Obsesyjne mysli

[noelka84]

To jest chore, to wszystko jest tak chore. Czuje sie jak wariatka, dosłownie
chora psychicznie.
Nie moge w nocy spać mysląc o jedzeniu, ale ja juz nie czuje nawet smaków
więc nie wiem czemu mi to sprawia przyjemność. Budze sie bardzo wczesnie i
później chodzę jak zombi, no ale to jest silniejsza- ta jedna głupia mysl
zjeść coś, najść sie i wybełtac.
Bożeeeee to wszystko jest takie chore.
Nie mówie juz o ilości wydanej kasy.
5 rok juz to sie ciagnie i nie widzę żadnych perspektyw.
Tez tak macie? Jak sobie radzicie z tymi myslami o jedzeniu?

[sheerley]

:(

Noelka,ja tak nie mam. To znaczy myslę o jedzeniu bardzo często,(w porownaniu z
ze zdrowym czlowiekem), ale nie trwa to cały czas...:/

Piszesz,że to trwa juz 5 lat...A byłas juz kiedyś u lekarza? to znaczy
probowalas sie leczyć...?

A staram się nie mysleć o jedzeniu, poprzez zajmowanie sobei czasu jakimiś
bardziej konstruktywnymi zajeciami...które odciągają moją uwagę od żarcia:/

Pozdrawiam

[grubcia5]

powiem ci ze ja chrowalam jakies pol roku wiec nijak sie ma to do twojego
starzu w tej chorobie ale jakos sobie poradzilam...motywacje mjalam...a
mmianowicie chcialam po psrostu normalnie zyc...bo co to za zycie kiedy caly
czas ( nonstop) myslalam o jedzeniu....co bym zjadla...jesli zjadlam to co
zrobic by to spalic...co moge zjesc i to wybeltac... jak ukryc to przed
innymi...a jak nic nie wyszlo to zadreczalam sie myslami co tez ja biedna teraz
zrobie jak przytyje...ta mysl mnie przerazila...doszedl do tego fakt iz
przstalam miesiaczkowac....bolal mnie brzuch i psuly sie zeby w zatrwazajacym
tepie...a rzecz ktora przerazila mnie doszczetnie to to ze wreszcie zauwazylam
ze przestalam to konrolowac i to juz dawno temu...
...po tym "oswieceniu" zddazylo sie pare wpadek ale raz postanowilam i od
tamtego dnia nie mialam juz ataku...wiec jak sobie poradzic..mi wystarczyla
chec normalnego zycia...to dla mnie bylo sprawa piorytetowa...wazniejsza w tym
momencie od wygladu...bo zauwazylam ze wolalabym cofnac czas do momentu kiedy
sie nie odchudzlalam...wiec czego ci moge zyczyc to oswiecenie ...i silna
wola...mi pomogla i dalej pomaga

[hana24]

Wlasnie mija 5 rok,odkad mam ten problem

[noelka84]

no mi tez własnie 5 roczek idzie:(((

Ale trzeba cos z tym zrobic zeby nie szedł 6 nigdy

[noelka84]

Ja che normalnie życ, chcę, pragne tego, ale to wymknęło sie spod konroli, nie
umiem sobie juz z tym poradzić.
Staram sie motywowac, walczyć itd., ale nie wychodzi mi.
Tak bardzo chciałabym to przerwać, zamieniłabym sie z każdym dosłownie z każdym.
Mam nadzieję, że to forum mi pomoze w jakims stopniu i ze będzie lepiej.
Dziękuje za odpowiedzi:**

[grubcia5]

...moze oierz sobie jakis cel...ja na przyklad postanowilam sonie ze nie bede
sie ibzerala i wymiotowala...nie wyszlo i bylo mi z tym tak strasznie
zle....czulam sie bezsilna i wrecz beznadziejna...to mnie
zmotywowalo...powiedzialam sobie ze nie to nie bedzie silniejsze odemnie...z
kazdym nalogiem da sie zerwac j kazda horobe wyleczyc...a przynajmniej
probowac....probowac...
...dlatego sie mi udalo...ty wiesz ze sprobowac nie tylko mozna ale i trzeba bo
warto...jesli w to uwierzysz uwierzysz ze nie tylko mozesz sprobowac ale i
mozeszz tego wyjsc!!!!!
...nie wmawiaj sobie ze nawet nie ma sensu probowac z tym skonczyc...przeciez
to tylko od ciebie zalezy...mialas odwage zaczac to powinnas miec ja zeby
skonczyc....prosze sprobuj...przeciez tak pragniesz zyc normalnie...to jedyna
droga!!!!
niesamowicie trzymam za ciebie kciuki

[noelka84]

bardzo dziękuję:))

[divina]

U mnie 4 rok leci...:((( i przez 4 lata praktycznie...codziennie wymiotuje (z
krotkimi przerwami) Chce przestac ale to bardzo trudne a czasem juz mysle ze
niemozliwe:(((

[shila666]

Denerwuja mnie te wasze odpowiedzi,ze wystarczy sobie pomyslec jak dobrze jest
zyc normalnie i samo przejdzie.Ludzie to jest choroba!!!!!!!!Sama o tym dobrze
wiem.W twoim wypadku trwa to juz 5lat,wiec moja jedyna rada to po prostu
leczenie.Bulimia jest choroba psychiczna i w wiekszosci przypadkow,a
szczegolnie tak zaawansowanych,pomaga jedynie leczenie.

[grubcia5]

tak specjalistko...ale najpierw trzeba zachciec sie leczyc...to jest
najwazniejsze...a ja wlasnie sobie pomyslalam ze moge z tego wyjsc, ze chce, ze
dam rade bo chce zyc normalnie...poradzilam sobie bez lekarza...