5 - letnia ciamajda

[montenerka_16]

Bardzo prosze o pomoc, bo ja juz sama nie wiem co mojej córeczce
jest. otóż chodzi o to że od samego początku, odkąd tylko zaczeła
chodzic zaczeły zdarzac sie jej różne wypadki. Zawsze sobie cos
zrobi, cos stłucze, w cos wejdzie, wywróci się, czasami mam
wrażenie że wogóle nie używa oczu (co prawda nie byliśmy z nią u
okulisty ale nie zauważyłam typowych objawów wady wzroku).
Mam wrażenie że ma jakies zaburzenia myslenia "abstrakcyjnego".
Teraz gdy córcia ma prawie 5 lat mamy wrażenie ze non stop sobie
cos robi.
Naprawde boje sie ja gdziekolwiek puszczac samą, a nawet jak jest
ze mną to calutki czas na nia patrze bo boje sie że zaraz w cos
wejdzie albo sie przewróci, albo sie poślizgnie . Zaczelismy nawet
z mężem nazywac ja ciamjajda i śmiac sie z co niegroźniejszych
wypadków.
Ale tak naprawde wcale nam nie do smiechu bo czy to normalne żeby
prawie 5 letnia dziewczynka była tak nieuważna, czy może ma
takiego pecha? Całe nogi ma pobijane, w strupach,
skaleczeniach............co robic czy to normalne, boje sie że jak
ją spuszcze z oczuto w koncu zrobi sobie naprawde jakas krzywde
chociaż zupełnie nieumyslnie?
[url=http://slub-wesele.pl/][img]
http://s10.suwaczek.com/200905171762.png[/img][/url]
[url=http://slub-wesele.pl/][img]
http://s10.suwaczek.com/200412074865.png[/img][/url]

[alfika]

moim zdaniem: przede wszystkim nie śmiejcie się z córeczki i
odpuśćcie tę "ciamajdę"
jeśli nie ma żadnych dolegliwości, to naprawdę można pogodzić się z
faktem, że niektóre dzieci takie są

ja takim dzieckiem byłam

co śmieszniejsze, teraz, gdy pracuję, w moim zakładzie pracy ludzie
obowiązkowo noszą m.in. kaski
po 3ch latach mój kask nadawał się do wymiany, połamał się, bo
ciągle uderzałam o coś...
poza tym wejddę w jedyną w mieście kałużę - zawsze
sama sobie przycinam palce drzwiami auta siadając za kierownicę
zawsze coś wyleję na siebie przy jedzeniu, niemal codziennie...
a jako dziecko miałam niezliczoną ilość razy zdartą twarz, bo się
wiecznie przewracałam
do matury zaś mniej więcej poobijane kolana, koszmar :)

na szczęście na mnie nigdy nikt się nei złościł i na szczęście mnie
samą rozśmieszają takie przypadki
ciągłe
ciągłe...

myślę, że zabolałoby mnie, gdyby najbliżsi w jakikolwiek sposób
dawali mi do zrozumienia, że jest ze mną coś nie halo...

ps. skończyłam bezproblemowo jeden z podobno trudniejszych kierunków
studiów, więc nie jest jednak tak źle :)

[iwpal]

poczytaj o deficytach integracji sensorycznej, to, co opisujesz to klasyka
gatunku, jezeli chodzi o dyspraksję (zaburzenia planowania motorycznego)
www.integracjasensoryczna.org.pl
www.pstis.pl

[izzy69]

też od razu pomyślałam o zaburzeniach integracji sensorycznej

[kachape]

ciamajda i to wyśmiewanie się to niefajne. Może też działać jak
samospełniająca sie przepowiednia. nie zapominaj, że córcia
postrzega siebie i ocenia waszymi oczami! bnaprawdę ogromna jest
siła rodzicielskich słów i ich sposobu postrzegania własnego dziecka
odnośnie meritum - mógłby się wypowiedzieć mój mąż, który
nieustannie się załamuje, że na chodniku szerokości autostrady może
być gówienko malusieńkiego jorka a ja i tak w nie wejdę
że latarnie uliczne stanowią dla mnie zagrożenie itp
wiecznie się przewracam, tłukę coś itp. No, może nie wiecznie, ale
zdecydowanie powyżej średniej
także uściski dla córeczki:)
aaaa - podobnie jak koleżanka powyżej, skończyłam studia, pracowałam
w normalnym zakładzie a nie pracy chronionej:) mam męża, dziecku też
jescze przez 16 miesięcy nie wyrządziłam krzywdy. Także można wyjśc
an ludzi:)