czy samotna matka może miec "normalne" życie?

[mam-a-5]

Witam
Jestem mamą pięciorga dzieci w wieku 10, 12, 13, 15 i 17 lat.Postaram sie po
krótce przedstawić moja sytuacje
Od ponad pięciu lat ich ojciec nie mieszka z nami. Mniej więcej trzy lata
temu groził mi nożem i nękał nachodząc, grożąc i napadając na ulicy mnie i
moich znajomych, ubliżał w obecności dzieci chcąc w ten sposób zmusić mnie do
zgody na jego powrót. Wciągnął w to postępowanie także syna, którego namówił
aby ukrył się i udawał, że został porwany-warunkiem oddania mi dziecka miała
byc moja zgoda na powrót ojca dzieci do rodziny. po tej sytuacji z rzekomym
porwaniem moje pierwsze kroki skierowałam z synem do psychologa ale niestety
Daniel nie chciał rozmawiać z panią psycholog a tata wykrzykiwał mi przy
dzieciach , że to ja powinnam iść do psychiatry bo jestem nienormalna a nie
ciagać dzieci do psychologów. Nie uległam i każde z tych rzeczy od razu
zgłąszałam na policję...wszystko zakończyło sie wyrokiem dla ojca moich dzieci
za groźby karalne wobec mnie ale w zawieszeniu.
Po tych wydarzeniach tata moich dzieci wyjeżdzał za granice, później był
aresztowany i kondycja mojej rodziny troszeczkę sie poprawiła pod jego
nieobecność. Udało się z dziećmi poukładac obowiązki domowe , wspólnie
organizować czas...wydawało mi się, że dzieci stają sie trochę bardziej
stabilne psychicznie.
W czasie pobytu ojca dzieci w areszcie próbowałam ograniczyc mu prawa
rodzicielskie i uregulowac spotkania ojca z dziećmi gdzie wnioskowałam też o
spotkania z udziałem psychologa lub kuratora gdyż uwazam, ze wmawianie
dzieciom , ze moje wciąganie ich w obowiazki domowe jes podobno wysługiwaniem
sie nimi lub mówienie, że "mamusia sprowadzi wam teraz ojczyma , który będzie
znęcał sie nad wami" nie ma dobrego wpływu na postrzeganie przez dzieci świata
i nie pozwoli im sie normalnie rozwijać i wchodzic w prawdziwe życie.
Sprawa nie zakończyła sie w żaden sposób gdyż Sąd uznał, ze trzeba poczekać aż
pozwany będzie na wolności i bedzie mógł sie stawic na sprawę.
Niestety ojciec dzieci nie melduje sie nigdzie i nadal nie można mu doreczyc
wezwania.Poza tym dowiedział sie, że chciałam poczynić kroki prawne i jeszcze
bardziej zaczał buntować dzieci (szczególnie dwóch synów) które zaczęły sie
odgrazac co mi zrobią jeśli coś w tej sprawie zrobię.
Przestraszyłam sie, ze strace emocjonalny kontakt z chłopcami i już nie
ponawiałam sprawy.
Niestety od tamtego czasu sprawy i nasze relacje mają sie coraz gorzej....
Rok temu ojciec moich zamieszkał w samochodzie pod moją bramą nie mając innego
miejsca ani środków do życia. Namówił synów do wynoszenia jedzenia z domu pod
moją nieobecność twierdząc, że "to przez mame nie ma gdzie mieszkac i co jeśc
a on jest biedny i schorowany". Najmłodszy z synów uwierzył nawet wtedy gdy
tata kazał mu wypłacić mu wszystkie pieniądze z moich kont i powiedział, ze
jak zarobi to mamie odda...niestety nie miał takiego zamiaru...a gdy ukarałam
syna za ten postępek zostałam wyzwana w obecności dzieci ale nie sądzę abym
mogła przytoczyc tutaj te słowa...
W tym samym czasie ojciec wspomagał a nawet ukrywał i zmuszał najmłodsze
dzieci do wagarów....i tylko pod groźbą wezwania policji wypuszczał ich do domu.
Z gruntu jestem na straconej pozycji jeśli chodzi o próby wychowania dzieci i
wyciągania konsekwencji czy nagradzania bo jestem rodzicem, który wymaga
wywiązywania sie z obowiązków ...nie daję pieniążków do ręki czy drogich
prezentów. Staram sie zarobić na utrzymanie rodziny i opłaty ale nie zawsze
sie udaje na takim poziomie jakbym chciała(mam własną działalność i pracuję
jako przedstawiciel handlowy) i nie potrafię "kupowac " sobie przychylności
dzieci a tym samym coraz trudniej wyegzekwowac od nich choćby przyzwoite
zachowanie. Tata moich dzieci nie pracuje i nie ma zadnych dochodów ani nie
miejsca zameldowania, przebywa cztery kamienice od naszej ale bez żadnych praw
do lokalu , który zajmuje..
Od pewnego czasu dzieje sie coraz gorzej gdyż tato moich dzieci zgłasza o
róznych porach na policje, że dzieci są bez opieki. Ja muszę wychodzić do
pracy czy po zakupy...czasami nawet do moich rodziców dopożyczyć brakujących
funduszy...jeśli sie zdarza , że muszę wyjśc na dwie trzy godziny to
najmłodsze dzoiewczynki (10 i 12 lat) pozostają z najstarszym 17letnim
synem...a gdy muszę wyjechać na szkolenia z pracy to dzieci zostają pod opieka
mojej mamy.
Dużo napisałam ale to nie wszystko co sie działo bo pewne rzeczy ulatują z
głowy i przypominaja się później....chyba będę musiała to zapisywac..
Chciałabym sie dowiedziec , jeśli to możliwe czy popełniam jakieś wykroczenie
lub przestępstwo zostawiając dzieci w tym wieku na kilka godzin?
Co moge za kroki poczynić aby moje dzieci nie musiały znosić takich sytuacji i
ciągłych patroli (zdarza sie ostatnio nawet co trzy dni-tylko raz policjanci
mnie nie zastali a była to godzina 20.15 i byłam na zakupach w hipermarkecie)?
Błagam o jakieś rady bo mam coraz większe obawy, że mogłabym stracić dzieci!!!!
jestem zrozpaczona tą sytuacją...nie widzę żadnych rozwiazań a nie stac mnie
na prawnika
zaczyna mi brakować sił i energii na walkę , przestaje widzieć sens walki...
Bardzo proszę o pomoc

[rumpa]

moje dzieci zostają same w domu , lat 11 i 7.
stracić dzieci na rzecz kogo - kryminalisty bez mieszkania?

aczał buntować dzieci (szczególnie dwóch synów) które zaczęły sie
> odgrazac co mi zrobią jeśli coś w tej sprawie zrobię.

szkoda że odpuściłaś, ja jestem podła więc bym pewnie kazał
słodziutkom spakować walizki i wyp...dalać do tatusia, i sprawę do
końca bym doprowadziła. Szybciutko by aniołki spuściły z tonu.Jeśli
myślisz że to zbyt okrutne, bo to dzieci i w ogóle, to przypominam
że dzieci na tyle duże żeby się odgrażać co ci zrobią czyli mówiąc
po polsku - grozić i że jest coraz gorzej.


Może są tu panie obeznane z tajnikami prawa i potrafią doradzić co
zrobić legalnie.
U nas na pradze takiemu panu składa wizytę paru zakapturzonych i
ostrzega że klimat tu nie sprzyjający i mozna łatwo rekę albo i noge
złamać.
To ostateczny smiec nie człowiek i ma nadzieję że jakos go
uprzątniesz z źycia swojego i dzieci.
Natomiast przeraza mnie zachowanie twoich dzieci w stosunku do
ciebie i tu chyba jest prawdziwy problem. Wydaje się że nie widzą
jak sprawy się mają. Pozostaje pytanie, dlaczego?

[szachula30]

Trzymaj się. Domyślam się jak Ci ciężko. Sądzę, że powinnaś bronić
się i nie zaprzestawać żadnych dostępnych kroków prawnych ze względu
na strach przed utrata dzieci. Zrób naradę rodzinną - Ty + dzieci.
Opowiedz im jasno i uczciwie jak się sprawy mają, niech Cię
wysłuchają, niech spróbują zrozumieć Ciebie. Wytłumacz im co jest
prawdziwe w słowach ich ojca a co nie.
Też mnie martwi, że Twoi synowie Ci grożą, coś jest nie tak. Wiem, że
ich kochasz, ale spróbuj im wytłumaczyć, że ludzie mieszkają ze sobą
kiedy się kochają i szanują, a w sytuacji w jakiej jesteś ty i ojciec
twoich dzieci - to niemożliwe. Powiedz dzieciom, że Ty nie masz
obowiązku być poniżana, oczerniana i obrzucana wyzwiskami. czy ojciec
płaci alimenty na dzieci? Jeśli nie, wytłumacz im jak to wygląda, że
on nie pomaga, tylko żąda pomocy a całe utrzymanie ich wszystkich
spada na Ciebie. Rozmawiaj z dziećmi. Ile możesz i szczerze. To duże
dzieciaki, może zrozumieją. Trzymam kciuki!

[mam-a-5]

dziękuję za słowa zrozumienia...
z dziećmi dużo rozmawiam choć staram się nie mówić im, że ich tata jest zły
tylko, że źle postępuje-a teraz coraz bardziej się zastanawiam czy to nie był błąd?
dlaczego chłopcy tak postępują wobec mnie? może dlatego, że wiedza iż cokolwiek
by się nie wydarzyło to zawsze ich będę kochała...może dlatego, że to ja jestem
rodzicem który czegoś tam wymaga i wyznacza obowiązki a tata jest tym od samych
przyjemności i wpaja chłopcom wstręt do jakichkolwiek zasad i służb porządkowych...

faktycznie dojrzałam do decyzji aby dwóch buntowników dac tacie na wychowanie-to
chyba jedyny sposób aby reszte dzieci uratowac(najstarszego syna i dwie
najmłodsze dziewczynki) ale jednocześnie boli to bardzo bo wiem że nie skończą
szkół...że nic dobrego dla nich z tego nie wyniknie...

ponownie złożyłam pozew o odebranie ojcu praw rodzicielskich i tym razem go nie
wycofam!!
ale czy sąd znów nie uzna , ze nie ma go jak doręczyć???

[morekac]

> dlaczego chłopcy tak postępują wobec mnie? może dlatego, że wiedza
iż cokolwiek
> by się nie wydarzyło to zawsze ich będę kochała...
Pewnie dlatego. Wiedzą, że mogą ci wejść na głowę.

> ale czy sąd znów nie uzna , ze nie ma go jak doręczyć???
A jak człowiek o nieustalonym miejscu pobytu może wychowywać
dzieci? ;-)

[verdana]

A ja się zastanawiam - jak syn mógł wyplacić wszystko z Twojego
konta? Cos źle zrozumiałam?
I jakim cudem dzieciom kompletnie nie preszkadza fakt, ze ojcec
siedział w wiezieniu?

[mam-a-5]

fakt-mój błąd, że mały podejrzał numer pin do karty i ze nie pomyślałam, że może
mi karte wykraśc-ja bym na to nie wpadła i syn zapewne tez sam tego nie wymyślił...
szukam podpowiedzi i rozwiązania sytuacji abym mogła normalnie pracowac czy
wyjśc po zakupy i nie narazac dzieci na kolejną interwencje policji...

[verdana]

A nie masz limitu na karcie? Poza tym - czu uświadomilaś dziecku, ze
Cie okradło? Co zrobilas w związku z tym? Bo ojciec ojcem, ale cos z
tym trzeba zrobic.
Na policje powinnas iść sama i powiedzieć, ze maż Cię nęka, ze
demoralizuje dzieci (ta historia z okradzeniem Cię jest jak
najbardziej dla policji). No i nie bardzo rozumiem - policjant widzi
w domu dziecko pod opieką 17 latka, albo nastolatki same w domu - i
po co przychodzi kolejny raz? Przecież wszystko jest OK.

[mam-a-5]

po kradzieży były rozmowy..wyciąganie konsekwencji...byłam z tym na
policji...uświadamianie małego również przez reszte dzieci-napisałam o tym tutaj
aby pokazac do czego ojciec jest zdolny...

a co robi policja widząc nastolatka w domu i resztę dzieci?? przecież mnie też
zastali w domu!!! tylko jeden raz ok godz 20tej mnie nie było...
ale nadal przyjeżdżają i sprawdzają...
wczoraj tatuś dzwonił na numer domowy-ja nie odebrałam aby znów nie wysłuchiwac
i za pół godziny znów była interwencja policji bo rzekomo nie było mnie w
domu...sama sie dziwie, ze czegoś z tym nie robią...ale nie wiem co ja mogę
zrobic...

gogusiowi zacznij sama umilac życie ...

[demonsbaby]

zastanawiam się czy nie pokierować ciebie ze złożeniem doniesienia o podejrzeniu
popełnienia przestępstwa przez twojego ex. Zastanawiam się na ile będzie tam
wyczerpanych przesłanek, żeby wszcząć dochodzenie i przedstawić facetowi
ewentualne zarzuty. Sądzę, że można to podciągnąć pod paragraf "znęty", ale
muszę to przemyśleć, żeby miało ręce i nogi. Co do sądu - niestety bez jego
wstawiennictwa może się przeciągać, ale na kolejnej sprawie - na podstawie m.in
"ilości interwencji składanych przez twojego eks na policję" (warto tutaj
zaprosić również dzielnicowego na rozmowę) oraz działań dokonywanych przez twoje
dzieciaki zapytać sędziego czy celowe unikanie rozpraw przez twojego byłego
(możesz wysyłać smsy z terminem rozprawy i obowiązkowym stawiennictwem do ex,
prawda?) nie rzutuje na wyrok.
Przede wszystkim - dzielnicowy na rozmowę do domu, na której rozpocznij od
znęcania się psychicznego twojego byłego (nękania) i uzyskaj "groźby karalne".
Jakiekolwiek smsmy, nagrywaj rozmowy, gdzie pada słowo "zabiję cię, zniszczę,
załatwię". Sprawa karna jest wtedy realna. Kiedy wygasł mu wyrok za ostatnie
przewinienia?

[mam-a-5]

sprawa o groźby odbyła sie ok trzech lat temu, zaocznie i na razie nie grozi bo
ma wyrok w zawieszeniu....
problem tkwi w tym, ze obawiam sie iż znów w sądzie usłyszę, ze nie mają jak go
prawidłowo wezwac na sprawę-a jest to możliwe bo gdy był w areszcie nie mogli
sprawy przeprowadzic a teraz gdy jest na wolności bez meldunku to co znów
zapadnie za decyzja??? nawet gdy wskażę jego miejsce pobytu....
czas ucieka...a ja coraz bardziej widzę jak mi dwóch synów się stacza...
reszta dzieci zestresowana ciągłymi najazdami policji pt "czy mama siedzi w domu?"
zaczynam jak kiedyś bać sie wyjść z domu..tylko tym razem nie przed nim samym a
jego zgłoszeniami na policję, że wychodze...że dzieci są same...

[demonsbaby]

to skoro ma zawieszkę - zapraszasz dzielnicowego do domu. Prosisz o wyciągnięcie
konsekwencji w stosunku do eksa za nieuzasadnione wzywanie interwencji pod twój
adres oraz znęcanie się psychiczne nad tobą. Składasz doniesienia na prokuraturę
i przestajesz się bawić. Gdyby mieli go zatrzymać pod kątem nowych zarzutów -
uświadamiasz prokuratora lub śledczego prowadzącego dochodzenie o unikanie
wstawiennictwa w sądzie, może go wtedy doprowadzą.

co do zaniedbań dzieci

[demonsbaby]

- nie dopuściłaś się żadnych. Można na siłę próbować wyciągać "domniemanie"
porzucenia dzieci, ale to nie wyjdzie. Jeżeli twój eks złożył takie doniesienie
do prokuratury, to od razu bym się zastanowiła nad kontrą w postaci doniesienia
o składaniu fałszywych zeznań przez eksa. Jeżeli cokolwiek by się miało dziać,
to przede wszystkim, zaczęło by się od wywiadów środowiskowych, a ty zostałabyś
wezwana również w charakterze świadka lub od razu podejrzanego. I w te tryby
wkręcone mogłyby zostać środowiska jak szkoła czy nawet opieka socjalna.
Pozostawienie dwójki małoletnich pod opieką nieletniego nie jest jeszcze końcem
świata, ewentualnie ktoś może ci wykazać lekkomyślność (ale posiłkując się
logiczną argumentacją tego by nie zrobił, jako, że jedno z dzieci ukończyło 16
rok życia i odpowiada częściowo za swoje postępowanie - więc nie dajmy się
zwariować). Zatem - zapewniasz dzieciom opiekę. Nie porzuciłaś, nie
zaniedbujesz, nie znęcasz się. W ramach wszczęcia śledztwa, należałoby najpierw
uzyskać pozytywny wynik środowiskowy, tzn. np szkoła czy sąsiedzi potwierdzą,
że jesteś nieudolną matką, pozostawiasz dzieci bez opieki, etc... Są takie
szanse? Chyba żadne. Stąd żadne konsekwencje Tobie nie grożą. Natomiast dziwi
mnie postępowanie policji w twoim okręgu - dlatego powiadom dzielnicowego niech
się przyjrzy ilości interwencji wzywanych do twojego domu (nie musi przecież eks
dzwonić do twojego komisariatu rejonowego ale służby dyżurnej) i wyciąga
konsekwencje dyscyplinujące w stosunku do gościa o nieuzasadnione wzywanie
interwencji , gdzie możesz podpowiedzieć, że tym samym m.in w ten sposób
Ciebie nęka, a dzieci się zaczynają obawiać takich wizyt bo im potem wstyd w
szkole / na podwórku wobec dzieci, które je wyśmiewają, że policja jest niemalże
codziennie. To jest do rozwiązania.

[mam-a-5]

dzielnicowy był w domu na rozmowie...
zaproponował, ze może lepiej byłoby korzystać z opieki społecznej...
może ja powinnam zmienić swoje życie....
usłyszałam, że ex nic mi nie zrobi...mam chyba jakieś wyimaginowane obawy!!!
ach...zapytał jeszcze po co mi taki duży pies???

[demonsbaby]

nie wiem skąd jesteś. W swojej miejscowości musisz mieć jakieś fundacje na rzecz
pomocy samotnym matkom w twojej sytuacji. Ośrodek interwencji kryzysowej w
rodzinie, etc. Poproś ich pomoc - otrzymasz nie tylko wsparcie psychologiczne,
ale również prawne.

[mam-a-5]

jestem z Bydgoszczy...

teoretycznie

[demonsbaby]

chroni Ciebie prawo, a dokładniej art. 207KK. Jako osoba będąca z tobą w
zależnościach przemijających oraz jako osoba w stałej zależności rodzicielskiej
w stosunku do twoich dzieci - twój ex podlega karze pozbawienia wolności
(2-12lat) za stosowanie przemocy psychicznej. Zgłoś się do wybranej z fundacji
podanych niżej i opisz swój problem, używając słów "nie widzę wyjścia, tracę
siły, jestem załamana, zaszczuta, nie widzę rozwiązania problemu, dzieci się
boją (najmłodsze) i wstydzą nalotów policji, starsze w wieku dojrzewania łamią
prawo za namowami ojca". Nie stosuj zwrotów "nie chce mi się żyć, mam ochotę ze
sobą skończyć" czy "nie mogę zajmować się dziećmi". Mówisz, że zapewniasz im
opiekę i byt, że pomaga ci również matka i widzi te same problemy dzieci co ty,
opisz problemy w sądzie i brak możliwości uzyskania pomocy prawnej oraz
reprezentacji w sądzie. Powiedz też, że martwisz się o siebie, bo przy takim
dłuższym postępowaniu męża sama się wykończysz, bo już czujesz, że zaczynasz
funkcjonować pod dużym obciążeniem psychicznym. Mówisz, że nie śpisz, nie jesz,
trzęsie się w tobie wszystko. Policja (tu dzielnicowy) ci nie pomaga ponieważ
albo nie rozumie referowanego przez ciebie problemu albo traktuje cię
lekceważąco. Sądzę, że ci pomogą również i tutaj.

[mam-a-5]

Dzięki demonsbaby!!
do BORPY chodziłam na "akademię rodzica" ale ich prawnik umawia się i zapomina o
terminach...
w Centrum Pomocy Rodzinie jakiś czas temu nie mieli jeszcze podpisanej umowy z
prawnikiem-może się to zmieniło...
ale będe próbować!!!
ja się tak właśnie czuję: zaszczuta, nie widzę wyjścia z sytuacji...
ale przecież jakieś musi być!!!
założyłam sprawę o pozbawienie praw "tatuśka", dziś składam o podwyższenie
alimentów i coraz bardziej zastanawiam sie czy dwóch jego pomocników nie
przekazac tatusiowi pod opiekę-resztę dzieciaków bym uratowała przed
demoralizacją i stresami...

[demonsbaby]

mam-a-5 napisała:

> i coraz bardziej zastanawiam sie czy dwóch jego pomocników nie
> przekazac tatusiowi pod opiekę-resztę dzieciaków bym uratowała przed
> demoralizacją i stresami...

Nie robiłabym tego. To są też twoje dzieci, dlaczego masz pozwalać, żeby ojciec
ich zdemoralizował? Szkoda ich życia. Niestety w tym podatnym wieku czeka ich
przy takim prowadzeniu - równia pochyła w sam dół, więc ... ratuj chłopaków.
Jeżeli poszukasz wsparcia u różnorodnych fundacji (spróbuj szczególnie dla
kobiet) to zasugeruj potrzebę przeprowadzenia jakichś warsztatów ... Czy oni
mają jakieś zainteresowania? Może warto ich zaangażować w jakieś konkretne
przedsięwzięcie?

[mam-a-5]

pewnie, że chciałabym młodszych uratować!!!! od kilku lat walczę o nich...
młodszy (13 lat) z nich ma niesamowity talent i sprawdza sie w szkolnej drużynie
piłki ręcznej-już nawet rozmawiałam z trenerem UKSu o jego treningach...ale ze
szkołą musi byc ok a nie jest..:(
starszy(15 lat) nie chce w niczym uczestniczyć...nie chce zająć się niczym
konkretnym choć podpowiadałam różne rzeczy...dopytuje tylko czy i kiedy będzie
mógł zamieszkać z tatą a w domu wszystkim ubliża, krzyczy...próbuje ustawić nas
pod swoje dyktando
u taty można zbijać bąki...w domu trzeba się trochę postarać żyć z resztą
rodziny więc rozumiesz , ze w oczach nastolatka jestem na straconej pozycji?

[demonsbaby]

sądzę, że współzawodnictwo sportowe może być formą rozładowania hormonów i
agresji. Porozglądaj się w Bydgoszczy za miejscami dla trudnej młodzieży. Często
prowadzi się zajęcia ogólnorozwojowe jak i sztuki walki. Często taki trener /
sensei staje się guru. Możesz spokojnie pogadać z takim "trenerem" z czym masz w
domu problem. Dlaczego polecam stuki walki? Bo nie tylko szlifują charakter, ale
cholernie są dobre w nauce "zdyscyplinowania delikwenta", ważne tylko, żeby
trener był sensowny. Zabrałabym na ju-jitsu albo aikido dwóch takich
delikwentów, szczerze pogadała najpierw z trenerem, a później zagoniła w tryby
współzawodniczenia. Jak dostaną w doopsko na treningach i nauczą się czym jest
"fair play", pomoc i ochrona słabszych, szacunek dla otoczenia, to mają szansę
się naprostować. Imponować im to będzie ... a nie połapią się kiedy zaczną
pielęgnować dodatkowe wartości.

[mam-a-5]

moje wszystkie chodziły na aikido gdyż mój brat jest trenerem i prowadzi
szkółki...ale "tatulek" wmówił dzieciakom , że wynajduję im zajęcia dodatkowe
aby mieć czas na "frajerów" a bardziej mu chodziło o to, że w ten sposób nie
miał kontroli nad tym z kim rozmawiam, kto do mnie przychodzi...co w ogóle
robię...bo dzieci były zajęte czymś innym...

nie wiem

[demonsbaby]

no to je zaangażuj w pracy wolontariackiej na rzecz porzuconych zwierząt.
Zaangażują się w pomoc bitym i niechcianym psom, trochę ruszy małolatów sumienie
i nauczą się czym jest odpowiedzialność i troska ... sorry, ale nie mam więcej
pomysłów. Co do brata, widocznie nie ma charyzmy do prowadzenia dzieciaków. U
siebie mam nie jednego, który potrafi niezdyscyplinowanego małoletniego gnoja
naprowadzić na tory odpowiednie. Widocznie potrzebne jest filozofia i motywacja
w domu ... czego bym nie zasugerowała, to zderzam się z negacją z twojej strony,
zauważyłaś to??? Trochę wiary w ludzi kobieto i pracy nad sobą. Sami jesteśmy
kowalami własnego losu ... i tak, jest możliwe, żeby odmienić złą passę.

[mam-a-5]

nie chciałam zeby to zabrzmiało jak negacja jakichś pomysłów na wyjście z
sytuacji-za każde jestem wdzięczna!!
zwyczajnie chwytałam sie różnych pomyslów, próbowałam wielu sposobów zanim
cokolwiek tu czy gdzieś indziej napisałam-wyczerpały sie moje pomysły czy
bliskich mi osób i szukam spojrzenia moze bardziej zewnętrznego...a podsunięte
pomysły będę wdrażać a te które już były wykorzystywane potwierdzają, że szłam w
dobrym kierunku i to również dodaje siły!! ZA CO OGROMNE DZIĘKI!!

[demonsbaby]

dlatego do przodu, a nie tylko przebieranie nogami w miejscu. Z pewnością przy
takiej gromadzie nie jest łatwo, ale im dłużej zwlekasz tym bardziej pozwalasz
na gnojenie siebie.

[morekac]

dopytuje tylko czy i kiedy będzie
> mógł zamieszkać z tatą a w domu wszystkim ubliża,
krzyczy...próbuje ustawić nas
> pod swoje dyktando
> u taty można zbijać bąki...
Życie z tatą wygląda tak różowo wyłącznie dlatego, że nie istnieje.
Jeśli zamieszkałby z tatą, ktoś musiałby gotować obiady, sprzątać,
prać...Myślisz, że tata będzie obsługiwał 15-latka? ;-)

dla ofiar przemocy w rodzinie

[demonsbaby]

Oto instytucje, w których pomoc mogą uzyskać ofiary przemocy:
1. Bydgoski Zespół Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych
ul. Traugutta 5
85-122 Bydgoszcz
Tel. [phone], alarmowy 0 602 628 192
www.po-bydgoszcz.one.pl
Stowarzyszenie "Bezpieczeństwo dziecka"
tel. [phone] fax: [phone],
e-mail: [e-mail]

Placówka udziela pomocy dzieciom - ofiarom przemocy fizycznej, przemocy
psychicznej, wykorzystywania seksualnego, zaniedbania.
Dostępne formy pomocy dziecku i rodzinie:
• konsultacja psychologiczna,
• diagnoza psychologiczna,
• terapia indywidualna dzieci,
• konsultacje wychowawcze,
• nocleg,
• pomoc prawna.

2. Ośrodek Interwencji Kryzysowej
Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie
ul. Małomłyńska
86-300 Grudziądz
tel./fax [phone]
e-mail: [e-mail]
Placówka udziela pomocy dzieciom - ofiarom przemocy fizycznej, przemocy
psychicznej, zaniedbania, młodzieży uzależnionej od alkoholu i narkotyków.
Dostępne formy pomocy dziecku i rodzinie:
• konsultacja psychologiczna,
• diagnoza psychologiczna,
• pomoc pedagogiczna rodzinie,
• pomoc prawna,
• nocleg.

3. Ośrodek Interwencji Kryzysowej
ul. Mławska 54
87-500 Rypin
tel. [phone]
Placówka udziela pomocy dzieciom - ofiarom przemocy fizycznej, przemocy
psychicznej i zaniedbania oraz młodzieży uzależnionej od narkotyków.
Dostępne formy pomocy dziecku i rodzinie:
• konsultacja psychologiczna,
• diagnoza psychologiczna,
• pomoc prawna,
• nocleg.

4. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie
ul. Kościuszki 20/22
88-200 Radziejów
tel/fax [phone]
Placówka udziela pomocy dzieciom - ofiarom przemocy fizycznej, przemocy
psychicznej, wykorzystywania seksualnego, zaniedbania, zajmuje się problemem
uzależnienia od alkoholu i narkotyków.
Dostępne formy pomocy dziecku i rodzinie:
• konsultacja psychologiczna,
• diagnoza psychologiczna,
• konsultacje wychowawcze,
• pomoc prawna.

5. CENTRUM POMOCY RODZINIE. STOWARZYSZENIE "MEDAR". "PRZECIW PRZEMOCY-WYRÓWNAĆ
SZANSĘ"
ul. E. Gierczak 8
85-792 Bydgoszcz
tel: [phone]
e-mail: [e-mail]
www.medar.org.pl/
6. SPECJALISTYCZNY OŚRODEK PORADNICTWA RODZINNEGO I INTERWENCJI KRYZYSOWEJ
ul. Dunikowskiego 9
85-006 Bydgoszcz
tel: [phone]

7. BYDGOSKI OŚRODEK ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH, TERAPII UZALEŻNIEŃ,
WSPÓŁUZALEŻNIEŃ I PROFILAKTYKI
ul. Przodowników Pracy 12
85-843 Bydgoszcz
tel: [phone]

8. BYDGOSKIE CENTRUM WSPARCIA RODZIN
ul. Dunikowskiego 2
85-006 Bydgoszcz
tel: [phone]

9. BORPA- FILIA
ul. Porazińska 9
85-791 Bydgoszcz
tel: [phone]
www.borpa.bydgoszcz.pl/
Polecane strony:
temida.free.ngo.pl/spis.htm dla kobiet- ofiar przemocy
pokrzywdzeni.gov.pl/ - sieć pomocy ofiarom przemocy
www.porozumienie.niebieskalinia.pl- niebieska linia

Sprawdź działalność, zobacz która z tych organizacji jest ci w stanie pomóc.

[nick_ze_hej]

A ja jak zwykle spytam, dlaczego, po co, z jakich powodów machnęłaś sobie piątkę
potomstwa z pijakiem, łobuzem i kryminalistą?! No chyba, że był to wtedy
uczciwy, przyzwoity i kochający mąż i ojciec, a potem przyszła zła wróżka i
ciach! - zamieniła go jednym ruchem zaczarowanej różdżki w kreaturę.

[mam-a-5]

po pierwsze: nigdzie nie napisałam, że jest czy był pijakiem bo bym skłamała!!
po drugie: dzieci są i chce ich w miarę normalnie wychować a jednocześnie móc w
miare normalnie żyć jako matka, pracownik i kobieta!!
po trzecie: czasami pewne rzeczy zauwaza sie za późno a ja chce znaleźć
rozwiazanie na obecną sytuację a z moich błedów z przeszłosci świetnie zdaje
sobie sprawę...

[rosapulchra-0]

Koniecznie skorzystaj z rad demonsbaby, bo bardzo dobrze prawi!

[morekac]

nick_ze_hej napisał:

> A ja jak zwykle spytam, dlaczego, po co, z jakich powodów
machnęłaś sobie piątk
> ę
> potomstwa z pijakiem, łobuzem i kryminalistą?!

masz jakąś konstruktywną radę - co powinna zrobić z owym
potomstwem? Do Wisły wrzucić czy co?
Zrobiła i się z tym szarpie do tej pory.

[mia-ka]

Ten dzielnicowy, to jakiś będzwał. Proszę z nim nie rozmawiać. W ogóle nie
rozmawiać , tylko pisać. Prosze się posiłkować prawem, a nie jakimś będzwałem.
Pani obowiązkiem jest dopilnować, aby małoletnie dzieci (10,12, 15 lat) nie
przebywały same (bez opieki osoby dorosłej)po godz 22.00 poza domem. W domu moga
przebywać bez Pani opieki, a jak jest starsze rodzeństwo, to już w ogóle nie ma
o czym mówić i jeszcze w dodatku przed 22.00.
Nękanie, to czyn karalny. Odpowiedzialność z kodeksu karnego. To, co robi ojciec
dzieci (nieuzasadnione interwencje Policji u Pani z jego wezwania), jest
nękaniem. Jeśli samej Policji w Pani dzielnicy to nie przeszkadza, to ich
sprawa. Ale Pani przeszkadza, a prawo po Pani stronie. Proszę złożyć pisemne
zażalenie do Prokuratury Rejonowej o nękanie Pani przez ojca dzieci (te
interwencje). Prokuratura będzie miała obowiązek (dlatego musi być pisemnie,
zostanie nadany nr sprawy) zażadać od Policji wszelkich informacji o tych
interwencjach. Te również na piśmie, będą założone akta sprawy, do których
bedzie Pani - jako strona miała wgląd w każdej chwili i również kopie akt może
Pani żądać, płaci się 1 zł/1 str). Prokuratura zbada kiedy były interwencje,
daty, godziny, na czyje wezwanie i na jakiej podstawie, jaka została sporządzona
notatka służbowa każdorazowo, tj jaki był zastany stan rzeczy w mieszkaniu. Tam
będzie musiało być, ze pijaństawa do domu nie ma, nikt nie był pod wpływem
narkotyków, a małoletnie dzieci pod opieka starszego rodzeństwa. Czyli
najnormalniejsze sytuacje w świecie i wszystko w porządku. To prokuratura (nie
Policja) oceni, czy ilość takich zgłoszeń nieuzasadnionych kwalifikuje się już
jako nękanie (wówczas będzie miał sprawę karną), czy jeszcze nie (wówczas sprawa
zostanie umorzona). Nawet, jesli miałoby się okazać, ze tych interwencji było za
mało na uznanie nękania, to samo prowadzenie sledztwa, on będzie tam wzywany na
tłumaczonko itp, prawdopodobnie spowoduje, że on sie przestraszy, tym bardziej,
ze ma jeszcze jakies zawiasy, zabrudzone papiery i bedzie Panią z większym
respektem traktował. Zastanowi się 2 razy, zanim coś zrobi na przyszłośc.
Kochana, on się musi Pani przestraszyć. On się musi bać. On musi uznać, ze
zrobiła się z Pani taka wredna suka, ze mu niejdno kuku gotowa wyrzadzić i bez
pardonu i bez zadnego wzdlędu na dzieci w tą czy w tamtą. Bo on cały czas jedzie
na tym, ze Pani ma hamulce, bo .... co dzieci powiedzą! Dlatego ich buntuje. To
jest jego miecz, jego narzędzie, aby wymuszać na Pani różności. Bo widzi efekty.
Więc tych efektów ma już nie być. Proszę nie słuchać dzieci, Pani jest dorosłą,
Pani decyduje, a dzieci za głupie jeszcze , aby wiedzieć, co dla nich samych
dobre. Ale Pani wie. I proszę działać bez najmniejszych skrupułów!

chwila, chwila

[demonsbaby]

mia-ka napisała:

> Ten dzielnicowy, to jakiś będzwał. Proszę z nim nie rozmawiać. W ogóle nie
> rozmawiać , tylko pisać.
Nie radziłabym robić pod górę poprzez prokuraturę jakimkolwiek "bęcwałom" z
komisariatów rejonowych ...z prostej przyczyny. WYWIADU ŚRODOWISKOWEGO dokona
na wniosek prokuratora WŁAŚNIE DZIELNICOWY odpowiedzialny za rejon, z którego
doniesienie złożono. Oprócz podania faktów nt. ilości interwencji i wzywania do
wyjaśnień, będzie również zobowiązany do oceny przedstawianych faktów. Na tym
etapie, może wytrącić argumentację autorki np. stwierdzeniem "kłótnie na tle
rodzinnym", "niezaradność matki tyt. czynów wykroczeniowych dziecka / dzieci". I
dalsze postępowanie pali na panewce.
Podejście do złożenia doniesienia powinno być mocno przemyślane, łącznie z
doborem faktów, a najlepiej jeśli będzie mieć wsparcie również merytoryczne w
postaci fundacji / organizacji chroniącej kobiety - ofiary przemocy psychicznej.
Wówczas takie doniesienie oparte o zaopiniowanie środowiskowe (oznacza: "szukam
pomocy") z wskazaniem na taką fundację / organizację jest mocnym atutem do
rozwinięcia sprawy, a nie umorzenia na etapie prowadzonego dochodzenia i jego
wyniku. Kolejnym atutem będzie również pomoc psychologiczna i zaświadczenie
spec. prowadzącego o objawach depresyjnych spowodowanych działaniami byłego męża.

Przemoc psychiczna jest na tyle wyrafinowana i "ciężka", że trudna do
udowodnienia. Ze składaniem doniesień najpierw należy się dobrze uzbroić w
zaopiniowanie środowiskowe.

[mam-a-5]

dziękuję za wskazówki!!
problem ze złożeniem doniesienia o nękaniu polegałby na tym, ze to są sygnały na
policję anonimowe i jak sądzę cieżko byłoby cokolwiek udowodnić...
na razie złożyłam pozew do sądu o pozbawienie "tatuśka" praw rodzicielskich i
ustalenie spotkań z dziećmi-czasu i formy tychże...
wnioskowałam o obecność psychologa lub kuratora podczas spotkań ojca z
dziećmi(może mniej wody z mózgu im będzie robił)...
tatuśkowi powiedziałam, że jak taki jest kochający i troskliwy to gdy muszę
wyjść podsyłam pod jego opiekę dzieci ale bez wałówki-stwierdził, ze sobie nie
poradzi z dziewczynkami..
za każdym razem kiedy muszę wyjść po południu dzwonie do dzielnicowego i
grzecznie go o tym informuję (chyba już ma dosć moich telefonów i sam
stwierdził, że z starszym synem dziewczynki mogą zostać w domu)
wróciłam na warsztaty "akademii rodzica" i umówiłam się z działaczami w "Medarze"
złożyłam o podwyższenie alimentów bo skoro mam mniej pracować muszę mieć na
utrzymanie dzieci a tatulek nic nie pomaga a szkodzi wręcz wiec niech się dołoży..
zobaczymy jakie to przyniesie efekty...
jestem otwarta na Wasze sugestie i baaardzo dziękuje za dotychczasowe!!!

[rumpa]

jesteś zaje...ista baba!!!
tak trzymaj, pełen szacunek i poparcie!
:))))

szczerze zatem

[demonsbaby]

kibicuję i obyś nie wypadła z tych torów ... powoli się od tego uwolnisz.
Powodzenia!

[twojabogini]

Ja zmieniłabym po prostu miejsce zamieszkania - swoje mieszkanie
możesz wynając (nawet jesli to komunalne - po ustaleniu z ZGN,
własciwym wydziałem spraw mieszkaniowych, czy kto tam zarządza
mieniem komunalnym). W nowym miejscu organizujesz sobie najpierw
pracę, potem mieszkanie, szkołę/przedszkola dla dzieci. W nowym
miejscu powinnas wyladowac pod koniec sierpnia, zeby dzieci weszły
normalnym trybem w rok szkolny.

W międzyczasie uruchom sprawe o przemoc psychiczną i o zakaz
zblizania się do ciebie i do dzieci. nawet jesli nie bedziesz miała
jeszcze do tego czasu wyroku, mozesz poinformowac szkołe i inne
instrytucje że sprawa jest w toku. Na miejscu zgłos się tez od razu
na miejscowy komisariat policji i poinformuj o sytuacji swojej
rodziny.
Zapisz tez całą rodzine na terapię - po takich przejsciach kazdemu z
was potrzebna jest pomoc psychologa. I to niezaleznie od tego czy
zdecydujesz się na zmianę miejsca zamieszkania.
Eks męża tak długo jak mozesz nie informuj o miejscu pobytu,
zastrzez adres w aktach sprawy - albo jeszcze lepiej - podaj jako
adres do korespondencji adres swoich rodziców.
radykalne ciecia sa czasem lepsze niż szarpanie się latami.

[morekac]

> Ja zmieniłabym po prostu miejsce zamieszkania
Bez sensu. Dzieci powiedzą ojcu, gdzie mieszkają i cała zabawa zacznie się od
początku.

[mam-a-5]

też uważam, ze bez sensu bo:
1.dzieci powiedzą gdzie mieszkają
2.uciekanie przed problemem nie jest rozwiązaniem go( a nawet może pobudzić do
kolejnych pomysłów
3.nie jest łatwo znaleźć mieszkanie dla samotnej matki z pięciorgiem dzieci...

[mam-a-5]

mia-ka?
"Pani obowiązkiem jest dopilnować, aby małoletnie dzieci (10,12, 15 lat) nie
przebywały same (bez opieki osoby dorosłej)po godz 22.00 poza domem. W domu moga
przebywać bez Pani opieki, a jak jest starsze rodzeństwo, to już w ogóle nie ma
o czym mówić i jeszcze w dodatku przed 22.00. "

czy jest jakiś przepis o tym mówiący? jeśli tak to gdzie szukać?
tak żebym miała czym sie podeprzeć w razie kolejnego "najazdu"...

[demonsbaby]

główny przepis to Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (KRiO) oraz karny, który w Art.
210 k.k. wyraża się o porzuceniu w taki sposób:
§ 1 Kto, wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej 15 lat albo
osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny osobę tę
porzuca, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3;
§ 2 Jeżeli następstwem czynu jest śmierć osoby określonej w par. 1, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Ale Ciebie to nie dotyczy, bo nie doszło do porzucenia - czyli pozostawienia
dzieci bez opieki (doraźnej) skutkującej zagrożeniem życia lub zdrowia twoich
dzieci.

Polecam ci również forum prawne - uzyskasz tam nieodpłatne porady oraz
ewentualne wskazówki co dalej. Jednak nalegam, żebyś sobie zbudowała dobre
zaplecze środowiskowe pod kątem wywiadu - to rzutuje na możliwość rozwinięcia
sprawy w kontekście doniesienia do prokuratury (czyli opieka fundacji, rozmowa w
szkołach / szkole z wychowawcą / dyrektorem odn. problemów wychowawczych, itp.)
prawo rodzinne i
opiekuńcze

[mam-a-5]

demonsbaby napisała:

> główny przepis to Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (KRiO) oraz karny, który w Art.
> 210 k.k. wyraża się o porzuceniu w taki sposób:
> § 1 Kto, wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej 15 lat albo
> osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny osobę tę
> porzuca, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3;
> § 2 Jeżeli następstwem czynu jest śmierć osoby określonej w par. 1, sprawca
> podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
>
> Ale Ciebie to nie dotyczy, bo nie doszło do porzucenia - czyli pozostawienia
> dzieci bez opieki (doraźnej) skutkującej zagrożeniem życia lub zdrowia twoich
> dzieci.
>
> Polecam ci również forum prawne - uzyskasz tam nieodpłatne porady oraz
> ewentualne wskazówki co dalej. Jednak nalegam, żebyś sobie zbudowała dobre
> zaplecze środowiskowe pod kątem wywiadu - to rzutuje na możliwość rozwinięcia
> sprawy w kontekście doniesienia do prokuratury (czyli opieka fundacji, rozmowa
> w
> szkołach / szkole z wychowawcą / dyrektorem odn. problemów wychowawczych, itp.)
>
> prawo rodzinne i
> opiekuńcze

dziekuję...
tak, wsparcie potrzebne jak najbardziej!! i to staram sie robić ale pytałam o
ten przepis aby miec jakiś atut w razie gdy zapytam policjantów na jakiej
podstawie prawnej przyjeżdżają do mnie tak czesto...

[demonsbaby]

mam-a-5 napisała:
pytałam o
> ten przepis aby miec jakiś atut w razie gdy zapytam policjantów na jakiej
> podstawie prawnej przyjeżdżają do mnie tak czesto...
>
To TY MASZ PRAWO zadać im takie pytanie. Tzn. na kolejnej interwencji zadajesz
pytanie: "Na podstawie jakiego doniesienia panowie interweniujecie"? (nie kogo /
ale jakiego), jeżeli padnie odpowiedź porzucenia lub zaniedbania bądź
nienależytej opieki sprawowanej nad dziećmi, wówczas powiedz, że zapraszasz ich
do domu celem weryfikacji takich rewelacji i kontroli w jaki sposób zaniedbane
zostały dzieci. I informujesz, że interwencje są przysyłane do ciebie z
częstością .... (tutaj wskaż) oraz ich ewidencja musi być prowadzona przez
koordynację zgłoszeń (czyli powiedz panom, żeby sprawdzili termin ostatniego
zgłoszenia), po czym przekaż im, że podstawą interwencji policyjnych w twoim
domu są FAŁSZYWE OŚWIADCZENIA, składane przez osobę twojego byłego męża.

podstawy z KRiO odnośnie zaniedbań

[demonsbaby]

umożliwiające pozbawienie praw do dziecka. Jeżeli wykażesz w sądzie, że twój ex
nakłaniał nieletniego / małoletniego do kradzieży, ten opierając się na
wywiadzie i zeznaniach będzie się posiłkować przesłankami wyczerpanymi z art.
111 Krio:
- trwała przeszkoda uniemożliwiająca wykonywanie władzy rodzicielskiej (np.:
długotrwała choroba, wyjazd na stałe za granicę, odbywanie kary długoletniego
pozbawienia wolności ),
- nadużywanie władzy rodzicielskiej (np.: nakłanianie do niemoralnego
życia, nakłanianie do prostytucji, kradzieży, żebrania, porzucenie
dziecka, stosowanie kar cielesnych zagrażających zdrowiu dziecka4 ),
- rażące zaniedbywanie obowiązków względem dziecka,
- trwały brak zainteresowania dzieckiem.

A to może Tobie rozjaśnić pojęcia / definicje - mające oparcie w prawie
zaniedbywanie
dziecka

[mam-a-5]

wielkie dzięki!! to i wiele pomoże w pisaniu czegokolwiek wiecej a także co
dotyczy moich i dzieci praw...
no i w każdej rozmowie wiedzieć będę na czym sie opierają obie strony...
nieoceniona pomoc demonsbaby!!!

[stokrotka.35]

Współczuję ..... :(