Do Tilia7

first.marionetka Re: Do Tilia7 28.09.09, 08:10

Annubis, od dziecka uczono nas patrzenia na śmierć przez pryzmat
naszej religii.
I choć wyrażnie we wszystkich religiach jest powiedziane, że dusza
ludzka jest nieśmiertelna, to tak naprawdę kościół nie tłumaczy co
to znaczy, jak tę nieśmiertelność duszy mamy rozumieć.

Nikt nie mówi o nieśmiertelności ciała, a śmierć to koniec ziemskiej
egzystencji ciała, a co z nieśmiertelną duszą ?

Zacytuję JP II " czas ucieka , wieczność czeka". Znowu mądra
wypowiedź, ale jak to rozumieć?

Myślę, że Bóg jest wszechmocny,miłosierny właśnie w kwestii duszy,
nie ciała, a ta ziemskość to " cielesność".

Uf, strasznie namieszałam, ale w jednym zdaniu chodzi mi o to, że
dusza żyje dalej i podlega prawom BOGA, tego miłosiernego, dobrego.

Tak ja interpretuję nieśmiertelność duszy i może właśnie dlatego, że
nie mamy wglądu w całość nieśmiertelności danej duszy nie rozumiemy
Boga i praw wszechświata.

Takie jest moje obecne myślenie,jestem otwarta na przemyślenia
innych.

Marionetka ( kukiełka na arenie życia).

annubis74 Re: Do Tilia7 28.09.09, 10:12

First_marionetko
ja też wierzę, że człowiek w jakiejś formie trwa po śmierci, nazwij
to nieśmiertelnością duszy, czy inną formą nieśmiertelności człowieka
jak napisałam nie wpisywałam się w wątku o różnych objawieniach, bo
dla mnie podane tam przykłady nie są żadnym źródłem nadziei. Nie
chcę też siać wątpliwości wśród tych ktorzy w to wierzą - bo po co.
jeśli to komuś przynosi ulgę. Ja w to nie wierzę. Nie potrafię też
przyjąć wizji dobrego i miłosiernego Boga jakiego serwuje nam
katolicyzm/chrześcijaństwo. Bo jeśli jest dobry, miłosierny to
dlaczego ten świat urządził tak bezsensownie. Dlaczego skazuje ludzi
na okrutne cierpienia. Jeśli stworzył nas na swój obraz i
podobieństwo to dlaczego w człowieku tyle jest zła, nienawiści
- first.marionetka Re: To tylko moje przemyślenia w bólu 28.09.09, 10:58
  
  Jeżeli to nasze "TU" życie to tylko " odcinek" długiej drogi? , a
  póżniej są następne i następne, w innej formie egzystencji, to można
  tłumaczyć, że ten ból, rozstanie z tymi, których kochamy na tej
  planecie ma nam tylko "otworzyć oczy" na wieczność, na istnienie
  nieśmiertelnej duszy, na Boga. Widzę sens w takim myśleniu.
  
  Już w żałobie usłyszałam od mądrego zakonnika " musi być
  wieczność,aby była " ta reszta", bo tu nie ma sprawiedliwości i
  dlatego musi być wieczność".
  
  Jezus powiedział; " Moje królestwo jest nie z tego świata" zbawiając
  Nas, dał nam nadzieję, wiarę na to że i nasze królestwo jest nie z
  tego świata.
  
  Kochani, ja tak poszerzam swoje myślenie. Śmierć nas nie oszczędzi,
  czy się jej boimy czy nie wszyscy kiedyś umrzemy.
  I może warto patrząc przez pryzmat odejścia naszych kochanych
  zajrzeć za kurtynę, w tę właśnie wieczność. Kościół niestety nam w
  tym nie pomoże, bo mówienie o duszy kończy się na słowie
  nieśmiertelna......... reszta jest tematem tabu.
  
  Dla mnie kościół, może bardziej Jego przedstawiciele nie mieli zbyt
  dużo słów pocieszenia po stracie ukochanego dziecka,( ponoć z
  pokory, tak mi jeden mądry duchowny, którego szanuję napisał)
  dlatego poszukuję w lekturach np. zakonnika ojca F.Brune, bo tu jest
  nadzieja, nie tylko ślepa wiara, na którą się nie zgadzam.
  Wiadomo idę narazie po omacku, jak ślepiec, ale wiem, że jestem na
  właściwej drodze. Nie jest łatwo, ale czuję kontakt ze swoją duszą i
  duszą swojego syna. To mi naprawdę pomaga.
  
  Ja Boga postrzegam jako ojca, który pozwala nam się przewracać, bo
  wie , że idąc dalej podniesiemy się. I za ojcem Bruna powtarzam "
  śmierć nie istnieje".
  Daję sobie szansę na takie myślenie, bo gdybym myślała inaczej to
  pozostały by mi tabletki( w większej ilości) a to przecież nie jest
  wyjście.
  Nieraz jeden wyraz, jedno zdanie otwiera nas na ukojenie serca i
  duszy. Ja tych zdań poszukuję za tym forum, w lekturach, przyrodzie,
  gwiazdach- wszędzie.
  
  Ostatnio przeczytałam stanowisko filozofów katolickich, że w żaden
  sposób nie wykluczają istnienie cywilizacji pozaziemskich........
  jeszcze niedawno byłoby to nie do pomyślenia.
  Kościół też weryfikuje swoje zdanie i to daje dużo do myślenia.

tilia7 Re: 28.09.09, 12:09

Annubis wywołałaś mnie do tablicy i teraz myślę, jakby udzielic Ci
jakiejś mądrej odpowiedzi:)Ale cieszę się,że o mnie myślisz i że
nasze patrzenie na świat jest podobne.

Ja myślę,że bardzo poważnym problemem(z góry przepraszam oburzonych)
jest to,że nasza wiara jest kształtowana przez religię w sensie
systemu religijnego a nie przez nasze odczucia.I to przez taką
religię, która niestety daleko już,moim zdaniem,odeszła od istoty
rzeczy.Wszyscy a w każdym razie większośc z nas tu obecnych jest
wychowywana w duchu religii katolickiej - potem albo ją akceptujemy
albo się od niej odsuwamy,ale cokolwiek zrobimy wpojone wzorce i
doktryny gdzieś tam zostają.A to czego nas tam uczono nie tworzy
spójnego obrazu i powoduje zamęt w naszych myślach.Myślący człowiek
dostrzega ten rozdźwięk i w jakiś sposób go to niepokoi.Kwestia Boga
i śmierci jest dobrym przykładem.Bo z jednej strony słyszymy,że Bóg
jest miłością,że jest dobrym Ojcem,że wybacza,że kocha nas
wszystkich jednakowo,że o każdym z nas wszystko wie i każdym się
przejmuje,że każda dusza jest dla niego bezcenna,że wysłuchuje
naszych modlitw i specjalnie dla nas stworzył wspaniały raj,w którym
będziemy spędzac całą naszą wiecznośc słuchając chórów anielskich
itp.Oddał swojego syna aby nas zbawił i pokonał śmierc itd. itd.A z
drugiej strony ten sam Bóg zupełnie niczym się na tym świecie nie
interesuje i w nic nie wtrąca, tłumacząc to wolną wolą-niezależnie
od tego czy faktycznie mamy na coś wpływ czy nie.Ten Bóg trzyma w
czyścu dusze, które dręczy,żeby mogły kiedyś dostąpic raju(w tym
niektóre tylko za to,że nie urodziły się w odpowiedniej religii)
zsyła do otchłani niechrzczone dzieci(zapewne to ich wina,że nie
zdążył ich nikt ochrzcic),a grzeszników skazuje na wyrafinowane męki
piekielne.Wszystkim wybacza,ale jednak nie wszystkim.Wszyskich do
siebie przyjmie,ale jednak nie wszystkich.Można się do niego modlic
i może sama modlitwa daje pociechę, ale raczej rzadko udaje się coś
faktycznie wymodlic itd.No i my się gubimy w tym wszystkim.Niby dają
nadzieję, ale taką podszytą ogniem piekielnym, bo nigdy nie wiadomo
czym się mogło tego miłosiernego obrazic-może na przykład
plasterkiem szynki w piątek.Jak się więc nie bac śmierci,skoro nie
wiadomo,co nas tam czeka?Może nie ma nic, może jest Bóg i okaże się
dobry, a może jest Bóg, który robi sobie z nas po prostu zabawę?
Dlatego moim zdaniem ta religia wcale nie niesie pocieszenia, ani
odrobiny.Mnie w każdym razie nie niesie i jak widac wielu innym też
nie.

I inna sprawa.Niezależnie od tego czy czujemy i wierzymy,że jest
jakieś życie po śmierci,jesteśmy teraz TU i tylko to TU znamy i
rozumiemy.Zostaliśmy w tym TU sami, bez naszych ukochanych bliskich
i jeśli o mnie chodzi to nie ma ani takiej siły,ani takiej wiary,
która mogłaby zapełnic tą pustkę,ukoic ból,sprawic,że nie będziemy
cierpiec.Bo tak naprawdę,niezależnie od tego czy coś jest po drugiej
stronie "kurtyny" my jesteśmy po tej.Mamy uczucia ludzkie,nie boskie
i do tych ludzkich uczuc zalicza się ogromna tęsknota za kochaną
osobą, poczucie nieszczęscia i niesprawiedliwości.Jesteśmy
przyzwyczajenie do naszej fizycznej postaci i nie umiemy myślec,że
nasi bliscy żyją,jeżei widzieliśmy,że nie żyją i wiemy,że leżą kilka
metrów pod ziemią i nie są niczym więcej niż nieożywionym już
zbiorem materii.Jak już pisałam,ja myślę i czuję,że jakiś Bóg jest,
ten Bóg w formie czegoś na kształt kosmicznej układanki, w której
każdy z nas ma swoje miejsce.Wierzę,że kiedy umieramy jakaś częśc
nas:energia czy dusza,czy jak tam kto chce inaczej nadal w jakiejś
formie istnieje.Ale jak na ten moment Annubis, podobnie jak Ciebie,
niewiele mnie to pociesza.Mało tego, w tej chwili wcale mi na tym
nie zależy.Chcę,żeby mój ukochany mężczyzna był przy mnie TU i
TERAZ,żywy,ciepły, uśmiechnięty.Chcę,żeby mnie mógł przytulic i byc
przy mnie do kończa naszego życia.A potem to już może zupełnie nic
nie byc...

annubis74 Re: 29.09.09, 09:37

Tilio, nie chciałam Cię wywoływać do tablicy:) ale bardzo się cieszę ze
napisałaś. Rzeczywiście myślę o wielu osobach na tym forum, często to co piszą
towarzyszy mi "w realu" w ciągu dnia "rozgryzam" te myśli. A jeśli chodzi o
Ciebie to na pewno jesteś mi "duchowo" bliska, przez to że myślimy podobnie,
przez to, że rozumiesz istotę wątpliwości człowieka który szuka lub który
stracił wiarę. No ale tyle prywaty:)
Zastanawiałam się nad tym co napisałaś o tej dwoistości, o tym, ze Bóg jest
dobry, a my widzimy zło, o tym że tak wiele kwestii w Biblii np. się wyklucza.
Wiesz dużo się nad tym zastanawiałam.
Ludzie mówią o Bogu, że jest dobry i miłosierny, ale właściwie skąd się to
bierze. Kiedy czytasz Stary Testament to tamten Bóg nie jest ani dobry ani
miłosierny. jest do szpiku kości okrutny, w wielu biblijnych przypowieściach
wypróbowuje testuje (np. ofiara Izaaka, Hiob, itp.) zsyła plagi, klątwy, wybucha
gniewem. Na to wszystko nakłada się Nowotestamentowa, bardziej humanistyczna i
cywilizowana wiara w Boga cierpiącego wraz z ludźmi, który pozwala się
ukrzyżować dla naszego zbawienia. Czy stad bierze się katolicka wiara w sens
cierpienia? czy stad bierze się przekonanie w to ze Bóg jest dobry, miłosierny,
cierpi i pochyla się nad naszym cierpieniem? Może...
choć przyznam ze nie są mi chyba potrzebne odpowiedzi na te pytania. Bo tak jak
napisałaś my jesteśmy TU i mnie osobiście TAM mało interesuje. Bo chciałabym być
szczęśliwa TU i TERAZ, chciałabym by moja Mama żyła i cieszyła się szczęściem,
wnukami, dorobkiem życia na który ciężko pracowała. Tęsknie za prostymi zwykłymi
codziennymi rzeczami, nie za jakąś metafizyką.

mismax Re: Do Tilia7 28.09.09, 13:21

Skoro taki "wolny " wątek powstał to nie mogę powstrzymac sie od
wytracenia swoich 5 groszy.
Z góry przepraszam za swoje herezje i zaznaczam , ze to wyłącznie
moje przemyslenia na które byc może wpływ miała lektura wielu
pozycji związanych z wyznawaniem religii.
Dla mnie Bóg to istota, która przygarnia wszystkie bez wyjatku dusze
dla których życie na ziemii dobiegło końca. Nie wierze w piekło,
czyściec, boski gniew, zemstę i złą wolę. Odbieram boskość jako
dobro niekończone, które wybacza wszystkie uczynki i wraz z
przejściem na druga stronę oczyszcza dusze nadając im nowe "życie".
Nie wiem kto "zarządza" losem ludzi tutaj na ziemii, byc może
przypadek, kolejnośc zdarzeń, chemia, fizyka, natura lub ci którzy
zozwineli w sobie ponadprzecietne zdolności przywódcze;)
Dlaczego śmierc jest dla nas tajemnica? Może dlatego, ze gdybyśmy
wiedzieli o tym, że w jednej chwili mozna pozbyć sie bólu
fizycznego, egzystencjonalnego i wszelkich kłopotów chcelibysmy jak
najszybcie znależć się TAM na własna rękę a to zakłóciłoby jeszcze
bardzej porządek tego nieuporządkowanego świata.

Annubis cierpie tak jak ty, żyje nie bo nie mam innego wyjścia.
Mocno Cie przytulam.

tilia7 Re: Do Mismax 28.09.09, 13:39

No, ja uważam DOKŁADNIE tak samo.Dlatego od początku piszę o tym, że
Bóg w którego ja wierzę nie ma nic wspólnego albo niewiele z tym,co
nas tu spotyka.Ani nam nie szkodzi ani pomaga.Jest.Co nie znaczy,że
mnie to w tej chwili pociesza...:(

Znalazłam ostatnio w Wyborczej wywiad z Dyjakiem, to taki
muzyk.Próbował się zabić i prawie mu się udało,już umarł i
odratowali go dosłownie jakimś cudem.I wiecie co on mówi?
Przytoczę,żeby nie zniekształcać:

"-Właściwie byłeś już martwy.Wiesz co jest po tamtej stronie?

-Nie wiem.Jedno wiem.Trudno to wytłumaczyć,ale tak jak to jest
szklanka z kawą,a to są papierosy,tak od tamtej pory strasznie
wiem,że jest Bóg.

-Taki z brodą i synem Jezusem?

Nie wiem, czy z brodą.I nie wiem czy ma syna.Nie nazywa się.A ja
nie potrafię o nim mówić.Nie zacząłem chodzić do kościoła, nie
stałem się lepszym człowiekiem.Ja po prostu wiem, że jest,i jest
dobry"

To podsumowuje moją wiarę.
- mismax Re: Do Mismax 28.09.09, 14:09
  
  Ciesze się, tilia, że nie jestem sama w swoich imaginacjach. Opinie,
  poglądy, racje to nic co nas w tej chwili może pocieszyć. Świadomość
  istnienia czegoś wyższego może dać jedynie chwilowe ukojenie.
  Dyjak przestał pić z dnia na dzień czyli rzeczywiscie cos musiało
  mocno nim wstrząsnąc.
  - pam_71 Re: Do Mismax 30.09.09, 10:51
    
    Nie jesteście same w owych "imaginacjach" i pojmowaniu Jego inaczej
    niż "na Chrzcie nam polecono" ;-) Z resztą, religia katolicka nie
    jest wcale wiodącą na świecie ... Ja stosunkowo mało sie tutaj
    wypowiadam - głównie ze względu na bardzo katolicki charakter tego
    forum. Mam wrażenie, że gdybym zaczeła głosić swój pogląd na sprawę
    to mogłabym kogoś urazić ;-)
    Pozdrawiam
    - tilia7 Re: Do Pam 30.09.09, 13:45
      
      Wiesz, tu są sami dorośli ludzie i jeśli podejmują wątek to chyba
      się liczą z tym, że ktoś może i ma prawo czuc i myslec inaczej,więc
      nie powinni się czuc urażeni i mozesz pisac, co Ty na ten temat
      myslisz.Zwłaszcza,że nasze przekonania są tu czasem nie tyle
      obrażane, bo z tym się rzadko tu spotykam, ale ignorowane.Ciekawa
      jestem czy ktoś się tak naprawdę zastanowił nad naszym pojęciem
      Boga, ale tak naprawdę.Bo ja w tej naszej wizjii widzę mnóstwo
      piękna i dobra i sensu i logiki.Wy jak rozumiem też.A tu większośc
      osób upiera się że tylko Krzyż, Chrystus i cierpienie.A co z tymi
      duszami, które były przed Chrystusem, przed Starym Testamentem nawet?
      Pójdą na wieki do Otchłani bo nie zdążyły doczytac i uwierzyc w
      JEDYNEGO SŁUSZNEGO BOGA?
    - halas1961 Re: Do Mismax 30.09.09, 14:48
      
      Moim zdaniem, (mimo ze jestem katoliczka uwazam,) ze masz pelne
      prawo i jesli czujesz potrzebe powinnas swoj poglad wyglosic:) Tilia
      ikilka innych osob pisza o swoich pogladach i nikogo to nie obraza.
      A nawet czesto Tilia jest brana w obrone przez katoliczki z tego
      forum:) Smialo, byleby blotem nie obrzucac:):):)
      Halina-mama Agatki

Najnowsze z forum Żałoba, strata, osierocenie

Zaloguj się