Please, please, please

poważne pytanie do znawców tematu

[jotembi]

bo tak: niewiele wiem o depresji, kiedy studiowałam i miałam jakieś
tam wykłady z psychopatologii i psychiatrii (uboczne wobec głównego
kierunku studiów), depresja nie była jeszcze w modzie...

gorzej - nie rozumiem i pewnie nie zrozumiem nigdy depresji, nie ten
typ osobowości

ale przemawia do mnie to co ktoś tutaj napisał - że to jest tak,
jakby człowieka spowijała szara mgła

i moje pytanie do ludzi, którzy czegoś takiego doświadczyli: czy
zdarza się tak, że ta mgła na pewien czas znika, a pacjent dostaje
jakiegoś niesamowitego napędu i gorączkowo nadrabia co się da, na
przykład poprawia międzynarodową maturę...?

parę osób już o tym wspomniało
i mnie też te górki i dołki kojarzą się z zupełnie inną jednostką
chorobową

czy ktoś w ogóle zdiagnozował depresję u tej dziewczyny? czy jedyna
diagnoza pochodzi od matki i autorki artykułu, a wszystko na
podstawie próby samobójczej...?

jeszcze jedno: takie zdecydowanie czerwone światełko zapaliło mi się
przy opisie tych zachowań z dzieciństwa
chyba wtedy należało szukać pomocy i sposobu zmiany atmosfery w
rodzinie...

[watersnakes2]

jotembi napisała:

> gorzej - nie rozumiem i pewnie nie zrozumiem nigdy depresji, nie ten
> typ osobowości

A jakim jestes? Bo ja typowym sangwinikiem z cholerycznymi okresami, co mnie
przed deprecha nie uchronilo.


> ale przemawia do mnie to co ktoś tutaj napisał - że to jest tak,
> jakby człowieka spowijała szara mgła

To ja napisalam.

> i moje pytanie do ludzi, którzy czegoś takiego doświadczyli: czy
> zdarza się tak, że ta mgła na pewien czas znika, a pacjent dostaje
> jakiegoś niesamowitego napędu i gorączkowo nadrabia co się da, na
> przykład poprawia międzynarodową maturę...?

Raczej (tak bylo w moim wypadku) rozpaczlowie szuka sie czegos na czym mozna sie
skupic zeby nie myslec. Ja potrafilam czytac jedna ksiazke za druga,
uczestniczyc w mnostwie przedsiewziec, ale po chwili i tak znow zapadalam w ta
szara mgle i juz nic nie bylo wazne.

[jerry345]

"jeszcze jedno: takie zdecydowanie czerwone światełko zapaliło mi się
przy opisie tych zachowań z dzieciństwa
chyba wtedy należało szukać pomocy i sposobu zmiany atmosfery w
rodzinie... "

Bardzo trafne spostrzeżenie!!
Przecież to nie był jakiś błahy incydent.

Please, please, please

[fioolkaa]

też chodze do psychologa, który nie ma ze mną kontaktu. on chce żebym sama mówiła, czeka i milczy. a mnie trzeba się pytać, nie jestem typem wylewnym. myślicie że to jest metoda?

[krzysztof213]

skąd to znam tez chodziłem to psychologa o on tylko słuchał
I co z tego wynikało tylko to ze miałem sie komu wygadać .
A zresztą tak ciężko znaleźć kogoś kto chce ci pomóc przecież każdy ma swoje
problemy nawet psycholog i co zostałeś sam/sama

[olaaa777]

warszawa i jej suburbia
Autor Wiadomość
malarosa

Wiek: 21
Dołączyła: 12 Paź 2007
Posty: 1
Skąd: Warszawa
Wysłany: 15 Październik 2007, 17:41 warszawa i jej suburbia


---------------------------------------------------------------------
-----------

poznam nieśmiałego/nieśmiałą introwertyka/introwertyczkę z warszawy/
okolic moj email [e-mail]. w ramach terapii jesiennych
napadów samotności. pozdrawiam. ahoj ahoj.

Please, please, please

[kvira]

przeczytałam prawie wszystkie posty i zdumiewa mnie, że chyba nikt
nie czytał artykułu dokładnie - wyraźnie jest w nim powiedziane, że
po 3 tygodniach pobytu w szpitalu u Magdy zdiagnozowano ZABURZENIA
OSOBOWOŚCI; co wiecej opis jej zachowania pasuje jak ulał do tego
rozpoznania; prawdą jest też, że wg Ustawy O Ochronie Zdrowia
Psychicznego jeśli człowiek nie jest chory psychicznie (a zaburzenia
osobowości, podobnie jak nerwice chorobami psychicznymi nie są) nie
może być wbrew swojej woli leczony psychiatrycznie w warunakach
szpitalnych, nawet jeśli zaplanuje sobie samobójstwo
owszem, można wtedy "naciągać" - tzn.: rozpoznawać depresję,
zgłaszać do sądu rodzinnego, aby wydał decyzję o przymusowym
leczeniu,itp., tylko co z tego, skoro to nie depresja i pobyt w
szpitalu oraz leki przeciwdepresyjne niczego nie zmienią?

leczenie zaburzeń osobowości polega na psychoterapii, a w tym
przypadku (osoba młoda, mieszkająca z rodzicami, poczatek problemów
w dzieciństwie) także - jak wiele osób zauważyło - terapii
rodzinnej, ale z psychoterapią jest ten problem, że zależy ona od
pacjenta - jeśli człowiek nie chce, nic nie da się zrobić na siłę,
lekarz, czy terapeuta nie jest w stanie osoby niechętnej zmusić; to
troche jak z uzależnieniem - jeżeli osoba uzależniona sama nie
zechce nikt inny nie jest w stanie jej pomóc

[e-em]

każdy człowiek, również dorosły i również mający "jedynie"
zaburzenia osobowości a nawet zaburzeń ososbowości nie mający, może
być leczony przymusowo jeśli zagraża swojemu zyciu. Odsyłam do
przepisów.

Please, please, please

[fear77]

Ten artykuł mną wstrząsnął. Nie tylko historia, ale i sposób jej
przedstawienia. Dawno nie przeczytałam materiału, który zrobił na
mnie takie wrażenie.
Wiem, że choroby psychiczne to bardzo skomplikowana, trudna sprawa.
Nie ma prostych rozwiązań i jasnych odpowiedzi...Dodatkowo wiem jak
wygląda rzeczywistość w polskich szpitalach.
Współczuję rodzicom...
W Polsce zbyt mało mówi się o chorobach i zaburzeniach psychicznych
(depresja, schizofrenia, zaburzenia żywienia itp.), niska jest
świadomość społeczna w tej kwestii i wiedza lekarzy. Pacjenci i ich
rodziny czesto na własną rękę szukają pomocy, testują kolejne metody
leczenia. Pozostaje tylko nadzieja, że to się zmieni.

Please, please, please

[momoneymoproblems]

czy wypuściłbyś dziecko chore na depresję na spacer do lasu przed wyjazdem do
szpitala psychiatrycznego?

[por1]

To nie dzidziuś tylko dorosła osoba, nikt nie zapewni 100% kontroli
nad dzieckiem? Ty oczywiście nie masz dzieci....

[geelongman]

momoneymoproblems napisała:

> czy wypuściłbyś dziecko chore na depresję na spacer do lasu przed
wyjazdem do
> szpitala psychiatrycznego?


Mysle, ze jestes okrutna!!

Please, please, please

[sbodek]

artukuł trafiony "jak kulą w płot"
matka przez 21 lat nie potrafiła zauważyć że dziecko potrzebuje
pomocy psychologa a lekarz w ciągu jednej rozmowy miał to zauważyć???
poza tym dziecko w szpitalu a matka nie interesuje sie jego chorobą -
i ma pretensje że nikt nie zadzwonił????
w takich wypadkach 99 procent winy jest po stronie najbliższej
rodziny, jesli rodzina nie potrafi pomoc to człowiek jest stracony

Magda cierpiała na

[journalist]

nigdy nie zdiagnozowany Zespół Aspergera. Takie jest moje zdanie, co
polecam innym pod rozwage, bo w ten sposob najczesciej konczy sie
niestety brak pomocy przy tym zaburzeniu. Ze szczatkow informacji
wyglada, ze Magda mogla dryfowac w tym kierunku. Poza tym ze tekst
wstrzasajacy to ma wiele brakow i nalezy go potraktowac bardziej
jako duzy felieton niz reportaz. Pozdrawiam wszystkich - j.

[emka7]

Zespół Aspergera? A niby na jakiej podstawie taka diagnoza?

Please, please, please

[bettyfoto]

Jestem w takiej samej sytuacji, nie wiem co robić, co robić póki nie .... Moja
córka jest chora, sama nie chce podjąć leczenia, ma 19 lat, lekarze mówią że
jest dorosła, że dopóki sama nie zechce się leczyć to nic na to nie poradzimy,
my, rodzice NIC NIE MOŻEMY ZROBIĆ. Błagam o pomoc,

Please, please, please

[sztuka_art]

Pani Aniu, wiersze Magdy są genialne! Po nich samych czuć cierpienie
córki... Są niesamowite. // Co się zaś tyczy historii Magdy, wina
leży po stronie lekarzy. Bo nie można kogoś poznać tylko po
rozmowie. Osoby chore psychicznie przy lekarzach nigdy nie
powiedzą, że są chore. Przebywanie z i obserwacja zachowania -
mogą prowadzić do diagnozy. Niestety przypadki leczenia dusz są
trudne - myślę, że problem tkwi nie tyle w lekarzach, co
w "standardach" nauczania tych lekarzy, na studiach. Magda szukała
lekarza, któy będzie miał dla niej czas. Osoby, która poda jej rękę
i wykorzystując swoją medyczną wiedzę poprowadzi ją ku światłości,
ku normalnemu życiu. Ona szukała swojego Boga. Niestety znalazła
tylko sztampowych lekarzy, którzy stereotypowo wykonywali swoje
zadania. :( // Bardzo mi przykro i pragnę wyrazić moje kondolencje.
Asia

Ubezwlasnowolnic nalezalo.

[wielkopolanka_32]

Matka popelnila blad. Nalezalo corke chociaz czesciowo ubezwlasnowolnic i
dalej mozna bylo dzialac w kierunku wyleczenia corki.

Zespół Aspergera

[oldold]

JESTEM PRZERAŻONA - PRZEZ 21 LAT W POLSCE NIE WYKRYTO U DZIEWCZYNY ZESPOŁU
ASPERGERA.

[reszka2]

Nieważne, czy chorowała na aspergera, miała zaburzenia o typie
borderline, schizofrenię czy cokolwiek innego.
Przez kilkanaście lat - jak wynika z artykułu - była pozbawiona
możliwości zdiagnozowania, bo rodzina nie poszła z nią do lekarza,
jak była mała, a skontaktowali się z psychiatrami, kiedy było już
bardzo, bardzo źle.

co nie usprawiedliwia psychiatrów

[annika.h]

i ich dyletanctwa

[reszka2]

Nawet najlepszy i najmniej dyletancji psychiatra potrzebuje czasu.
Jeśli trafi się na dyletanckiego psychiatrę i trzeba poszukać
lepszego - to też zajmuje czas. A choroba nie czeka.
Rodzina Magdzie i potencjalnej pomocy dla niej - ten czas
zabrała/zmarnowała.

[elcommendante]

Moze i lepiej bo przynajmniej wynikla z tego jakas dyskusja, a do
tej pory "specjalisci w bialych kitlach" szpikujac ja latami
medykamentami majacymi zmniejszyc objawy" takiej czy innej
diagnozy :"szeregu ekspertow", zrobiliby z niej warzywo i nikt nie
dowiedzialby sie o jej historii, tak jak nie wiemy o tysiacach
podobnych, albo niemal identycznych...
Gdyby problem opetan zajal stosowne miejsce w klasyfikacjach
jednostek chorobowych uratowalibysmy wiele istnien ludzkich od
cierpien i niepotrzebnych smierci.Najsmiesniejsze jest to, ze
opetania wywoluja wiekszosc schorzen i 90% dysfunkcji
psychicznych...Kazda osoba pijaca alkohol lub palaca papierosy jest
opetana.Pamietajmy o gradiencie.Nie kazdy bedzie fruwal pod sufitem
bulgoczac w niezrozumialym wymarlym dialekcie, czy wyskoczy przez
okno...Alergie, uczulenia, nowotwory...Przyczyn tego nie trzeba
szukac w dziurze ozonowej, czy poprzednim pokoleniu wujka szwagra
zony brata...Przyczyna jest zbyt prozaiczna i zbyt smiala,
aby "medical authorities" przyjely ja ipso facto...
Zastanowmy sie co moze przebic sie przez nasze energetyczne bariery
ochronne jesli nie bedziemy szanowac naszego sacrum ciala, wlewajac
w nie trucizny i robiac cos czego "stworca" nie bral pod uwage w
naszej instrukcji obslugi.Sami sobie sypiemy piasek w tryby i
dziwimy sie, ze mechanizm kuleje...
Magda nie musiala brac narkotykow.Inwazja moze nastapic z powodu
stresu i szeregu innych czynnikow, ktorych nie znamy.Fakt, faktem,
ze do inwazji doszlo, a ona sama zdiagnozowala inwazora chyba
najbardziej trafnie bez chodzenia po "doktorach".Jesli sie nie wie
czym jest duch opetujacy mozna go tylko okreslic jako potwora.To nie
potwor, to biedna dusza ludzka, jaka i my bedziemy po smierci, ktora
tak bala sie isc na "tamta strone", ze wolala zostac tutaj i
przyczepic sie byc moze do osoby, ktora kochala za zycia...

Dobrze że nie miała dzieci

[norbertrabarbar]

Jest mi przykro ale dobrze, że nie miała dzieci - tu zadziałała naturalna
selekcja, nie można pomagać wszystkim, którzy sobie ze sobą nie radzą bo nic
innego byśmy nie robili. Szkoda dziewczyny.

[gondra]

A Tobie sie udało po przeczytaniu jednego artykułu - no geniusz!
Ale psychol od opętań i tak wymiata.
Mam nadzieję, że mama Magdy nie przeczyta tego wątku.

[elcommendante]

Wyznaczniki pewnych cech sa reprezentatywne dla postawienia juz nie
hipotezy, ale tezy, ktora ja postawilem... : )
Mysle, ze taka agresywna postawa wobec odmiennego zdania niz twoje,
nie tylko odnosnie tego co ja napisalem swiadczy o twoich sporych
problemach emocjonalnych...Twoj brak dojrzalosci, abnegacja i
slownik nie wymaga komentarza..."bo po co?" : )
Zaistnialas na forum, w tym watku, ale raczej budzac zenade i
wspolczucie nie tylko u mnie jak pokazuje korespondencja...
Mama Magdy powinna przeczytac, bo problem w jej rodzinie nie
skonczyl sie wraz ze smiercia jej dziecka...

[gondra]

A może jeszcze jestem opętana? No zapomniałeś tego dodać!
A to co ty robsz to cos jak wypieranie, żyjesz we włansnym swiecie
chłopcze, fajniej zrzucić jego negatywne aspekty na siły
nadprzyrodzone niz zacząć trzeźwo myślec. I jeszcze uważać siebie za
jednego z niewielu, ktorzy poznali prawde:D - lepiej przyjmij do
wiadomosci istnienie zaburzeń psychicznych i emocjonalnych, bo chyba
sam nie jesteś od nich wolny.

[elcommendante]

gondra napisała:

> A może jeszcze jestem opętana? No zapomniałeś tego dodać!
> A to co ty robsz to cos jak wypieranie, żyjesz we włansnym swiecie
> chłopcze, fajniej zrzucić jego negatywne aspekty na siły
> nadprzyrodzone niz zacząć trzeźwo myślec. I jeszcze uważać siebie
za
> jednego z niewielu, ktorzy poznali prawde:D - lepiej przyjmij do
> wiadomosci istnienie zaburzeń psychicznych i emocjonalnych, bo
chyba
> sam nie jesteś od nich wolny.

Tak, to mozliwe, stad takie jasno ukierunkowany atak na
mnie...spotykam sie z tym czesto.Operujesz pojeciami, ktorych
definicji nie znasz lub masz o nich mgliste pojecie...
To nie sa sily nadprzyrodzone.Wszystko co sie nam manifestuje jest
silami fizyki czyli przyrody.To my jako ludzie mamy jeszcze malo
wiedzy, aby pojac to co ma nam do zaoferowania rzeczywistosc
wszechswiata...
Tak, jestem jednym z niewielu i czas, aby bylo ich
wiecej...Przyjmuje do wiadomosci istnienie zaburzen, ale ty ciagle
oceniasz, poniewaz jest to twoja forma obrony przed nieznanym.To
niegrozne, poki nie osiagnie stanu skrajnosci... : )
"Chlopcze?"Z tonu twoich wypowiedzi estymuje, ze raczej to ja
moglbym byc twoim ojcem...Nie martw sie, zycie pokaze ci jeszcze
wiele sztuczek, o ktorych nie masz bladego pojecia.Trzymaj sie,
stara! : )

[jerry345]

Zastanów się przez chwilę, zanim coś napiszesz...
Cambridge, wszechstronne uzdolnienia, szerokie zainteresowania...

[iromek]

jerry345 napisał:

> Zastanów się przez chwilę, zanim coś napiszesz...
> Cambridge, wszechstronne uzdolnienia, szerokie zainteresowania...

Ludzie z ZA bywają bardzo uzdolnieni. Mają pasję i potrafią całą swoją energię poświęcić na nią, głównie właśnie dlatego że nie potrafią się udzielać towarzysko. To że nie potrafią odnaleźć się w społeczeństwie wprowadza ich w stany depresyjne które mogą być zgubne. ZA bywa często mylony ze schizofrenią. A polscy lekarze niewiele o nim więdzą. Zresztą czasem bardzo trudno go zdiagnozować bo aspi to przecież prawie normalni ludzie.

[croyance]

A co to ma do rzeczy? Moj kuzyn ma Aspergera, i zna biegle 4 jezyki, a
teraz studiuje zagranica.

Please, please, please

[zuzik_1]

moim zdaniem to bylo opetanie wrecz klasyczne(jesli w ogole mozna je tak nazwac) Skoro od malego dziwnie reagowala,pozniej mowila o potworze, slyszala slowa to nie rozumiem dlaczego nikt nie poprosil o pomoc egzorcysty!!! dleczego ludzie wciaz neguja istnienie demonow skoro juz tyle przypadkow jest udokumentowanych?? ludzie oprocz nauki ,psychologi jest jeszcze cos! Dopoki ludzie nie zaczna byc swiadomi beda niestety takie przypadki w ktorych nie pomoze lekarz i ktore beda prowadzic do samobojstwa.Osoby opetane wcale nie musza gryzc, drapac i charczec.Czasami lekarz poprostu nie pomoze.:(

Please, please, please

[martaka1only]

Niestety ,do życia nikogo nie można zmusić.

Please, please, please

[simara1]

Lecz zostanie po mnie ta siła fatalna,
Co mi żywemu tylko czoło zdobi
Lecz po śmierci was będzie gniotła niewidzialna,
Aż was, zjadacze chleba - w aniołów przerobi

A może to ona była normalna, a świat zwariował...? Jej winą było to, że zbyt
wiele czuła. Brakowało jej bratniej duszy, kogoś kto myślałby i czuł tak jak
ona. Samotność to choroba, często śmiertelna. A wystarczyłoby się czasem
zatrzymać, podać dłoń drugiej osobie...

Dokąd płyniesz bracie, dokąd gnasz?
Po co tak zabijać się?
W jednym miejscu przecież w końcu trwasz,,
tylko mknie do przodu czas...

Nie poddam się, zwyciężę, na przekór wszystkim. Nie jestem kolejnym
przypadkiem. Albo ja zmienię świat, albo on złamie mnie...

Please, please, please

[por1]

Artykuł wstrząsajacy z dwóch powodów.Po pierwsze ,śmierć człowieka i
tragedia rodziny. Po drugie stan naszej słuzby zdrowia , a raczej
jej gotowośc niesienia pomocy pacjentowi. Wg mnie na to jest
ukierunkowany tekst.I słusznie. Zawsze straszne kolejki, brak
zrozumienia i szacunku juz od momentu zamawiania wizyty.Do
kardiologa czekaj 8 m-cy chyba ,że prywatnie ,ale 150 zl ,to od
reki.Do urologa pól roku(Cz-wa),do reumatolga , najlepiej na
przyszły rok, do onkologa owszem ,ale nie teraz,TYLKO PO
WYBORACH....Można tak wyliczac. Tego media(aż tak) nie pokazuja i
nie nagłasniaja, wolą pokazywac strajkujące pielegniarki i żadania
lekarzy do podwyzek i protestów o dyzury.
Lekarze sa super niereformowalną grupa zawodową, nie wolno ich
krytykować, a wolno im sie spóźniać do pracy, nie moga przyjmowac bo
sa po dyżurze ,ale w swoich przywatnych gabinetach(nierzadko tych
szpitalnych) juz sa w pełni sil, a zdrugiej strony nie chca pracowac
na zmiany tylko walcza o dyżury ,bo na nich wyciskaja kasę, W
gabinetach prywatnych pracuja od godz 17-18 , a swiatło sie pali
nieraz do 23 w nocy, ale kasy fiskalne to urzadzenie zbyt
skomplikowane dla lekarza ,aby mógł je biedaczek obsługiwac,
zatrudnieni w dwóch szpitalach i sześciu innych przychodniach jak
moga myslec o swoim pacjencie ,traktuja Go jak przedmiot , za kazdym
razem ..a co to tam panu dolegalo...aha,aha,.
Niestety za ten stan jesteśmy my wszyscy odpowiedzialni, ze przy
wyborach chociażby nie wymuszamy zrealizowania tych naszych
problemów .Dajemy sie zbyc jednym zdaniem "będzie reforma słuzby
zdrowia" ,zamiast znikna kolejki, lekarz dla Ciebie, dostep do
nowoczesnej medycyny.....Oszukuja nas politycy , a lekarze (nie
wszyscy) wykorzystuja to w sposób straszny -PACJENT JEST NIKIM.
Drodzy lekarze , człowiek udaje sie do Was o pomoc gdzy sam juz
sobie nie radzi , gdzy rodzina nie daje rady, i wierzy ,ze u
fachowca (wykształconego za nasze pieniadze i utrzymywanego z
budżetu czyli ,za nasze) spotka sie z szacunkiem i wierzy ,ze
otrzyma mozliwie najlepsza pomoc. Nie odwracajcie sie od nas w
potrzebie, badźcie po prostu ludzcy ,zachowajcie twarz...

Please, please, please

[ornann]

Zdarzają się sytuacje, które diametralnie odmieniają los człowieka, po których nic nie jest – i nigdy już nie będzie – takie same, jak wcześniej. Zdarzają się takie dni, które dzielą życie na „do” i „po”. Dni, które powodują, że człowiek umiera - chociaż żyje. Żyję z depresją 15 lat. Są dni lepsze, są gorsze... i są takie, w których zdaje się, że nie ma już nic... Czuję pustkę i smutek, nie mam na nic siły, wycofałam się z życia. Lubię noc, gdy jest cicho i wiem, że nikogo nie spotkam i nikt nie zapuka do drzwi. Prysły wszystkie złudzenia, jakie można mieć wobec bliźnich, i został już tylko głuchy żal, niechęć i zmęczenie. Odarto mnie z godności, z wszelkich złudzeń. Pustki jaka zapanowała w moim życiu nie da się wypełnić. Miesiącami nie wychodzę z mieszkania.
Muszę "przeżyć" jeszcze dwa lata. Muszę "z tym" zaczekać do pełnoletności syna.

[momoneymoproblems]

Niezależnie od tego jak byłoby źle nie można się poddawać. Wiem, że depresja to
choroba i trzeba ją leczyć ale sami sobie możemy najbardziej pomóc. Nie wiem co
Pani miała na myśli pisząc "z tym", mam nadzieję że nie to, co zrobiła Magda.
Pełnoletniość w życiu człowieka niczego nie zmienia - jeśli zrobi to Pani
swojemu synowi on nigdy tego Pani nie wybaczy, to wpłynie na całe jego życie,
może nawet je zdeformuje i zniszczy. Nie będzie umiał stworzyć rodziny, nie
znajdzie szczęścia, nie zbuduje nic w swoim życiu i może pewnego dnia właśnie
"to" w nim zakiełkuje. Łatwo jest się poddać, zrezygnować - trudniej być wzorem
siły wytrwałości. Moja mama również miała ciężkie i trudne życie. W dodatku
niedawno chorowała na raka. Tylko dzięki sile i odwadze potrafiła wyjść z
choroby a przecież też mogła się poddać, mogła przestać wierzyć. Nie wiem jaka
siła pcha ludzi w jedną lub w drugą stronę ale wiem że to ukierunkowanie zależy
od naszej woli, trzeba tylko przejąć nad nią kontrolę.

piękne wiersze pisała...

[azayaka]

j/w

[eri.4]

nie mogę pozbyć się uczucia, ze ta dziewczyna była przerażająco sama..

[three-gun-max]

Może jeszcze napiszesz, że to wina społeczeństwa? Zacznij od samobiczowania

Taa, super ;-))

[three-gun-max]

Gdzieś widziałem na sieci generator wierszy, który takie wypociny produkował w dowolnej ilości:)

[4litery]

bach.ipipan.waw.pl/~nathell/poeta/

Please, please, please

[ania2404]

Kilkanaście lat temu przechodziłam poważne załamanie nerwowe.
Zgłosiłam się do psychiatry i jedyne co otrzymałam, to olbrzymie
ilości leków psychotropowych. Nie mogłam liczyć na terapię, chociaż
o nią prosiłam (miałam myśli samobójcze). Pomogła mi rodzina i
przyjaciele... Miałam szczęście, że mój stan nie był tak ciężki jak
Magdy, której nawet bardzo kochająca rodzina nie mogła pomóc.
W moim otoczeniu znam kilka osób cierpiących na depresję. Wiem od
nich, że na pomoc ze strony lekarzy nie można liczyć. NIESTETY

Please, please, please

[yolarz]

mam bardzo mieszane uczucia. Bardzo wspólczuje matce Magdy, to oczywiste. Ale
nie mogé pozbyc sie wrazenia ze jej twierdzenia iz Magda zrobila wszystko, ze
chciala sie leczyc, miaja sie z prawda. Gdyby faktycznie tego chciala nie
negowalaby prob samobojczych, otworzylaby sie przed lekarzem. Nie, ja po
prostu nie moge tego pojac.
Taka postawa pomozcie mi, nic mi nie jest...

Please, please, please

[tanguerra5]

Studiuję psychologię...niestety mamy czasem praktyki z zakładach
psychiatrycznych...potwierdzam, to, że warunki szpitali są
przygnębiające...zastanawiam się jak można czuć się w nich dobrze,
dziwi mnie dlaczego w ten obszar państwo nie inwestuje...poza tym
pracuje za mało psychologów i dostają uwłączające
wynagrodzenia...trudno się potem dziwić, że są wypaleni zawodowo i
nie pomagają...prawdę mówiąc jest mi jednak wstyd za tych "lekarzy",
którzy zachowali się w taki bezmyślny sposób, ponieważ jeżeli było
tak jak w tym artykule zostało opisane, to popełnili wg mnie
błąd...szkoda, że ta dziewczyna nie wytrzymała...mam nadzieję, że
ktoś w tym państwie w końcu zabierze się za obszar psychiatrii, aby
taki przypadków było coraz mniej.

Please, please, please

[calidad]

Nie udało się uratować ani Sylvii Plath, ani Anne Sexton, ani ...van
Gogha.

Piszecie, że można ją było zamknąć, ubezwłasnowolnić, otępić
psychotropami jak Frances Farmer. Ona przeżyła, ale czy była za to
wdzięczna? Szczerze wątpię.

współczuję biernych rodziców

[a.ga]

a ja czytając ten artykuł uważam, że to wina rodziców bo oni w ogóle
nie mogli dotrzeć do córki i wystarczyły im jej mętne odpowiedzi.
Moja mama drąży temat jak widzi że coś nie tak i nie zostawia biegu
spraw samym sobie. To matka i ojciec mogą winić się za śmierć
własnej córki bo odnoszę wrażenie że mieli w dupie co ona czuje i
czego się boi. Mieli ją w domu i olali wiele sygnałów czekając na
pomoc lekarzy którym jak wiedzieli córka nie ufa i przed nimi gra
kogoś innego. No pogratukujcie rodzice przede wszystkim sobie.

[melania200]

taaa... chyba jesteś odmianą afery123. Skoro Twoja mama jest taka
swiatła a tatus taki wrażliwy, to czemu masz jakiekolwiek problemy?
Myslałam że wspólnie je wydrążyliście.
Gratuluję rodziców i mam propozycję - niech podziela się swoimi
radami z tymi, którzy maja w dupie własne dzieci, np. ze mną.

Poplakalem sie przy cztaniu

[glazomoor]

Depresja to straszna choroba.
A lekarze panstwowej sluzby zdrowia, jak i cala ta organizacja wola o pomste do
nieba.

Smutno mi

Please, please, please

[hi2per]

Ci ktorzy pisza, ze ona byla opetana przez jakiegos ducha, ze dobrze ze tak
sie stalo ze swoich genow nie przeniosla na potomstwo, itd. itp., powinni sie
wstydzic wlasnej glupoty i wogole sie nie wypowiadac. Nic dodac nic ujac.
Widac ze mamy jeszcze mnostwo czarnej masy w tym kraju.