jetem w ciąży
wiele takich rzeczy było nawet nie mogę o tym pisac bo mi się płakać teraz chce

podsumowanie
hmmm jak zaczeliśmy sie starać mój organizm oszalał

ale nie znam sposobu jak się uspokoić

Tak, tak, z alkoholem to jest dobre.

[uccellino]

W folikularnej piję, w lutealnej nie, i tak co miesiąc - mój Tata
się temu tak dziwnie przygląda

Kochana, a dlaczego Ty nie chcesz zrzucić tych kilogramów? Jeszcze
nie słyszałam, żeby wysiłek fizyczny przeszkodził komus w
zachodzeniu w ciążę, raczej na odwrót. A przecież chodzić w ciąży i
rodzić łatwiej szczuplejszej... Do dzieła!

[pumka10]

uccellino, ja na szczescie nie wygadałam sie nikomu, ze zaczynamy sie starac. no
i bardzo dobrze sie stało, bo raczej jestem z tych "wylewnych", a teraz nie
zniosłabym tych pytań, czy juz czy jeszcze!!! choc strasznie wkurzaja mnie
pytania : kiedy bedziecie sie starac o dziecko, dlaczego nie chcemy miec
dziecka!?czyli sytauacja odwrotna. nie chce wzbudzac litości, ze cos mi sie nie
udaje. wole raczej, zeby postrzegano mnie jako typową " karierowiczkę", ktora
planuje kolejna podróż zagraniczną. ale to strasznie boli, cała ta sytuacja
wyprowadza mnie czasami z równowagi.
na szczescie jesto forum, internet i tu można sie wyżalic, porozawiac.

[glorcia]

Dobrze napisane
Ja na szczescie nikomu nie powiedzialam, takze punkt 1 odpada, ale
widze w sobie elemnty punktu 2... chocby a'propos pracy...
chcialabym zmienic, ale wtedy bedzie gorzej z maciezynskim (mieszkam
w Wielkiej Brytanii). I tu lekka praca i mnie znaja, mialabym super
warunki jakby co... ale z drugiej strony zastoj... ciegle nie wiem,
co zrobic... ach...

[mamaruda]

wiesz z tym kg to jest tak że raczej boje sie ze już jestem w ciąży i że ja
strace, wiem, wiem przesadzam ale tak to jest ze jak kobieta chce dziecka to
mały wysiłek może zaprzepascic starania danego miesiąca a ta co nie chce to na
Kasprowy może wejść i ciąża się utrzyma
ale dzisiaj zaczęłam się nad tym zastanowić i wiem ze tak dalej nie mogę.
karimata wyciągnięta i skakanka a i pogoda sprzyja to może sportowe ciuszki i
rower
muszę jeszcze coś dodać jest pare plusów
pół roku temu rzuciłam papierosy
i mogę spokojnie powiedzic ze wiem co jem

pozdrawiam

Nooo, z tego, co wiem to restrykcyjne...

[uccellino]

...ograniczenia co do ruchu dotyczą czasu między 10 a 12 tygodniem
(wyłącznie spacery) i potem po 4-5 miesiącu (bez skakania oraz
leżenia na brzuchu lub plecach). Oprócz tego możesz wykonywac
wszelkie ćwiczenia o charakterze rekreacyjnym (nie wyczynowym).
Jesli masz jeszcze jakiekolwiekm wątpliwości to po prostu ćwicz
tylko w folikularnej. Jesteś z Wawy? Może skoczymy razem na
lodowisko, aerobik albo taniec brzucha? )) Jak coś, to pisz na
priv.

[...]

[jestem_trollem]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[nikka1975]

Ja niestety pochwaliłam sie, że zaczynamy starania... i teraz muszę sie
tłumaczyć.... (( Na szczęście pytania jak są to szczere i miłe, ale i tak przykro

Od lipca (wtedy daliśmy na start) nic sobie ekstra nie kupuję bo przecież zaraz
i tak będzie za ciasne, mam też za luźne spódniczki - przydadzą się....

Praca? wytrwam do macierzyńskiego, wtedy zacznę się rozglądać za czymś innym

Mam ochotę wieczorem na zupkę, kanapkę, czekoladkę, nie odmówię, może to dzidzia
potrzebuje, na szczęście jestem szczupła, jeszcze

Tu dołożę nowe:
Urlop miałam zaplanowany pod kątem ciąży - końcówka ciąży w wakacje - już pewnie
na ZLA, urlop oszczędzony na po macierzyńskim

góry z dzieckiem tak ale na nartach przecież nie będę jeździć

Ale wiecie co zrobiłam w tym miesiącu )) - kupiłam prześliczną kotusię!!!! Nie
przewidziałam tylko, że rozwali mi kociak poranne mierzenie temp. bo od 4 rano
łazi po nas i liże nas tak więc w tym miesiącu z mierzenia nici i może i dobrze,
będzie spontanicznie...

I jeszcze jedno, byłam na wytęsknionych nartach i codziennie gdy stałam na
szczycie przed zjazdem cieszyłam się, że nie jestem w ciąży i mogę korzystać z
białego szaleństwa ))

Mam już dość życia w złudzeniach, jak autorka wątku odpuściłam i lepiej mi z tym

Pozdrawiam WSZYSTKIE STARACZKI )))

[mia17]

to i ja dorzuce swoje 3 grosze
po 1 - nie zniechecac sie! gdy mijaja miesiace i efektow staran nie
widac - nie wpadac w panike. wiem, wiem - latwo sie mowi...
ale nerwy jeszcze nikomu w niczym nie pomogly, a bardzo czesto
dzialaja jak blokada i wtedy kolko sie zamyka.
po 2 - nie dac sie zwariowac, nie nakrecac sie i np. nie testowac za
kazdym razem, gdy zbliza sie termin @ albo co gorsza - jeszcze przed
terminem.
po 3 - warto wprowadzic zdrowsze zywienie, bo to zawsze bedzie z
korzyscia dla organizmu - bez wzgledu na to, czy 2 kreski pojawia
sie wczesniej, czy pozniej.

to tak na szybko. wiem, ze ciezko sie nie nastawiac i nie swirowac,
ale naprawde warto sprobowac. bo to jest sprawdzone: w momencie, gdy
sie tego najmniej spodziewamy, zazwyczaj sie udaje
powodzenia dla wszystkich!

[anula.s8]

o drugie dziecko staramy się ponad 2 lata.z każdym miesiącem jest mi coraz
trudniej.Boli mnie kiedy znajomi ,którzy nie mają dzieci non stop dają rady typu
:za duża różnica wieku ,dwoje lepiej się chowa.jak można komuś planować życie
skoro samemu nie ma się pojęcia jak to jest mieć choćby jedno dziecko.nie mówimy
znajomym o staraniach,rodzice taż nie wiedzą.moje życie kręci się wokół
obliczania terminu mies. a potem czekania i ogromnej nadziei że może się
udało.nie wiem jak długo to wytrzymam.to nie jest życie ,to już jest wegetacja
coraz bardziej zamykam sie w sobie,nic mnie nie cieszy.dlaczego nie można
zagłuszyć tego wewnętrznego krzyku :ja chcę dziecko ?

Wiecie, dziewczyny, jakoś tak mi się miło...

[uccellino]

...zrobiło, że potwierdzacie moje odczucia, że mówicie "bingo". Ja w
sumie dopiero zaczynam swój "coming out", od niedawna mówię sobie i
innym, że coś jest nie tak, że zaczynam źle sobie radzić
psychicznie, że nazwa "klinika leczenia niepłodności" jest dla mnie
ohydna, choć "klinika wspomaganego rozrodu" to chyba jeszcze gorzej
(zagłosujemy? ). No i dobrze poczytać, że nie jestem sama, że
nazywam trafnie nie tylko swoje, ale i Wasze frustracje...

...

[mamaruda]

uccellino wielkie dzięki za rozpoczęcie tego wątku, ja już miałam dosyć
słuchania i czytania "trzeba wyluzować" ale nikt nie mówił jak.

czytam dziewczyny wasze posty i naprawde mi lepiej to już nie są tylko
postanowienia, ale w końcu wiełam się do roboty...

w kwietniu jedziemy z mężem wygrzać sie w cieplutkim kraju - wyjazd juz
zarezerwowany, urlop też
i kupiłam sobie dwa komplety super bielizny na którą też mi było szkoda
pieniędzy bo przecież w ciąży piersi zaraz urosną i bedzie sie liczyła wygoda...

uccellino nie mieszkam w wawie

[czarna_123]

A my kupujemy samochód za pieniądze których do tej pory nie pozwalałam ruszyć,
bo przecież trzeba było je trzymać jakby się okazało, że będziemy ich
potrzebowali na leczenie...mały kroczek...wciąż się boję czy robię dobrze, ale
też mam już dosyć...na zmianę pracy jeszcze się nie odważyłam, choć tej w której
pracuję nie cierpię..błędne koło - praca mnie stresuje maksymalnie, a żeby
łatwiej było zajść w ciążę najlepiej się zrelaksować...z pracy nie zrezygnuję,
bo jesli będę w ciąży będę mieć większy komfort, że mnie nie wyrzucą...oszaleć
można

[mamaruda]

Właśnie praca to jest jedna z niewielu rzeczy których nie zamierzam zmieniać
mimo że wcześniej przychodziły mi takie rzeczy na myśl. Ale jednak czuje
stabilizację a to jest ważne szczególnie dla mnie.

Zobaczysz czarna że kupicie samochód i za jakiś czas bedzie tam fotelik

a ja wywaliłam wszystkie linki z ulubionych (mebelki, ciuszki, wózki), katalogi
też już w śmieciach i jakoś mi lepiej

pozdrawiam Was dziewczynki serdecznie

[memphis90]

ja już miałam dosyć
> słuchania i czytania "trzeba wyluzować" ale nikt nie mówił jak.

Mnie też to niesamowicie wkurzało... Bo niby JAK mamy nie myśleć o starankach,
nie marzyć, ze tym razem się uda? Ja w każdym razie nie wyluzowałam. Ale:
wyrzuciłam termometr, nie cudowałam z żadnym leżeniem z poduszką pod plecami,
nie "oszczędzałam" plemników, nie ograniczałam alkoholu. Wyjechałam za to na
wakacje i wyznaczyłam sobie cel: jak nie uda się do końca roku, to od stycznia
ruszam z badaniami, może lekami, wtedy na pewno coś się ruszy. No i tych badań
już nie doczekałam

Memphis, ty to chyba byłaś jedną z TYCH Panien...

[uccellino]

...Młodych, co? Sierpniowa awantura o lilivamipire... Łezka się w
oku kręci

[memphis90]

Oj, tak... Jestem lipcóweczka, co to widziała walkę z Lilieczką... Weszłam
ostatnio na forum, ale nuuudy- szukam fotografa, szukam kapeli, szukam
samochodu, szukam... i tak przez 15 stron.

bo wszystkie poszły na

[kamelia04.08.2007]

strefę slubną, www.strefaslubna.pl
a forum śiw zamieniło sie w serwis sprzedam-kupię.

[nunia01]

Koleżanka starała się długo. Wiedziało dużo osób - głównie rodzina. Presja
straszna. Badania, lekarze, leki, wyjazdy, dieta. Ja robiłam za wentyl
bezpieczeństwa.
Zrezygnowali, zaangażowali się w co innego.
"Co innego" urodziło się w 10 miesięcy po rezygnacji. Właśnie oglądam zdjęcia.
Ja o staraniach nie powiem nikomu. No może mężowi

[...]

[jestem_trollem]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[luliczek78]

U nas dokładnie to samo, nawet kot się zgadza. I jeszcze
- samochód kupiony koniecznie z dużym bagażnikiem żeby wózek wszedł
- wkurzająca praca nie rzucona, bo przecież jak zajdę to pójdę na zwolnienie , kasa się przyda
- pokój dla dziecka stał się suszarnią, ale mężowi nie dałam biurka wstawić bo przecież jak kupowaliśmy mieszkanie to dla dziecka mialo byc
- w rzekome dni płodne już z pracy telefon do męża aby się szykował bo wieczorem ,,junior processing"
- testy ciążowe już wchodziły w grę 5 dni po staraniach
- urlop .. a nie , gdzie tam jakie ciepłe kraje , to szkodzi cięzarnej
- czego to ja nie mialam robić w ciągu dnia przez te 9 miesięcy.. u lalala...

To chyba choroba.. a jak mówię lekarzowi że się nie napalam to jego mina wskazuje że chce mnie na listę potencjalnych wariatów wpisać.

KONIEC Z ZYCIEM PRZYSTOSOWANYM DO LUDZIKA KTÓREGO NIE MA.
no własnie jak ten koniec wdrożyć w życie... ?

pozdrawiam te które już zbzikowały i które to zrobią, widac trzeba to przeżyć na własnej skórce.

[glorcia]

w ramach powrotu do normalnego zycia zakupialm dzis pare ciuchow na
lato w zwyklym rozmiarze. I mi lepiej, hej

Zapoczątkowałam ruch społeczny ;-)

[uccellino]

)))))))))))

Wczoraj odebraliśmy wyniki analizy nasienia, ale nic z nich nie
rozumiemy Na oko wyglądają na nie najgorsze...

Jeszcze a propos Waszych postów:
- jak kupowaliśmy mieszkanie, to nie było nas stać na 4 pokoje i
koniecznie chcieliśmy 3 z możliwością podziału jednego z nich (mąż
dużo pracuje w domu, potrzebuje porządnego gabinetu, nie jakiegoś
tam kącika). Takie też wybraliśmy. I co poniektórzy się pytali,
dlaczego nie zrobimy gabinetu po prostu w trzecim pokoju. Mówilismy,
że to dla dzieci, podzielliśmy salon, u dzieci od półtora roku
składzik i koszmarny bałagan - ale tego akurat nie żałuję. Choc
zadaję sobie pytanie, co zrobimy z tym pokojem w razie czego.
- nie mamy oszczędności na leczenie, mamy za to żelazną rezerwę na
poród na Głogowej

[annajustyna]

Ja tez dalam sobie na luz. I juz sie nie martwie, ze prcy nie dostane przez
(potencjalna) ciaze. Jak jej nie dostane, to widac byla kiepska. A urlopu i tak
planowac nie moge, bo jestem czasownikiem.

Dziewczyny, to Wy myslicie, że...

[uccellino]

własnie coś takiego, o czym ja piszę, to jest to słynne "wrzucanie
na luz"? Zawsze myslałam, że chodzi o to, żeby mniej myśleć o ciąży,
jakby spróbować "mniej intensywnie" pragnąć dziecka. Zresztą przez
ten rok ani przez chwilę nie czułam się w takim sensie nadmiernie
spięta, ufałam swojemu ciału, każdy nowy cykl witałam z radością,
więc myślałam, że nie muszę się luzować...

[fargaga]

dawno na żadnym forum "dla staraczek" nie przeczytłaam nic równie
trafnego i prawdziwego...
My staramy się od hmmm...od 15 długich miesięcy... i moim zdaniem
nie można wyluzować. Ale można nauczyć się pokory, i można nauczyc
sie cierpliwości. Czy jest to "luz", chyba nie. Raczej coś między
rezygnacją i zwątpieniem a uśpioną nadzieją i ciągłą wiarą. Tak jest
w moim przypadku.
Przerobiłam wszystko o czym pisałyście, od testów ciążowych w 5 dni
po owulacji, przez kompleksowe badania potwierdzające moje wspaniełe
warunki na poczęcie i suuuuper kondycję M. I nic... i był czas, że
modliłam się o złą diagnozę - przynajmniej wiedzielibyśmy, gdzie
leży przyczyna porażek.
Teraz staram się nie liczyć dc (liczą się niestety w mojej głowie
same, bo według moich cykli szwajcarskie zegarki można by
nastawiać), temperatury nie mierzę od dawna, testy wszelakie omijam
wielkim łukiem, żyje normalnie (nie dbam o siebie mocniej niz zwykła
byłam to robić 1,5 roku temu). Swój organizm poznałam na wylot i
teraz moje złudzenia i omamy ciążowe trwają znacznie krócej Już
kilka dni po owu wiem, że nic prócz @ mnie nie czeka. I
czekam...wciąż pragnąc

trzymajcie się dziewuszki

[andziabuzka1]

Czesc.jestem tego samego zdania co Ty.My staramy sie juz od
19cykli,w lipcu minie 2lata,i tez wiem,ze za ok 10dni czeka
mnie@.Pozdrawiam

Smutna prawda

[zabcia35]

Uccelino Twój post to moje refleksje nad tym co dzieje sie w moim
życiu odkąd psychotyczne staramy sie o dziecko.Ciąża stała sie moją
obsesją.
To był 6 cykl starań,6 msc testów przed terminem @ i wkońcu udało
się!
W 25 dc wyszły na ultra czułym 2 kreski, natychmiast beta z
krwi.Wyszło 44.8.Boże 10 dni po zapłodnieniu taka piekna beta! Co za
szczęście!
Kupiłam nastepnych kilka testów i codziennie sprawdzałam jak kreska
staje sie ciemniejsza.Juz na pre teście mniej czułym wyraźna i różowa
28DC powtórka bety z krwi, wynik o 16ej, ale ja nie moge tak długo
czekać bez testowania, a więc kolejny pre test i.... kreska jest
słabsza niz wczoraj, jak to???!!!!! Odbieram wynik -
19.2...NIEMOŻLIWE!!!!!! Wieczorem kolejny test z moczu....Rano
kolejny raz beta....29DC, beta 13.4....
Świat się wali! Dzwonie do położnej każe czekać na krwawienie.Więc
dzwonie do lekarza i znów nadzieja.On mówi że trzeba podać luteine
by wzmocnić hcg...
Dzis w nocy zaczęłam krwawić.Gdybym nie szalała z testami mysłałabym
że to spóźniony okres. To było by łatwiejsze niż świadomośc że tracę
ciąże, która stała sie celem mojego życia, obsesją...
To była ważna lekcja.

Hmmm, to ja już się gubię...

[uccellino]

Bo ciąża moją obsesją na pewno nie jest. Ja po prostu próbowałam być
odpowiedzialna i, jak napisał ktoś powyżej, planowałam życie pod
człowieka, którego jeszcze nie ma, a teraz się na to wkurzyłam i
jednocześnie jest to ten sam moment, kiedy zaczynamy sie badać - tak
mi sie zbiegły przełomowe momenty. Ale wcześniej przez rok radośnie
się starałam, test ciążowy zrobiłam raz, jak miałam zapalenie płuc i
musiałam wziąć antybiotyk i zrobić prześwietlenie. Fazę lutealną mam
max 15 dni, przez pierwsze 10 dni chodzę sobie rozanielona i pełna
nadziei, a potem to już wiem, że nikt u mnie nie zamieszkał i czekam
na następny cykl.

Przykro mi z powodu Twojego Malucha.

[mamaruda]

Dokładnie tak, właśnie o to chodzi. O ustawianie planów na dany miesiąc pod
ewentualną ciążę, a życia pod człowieka którego nie ma.
Ja w 1cs zrobiłam chyba 10 testów a potem pukałam sie w czoło. A teraz
cierpliwie czekam na to co los da. Chodzę do lekarza badaja sprawdzają a ja i
tak wiem że będę mama.
Mam też wolny pokój, składzik, suszrnie jak kto woli, który sobie czeka na lokatora.
Denerwuje mnie tylko fakt ze rezygnuje a może teraz napisze rezygnowałam z wielu
przyjemnosci.
Ale rozumiem też dziewczyny ktore maja małą obsesję na punkcie ciąży (albo
ogromną potrzebę). Fajnie że mogą się też wygadać, bo jednak wcale nie jest
łatwo Uccellino mieć takie podejście jak Ty. Podziwiam. Mi się wydaje że jestem
twarda ale wiem też ze czasami sama siebie oszukuje i może tez chcialabym znowu
zrobić 10 testów niż czekać na @
pozdrawiam

[fargaga]

Moją obsesją też teoretycznie nigdy nie była, tzn. starałam się by
nią się nie stała, nie popadałam w paranoje, żyłam "normalnie",
wcale nie pod dyktando cyklu, nowy cykl przyjmowałam z nadzieją, bez
łez, rzadko ze złością. I chyba na tym kończyło się moje świadome
zachowanie. Bo gdzieś głęboko we mnie, gromadziły się wszystkie złe
emocje, na których ujawnienie sobie nie pozwalałam, bo przecież
starałam się być "na luzie".

I nie wiem czemu napisałam to wszystko w czasie przeszłym, ponieważ
do dziś nic się nie zmieniło

[mikams75]

madrze napisane, mysle ze sie przyda wielu dziewczynom.

U mnie sytuacja wygladala troche inaczej, bo rodzinie powiedzialam, ze nie lubie
dzieci i nie planujemy potomstwa i tym sposobem skonczyly sie ciagle pytania
"kiedy wreszcie".
Co do moich prywatnych planow - owszem, zdarzylo sie ze cos odlozylam, bo moze
nie ma sensu. Ale jakos szybko oprzytomnialam. Nie celowalismy, nie robilismy
jakis specjalnych staran, podchodow.
Wlasciwie to liczylam ze nie uda sie tak szybko, ale wyszlo inaczej Fakt,
trzeba bylo odwolac pare terminow i zmienic niekore plany a w szafie wisi pare
obcislych ciuszkow, ktore nie wiem kiedy zaloze, ale mysle ze to lepsze
rozwiazanie niz czekanie i stres a przedciazowy czas mozna wykorzystac na co sie
ma ochote.

[mikams75]

i jeszcze co do zwalniania tempa w pracy i nie zabierania sie za ambitne
projekty - to tez nie ma sensu. Ja zwolnilam tempo w 8. miesiacu, wiec jak juz
bedziecie w ciazy to macie wystarczajaco duzo czasu na to zeby oswoic pracodawce
i rozplanowac zadania/projekty.
Nie patrzcie na kolezanki, ktore od poczatku siedzialy na zwolnieniach, bo w
wiekszosci wypadkow te zwolnienia sa niepotrzebne.

[morcheeba77]

taaak, starajcie się,pracujcie do 9 miesiąca,"ciąża to nie choroba"(to cytat) a
KAżDY pracodawca was ozłoci , da podwyżkę, awansuje itp...
....
eeech

[morcheeba77]

wybacz mikams75,ale ja się z Tobą nie zgodzę,że większość zwolnień lekarskich
jest niepotrzebna.Nie można tak uogólniać>gratuluję Ci bardzo jeśli Twoja ciążą
jest (była ok).
ja jestem w 23tc, ciąża przebiega prawidłowo, dobrze się czuję...i co z tego?od
początku jestem na zwolnieniu mimo,że jest ok...a wiesz jaki jest najważniejszy
powód STARAłAM SIę 6 LAT!!!!...i więcej nie będę Ci wyjaśniała...

[mikams75]

Nie wiem czemu odebralas moj post tak osobiscie.
Celowo uzylam slowa "wiekszosc" a nie "wszystkie". Nie mieszkam w Polsce, tylko
w kraju, gdzie zwolnienia nie sa tak hurtowo wypisywane jak w Polsce, a
poronien, ciaz problematycznych itp. jest tyle samo.
Watkow na temat zwolnien w ciazy bylo juz mnostwo na tym (i nie tylko) forum
wiec nie ma co schodzic teraz z tematu.
Zycze duzo zdrowia i dystansu do forumowych wypowiedzi.

A szefowa mi kibicuje w staraniach...

[uccellino]

...ale to już zupełnie inna historia i na pewno mało spotykana... :-
) Mam naprawdę fajnie.

[fargaga]

można pozazdrościć, bo nie każdy pracodawca jest życiowym
realistą
Ja w ramach zwalniania tempa i luzowania od połowy marca zmieniam
pracę i pojęcia nie mam, co będzie jeśli...Będę o tym myśleć,
gdy/jeśli zajdzie taka potrzeba

[mikams75]

ja zmienilam bedac juz w ciazy, oczywiscie jeszcze nie widocznej. Nie mialam
problemow czego wszystkim zycze.

Ależ ja nie zamierzam iść na żadne...

[uccellino]

...zwolnienie, tylko zwolnić tempo. Moim marzeniem jest pracować do
końca ciąży i pójść do domu narodzin prosto z pracy (blisko mam :-
))) Nie wyobrażam sobie jednak, abym w ciąży mogła pracować tak
intensywnie, jak teraz.

[annam21]

ah..zeby teoria byla taka latwa. chec posiadania dziecka byla we
mnie od kad pamietam. Gdy przeszedl ten moment i znalazl sie
kandydat na tate, wzielismy sie za robote.... pierwsza ciaza po
dlugi miesiacach,poronienie, 2 poronienie.... trzecia,moja
corcia.Cala i zdrowa.Myslalam ze nie bede chciala drugiego,ale
chce.Myslalam,zeto bedzie inne "chcenie" bo mam juz dziecko, ze ni
ebede wariowac...o nie ,jest jeszczez gorzej...przed 3 laty nie
mialam pojecia co o testy owuacyjne, terau macham je od 9 dnia
cyklu;P w tajemnicy przed wszystkimi, ciazowe najlepiej 5 dni po
owu.I staram sie wyluzowac... jak dostalam teraz @ poczulam sie
lzejsza, chodz jestem pewan ze nici z ciazy, myslalam w 2 cs
wyluzuje... a juz od rana siedze i licze kiedy bede miec owu
mniejwiecej.... Jedyne czego nie robie..staram sie nie zameczac
innych,zeb yoni potem ni e zameczali mnie.

[mamaruda]

Zwolnienie lekarskie to indywidualna sprawa różnie dziewczyny sie czują, ja
akurat nie przewiduje pracy w ciąży pracuję jako przedstawicielka medyczna
codzienne wizyty u lekarzy i w poczekalniach sa raczej przeciwskazane. Ale tak
jak pisałam to zupelnie indywidualna sprawa. Podoba mi się hasło: 'ciąża to nie
choroba'

Kiepski dzień dzisiaj i trudno mi się zmobilizować do pozytywnego myslenia

Mam nadzieje że u Was lepiej

[memphis90]

A co ja mam powiedzieć- ja jestem owym lekarzem, mającym kontakt z chorymi i
muszę dotrwać w pracy do porodu, żeby się jeszcze załapac na egzamin lekarski
choćby w marcowym terminie...

[pati291]

My nie mówiliśmy,że się staramy. Wiedziała tylko moja przyjaciółka.
Ona za pierwszym i drugim razem zaszła w ciążę od razu bez problemu
ale wspaniale mnie wspierała, bo wiedziała, że innym nie jest tak
prosto. Pamiętam, że trudno jej było powiedzieć, że jest w drugiej
ciąży, żeby nie było mi przykro, ale ja się bardzo ucieszyłam.
Rodzina wiecznie się pytała kiedy dziecko i na co my czekamy. Kiedyś
nie wytrzymałam i powiedziałam, że już mamy jedno poronienie za sobą
i znów się staramy ale nie mogę jakoś zajść w ciążę. Zrobiła się
cisza i od tamtej pory mieliśmy święty spokój. Za to zapanował szał
radości jak powiedziałam, że jestem w ciąży. U rodziny i znajomych.
Wtedy zrozumiałam jak mocno trzymali za nas kciuki.
I będę miała malucha o ok.3 miesiące młodszego od mojej przyjaciółki.
Dziewczyny głowa do góry. Uda się. Trzeba tylko mocno w to wierzyć,
nie rezygnować z realizacji marzeń. Ja planowałam w październiku
wyjazd na narty. Siedzę teraz sama w domu, bo mąż pojechał sam z
ekipą. Co ja ciężarna będę tam robiła. W pracy ubiegły rok
zakończyłam z najlepszym rocznym wynikiem. Warto żyć dla innych
celów, kupować koty, szukać lepszej pracy. W ciąży priorytety szybko
się zmieniają. A zachodzi się w nią, wbrew pozorom, w najmniej
oczekiwanej chwili. Ja przez miesiąc się dziwiłam jak to się mogło
stać.

[lailala]

miałam podobnie, testy owu, seks bo to ten czas i warto,badania...
az lekarka powiedziała ze chyba inseminacja by sie przydała. Jak to
usłyszałamto stwierdziłam ze nie ma mowy, mąż powiedział dajmy sobie
spokj porozmawiamy o tym za trzy miesiace ( bylismy w trakcie duzych
zmian i prac bardzo czasochłonnych. No to dalismy sobie spokój. Do
tego stopnia ze jak nie dostałam okresu to byłam w szoku jak to sie
mogło stac i kiedy...

[ewela1983]

Własnie...
ja mam dwa koty i to dla mnie najmniejsza przeszkoda.Wyniki na toxo sa bejeczne.

Gorzej przewalczyc wywalczona obsesje o figure.Sama mysl ze w ciazy bede sie
dobrze odzywiac i jesc za dwoje..skoro teraz licze kazdy kes..a to chyb anie zdrowo.
Pale.nie wiem czy uda mmi sie rzucic calkowicie...

wiele jest nie wiem.ale wiem jedno na 100%.juz chce

[mamaruda]

Napiszę coś jeszcze czego się wstydzę ukrywam nawet sama przed sobą, ale to
fakt...nie umiem się cieszyć jak koleżanki dzwonią i informują ze sa w ciąży
albo jak się komuś znajomemu rodzi dziecko to zamiast się cieszyć - płaczę

Do mamaruda!

[wika27]

Nie martw sie ja mam tak samo!!!!i nie umiem nad tym zapanować !!!!

[mamaruda]

Dzięki Wika
Ja się kiedyś rozpłakałam przy znajomych jak nam powiedzieli ze są w ciąży, mój
mąż szybko wymyslił jakieś kłamstwo.

i jeszcze taki tam moje przemyślenia

[mamaruda]

dlaczego lekarze sugerują że dopiero po roku bezowocnych staran należy robić
badania, ja poszłam z tym problemem już po 4 ms i do innego gin, nie wysmiał
mnie tylko się naprawde zainteresował. teraz jestem po serii badań i powoli
wszystko staje się jasne. Warto iść wcześniej, ja nigdy nie miałam problemów,
infekcji czy nadżerek, raz zapalenie przydatków ale bardzo szybko zdjagnozowane
i nawet nie leczone tylko przeciwzapalnie, a teraz okazało się że są jakies
sprawy które przeszkadzają w zafasolkowaniu.
teraz minie kilka miesięcy i mam nadzieje ze sie uda dlatego uważam że warto
wczesniej zasygnalizowac lekarzowi ze cos nie wychodzi.

[fargaga]

no właśnie...ja też jestem zdania, że nie ma co czekać książkowego
roku... Warto się choć trochę przebadać, choćby tylko po to, by się
upewnić, że wszystko jest w jak najlepszym porządku i czekać
cierpliwie na swoją "kolejkę" w spokoju ducha, a nie zachodzić w
głowę i dygać, ze może jednak coś nie gra. A jeśli badania nie wyjdą
najlepiej, to wczesna diagnoza może skrócić oczekiwania
Gorzej (mój przypadek), gdy badania wzdłuż i wszerz - moje i eMa -
są OK, a ciąży brak. No cóż, ale widocznie nie nasz czas jeszcze

Do fargaga...

[mamaruda]

...no to pewnie jedyne co mogę Ci powiedzieć to oklepane trzeba wyluzować
A tu odwieczne pytanie, jak?

[fargaga]

eeetam, luz nie ma tu nic do rzeczy moim zdaniem. No może poza
tym, ze na luzie czas inaczej płynie i bez ciśnienia te bezowocne
miesiące starań nie ciągną się flaki z olejem. Czytałam na forum
mnóstwo wypowiedzi dziewczyn, które zaszły w ciążę mimo
permamentnego stresu związanego z jej brakiem. I tak sobie więc
czekam na luzie

luz, blusss i olewka

[korlewna]

tak, tak.... wyluzowac się (tylko jak??) i olać kompletnie... wtedy
się udaje. Przynajmniej u mnie dziala to w 100%.
Synka urodzilam po sztucznej inseminacji, w którą nie wierzyłam -
zmarła teściowa, pogrzeb, stres, mróz -20 st., domowe awantury...i
tak dalej)> Nie wiem, dlaczego udało sie, przeciez miała się udać
wczesniejsza inseminacja, kiedy to wierzylismy, dbalam o siebie....
Latem zaszłam w ciażę... wpadka (ale szczesliwa)... przecież ludzie
niepłodni nie zaliczają wpadek!! No tylko, że ludzie niepłodni
czasem kochają się dla samego kochania, nie zważając na czas
owulacji, nie spodziewając się wymiernego efektu...i wtedy czasem
zaliczają tę wpadkę. Ciąża obumarla, ale sam fakt, że w niej
bylam....
Teraz za mną 6 tygodni ciąży... udało sie w 3 cyklu staran. Starania
były, ale zaczęliśmy także już pierwsze badania i tak naprawdę
nastawiałam sie na kolejne sztuczne inseminacje. Do tego winka sobie
nie odmawiałam, palilam papierochy aż wstyd, żarłam same niezdrowe
jedzenie itd.
powodzenia dziewczyny.... z całego serca Wam życze dwoch kresek

Mój najnowszy pomysł - po bandzie!

[uccellino]

Dziewczyny, przypomniałam sobie, że kiedyś bardzo chciałam wyjechać
na kilkumiesięczny zagraniczny projekt z pracy. I wtedy mój jeszcze-
nie-mąż powiedział "no co ty, a dziecko?". Ponieważ wcześniej to ja
od dłuższego czasu bezskutecznie namawiałam na dziecko, to
ucieszyłam się, powiedziałam szefowej, że nie wyjadę i zaczęliśmy
starania. I teraz, juz w innej pracy, przypomniałam sobie o tym
marzeniu. Mam taki plan - jak dalej nic nie będzie wychodziło, a mąż
nie zdecyduje sie na adpocję (ma duże wątpliwości), to wyjadę, nie
ma bata! Siedzę tu bez skutku, a tak przynajmniej się czegoś
nauczę ))))))))))) W przyszłym tygodniu mam ustalanie celów i
zamierzam poprosić o możliwość wyjazdu.

No, no...uccellino

[mamaruda]

odważne plany, ale chyba jednak też odległe, co? nawet chyba z tą adopcją. Nie
wiem dlaczego ale mam wrażenie, że za jakiś czas pochwalisz sie nam ciążą. A jak
badania, zaczeliście cos robić?

Wiesz, takiego projektu nie znajduje się...

[uccellino]

...z miesiąca na miesiąc, ale ważne, żeby zacząć poszukiwania.
Adopcja... Fakt, rzecz odległa, ale ja zawsze myślę o dwa kroki do
przodu

O naszych badaniach pisałam w innych wątkach.
Nasienie o "lekko obniżonej jakości" - póki nie wykluczymy kłopotów
po mojej stronie podobno nie warto go poprawiać (choć w sumie czemu
nie? zapytam następnym razem). Mamy w związku z tym zlecone PCT i
HSG. W poprzednim cyklu nie mogłam zrobić PCT, bo był bezowulacyjny.
Na HSG chciałam iść do szpitala na Żelazną, ale zawiesili badania,
więc będę szukać innego miejsca - jutro obdzwaniam szpitale.

Tak przy okazji - może ktoś mi powie, czy mogę zrobić w tym samym
cyklu obie te rzeczy? Czy wstrzyknięty do układu rodnego kontrast do
HSG jakoś zaburzy PCT?

[nglka]

Kupę czasu nie piłam alkoholu i rezygnowałam z imprez w fazie wyższych tempek.
Nie kupowałam nowych spodni.
Nie zdecydowałam się na sprzedaż mieszkania, bo zaraz będzie ciąża a ja nie będę
mogła nosić.
Po podpaski leciałam do kiosku dosłownie z papierem w majtach, tudzież wkładką
higieniczną modląc się, by nie przeciekła. No bo przecież miałam być w ciąży
Obżerałam się surową wołowiną, żeby przejść toxo.
Po owu nie brałam żadnych leków choćbym konała z bólu, leki na @ brałam dopiero
po pierwszej żywej krwi.

Efekt?
Zaszłam w cyklu, w którym miałam antybiotykoterapię, tuż po owu leczyłam
infekcję pochwy (po antybiotykach) - globulkami, 8 dnia po owu zażyłam 2
polopiryny na ból podbrzusza, przez 2 czy 3 dni lekko imprezowałam upijając się
na śmieszno, kupiłam sobie 2 pary nowych spodni, zaopatrzyłam się w ponad
półroczny zapas podpasek

A teraz już wiem, że toxo nie przeszłam i nie jestem odporna i mieszkanie muszę
sprzedać do końca roku, bo jest nieocieplony budynek, w planach ocieplenia nie
ma i zgodnie z ustawą, która wejdzie w życie w styczniu 2009 nie będę mogła
nieocieplonego mieszkania sprzedać. Rodzę w sierpniu...

[uccellino]

> Po podpaski leciałam do kiosku dosłownie z papierem w majtach,
tudzież wkładką
> higieniczną modląc się, by nie przeciekła. No bo przecież miałam
być w ciąży

Bombaaaa! DDDDDDD
Ja odkąd zaczęlismy się starać mam zawsze w domu ledwie dwa-trzy
tampony i co miesiąc zrezygnowana dokupuje jeszcze trochę - byle nie
za dużo

[p_migotka]

U mnie to 5 cs - przy czym jeden wyleciał bo okazało się,że mam
streptococusa i trzeba było brać antybiotyk. Wiem, ze to krotko, ale
zapewniam Was, ze dla mnie to cala wiecznosc.
O tym, że się staramy wiedzą rodziny i kilku znajomych. Gorzej było
po samym ślubie, bo wtedy każdy zarzucał nas pytaniami o to kiedy
dzidzius, a my nie chcielismy tak szybko. Mało tego, przezylam tez
faze kiedy dowiedzialam sie od osoby trzeciej, ze jestem w ciazy, bo
przy okazji jakiejs uroczytsosci rodzinnej zrobilo mi sie slabo (to
byl akurat dzien, w ktorym dostalam okresu), ale wiadomo jak to jest
w rodzinie. Kiedy w koncu podjelismy decyzje, ze bedziemy sie starac
to te pytania są juz od czasu do czasu.
Nie wiem co to znaczy "wyluzować", ja przynajmniej nie umiem - no
chyba że w czasie @ - bo wtedy wiem, ze w ciazy nie jestem. Ale
kiedy tylko @ sie konczy to ja juz mam myslowki, ze tym razem sie
uda. Kazdy nowy cykl to dla mnie nowa nadzieja, nowe swiatelko. Mam
za soba juz kilka testow ciazowych, bete. Gdyby te wszyskie "objawy"
sie sprawdzily bylabym juz matka wielodzietnej rodziny Za kazdym
razem sobie powtarzam, ze nastepnym razem wytrzymam dluzej, zeby
potem nie miec dolka. Trzeba miec silna wole))
A ile razy juz planowalam jak powiem o tym M i rodzicom - nawet juz
nie wiem. Chcialabym zrobic jakas fajna niespodzianke ale czy
wytrzymam?
Pozdrawiam Was serdecznie i trzymajmy się razem. W grupie raźniej.
Buziaki *

[ileczka76]

Dziewczyny kochane!
dziękuję Wam za ten wątek - czytałam go z zapartym tchem i odnajdywałam swoje
"bziki" w każdym z postów...
staramy sie wprawdzie dopiero od 5 cykli - teraz będzie szósty, ale dla mnie to
cała wieczność. Wasze wypowiedzi bardzo mi pomogły w "wyluzowaniu się". kupiłam
sobie piękne, wysokie szpilki i zaczęłam się ograniczać w jedzeniu (co wcześniej
było nie do pomyślenia, bo przecież i tak zaraz utyję, a poza tym na pewno nie
zaciążę będąc na diecie...).
niestety "pochwaliłam się" kilku koleżankom naszymi planami dzidziusiowymi i
często słyszę pytania, ale i z tym uczę się sobei jakoś radzić.
tzrymam za Was kciuki i życzę powodzenia!!! dzięki Wam czuję, że nie jestem z
tym sama i ten temat można oswoić. dzięki Wam za to.

[glorcia]

dziewczyny, 28-go lutego napisalam, ze w ramach powrotu o normalnego
zycia (i nie nakrecania sie przy staraniach) kupilam ciuchy na lato
w normalnym rozmiarze... i 15-go marca zobaczylam niespodziewanie 2
krechy!!! pomoglo! Hej!

[ileczka76]

Glorcia, gratulacje!!!
oby i nas wszystkie po kolei spotkało takie szczęście!

Dziewczyny, melduję, że złapałam...

[uccellino]

...niezłego doła. Czwarty wieczór z rzędu płaczę Tak jeszcze nie
było.
Szykujemy sie do PCT, czekamy na płodny śluz.

[ileczka76]

Uccelino, Kochana, rozumiem Cię, ale przeczytaj posta Glorci - i na nas
przyjdzie pora! mnie ten post nastawił optymistycznie, mam nadzieję, że i Ty
wyjdziesz z dołka.....
trzymaj się, nie jesteś sama.

[mamaruda]

no co Ty Uccelino, skąd ten dół. Nie znam się w prawdzie na PCT ale przecież to
kolejny etap, po badaniu przynajmniej bedziecie wiedzieli czy to wina sluzu czy
nie. Trzymam kciuki za dobre wyniki. Trzymaj sie kobietko dzielnie.

ja dzieki Twojemu postowi zaczełam zyc na nowo, zaraz moje wakacje, codziennie w
klubie fitness, nawet wyniki badań już nie powodują u mnie rozpaczy. jest tylko
jedna rzecz nie rozmawiam z kolezankami w ciazy, albo z tymi ktore maja juz
bobasy. jestem zazdrosna!

Nie chodzi o PCT, tylko o...

[uccellino]

...całokształt, po prostu mam pierwszy poważniejszy kryzys. Dotąd
przyjmowałam to wszystko z godnością, jak popłakałam, to raz na
jakiś czas porządnie i jechałam dalej, a teraz się łamię. Jak
zaczęliśmy się tak bardziej na serio badać, to w pierwszym momencie
poczułam się lepiej, bo pomyslałam, że coś konkretnego robimy, mamy
wpływ na sytuacje itd. A teraz jest mi gorzej, bo po prostu w moim
zyciu jest za dużo badań, lekarzy i czekania na właściwe momenty na
badania. W przyszłym tygodniu chcę iść do gina w Medicover, żeby mi
zrobił cytologię i wypisał skierowania na wszystkie inne badania
potrzebne do HSG, ale jak sie pojawi płodny sluz (a u mnie sam Pan
Bóg jeden wie, kiedy to może być...), to będę też lecieć na PCT.
Potem w drugiej połowie cyklu musze zrobić posiew, żeby w kolejnym
móc iść na HSG... Właśnie tego nie chciałam - żeby moje życie
kręciło sie wokół badań. A jeszcze trzeba żyć, pracować, widywać
przyjaciół... Stres jak nie wiem.

[mamaruda]

Rozumiem Cię że świadomość tego że życie zacznie krecić się wokół badań, wizyt u
lekarzy itp nie jest fajna ale cel słuszny.
Ja przeniosłam sie 3 miesiące temu do lekarki własnie do Medicaveru. Jestem
zadowolona bo tam lekarze podchodzą poważnie do sprawy i nie lekceważą tego co
sie do nich mówi. A tak mialam w poprzednim c.med. i to mnie bardzo denerwowało
ze to ja mówiłam lekarce jakie badania chce zrobić w ramach planowania ciąży.
Teraz czuje ze ktoś się w końcu zainteresował moim problemem i nie mówi ze pół
roku starań to za mało zeby sie zacząć badać. I tak mnie badaja, jestesmy na
etapie hormonów, siniaki mam już na zgięciach rąk ale wiem ze w koncu coś sie
ruszyło, że już cos wiemy.

Miejmy nadzieje że za pare dni zrobi się ciepło to wszystkim nam poprawią sie
humorki

No co TY??? Ja w Medicoverze dostałam...

[uccellino]

...jasny komunikat "nie leczymy niepłodności". Jaką masz kartę? Ja
teraz chodze tam juz tylko opękać za darmochę małe badania: krew,
cytologię...

[mamaruda]

złotą firmową, może dlatego się mną zajeła ze to poczatek badań hormony,
monitoringi itp.

[luiskag]

uccellino głowa do góry będzie dobrze,

założyłaś super wątek przeczytałam cały, nieomieszkam powiedzieć,
że ja również pewne rzeczy odkładałam. Półtora roku temu miałam
problem z jelitami leczono mnie w tym czasie nie moglismy sie
starać, leczenie zakończyło sie operacją więc po zabiegu tez nie
mogliśmy się starać w ty czasie porobiłam badania, wyszły źle.
Mój mąż podtrzymywał mnie na duchu i mówił,że ma tresowane plemniki
i one wiedzą co mają robić. Od sierpnia się staramy niby nie myśle
nie chce się nakręcać a jednak to gdzies tam siedzi. Ćwiczenia żeby
lepiej wygądać odkładałam bo zaraz będe w ciąży, zakup nowych
ciuchów też nie. W końcu w listopadzie jak @ przyszła dopadł mnie
wielki dołek. Popłakałam sobie i jak już się wypłakałam to
stwierdziłam że robimy remont bo przecież jak pojawi się dziecko to
potem bedzie trudniej. No i chyba coś zaskoczyło w styczniu i tyle i
nadal się staramy. Wczoraj dowiedziałam się że dwie koleżanki w
ciąży no więc troche załamka ale nadzieja umiera ostatnia co miesiąc
sobie to powtarzam. Więc nie jesteś sama, pozdrawiam i głowa do góry.

Dziękuję wszystkim za słowa pocieszenia :-)

[uccellino]

Już mi lepiej

A! Ok - tyle i mi zrobili :-)

[uccellino]

:) :(

[mamaruda]

i jak dziewczynki? dawno nie czytałam forum a tu to co uccellino zaczela prawie
umarło...
... u mnie duże zmiany, niestety ciązy nie ma, ale dużo nowych wyzwan, miałam
super wakacje a teraz nie uwieżycie co zrobilam...przyjelam oferte nowej pracy.
chyba zwariowalam. miesiac wypowiedzenia i nowe wyzwanie. chyba oszalalam sama
nie wierze ze to robie. znajomi pukaja sie w glowe nie mogac uwierzyc ze
podjelam taka decyzje bo przeciez mialam taka stabilna sytuacje w obecnej pracy
i sprzyjajace warunki do tego zeby zostac mama.
no i pije sobie winko i płacze... nie wiem co to bedzie dalej

[mamaruda]

sorki za błąd ortogrficzny, może to wpływ winka i nowego cyklu

mamaruda, jesteś!

[uccellino]

Czyli byłaś na wakacjach. Zastanawiałam się, co z Tobą, nawet Ci
maila napisałam, ale wrócił.

Jak się przegryziesz przez aktualne wpisy, to zobaczysz, że od czasu
tego wątku całkowicie sie podłamałam. Mam mega kryzys

Gratuluję decyzji o zmianie pracy

jestem jakaś inna ;)

[gosiarkar]

W takim razie stwierdzam, że jestem kompletnym wyjątkiem.
u nas .... decyzja podjęta, starania w trakcie, ale nikt o tym nie
wie (żeby uniknąć pytań itp.), testów typu owulacyjne nie robię
(nawet nie wiem o co w nich chodzi), moje życie biegnie dokładnie
tym samym torem i tempem co do tej pory, nie czytam książek, gazet
związanych z tematem.
Jedynym wspomagaczem = lekiem, żeby nam się udało jest łykanie
między 16 a 25 dniem cyklu pewnego specyfiku.

Któraś tu wcześniej pisała o wyluzowaniu .... chyba ja taka jestem.
Wiem, że możemy "zaskoczyć" szybko ale dajemy sobie na ciążę rok
czasu bo tyle czasu ma zdrowa kobieta
A, że ja jakieś tam problemiki mogę mieć więc mamy ponad rok czasu
Pełen luz

Ale ..... samochód kupujemy już pod kątem wózka

całuski dziewczynki

A ja chyba wyluzowalam...

[sylvie08]

Minal rok odkad poronilam (w 6 tygodniu) i jakies 2 m-ce temu
stwierdzilam, ze mam juz dosyc oczekiwania na brak @ i
nierealizowania swoich planow. I w zwiazku z tym:
- zmienilam prace z nudnej (ale za to moglabym 9 m-cy przesiedziec
na zwolnieniu i mialabym zagwarantowany powrot) na znacznie
ciekawsza, ale za to zupelnie samodzielna i ewentualna ciaza moglaby
narobic troche zamieszania, jesliby byla zagrozona i wymagala
dluzszego pobytu na zwolnieniu (ale z powrotem nie byloby problemu,
zreszta dobra organizacja to polowa sukcesu)
- zaplikowalam sobie diete, po ktorej stracilam 10 kg i nadal
chudne, czuje sie swietnie i ciuchy z ubieglego lata zaczynaja byc
na mnie dobre
- na najblizsze 2 m-ce zapisalam sie na rolletic i platforme
wibrujaca, ktore przy ciazy sa absolutnie zabronione, a ktore
kosztuja niemalo i mam nadzieje, ze uda mi sie je dokonczyc
- zaplanowalam urlop na wrzesien i mam nadzieje, ze nic mi go nie
popsuje
- po prostu ktoregos dnia stwierdzilam, ze widocznie jestem juz za
stara na dziecko (34 lata) i bez sensu jest sie starac i wydawac
niepotrzebnie kase na testy... co ma byc to bedzie...

Nigdy nie robilam testow owulacyjnych, nie mierzylam temperatury
(chociaz moze powinnam dla wlasnego dobra, nie wiem) wiec az takim
swirusem nie bylam
Tylko maz coraz bardziej chce miec dziecko i zaczyna mnie namawiac
na szczegolowe badania (i jego i mnie). Pewnie wkrotce je zrobimy
dla swietego spokoju i wykluczenia powazniejszych chorob.
Jedno wiem na pewno, glowa muru nie przebije i gdyby nie
postanowienie sprzed 2 m-cy to nadal siedzialabym w starej, nudnej
pracy, ciezsza o 10 kg i sfrustrowana brakiem ciazy.
Troche sie rozpisalam, ale tak jakos wyszlo Pozdrawiam wiosennie.

[leniwiec1975]

Pochłonęłam ten wątek jednym tchem - dzięki, dziewczyny. Ja właśnie
zaczynam, jestem w 1cs, po odstawieniu pigułek. Dzięki Wam
stwierdziłam, że nie podjęłam wcale złej decyzji, przyjmując akurat
teraz propozycję nowej pracy, bardziej odpowiedzialnej i stresującej
(i fajniejszej Miałam wątpliwości w związku ze staraniami, ale
macie rację, że nie można rezygnować z normalnego trybu życia i
normalnych wyzwań i przyjemności w imię czegoś, co może się zdarzyć
nie dziś, a za rok...

[uccellino]

Jak się cieszę, że mogłam (ja i inne )) komuś pomóc.
Trzymam za Ciebie kciuki, napisałam ci o rozregulowanych cyklach
też )

A u mnie w cztery miesiące po założeniu tego wątku Mrówki brak ((

Moja historia !

[maniulka_25]

Najlepiej nie myśleć o ciąży, staraniach, małych stópkach... I wtedy szczęście samo do Was przyjdzie. Ja byłam przekonana, że nie będę nigdy mamą. Leczyłam się sterydami na bardzo ciężką alergię, a w końcu podeszłam do mojej choroby psychologicznie. Powoli rezygnowałam z kolejnych dawek leku i wmawiałam sobie, że jestem zdrowa. I mając 24 lata zaszłam w ciąże. Płakałam ze szczęścia !!! Dziś mam 26 lat, prawie roczną córkę i oczekuję drugiego dziecka. Nawet nie wiem kiedy zaszłam, nie znam daty OM. Termin z usg mam na 10 styczeń. I jestem najszczęśliwszą mamą na świecie. Podeszliśmy do tematu NA LUZIE, że jak drugie będzie to bardzo fajnie a jak nie to też O.K. bo jest najwspanialsza, wyczekana i ukochana Julia.
Życzę Wam Dziewczyny z całego serca aby się udało ! Trzeba podejść do tego na luzie, wyłączyć głowę, kupić dobre wino, wyjechać w góry lub nad morze, jeść owoce morza i cieszyć się sobą ! Buziaki ! Marysia
P.S. Mam nadzieję, że urodzę w swoje urodziny 11.01 !!!