>>> BULIMIA <<<

[Gość: Shiva]

Bulimia polega na okresowych napadach żarłoczności z utrata kontroli nad
ilością spożywanych pokarmów. Psycholodzy twierdzą, że pokarm, zwłaszcza
słodycze, kojarzy się z obrazem matki i czułością. Jest więc to jakby
zapełnianie uczuciowej pustki. Prowadzi to do przyjmowania ilości pokarmu
znacznie przekraczające dzienne zapotrzebowanie organizmu. Czynniki, które
mogą wywołać napad żarłoczności u chorych to nadmiernie napięcie, samotność i
nuda oraz ciągłe myśli o jedzeniu. Niekiedy tylko to głód wyzwala obżarstwo.
Jednak to NIE GŁÓD jest przyczyną napadów, ale „miłość” do jedzenia.
Bulimiczka nie potrafi sobie odmówić jedzenia, które coraz bardziej ją
pogłębia.
Podstawowym warunkiem wyleczenia się z bulimii jest SILNA WOLA powrotu do
normalnego życia. Osoba chora musi pokochać siebie i otaczający ja świat.

SKUTKI BULIMII
Skutki fizyczne to:
1. zmęczenie
2. ospałość
3. dyskomfort w jamie brzusznej
4. zaparcia
5. nieregularne miesiączki lub ich brak
6. sucha skóra
7. zgrubienie skóry palców
8. uszkodzenia tylnej ściany gardła i przełyku aż do przerwania jego
ciągłości
9. rozstepy skórne wynikajace z wahań wagi
10. opuchnięcie twarzy
11. biegunki i zaparcia wynikające z nadużywania środków
przeczyszczających
12. bóle glowy, miesni, gardla.
13. awitaminoza
14. rozciągnięcie do znacznych rozmiarów żołądka
15. osłabienie serca, wątroby i układu pokarmowego
16. uszkodzenie szkliwa zębów (wyszczerbienia, nierówności)

Skutki psychologiczne to:
1. zły nastrój
2. niechęć do samej siebie
3. napięcie
4. stany depresyjne
5. niepokój
6. poczucie wstydu, upokorzenia, poczucie braku kontroli nad wlasnym
zyciem
7. psychiczne uzaleznienie sie od wymiotowania

WIĘC PRZESTAŃ SIĘ W KOŃCU OBJADAĆ, BO NIC CI TO >>NIC<< DAJE. ZROZUM !

[Gość: Shiva]

Mała korekta:
WIĘC PRZESTAŃ SIĘ W KOŃCU OBJADAĆ, BO NIC CI TO >>NIE<< DAJE. ZROZUM !

[Gość: agawa]

no i co to mialo byc???!!! jesli nie rozumiesz mechanizmu tej choroby to albo
sie doksztalc albo w ogole nie pisz na takim forum bo tylko wkurzasz osoby
ktore sie z tym NICZYM borykaja od wielu lat!!!

[Gość: Shiva]

Droga Agawo,
nie nazwałam bulimii niczym, tylko powiedziałam, że bulimia nic nikomu nie daje
oprócz tego że wyrządza nam krzywdę - niszczy nasze zdrowie.
Poza tym, widzę że osądzasz mnie po jednym poście, czyli krótko mówiąc sądzisz
po pozorach.. --> skąd wiesz czy ja nie mam tego samego problemu ??? Może
najpierw trzeba było mnie o to zapytać a nie od razu wrzeszczeć na cały świat,
że ja się nie znam. Bo uwierz mi - znam się na tym aspekcie, i to doskonale.

[Gość: agawa]

ok no to po co takie ksiazkowe bzdety? to to raczej wszystkie wiemy.. czy nie
lepiej pisac o swoich odczuciach, doswiadczeniach w walce (jesli takowa u
Ciebie ma miejsce)? dziewczyny ktore cierpia na bulimie wiedza o niej b.duzo,
jesli i Ty jestes w tym zamknietym kole to doskonale o tym wiesz

[Gość: Shiva]

Tak, wiele wiem o bulimii, ale z pewnych rzeczy po prostu nie zdaję sobie
czasem sprawy [mimo że wiem o tym, to po prostu nie dociera to do mnie], że np.
nie głód wywołuje w nas napad tylko 'miłość' do jedzenia.
Co do opisywania swoich odczuć o które się upominasz - opisałam owe w innym
poście - jak jesteś ciekawa, to zaglądnij do tytułu 'Bulimia zabijała we mnie
zycie'. Bardzo powierzchownie oceniasz ludzi i zachowujesz się jak zbuntowana
nastolatka, która zamyka się w sobie i nie pozwala nikomu do siebie dotrzeć,
myśląc, że jest najmądrzejsza. Kobiecino, nie na tym świat polega.
Chcesz wyjść z bulimii to musisz też wiedzieć o wszelkich konsekwencjach, a
fakt, że znalazłam ciekawy materiał na ten temat i chciałam się z nim podzielić
nie jest raczej czynem zasługującym na pogradę jaką od Ciebie otrzymałam.
Nieprawdaż ?

[Gość: masza]

dla mnie są 2 głody.ten prawdziwy,zwykły wynikający z potrzeb organizmu i
drugi...nie ma on nic wspólnego z miłością do jedzenia.czy surowe ziemniaki to
smaczna zakąska?taki głód nie ma nic wspólnego z jedzeniem.raczej z watą.to
zapchanie wielkiej pustki która tkwi we mnie.powoli ucze ją się czy innym
zapełniać.trude.bardzo.ale troche idzie

Jestem na tak.

[Gość: Missy]

Czasem lepszy taki post, w którym możemy przeczytać potwierdzone książkowo
prawdy niż "o jezu, jestem gruba" itp. Niektóre już się powtarzają po raz setny.

Pozdrawiam. Missy:)

[Gość: ayla18]

Witam. Też czytalam tę teorię o jedzeniu i czułości, o formie natrętnego i
obsesyjnego poszukiwania kontaktu i bliskości, która jest jednoczesnie zabójcza
i dlatego kończy w muszli klozetowej. chyba najlepszym słowem okreslającym stan
psychiczny bulimiczki jest "ambiwalenty". przynajmniej do mnie się to stosuje.
Z jednej strony obsesyjnie dąże do wyzwolenia w sobie tego stanu,który
wsytępuje przy objadaniu się...tego oderwania od kłopotów, niemyślenia o
niczym,braku uczuć i odczuć. Z drugiej mańki nienawidzę w sobie tej słabości,
tego syfu , jaki wokół siebie wytwarzam. Zdaje sobie sprawę z
toksyczności,także psychicznej tego procederu.I tym sposobem działam jak
wahadełko, wpadam z euforii w skrajny smutek..To tak jak z relecjami z
ludźmi..z jednej strony jestem samotna, z drugiej sama doprowadzam do
destrukcji moich uczuć, sama się niszcze, preferuje krótkotrwale bezsensowne
kontakty, jakbym się bała okazać uczuia. Bronie się przed bliskością, której
tak bardzo potrzebuje. Wymiotowanie to z jednej strony sposób na oderwanie się
od kłopotów, z drugiej kara dla mnie, za moją słabość, za brak doskonałości.
Bulimia to piekło.Najbardziej na świecie pragnę,zeby "spakowała swoje walizki i
wyniosła się z mojego życia", jak ktoś gdzieś kiedyś pięknie napisał.
Normalność to Niebo, do którego jakoś nie mogę wrócić. Bulimia staje się
środkiem obronnym, tarczą przed światem i emocjami, których się boję i nie
rozumiem, ucieczką przed wspomnieniami z dzieciństwa, przed upokorzeniem
spowodowanym wykorzystaniem seksualnym. U mnie tak było. Ale dopóki to bulimia
będzie zastępować mi matkę, dopóki to ona będzie kołysać mnie do snu nieznośnym
odrętwieniem i budzić bolesnym skurczem żołądka nie pogodzę się ze światem. I
żadna z nas tego nie zrobi.
pozdro

[Gość: Shiva]

Wydaje mi się, że należy naprawdę PRAGNĄĆ WYJŚCIA Z CHOROBY by faktycznie móc
się wyleczyć. Wiem, że jest dużo dziewczyn, które chcą tego, ale jak się
okazuje .. tylko w połowie. A widać to po tym, że mówią 'mam tego dość' ale za
chwile wątpią w te słowa, zapominają o walce.
Musisz czegoś chcieć w stu procentach, zawsze wierzyć w słuszność swoich
idei 'chcę wyjść z bulimi i k.r.o.p.k.a.' ..bo inaczej nie masz szans.