telefon komórkowy

[Gość: Katarzyna]

W listopadzie ubiegłego roku zawarłam umowę o świadczenie usług
telekomunikacyjnch u jednego z polskich operatorów. W umowie jest punkt
"Informacje o ofercie", gdzie wpisany jest model telefonu jaki wraz z tą umową
otrzymałam. Telefon okazał się wadliwy tj. mimo, że jest w zasięgu nikt nie
może ze mną nawiązać połączenia. Taki problem powtarza się dość często. W
związku z tym oddałam go do naprawy, do serwisu za pośrednictwem operatora.
Problem nie znikł. Naprawiany był już trzy razy i wada nadal istnieje.
Zażądałam wymiany na inny model innej marki, gdyż ten, który posiadam wiem, że
nie spełnia moich oczekiwań i jest wadliwy już fabrycznie. Operator
oświadczył, że on ze swoich zobowiązań tj. świadczenie usług
telekomunikcyjnych wywiązuje się należycie a wina leży po stronie producenta
telefonu i z nim powinnam uzgodnić warunki wymiany telefonu. Nadmieniam, że
interesuje mnie tylko telefon innego producenta, gdyż do obecnego straciłam
zaufanie. Co mam w takiej sytuacji zrobić? Czy operator ma rację twierdząc, że
on wywiązuje sie ze swoich zobowiązań? Czy sprawa powinna być załatwiona na
linii klient a producent telefonu? Czy mam prawo u operatora żądać innego
modelu innej marki tj. innego producenta>

[fleshless]

> Czy operator ma rację twierdząc, że
> on wywiązuje sie ze swoich zobowiązań?

Ma i nie ma.
Mówiąc, że się wywiązuje ze świadczenia usługi telekomunikacyjnej - jeżeli z tą
usługą wszystko jest w porządku, to tak.
Ale jeżeli będąc jednocześnie sprzedawcą rzeczy ruchomej - aparatu
telefonicznego, twierdzi, że nie ponosi za niego żadnej odpowiedzialności, to
myli się, albo wprowadza w błąd.
Ogólne reguły reklamowania rzeczy ruchomej są poniżej.

> Czy sprawa powinna być załatwiona na
> linii klient a producent telefonu?

- to zależy z jakiej podstawy prawnej konsument zdecyduje się korzystać - jeżeli
otrzymał gwarancję od producenta i składając reklamację na nią się powołuje, to
odpowiedzialny będzie tu gwarant;
ale jeżeli zdecyduje się na korzystanie z ustawowej odpowiedzialności sprzedawcy
za niezgodność towaru z umową, to sprawa się rozgrywa pomiędzy konsumentem i
sprzedawcą (operatorem - jeżeli to on sprzedawał aparat).

> Czy mam prawo u operatora żądać innego
> modelu innej marki tj. innego producenta>

- nowego domagać się można od sprzedawcy, innego nie.
- ale można zawrzeć ze sprzedawcą ugodę o takiej treści




Zasady reklamowania towaru konsumpcyjnego są takie:
- pierwszą zasadniczą odpowiedzialnością za towar jest odpowiedzialność
sprzedawcy za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umoą w rozumieniu ustawy z
27.07.2002 o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie
Kodeksu Cywilnego (Dz. U nr 141, poz. 1176) - jest to odpowiedzialność USTAWOWA,
DWULETNIA, jest zawsze, jest narzucana sprzedawcy przez ustawodawcę,
- polega to na tym, że konsument, jeżeli niezgodność stwierdza (czyli wszelką
wadliwość, brak cech, które towar danego rodzaju powinien mieć, brak możliwości
korzystania z niego zgodnie z jego przeznaczeniem, brak cech o których
publicznie zapewniał sprzedawca, albo producent, albo inny podmiot związany z
wprowadzeniem tego towaru na rynek), może domagać się od sprzedawcy
doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową poprzez nieodpłatną NAPRAWĘ ALBO
WYMIANĘ NA NOWY (nawet od razu, za pierwszym razem). A jeżeli jest to
niemożliwe, naraża konsumenta na znaczne niedogodności, albo nie jest możliwe w
czasie odpowiednim do rodzaju towaru i celu w jakim został nabyty i niezgodność
jest istotna konsument może od umowy ODSTĄPIĆ (i w konsekwencji żądać zwrotu
pieniędzy), a jeżeli nie jest to niezgodność istotna można domagać się
STOSOWNEGO OBNIŻENIA CENY.
- warto jeszcze wspomnieć o domniemaniu z art. 4 ust. 1 tej ustawy, które mówi o
tym, że jeżeli od wydania towaru do stwierdzenia niezgodności nie upłynęło pół
roku to domniemywa się, że towar był niezgodny w chwili wydania, co oznacza, że
w tym okresie to na sprzedawcy spoczywa ciężar dowodu na zgodność towaru z umową.
- jeżeli sprzedawca otrzymawszy żądanie naprawy albo wymiany nie ustosunkował
się do niego w terminie 14 dni (kolejnych kalendarzowych liczonych od następnego
dnia od doręczenia żądania), można uznać, że żądanie zostało uwzględnione i
wezwać do wykonania żądanego świadczenia.


- gwarancja natomiast powstaje kiedy jakiś podmiot (z reguły jest to producent,
importer, dystrybutor, sporadycznie sprzedawca - wtedy może odpowiadać z dwóch
podstaw) zdecyduje się (więc tutaj źródłem zobowiązania jest WOLA podmiotu, a
nie USTAWA) takiej gwarancji udzielić, z tym, że sam ją kształtuje - czyli sam
określa czego konsument się może od niego domagać. Przy czym nie uważa się za
gwarancję oświadczenia, które nie zawiera zobowiązań gwaranta. Do tego gwarancja
powinna mieć formę pisemną - czyli powinna być karta gwarancyjna. UWAGA! -
paragon NIE JEST gwarancją.

Z reguły gwarancje są mniej korzystne od odpowiedzialności ustawowej
sprzedawcy, bo są z reguły mniej precyzyjne (gwarant zazwyczaj zobowiązuje się
do usunięcia wad - nie precyzując metody) i jesteśmy bardziej zdani bardziej
na solidność gwaranta. Oczywiście też są one wiążące i niewywiązanie się ze
zobowiązania gwarancyjnego, albo nienależyte jego wykonanie może wiązać się z
odpowiedzialnością odszkodowawczą (chodzi głównie o straty materialne, czyli
konkretne koszty, które spowodowane są nienależytym działaniem gwaranta).
Oczywiście w wielu przypadkach gwarancja jest korzystna, a korzystanie z niej
skuteczna, toteż wybór drogi postępowania zależy od konkretnych okoliczności.