"niesłyszenie" dziecka

[Gość: dorka]

Mam problem z 5-letnią córką. Częśto muszęjej wielokrotnie powtarzać
polecenia, np. ubierz budy, chodź do łazienki się kąpać, Pozbieraj
zabawki. Tak jest w wielu sytuacjach. Córka nie reaguje na moje
prośby. Dalej jest zajęta tym co robiła wcześniej. Koszmar jest gdy
mamy wychodzić z domu. Proszę ją żeby ubrała spodnie, buty, a córka
ma jeszcze coś do zrobienia w pokoju, to musi jeszcze coś zobaczyć w
dużym pokoju i tysiące innych wymówek. Gdy w końcu krzyknę, córka
mówi żebym nie krzyczała bo się boi. Ale ona tak naprawdęsłyszy co
do niej mówię. NIe wiem jak do niej mówić, żebyśmy nie denerwowały
siebie nawzajem.

[Gość: gramma]

Może zacznij mówić do dziecka poprawnie, a zareaguje. Np. "Włóż buty", a nie
"ubierz buty". Ubierać to można choinkę:)

A moze załóż buty,co? ,-))) n/t

[gacusia1]

[justyna_dabrowska]

Radziłabym sprawdzic czy wszystkie polecenia sa konieczne... A może
jest ich za duzo?
Warto też pokazywac perspektywe przyjemną np "kiedy sie ubierzesz
pójdziemy na dwór i zobaczymy przy okazji czy sa nowe zierzaki w
zoologicznym sklepie".
Polecam książke Faber i MAzlish "jak mówić by dzieci nas słuchały"

Pozdrawiam
JD

[Gość: Mala_Kobietka]

Cześć,
Nie sądzę żeby po 5 latach wspólnego życia mała nie rozumiała co mówi do niej
matka, nie ważne czy mówi włóż, załóż, nałóż, nazuj buty czy cokolwiek innego.
Dziecko 5-letnie bez polecenia wie że jak się wychodzi to się buty wkłada i już.
Jak dla mnie jest to ewidentne nieposłuszeństwo dziecka. Mała jest
przyzwyczajona do tego że Mama powtarza wszystko wiele razy bez żadnych
konsekwencji. Przydało by się wprowadzić zasadę - dziecko słucha Mamy od
pierwszego polecenia. Jeśli Mama musi polecenie powtórzyć, to znaczy że dziecko
zachowuje się źle i powinno być ukarane, np. ubraniem na siłę. Oczywiście
wszystko bez zbędnego wrzasku i agresji ze strony Mamy. Chodzi o to, żeby
pokazać że Mama ma pewną przewagę nad dzieckiem - jest dorosła, duża, silna i ma
niezłomną wolę. Takiej Mamy dziecko posłucha od pierwszego polecenia. Zapewniam :)

[jola_ep]

> Przydało by się wprowadzić zasadę - dziecko słucha Mamy od
> pierwszego polecenia. Jeśli Mama musi polecenie powtórzyć, to
znaczy że dziecko
> zachowuje się źle i powinno być ukarane, np. ubraniem na siłę.

A ja myślę, że w wychowywaniu dzieci nie chodzi o to, aby wypełniały
nasze polecenia od pierwszego razu, ale aby robiły to, co właściwe -
czasem po swojemu. I można to osiągnąć bez tresowania dziecka, aby
reagowały posłusznie na każde nasze polecenie.

Dać dziecku prosty wybór, przymknąć oko, gdy chce to zrobić po
swojemu lub w swoim czasie, nie zaskakiwać poleceniami, ograniczyć
je, czasem niekonsekwentnie pomoóc, albo zadziałać sprytem.

Zgadzam się, że zamiast dużo mówić, lepiej pokazać konsekwencje.
Ale pięciolatek to duże dziecko - nie trzymajmy go na krótkiej
smyczy.

Pozdrawiam
Jola

[annakate]

A może dziecko jest tak zaangazowane w to, co robi, że polecenia po prostu do
niej nie docierają, nie słyszy ich (nie chodzi o natężenie dźwieku)? Czy tak
samo jest z poleceniami, które wydajesz jej nawiązując kontakt wzrokowy? Moje
dziecko jako przedszkolak bawiąc się potrafiło tak dalece się wyłączyć i
zaangazować w zabawę, że cokolwiek mówiłam do niej np. z drugiego pokoju
pozostawało w ogóle bez reakcji i nie była to zła wola.

[piekielnica1]

> Moje dziecko jako przedszkolak bawiąc się potrafiło tak dalece
> się wyłączyć i zaangazować w zabawę, że cokolwiek mówiłam
> do niej np. z drugiego pokoju
> pozostawało w ogóle bez reakcji i nie była to zła wola.

Nie bylabym tego taka pewna. Zrob test, jak jestes przekonana, ze
dziecko nie uslyszalo bo jest zajete zabawa, tym samym tonem i
natezeniem glosu zaproponuj jej na przyklad ulubiony deser lub cos
co uwielbia. Zobaczysz reakcje. A to ze sprawia wrazenie ze nie
slyszy nie nazwalabym zla wola, tylko odkryciem, ze mozna tak
postepowac, ze to sie oplaci i nie niesie zadnych konsekwencji.
Swiadczy o inteligencji dziecka.
Zaznaczam, ze jestem przeciwniczka metod malej kobietki, ale nalezy
byc konsekwentnym. Bez ponizania i upokarzania.

[scher]

Gość portalu: Mala_Kobietka napisał(a):

> Jak dla mnie jest to ewidentne nieposłuszeństwo dziecka. Mała jest
> przyzwyczajona do tego że Mama powtarza wszystko wiele razy bez
> żadnych konsekwencji.

Moja diagnoza jest identyczna.

> Przydało by się wprowadzić zasadę - dziecko słucha Mamy od
> pierwszego polecenia. Jeśli Mama musi polecenie powtórzyć, to
> znaczy że dziecko zachowuje się źle i powinno być ukarane

Tu nie jestem aż tak rygorystyczny, trzeba wypośrodkować pomiędzy
zbytnią pobłażliwością, a nadmierną surowością.

U mnie w domu _są_sytuacje_, kiedy dziecko musi wiedzieć, że matka,
ojciec mówi RAZ. Dajemy to do zrozumienia tonem głosu.
Nie tak wcale rzadko jednak dajemy dzieciom prawo do pewnej
dozy "nieposłuszeństwa", do zrobienia za chwilę, do zrobienia nieco
inaczej.

Jak sprawa jest ważna, ale nie niecierpiąca zwłoki, polecam metodę
upewniania się (to do autorki wątku). Gdy dziecko udaje, że nie
słyszy, podejdź i patrząc prosto w oczy (można wziąć za ramię,
odwrócić do siebie, powiedzieć: popatrz na mnie - bez agresji!)
zapytaj:
- Czy słyszałaś, o co cię prosiłam?
- Tak.
- Więc to zrób.
...
- Nie.
- Chcę, żebyś założyła buty. Natychmiast.

[Gość: Kasia K.]

A moze po prostu corka rzeczywiscie lekko nie doslyszy? Moj syn mial
podobny problem ktory zrzucalam na jego brak dyscypliny. Jego objawy
tez nie sugerowaly ze nie slyszy tylko ze nie slucha. Jego tato
zawsze sie szczycil ze jak on powie to jest zrobione a ja sie zawsze
musz "ogadac".
Nie przesadzam oczywiscie ze jest tak w przypadku Pani corki, ale
prosze pozwolic ze opisze te sytuacje nieco dokladniej.
Adas dokladnie tak samo nie reagowal na moje polecenia, reagowal z
opoznieniem, lub jak sfrustrowana na niego nakrzyczalam . Czasem
jednak polecenia spelnial od reki, umial opowiedziec o czym mu
czytalam, nie prosil o podglosnienie telewizora czy radia, wiec moja
czujnosc byla uspiona i nie przypuszczalam ze moze nie slyszec.
Pewnego dnia jednak kiedy polozylam go do spania Adas poprosil mnie
zeby wlaczyc mu plyte z kolysankami. Zrobialm to porozmawialismy
jeszcze troszke, wymienilismy buziaki i zeszlam na dol. Po kilku
minutach Adas zszedl na dol i ponownie poprosil o wlaczenie
kolysanek. Poszlam na gore i juz na schodach uslyszalam muzyke
ktorej Adas zupelnie nie slyszal. Na drugi dzien poszlismy na
badanie sluchu. Okazalo sie, ze Adam lekko niedoslyszy. Audiolog
uspokoila mnie jednak ze nie jest to uszkodzenie nerwu tylko zapewne
czasowy skutek wysiekowego zapelenia ucha.
Dlaczego czasem slyszal a czsem nie, lub slyszal mojego meza a mnie
juz niekoniecznie? Slyszal po prostu pewien typ dzwiekow lepiej niz
inne (np. niski tembr glosu taty). Czasem tez uszy mial bardzej
przytkane niz zwykle. Dodam tez ze nigdy nie mial typowego zapalenia
ucha (z bolem, goraczka itd.). Czasem, jak to o tej porze roku
miewal katarki ktorych rezultatem bylo "ucho z klejem"
To wyjasnilo problem z "niesluchaniem"
Adas jest po kuracji i slyszy juz swietnie.
Cz oznacza to ze moje polecenia spelnia od reki? Oczywiscie ze nie!
Jak typowy pieciolatek zaabsorbowany w zabawe pertraktuje spelnienie
mojego polecenia, kilka razy musze prosic ubranie sie przed
wyjsciem, ale nigdy nie jest az tak fatalnie jak przed kuracja.
Teraz skutkuja proste metody jak wspomnienie pozytywnych skutkow
jego posluszenstwa Np. Jesli sie pospieszysz bedziemy miec kilka
minut wiecej na obejrzenie w sklepie dzialu z zabawkami. (Jesli nie
poslucha konsekwentnie dzial ten omijamy). Dziala tez stoper z
dzwonkiem i oczywiscie konsekwencja "jesli nie zrobisz porzadku z
zabawkami przed uslyszeniem dzwonka, dzis nie bedziemy czytac bajki
na dobranoc" Oczywiscie niech nasze wymagania beda realne.
Pieciolatek nie ma jeszcze wyksztalconego poczucia czasu, nie
rozumie ze w pewne miejsca nie wypada lub po prostu nie mozna sie
spozniac. Adasiowi pomoglo np. angieskie slowko "appointment". Lubi
uczyc sie angieskiego, wiec kiedy spieszac sie do lekarza
powiedzialam mu ze mamy "appointment" i dokladnie wytlumaczylam ze
jest to spotkaie na umowiona godzine i ze jesli czas
naszego "appointment" minie pani dotor nas nie przyjmie bo
ma "appointments" z innymi pacjentami to od tego czasu zawsze pyta
czy spieszymy sie bo mamy appointment i sam tlumaczy dlaczeo musimy
sie spieszyc. Nasze dzieci na prawde sa male i czasem nie rozumieja
spraw dla nas oczywistych.
Pozdrawiam i zycze wytrwalosci