ZŁE doświadczenia z terapeutami/lekarzami

[nowa.w.miescie]

Hey !

Mam taką propozycję - opiszcie wasze zle doswiadczenia z
terapeutami/lekarzami. Podobnie jak na innych forach - coś a la
czarna lista ;) Najlepiej - miasto i nazwisko, żeby wiedzieć gdzie
nie szukać pomocy. Warto też jakoś swoją opinię umotywować ;)

Wzięło mnie tak - bo szukam kogoś, gdzie mogłabym podjąc terapię. I
szlak mnie trafia ;/
W jakimś poście Amela pisała o "autorytetach" - ja z chęcią bym o
nich przeczytala <lol>.

[makrofag]

No pewnie, teraz każda dziewczyna która padła ofiarą lekarza zaangażowanego w
leczenie przy jej minimalnej chęci, będzie mogła się zemścić i dać go na listę.

[nowa.w.miescie]

Po co ktoś miałby się mścić ?
A dwa, jak ktoś poda uzasadnienie dlaczego uważa, że jest
niekompetentny - to będziesz w stanie ocenić - na ile wiarygodna
jest informacja.

Wiele i na tym forum, i na innych - czytam takie historie, że mózg
staje w poprzek ;/
Warto - jeśli chce się zdrowieć - trafić do specjalisty z
prawdziwego zdarzenia. A nie latami tułać się po dziwnych gabinetach
i eksperymentować ze swoim zdrowiem i życiem.
Mój post nie ma na celu napiętnowania terapeutów, bo takie mam
widzimisie ;) Intencją jest POMOC innym - żeby nie marnować czasu u
złych, niedoświadczonych ludzi.
Przynajmniej ja chciałabym skorzystać z takich informacji ...

[anty_pro_ana]

Tak jak w każdym innym zawodzie, tak i wśród lekarzy i terapeutów zdarzają się
osoby niekompetentne, nie nadające się do danej pracy.
Niestety zdarza się też tak, że pacjent/pacjentka oskarża lekarza/terapeutę o
zaniedbania, niekompetencję, gdy tymczasem ten lekarz/terapeuta działał wg
swojej najlepszej wiedzy, mając na celu przede wszystkim dobro pacjenta. W
leczeniu zaburzeń odżywiania zdarza się tak, że terapia nie pomaga, ponieważ
pacjentka/pacjent nie jest na 100% zaangażowana, zmotywowana czy jak chcesz to
nazwać. A żaden człowiek nie potrafi być do końca obiektywny względem siebie.
Poza tym ten sam lekarz/terapeuta może być różnie postrzegany przez różne osoby.
Zakładając taką listę jaką dasz gwarancję, że nie skrzywdzi ona nikogo?

Jeżeli szukasz terapeuty czy psychiatry z prawdziwego zdarzenia, to czemu nie
skorzystasz z list POLECANYCH osób? Jest taka praktycznie na każdym forum o ED.
Wliczając to.

[nowa.w.miescie]

Przecież wyzej napisałam - uzasadnienie swojej opinii - to da Ci
podstawę żeby wiedzieć na ile ktoś w miarę obiektywnie potrafi
odróznić profesjonalizm a proces terapeutyczny, który nierzadko jest
mało przyjemny.

Poza tym, mało pacjentów wie co jest "normalne" w gabinecie, co może
a czego nie moze zrobić terapeuta/lekarz.
A gabinet terapeutyczny jest dosć specyficznym miejscem - gdzie
bardzo łatwo o nadużycia. I czemu by też nie informować innych o
tym ? Czemu inni nie mogliby skorzystać z takiej wiedzy ?
/pooglądaj sobie np.: forum - psychologia, depresja - zobaczysz
jakie są nadużycia/. A poza tym - w PL. gabinet moze otworzyć każdy
i nazwać sie terapeutą. Baa nawet niekażdy psycholog jest uprawniony
do terapii - a wielu to robi. I skad jako pacjent masz wiedzieć -
gdzie masz sie udać, a które miejsca unikać ?


A jesli tak bardzo boisz sie o dobre imię terapeuty/lekarza - to nie
ma o co, prawdziwy profesjonalista zawsze się obroni.
Dziwne jakoś nikt nie grzmi - jak powstaje czarna lista ginekologów,
a tu proszę ...

BTW, dałam ogłoszenie kogo szukam - zero odzewu.
A moze ty znasz i możesz kogoś polecić w Krakowie, z certfikatem
PTP, kobietę, 40+/50+ ?

[anty_pro_ana]

Przykro mi, w Krakowie nie znam nikogo.

A co do reszty Twojej wypowiedzi - bardzo łatwo jest komuś popsuć opinię,
łatwiej niż Ci się wydaje. Poza tym ma poważne wątpliwości, czy nawet
najbardziej wyedukowany pacjent jest w stanie obiektywnie ocenić swojego
terapeutę. Tyle.

[jael53]

Proszę, sprawdź: Małgorzata Heller. Kiedyś na Podzamczu. Poza tym jest niezły
zestaw na Westerplatte: ośrodek, który prowadzi studia podyplomowe.
Certyfikowany, supewizjonowany. Nie wiem, czy praktykuje Irena Michalewska (to
było w klinice CM UJ,na Kopernika). I taka fajna pani dr Basia do poszukania
przez Instytut Psychologii Stosowanej UJ; była jedyną praktykującą terapeutką w
tym miejscu. - Mogło się zmienić, bo od roku nie było czasu na wypad do Krakówka.

[croyance]

Nie wiem, czy p. Zofia Pierzchala jeszcze praktykuje, ale pracowalam z
nia kiedys i jest bardzo ok.

[meg157]

Hej,
mogę smiało napisac referat w odpowiedzi na Twój post, ponieważ parę
lat temu przeszłam tzw."terapię" w szpitalu dla Nerwowo i
Psychicznie chorych na Srebrzysku w Gdańsku i mogę z czystym
sumieniem i nie obrazając nikogo powiedzieć, że jest tam
beznadziejnie.Miałam anoreksję bulimiczną,a całe leczenie mojej
choroby opierało się na spisaniu "kontraktu", który zawierał to co
mogę, czego nie mogę i co powinnam(oczywiscie jako mocna chora osoba
żednych z tych punktów nie przestrzegałam), poza tym pielęgniarki
chodziły ze mna do toalety,sprawdzały mi ręce, pilnowały przy
jedzeniu, a kiedy było trzeba wciskały mi je na siłę, niestety,
swojego psychologa i psychiatrę widziałam może z 5 razy w ciagu 6ciu
tygodni. Generalnie wyszłam z stamtąd jeszcze bardziej chora niz
przyszłam(no i chudsza- w trakcie pobytu schudłam 4 kilo), dlatego
mówię jasno i uczciwie, nie korzystajcie z "pomocyę tego sypitala
jesli chodyi o anoreksj i bulimie, bo to nie jest miejsce do
lecyenia tzch chorob.

[amela]

hm..miałam nie pisać nic w tym temacie, ale..
nie będę podawac nazwisk, opisze tylko sytuacje, choc dzisiaj jest mi wstyd,
jaka kiedys byłam naiwna. a może po prostu zdesperowana?

co powiecie na prywatną klinike psychiatryczną, pobierającą b. wysokie oplaty za
pobyt, w której kilkakrotnie upewniałam sie telefonicznie, czy na pewno zajmują
sie anoreksją?oczywiscie, serdecznie zapraszają, trzeba tylko z góry oplacic
pobyt. po mniej wiecej 5 dniach pozostawienia samej sobie to pacjenci z innymi
schorzeniami zorientowali sie że nic nie jadłam..juz wtedy ledwo wstawałam z
łózka-do łazienki. wzięto mnie wtedy na rozmowe, nakazano przychodzic na
posiłki, ale mogłam brac jedzenie do swojego pokoju, haha. oczywiscie lądowało w
koszu albo zjadała koleżanka, zadowolona że przynoszę jej posiłki do łóżka. a ja
byłam szczesliwa, bo lubiłam przyrządzać jedzenie i patrzec, jak inni je jedzą..
albo inna terapeutka która stwierdziła, że skoro nie chcę jesc, to nie muszę bo
przecież mogę czerpac energię do życia z energii słonca...
smieszne co? a jakie żałosne..a ja zdesperowana szukałam po prostu pomocy...za
każde pieniądze, byley ktos mi skutecznie pomógł..wtedy jeszcze nie miałam
wiedzy takiej, jaką mam o tej chorobie obecnie.. wiedziałam tylko (albo już
"aż") że chcę życ i że chcę nauczyc sie jesc.
inne przypadki?
hipnoterapeuta, biegły sądowy, który próbował mnie "pocieszyc" - po prostu
dobierał się do mnie..
albo bioenergoterapeuta, który swoimi praktykami pogłębił depresje w jakiej sie
wówczas znajdowałam..
albo pani psycholog - z którą pracowałam metodą ustawien hellingera - w trakcie
tak bardzo schudłam, że przerażona pani znienacka oznajmiła mi że to koniec
współpracy, błagałam ją by mnie nie zostawiała samej w takim stanie, byłam
wyczerpana fizycznie i psychicznie, żeby chociaż pomogła znalezc kogos, kto
mógłby mi pomóc albo prowadziła terapie podtrzymującą, ale nie zostawiała mnie w
taki momencie, ale ona tak bardzo sie bała..i zostałam sama z rozgrzebanym
życiorysem.
to były bardzo trudne sytuacje..mysle że wiekszosc z was doskonale mnie rozumie,
bo zaawansowanej anoreksji towarzyszy bardzo głęboka depresja, tak głęboka, że
nie wyjdzie sie z niej o własnych siłach.

tym bardziej jestem pełna szacunku, uznania i podziwu dla ludzi, którzy
rzeczywiscie pomogli wyjsc mi z tego bagna, zrozumiec mechanizmy, które mnie w
nie wciągnęły i wygrać życie.

[ankaaa]

A czy ta klinika nie była przypadkiem we Wrocławiu ?

Ja sądzę, że to jest Amela bardzo ważne aby umieszczać tego typu
informacje.
Pomijajac już ewidentne nadużycia wobec pacjentów, ważne są
informacje dla zdesperowanych - że ed np.: nie leczy się u
bioenergo/hipnoterapeutów chociażby ...

Dziwne ... ty odczuwasz wstyd, a nie powinnaś.

I na koniec - jako ciekawostka - Hellinger ma zakaz wykonywania
zawodu w swoim własnym kraju.
Najgorsze w tym jest to, że psychologowie <ludzie przecież
edukowani> wierzą, w takie "cuda" jak metoda Hellingera ;/

[little_emma]

Amela to co piszesz brzmi tak absurdalnie, że aż się nie chce wierzyć, że tacy ludzie mogą zajmować się terapią. Wiem, że w naszym kraju terapeuta może nazwać się każdy bo nie jest to uregulowane prawnie, ale żeby takie rzeczy to szok......

[mindtriper]

A aj myślę, że to dobry pomysł. Nie o to chodzi, żeby wylewać jad na
kogoś kto chcial i mógl nam pomóc, ale nam nie chciało się akurat
zdrowieć. Są przecież psychologowie, psychiatrzy czy lekarze, ktorzy
nie specjalizują się w zab. odżywiania i można do nich trafić
niechcący, ulegając magii słówka "psych". Oni mogą być dobrzy w
leczeniu innych schorzeń, nam nie pomogą. Warto te nazwiska skreślić
z listy potencjalnych uzdrowicieli.
Na szczęście ja trafiłam od razu dobrze, wiec nie mam nikogo do
skreślenia:)

[chinka-dziewczynka]

No, to ja muszę odradzić pewne miejsce, które na wielu forach było
polecane.
Chodzi o ASLAN w Warszawie.
Po pierwsze polecane osoby już tam nie pracują,
po drugie nikt nie umial mi odpowiedzieć, czy ktokolwiek zajmuje się
ED i czy będzie jakaś grupa, terapia, cokolwiek,
po trzecie, kiedy już się umówilam, to okazalo się, że już od
czwartku mieli wolne przed wielkanocą i mój termin przepadł i nikt
mnie o tym nie poinformował.
Zapisalam się teraz do TPM i tam usłyszałam, że w ASLANIE już w
zasadzie nie leczą osób z ED.
Trzymajcie kciuki, żeby udało mi się w tym TPM :)

Lublin-Abramowicka 2

[marzec2010]

Odradzam pobyt na oddziale zamkniętym w tym szpitalu.Leczenie polega na
faszerowaniu lekami psychotropowymi ,wiązaniu pasami po posiłku ,pilnowaniu
podczas posiłków i w czasie pobytu w łazience.Przez cały okres leczenia miałam
kontakt RAZ! z psychologiem przy wypełnianiu jakiejś dokumentacji i testów.Z
lekarzem prowadzącym też nie ma za wiele kontaktu -trzy razy przez trzy miesiące
pobytu.Anorektyczki i bulimiczki podpisuja kontrakt na leczenie i są tuczone aż
do osiągniecia wagi .Nie znam żadnego przypadku wyleczenia w tym szpitalu

[anima00]

A w którym dokładnie szpitalu byłaś? Nie każdy oddział leczenia ed wygląda tak
samo. Są i takie, na których na prawdę pomagają.

[marzec2010]

Szpital psychiatryczny w Lublinie ul Abramowicka 2 .Nie wiem jak inne szpitale
wyglądają opisuję ten w którym byłam .

[comic]

Na wielu forach są "białe listy" i czarne listy" specjalistów. Są o lekarzach, fryzjerach, kosmetyczkach czy firmach budowlanych.
Jestem za białymi listami. Znam wiele przypadków błędów tzw. "specjalistów", sama na takowych trafiałam jak i osoby które poznaję w życiu. Jednak lepsze są "dobre adresy".
Pozdrawiam ciepło i wiosennie :)

[b_uciekinier]

ja polecam oddział dzienny szpitala w pruszkowie

TWORKI ul.PArtyzantów 2/4
jedzie sie kolekja wkd, szpital przy stacji,
zespol terapeutow, niesamoweici ludzie,
jedem warunek:
chciec wyzdrowiec, robic,co mowia, otworzyc glowe i serce, zdrowie
murowane,
a bylam na kilku leczeniach i na zadnym mi nie pomogli,mam za soba8
lat anorekcsji,
sciskam te chcace z tego wyjsc

[niedowiary77]

To całe szczęście że co poniejedni nie próbują szukać pomocy u różnych
tzw."wróżek" czy innych szamanek, szeptuch i magów, kiedy z dowcipów Tworki
otworem stoją ?;)

[paula1966-0]

Nie tylko ty masz takie doświadczenia. Ja chorując na anoreksję i
później bulimię nie mogłam uzyskać pomocy oprócz stwierdzenia, że muszę
zacząć normalnie się odżywiać. Wściekłam się i zaczęłam sama, metodą
prób i błędów wydobywać się z tych chorób. Najdziwniejsze jest to, że
wyzdrowiałam na własnym programie, który pomógł już wielu ludziom.
Nie jestem lekarzem, a pomagam ludziom z nadwagą i zaburzeniami
odżywiania i to skutecznie, choć do lekarzy czasami wysyłam ale z tzw.
zwykłymi chorobami. Napisz jeśli chcesz [e-mail]

[mariszka23]

Ja w Gdańsku Wrzeszczu byłam w przychodni i tam Pani psychiatra obgadywała przy mnie męża i swoich pacjentów. Czułam sie niekomfortowo i niesmacznie. Po czym przypisała mi tabletki na bulimię (seronil) no i stwierdziła, że wyzdrowieje... Najbardziej pomogła mi Pani Ola, która sama chorowała na bulimię a nie lekarze.