dawca

[mesgo]

Dawno temu na jakimś portalu był test osobowości, wyszło, że należę do tzw.
dawców. Pewnie zastanowiłam się wówczas nad tym, jak działam w relacjach z
innymi. A szczególnie w partnerskich. I uznałam, że być może coś w tym
jest....Jednak niespecjalnie zagłębiłam się w ten problem.
Całkiem niedawno natomiast wdałam się w dyskusje z moimi znajomymi. O
życiu,jak to zazwyczaj bywa. I było o tym, że coś musi być ze mną nie tak,
skoro trafiali mi się partnerzy,którzy traktowali mnie uogólniając
niewłaściwie. I wyrażałam swoje wątpliwości, szukałam odpowiedzi i ktoś z
grupy się wyłamał i mówi mi tak:
"Ty nie dajesz o siebie zawalczyć, jesteś zawsze otwarta, dostępna, gotowa na
kontakt. Wpierasz, pomagasz, dogadzasz a nie myślisz o swoich przyjemnościach.
Dajesz a za mało wymagasz, więc nie dostajesz nic" . Osoba dodała, że nie raz
miała ochotę mi to powiedzieć ale uznała, że to dość osobiste i nie chce się
wtrącać. Podano kilka przykładów i powiem, że choć minęło kilka dni, nadal mam
to w uszach. Tylko, żeby to zmienić musiałabym być kimś innym, bo ja nie robię
czegoś dla kogoś, tylko dlatego że chce zrobić komuś przyjemność, a w
konsekwencji sprawić radość także i sobie. Czy więc jestem autodestrukcyjna?

dobre pytanie

[demonsbaby]

tylko ja bym postawiła ja inaczej.
Czy w takim razie otaczasz się egoistami? Bo z pewnością do tego grona, przy
zaletach jakich piszesz (tak, tak zaletach) nie należysz.
Nie wiem czy dążenie do pomocy innym, czerpanie radości z tego, że jesteś dla
innych masz odbierać negatywnie. Okiem laika, nadal twierdzę, że szala przeważa
na stronę zalet.
Być może jest tak, że jesteś atrakcyjnym kąskiem dla nierobów, samolubów, etc.
dal których jesteś po prostu wygodna. A zadałaś sobie pytanie czy w ogóle
trafiłaś na tego właściwego gościa, który nosiłby Cię na rękach?

Popracować nad sobą można zawsze. Pytanie, od którego powinnaś zacząć, co w
takim razie Ciebie ma uszczęśliwiać, skoro twoim "powołaniem" jest poświęcenie?

[mesgo]

Hm, nie było nigdy nikogo kto by mnie nosił na rękach. dlatego sama kiedyś
zadałam sobie pytanie- co jest nie tak? Moje koleżanki opryskliwe, zajęte sobą a
mężowie dbający. U mnie było inaczej, więc chyba sama rozpuściłam eks męża?

[demonsbaby]

I wierzysz, że twoja chęć poświęcania była powodem rozpadu twojego małżeństwa?
Nie jestem psychologiem i ciężko mi szukać konkretnych argumentów. Nie mniej,
skoro chcesz być kochaną przez dawanie siebie drugiej stronie (co dla mnie nadal
brzmi NORMALNIE), spróbuj zorganizować własne życie, spożytkowanie energii
"potencjalno - partnerskiej", na konkretne działania w sferze społecznej,
charytatywnej. Wierzę, że twoja osobowość sprawi nie jednej zagubionej duszy,
czy zwierzęcemu nieszczęściu, wiele radości w życiu. Jest również szansa, że
tam, gdzie potrzeba ludzi z twoim nastawieniem do życia, znajdziesz "ktosia" z
podobnymi "problemami" do twoich.

[mesgo]

Nie, małżeństwo rozpadło się, bo ja nie umiałam egzekwowac, a mój mąż uznał ze
nawet pracować nie potrzebuje, bo go zona utrzymać może,zresztą wspierany przez
swoja matkę. Działania charytatywne, tak, w PCK , ale w moim mieście, odkąd tam
działam, póki co sami zajęci , szczególnie ze jestem już po 40tce, a cudzego się
nie dotyka :)

[demonsbaby]

czyli dobrze cyrklowałam, trafiłaś na nieroba. po-małżeńskie związki wyglądały
podobnie? Skoro w PCK zajęci, to jeszcze się udzielaj w innych organizacjach /
fundacjach ;) poza tym wierzę w możliwość tego dzieła jak internet, jak i forów
tematycznych, gdzie z pewnością znajdziesz podobieństwa. Nie zmieniałabym się na
siłę, jakkolwiek taka zmiana byłaby krótkotrwała, bo ile można udawać prawda?
Pewnych zachowań próbowałabym unikać. Chociażby "nie popełniamy własnych
błędów", ufam najbardziej sobie, etc.

[brak.polskich.liter]

mesgo napisała:

> Czy więc jestem autodestrukcyjna?

Nie ma nic zlego w dawaniu, wrecz przeciwnie.
Ale jesli WIELE razy trafialas - jak to ujelas - na niewlasciwych partnerow
(przez co rozumiem - nastawionych biorczo, niewiele majacych do zaoferowania,
wykorzystujacych, traktujacych Cie podle, etc), to owszem, jestes. Cos sprawia,
ze wybierasz/wybieralas tak, a nie inaczej. Co? Sprobuj to ustalic.

[mesgo]

Myślę, że to niezaspokojona potrzeba miłości wyniesiona z rodzinnego domu. Tak ,
jakbym chciała zasłużyć na miłość. Nic innego nie przychodzi mi do głowy.

[aryanna]

Wydaje mi się, że będziesz musiała się ostro na kimś sparzyć, nawet
kilkakrotnie, by zmienić swoje nastawienie i kierunek działania. W skrócie - też
tak miałam, jako nastolatka, jako studentka, jako młoda mężatka. I co?- dawałam
z siebie wszystko i wydawało mi się, że inni tego nie dostrzegają, a wręcz
przeciwnie, wymagają jeszcze więcej. Wreszcie powiedziałam- stop! teraz moje 5
minut. Mam wspaniałą córunię, a "dawca" w roli matki świetnie się sprawdza, mam
więc pole do popisu, a i to nie do końca, bo Młoda powoli zaczyna włazić mi na
głowę. ;)

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Chęć pomagania czy dzielenie się z innymi lub dawanie najbliższym
samo w sobie nie jest autodestrucyjne, jesli jest w odpowiednich
proprcjach i jest pod świadomą kontrolą.
Jeśli jednak zaczyna być nadmiarowe i zaczyna zagrażać własnym
interesom, tożsamości czy integralności, trzeba zastanowić się nad
ukrytymi motywacjami pomocy czy dawania. Mogą być one różne: chęć
zasłużenia na miłość, poczucie triumfu, że jest się lepszym,
upokorzenie partnera, wejście w rolę ofiary i czerpanie z tego
pożytków, nadmierna zależność, poczucie niskiej wartości oraz
wiele, wiele innych. Czasem są to działania odwrócone i maskują
agresję.
Czy i jaki nieświadomy motyw jest w Pani zachowaniu warto sprawdzić.
Najlepiej na jakiś zajęciach samorozwojowych, ale warto wybrać
grupowe. Np; jakiś trening czy psychoterapię grupową. W Laboratorium
Psychoedukacji jest dobra oferat w postaci Grupy Otwracia. jest to
5 - dniowy, intensywny, grupowy trening psychologiczny. jest
wyjazdowy a zatem dostępny dla wszystkich. Więcej szczegółów
znajdzie Pani na stronie internetowej.
Jeśli przeżywa Pani poczucie braku satsfakcji czy poczucie
wykorzystania w szeroko pojętych związkach powinno być to sygnałem
ostrzegawczym.Jak również to, że wybiera Pani takch partnerów,
którym trzeba dawać a oni sami nie mają wiele do zaoferowania a to
co mieli stracili. Agnieszka Iwaszkiewicz