Polska babcia

[annb]

budujace ze to juz jest BYLA minister

Polska babcia

[sosnewald]

Do obrazu nakreślonego w tym artykule chciałabym dodać obraz babci z jeszcze
innej perspektywy, mianowicie perspektywy wnuczki. Jestem młoda mężatka, nie
planujemy jeszcze dzieci, nie wiem czy któreś z naszych rodziców podjęłoby się
roli babci/dziadka - niańki. Jednak chciałabym, żeby moje dzieci miały jak
najlepszy kontakt z dziadkami, bo sama wiem ile dał mnie i mojej siostrze
kontakt z Babcią (jedyną żyjącą ze wszystkich "dziadków"). Nasi rodzice byli
bardzo zajęci swoją pracą, czas który z nami spędzali szedł raczej w jakość niż
ilość. Babcia za to była dla nas zawsze. Świat wokół nas często się zmieniał,
ze względu na pracę rodziców: nowe kraje, kontynenty, częste zmiany szkoły i
przyjaciół, a Babcia była elementem stabilizującym rzeczywistość, dawała
poczucie bezpieczeństwa. Przyjeżdżała w najdalsze miejsca świata, żeby z nami
pobyć choćby na parę miesięcy. Miała w sobie niewyczerpane pokłady miłości,
dobra i ciepła, z których czerpiemy właściwie do tej pory. Nie znaczy to, że
Babcia nie miała swojego życia: miała własną pracę, mieszkanie z szerokimi
parapetami, na których za zasłoną zawsze stała blaszka ciasta, miała swoje
przyjaciółki, z którymi jeździła na działkę albo na cmentarz, opiekowała sie
100-letnia staruszką żoną carskiego jeszcze oficera, która przy każdej wizycie
opowiadała jak przed wojną jeździła po kapelusze do Paryża. Babcia włączała nas
w swój świat pierników, parków-cmentarzy, 100-letnich staruszek. Dla nas,
małych dziewczynek, był to świat magiczny. My też włączałyśmy Babcię w krąg
naszych małych dziecięcych (później także bardziej dorosłych) spraw: książek,
zabaw, spostrzeżeń o życiu i świecie. Babcia odeszła 5 lat temu, jednak z
każdym rokiem czujemy jak bardzo jej obecność wpłynęła na nasze życie.

[rychu501]

Fajną Miałaś Babcię

[piekielnica1]

każda z nas może być fajną babcią.

Pomoc ale zgodnie z rzeczywistymi potrzebami

[mis22]

Stereotyp, że babcia powinna pomagać opiekować sie wnukami powstał w czasach gdy
każdy w rodzinie musiał pracować aby mieć co jeść. Wtedy znaczna większość ludzi
była rolnikami czyli chłopami. Rodzice, ludzie w pełni sił fizycznych pracowali
w polu, a słaba babcia pilnowała małych dzieci.

Obecnie babcia ma emeryturę, za którą może się utrzymać i nie musi liczyć na
wyżywienie jej przez dzieci. Dzieci też są w stanie same zapewnić opiekę nad
dziećmi. Wprawdzie taniej i niezawodniej jest skorzystać z pomocy babci. Jeśli
da się ona wykorzystać lub lubi zajmować się wnukami to fajnie. Jeśli woli
pracować w swoim ogródku zamiast użerać się z bachorami to też ma prawo do
takiego wyboru. W XXI wieku wszyscy mamy więcej wolności niż 200 czy nawet 100
lat temu. Dorosłe dzieci muszą to zaakceptować.

[borana]

Babcie i dziadkowie beda zbierac zniwa swych postaw za kilka,kilkanscie lat.I
wtedy czas pokaze czy warto bylo "miec swoje tylko "sprawy czy moze lepiej
bylo "zostac choc troszke niania"lub "niankiem"

NIE ma takiego obowiązku

[bubster]

żeby dziadki zajmowały się wnukami
owszem, jest to bardzo duża pomoc dla młodego małżeństwa
ale nie można od nikogo wymagać, by zajął się cudzymi dziećmi
dziadkowie mają prawo do własnych spraw, zainteresowań

[basala]

Właśnie w artykule zabrakło spojrzenia z perspektywy wnucząt. Post sosenwald tę
lukę wypełnia, szkoda że takich wpisów nie ma więcej, ale to tylko uświadamia
mi, jaką byłam szczęściarą, że mialam taką babcię, jaką miałam.
Moja babcia była najukochańszą i najlepszą babcią na świecie. Zawsze była przy
mnie, mimo że bywałam nieznośna, rozpieszczała i po prostu kochała. Poświęcała
mi bardzo dużo czasu, ale miała też swoje zajęcia- ogródek, przyjaciól,
śpiewala w dwóch chórach, stale jeździła na wycieczki, w ogóle była bardzo
aktywna. Moje koleżanki z dzieciństwa, które ją znały, zawsze mi zazdrościły
takiej fajnej babci. Same takich nie miały (czyżby ich babciami były własnie
takie przeciwniczki instytucji babci z artykułu czy innych postów...?).
Mojej babci już nie ma, odeszła kilka lat temu, ale nadal za nią tęsknię. Jest
dla mnie wzorem, chciałabym być taką osobą i mieć takie nastawienie do świata i
życia jak ona. I wiem, że jeżeli będę miała kiedyś wnuki, to chciałabym być dla
nich taką babcią, jaka moja była dla mnie.
I takiej babci życzę wszystkim wnukom, a babciom i dziadkom, żeby zwyczajnie
kochali swoje wnuki i nie zastanawiali się, czy spędzanie z nimi czasu to
zamach na ich niezależność.

[aga.rk]

Mnie też wychowywała babcia - jak miałam 9 miesiecy mama poszła do pracy.
Najpierw mama jeździła ze mną pod swoje biuro, tam odbierała mnie babcia, potem
wprowadziliśmy się do domu, babcia mieszkała piętro nad nami (w swoim
mieszkaniu). Naprawdę dużo jej zawdzięczam - to ona mnie ukształtowała,
wychowała, nauczyła wielu rzeczy, choć oczywiscie często się z nią nie
zgadzałam. Ale nie zgodze sie z tym, że wnuki w 13-14 roku życia tracą kontakt z
dziadkami - ja im byłam starsza tym więcej czasu z babcią spędzałam. Babunia
odeszła w marcu, strasznie mi jej brak...

[triss_merigold6]

Pogratulować byłej minister znajomości realiów.P
A co w sytuacji kiedy:
- babcia nie żyje (żadne z dziadków nie żyje)
- dziadkowie mieszkają daleko
- żyją i mieszkają blisko ale mają własne sprawy (praca, hobby, cokolwiek)
- dziadkowie są toksyczni lub nieodpowiedzialni
- po rozwodzie dziadkowie (rodzice ojca dziecka) nie utrzymują kontaktu z
dziećmi byłej synowej
+ setka innych wariantów
Cudownie jest mieć dziadków jak z bajki ale realia to niepracująca matka lub
płatna opiekunka do dziecka.

[tesia68]

Zgadzam sie z pania lub panem , ze nie kazda babcia musi sie zajac wnukami .
Ale nie nalezy wymagac od prawie dorosłych wnuczat , aby przyjezdzały do tej
babci , która niechciała sie zajmowac . Byłam dosc trudnej sytuacja , bo jedna
z moich dziewczynek urodziła sie chora . Niechcac ZOSTAWIAC MALENSTWA W
SZPITALU SAMEGO STARSZA CÓRKE MOJ MAZ ZAWOZIŁ DO DRUGIEJ BABCI . POMIMO , ZE
BABCIA PRACOWAŁA , TO ZAWSZE ZNALAZŁA CZAS DLA WNUCZKI .ALE MOJA MAMA NIE . A
TERAZ MA PRETENSJE , ZE WNUCZKI NIECHCA JA ODWIEDZAC . WOLA TAMTA BABCIE . Mnie
tez wychowała jej mama (czyli babcia a miałam tylko jedna), bo na nas nie miała
czasu . Bo były wazniejsze zajecia niz dzieci .nawet nie wiem czy niemowlakim
potrafi sie zająć. W stosunku do własnych dzieci była bardzo chłodna do wnuczat
tez . Miałam za to wspaniałego tate , który nawet po przyjezdzie z pola
zajmował sie nami . Nawet kanapki jakie chciałysmy robił do szkoły.

[sabcia223]

u mnie jest podobna sytuacja .moim rodzicom wnuki są obojętne .no może nie
całkiem bo jakieś uczucia do nich chyba mają .mam bynajmniej taką nadzieję .ale
to po prostu widać .jak do nich przyjeżdzamy to wnuczkami za bardzo się nie
interesują .gadają raczej ze mną a do wnucząt to tak z doskoku żeby głupio nie
wyglądało n.zresztą do mnie też byli i są tacy oschli .taka już ich
mentalność .nie umieją pokazać uczuć .słowa kocham nigdy nie słyszałam .za to
moja teściowa im to wynagradza .jaes aż przesadnie czuła ,z wszystkim
przesadza .niestwty teścia nie mam .znam go tylko z opowieści ale z tego co o
nim słyszałam wiem że byłby wspaniałym dziadkiem .niestety powiesił się i nie
zaznał tego szczęścia .przykro mi że moi rodzice tacy są ...

Polska babcia

[agata.kaplon]

Mam 27 lat, (nie 64;) i nie rozumiem jak można mieć w ogóle pretensje o to, że
babcia nie chcce zając się dzieckiem (vide Niniusia), jak można drugiemu
człowiekowi narzucać zajęcie, pracę, jego życiową rolę. Jestem w 100 procentach
za babciami, które nie mają ochoty zajmować się swoimi wnukami. Przecież to
dorośli ludzie płodzą na własny rachunek i na własną odpowiedzialność
dzieciaki, więc do jasnej cholery niech nie przerzucają za to odpowiedzialności
na swoich rodziców, uważam to za co najmniej nie fair. Przecież to jest
psychicznie zobowiązujące. Ja w wieku emerytalnym nie chciałabym być zmuszona
do opieki nad swoimi wnukamu. To jest właśnie dla mnie jeden z przykładów
polskiego piekła wzajemnych zależności, w którym nie szanuje się marginesu
wolności innych ludzi, taki przykład kolektywnego myślenia w kategoriach
rodziny, a nie osoby, podejmującej własne decyzj, niezależnej. W takim modelu
innych zuależnia się od siebie fizycznie i psychicznie, tylko dlatego, że są
naszymi dziećmi, rodzicami itp.

[echtom]

Też jestem przeciwna instytucji babci, bo obowiązkiem człowieka jest wychowanie
dzieci, nie wnuków. Uważam jednak, że w normalnych relacjach rodzinnych
dziadkowie powinni pomagać w sytuacjach awaryjnych. Pan Mydlarski, nowoczesny
dziadek, tak zrobił i nic strasznego się nie stało. Trochę przykro czyta się
wypowiedź kobiety, której matka nawet nie odwiedziła, kiedy była chora. Ale
decydowanie się na dzieci z założeniem, że będą się nimi opiekować dziadkowie,
to spore przegięcie. Znam dość drastyczny przypadek tego rodzaju: córka
zaszantażowała matkę, że usunie ciążę, jeżeli ona nie przejdzie na wcześniejszą
emeryturę, by zająć się wnukiem.

[wj_2000]

agata.kaplon napisała:
>i nie rozumiem jak można mieć w ogóle pretensje o to, że
> babcia nie chcce zając się dzieckiem (vide Niniusia), jak można drugiemu
> człowiekowi narzucać zajęcie, pracę, jego życiową rolę. Jestem
> w 100 procentach
> za babciami, które nie mają ochoty zajmować się swoimi wnukami

Jestem skłonny zgodzić się z Tobą. Pod jednym wszakże warunkiem!!!!!!!!!
Że wiek emerytalny kobiet byłby 65 lat, a nie 55. Jasne?

[athaualpa]

Zgadzam się z Panią, Agato.
Tym bardziej, że często się wykorzystuje takie nianie-babcie i nie zawsze się
odbiera swoje pociechy po pracy (kino, zakupy, knajpa etc.)
A przecież kobiety dzisiaj 50 - 60 letnie miały od cholery psie życie i są to
nieraz ich jedyne przyjemne momenty, które mogą wykorzystać jak chcą. Innych
już nie będą miały, gdyż wiek już nie ten.
Niech o tym pamiętają wygodne cureczki. NIE JESTEM BABCIĄ !!!!!!!!!

Córeczki, nie cureczki. A synkowie to już

[sir.vimes]

nie muszą pamiętać, prawda???

[martaci1]

ok. najlepiej wyemigrowac na ksiezyc uprawiac ogrodek. zero zobowiazan wobec
rodziny. tylko kto przyslowiowa szklanke wody poda.... chyba twardowski :p

Czy leniwa córka zaopiekuje się babcią? Nie!

[inzynier2]

martaci1 napisała:
> ok. najlepiej wyemigrowac na ksiezyc uprawiac ogrodek. zero zobowiazan wobec
> rodziny. tylko kto przyslowiowa szklanke wody poda.... chyba twardowski

Jeśli córka nie ma ochoty opiekować się swoim dzieckiem to tym bardziej nie
będzie miała ochoty opiekować się babcią. Do swego dziecka kobieta zwykle czuje
instynkt macierzyński. Jeśli nie ma instyktu macierzyńskiego, a obowiązek jej
ciąży i chce aby babcia ją zastępowała to gdy babcia będzie potrzebowała opieki
to znajdzie jej dom "pogodnej starości" i tam ją odwiezie aby nie mieć wyrzutów
sumienia widząc ją w pobliżu.

Te obiecanki o podawaniu szklanki wody - to obiecanki cacanki, a głupiemu radość.

Czy leniwy synek zaopiekuje się babcią? Nie!

[sir.vimes]

Bo zapewne zrobią to jego siostry.
Bardzo wygodny jest ten stary im głupi stereotyp o "wrodzonych" zdolnościach i
instynktach opiekuńczych u kobiet.

nic dodać, nic ująć n/t

[bubster]

Polska babcia

[artur232]

hm...
zawsze wydawalo mi sie,ze kobiety maja w sobie to matczyne cieplo, nawet jezeli
jest ono raz w tygodniu przelewane na male ludziki, ktore benda
ta 'niewidzialna reka'. Egocentyzm jest wspanialy, moze, ale pewnego dnia...
Kto powinien przekazac te wspaniala historie letnich wakacji, ciezkiej pracy,
tradycji i radosci z zycia???!!!! Warzywo? podlewane co dwa dni??? Male
ludziki sa warzywami, owocami, kwiatami... a Ty...? 'cool' babcio - samotna -
pozorujaca, ze "wszyscy Cie kochaja"-

[agata.kaplon]

Hej,
no właśnie jeśli chodzi o kweste wychowania dzieci, to socjalizuję się za
granicą studiując i zajmując się dzieciakami, nikomu tutaj nie przyszłoby przez
5 minut do głowy, żeby zatrudniać babcie do wychowania dzieci, to jest męczące
zajęcie, które kosztuje dużo energii i zaangażowania, a takie brednie o
matczynym cieple to naprwadę można socie zaoszczędzić, ty;e samo mają go
kobiety, co mężczyźni, czystą konserwę i mitologię trzech K tutaj Pan
proponuje, Pania Arturze, właśnie jestem za tym, żeby się mężczyźni zaczęli
zajmować dziećmi, bo inaczej nic z emancypacji nie będzie!!!

[aamg]

Bardzo mi przykro, OBECNA minister. Ktoś ma nieświeże informacje. Jej dymisja
nie została przyjęta. Przynajmniej tak wynika ze strony internetowej
ministerstwa...

ach ta samoobrona

[annb]

wchodzi i wychodzi do/z rządu
a drzwi to juz chyba za wiatrak robią
szkoda ze znowu obecna

No babcia No dzieci...Niemcy

[camel_3d]

coz...sprawa nei ejst latwa. W Niemczech babcie sa na tyle nowoczesne, ze nie
przyszloby im do glowy zajmowac sie na co dzien wnukami. No i koniczy sie tym,
ze kobiet ynie chca ryzykowac zajscia w ciaze i pozostac bez pomocy. To
powoduje spadek ilosci dzieci, starzenie sie spoleczenstwa, koniecznosc
przedluzenia wejscie w wiek emerytalny. Teraz jets 67 lat, bo na 1 rente musza
pracowac 2 osoby. Jezeli dzieci jest za malo nie ma kto placic skladek a tym
samym nie ma kaski na renty. Coz tak wyglada kolo.
Poza tym miec babcie to cos najfajniejszego na swiecie.
Moja tesciowa (choc bardziej tes) zali sie ze jej wnuczeta nie odwiedzaja ich
tak chesto jakby chcieli. No dobrze...a czemu oni ich nie odwiedzali czesto jak
wnuczeta byly male? Dopoki mogli to hulali, robili kareiery zawodowe, a teraz
kiedy juz sa w domu brakuje im rodziny i odwiedzin... no i wlasnie tak wyglada
nowoczesna rodzina.
Cale zycie kareiera, kasa,, a potem samotnosc. Powodzenia!

[troppo_bella]

Mam wrazenie, że większość dyskutantów porusza się między dwiema skrajnościami:
staruszeczka na każde żądanie, siedząca z wnukami non stop lub babcia rzutka,
robiąca karierę i kompletnie nie mająca czasu dla wnuków. Tymczasem dążyłabym
do złotego środka: babcia robiąca karierę, po pracy mająca czasami czas dla
wnuków, utrzymująca z nimi kontakt, obecna w ich życiu. To, że kobieta mająca
wnukmi odmawia zostania bezpłatną opiekunką na półtora etatu nie eliminuje jej
z życia wnuków, mam wrażenie.

[salimis]

Dla wielu, najlepsza babcia to taka która wspomogla by finansowo gdy zajdzie
taka potrzeba,opiekowala by sie wnuczętami bez wytchnienia i czasu dla siebie, a
w zamian gdy wnuczęta podrosną i nie jest już potrzebna,można ją kopnąć w tyłek
i umieścić w domu starców.Taka jest rzeczywistość.

[tesia68]

Własnie , ze jest odwrotnie . jesli babcia niechce zajac sie wnukami , gdyz
mysli tylko o sobie o swojej karierze lub czym kolwiek innym . wówczas taka
wnuczka lub wnuczek niechce sie nia zajac , nie czuje moralnego prawa do
udzielenia pomocy . Dla nich babcie jest prawie jak obca osoba. Zreguły to
takie babcie sa samotne i prowadza rachunki krzywd , ze to ich wnuki niechca
odwiedzac lub sie nimi zajac itd . Rzeczywistosc jest taka jak " Ty mnie tak ja
tobie'. Po drugie jesli nie zna sie przyzwyczjen oraz zachowan danej osoby lecz
widzi sie ja rzadko lub bardzo rzadko . Wówczas coraz trudniej przełamac opory
itd. Po trzecie , ze wpływ na dzietnosc ma równiez czy wnukami zajmuja sie
babcie lub dziadkowie czy nie . zgodze sie z pania z niemiec , ze to włąsnie
ma wpływ (koło zamkniete) a co Salimis napisałas jest wyjatkiem od reguły ,
mozna mieszkac z rodzicami lecz nawet w trudnych przypadkach (nie mówie o
stałym zajmowaniu sie wnuczetami ) nawet niechca sie zajac nimi

[tylkozloty]

Hm ......Moje dzieci wychowaliśmy sami.Do dziś nasi znajomi mówią o tym z
podziwem ,bo mieliśmy zajęć dużo a mało kasy. Dzieciaki są tak wychowane
żeby umiały zorganizować czas i poświęcić go także dla własnych dzieci
nie żałując że tego ,wiedząc że to też ważny element ich zycia.
Ale.... jakimi będziemy dziadkami? Sądzę że jednak nie odmówimy pomocy w
opiece nad wnukami .Nie będzie to ta skrajna pomoc :całodzienna opieka
non stop ,ale raczej pomoc gdy trzeba .....

też chcielibyśmy mieć kontakt z wnukami ale nie chcemy zabierać ich
rodzicom!
doświadczenia w rodzinie pokazują,że nadmierne wtrącanie się w wychowanie
dzieci ze strony dziadków prowadzi do katastrofy. Dziadkowie zanmiernie
poświęcający sie wychowaniu wnuków uważają rodzicó dzieci ( zawsze to
jest synowa lub zięć ,nigdy własne dziecko ) za nieudaczników którzy nie
potrafią zająć sie tak doskonale swymi dziećmi . Niechęć do
synowej ,zięcia się pogłębia .Zawsze ma to negatywny wydźwięk w stosunkach
także między dorosłymi .Dlatego uważam że nalezy przede wszystkim
pozwolić na wykazanie sie rodzicom dzieci , pomoc tak- ale ta
rozsądna ,nie zaborcza ,nie rujnująca planów młodych rodziców .

[rocznik_74]

I tu jest sedno sprawy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dzieci maja byc wychowywane przez rodzicow, jesli tylko sie da. Dopiero pozniej
mowmy o udziale dziadkow ktory moze byc wiekszy lub mniejszy w zaleznosci od
wielu okolicznosci. I nie ma co ukrywac ze jest on wskazany i bezcenny. Kazda
rodzina powinna znalezc jednak "zloty srodek" z jednej strony bez nadmiernych
oczekiwac i wymagan wobec dziadkow a z drugiej ich unikow.
Kazda skrajna postawa czy bezgranicznego oddania wnukom (posrednio rowniez
dzieciom) jak i kompeletny brak zainteresowania jest po prostu niewlasciwy.

Dziadki, maja prawo zyc jak im sie podoba co nie zwalnia ich z obowiazku pomocy
od czasu do czasu czy w sytuacjach choroby itp. Co ciekawe rozmawiamy tylko o
negatywie jak brak zainteresowania dziadkow. Ale jest i odwrotna
postawa "wypelnienia sobie zycia" przez wnukow i granie pierwszych skrzypiec w
ich wychowaniu. To czesto proba zadoscuczynienia za brak czasu, zaangazowania
czy checi w wychowywaniu swoich dzieci. Czesto jest latwiej bedac mlodym oddac
wychowanie babci i skupic sie na karierze. Potem dzieci dorastaja nie bedac za
bardzo zwiazane z rodzicami i pojawiaja sie wyrzuty - czy ja rodzic aby na
pewno dostatecznie zaangazowalem/am sie wychowanie dzieci. Zeby to naprawic
trzeba poswiecic sie wnukom majac czas, pieniadze, troche wiecej cierpliwosci i
doswiadczenia. Potem babcia wrecz wysyla corke do pracy bo... Ona sie zajmie,
kupi posprzata itd. I rodzi sie patologia kiedy nastepne pokolenie obudzi sie
po kilku latach z kompleksem "niespelnego macierzynstwa czy ojcostwa" i znow
ktos bedzie probowal tak zogranizowac zycie swoim dzieciom zeby wychowywac ich
wnuki.
Wygodne tak ale czy normalne, chyba nie?

[nett1980]

No wlasnie zloty srodek, ja juz 4 rok siedze w domu i nie moge pojsc do pracy
na etat.Kombinuje i cos tam zarabiam ,mam tez bardzo zaradnego meza.Tak sie
zlozylo ,ze pochodzimy z dwoch krancow Polski a spotkalismy sie posrodku.Mlody
jest fajnym i madrym chlopcem , coz oddziedziczyl alergie po rodzinie meza.Jak
rok temu zaczal chodzic do przedszkola myslalam ,ze moze uda sie isc do
pracy,ale rozpoczely sie kawalkady przeziebien , grypek przetykane dniami ,gdy
alergia dawala sie we znaki.Nie zarabialbym tyle ,zeby oplacic opiekunke,
zreszta ciezko by bylo zaufac obcej osobie; babcie ,gdyby byly na miejscu
(jedna emerytka druga rencistka) przeciez przez te 5 h raz na jakis czas
moglyby posiedziec z wnukiem , gdy w odwodzie jest przedszkole.Odleglosc jednak
wyklucza taka pomoc. Moja mlodsza siostra jest w podobnej sytuacji czyli nie
pracuje na etacie , ma dwoch alergikow , juz chodza do szkoly a ona poszla na
kolejne studia tyle ,ze zaocznie .Warunek jest jeden zaradni mezczyzni u boku.
Pewnie zaraz odezwa sie bezdzietne osoby , ktore wiedza lepiej jak powinno byc,
coz zycie pisze najciekawsze scenariusze. Ja swoje babcie jak przez mgle
pamietam ,zmarly gdy mialam 5 i 7 lat .Co do oddawania babci do domu starcow,
jesli jest wiez i babcia nie jest nadasanym moherowym beretem i potrafi
rozmawiac z dziecimi i wnukami ,to jak mozna sie pozbyc kochanej osoby? Owszem
macocha mojej mamy skonczyla zycie w takim zakladzie , ale byla bardzo zimna i
niefajna babcia i wiezi zadnej nie bylo .

[echtom]

Właśnie o to chodzi. Mam wrażenie, że tak właśnie jest w opisanej w artykule
rodzinie Mydlarskich.

[aeromonas]

Wychowała mnie babcia. Była światła i dobra, dużo mi czytała i rozmawiała ze
mną. Mimo, że nie chodziłam do przedszkola, w wieku 5 lat umiałam czytać. Moi
rodzice płacili babci pensję i ZUS. Jestem jednak przeciwna "instytucji" babci.
W ogóle, dajmy ludziom wybór: pozwólmy kobietom iść na emeryturę w wieku 62
lat, jeśli chcą, ale jeśli nie chcą i wolą pracować dalej - pozwólmy im
pracować. Dziecko musi się intensywnie rozwijać - umysłowo i fizycznie. Dlatego
najlepiej jest, jeśli chodzi do przedszkola. Myślę, że żadna babcia ani mama
nie jest w stanie zapewnić dziecku tylu bodźców, poza tym dzieci powinny mieć
kontakt z rówieśnikami. Wiem to z autopsji - na początku mojej "kariery
szkolnej" miałam duże problemy z socjalizacją.

[silvik]

"Myślę, że żadna babcia ani mama nie jest w stanie zapewnić dziecku tylu
bodźców, poza tym dzieci powinny mieć kontakt z rówieśnikami. Wiem to z
autopsji - na początku mojej "kariery szkolnej" miałam duże problemy z
socjalizacją."
U mnie było podobnie- (przygoda z przedszkolem trwała bardzo krótko)...pójście
do zerówki i...szok, zupełnie obcy świat, ja nieśmiała, a dzieci znające się
już z przedszkola...
"Dlatego najlepiej jest, jeśli chodzi do przedszkola..."
A co wcześniej- żłobek, niania, albo babcia(o czym jest właśnie wskazany
artykuł). Niestety sprawa niani nie jest taka prosta. W moim przypadku cała
wypłata poszłaby na nianię + dojazdy do pracy...Wiele jest takich osób...
Pozdr.

[tylkozloty]

No i co że całą wypłata by poszła na nianię ?? to ty wybierasz .
Przecież chyba nie pracujesz tylko dla pieniędzy.W pracy liczy sie także
osiąganie sukcesów , rozwój ,przebywanie wśród innych ludzi i inne
rzeczy . Jeśli wybierasz pracę w domu przy opiece nad dzieckiem ,to
wybierasz innego rodzaju pracę . Jeśli ona ci nie odpowiada to powierasz
dziecko osobie której to odpowiada czyli nani a ty udajesz sietam gdzie
lepiej sie czujesz. Więc nie ma co dywagować tylko wybrać to co
dla ciebie lepsze . To są proste wybory ,tylko trzeba sobie postawić
pytanie :CO DLA MNIE JEST W DANYM MOMENCIE WAŻNE?
Nie ma wtedy rozczarowania że MUSZĘ być z dzieckiem w domu albo że
BABCIA NIE CHCE ZOSTAĆ ,bo ona też postawiła sobie to pytanie i
odpowiedziąła inaczej niż ty myślałaś że odpowie .....
Wogóle w zyciu pomaga jasne ustawienie sobie priorytetów . Zawsze w końcu
jakoś sie układa .Nawet jak myślisz że przez dziecko coś w pracy
straciłaś ..... może coś zyskasz?

[wisiaevolution]

Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że wiele młodych małżeństw w Polsce ma niskie
zarobki i po prostu oboje musza pracować (nie po to aby się rozwijać, ale aby
przeżyć i zapłacić rachunki). na nianię zwyczajnie ich nie stać. miła babcia
jest wtedy pożądana. Bo jak nie to zostaje żłobek :(

[nett1980]

No wlasnie a co jesli dziecko zaczyna chorowac , bo tak sie najczesciej dzieje -
po prostu system odpornosciowy styka sie z nowymi wyzwaniami.Kto zatrudni
mame ,ktora raz w miesiacu jest unieruchomiona w domu przez tydzien, no dobra
jest jeszcze tata i raz on raz ona na zwolnienieniu .Kto bedzie pierwszy do
zwolnienia w zakladzie pracy?Ktos sie powolywal na Niemcy ,ze tam babciom ani w
glowie zajmowanie sie wnukami, taaa pamietajmy, ze to wlasnie tam "czarna
pedegogika" zajmowala poczesne miejsce i co - z dzieci wyrosli nazisci,wiec to
zly przyklad.Sama bylam dwa razy opiekunka dzieci za granica, jakos tak sie
zlozylo ,ze za drugim razem przez kontrast ze starsza zona wzbudzalam niezdrowa
ciekawosc pana domu ,wiec szybko ucieklam ,nie jest to za zdrowa sytuacja dla
rodziny ktos do dzieci sporo mlodszy od zony .Casus Ciechowskiego sie klania.

Co ważniejsze - dziecko czy kariera?

[inzynier2]

tylkozloty napisała:
> W pracy liczy sie także osiąganie sukcesów , rozwój ,przebywanie wśród innych
> ludzi ... To są proste wybory ,tylko trzeba sobie postawić
> pytanie :CO DLA MNIE JEST W DANYM MOMENCIE WAŻNE?
> Nie ma wtedy rozczarowania że MUSZĘ być z dzieckiem w domu ...

Dobrze jest odpowiedzieć na to pytanie przed zajściem w ciążę - co ważniejsze -
dziecko czy kariera? Jeśli kariera - to trzeba używać środków antykoncepcyjnych
i nie zachodzić w ciążę. W przeciwnym razie grozi wieloletnia frustracja z
powodu nie zrealizowanej kariery, konflikty z rodziną, która nie chce zastąpić
mamy przy opiece nad jej dzieckiem itp. A dziecko będzie wychowywało się
wiedząc, że jest ciężarem dla mamy i przeszkodą w jej karierze. Ono rownież
będzie nieszczęśliwe.

[dana992]

Popieram w całej rozciągłości.Jeśli młoda mama woli karierę niech nie rodzi
dzieci.Nie można świadomie decydować się na dziecko z myślą o tym ,że babcia
zajmie się pociechą.Ja swoje dzieci wychowałam sama ,oczywiście była też
niania. Owszem ,moi kochani rodzice będąc na emeryturze w podbramkowych
sytuacjach pomagali bardzo chętnie , zawdzięczam im ogromnie dużo.Ale nigdy im
nic nie starłam się narzycić, do głowy mi nie przyszło ,że POWINNI.Moje dorosłe
już dzieci miały / bo tata już nie żyje/ i mają z moją mamą bardzo dobre
relacje i budujące wspomnienia z kontaktów z dziadkami.Ja także niedługo może
będę babcią ,pomogę chętnie ale nie wyobrażam sobie , żeby moje dzieci zrzuciły
obowiązek opieki na swoimi dziećmi na mnie i mojego męża.Pomoc tak -obowiązek
nie.

[sir.vimes]

Problem chyba w tym , że każdy tu dyskutuje o innych sprawach - nie rozumiem
dlaczego wielu osobom pomoc, co mówię, jakakolwiek obecność, babci i dziadka
wydaje się tożsama z bezpłatnym etatem gosposi.
Jeżeli młodzi rodzice (bo nie wiem czemu tylko matka miałaby stać przed takim
wyborem?) wolą zachować ciągłość zatrudnienia muszą być w 100% pewni, że osoba ,
która niemowlakiem będzie się zajmować naprawdę tego chce. To jest oczywiste!
Oprócz jednak 8 godzinnej opieki (na którą tylko niektóre babcie mają ochotę:))
a mieszkaniem na innym kontynencie i unikaniem rodzinnych spotkań jest naprawdę
wiele możliwośći.
Ja zostałam dość dziwnie oceniona przez kilka osób - o tyle dla mnie śmiesznie,
że żadna z babć i dziadków w naszej rodzinie nie jest na emeryturze i jeszcze
długo nie będzie. A moje dziecko już dawno nie jest niemowlęciem.
Chcę tylko zwócić uwagę, że tak samo jak dla rodziców - dziecko jest i powinno
być ogromną radością także dla innych osób w rodzinie. Jeżeli tak nie jest -
jest to bardzo, bardzo smutne.
Wnuk to nie jest obce dziecko, do cholery. Tak samo jak babcia to nie obca
starsza pani.

[ericca1]

Chcę tylko zwócić uwagę, że tak samo jak dla rodziców - dziecko jest i powinno
> być ogromną radością także dla innych osób w rodzinie.


No i napewno jest tylko czy sama radośc tobie wystarcza,bo jak zrozumiałam z
twoich postów to niekoniecznie.



> Jeżeli młodzi rodzice (bo nie wiem czemu tylko matka miałaby stać przed takim
> wyborem?) wolą zachować ciągłość zatrudnienia muszą być w 100% pewni, że osoba
> ,
> która niemowlakiem będzie się zajmować naprawdę tego chce.

Z reguły kobieta bo to ona powinna wychowywac dziecko a mężczyzna owszem pomagać
.Facet w związku to osoba ktora zarabia i utrzymuje rodzine przynajmniej dotąd
kiedy dziecko mozna powierzyc osobie ktora bedzie tego "chciec"(napewno
opiekunce bo to jej zarobek).Zreformowane i wyzwolone babcie bawic nie chca i
maja racje,sa zmuszane do tego i co niektore gopdza sie na to co by Pan Bóg nie
ukarał,zgodnie z przykazaniem, a inne to olewają i mają rację.Chce sie miec
dzieci to trza sobie radzic

Wyzwolona babcia, patriarchalny tatuś?????

[sir.vimes]

Pewnie w niektórych związkach facet jest od przynoszenia kasy, a kobieta od
"garów". U mnie w rodzinie od wielu pokoleń tak nie jest- ale każdemu co lubi.
Ale "pomagać" przy dziecku to może babcia, dziadek czy ciocia a nie ojciec.
Normalny ojciec dzieckiem po prostu się zajmuje. Czasem zdarza się, że chce się
nim zajmować w czasie niemowlęctwa na pełny etat - często jest to wspaniałe
rozwiązanie!
Zapewne sytuacja w której tylko jedno z rodziców ma dziecko a drugie jedynie
pomaga sprzyja pragnieniu zatrudnienia babci (czy pewnie kogokolwiek się da) na
"pełny etat". Kiedy jednak rodzice dzielą się obowiązkami - dla babci zostają
spacerki, wyjścia do kina i inne przyjemności a nie pocieszanie zaharowanej
córki i wyręczanie zięcia w jego obowiązkach.
Co do tego co mi wystarcza - nie umiałabym zdecydować się na dziecko wiedząc, że
nie będzie mogło liczyć na bliską więż uczuciową z kimkolwiek oprócz mnie
(ewentualnie jeszcze taty:)) , że będzie kimś niechcianym i obcym dla mojej
matki ojca i reszty bliskiej rodziny. Choćby dlatego, że taka sytuacja jest dużo
bardziej traumatyczna dla dziecka niż pochodzenie z "niepełnej" rodziny (czyli
posiadanie rozwiedzionych rodziców).
Oczywiście nikomu nie narzucam swojego punktu widzenia - wręcz przeciwnie, jako
osoba wychowana w rodzinie bardzo zżytej i ogólnie na kształt hipisowskiej
komuny wiem doskonale, że wielu ludziom taki model życia wydaje się nieodpowiedni.
Dla pewności zaznaczę raz jeszcze- jestem przeciwna zatrudnianiu babci czy
dziadka jako niani i gosposi czy zmuszaniu niechętnej do spędzania więcej czasu
z wnukami niż pragnie.
Ale mierzi mnie postawa - twoje dziecko twój problem. To żle, gdy dziecko jest
problemem i jeszcze gorzej gdy jest to dla kogoś żródłem złośliwej satysfakcji.

[ericca1]

> Pewnie w niektórych związkach facet jest od przynoszenia kasy, a kobieta od
> "garów".

Tak i niestety jest to normalne ze ojciec tylko pomaga bo wtedy gdy kobieta jest
na urlopie macierzynskim to kto tym dzieckiem ma sie zajac jak nie ona.Przeciez
ktos musi pracować,prawda?Czy gary to dla ciebie sa czyms strasznym.Uważasz ze
osoby ktore sie doktoryzowały to juz jesc nie potrzebuja,zaraz musza miec
gosposie.Nawet Zyta Gilowska w TVN Style bedac w programie opowiadała ze lubi
jesc a jescze bardziej gotowac i jakos pani premier to nie ujmuje,załozyła
rodzine i nikomu nikt łaski nie robi,sa dzieci ktos musi je nakarmić.

nie będzie mogło liczyć na bliską więż uczuciową z kimkolwiek oprócz mnie
> (ewentualnie jeszcze taty:)) , że będzie kimś niechcianym i obcym dla mojej
> matki ojca i reszty bliskiej rodziny.

Co znaczy dla ciebie niechciane?Bo dla mnie wystarczy jak rodzice jedni czy
drudzy wpadna na niedzielne ciasto lub my ich odwiedzimy.Kochaja moje dzieci co
nie oznacza ze musza zaraz zabierac je do siebie czy tez do kina czy na
spacer.Cały tydzien z dziecmi jest niania wiec sobota i niedziela dzieci sa dla
nas bo w tyg.nie ma na to czasu.Dla mnie dziecko nie jest problemem bo
wiedziałam kiedy je urodzić i urodziłam wtedy bo miałam juz czas tylko dla
niego.Problemem jest dla tych co to wchodza do łóżeczka,kochaja sie nie baczac
na to ze maja tyły w szkołach ,nie maja mieszkania i rozwiązując problemy
uważaja ze po to jest rodzina zeby sie na niej podpierać. Wtedy tez próbuja
realizacji przy pomocy babc,wujów,kuzynów.Najpierw trzeba zastanowic sie czy ma
sie czas i ochote na rodzenie i wychowanie potomstwa a pozniej rodzic.

[sir.vimes]

Zaprzeczasz sama sobie pisząc o całym tygodniu z nianią a póżniej, że urodziłaś
dziecko w momencie gdy już masz dla niego czas.

Gdzie jest powiedziane, że tylko matka może wziąść urlop macierzyński?

[ericca1]

Tak urodziłam gdy miałam dla niego czas.Zgadza sie i sama wychowywałam,kiedy
skończyło 3 lata musiałam pojsc do pracy poniewaz dłuższ pobyt kolidowałby z
moim zawodem i mogłoby sie zdarzyc ze miałabym trudnosci powrocic do niego.

Gdzie jest powiedziane, że tylko matka może wziąść urlop macierzyński?

Osobiscie uwazam ze jestes mało kobieca,nie wiesz co to instnkt maciezrzyński i
ze dziecko najlepiej sie czuje przy matce,tata owszem ale matka to matka.

[echtom]

Powiedziała to natura, która wyposażyła kobietę w piersi do karmienia. Zresztą
matka długo jest dla dziecka najważniejszą osobą - w idealnym układzie powinna
zostać z nim, aż będzie dość duże, by pójść do przedszkola. Powrót do pracy po
4 miesiącach to raczej dramat wymuszony sytuacją, a nie zdobycz femenizmu.

[sir.vimes]

Swoją droga to zabawne i znamienne , że tak naprawdę wiele osób widzi tylko dwie
opcje - niezrealizowaną matkę lub niezrealizowaną babcię. Dzieci nie mają tylko
mam i babć, prawda?
Co do nieposiadania mieszkania i takich tam - no ja akurat miałam rozkoszne
warunki lokalowe ale znam ludzi, którym brak mieszkania nie przeszkodził w
powiększeniu rodziny:) Nie przyszłoby mi do głowy sugerować im, że są
nieodpowiedzialni czy gorsi, tak jak ty to robisz. Anonimowość na forum nie jest
zła ale jakoś dziwnie sprzyja takim szybkim diagnozom i sugestiom.

[ericca1]

znam ludzi, którym brak mieszkania nie przeszkodził w
> powiększeniu rodziny:) Nie przyszłoby mi do głowy sugerować im, że są
> nieodpowiedzialni czy gorsi, tak jak ty to robis


Nie sa gorsi ale o odpowiedzialnosci można dyskutowac.Nie sztuka urodzic i
mieszkac kątem u rodzicow czy u wrednej tesciowej tak jak tutaj niektore panie
piszana forach i nie imputuj mi bo niczego takiego nie napisałam.Po co pisac ze
zle sie u tesciowej mieszka,trzeba myslec głowa a nie dolną partia ciała.Brak
mieszkania i pieniedzy wielu ludziom nie przeszkadza stad pozniej
rozwody,wielodzietnosc i bieda sa powodem ze domy dziecka sa przepełnione bo
kobitki lubia te robote za to w głowie pustka i w kieszeni tez.Tak ze nie
udawadniaj ze mozna byc szczesliwym na cudzym garnuszku i mieszkaniu bo gdyby
tak było nie pisałyby tu panie ktore to przeżywają.Ja w przeciwienstwie do
ciebie jestem realistka i nigdy nie bujałam w obłokach.Nigdy tez nie wyciągałam
raczek zeby cos dostac,sami z mężem zapracowaliśmy na wszystko i nie musimy za
nic nikomu byc wdzieczni a kochamy rodzicow za to ze jestesmy i ze moglismy sie
spotkac i chocby z tego powodu zawsze moga na nas liczyc i to nie za coś.

[echtom]

Zostałaś dziwnie oceniona, bo Twoje posty są niejasne. Można z nich odczytać,
że bliższa i dalsza rodzina jest od tego, by wyręczyć rodziców w opiece nad
dzieckiem. Co do radości masz rację - pod warunkiem, że jest to czysta radość,
a nie ukryty obowiązek. Tak jak to ujęła znajoma mojej mamy: "Wnuki kocha się
nawet bardziej niż własne dzieci, bo dzieci to obowiązek, a wnuki to
przyjemność."

[sir.vimes]

Wiesz, teraz to przeanalizowałam i wyszło mi , że większość osób na tym forum
pisała o całodziennej opiece a ja zafiksowałam się na przypadku tej dziewczyny,
która była chora i matka ją olała - jakoś w połączeniu z niektórymi
wypowiedziami wyszło mi na to, że dla wielu osób tutaj dzieci to jak szczury,
które trzeba tępić i już. Tu nie chodziło przecież o rezygnację z ambicji
zawodowych czy czegokolwiek tylko normalny ludzki odruch.

[bubster]

znowu skrajności
karierę i dziecko DA się pogodzić
ale jednym z głównych warunków jest zaangażowanie tatusia, który nie
ograniczy się do poodbijania pilki przez pół godziny w weekend

[martaci1]

ja tam chodzilam do zlobka (od 12. miesiaca zycia, bo tesciowa nie chciala pomoc
mojej mamie, a nie bylo nas stac na mame w domu), potem do przedszkola,
szkola.... Boze, jaka trauma. i co z mojego socjalizoania sie? dopiero w
ogolniaku trafilam na ludzi, z ktorymi dalo sie rozmawiac. no ale jak sie jest
outsiderem, bo sie woli czytac zamiast walic wóde pod blokiem (7-ma klasa),
uwaza, ze wagary sa bez sensu, bo i tak trzeba sie bedzie nauczyc, tylko
dodatkowe smrod bedzie, to czego sie spodziewac. teraz dzieki Bogu nie musze
polegac na doborze srodowiska przez rejonizacje. ale do tej pory uwazam, ze
przedszkole to generalnie kipeski pomysl. opiekunki sadystki i wredne bachory
dookola. wiec moje wakacje u dziadkow to byla prawdziwa chwila wytchienia... :)
chyba juz wiem, czemu jestem samotnikiem :)

Polska babcia

[inka117]

Pracuję zawodowo - jestem urzędniczką z ważnego jak na aktualne czasy Urzędu,ale
mam zawsze czas na wizyty i spotkania oraz pilnowania w weekendy wnuków.Jestem
wręcz dumna z tego,że mogę pomóc mojej synowej i cieszyć się z tego,że mamy z
małżonkiem tak wspaniałe wnuki(2 i 7 lat - dziewczynka i chłopiec).Mam czas na
różne inne zajęcia i bardzo jest miło kiedy wszyscy domownicy są zadowoleni,a
najbardziej dzieciaki.Pozdrawiam.

[majowa-panna]

no cóż... uważam że wychodzenie z założenia że kiedy urodzę dzieci to babcia
się nimi zajmie jest błędne. "babcia" już swoje dzieci wychowała i jest to jej
dobra wola czy się wnukami zajmnie czy nie. ja mojej ponad
sześćdziesięcioletniej mamy, która już wychowała swoją czwórkę, na pewno
nie "zatrudniłabym" do pracy na etacie przy moim dziecku, chyba że sama bardzo
by tego chciała. co innego zająć się dla relaksu wnukiemu od czasu do czasu.
starszym ludziom należy się trochę odpoczynku a nie kolejny etat albo
wychowywanie dziecka dla którego rodzice nie mają czasu.

[tesia68]

tez chyba nie . Przykro ale nie chodzi o zatrudnianie babci na cały etat przy
wnukach od tego sa nianie przedszkola itd . babcia tylko wtedy gdy chce .
chodzi raczej o to aby zajmowało sie wnukami jak np sa chore ale tez nie
zawsze . Chciała aby przyjezdzały w weekendy do niej itd . A nie ja nie mam
czasu bo wyjezdzam , albo mam spotkanko z koleżnka lub cos innego . a wnuczka
lub wnuczki widzi raz w roku lub jeszcze rzadziej . Tylko , ze mieszka dwie
przecznice dalej , to nawet nie wie jak wnuczeta wygladaja . Mówi one tak
szybko wyrosły juz pracuja lub kończa szkoły - zaskoczenie. A jak sa prawie
dorosłe to je zaprasza . To cos nie tak?

Polska babcia

[annawajner]

Wychowaliśmy z mężem dwoje dzieci(37 i 34 lata), trzecie (19 lat) jeszcze
wychowujemy.W połowie stycznia przybędzie nam trzci wnuk-chłopczyk.Ja pracuję,
mąż na emeryturze dorabia.Jesteśmy dziadkami, którzy pomagają swoim dzieciom w
opiece nad ich dzieciaczkami.Synowa miała cichą nadzieję,że w styczniu przejdę
na wcześniejszą emeryturę, bo tak zapowiadałam.Ala doszłam do wniosku, że mając
56 lat mogę jeszcze być czynna zawodowo i więcej zarobić niż otrzymać
emerytury.Mamy syna, który jeszcze długo z racji swojego schorzenia będzie od
nas zależny, więc nadal oferujemy swoją pomoc w miarę naszych możliwości.I tak
jest nam wszystkim wygodnie.Ze starszym wnukiem (13 lat) synem córki mamy
kontakt prawie codzienny.Do syna i jego trzylatka jedziemy (lub odworotnie)
średnio co dwa tygodnie.Maluchem w domu zajmuje się jego ojciec, mama pracuje i
właśnie w styczniu urodzi się drugi ich synek.Rodzice jeżeli mogą, powinni w
jakimś stopniu angażować się w wychowanie wnucząt. Nie wyobrażam sobie takiej
sytuacj, żebym nie miała kontaktu z wnukami zajęta tylko swoimi sprawami.Trzeba
określic granice aby pomoc była efektywna a dziadkowie mogli również mieć swoje
życie prywatne. Są okresy kiedy mój mąż jedzie częściej do wnusia niż ja, bo
pracuję na zmiany.Często tęsknię za nimi. I wspominam czasy, kiedy moja
ukochana mama męża mieszkała bardzo daleko a moja na miejscu i liczyła się
tylko jej praca. To było dla niej najważniejsze.A my borykaliśmy się sami ale
daliśmy sobie radę.Pozdrawiam wszystkie dzielne babcie.

[emerytka13]

Chyba nie jestem typową babcią. Kiedy ćórka urodziła bliżniaczki jeszcze
pracowałam ,więc to jej mama przyjechała na pierwsze 2 tygodnie . Potem syn
wziąl dlugi urlop. Ja i mąż ,zgodnie z obietnicą , 1 weekend w miesiącu, bo
młodzi muszą odreagować , tym bardziej ,że jest dwoje na raz. Ale dzieci
korzystają z naszej weekendowej oferty rzadko, bo podobno rozpuszczamy dzieci.
A ja uważam, ze babacia i dziadek są od "małpiej miłości" rodzice mają kochać
mądrze i wychowywać. Ja już odpowiedzialnie kochałam nasze dzieci. Wnuki kocham
bezkrytycznie i to jest cala radocha bycia babcią. Czasem odbieram z
przedszkola, jak się rodzicom coś zawali w pracy , ale mimo emerytury nie
robimy z mężem za niańki.Pomóc nie znaczy zastępować rodziców.

[rembka]

Niepokoi mnie tylko to, ze jesli dziadkowie nie maja poczucia wiezi i checi
przebywania ze swoimi wnukami, to i wnuki nie beda mialy ochoty ich odwiedzac w
domach spokojnej starosci, albo im zrobic zakupow etc. Ludzie musza sobie
pomagac i integrowac ze soba w rodzinach, bez tego zaczniemy zyc jak obcy.
Zdani tylko na siebie, zapatrzeni tylko w siebie i na koncu, bedziemy umierac w
domach starcow sami, a wiadomosci o naszej smierci beda wysylane do naszych
dzieci lub wnukow na formularzach z rachunkami za pogrzeb.

Polska babcia

[wj_2000]

Kobiety uważające, że babcia może wnukami zająć się co najwyżej dla własnej
przyjemności, powinny opowiedzieć się za zrównaniem wieku emerytalnego kobiet i
mężczyzn!!!!!

Obecnie różnica jest aż 10 lat!!!!!!!!!! I jeszcze długo będzie. W perspektywie
planowane jest jej zmniejszenie do lat 5. Ale dlaczego????

Czy ktoś jest w stanie logicznie wyjaśnić podstawy tych przywilejów, bez
wiązania ich z NATURALNYM odruchem, czułym i radosnym obowiązkiem zajęcia się
wnukami????????????????????????????????????????????

[esmeralda_pl]

pogięło cię? od kiedy wiek emerytalny dla kobiet to 55? Zanim się wypowiesz na
jakiś temat, to sprawdź o czym piszesz

[ally]

po pierwsze, różnica wynosi obecnie właśnie 5 lat
po drugie, jej konsekwencją są znacznie niższe emerytury dla kobiet

[echtom]

55 lat to tzw. wcześniejsza emerytura, która znikła w nowym systemie
ubezpieczeniowym - teraz jest 60. A skąd ten przywilej? Po pierwsze, kobieta,
która przez ponad 30 lat pracowała podwójnie - zawodowo i w domu - jest
zwyczajnie zmęczona i zasługuje na trochę odpoczynku i spokoju. Po drugie -
kobieta w tym wieku ma często starych, niedołężnych rodziców i to na nią spada
obowiązek opieki nad nimi.
Ad 1 - kobieta w tym wieku jest jeszcze człowiekiem i ma na przykład prawo
zająć się wreszcie tym, z czego rezygnowała przez kilkadziesiąt lat ze względu
na pracę i dzieci. Ma nawet, o zgrozo, prawo ułożyć sobie życie od nowa. Znam
dwie takie kobiety i podoba mi się ich wybór. Moja kuzynka w wieku 51 lat
wyszła po raz drugi za mąż i cała rodzina na tym zyskała. Ona jest szczęśliwa i
nie "wisi" emocjonalnie na rodzinie swojej córki, zatruwając im życie. Dzieci
zaczęły ją szanować - ile razy potrzebowały pomocy, zamiast telefonu: "Mamo,
przyjeżdżaj jutro o siódmej" było: "Czy mama by mogła? Czy mama ma czas?" Z
wnukami (dziś w liceum) ma świetny kontakt, a chłopcy dodatkowo zyskali fajnego
przybranego dziadka (prawdziwy zmarł, gdy byli bardzo mali).
Matka mojej koleżanki owdowiała po kilkunastu latach małżeństwa. Gdy dzieci
skończyły studia i ułożyły sobie życie, wstąpiła do zakonu. Zakon nie jest
klauzurowy, więc ma kontakt z rodziną. Gdy koleżanka urodziła pierwsze dziecko,
jej matka dostała od przełożonej trzy miesiące urlopu i przyjechała pomóc przy
maluchu.

[wj_2000]

echtom napisała:
> 55 lat to tzw. wcześniejsza emerytura, która znikła w nowym systemie

Tyle że "nowy system" nie wyprodukował jeszcze ani jednej emerytki.
Ciągle jeszcze wszystkie 55 latki mają prawo do tzw. "wcześniejszej emerytury",
i jeszcze długo ją będą miały, nawet te, które (jako urodzone między 1948 a -
bodajże 1970) podpisały umowę z funduszem emerytalnym.
Właśnie o tej emeryturze pisałem.
Moment, gdy zastapiona zostanie emeryturą w wieku 60 lat, jest jeszcze dość
daleko przed nami.

[echtom]

OK, ale co to zmienia? 55 lat to piękny wiek, by sobie trochę pożyć po
kilkudziesięciu latach ciężkiej pracy i wyrzeczeń. Ile lat przepracowałeś i ile
dzieci wychowałeś, by czuć się upoważnionym do organizowania innym ludziom
życia?

Sorry, zwracam honor

[echtom]

Właśnie doczytałam, że jesteś dziadkiem 4 wnucząt, czyli wiesz, o czym piszesz.
Z tonu Twoich wypowiedzi błędnie wywnioskowałam, że jesteś aroganckim młodym
człowiekiem, który wie najlepiej, co mają robić inni. Faktem jest, że mężczyźni
często mają dla wnuków znacznie więcej cierpliwości i czułości, niż mieli dla
własnych dzieci. Zgadzam się z tym, co piszesz o więzi uczuciowej między
dziadkami i wnukami - mi też zupełnie nie odpowiada model amerykański z
dziadkami udającymi nastolatków (chociaż akurat w tamtej kulturze ma to wymiar
dramatyczny - kto wypadnie z gry, ląduje w domu starców). Czy jednak Twoja
miłość do wnuków przejawia się w całodobowej opiece nad nimi oraz praniu,
sprzątaniu i gotowaniu dla dorosłych dzieci? Bo my dyskutujemy właśnie o tym -
nikt normalny nie ma chyba wątpliwości, że ważne jest, by wnuki spędzały czas z
dziadkami i miały z nimi silną więź emocjonalną. Jednak o d p o w i e d z i a -
l n o ś ć za wychowanie dzieci i opiekę nad nimi spada na rodziców, nie
dziadków. To rodzice mają o b o w i ą z e k ograniczyć rozrywki i tak
zorganizować sobie pracę, by temu zadaniu podołać. Nie mogę przyznać racji
rodzicom-kukułkom, którzy wypełniają sobie czas pracą i imprezami, podczas gdy
ich dziecko krąży przez cały tydzień między przedszkolem a domem babci.

_
Dogs look up to us. Cats look down to us.
Pigs treat us as equals.
Winston Churchill

[megann.i]

Ja jeszcze nie mam własnych dzieci, ale jak je będę miała to na pewno będe
wychowywać je sama. Owszem,jak moja Mama będzie chciała czasem sie nimi zająć
to nie bedę sie sprzeciwiać ale uważam że dzieci powinni wychowywać
rodzice.Moja Mama wychowawła nas troje rodzenstwa prawie caly czas sama,
pracowała a pomimo to miala zawsze dla każdego z nas czas, poswięciła w sumie
nam całe życie. Uważam że teraz zasłużyła sobie aby teraz jak my wszyscy juz
odejdziemy na swoje i założymy rodziny aby miała troche czasu i dla siebie.
Jeszcze pracuje, ma do emerytury prawie 10 lat i niewyobrazam sobie abym ja
albo moje rodzenstwo zmuszalo ją do rezygnacji z pracy bo trzeba sie zając
wnukami. Skoro Mama potrafiła to i ja potrafię pogodzić pracę z obowiązkami
związanymi z dziećmi, a Mamie należy sie odpoczynek. Oczywiscie bedziemy ja
odwiedzać i ona nas tez, jakbyśmy byli w potrzebie to napewno nie odmowi nam
pomocy ale nie uwazam, aby opieka nad wnukami to byl jej obowiązek, bo inaczej
wnuki nie bedą chciały jej znac. To juz moja sprawa jak wychowam dzieci i na
pewno wychowam je tak aby mialy zawsze szacunek do mojej Mamy a nie tylko
wtedy, jak sobie na to "zasłuzy" wychowując wnuki. Poza tym choć moja Mama jest
wspaniala osobą to ja jednak wolałabym wychować dzieci tak jak ja chcę, wg
moich zasad.

[rockawy]

Zdrowe i madre spojrzenie na sytuacje.Popieram.Pomoc tak, ale nie zastepstwo w
wychowaniu.Pomagalam corce w wychowaniu wnuka do czsu pojscia do
przedszkola.Przy wnuczce pomagala tesciowa/ja mieszkam b.daleko i pracuje/tez
do czasu pojscia do przedszkola.Teraz pomaga nadal np. odebrac awaryjnie z
przedszkola,lub gdy wyjezdzaja,ida do kina,impreza bez dzieci,choroba
dziecka.Ja wychowalam 2 corki pracujac/do przedszkola pomagali rodzice/trzeba
sobie dobrze organizowac zycie,ot i cala recepta a przedszkole to fajna szkola
samodzielnosci .

Od zajmowania się dziećmi są rodzice

[r_mol]

Nie wyobrażam sobie obarczania mojej mamy opieką nad dziećmi, nie wyobrażam
sobie, żeby moje córki, kiedy będą już miały swoje dzieci, wrzuciły mnie czy
mojej żonie opiekę nad swoimi dziećmi, bo chcą zaoszczędzić parę groszy na
niani czy przedszkolu.
Rodzice to nie jest darmowa siła robocza.

rola kobiety, rola babci...

[camel_3d]

tzw nowoczesne spoleczenstwo zmusza poprzez reklamy, mediae, glupie filmy
kobiety to robienia kariery. i to nie dlatego zeby kobiety sie samorealizowaly
tylko dlatego, zeby firmy wiecej zarabialy. bo jezeli mezczyzna i kobiety
pracuja. mozne im placic po np. 2000. Starcza na utrzymanie. Gdyby pracowali
TYLKO mezczyzni firmy mialyby mniej sily roboczej do wyboru i musialby placic
im po 4000 zeby mogli utrzymac rodzine i zone.

po cholere nam babcie, ktore nie chca si eopiekowac wnukami tylko robia
kariere zawodowa?
Potam na starosc, kiedy juz ich w firmach nikt nie chce...zatruwaja zycie
wnuczetom, ze nikt je nie odwiedza.

Gdyby mi przyszlo wybrac, albo renta i pomoc moim dzieciom w wychowaniu ich
dzieci lub praca i kariera. To od reki wybralbym rente i wnuki:) Dzieci sa
super. Poza tym jako np dziaek rencista mialbym wiecej czasu na wypady z
wnukami niz jako dziadek karierowicz odwiedzajacy je od czasu do czasu.

Zastanawiam sie co jest takiego w tyraniu po 13 godzin dziennie (lub w robieniu
kariery) lepszego, niz opieka nad wnukami, np przyprowadzenie ich z
przedszkola itp...

Ja tam jestem wdzieczny mojej babci, ze zrezygnowala z zycia zawodowego i
zajela sie na caly etat swoimi wnukami:) Dzieki temu nie musielismy sie paletac
po przedszkolach, wtawac o 6 rano i jesc byleco..zrobione przez kucharki, ktore
nie mialy ochote na prace:)

[delfina77]

Twoje założenie, że gdyby pracowali tylko mężczyźni to zarabialiby więcej, jest
może prawdziwe. Jednak wówczas każda kobieta musiałaby wyjść za mąż i działoby
sie to co kiedyś, że ze strachu przed staropanieństwem, czyli śmiercią głodową,
brało się co popadnie. Poza tym gdy małżonek ginął np. śmiercią tragiczną w
kwiecie wieku, taka kobieta była skazana na co właściwie? Chyba na prostytucję
albo szybkie łapanie następnego faceta, który by na nią pracował. Dzięki
seredeczne, ja już wolę to co mamy dziś

Camel

[echtom]

a ile Ty masz dzieci? Coś mi się kojarzy z innego wątku kojarzy, że ani
jednego. Więc skąd możesz wiedzieć, co jest super i co byś wybrał?

Polska babcia

[amaggo]

Rada dla babci i dziadka!!
Często chcemy pomagać naszym dzieciom w opiece nad maluchami, ale w taki sposób
jaki jest dla nas wygodny lub w takim zakresie jaki nam wydaje się korzystny
lub potrzebny. Zapominamy o tym, że różnimy się i to, co z naszego punktu
widzenia wydaje się pomocą dla innych może być niewygodne lub niepotrzebne. W
takiej sytuacji pomagasz i spotykasz się z "niewdzięcznością" - budzi to
frustrację i niepotrzebne nieporozumienia. Jeżli chcesz pomóc - sprawdź jakiej
pomocy potrzebuje Twoja córka czy sym. Po prosu spytaj o to, co im jest
potrzebne. Sprawdź czy możesz i czy chcesz to im dać. Jeżeli tak to cudowenie,
a jeżeli nie to masz prawo odmówić. Pomagając w tem sposób unikniesz
nieporozumień. Twoja córka czy syn dostanie taką pomoc o jaką mu chodzi i
będzie wdzięczne, a relacje będą układać się super. Jeżeli nie możesz pomóc czy
nie chcesz w takim zakrsie o jaki Cię proszą pamiętaj, że możesz odmówić - bez
poczucia winy lub zparoponować inną formę, taką która jest dla Ciebie i dla
nich dobra. Takie pomaganie pozwala dać innym to czego potrzebują, a osobie
dającej poczucie przyjemności i zadowolenia z dawania.Dawaj tylko wtedy jeżeli
nie chcesz nic w zamian - unikniesz wtedy rozczarowania.

[on-na]

Moje dziecko ma dwie babcie, dziadka i jedną prababcię. Z jedną babcią - zero
kontaktu. Jest to moja teściowa (niepracująca), która mimo mieszkania pod jednym
dachem ani razu nie zaproponowała swojej pomocy. Była wręcz obrażona, że
zdecydowaliśmy się na dziecko. Jeśli mała zapłakała, od razu w drzwiach
pojawiała się głowa teściowej. I ten karcący ton! "Czemu to dziecko ZNOWU płacze?".
Byłam bez przerwy zestresowana, jak tylko w nowym mieszkaniu wyschły podłogi -
wyprowadziliśmy się.

[vombatus]

Obawiam się, że to nie "BYŁA minister". Po wyjściu SO z rządu podała się do
dymisji, lecz przez cały okres do ponownego zaprzysiężenia Leppera na stanowisko
wicepremiera Duży Kaczor jej nie przyjął. Tym samym Anna Kalata pozostaje ministrem.

a Dziadek ?

[plus_k]

Nie rozumiem dlaczego mówi się tylko o Babci ?
Czy uważacie, że Dziadek nie może wychowywać wnuków ?
Jeśli Babcia jest aktywna zawodowo a Dziadek na emeryturze, to co stoi na
przeszkodzie żeby to On zajął sie pomocą ?
Nie zapominajcie, że też potrafi kochać wnuka i zajmować się tak, jak Babcia.

Właśnie jestem za Dziadkiem

[wisiaevolution]

Moim synkiem zajmował sie dziadek. Nie była to opieka na pełny etat, ale
odbierał go z przedszkola i spędzał z nim ok 3 godzin dziennie zanim wróciliśmy
z pracy, podobnie było w pierwszych latach szkoły małego. Dziadek spisał sie na
medal. nie twórzmy stereotypów.

[esmeralda_pl]

Ja nie mam jeszcze dzieci, ale już ustaliłyśmy z Mamą, że jak maluchy się
pojawią, to Mama chętnie będzie zabierac je np. w weekendy na wycieczki...
Ja sama jestem nianią i wiem, że na czas wyjść do kina, teatru czy imprezę będę
kogoś wynajmować...
Moja Mama ma prawo wreszcie odpocząc na emeryturze - zresztą, wcale nie jest
pewne, czy na nią przejdzie...
Znam przypadek, gdy kobieta wychowanie własnego dziecka oddała babci... teraz
sama jest babcią, a zachowuje się jakby była matką... co jest na rękę jej
córce - nie musi się zajmować własnym dzieckiem... i to jest patologia

Polska babcia

[kropka9991]

Propozycja Pani Minister to kolejna próba ubezwłasnowolnienia ludzi, i rodziców
i dziadków. Jeśli komuś pasuje zajmowanie się wnukami (jest zdrowy, blisko
mieszka, ma czas i ochotę) to super, ale jeśli jest inaczej to jak rząd chce to
odgórnie nakazać?!? Że niby co? Jak nie jest zdrowy, nie ma siły dźwigać i
biegać za maluchem to ustawą Minister to zmieni? Jak mieszka daleko - nakaz
osiedlenia w domostwie rodziców?!? A jak normalnie pracuje - to ma się
zwolnić?!? Rozumiem że Minister nie uwzględnia faktu że dziadkowie mogą nie
znajdować w tym wystarczająco kuszącej przyjemności.

[laelia]

Niby dlaczego naturalnym odruchem kobiety ma być zajmowanie się wnukami???
Dziećmi niech się zajmują ich rodzice, sama nie mam zamiaru obciążać rodziców
wychowaniem moich dzieci i mam nadzieję nauczyć je tego samego. Nie mówię
oczywiście o całkowitym odcięciu kontaktów, czy pomocy w razie konieczności czy
choroby. A kwestia domu opieki tak często tu poruszana to już zupełne
postawienie sprawy na głowie. Osobiście, kiedy już nie będę w stanie radzić
sobie samodzielnie wolałabym żeby zajmowała sie mną wykwalifikowana opiekunka w
domu opieki, którą sama wybiorę i zatrudnię i od której w związku z tym będę
mogła wiele rzeczy wymagać niż gdyby miała to robić moja rodzina, która po
pierwsze - ma własne życie i problemy, po drugie niekoniecznie może mieć
kwalifikacje czy chęci do bezustannego opiekowania się starszą osobą a po
trzecie - naprawdę uważacie, że starsza osoba, która przebywa w domu z rodziną
ma z nią lepszy kontakt niż gdyby przebywała w domu opieki? Z moich doświadczeń
wynika, że to właśnie wtedy ten kontakt jest może nie częstszy ale na
pewno "lepszej jakości".
A żeby nie wyjść na wyrodną wnuczkę - 1 moja babcia mieszkała z nami całe lata,
tylko kiedy zaczęła wymagać całodobowej opieki - to co mieliśmy zrobić? Rzucić
pracę, studia, żeby się nią zajmować? W domu opieki miała cały dzień kontakt z
innymi ludźmi, nagle zaczęła być dużo bardziej aktywna, mogła wychodzić na
spacery do ogrodu co u nas w domu było praktycznie niemożliwe (3 piętro bez
windy). A całą reszte swoich krewnych widywała zdecydowanie częściej, niż
mieszkając z nami.
A do takiego rozwiązania przekonała ją moja druga babcia, która chociaż ciągle
jest samodzilena (co nie znaczy, że nie widuje swoich dzieci i wnuków, ani że
nie może liczyć na naszą pomoc) i mieszka sama, to ma już od dawna zbadany
rynek, wybrany osobiście dom opieki, w którym jej się podoba i odłożone na to
pieniądze. I to jej decyzja. Może dlatego że dużą część życia spędziła za
granicą a może dlatego, że charakter nie pozwala jej czuć się zupełnie zależną
od innych, nawet kiedy tych innych mocno i z wzajemnością kocha.

[sonia9912]

Najlepsze co można wymyslec to obarczyc babcie i dziadka wnukami,niech
harują,bawia,karmia etc a jak juz wnusie dorosną a dziadkowie zniedołężnieja to
fru do domu opieki aby miec święty spokój,zeby nie psuli widoku w naszych
domach,zebysmy spokojnie mogli wyjeżdżac na wczasy,by nie trzeba prac ich
ciuchow ktore co niektorym lalom spedzają sen z powiek.Tu wcale nie chodzi o
dobro naszych babc i dziadkow tutaj kazda mysli jak wyreczyc sie tymi starymi
spracowanymi ludzmi by ich pozniej odstawic dp przytułku.Naprawde wstyd.

[sonia9912]

Jeszcze chciałam dopowiedziec ze z reguły młode mężatki chcac obarczyc opieka
babcie,obarczaja a bardzo dziwne ze tylko tesciową.Swoje mamy wola oszczędzać i
to nie bardzo rozumiem dlaczego.Jak zostane kiedys tesciowa to szczegolnie bede
na to zwracac uwage.

[mamosz]

Wkurza mnie ta dyskusja z jeszcze innego pktu widzenia .Byc moze dla 25-cio
latka 50+ bo w takim wieku sa babcie -to starosc i jedyne zajecia dostepne
nam,zgrzybialcom to wycieczka na cmentarz ew.uprawianie ogrodka i plotki z
kolezankami,a nie przyszlo wam dziewuszki do glowy ,ze wasza np.rozwiedziona
mama czy tesciowa zamiast spedzic upojny wieczor z wnuczkiem wolipojsc na
randke ze sniadaniem....Ze wieczory i weekendy waszych rodzicow to takze
kolacje we dwoje i nareszcie mozliwosc zajecia sie soba ,czesto renesans
milosci.Pomyslcie o tym zanim zaczniecie sie dopytywac dlaczego mamusia nie
pedzi zachwycona ze moze pobyc w sobotni wieczor z ukochanym wnuczeciem

Polska babcia

[maria10344]

JESTEM NA wcześniejszej,mam 56 i za 2 mieś.będę babcią.Mieszkam w Gdańsku i
żeby być blisko dzieci i im pomóc praeprowadzam się na Śląsk.Nie wyobrażam
sobie,żebym nie zajmowała się dziećmi córki,wiem,że samolubnie mogłabym zająć
się sobą,ale to dla mnie nie byłaby radość.