rrado
16.03.04, 09:04
jako gwarancja stabilnosci pieniadza i jedna z niewilu normalnych osob
majacych pojecie o ekonomii. chyba to jednak dobrze ze zrezygnowal z
kandydowania na szefa mfw bo ktos musi przeciwstawiac sie naszemu lokalnemu
wylewowi oszolomstwa. dla zainteresowanych jego cv:
W roku 1970 ukończył z wyróżnieniem Wydział Handlu Zagranicznego w Szkole
Głównej Planowania i Statystyki (obecnie Szkoła Główna Handlowa) w Warszawie.
W 1974 r. uzyskał tytuł MBA w St.John's University w Nowym Jorku, a w 1975
r. obronił pracę doktorską w SGPiS.
Przebywał na stażach naukowych m.in. w University of Sussex (1985) i w
Uniwersytecie w Marburgu (1988). W październiku 1992 r. został profesorem
Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, a rok później kierownikiem Katedry
Międzynarodowych Studiów Porównawczych. Wykładał na uczelniach całego świata,
m.in. w Austrii, Francji, Wielkiej Brytanii, Belgii, Niemczech, na Węgrzech,
w Szwecji, Japonii, Czechach, Indiach, we Włoszech, na Ukrainie, Litwie i w
Stanach Zjednoczonych. Jest autorem licznych książek i publikacji
ekonomicznych.
W latach 1992 - 2000 przewodniczył Radzie i Radzie Naukowej Fundacji Centrum
Analiz Społeczno-Ekonomicznych CASE. Jest członkiem: Europejskiego
Towarzystwa Ekonomicznego, Polskiego Towarzystwa Socjologicznego i
Towarzystwa Ekonomistów Polskich.
We wrześniu 1989 r., objął stanowisko wicepremiera i ministra finansów w
pierwszym niekomunistycznym rządzie. Był również przewodniczącym Komitetu
Ekonomicznego Rady Ministrów. Opracował i realizował plan szybkiej
stabilizacji i transformacji pogrążonej w kryzysie gospodarki polskiej,
powszechnie znany jako "Plan Balcerowicza". Pełnił swoje funkcje do grudnia
1991 r.
Od kwietnia 1995 do grudnia 2000 r. pełnił funkcję przewodniczącego Unii
Wolności. W wyborach parlamentarnych we wrześniu 1997 uzyskał najlepszy wynik
w okręgu katowickim, zdobywając ponad 91.000 głosów. Od października 1997 do
czerwca 2000 roku ponownie pełnił funkcję wicepremiera, ministra finansów i
przewodniczącego KERM.
W 1993 r. otrzymał tytuł Doktora Honoris Causa francuskiego Uniwersytetu w
Aix-en-Provence,
w 1994 r. University of Sussex w Wielkiej Brytanii, w 1996 r. De Paul
University of Chicago (USA),
a w 1998 roku Uniwersytetu Szczecińskiego, Uniwersytetu im. Mikołaja
Kopernika w Toruniu, Dundee University oraz Staffordshire University w
Wielkiej Brytanii. W 1999 r. został wyróżniony doktoratem Honoris Causa przez
Uniwersytet Ekonomiczny w Bratysławie (Słowacja), w 2001 r. przez Uniwersytet
Europejski Viadrina we Frankfurcie nad Odrą (Niemcy), a w 2002 r. przez
Uniwersytet del Pacifico w Limie (Peru) oraz Uniwersytet "Alexandru Ioan
Cuza" w Jassach (Rumunia).
W roku 1992 został, jako pierwszy przedstawiciel Europy Środkowo-Wschodniej,
wyróżniony prestiżową nagrodą Ludwika Erharda. W październiku 1998 roku
otrzymał nagrodę "Minister Finansów roku 1998" przyznaną przez brytyjski
miesięcznik finansowy "Euromoney", a w styczniu 1999 r. - nagrodę dla
najwybitniejszego Europejczyka w 1998 r.
- "Transatlantic Leadership Award" przyznaną przez Instytut Europejski w
Waszyngtonie. W 1999 r. otrzymał również Nagrodę Środkowoeuropejską (Central
European Award) dla najlepszego ministra finansów 1998 r. W roku 2000 został
wyróżniony, przyznawaną po raz pierwszy, Nagrodą Friedricha Augusta von
Hayeka; w 2001 r. otrzymał nagrodę im. Carla Bertelsmanna za wybitne
osiągnięcia w dziedzinie transformacji gospodarczej w Polsce a w 2002 r.
nagrodę Fundacji Fasela za zasługi dla społecznej gospodarki rynkowej.
22 grudnia 2000 r. Sejm RP powołał Leszka Balcerowicza na stanowisko Prezesa
Narodowego Banku Polskiego.
