zło

[budyn_rumiankowy]

Disiaj jest jeden z tych dni, kiedy boli bardziej. Boli tak, ze chce
zabijać, wywalać wnetrzności, tnąc nożem.
Wczoraj moja kuzynka urodziła dziecko. Od wczoraj jestem nośnikiem
zła. Ta informacja spraralizowala mnie, moje zycie, moje wczorajsze
i dzisiejsze funkcjowanowanie. Nie mogę swobodnie oddcyhać, nie mogę
spać, nie jem. Nie mogę ogladac ich razem. Nie mogę patrzec na nich.
Dziecko chetnie bym udusiła, wydrapalu mu oczy, albo pokiereszowała.
Dzieckp przenoszone bylo z rąk do rak. Wszyscy zachwyceni. Czym? Czy
sie zachwycac. Durnowate żarty, które miernej jakości śmiesza
wszystkich. Njachetniej zrobiłabym wszystko by ten dzień, taki
szczęsliwy, był dla nich dniem przeklętym. Skrzywdziłabym ich tak,
jak ja czuje się skrzywdzona.
Chcialabym by ich radość przemieniła sie w moją żałobę, w mój gniew,
moja pretensję.

[agni-123]

Oj coś widzę,że naprawdę od wczoraj masz kiepskie dni.Nic o Tobie
nie wiem.Może napiszesz coś o sobie na mapa forum,albo wejdź na nk i
napisz do mnie to pogadamy.Ja czasami mam takie wrażenie jakby dla
mnie czas zatrzymał się w miejscu.Wszyscy wokół są szczęśliwi,a
wśród nich ja ze swoim cierpieniem.Wiem,że szcęście innych boli,ale
oni nie są winni naszej tragedii.Najlepiej to idź na cmentarz i tam
wykrzycz swój ból.Uwierz, poczujesz ulgę.Pozdrawiam i jestem z Tobą
myślami.

[beattrix120309]

rumiamkowa...nie wiem nawet jak masz na imię i jak długo już tak cierpisz....ale
współczuje Tobie serdecznie. Żal rozgoryczenie i wściekłość to normalny etap
żałoby, trochę przerażają mnie twoje słowa że mogła byś skrzywdzić dziecko..((((
które tak na prawdę niczemu nie jest winne tak samo jak jego rodzice.
Ja nie jestem aniołem i tez jestem zła i rozgoryczona na cały świat widząc
szczęście u innych, tez im zazdroszczę tych rodzinnych świąt, spacerów , wyjść
do kina, wyjazdów w góry i nad morze....Wiem że to strasznie boli ale powiedz co
innego możemy zrobić...nic..??? możemy tylko płakać z bezsilności i możemy ( a
raczej musimy) nauczyć się żyć odnowa..(( To trudna droga ...ale warto dla
naszych pociech. Mi też nie jest łatwo bo sama muszę wiele ogarnąć wiele
musiałam pokonać i wiele musiałam się nauczyć....przez te 11 miesięcy ale dla
uśmiechu, mocnego przytulenia i radosnych słów od Madzi..." mamusiu jesteś moim
całym światem" jestem gotowa wiele wytrzymać. Bo wiem że mój mąż nie chciał nas
tak zostawić i wiem że czuwa nad nami każdego dnia.
Dziś masz na pewno jeden z licznych dolinowych dni..jak ja to nazywam....nie
powiem tobie że będzie dobrze...ale wiem że dasz radę bo przecież jesteś silna
kobietą a my jeśli jest taka potrzeba to zawsze cię wysłuchamy ...więc pisz i
wylewaj z siebie wszystko to pomaga. Trzymam kciuki mocno zaciśnięta..))

[budyn_rumiankowy]

Byloby naprawdę lepiej, gdybym tego nie widziala. Nie była świadkiem
szczęscia. Wierci mi to dziurę w glowie, tracę równowagę, ktorą z
taka trudnością utrzumuje każdego dnia. Czasami chcialabym ich ten
żar radości zalac strumieniem mojej goryczy.
Nie chce mi sie juz nawet udawać. i widze w nich więcej okrucienstwa
niż w sobie

[kasik2222]

miałam dokładnie tak samo. złość na szczęście innych. Rozpacz,
wściekłość. Teraz po ponad dwóch latach ostygły te uczucia. Zelżały.
Pozwalam innym być szczęśliwym. I sama też próbuję. Nieudolnie. Ale
próbuję

[tilia7]

Miałam momenty takiej wściekłości,że chciałam zniszczyc cały
świat.Zniszczyc dokumentnie,jednym słowem,gestem,w jakikolwiek
sposób byle tylko nic nie zostało,nic kompletnie.Czułam,że dopiero
gdybym została sama w całkowitej pustce to mogłabym poczuc
jakąkolwiek,chocby najmniejszą ulgę w tej wściekłości.Teraz już nie
tak gwałtownie,ale nadal mam ochotę krzywdzic ludzi,kiedy widzę ich
szczęście.Na przykład jutrzejsze cholerne walentynki-mam ochotę
wziąc te wszystkie walentynkowe misie z serduszkami i powpychac je
do gardeł wszystkim zakochanym głupkom,którzy nic nie wiedzą o
prawdziwej miłości.Żeby się udławili tym swoim zakochaniem i
cholernymi czerwonymi serduszkami.
Tak więc Budyniu-nie jesteś sama w swoim okrucieństwie.

[justynakm1]

Mialam to samo, te złe emocje, złość, wsiceklosc, kiedy kolejna
koelznaka mowila mi wiesz jestem w ciazy, a mnie zalewala krew. I
ogarnaila nienawisc do swiata. przeobilam te emocje z psychologiem,
wiem, ze taka zlosc pojawia sie, w roznym natezeniu. Ja dzis, po
prawie roku, nie reaguje az tak strasznie, ale szczescie innych
nadal rani.

[aneta39.misia]

Już minęły te dni...dziś złoszczę się patrząc jak ludzie nie potrafią się cieszyć,cieszę się gdy spotkam szczęśliwych...
A sama jestem..nie wiem jak to ująć..jakaś wypatroszona i nijaka w środku.
Pozdrawiam i trzymam kciuki.
Nigdy nie będzie już tak samo,ale z czasem jest lżej...też w to nie wierzyłam

[agni-123]

Może być lepiej.Nie dobrze,ale lepiej.A szczeście jest tak ulotne,że
musimy sie cieszyć każdą daną nam chwilą.Ja też teraz zauważyłam,że
ludzie gonią gdzieś bez sensu,toczą walki na słowa zamiast cieszyć
sie chwilą spędzoną ze sobą.Złości mnie ,że tylu rzeczy nie zrobimy
razem,że wszystkie plany i marzenia-które były na wyciągnięcie ręki-
wzięły w łeb.Chcieliśmy mieć coś swojego.Nie pałacu,ale swój mały
kąt,tylko nasz.Dobrze wychować dzieci,zobaczyć
coś,pozwiedzać,spędzać razem czas.I nic z tego nie wyszło.Jedna
chwila i koniec bajki.Ale myślę,że kiedyś karta sie odwróci i los
się do mnie uśmiechnie.

[budyn_rumiankowy]

Już mi przeszlo i dziwie sie tamtym uczuciom. Nie wiem w sumie
dlaczego takie bzdury wypisalam.
Pewnie dla ulgi.

[mar-y88]

Dobrze, że przeszło. Czasem czujemy rzeczy, które wydają się dziwne,
niezrozumiałe i przerażające, ale mamy do tego prawo, jedyną rzeczą,
która nam pozostała to prawo do wszystkich uczuć, które się wiążą z
żałobą, albo z niej wynikają...

[agni-123]

budyn_rumiankowy,dobrze,że wyrzuciłaś z siebie to co Cię bolało.Po
to jest to forum.Cieszę sie,że już jesteś w jako takiej formie.Ja
też mam wzloty i upadki,ale w tym wszystkim sraram się dostrzec
jakąś radość w tym okrutnym świecie.Pomimo bólu musimy jakoś
żyć.Pozdrawiam.