ŻŁOBEK?!PILNIE POTRZEBUJĘ RADY

[mamamarcela]

Drogie mamy mam do Was prosbe odpowiedzieccie czy Wasze pociechy są w
żłobkach? Obawiam się ze w najblizszym czasie będę musiała oddać tam mojego
11 miesiecznego synka Proszę opiszcie mi jak tam wyglada dzień maluszka?
Czy i czego powinnam się obawiać? Czy Wy tez ,miałyscie wyrzuty sumienia?
Rozmawiałam na ten temat z teściowa, która kiedys pracowała w złobku, ona
stwierdfziła że nie ma się czego obawiac , ale ja jak każda matka się obawiam
i chciałabym poznać wasze opinie
Kasia & Marcel (31.08.2003)

[domali]

Forum Żłobki:

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=646

[julie_3]

Słowo żłobek wywołuje u mnie gęsią skórkę. Wyobrażam sobie maluchy leżące w
łóżeczkach i do których się podchodzi co jakiś czas żeby je nakarmić albo
przewinąć...Koszmar!
Moja szwagierka pracuje w żłobku i dużo opowiada o swojej pracy. Dla niej nie
ma w tym nic złego ale ja nie dałabym swojego dziecka do żłobka. Żłobek
regularnie kupuje nowe zabawki, które lądują na półkach i których nie wolno
ruszać. Kiedy kupowane są następne pani dyrektor i pracownice biorą te
najładniejsze nigdy nie używane zabawki dla swoich dzieci, wnuków...a te gorsze
są udostepniane dzieciom i tak w kółko.
Małe dziecko potrzebuje spokoju, uwagi i uczucia a nie hałasu innych dzieci
(kiedy ono akurat może chce spać)i opiekę kilku różnych pań.
Ja prawie cała wypłatę oddaję niani, pracuję na 1/2 etatu (i na 2 etaty w domu -
mam 3 dzieci ) i mimo że wiem że niania jest dla najmłodszego (11 mies.)
dobra i poświęca m,u całą swoją uwagę, to wolałabym być z nim ja. Gdybym nie
znalazła odpowiednej niani chyba bym się zwolniła z pracy bo żłobek to nie
miejsce dla małego dziecka.
Oczywiście dzieci w żłobku też rosną i się rozwijają ale to samo można
powiedziec o dzieciach w rodzinach patologicznych albo domach dziecka.

Jeżeli naprawdę nie masz możliwości zostawienia dziecka z jedną zaufaną osobą,
sprawdź złobek dokładnie, porozmawiaj z dyrektorką i innymi rodzicami.
Na początku na pewno będzie ciężko i dla dziecka i dla ciebie, niektóre dzieci
nawet w wieku 3 lat nie są jeszcze gotowe by spędzić cały dzień poza domem.

Życzę ci powodzenia i nie miej wyrzutów sumienia, robisz to co musisz, za to
czas spędzony wspólnie z dzieckiem niech będzie najważniejszy, zajmij się wtedy
tylko dzieckiem (a nie np. sprzątaniem...)

Pozdrawiam

[skarolina]

julie_3 napisała:

> Słowo żłobek wywołuje u mnie gęsią skórkę. Wyobrażam sobie maluchy leżące w
> łóżeczkach i do których się podchodzi co jakiś czas żeby je nakarmić albo
> przewinąć...Koszmar!

To sobie źle wyobrażasz.
I właśnie przez takie osoby jak Ty, głoszące opinie, które nie mają pokrycia w
rzeczywistości, matki mają później zupełnie niepotrzebne wyrzuty sumienia.

Moim zdaniem, jeśli mama nie może zostać z dzieckiem, to mniejszą krzywdę zrobi
mu oddając je do żłobka, niż zostawiając sam na sam z jakąś zupełnie obcą
kobietą, nad którą nie ma żadnej kontroli.

[mamadwojga]

Doładnie tak jak pisze skarolina. Ja też oddawałam córkę do żłobka i wcale nie
uważam że działa jej się krzywda. Szybko nauczyła się mówić, przestała bać się
dzieci, rozwinęła się bardzo. Nawet wierszyków i piosenek się uczyła. W naszym
żłobku było bardzo mało dzieci i wypadała jedna opiekunka na troje dzieci.
Moim zdanie lepiej oddać dziecko w ręce profesjonalistek po studiach za
rozsądne pieniądze niż oddawać cały dobytek i najcenniejszą osobę na świecie w
ręce osoby zwykle bez przygotowania pedagogicznego, często nieznanej i na
dodatek za ogromną kasę.
****************************************
Moje dziatki na fotkach czyli....
"Sesja" fotograficzna Misi i Maksia.

[monikasj]

Witam,
miałam taki sam dylemat przed miesiącem. Mój synuś ma obecnie 10 m-cy i do tej
pory pilnowała go moja mama. Niestety okres wakacji i babcia wyjechała. Również
miałam dziwne i na szczęście niesłuszne wyobrażenie o żłobku. Dominik chodzi do
żłobka od dwóch tygodni i jesteśmy bardzo zadowoleni. Mały czuje się bardzo
dobrze bardzo ładnie je i się bawi. Po dwóch dniach zaczął raczkować (wcześniej
nie potrafiliśmy go tego nauczyć - zobaczył u dzieci). Żłobek bardzo dobrze
jest zaopatrzony, "ciocie" bardzo miłe dokładnie informują o wszystkim, przypada
jedna "ciocia" na dziecko. Szczerze polecam, dużo pozytywnych opinii
przeczytałam również w dziale żłobek.

pozdrawiam
Mama Dominika

ps. profesjonalna opieka, ja również nie zostawiłabym domu a szczególnie dziecka
z obca osobą (nie wiadomo nawet jakie ma doświadczenie z dziećmi), po tych
wszystkich programach w tv normalnie się boje.

[milenium5]

Po pierwsze - zauważyłam, że do żłobka przekonują i (to bardzo) wyłącznie mamy,
które same mają dzieci w żłobku. Tak jakby chciałby się utwierdzić w dobrym
wyborze. One też piszą o najgorszych doświadczeniach z nianiami, chociaż nigdy
takowej nie zatrudniały. Nigdy natomiast nie czytałam opini psychologa, który
zachęcałby do posłania dziecka do złobka. Nigdzie. Ani w literaturze
specjalistycznej, ani w pismach o dziaciach, a trochę takich książek i pism
przeczytałam. Wszyscy natomiast psycholodzy i pedagodzy są zgodni - dziecku
mniejszemu niż trzylatek nie są potrzebne do rozwoju inne dzieci i nauka
wierszyków, ale jedna stała osoba (najlepiej mama, ale również babcia czy
niania) która poświeci mu cały swój czas i skupi się na jego potrzebach. jego,
a nie trzydziestu innych dzieci w różnym wieku, których potrzeb nie sposób
pogodzić.
Po drugie. O ile wiem, panie w żłobku w odróżnieniu od przedszkola nie muszą
mieć (jak ktoś wcześniej napisał) ukończonych studiów. Wystarczy średnie
wykształcenie, co oczywiście nie znaczy, ze studia są jakąś gwarancją, ze ktoś
naszym dzieckiem się zajmie. Nianię wybierasza sama, możesze sprawdzić jej
referencję, możesze sprawdzić jak zajmuje się twym dzieckiem. Na wybór pani w
żłobku wpływu nie masz. Sprawdzić ją też nie bardzo możesz.
Po trzecie - do mamymarcela. Moja rada jest taka - jeśli możesz zostawic
dziecko z opiekunką, babcia, zrób to. Pierwsze trzy lata życia dziecka to
bardzo ważny okres w jego życiu, tego nie da się później nadrobić.

[elx2]

Muszę coś napisać bo delikatnie mówiąc szlak mnie trafia jak czytam bzdety
jakie wypisują julie_3 i milenium5. Chciałam Was zapytać czy byłyście chociaż
raz w żłobku i widziały jak dzieciaczki się fajnie bawią? Jak możecie takie
głupstwa wypisywać jaka to się krzywda dzieciom dzieje? Jak Was stać na nianie
to super, ale nie wkurzajcie Rodziców, którzy posyłają maluchy do żłobka! Moje
dziecko też chodzi do żłobka i uważam,że bardzo dobrze się rozwija. Wielu
rzeczy właśnie się nauczyła w tym "okropnym" miejscu nie polecanym przez
psychologów. Rano jak jest przyprowadzana do tej "okropnej instytucji" to nawet
się na Nas nie ogląda tylko już biegnie do dzieci!
Jeszcze raz podkreślam nikogo nie przekonuję do żłobka ale niech swoje opinie
raczej wyrażają Rodzice, którzy mają doświadczenia związane z żłobkiem

Elżbieta

[ptaszyl]

Jestem jedną z tych mam, które MAJĄ porównanie, moje dziecko było z opiekunką
do 19 miesiąca życia, potem mały poszedł do żłobka. Zdecydowały względy
finansowe oraz to, że mój synek coraz bardziej potrzebował kontaktu z
rówieśnikami. Z obu rozwiązań jestem zadowolona, oba mają dobre i gorsze
strony. Najważniejszym mankamentem "żłobkowej" opieki są-niestety- liczne
choroby, które niemal każde dziecko musi przejść, zanim się uodporni (dobrze
mieć zatem zaufaną osobę do opieki na wypadek, gdybyś nie mogła wziąć wolnego w
pracy). Plusy są liczne i pisały o nich inne Mamy- podpisuję się pod ich
opiniami.
Szanowna Millenium, a przepraszam, czy Ty masz porównanie? Z Twojej wypowiedzi
wynika że też znasz tylko jedną stronę medalu (nie posyłałaś dziecka do
żłobka). Jak pisałam wyżej, mam pełne porównanie i zapewniam, żłobek nie jest
niczym strasznym, a może być miejscem radosnym i przyjaznym dziecku (to już
oczywiście w zależności od placówki).
Więc nie strasz dziewczyny, która i bez tego dosyć się zamartwia.
pozdr-J

[inga17]

Ja mam jak najlepsze zdanie o żłobku do którego przez 2 tygodnie chodził mój
syn, mimo że wczoraj zrezygnowaliśmy, bo mały nie potrafił się przyzwyczaić.
Panie powiedziały, że to jeden z tych nielicznych, którzy się nie nadają .
Pomimo tego żłobek podobał mi się bardzo-wspaniałe panie, serdeczne, lubiące
dzieci, cały pokój zabawek- do zabawy, nie do stania na półkach!!!, czysto,
radośnie, miło. Mój syn chętnie by do tego żłobka chodził i się bawił, gdybym
ja siedziała sobie w kacie . Widocznie nie dorósł jeszcze do rozstania, na
wiosne spróbujemy ponownie do tego samego żłobka (skończy 2 lata, może bedzie
lepiej). A co się nasłuchałam przed oddaniem go... Też sie trochę obawiałam,
ale nie ma czego. jeśli tylko dziecko żłobek zaakceptuje, to jest naprawdę
fajnie. Nie martw się na zapas.
Inga

[aniabar]

Też ten problem czeka mnie w przyszłosli, na razie z moja mała siedzi moja
mama, ale powoli babcia sie "buntuje". Ale ja tutaj chcialabym powiedziec cos
na temt psychologów i tego co sadzą. Nie znam ich warsztatu badawczego, nie
wiem na jakiej podstawie wyrazaja swoje opinie ale wiem ze i ich poglady z
czasem sie zmieniaja i sa rozne mody. Sadze ze jesli porownoju sie to co bylo w
zlobkach 20 lat temu, a to co jest teraz, to chyba jest to duza roznica. Mozemy
zobaczyc jak wpłynely tamte zlobki, ale o dzisiejszych bedziemy wiedzieli za
kilka lat. Wiec tak naprawde musimy same podjac decyzję. Ja sadze, ze moja
prawie 2-letnia coreczka jest na tyle dojrzala ze spokojnie 6 godzin w zlobku
wytrzyma. Tylko ze jak na razie nie mam czasu aby za tym zlobkiem sie zakrecic.
Bo coraz bardziej dojrzewa we mnie mysl, aby oddac dziecko do zlobka niz miec
babcie 5 dni w tygodniu z jej wszystkimi zaletami, ale i wadami. Nie wiem ,czy
wytrzymm jeszcze rok, do momentu kiedy pojdzie do przedszkola.

Co mówi psycholog...

[domali]

Moja mama, babcia mojego synka, czyli osoba, która jak bajbardziej chce, żeby
dziecku nie działa się krzywda, a jednocześnie psycholog dziecięcy,
wielokrotnie mówiła, że żłobek to nie instytucja, w której Wiktorowi stanie się
krzywda. I że to nie gorsze rozwiazanie, niż opiekunka (bo musiałaby być
naprawdę świetna, żębym jej oddała pod opiekę moje dziecko).
Są dzieci, dla których rozstanie z mamą to szok i jesli już muszą się rozstać,
to lepiej, żeby były w swoim domu, z jedną, stałą osobą. Ale są i takie, które
w żłobku są w swoim żywiole.
Piszecie, że my (matki żłobkowiczów) przekonujemy innych do swojego wyboru,
żeby zagłuszyć wyrzusty sumienia. Więc kategorycznie stwierdzam - wyrzutów
sumienia nie mam, dziecku mojemu nie dzieje się krzywda, tak jak i wielu innym
dzieciom w żłobkach. A najlepszym na to dowodem jest fakt, że mój syn chodzi
tam z wielką chęcią...
A co wyobrażeń o żłobkach - cóż, czas je zweryfikować...

serdeczne dzięki :)

[mamamarcela]

Drogie mamy dziekuję Wam za wszystkie posty, za te pozytywne jak i te
negatywne Sądzę że jednak spróbuję z tym żłobkiem, ale najpierw dokładnie się
rozejrzę i napewno pójdę na wizytę patronazową
Pozdrawiam
Kasia & Marcel(31.08.2003)

[madziurex]

Studiuję pedagogikę i oto, czego uczyliśmy się na pierwszym roku:
dziecko do wieku (około) 3 lat potrzebuje zindywidualizowanej opieki. Nie muszą
to być oboje rodzice, nie musi być to nawet rodzic (chociaż w tym okresie
najważniejszą osobą dla dziecka jest matka), ale musi być to jedna i ta sama
osoba, znajoma i bliska dziecku, mająca z nim silną więź psychiczną. Żłobki,
przedszkola, ochronki, domy małego dziecka nie są optymalnym środowiskiem dla
dzieci w tym wieku. Dziecko uczy się siebie i zdobywa swoją tożsamość na
zasadzie wysyłania komunikatów i odbierania odpowiedzi na nie; aby prawidłowo
się rozwinąć i zbudować silny i spójny obraz siebie, potrzebuje w tym wieku
stałej uwagi kogoś dorosłego, z kim jest zwiazane emocjonalnie, i kto będzie
reagował na wszystkie jego potrzeby i wysyłane komunikaty. Grupa kilkunastu -
kilkudziesięciu dzieci będąca pod opieką zmieniajacych się wychowawczyń, nie
jest w stanie zapewnić małemu dziecku możliwości prawidłowego rozwoju. Dziecko
prędzej czy później przystosuje się do istniejacej sytuacji (choć duża część
dzieci zareaguje np. chorobami, co jest skutkiem spadku odpornosci zwiazanym ze
stresem), ale skutki "wychowania zbiorowego" dzieci do lat 3 będą
najprawdopodobniej widoczne w przyszłości. Jest to niezależne od poziomu
opieki - najlepsze i najbardziej opiekuńcze wychowawczynie, interesujące
zabawki i zabawy itd. nigdy nie zapewnią dziecku tego, co ZINDYWIDUALIZOWANA
opieka, tak niezbędna w pierwszych latach życia.

Pamiętam jeszcze jakieś badania, które przeprowadzono po wojnie na dzieciach z
hitlerowskich klinik lebensborn - przez długi czas pozbawione indywidualnej
opieki, ale chowane w idealnych warunkach - i potem porównano te badania z
podobnymi (w latach 70.) na dzieciach chowanych w domach dziecka i złobkach.
Wyniki były b. podobne, dzieci wykazywały te same problemy (tylko oczywiście w
różnym natężeniu).

Wiem, ze żłobki b. się zmieniły ostatnimi laty (na pewno nie ma już takich
makabrycznych sytuacji, jak ktoś powyżej opisywał), ale nie o to chodzi. Małe
dziecko naprawdę powinno być we własnym domu - z mamą czy tatą, a jeśli to
niemozliwe, to z babcią, nianią itd.
Nikt mnie nie przekona, że oddawanie kilku - kilkunastomięsięcznego dziecka do
jakiejś instytucji na parę (czy wiele) godzin dziennie jest w porządku.

[domali]

Ja chodziłam do żłobka, jeszcze w tych 'gorszych' czasach i jakoś negatywnych
efektów nie widzę.. No chyba że tym negatywnym efektem jest wysłanie mojego
dziecka do żłobka...
Może dlatego, że poza tymi paroma godzinami w żłobku, miałam super rodziców?
Którzy poświęcali mi super dużo uwagi? Tak jak i ja robię to z moim dzieckiem?

[mamadwojga]

madziurex napisała:

Grupa kilkunastu -
> kilkudziesięciu dzieci będąca pod opieką zmieniajacych się wychowawczyń, nie
> jest w stanie zapewnić małemu dziecku możliwości prawidłowego rozwoju.

He he he. w żłobku do którego chodziła moja córka przypadała jedna pani na
troje dzieci. I Panie się nie zmieniały. Bo jak? Tydzień jedna do pracy tydzień
druga? he he he. A poza tym liczebność dzieci względem pań wypadała korzystniej
niż w niejednej wielodzietnej rodzinie, gdzie dzieci również nie są pod opieką
jednej osoby całą dobę tylko pod opieką mamy, taty i rodzeństwa na zmianę. I
jak tu wypadają książkowe argumenty? BLADZIUTKO!!!!

Dziecko
> prędzej czy później przystosuje się do istniejacej sytuacji (choć duża część
> dzieci zareaguje np. chorobami, co jest skutkiem spadku odpornosci zwiazanym
ze
>
> stresem), ale skutki "wychowania zbiorowego" dzieci do lat 3 będą
> najprawdopodobniej widoczne w przyszłości.

Moja wychowana w żłobku córka NIE CHORUJE wcale. Dotychczas przeszła kilka
katarów, trzydniówkę i ospę. Jest okazem zdrowia. Synek zresztą też choć do
żłobka nie chodzi. CO dowodzi że odporność i chodzenie do żłobka nie mają ze
sobą wiele wspólnego - ważne jest karmienie piersią, odpowiednie ubieranie i z
całą pewnością geny.

****************************************
Moje dziatki na fotkach czyli....
"Sesja" fotograficzna Misi i Maksia.

[skarolina]

mamadwojga napisała:

> A poza tym liczebność dzieci względem pań wypadała korzystniej
>
> niż w niejednej wielodzietnej rodzinie, gdzie dzieci również nie są pod
opieką
> jednej osoby całą dobę tylko pod opieką mamy, taty i rodzeństwa na zmianę. I
> jak tu wypadają książkowe argumenty? BLADZIUTKO!!!!

Tak samo jak argumenty o poświęceniu uwagi wyłącznie dziecku. Taka mama, już
nawet nie pięciorga, a dwojga dzieci, oprócz rzeczonych dzieci ma na głowie
pranie, sprzątanie, gotowanie, zakupy itd. Panie w żłobku też mają takie
obowiązki, ale w domu, a nie w pracy. W pracy całą swoją uwagę poświęcają
dzieciom, nie muszą dzielić jej z obowiązkami domowymi.
I proszę mi nie wyjeżdżać z argumentem, że panie zapewne też kawkę piją i
plotkują. Jasne, że to pewnie też robią, ale która mama siedząca z dzieckiem
tego nie robi? Już choćby dla własnego zdrowia psychicznego robi to tak często,
jak tylko ma okazję - może nie??

[laura_eliza]

Czytalam tez ze w pierwszych 3 latach dziecko buduje matryce osobowosci -
uswiadamia sobie poziom bezpieczenstwa, milosci itd. A wiec zgadzam sie z Toba

[mamaluna]

przychylam sie do pozytywnych opinii o zlobku (o moim nie dam zlego slowa
powiedziec).
Dzieki takim glupim bzdetom, powtarzanym przez osoby, ktore ze zlobkiem nigdy
nie mialy nic wspolnego, starsze dziecko siedzialo w domu az do 3 lat. Bo jakos
tez tak sobie zle zlobek wyobrazalam. Dzisiaj zaluje bardzo, ze nie chodzilo do
zlobka.
Mlodsze dziecko jest w zlobku i jest wspaniale!!!!!!!!!!!
Stac mnie bylo/jest na nianie ale zdecydowanie wybralam zlobek.
Nic sie nie martw, zmien tylko podejscie, odrzuc glupie gadanie, zrob sobie
wywiad wsrod matek wychodzacych, idz do srodka, pogadaj z kierowniczka i sama
zobaczysz jakie tam fajne, zadowolone dzieciaki sa.
Podgladalam kiedys swoje dziecko jak bylo w ogrodku, oderwac sie nie moglam jak
widzialam moje szczesliwe, bawiace sie dziecko. Z szatni jak odbieram, nie chce
wyjsc, wali rekami w drzwi od sali, po poludniu co chwile slysze tylko ciocia
Lidka, ciocia Ela itd
I idz na forum Zlobki, to sie jeszcze bardziej zdziwisz ile jest pozytywnych
opinii.

[krzysia04]

czy mogłabyś podać jakieś konkrety np o jakich negatywnych, konkretnych,
następstwach piszesz? czym dzieci "żłobkowe" różnią się od tych "po opiece
indywidualnej" w przyszłości?
Bo to co piszesz to ogólniki, o których każdy słyszał natomiast o konkretach
jest jakby ciszej.

dzięki
a.

[skarolina]

krzysia04 napisała:

> Bo to co piszesz to ogólniki, o których każdy słyszał natomiast o konkretach
> jest jakby ciszej.


Bo konkrety to raczej mamy żłobkowe są w stanie podać, ale w drugą stronę -
czym dzieci żłobkowe różnią się na plus od dzieci pod opieką babć czy
opiekunek

[mamaluna]

sama jestem dzieckiem zlobkowym, wlasnie z lat 70-tych. Mam teraz ponad 30 lat.
Nie zauwazylam zadnych odchylen czy skutkow ubocznych z powodu chodzenia do
zlobka.
A jesli ich sie nie dopatrzylam, to moze czego powinnam sie spodziewac i na co
zwrocic uwage?? Moze je mam, a nie weim, ze mam je po zlobku. Tez prosze o
konkrety.
Moja siostra mlodsza byla chowana pod kloszem u babci i smiem twierdzic, ze to
ona jest mniej przystosowana do zycia (jesli o to chodzi, jesli to mogloby miec
zwiazek ze zlobkiem).
Poza tym mam dwoje dzieci: 6 i 2 lata. Starsza 3 lata w domku z tata i ze mna
na zmiane, potem dopiero przedszkole: histerycznie reaguje na niepowodzenia,
nieodporna na porazki, duzo egoizmu, niechec do dzielenia sie (wszystko nalezy
sie tylko jej), choc staralismy sie jej wpajac, ze nie powinno tak byc itd .
Mlodsza jak dostaje np. cukierki od razu kazdemu w domu rozdziela po rowno
(tyle samo dla innych jak i dla siebie). Jak sie cos jej nie uda, wstaje i
probuje na nowo, starsza w takiej samej sytuacji rzuca wszystko i sie obraza.
Taka krotka charakterystyka obu corek, tylko kilka konkretow, choc wiem, ze to
za mala proba statystyczna, to dla mnie jako dla matki wystarczajaca. Moze
byloby tak i w sytuacji, gdyby mlodsza tez nie chodzila do zlobka, zaryzykuje
jednak stwierdzenie, ze zlobek ma w tym tez swoj dobry udzial.

Nadal bede oczekiwac na te zle cechy, ktore wychodzapo latach....
Pozdrawiam

[mamaluna]

aha, jeszcze pytalas o wyrzuty sumienia (pisze do autorki watku)
o zlobku zdecydowalam jeszcze przed zajsciem w druga ciaze, a z 4-tygodniowym
noworodkiem na ramieniu szlam do zlobka na zwiady
dlaczego tak wczesnie??? zeby miec pewnosc, ze bedzie miejsce )
wyrzuty sumienia - nie mialam ani przez chwile
Po rozmowach z matkami majacymi dzieci w tym konkretnym zlobku mialam pewnosc,
ze to dobry wybor, a po wizycie w placowce i rozmowie z kierowniczka (dosc
dlugiej) to juz nie moglam sie doczekac kiedy moje dziecko bedzie tam chodzic.
I jaka byla rzeczywistosc??? Przerosla moje oczekiwania, bo nie sadzilam, ze
bedzie az tak dobrze, wiele rzeczy zaskoczylo mnie pozytywnie.
Mowie nie tylko ze swojej perspektywy, ale rowniez dziecka. Widze, ze jest
szczesliwa, lubi tam chodzic, wspomina ciocie w domu, nie chce wychodzic ze
zlobka itd.

[madziurex]

www.kochamydzieci.pl/nuke/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&p=334
"Kiedy kobieta po urlopie macierzyńskim podejmuje pracę, często wciąż odczuwa
bardzo silną więź z dzieckiem. Maluch zaś jest w tym okresie niemal fizycznie z
nią związany (niektóre kobiety karmią jeszcze wtedy piersią). Gwałtowne
rozdzielenie może być dla dziecka bardzo bolesne. W momencie posłania do żłobka
traci ono wszystko: matkę, jej zapach, głos, bliskość. Dziecko żyje chwilą
obecną, więc całodniowa nieobecność matki wydaje mu się wiecznością. Wystarczy
zapytać dyrektorki żłobków, jak zachowują się dzieci, odbierane po godzinie
16. – zdarza się, że maleństwa potrzebują trochę czasu, aby rozpoznać swoją
matkę i nawet bardziej uśmiechają się do opiekunki... Oczywiście istnienie
żłobków nie jest przyczyną problemów i nikt nie postuluje ich zamknięcia.
Żłobek może wywierać przecież pozytywny wpływ na dziecko: łatwiej nawiązuje ono
kontakty z rówieśnikami, uczy się bawić z dziećmi i mniej boi się dorosłych.
Gdyby udało się uelastycznić godziny pracy żłobka i kobiety, a może wydłużyć
okres urlopu macierzyńskiego, wszyscy zyskaliby na tym, w szczególności dzieci.
Nie odczuwałyby już tego braku uczuciowego, który je destabilizuje i wpływa na
ich późniejsze życie." (wg miesięcznika "List").

Jeśli znajdę w podręczniku to, o co prosicie, to napiszę (chodzi o psych.
konsekwencje pobytu w żłobku). Chociaż myślę, ze intuicyjnie można wyczuć, o co
chodzi - to nie są rzeczy, które widać gołym okiem (jak to, ze maluch mówi
wierszyki czy umie się dzielic).Na samym początku zycia kształtują się PODSTAWY
(tożsamosć,zaufanie,nadzieja itd) i jeśli wtedy zachodzą w życiu dziecka tak
niepokojące sytuacje jak rozdzielanie z ukochaną osobą, zmiany zajdą w
najgłębszej, nieuświadomionej sferze. Od tych momentów prawdopodobnie zależy,
jacy jesteśmy, jako ludzie dorośli - jaki mamy charakter, usposobienie,
dlaczego mamy problemy z pewnymi rzeczami, dlaczego jesteśmy szczęśliwi lub nie.
Chciałabym podkreślić, ze nie chodzi mi w żadnym wypadku o "trzymanie dziecka
pod kloszem", jak to ktoś napisał, ale o NIEZBĘDNĄ opiekę INDYWIDUALNĄ do
pewnego wieku. Przedszkole - jak najbardziej tak! Ale roczny (lub młodszy)
maluch w "instytucji"??Nie!
Prosty przykład: 3-4 latek też płacze, gdy mama zostawia go na początku w
przedszkolu.Ale można mu wytłumaczyć, ze się wróci, sam zresztą to w końcu
spostrzeże. Dziecko np. roczne nie kieruje się logiką, nie ma poczucia czasu i
chaos wprowadzany jest czymś niewyobrażalnie większym. I to,ze malec ładnie się
bawi, jest uśmiechnięty i lubi ciocię, nie jest dla mnie żadnym
argumentem.Żłobek naprawdę moze być "fajnym miejscem" i przy tym robić krzywdę.
Wszystkim mamom polecam lekturę jakiegokolwiek podręcznika psychologii -
szczególnie o fazach rozwoju człowieka. Tam znajdziecie wytłumaczenie, dlaczego
do pewnego wieku "opieka grupowa" jest niewskazana.

[monikasj]

W nosie mam książki z psychologii. Myślę, ze każda matka instynktownie wie co
dla jej dziecka jest najlepsze. Może moje dziecko to przypadek, o którym nie
pisza w mądrych książkach. Od pierwszego dnia wyciągał rączki do cioci w żłobku,
uśmiechał się i bawił. Przychodzę po dziecko w różnych godzinach i jeszcze nigdy
nie słyszałam, żeby któreś płakało. KAŻDA MATKA WIE INSTYNKTOWNIE CO JEST
NAJLEPSZE DLA JEJ DZIECKA.

pozdrawiam
mama Dominika (10 m-cy)

[laura_eliza]

Ja chyba zakoncze ta dyskusje, bo nie ma tu dobrych odpowiedzi. Jedno dziecko
bedzie uwielbialo zlobek, inne nudzilo sie w domu. To tak jak z karmieniem
piersia. Znamy za i przeciw ale wybor nalezy do nas i to jest sprawa
indywiduala. Ja odpuscilam sobie zlobek w ostatniej chwili i jestem strasznie
zadowolona z opiekunki. Wiem ze Laura dluzej bedzie sie uczyla samodzielnosci,
pokonywania rozlaki, ale tak wybralam. Jedno jest pewne, o ile zlobek to sprawa
wyboru to przedszkole nie. To juz potrzeba psychiczna i fizyczna dziecka. Cos
czego nie uzupelnimy w domu.

Powodzenia dla wszystkich mam!!!!

[staramama]

Uważam, że dla 10-miesięcznego dziecka lepsza jest dobra opiekunka, niż żłobek.
Ale jak się nie da, to co poradzisz. Jak nie masz wyjścia - po co dyskusja. Na
pewno w żłobku dziecku krzywdy nie zrobią, ważne, żeby wybrać dobry żłobek,
gdzie opiekunki zwyczajnie lubią dzieci.

[grajka11]

A propos skrzywienia psychiki u dzieci chodzących do żłobka, ja chodziłam do
żłobka tygodniowego tzn. od poniedziałku do piątku albo nawet soboty, tata
studiował, mama pracowała i latała ze starszym bratem do przedszkola i jakoś
nie czuję się skrzywiona psychicznie, ani skrzywdzona przez rodziców. Z tamtych
czasów chyba z około 2,5 - 3 roku życia mam przebłyski z tego żłobka i są to
same miłe wspomnienia, żadnej traumy więc myślę, że jeżeli dziecko akceptuje
żłobek i dobrze się czuje i przebywa tam 6-8godz. dziennie nie może być w tym
nic złego. Pozdrawiam mama żłobkowiczki sprzed 10 lat i obecnego zachwyconego
żłobkowicza.
Grajka

[milenium5]

No tak żłobek tygodniowy dla malucha to idealna sprawa. I jeść dostanie i
ciocie miłe, a ile wierszyków się nauczy! A jak mama w sobotę chce go zabrać,
to płacze i rączki do cioć wyciąga, tak tam mu dobrze. Więc właściwie po co na
ten weekend zabierać, może dałoby się taką instytucję znaleźć co się dzieckiem
cały tydzień zajmie, a zabierać to już tylko na święta. Ale to się chyba dom
dziecka nazywa...

[domali]

Wiesz co, milenium? Dowartościowuj się ty gdzie indziej, ok?
Moje dziecko jest w żłobku 7 godzin, czyli 17 z 24 spędza ze mną.
Chyba zdrowe to proporcje, co?

[elaw2]

Drogie mamy! Jestem mamą Kasi (2 latka i 9 miesięcy) i świadomie nie oddałam
swego dziecka do żłobka. Byłam z małą do 2 lat w domu a potem zdecydowałam się
na powrót do pracy. Teraz mam świetną nianię, bez dyplomu uniwersyteckiego ale
ciepłą, pełną empatii i miłości do mego dziecka. Moja pierwsza niania (młoda
dziewczyna) nie nadawała się, więc szybko ją zmieniłam. Kasia nie chodzi do
żłobka, ale zna mnóstwo wierszyków i piosenek bo po prostu czytamy dużo i dużo
śpiewamy. Poza tym na spacerach i w piaskownicy ma sporo koleżanek, o których
mi opowiada po moim powrocie z pracy. A teraz dlaczego nie chciałam żłobka.
Może nie miałam szczęścia trafić na mamę, której dziecko w żłobku by nie
chorowało ale właśnie nie trafiłam. Wśród moich znajomych nie było żłobkowego
dziecka, które by nie chorowało i to łącznie z pobytami w szpitalu. Ja bałam
sie przede wszystkim tych chorób a poza tym w żłobku jest jedna opiekunka na 2-
3 dzieci a Kaśka ma jeden model tylko dla siebie i to też było dla mnie ważne.
Ale teraz chciałam powiedzieć tak: każdy musi się przekonać jak to jest i
absolutnie nie uważam, że oddanie dziecka do żłobka jest czymś złym a mama
która decyduje się na żłobek jest matką wyrodną: to bzdury! Mamy taką a nie
inną sytuację w kraju i trzeba wracać do pracy, albo też siedząc w domu 24
godziny z dzieckiem dostaje się kota (wiem, bo sama czasami miałam dość).
Dlatego jesli uważasz, że Twojemu maluszkowi będzie w żłobku dobrze i będziesz
widzieć, ze tak jest ZRÓB TO. Życzę powodzenia i trzymam kciuki.

[a.chudziak]

Droga Mamo Marcela, mam na imię Ania a mój Kubuś jest prawie w tym samym wieku
co twój Marcel, szukam rad nt. żłobków, jestem z Kalisza, nie mogłam się
doprosić dziewczyn z Kalisza o radę co do złobków więc przeczytałam twój wątek,
i momentami bladłam...ale moje pytanie brzmi i co dalej??? Jak się miewa
Marcel, bo ja wkrótce możliwe ze będę zmuszona oddać Kubusia do żłobka, mam
stressss, poradź, podaję nr gg 4443396
Ania i Kubuś (22.08.2003)