do mammmyyyyyyy/do tatyyyyyyyyy

[na_forum_na]

mam urocze, wesołe dziecko. lat 2 i 2 miesiace. od jakiegoś już
czasu... o co chodzi?
siedzi u mnie na kolanach, albo sie przytulamy. w pewnym momencie
schodzi mi z kolan, klęka => kladzie się na podłodze => woła: doooo
mammmyyyyyyyyy i uderza w płacz ew. marudzenie. biorę go na ręce,
karze sie podnieść (nie może być przytulanie na siedząco, tylko mama
stoi i w ramionach tuli synka) i przytulić. za chwilę to samo...
identycznie ma w stosunku do taty. oczywiście gdy ma faze na mame,
tata jest beeee a gdy chce do taty to na mame nie chce nawet patrzeć
albo dzisiaj. siedzi w wanience. wrzucił szczoteczke do wanienki i
wola, ze chce szczoteczke. mowie, ze sam może ją wziąć (pływa 7 cm
od jego uda) a on na to, ze: mama. jak nie podam zaczyna (choć to
nieprzyjemnie tak mowic o nieszczesliwym dziecku) jęczeć. no
wlasnie, jest tak jakby nieszczesliwy
kurcze, moze mu sie nudzi? moze za malo ma atrakcji? staram sie go
wlaczac w codzienne czynnosci, czasem sie z nim pobawie ale w
wiekszości sam wymyśla zabawy a mnie tylko pokazuje. jest wtedy
zadowolony, wiec nie widze powodu, zeby się 'wtrącać'
to też taki etap w rozwoju?
na moj gust nie wydarzylo się nic coby moglo go stresowac.
przedszkole dopiero przed nami (boje się jak to bedzie w
sytuacji takich zachowań)... może fakt świeżego odpieluchowania,
które poszło świetnie ale zawsze to zmiana? może czuje, że przestaje
być niemowlakiem? czułości i radosnych zabaw między nami wiele, wiec
nie wiem dlaczego ma taki niedosyt (?)?
a może to manipulacja?
i co z tym robić??

podbijam

[na_forum_na]

pomóżcie, bo oszaleję :(

na_forum_na napisała:

> mam urocze, wesołe dziecko. lat 2 i 2 miesiace. od jakiegoś już
> czasu... o co chodzi?
> siedzi u mnie na kolanach, albo sie przytulamy. w pewnym momencie
> schodzi mi z kolan, klęka => kladzie się na podłodze => woła:
doooo
> mammmyyyyyyyyy i uderza w płacz ew. marudzenie. biorę go na ręce,
> karze sie podnieść (nie może być przytulanie na siedząco, tylko
mama
> stoi i w ramionach tuli synka) i przytulić. za chwilę to samo...
> identycznie ma w stosunku do taty. oczywiście gdy ma faze na mame,
> tata jest beeee a gdy chce do taty to na mame nie chce nawet
patrzeć
> albo dzisiaj. siedzi w wanience. wrzucił szczoteczke do wanienki i
> wola, ze chce szczoteczke. mowie, ze sam może ją wziąć (pływa 7 cm
> od jego uda) a on na to, ze: mama. jak nie podam zaczyna (choć to
> nieprzyjemnie tak mowic o nieszczesliwym dziecku) jęczeć. no
> wlasnie, jest tak jakby nieszczesliwy
> kurcze, moze mu sie nudzi? moze za malo ma atrakcji? staram sie go
> wlaczac w codzienne czynnosci, czasem sie z nim pobawie ale w
> wiekszości sam wymyśla zabawy a mnie tylko pokazuje. jest wtedy
> zadowolony, wiec nie widze powodu, zeby się 'wtrącać'
> to też taki etap w rozwoju?
> na moj gust nie wydarzylo się nic coby moglo go stresowac.
> przedszkole dopiero przed nami (boje się jak to bedzie w
> sytuacji takich zachowań)... może fakt świeżego odpieluchowania,
> które poszło świetnie ale zawsze to zmiana? może czuje, że
przestaje
> być niemowlakiem? czułości i radosnych zabaw między nami wiele,
wiec
> nie wiem dlaczego ma taki niedosyt (?)?
> a może to manipulacja?
> i co z tym robić??
>

[Gość: domza2]

Normalne marudzenie, żądania itp. Spróbuj przerwać tę sielankę i postawić jakieś
granice/zasasy typu: wezmę cię na ręce raz i koniec. Jeśli wrzucisz do wanny
szczoteczkę, zostanie tam. Kiedy biegasz wykonując wszystkie wymyslone przez
malucha żądania, musisz liczyć się z tym, że będą rosły jak grzyby po deszczu,
coraz dziwniejsze. A jak postawisz veto, to małemu będzie lżej, wiedząc gdzie i
jakie są granice.

[na_forum_na]

dzieki. sytuacja siegnela granic absurdu i to chyba rzeczywiscie brak granic...
mam nadzieje, ze powrot do zasad pojdzie nam w miare bezbolesnie i sprawnie

Gość portalu: domza2 napisał(a):

> Normalne marudzenie, żądania itp. Spróbuj przerwać tę sielankę i postawić jakie
> ś
> granice/zasasy typu: wezmę cię na ręce raz i koniec. Jeśli wrzucisz do wanny
> szczoteczkę, zostanie tam. Kiedy biegasz wykonując wszystkie wymyslone przez
> malucha żądania, musisz liczyć się z tym, że będą rosły jak grzyby po deszczu,
> coraz dziwniejsze. A jak postawisz veto, to małemu będzie lżej, wiedząc gdzie i
> jakie są granice.

[justyna_dabrowska]

Sądzę że dziecko domaga się jasnych reguł, jasnych granic. Mam taką hipotezę,
niekoniecznie słuszną, że obawia się Pani swojej stanowczości i bywa Pani zbyt
łagodna wtedy gdy trzeba rzeczy stawiac jasno...
W takich sytuacjach dzieci zaczynaja czuc sie niepewnie i wyprowokowuja
gwałtowna reakcję dorosłego...

Pozdrawiam

JD

[na_forum_na]

dziekuje za odpowiedz
wyglada na to, ze wlasnie w tym lezy problem