Pomocy! Pierwszy dzień w żłobku. Tragedia

[mamcia46]

Dzisiaj mój synek poszedł pierwszy dzień do żłobka. Jestem załamana
bo cały czas płakał. Nie wiem co mam robić. Czy to jest normalne czy
poprostu nie da się go już przekonać. Proszę o pomoc mamy, których
dzieci chodzą do żłobka. Jak to u was wyglądało?

[monige]

Witaj, bardzo dobrze Cię rozumiem, ale niestety musisz uzbroić się w
cierpliwość, zwykle przez pierwsze kilka dni dzieci płaczą, ale nie
oznacza to, że nie da się go już przekonać. Na adaptację zwykle
potrzeba więcej czasu. Ja wiem że serce sie kroi gdy patrzysz na łzy
swojego maleństwa, ale uwierz mi ogromna większość dzieci pierwsze
dni w żłobku przepłaca płaczem i rozgoryczeniem. Nowe miejsce, nowe
osoby, zupełnie nowa sytuacja dla dziecka, no i co najgorsze...bez
mamy. Ale dajcie sobie trochę czasu, trochę cierpliwości. Najlepiej
jest gdy dziecko przyzwyczaja się do żłobka stopniowo, codziennie po
trochu zwiększając czas jego pobytu w placówce, ale wtedy równiez
nie da się uniknąc łez. Życzę Ci z całego serca powodzenia i
wytrwałości.

[5czarna]

No niestety płacz i rozpacz twojego dziecka to okres adaptacyjny. Tak jest
niestety prawie zawsze, pomyśl sobie jak ty byś się czuła w obcym miejscu z
obcymi osobami na pewno byłoby ci przykro. A twojemu dziecku jest jeszcze
bardziej przykro bo nie rozumie dlaczego musi zostać bez mamy. Ale to minie,
przyzwyczai się do osób opiekujących się Nim i zacznie z czasem akceptować całą
sytuację, ale musisz sobie i jemu dać czas na zaakceptowanie nowej sytuacji. Z
czasem to wszystko się uspokoi i jestem pewna, że twój synek będzie chętnie
chodził od żłobka. Powodzenia w żłobkowej edukacji, wszystko będzie ok!!!!!!!!

[jbielu]

ja oddalam synka do zlobka jak skonczyl 6 m-cy. i moze dlatego, ze
poszedl tak wczesnie obylo sie bez placzu i histerii.
pierwszy dzien spedzilam caly razem z nim, oczywiscie pokazujac mu
sie tylko w chwilach kryzysu. nastepnego dnia byl juz bardzo dzielny
i moglam spokojnie pojechac do pracy. i tak jest do dzisiaj. kryzys
mamy tylko w poniedzialki i tylko przez chwilke, bo Pani opiekunka
zaraz zajmuje czyms mojego malucha.
dodam ze dziecko chodzi do zlobka prywatnego i spedza w nim 9 godzin.
kiedy go odbieram zawsze jest w cudownym nastroju wiec jestem pewna,
ze lubi tam przebywac.

zycze Ci powodzenia w adaptacji. mam nadziej, ze szybko nastapi
lepszy dzien.

[beata78.0]

Mój synek też płakał trwało to ze dwa tygodnie.Też to strasznie
przeżyłam jak wychodziłam ze żłobka płakałam i miałam straszne
wyrzuty sumienia Dopiero jak zauważył że mama i tata zostawiają go
ale po paru godzinach zawsze po niego przyjdą ten koszmar się
skończył . Teraz do żłobka chodzi drugi rok i często nie chce z
niego wyjść. Dziecko potrzebuje czasu żeby się przyzwyczaić i
zrozumieć że rodzice nie zostawiają go na zawsze i przyjdą po niego.
Cierpliwości wszystko będzie dobrze , jeszcze będziesz zadowolona że
posłałaś dziecko do żłobka bo dzieci bardzo dużo mogą się tam
nauczyć i mają dużo rozrywek.

[aska_kit]

Luzik - tydzień, dwa popłacze i przejdzie. Grunt, żeby nie chorowało!

do jbieliu

[monoxa]

abstrakcja! 9 godz dziennnie w wieku 6 miesiecy z dala od mamy i taty. czemu
cydujecie sie tak wczesnie oddawac dzieci do tych przechowalni?

[blankak1]

do monoxa - a masz może jakiś lepszy pomysł co zrobć z
dzieciaczkiem? niestety macierzyński u nas w Polsce w odróżnieniu do
innych cywilizowanych Państw trwa tylko 18 tygodni i co wtedy jak
mama musi wrócić do pracy? Może zrezygnować tylko jestem ciekawa
skąd wezmie na pampersy, ciuszki, jedzonko itp???Ja też jestem w
takiej sytuacji i od kwietnia muszę oddać maluszka do żłobka a nie
przechowalni. Serce mnie boli jak mam się z nim rozstać ale co mogę
zrobić? Też bym chciała posiedzieć z maluszkiem chociaż z rok ale
pieniążki same z nieba nie spadną.

[monoxa]

jaki pomysl? no isc na bezplatny urlop wychowawczy! ja jestem 3 lata a dziecko
ma tez OJCA. i niech on zarabia! a nie tak ze jeden etat w pracy a drugi w domu
przy dziecku! nie dajcie sie wykorzystywac przez męzow!mieszkam w warszawie, tu
wszystko jest najdrozsze ale ja jestem na wychowawczym i zarabieniem niech
przejmuje sie maz bo ja zajmuje sie dzieckiem. wam tez radze tak postawic
sprawy. dzieki temu mam "wieczne wakacje"- chodze na basen, do kolezanek, mam
czas na zakupy, kino...

[peresia]

Dziewczyno, co ty piszesz??? Pomyśl, zanim cokolwiek napiszesz - to
nie boli!
W zyciu różnie bywa, rózni są mężowie, ojcowie, dziękuj Bogu, że
masz taką sielankę...
A jak nie ma ojca, to co? Samą miłoscią matka nakarmi i utrzyma
siebie i dziecko?

Moj mąż zmarł nagle w tamtym roku, córka miala wtedy dwa lata, więc
wiem o czym piszę...

Cholera, niektórzy ludzie za grosz nie maja wyczucia...
Żal mi Ciebie, naprawdę...

do peresia

[monoxa]

ale ja wcale nie mam w domu z mezem sielanki, niestety. no i dobrze ze mnie
zalujesz bo jest czego. ale mysle po swojemu na co dzien zeby dziecku bylo jak
najlepiej

[peresia]

monoxa napisała:

> ale ja wcale nie mam w domu z mezem sielanki, niestety. no i
dobrze ze mnie
> zalujesz bo jest czego. ale mysle po swojemu na co dzien zeby
dziecku bylo jak
> najlepiej

Więc pozwól innym myśleć i żyć 'po swojemu'

Poza tym straszne kretyństwa na tym forum wypisujesz....

[monoxa]

dlaczego kretynstwa? to chyba oczywiste ze jak ja zajmuje sie dzieckiem
najlepiej jak umiem to maz bedzie zarabial najlepiej jak umie- czyli oczekuje ze
na duzo bedzie mnie stac i wygodnie bede zyc. a wy zyjecie sama miloscia do
meza? pieniadze sa bardzo wazne bo dzieki nim nie ma klotni. wiekszosc klotni
jest o pieniadze- przypomnijcie sobie...

[peresia]

monoxa napisała:

> dlaczego kretynstwa? to chyba oczywiste ze jak ja zajmuje sie
dzieckiem
> najlepiej jak umiem to maz bedzie zarabial najlepiej jak umie-
czyli oczekuje z
> e

Oczywiste dla Ciebie. Jak już wcześniej pisałam są różne sytuacje w
życiu, nie zawsze jest tak, jakbyśmy chcieli, nie każdą matkę/żone
stać na bycie z dzieckiem w domu.

na duzo bedzie mnie stac i wygodnie bede zyc. a wy zyjecie sama
miloscia do
> meza? pieniadze sa bardzo wazne bo dzieki nim nie ma klotni.
wiekszosc klotni
> jest o pieniadze- przypomnijcie sobie...


Biorąc pod uwagę Twoje poprzednie wypowiedzi, to sama sobie
przeczysz.
Tzn, że kobieta, ktora zostawia dziecko w żłobku i idzie do pracy
żyje tylko miłością do męża?
Za cholerę nie kumam Twojego toku myślenia...

[blankak1]

dokladnie sama sobie przeczysz - najpierw mówisz że nie masz
sielanki w domu a potem że pieniądze są najważniejsze i zyjesz
dostanie - zastanów sie 100 razy zanim cos napiszesz - bo dlatego
wiekszosc matek wraca wlasnie do pracy zeby zapewnic dziecku i sobie
odpowiedni poziom zycia bo niekazdy ma taka sielanke jak ty; ze twoj
maz zarabia na twoje zachcianki - a moze to jest "wół roboczy a nie
mąż" bo widze ze tylko do tego jest ci potrzebny!

[monoxa]

to po co te matki wracaja do pracy? niech lepiej meza zagonia do lepiej
platnej!!! ale wy dajecie sie wykorzystywac- jeden etat w pracy, potem drugi w
domu! jak ja pojde wreszcie do pracy to zatruddnie pania do sprzatania i
gotowania. wtedy obowiazki podziela sie po rowno- maz w pracy, ja tez a potem
zajmujemy sie dzieckiem

[pawel_zet]

Jestem ojcem, nieźle zarabiam, pewnie moglibyśmy całkiem dobrze funkcjonować
wyłącznie z mojej pensji. Mimo to i ja, i moja żona pracujemy. Dziecko daliśmy
do żłobka, kiedy nasz chłopak miał trochę ponad 4 miesiące (tj. po wychowawczym)
- z wielu powodów.
Po pierwsze, moja żona też chce pracować. Pójście na wychowawczy to prosta droga
do skończenia w rejestrze bezrobotnych. Moja żona szukała po studiach pracy
przez 2,5 roku. Teraz niby jest z pracą lepiej, ale kto wie, jak długo tak
będzie. Giełda się od paru miesięcy sukcesywnie wali, koniunktura na świecie
jest niezbyt dobra. Poza tym moja żona zawsze twierdziła (i chyba się z nią
muszę zgodzić), że siedzenie w domu i zajmowanie się przez cały czas dzieckiem
jest zwyczajnie ogłupiające.
Po drugie, dziecku w żłobku nie dzieje się krzywda. Jest tam fachowy personel,
który w razie czego może szybciej i pewniej rozpoznać choroby i wady rozwojowe
niż niedoświadczeni rodzice.
Po trzecie, wcześniej czy później pępowina musi zostać przeciętna, czyli kobieta
musi przestać zajmować się dzieckiem. Dziecko w wieku 4,5 miesiąca traktuje
takie zmiany w sposób naturalny. Starsze dzieci - nie.
Po czwarte, wielu naukowców sądzi, że nadmierna sterylność jest przyczyną
występowania wielu chorób, np. alergii - a to dlatego, że układ immunologiczny
bez stymulacji wariuje. Moje dziecko przeszło już przez wiele infekcji, z
pewnością część została przywleczona ze żłobka, ale teraz, w wieku 3 lat
stosunkowo rzadko choruje, ma już swoje własne przeciwciała - i pewnie tak
będzie w kolejnych latach.

[iglonus]

A dlaczego zakładasz, że po pracy tylko kobieta zajmuje się domem??
U mnie oboje pracujemy i oboje zajmujemy się domem i dzieckiem po
pracy. Czas dla siebie mamy, jak córka pójdzie spać. I kto nie
potrafi sobie męże wychować? Jeśli wogóle mowa o wychowaniu, bo to
wkońcu nie my ich wychowujemy, tylko tak ich wychowali rodzice

do monoxa

[aniulka_ba]

Zastanawiam się, czy znów zgłosić Twój post do śmietnika, czy kopnąć Cię w
miejsce, gdzie plecy kończą swoją szlachetną nazwę. Dla Twojej informacji:
zamierzam iść do pracy, dlatego, że chcę. Nie po to skończyłam studia, żeby
siedzieć w domu i z nudów uprzykrzać życie innym (poznajesz, o kim mowa?). A
dziecko pójdzie do żłobka z dwóch powodów: tam będzie miał szanse dobrze się
rozwijać, wolę dobry żłobek niż opiekunkę, o której nic nie wiem (cholera wie,
co zrobi mojemu dziecku).

[blankak1]

do aniulka_ba - popieram cie w 100% a z "monoxem" nie ma już chyba
sensu dyskutowac i tak wie najlepiej - czyzby feministka czy
poprostu kura domowa? mniejsza z tym...

[peresia]

Eee, tam...
Myślę, że Monoxa właśnie się w ten sposób dowartościowuje, bo z jej
wykształceniem pracy w tym kraju nie ma , ot taka filozofia F.
Kiepskiego...
Albo rżnie trolla...

[monoxa]

jestem lekarzem- chirurgiem dzieciecym i w przyszlym oku wracam do pracy...

[peresia]

A ja księdzem prymasem.

[aniulka_ba]

monoxa napisała:

> jestem lekarzem- chirurgiem dzieciecym i w przyszlym oku wracam do pracy...
Nawet jeśli, to powiedz, gdzie pracujesz, żeby czasem nasze dzieci dp Ciebie nie
trafiły. Jakoś nie zaufałabym lekarzowi z taką przerwą w pracy. I komuś o Twoich
poglądach...

:)

[mamcia46]

Dzięuję że nie potępiacie matek które muszą oddać dziecko do żłobka.
Pracuję bo nie po to kształciłam się aby siedzieć w domu z
dzieckiem. Moja wiedza nie jest mu teraz do niczego potrzebna. Nie
zostawiam go w żłobku na cały dzień tylko raptem na 6 godzin.
Ja pracuję on ma kontakt z rówieśnikami a po południu poświęcam mu
cały swój czas. Pracuję bo myślę przyszłościowo o dziecku. Mam
rzucić pracę, zająć się dzieckiem a kiedy on pójdzie do szkoły to co
wtedy zrobię? Zacznę szukać pracy? Znam wiele matek które
bezgranicznie poświęciły się opiece nad dzieckiem i powiem wam że
wcale nie są z tego powodu szczęśliwe.
--
kasia, mama Oskarka (24.06.2006)

[iglonus]

Mam wieczne wakacje - kto kogo wykorzystuje?

[jolzeid]

Moi oboje synkowie szli do żłobka bez płaczu, tylko jak jakieś dziecko głośniej
zapłakało to się na chwilę przyłączał młodszy synek.Ale w grupie starszego są
dzieci które nadal płaczą, nie potrafią się nauczyć bycia poza domem.Trzymam za
was kciuki i cierpliwości- mój młodszy chodzi od miesiąca do złobka i już złapał
anginę ropną

[amk17]

Mój syn również poszedł do żłobka od początku marca. Początkowo
trochę płakał gdyż to dla Niego zupełnie nowe doświadczenie. Teraz
po prawie dwóch tygodniach wszystko jest już dobrze. Gdy po pracy
przychodzę do żłobka, aby odebrać synka, uśmiecha się i radośnie
gaworzy. Stwierdziliśmy z mężem, że po 2 tygodniach spędzonych w
żłobku synek więcej „mówi”, ćwiczy raczkowanie i jest pogodniejszy.
Wcześniej był w domu z babcią. Leżał ciągle w łóżeczku i
słuchał „babcinego” radia.

[mikusmo]

Drogie mamy
Nie rozumiem dlaczego oczekujecie od Waszych pociech, aby nie
płakały przy rozstaniu z mamą. Czy jeżeli nie będą płakać uspokoi
się Wasze sumienie?. To naturalne, że dzieciom trudno zakceptować
nową sytuację. Są to nowe osoby ( obce) oczywiście mają duże
doświadczenie i Waszemu dziecku nie stanie się krzywda, ale muszą
zdobyć zaufanie Waszego dziecka, a często miarą sukcesu jest to czy
WY jako rodzice macie zaufanie do osób zajmujących się
dzieckiem .Wasze dziecko jest uważnym obserwatorem, i jeżeli
będziecie robili z tego TRAGEDIĘ to może się zdarzyć, że dziecku
będzie się bardzo trudno przyzwyczaić do nowej sytuacji. Warto wziąć
pod uwagę również i to, że w żłobku czy w przedszkolu dzieci są
jak " pracy", a nam dorosłym często zdarza się, że nie mamy
na "nią" ochoty. Dlatego warto mówić o tym miejscu dobrze, pozwolić
zabrać malcowi z domu jego ulubioną zabawkę i w miarę mozliwości nie
pozwolić aby dziecko spędzało w żłobku więcej jak 9 godzin dziennie.
życzę powodzenia

do monoxa

[jbielu]

kiedy Ciebie czytam to noz otwiera sie w kieszeniu.
i wiesz szkoda mi Twojego meza.
czytam Twoje wypowiedzi na roznych watkach i nogdzie nie
masz "dobrego czytania" wiec z laski swojej... odwal sie!

[giovanka]

Nie rozumiem czemu tak 'wsiadlyscie' na monox.Moze nie wszystkie jej wypowiedzi
sa w zgodzie z etykieta, ale co do sedna ma racje:niemowle powinno byc w domu z
mama, a nie z obcymi osobami w obcym miejscu przez 9 godzin! I jakkolwiek
rozumiem sytuacje, gdzie kobieta jest zmuszona wrocic do pracy, bo nie ma z
czego zyc, to pisanie ze nie po to konczylo sie studia, zeby dziecko bawic jest
czysta glupota.Pierwszy lepszy poradnik psychologiczny wam powie, ze obecnosc
matki dla dziecka ponizej roku jest filarem jego egzystencji i rownowagi
psychicznej.czas spedzony z dzieckiem w domu to najlepsza inwestycja.Ja jestem
prawnikiem i bez zalu i starchu zawiesilam swoja kariera na rok, teraz jestem z
synkiem w domu jak wy to nazywacie' kura domowa', mam czas na nauke wloskiego i
studia podyplomowe.Do pracy wroce jeszcze lepiej wyksztalcona
Monox: to co niektore kolezanki pisza to zwyczajne 'wyparcie'

Żłbek

[mamcia46]

Dziękuje za odpowiedzi chociaż nie wiem dlaczego niektórzy uważają
rodziców za "złych" bo posyłają do żłobka. Może i mąż powinien
zarobić na utrzymanie rodziny a matka siedzieć w domu z dziećmi, ale
co to ma za sens jak dziecko ojca nie będzie widywało bo ten będzie
non stop pracował.
Wracając do kwestii adaptacji w żłobku mojego synka to nadal jest
koszmarnie. Mały chodził 4 dni po czym wylądował w szpitalu z ostrą
biegunką. Nie winie za to żłobka bo wiem że panuje wirus i szpitale
są przepełnione tymi przypadkami. Oczywiście zdaję sobie sprawę z
tego że jest bardziej narażony na choroby w żłobku niż w domu, ale
jego układ odporościowy musi nauczyć się bronić.
Dzisiaj znowu posłałam małego do żłobka i mam powtórkę z rozrywki. Z
tym że teraz to już po przekroczeniu progu żłobka trzyma mnie
kurczowo i trzeba go ze mnie wyrywać. Popłakałam się jak zwykle, ale
oczywiście nie przy nim. Wytłumaczyłam że przyjdę po niego jak zje
obiadek. Cholerka ile to jeszcze potrwa, bo zaczynam mieć wyrzuty
sumienia.
Dziękuje za słowa pocieszenia. Ja też się pocieszam że jak nie teraz
adaptacja w żłobku to później w przedszkolu. Kiedyś by to musiało
nastąpić.
Pozdrawiamy!

[aguszak]

Nie przjmuj się głosami różnorakich moralizatorów, którzy przychodzą
tutaj, by się wyżyć na Bogu ducha winnych rodzicach. Wiesz, że jest
taka potrzeba, żeby Twoje dziecko poszło do żłobka, masz sprawę
przemyślaną wszerz i wzdłuż, więc przestań myśleć o tym, co inni na
ten temat sądzą, tym bardziej, że nie są to osoby Tobie bliskie i
nie znają ani Ciebie, ani Twojego dziecka. Trudno jest zawsze,
niezależnie od tego czy jest to pierwsze pójście do żłobka, czy do
przedszkola, czy do szkoły - fajnie by było, gdyby
takie "odpępowienie" nastąpiło później, zwłaszcza na te choróbska,
które nękają nasze maluszki od tak wczesnych lat, ale sama wiesz, że
nie ma innego wyjścia, że dziecko musi pójść do żłobka, gdzie,
zapewniam Cię, nie dzieje mu się krzywda, tylko jest żal i bunt, że
musi oderwać się od rodziców, bo jednak z rodzicami jest najlepiej...
Tak więc trzymaj się dzielnie i bądź konsekwentna, a za parę dni,
najdalej tygodni, dziecko nauczy się korzystać z zabawy i czasu
spędzonego w żłobku i przestanie tak rozpaczliwie walczyć o
pozostanie w ciepełku domowym.
Pozdrawiam i trzymam kciuki za małego debiutanta!

aguszak

[mamcia46]

Dziękuję za dodanie otuchy i nie potępianie.
Dzisiaj mały podobno już nie płakał cały czas tylko rano po naszym
rozstaniu. Zaczął się powoli bawić z dziećmi i co najważniejsze
zjadł coś, bo wcześniej miał protest głodowy.
Pozdrawiamy!

[aguszak]

Jak mogłabym Cię potępiać, kiedy sama jestem tą wyrodną, która po 5
m-cach bycia z dzieckiem "musiała" wrócić do pracy i najpierw
dziecko było z babcią, ale... naprawdę więcej jest korzyści i to dla
samego synka, jak babcia jest tylko (a może aż) babcią, a nie
wychowawczynią - to zostawiam profesjonalistkom żłobkowym
U nas sytuacja była nieco inna: mój synek na początku nie płakał,
nie grymasił, bo myślał, że to tylko na chwilę, taka rozrywka, a jak
mu się znudzi, to rodzice nie będą już go tam zaprowadzali, no i po
jakiś 2 tyg. zaczęło się to, co u ciebie jest na początku. Jest więc
szansa, że Twojemu szkrabowi szybciej przejdzie, zajmie się zabawą i
nauką piosenek i wierszyków, a żale zostana daleko za nim
Pamiętaj tylko, żeby cały czas po żłobku poświęcać jemu i tylko
jemu - trudno, zjadaj obiad w pracy, albo głoduj ale te pierwsze
tygodnie musisz mu w domu starać się zrekompensowac rozłąkę.
Będzie dobrze, bo musi!