pytanie

[maja.1973]

witam wszystkich.... mam pytanie czy musze zrezygnowac z pracy ewentualnie isc
na zwolnienie na czas kuracji.....? dodam ze prace swoja bardzo lubie....

Nieeeeee ! bt

[bananarama-live]

[kapitandragan]

Raczej nie. Ja pracuję, bananarama tez Ci odpisał. Ale jeżeli masz
pracę wymagającą np cięzkiego wysiłku fizycznego to możesz nie dać
rady. Ja siedzę w firmie za biurkiem i udaję bardzo mądrego więc
jest mi łatwiej.

[joahal]

Jeżeli lubisz swoją pracę i dasz fizycznie radę, to jak najbardziej
pracuj! Poprawi ci to samopoczucie i uchroni przed depresją.

[maja.1973]

pracuje za biurkiem :) w gronie swietnych ludzi, z super szefowa:) nie
chcialabym rezygnowac bo to by mnie zabilo chyba:( nie wiem tylko jak pogodze
prace z bieganiem na badania?

[straus07]

W Angli pielegniarka powiedziala mi ze ludzie w czasie tej terapii
pracuja, ale wczesniej w Job Center Plus /posredniak/ powiedzieli mi
ze w razie niemoznosci pracowania, moze przyslugiwac mi jakis
zasilek. Ja bym wolal pracowac bo muse zarabiac - o ile nie bedzie
to znowu rozladunek TIR-ow np..

[dimitri23]

jak najbardziej pracuj, jezeli nie nie bedzie powiklan, ja caly czas pracowalam, zawsze na rowerze do pracy jezdzilam. powodzenia!

[maja.1973]

moze panikuje.... ale strasznie boje sie tej kuracji.... mam 36 lat i chetnie
bym zrezygnowala z tego..... jeszcze znajomi mnie strasza jak to zle sie bede
czuła i ze bede do niczego poprostu wlasne zwloki trzy dni po smierci.....

[zielik85]

Witam! Powiem Ci tak wczesniej pracowalem przy kostce brukowej nie
biorac jeszcze zastrzykow i bylo ok, ale w tej chwili watpie ze dal
bym rade tak fizycznie pracowac bo czuje po sobie ze sily juz nie
te! OBecnie studiuje zaocznie i pracuje za tzw. biurkiem wiec nie
fizycznie , nie jest tez lekko bo czesto zle sie czuje i wogole, ale
jakos staram sie zyc i normalnie funkcjonowac, bo siedzac w domu
mozesz sie tylko nabawic depresji i zamknac w sobie. Musimy sie
starac zyc tak jak normalni ludzie, oczywiscie w miare mozliwosci bo
kazdy inaczej to przechodzi. Praca i staranie sie normalnie zyc jest
to to taka pomoc w naszym leczeniu, kontakt z ludzmi i myslenie nie
tylko o chorobie, tylko o zyciu, planowaniu. Jesli mozesz to pracuj
zawsze gdy nie bedziesz dawala rady, mozesz zrezygnowac,ale nie
poddawaj sie tak latwo! A co do strachu to wiadomo ze jest, ja tez
sie balem teraz jestem po 20 zastrzykach a biore 48 i staram sie
normalnie zyc. Z czasem bedziesz to uznawala jako normalna rzecz i
kolejnosc, ze w danych dniu musisz wziasc zastrzyk i dziennie
tabletki! Ludzie potrafia sie przyzwyczaic do warunkow jakie im sa
dane, ale jak zawsze wiadomo poczatki sa ciezkie! Dodam ze po
pierwszym sprawdzeniu skutecznosci dzialania wynik wyszedl "ujemny"
ale jak wiemy to nie oznacza ze juz jestem zdrowy i bedzie juz ok,
tego nikt mi nie powie, bo z tym naszym wirusem nigdy nic nie
wiadomo co bedzie... Pozdrawiam! I zycze wytrwalosci!

[joahal]

Nie bój się i nie słuchaj ludzi, którzy nie przeszli terapii, bo
powtarzaja banały i bawią się cudzym kosztem. Terapia daje ci szanse
na wyzdrowienie, dłuższe i lepsze życie. Chowanie głowy w piasek nie
rozwiąże twojego problemu, będzie go pogłębiać, bez względu na to,
czy twój stan zdrowia się pogorszy czy nie. Daj sobie szansę, to się
przekonasz czy dasz radę i czy warto...
Terapia interferonem to nie jest spacer po Łazienkach, ale nie jest
tak straszna jak chemioterapia nowotworowa na przykład.
Poczytaj niektóre linki z tego forum, kilka osób opisuje w nich
swoje odczucia na terapii. Wejdź w kontakt z ludźmi, którzy się
leczą lub chorują na WZWHCV na przykład na czacie Prometeuszy
www.prometeusze.pl/flashchat/ możesz tam pytać o wszystko
ludzi, którzy to przechodzą i otrzymać wsparcie. I odważ się! Jeżeli
lekarze nie widzą przeciwskazań spróbuj się wyleczyć.
Ja sama jestem w trakcie terapii i już po kilku tygodniach nie mam
wirusa we krwi :) :) :)

[fast-usypiacz]

Roboty nir rzucaj. Ludzie którzy mają co robić nie myslą o głopotach
np o wirusie HCV.